Φ.Β. ν. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 536/2016, 7/7/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ Κλίμακα εξόδων: €50.000 - €100.000 Αρ. Αγωγής: 536/2016 Φ.Β. Ενάγοντας και ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγομένου Ημερομηνία: 7 Ιουλίου 2023 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα / Αιτητή: κα Ρ. Παπαδοπούλου για Αντώνης Α. Παπαλλής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενο / Καθ' ου η αίτηση: κα. Σ. Κουρουζίδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Αίτηση για τροποποίηση ημερ. 23.1.2023) Για σκοπούς πληρότητας της παρούσας, παραθέτω τηλεγραφικά το ιστορικό της υπόθεσης. Δια της αγωγής του την οποία καταχώρισε την 27.6.2016, ο ενάγων αξιοί γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, πόνο και ταλαιπωρία που υπέστη συνεπεία τραυματισμού του κατά την στρατιωτική θητεία του στην Εθνική Φρουρά. Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του ενάγοντα, κατά ή περί την 27.8.2013, ενώ βρισκόταν σε στρατιωτική άσκηση, κατά την εκπαίδευση στον στίβο μάχης τραυματίστηκε στο αριστερό του γόνατο εξαιτίας της αμέλειας και/ή παράβασης του καθήκοντος επιμέλειας που υπείχαν έναντί του οι ιεραρχικά ανώτεροί του. Δια της Υπεράσπισής του ο εναγόμενος αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς του ενάγοντα, καλώντας τον σε απόδειξή των, εξαιρουμένου του ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ο ενάγων υπηρετούσε στην Εθνική Φρουρά. Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του εναγομένου, ο ενάγων τραυματίστηκε πάνω σε πέτρα κατά την προγραμματισμένη διέλευση στίβου μάχης κατά την έρπυσή του στο έδαφος, δραστηριότητα για την οποία ήταν εκπαιδευμένος. Περαιτέρω ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι το ατύχημα οφείλεται στην αποκλειστική και/ή συντρέχουσα αμέλεια του ενάγοντα και/ή στην μη συμμόρφωσή του με τους σχετικούς κανόνες και οδηγίες και ότι ο ενάγων εξέθεσε εθελούσια τον εαυτό του στον κίνδυνο. Ως προς τις ισχυριζόμενες σωματικές βλάβες που επικαλείται ο ενάγων, ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι αυτές οφείλονται σε προϋπάρχουσα κατάσταση της υγείας του ενάγοντα και/ή είναι υπερβολικές. Με το δικόγραφο της Απάντησής του ο ενάγων απορρίπτει τους ισχυρισμούς του εναγομένου και επαναλαμβάνει τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του, ως η έκθεση απαίτησης. Αφού καταχωρίστηκαν αποκαλύψεις εγγράφων και ονομαστικοί κατάλογοι και σύνοψη μαρτυρίας και η αγωγή ορίστηκε αρκετές φορές για ακρόαση, την 23.1.2023 καταχωρίστηκε η υπό εξέταση Αίτηση, δια της οποίας ο ενάγων αιτείται την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης. Πρόκειται για τις ακόλουθες τροποποιήσεις, συνοπτικά αποδιδόμενες: - Προσθήκη υπο-παραγράφων στις λεπτομέρειες της ισχυριζόμενης αμέλειας του εναγομένου. - Προσθήκη υπο-παραγράφων στις λεπτομέρειες των ισχυριζόμενων σωματικών βλαβών του ενάγοντα. - Αντικατάσταση της παραγράφου 6 της έκθεσης απαίτησης με την προσθήκη νέας παραγράφου στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι ένεκα του τραυματισμού του ενάγοντα, αυτός δεν παρακολούθησε οποιαδήποτε σπουδή. - Προσθήκη νέας παραγράφου, στην οποία περιγράφεται η σημερινή κατάσταση του ενάγοντα. - Προσθήκη νέας παραγράφου στην οποία αναφέρεται ότι διαπιστώθηκε από το Τμήμα Κοινωνικής Ενσωμάτωσης ατόμων με αναπηρίες του Υπουργείου Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ότι ο ενάγων πάσχει από σοβαρής μορφής ψυχική αναπηρία και λαμβάνει ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. - Προσθήκη νέας παραγράφου όπου αναφέρεται ότι ένεκα του τραυματισμού του ο ενάγων απώλεσε την ικανότητα να σπουδάσει και/ή εργαστεί και/ή ότι μειώθηκε η εισοδηματική του ικανότητα λόγω μειονεκτικής πλέον θέσης στην αγορά εργασίας. - Προσθήκη νέας παραγράφου όπου αναφέρεται ότι οι τραυματισμοί που υπέστη ο ενάγων και η αντιμετώπιση που είχε από τον εναγόμενο ευθύνονται για την κλινική και/ή ψυχική του εικόνα. - Προσθήκη νέας παραγράφου με αξιώσεις σε σχέση με απώλεια μελλοντικών απολαβών. Η Αίτηση εδράζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.9 Θ.2, Δ.10, Δ.21, Δ.23, Δ.25, Δ.48 Θ. 1, 2 και 8, Δ.57, Δ.64, στις συμφυείς εξουσίες και στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το υπόβαθρο των γεγονότων που στηρίζουν την Αίτηση εμφαίνεται στην ένορκη δήλωση του Α.Φ., στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι κατά την προετοιμασία της ακρόασης της υπόθεσης, προσκόμισε στους δικηγόρους του ενάγοντα νέο ιατρικό πιστοποιητικό αναφορικά με τη σημερινή κατάσταση της υγείας του ενάγοντα. Στο εν λόγω πιστοποιητικό αναφέρεται ότι ο ενάγων πάσχει από σχιζοφρένεια και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή στην οποία ανταποκρίνεται μόνο μερικώς και παρουσιάζει διάφορα συμπτώματα, όπως παραληρητικές ιδέες, ψευδαισθήσεις και διαταραχές στη δομή της σκέψης. Ενδεχομένως, ως αναφέρει το εν λόγω πιστοποιητικό, τα διάφορα συμπτώματα να παρουσιάστηκαν κατά το 2013 όταν ο ενάγων τραυματίστηκε και χρειάστηκε να μεταβεί στην Γερμανία για εγχείρηση. Το ρηθέν πιστοποιητικό επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α. Ως περαιτέρω αναφέρει ο ομνύων, ενόψει των νέων δεδομένων που έλαβαν οι δικηγόροι του ενάγοντα, έκριναν απαραίτητη την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης, καθώς τα γεγονότα, οι σωματικές βλάβες και η απαίτηση του ενάγοντα, έχουν διαφοροποιηθεί. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα, ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι αναγκαία για σκοπούς πληρέστερης ενημέρωσης του Δικαστηρίου και απονομής της δικαιοσύνης, τυχόν δε απόρριψη του αιτήματος, θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα του ενάγοντα. Επιπρόσθετα ο ομνύων ισχυρίζεται ότι η αιτούμενη τροποποίηση υπεβλήθη μόλις διαπιστώθηκε η αναγκαιότητά της και προτού αρχίσει η ακροαματική διαδικασία και δεν θα επιφέρει οποιαδήποτε ζημιά στον εναγόμενο, ούτε θα επηρεάσει αρνητικά τα δικαιώματά του. Την 22.3.2023 ο εναγόμενος καταχώρισε Ένσταση στην Αίτηση, δια της οποίας προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης, τους οποίους παραθέτω αυτούσιους: 1. Η αίτηση δεν πληροί τις νόμιμες προϋποθέσεις και/ή δεν είναι σε συμμόρφωση με τους Διαδικαστικούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και/ή την πρακτική του Δικαστηρίου. 2. Η αίτηση για τροποποίηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση και/ή θα επιφέρει ζημιά και επιπλέον έξοδα στην διαδικασία. 3. Δεν δικαιολογείται επαρκώς και/ή καθόλου η καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας αίτησης. 4. Η αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη, καθώς αντίκειται της Δ.25 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. 5. Η αίτηση είναι απαράδεκτη και/ή νομικά και πραγματικά αβάσιμη καθώς δεν υφίστανται οι εξαιρετικές περιστάσεις που απαιτούνται για να επιτραπεί τροποποίηση σε αυτό το στάδιο και/ή μετά την έκδοση και επίδοση της κλήσης για οδηγίες, με βάση τη Δ.25 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. 6. Δεν επεξηγείται επαρκώς από τον Αιτητή και/ή δεν παρέχεται οποιαδήποτε βάσιμη δικαιολογία ότι συντρέχει μία εκ των 2 εξαιρέσεων που περιοριστικά αναφέρονται στην Δ.25 Θ.1
(3)των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
- Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση δεν αποκαλύπτει επαρκείς λόγους και/ή εύλογα στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι προέκυψαν νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά την λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής και/ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος και/ή της δικογραφίας και τα γεγονότα επί των οποίων αυτή βασίζεται ήταν γνωστά και/ή εύλογα μπορούσαν να εντοπιστούν από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας.
- Ο Αιτητής θα μπορούσε και/ή όφειλε να περιλάβει εξ αρχής και/ή σε προγενέστερο στάδιο της διαδικασίας τα γεγονότα που επιχειρεί να εισαγάγει στη δικογραφία με την αιτούμενη τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης, καθώς είναι γεγονότα τα οποία ήταν εν γνώση του εξ αρχής και/ή μπορούσαν να εντοπιστούν πριν την καταχώριση του κλητηρίου εντάλματος και/ή σε κάθε περίπτωση πριν την έκδοση και επίδοση κλήσεως για οδηγίες.
- Η αίτηση επιδιώκει την εισαγωγή και προσθήκη ισχυρισμών και αξιώσεων, οι οποίοι, εάν ευσταθούν, ήταν και/ή όφειλαν να είναι γνωστοί στον Αιτητή εξ αρχής και/ή πριν την καταχώριση του κλητηρίου εντάλματος.
- Η αίτηση επιδιώκει την εισαγωγή και προσθήκη ισχυρισμών, σήμερα, η παράλειψη των οποίων σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος κατά τη σύνταξη της δικογραφίας.
- Η αίτηση επιδιώκει την εισαγωγή νέας βάσης αγωγής η οποία έχει παραγραφεί.
- Αν επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση θα δημιουργηθεί πολλαπλότητα και σύγχυση ως προς τα επίδικα θέματα και/ή θα εκτροχιαστεί η διαδικασία και/ή θα εισαχθούν νέα επίδικα θέματα και/ή θέματα παραγραφής που θα περιπλέξουν την εκδίκαση των επίδικων θεμάτων.
- Η αιτούμενη τροποποίηση οδηγεί σε κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών και/ή κατασπατάληση του δικαστικού χρόνου και/ή δεν θα είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης εάν επιτραπεί.
- Η αίτηση αντιβαίνει τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και της ισότητας των δικονομικών όπλων μεταξύ των διαδίκων.
- Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την παρούσα αίτηση, δεν δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του Αιτητή». Η ένσταση βασίζεται στους Διαδικαστικούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 Θ.1-13, Δ.19, Δ.21, Δ.25 Θ.1-6 και 9, Δ.39, Δ.48 Θ.1-4 και 9, Δ.57, Δ.64, στον Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμο του 2012 Ν.66(Ι)/2012 (ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα), στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στις αρχές του Κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου και στην νομολογία. Το υπόβαθρο των γεγονότων που υποστηρίζουν την ένσταση, εμφαίνεται στην ένορκη δήλωση της Θ.Κ., η οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι δια της αιτούμενης τροποποίησης επιδιώκεται η εισαγωγή ισχυρισμών οι οποίοι αφορούν σε γεγονότα τα οποία ήταν υπαρκτά κατά τον χρόνο καταχώρισης της αγωγής και της έκθεσης απαίτησης, πράγμα νομικά ανεπίτρεπτο. Η δε παράλειψη συμπερίληψης των εν λόγω ισχυρισμών στην έκθεση απαίτησης, δεν αποτελεί εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος κατά τη σύνταξη της δικογραφίας. Αποτελεί περαιτέρω ισχυρισμό της ενόρκως δηλούσας, ότι με την αιτούμενη τροποποίηση γίνεται προσπάθεια συσχετισμού των ισχυριζόμενων ιατρικών ευρημάτων του ιατρικού πιστοποιητικού ημερ. 20.6.2022 που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α, με γεγονότα τα οποία κατ' ισχυρισμό έλαβαν χώρα περί το 2013, παρά το γεγονός ότι κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από το εν λόγω ιατρικό πιστοποιητικό. Επιπρόσθετα η ομνύουσα ισχυρίζεται ότι η Αίτηση υπεβλήθη με υπέρμετρη καθυστέρηση, ενώ τα ισχυριζόμενα γεγονότα των οποίων επιδιώκεται η εισαγωγή, ήταν γνωστά στον ενάγοντα πριν την καταχώριση της έκθεσης απαίτησης. Κατά το στάδιο στο οποίο επιδιώκεται η τροποποίηση, μετά την έκδοση και επίδοση κλήσης για οδηγίες, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται και τα όσα προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν συνιστούν εξαιρέσεις δυνάμει της Δ.25 Θ. 1
(3)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Τέλος, η ομνύουσα ισχυρίζεται ότι με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής και πρόσθετες αξιώσεις οι οποίες ήταν υπαρκτές κατά το χρόνο καταχώρισης της έκθεσης απαίτησης, τυχόν δε έγκριση της Αίτησης θα περιπλέξει τα επίδικα ζητήματα και θα εκτροχιάσει τη διαδικασία, καθώς προκύπτουν ζητήματα παραγραφής. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στην Διαταγή 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ενόψει του ότι η αγωγή καταχωρίστηκε την 27.6.2016, λαμβανομένων υπόψη των όσων διαλαμβάνει ο Διαδικαστικός Κανονισμός υπ' αρ. 2/2015 ημερ. 29.4.2015 και οι Διαταγές 25 και 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην προκειμένη περίπτωση τυγχάνει εφαρμογής η Διαταγή 25 ως έχει τροποποιηθεί δια του εν λόγω Διαδικαστικού Κανονισμού. Ειδικότερα, εφαρμόζεται η Δ.25 Θ.1
(3)η οποία διέπει το θέμα της τροποποίησης μετά την έκδοση Κλήσης για Οδηγίες, όπως συμβαίνει στην υπό κρίση περίπτωση. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό, ότι ως προκύπτει από την τροποποιηθείσα Διαταγή 25, η δυνατότητα τροποποίησης δικογράφων παρέχεται σε τρία διαφορετικά στάδια της διαδικασίας: (α) Μετά την καταχώριση αλλά πριν την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, στάδιο κατά το οποίο δεν υφίσταται οποιοσδήποτε περιορισμός. (β) Μετά την ανταλλαγή των δικογράφων και πριν το στάδιο έκδοσης κλήσης για οδηγίες, στάδιο κατά το οποίο επιτρέπεται άπαξ τροποποίηση χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου, δηλαδή μόνο μία φορά. (γ) Μετά την έκδοση κλήσης για οδηγίες, στάδιο κατά το οποίο δεν επιτρέπεται τροποποίηση δικογράφων, πλην ορισμένων εξαιρέσεων που καθορίζονται και αφού προηγηθεί η παραχώρηση σχετικής άδειας του Δικαστηρίου. Ως εκ των άνω, η νομολογία προ της τροποποίησης της Διαταγής 25, η οποία παρείχε ευρεία εξουσία στο Δικαστήριο να εγκρίνει αιτήματα τροποποίησης σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις που την καθιστούσαν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης,[1] δεν έχει πλέον ιδιαίτερη χρησιμότητα αναφορικά με την ερμηνεία και την εφαρμογή της τροποποιηθείσας Διαταγής 25.[2] Ως έχει ήδη αναφερθεί, στην υπό εξέταση περίπτωση τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες της Διαταγής 25 Θεσμός 1
(3), η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης». Τόσο το λεκτικό, όσο και η φιλοσοφία της Διαταγής 25, δεν χωρεί άλλης ερμηνείας, πέραν του ότι η τροποποίηση είναι επιτρεπτή μόνο έαν συντρέχει μία εκ των δύο περιπτώσεων που αναφέρονται ρητά στον Θεσμό 1
(3)της Δ.25, που ενδιαφέρει στην προκειμένη περίπτωση. Πρόκειται για τις ακόλουθες περιπτώσεις: (α) την περίπτωση εκ παραδρομής καλόπιστου λάθους στη σύνταξη της δικογραφίας, ή (β) την περίπτωση όπου, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, έχουν προκύψει νέα δεδομένα τα οποία δεν ήταν υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών έγερσης της αγωγής ή καταχώρισης των δικογράφων, δηλ. εν προκειμένω της έκθεσης απαίτησης. Ιδιαίτερα εύστοχο θεωρώ το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση της Έντιμης Δημητριάδου - Ανδρέου Π.Ε.Δ. (ως ήταν τότε) στην απόφαση ημερ. 30.12.2019 ΧΧΧΧΧ Οδυσσέως ν. Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα κ.α. Αρ. Αγωγής 813/2017: «Η νέα Δ.25 και Δ.30 αναμφίβολα επιβάλλουν πολύ μεγαλύτερη προσοχή και επιμέλεια κατά το στάδιο σύνταξης των δικογράφων με τα περιθώρια άσκησης από πλευράς Δικαστηρίου διακριτικής ευχέρειας σε αιτήματα τροποποίησης να είναι ιδιαίτερα περιορισμένα. Η εν λόγω προσέγγιση συνάδει και με την αρχή της υψίστης σημασίας στόχευση (overriding principle) που φαίνεται να καθοδηγεί το πλαίσιο εφαρμογής της νέας Δ.25 και Δ.30.Εν ολίγοις, η νέα προσέγγιση πραγμάτων απαιτεί από όλους να μεριμνούν δεόντως για την συμπερίληψη των αναγκαίων στα δικόγραφά τους». ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Κατά το ακροαματικό στάδιο της Αίτησης, ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε και οι ευπαίδευτες συνήγοροι περιορίστηκαν στην καταχώρηση των ικανών γραπτών τους αγορεύσεων προς υποστήριξη των θέσεών τους. Οι αγορεύσεις έχουν μελετηθεί και αναφορά στις θέσεις που υποστηρίχθηκαν μέσω αυτών θα γίνει μέσα στο πλαίσιο αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο.[3] Έχω δε μελετήσει το περιεχόμενο της Αίτησης και της Ένστασης, καθώς επίσης και των ενόρκων δηλώσεων που τις συνοδεύουν. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Υπό το φως των νομικών αρχών που διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα και λαμβανομένων υπόψη των θέσεων των μερών, προχωρώ σε εξέταση της Αίτησης. Επισημαίνω εν πρώτοις, ότι στην υπό κρίση περίπτωση, στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον μου, αυτό το οποίο θα απασχολήσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσο οι αιτούμενες τροποποιήσεις συνιστούν νέα δεδομένα τα οποία δεν ήταν υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών έγερσης της αγωγής ή καταχώρισης των δικογράφων. Αυτή είναι άλλωστε η θέση που προωθεί η ευπαίδευτη συνήγορος του ενάγοντα στη γραπτή της αγόρευση, η οποία αναδύεται και από την ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την Αίτηση. Διερχόμενη των αιτούμενων τροποποιήσεων - τις οποίες έχω καταγράψει ανωτέρω με τρόπο συνοπτικό - διαπιστώνω ότι αυτές αφορούν σε κατ' ισχυρισμό γεγονότα τα οποία έλαβαν χώρα μετά το επίδικο ατύχημα και σε συμπτώματα τα οποία παρουσιάστηκαν μετά το επίδικο ατύχημα. Περαιτέρω, αφορούν σε πλάνα του ενάγοντος να σπουδάσει, πράγμα το οποίο δεν έπραξε ως ισχυρίζεται λόγω του τραυματισμού του. Όλα τα ανωτέρω, αποτελούν κατά την κρίση μου ισχυρισμούς οι οποίοι ήταν σε γνώση του ενάγοντα κατά τη σύνταξη της έκθεσης απαίτησης και όχι για νέα δεδομένα τα οποία δεν ήταν υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών έγερσης της αγωγής ή καταχώρισης των δικογράφων από τους δικηγόρους του ενάγοντα. Το γεγονός ότι το πιστοποιητικό ημερ. 20.6.2022 (Τεκμήριο Α επί της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση) τέθηκε υπόψη των δικηγόρων του ενάγοντα πριν την ημερομηνία ακρόασης της υπόθεσης, ως ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών, δεν θεωρώ ότι συνιστά ικανοποιητική εξήγηση, ότι οι ισχυρισμοί των οποίων επιχειρείται η εισαγωγή, αποτελούν νέα δεδομένα. Αποτελεί επιχείρημα της ευπαίδευτης συνηγόρου του ενάγοντα, ότι τα συμπτώματα τα οποία παρουσίαζε ο ενάγων μετά το επίδικο ατύχημα εξελίχθηκαν σε σχιζοφρένεια, πράγμα το οποίο δεν μπορούσε να προβλεφθεί και δεδομένο το οποίο δεν ήταν υπαρκτό κατά τον χρόνο καταχώρισης της έκθεσης απαίτησης. Επί τούτου αρκούμαι να αναφέρω ότι έστω και αν έτσι είχαν τα πράγματα, δεν έχει προβληθεί κανένας ικανοποιητικός λόγος ή εξήγηση, ως προς την μη δικογράφηση τουλάχιστον των αναφερόμενων συμπτωμάτων, προτού αυτά εξελιχθούν κατά τον ισχυρισμό του ομνύοντος σε σχιζοφρένεια, λαμβανομένου υπόψη του ότι η έκθεση απαίτησης καταχωρίστηκε 4 περίπου έτη μετά το επίδικο ατύχημα. Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης το ισχυριζόμενο ατύχημα έλαβε χώρα την 27.8.2013. Το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρίστηκε την 27.6.2016 και η έκθεση απαίτησης καταχωρίστηκε την 15.9.2017. Σύμφωνα με το Τεκμήριο Α που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, το οποίο φέρει ημερομηνία την 20.6.2022, ο ιατρός που ετοίμασε το εν λόγω πιστοποιητικό παρακολουθεί τον ενάγοντα από την 29.11.2019 και κάνει λόγο σε προηγούμενο ιστορικό παρουσίασης ψυχωσικών συμπτωμάτων, ενδεχομένως, ως αναφέρει, από το 2013 όταν ο ενάγων τραυματίστηκε σε άσκηση της Εθνικής Φρουράς. Με άλλα λόγια, εάν υπήρχαν ψυχωσικά συμπτώματα μετά το ατύχημα, με βάση τα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου, αυτά θα έπρεπε να είχαν ήδη δικογραφηθεί κατά τη σύνταξη της έκθεσης απαίτησης 4 χρόνια μετά το ατύχημα και δεν πρόκειται για νέα δεδομένα. Πέραν των ανωτέρω, δεν έχει προβληθεί ισχυρισμός ή μαρτυρία που να μπορεί να στηρίξει την θέση ότι η παράλειψη συμπερίληψης των ισχυρισμών που η πλευρά του ενάγοντος επιχειρεί να προσθέσει στο παρόν στάδιο, δυνατό να θεωρηθεί εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος. Εν πάση περιπτώσει, η αιτούμενη τροποποίηση είναι εκτενής και δεν θα μπορούσε λελογισμένα να καταταγεί στην κατηγορία των εξαιρέσεων του καλόπιστου εκ παραδρομής λάθους, κατά τη σύνταξη του δικογράφου. Επί τούτου υιοθετώ το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Έντιμου Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ημερ. 31.5.2018 στην Arizona Trading Ltd ν. Μοντεξύλ Λτδ, Αρ. Αγωγής 15/2017, με το οποίο συντάσσομαι: «Λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας αναμένεται να συνδέεται με λεκτικά ή τυπογραφικά ή εκφραστικά λάθη που εμφιλοχωρούν κατά τη σύνταξη της δικογραφίας και όχι στην παράλειψη καταγραφής γεγονότων που θεμελιώνουν τη βάση αγωγής. Περαιτέρω, κρίνω ότι η παράλειψη του διαδίκου να προμηθεύσει τον δικηγόρο του με όλα τα αναγκαία έγγραφα, τα οποία συγκροτούν τη βάση της απαίτησής του, δεν μπορεί να υπαχθεί στην έννοια του καλόπιστου λάθους στη σύνταξη της δικογραφίας». Ως εκ των άνω, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η αιτούμενη τροποποίηση δεν εμπίπτει στις εξαιρέσεις που θέτει η Δ.25 Θ.3
(1)και συνεπακόλουθα, η Αίτηση απορρίπτεται. Ενόψει της ανωτέρω κατάληξης του Δικαστηρίου, παρέλκει η εξέταση οιωνδήποτε άλλων ισχυρισμών. Ως προς τα έξοδα της διαδικασίας, δεν κρίνω ότι συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ώστε αυτά να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, συνεπώς επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και εναντίον του Αιτητή, ως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητείο και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)............ Χρ. Γ. Ππεκρή, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Φοινιώτης ν. Greenmare Navigation Ltd
(1989)1(Ε) A.A.Δ.
- [2] Βλ. σχετικά την ανάλυση της Έντιμης Δημητριάδου - Ανδρέου Π.Ε.Δ. (ως ήταν τότε) στην απόφαση ημερ. 30.12.2019 ΧΧΧΧΧ Οδυσσέως ν. Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα κ.α. Αρ. αγωγής 813/2017 & την απόφαση της Έντιμης Λιμνατίτου Π.Ε.Δ. (ως ήταν τότε) στην απόφαση ημερ. 28.7.2017, Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ ν. Χλόης Ιωάννου Νεοφύτου κ.α. αρ. αγωγής 91/
- [3] Καλλικάς ν Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2010)1 (Β) ΑΑΔ 1238 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο