Eπί τοις αφορώσι την ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ ΚΩΣΤΗ ΦΩΤΗ, άλλως Ανδρούλλα Μουτσουρή ν. -, Αρ. Αίτησης Πτώχευσης: 3/2023, 15/11/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης Πτώχευσης: 3/2023 (I Justice) ΣΕ ΠΤΩΧΕΥΣΗ: Eπί τοις αφορώσι την ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ ΚΩΣΤΗ ΦΩΤΗ, άλλως Ανδρούλλα Μουτσουρή (Α.Δ.Τ. [ ]), [ ] 7, 5282 Παραλίμνι Αίτηση της Καθ' ης η αίτηση ημερομηνίας 1.11.2023 για αναστολή της πτωχευτικής διαδικασίας Ημερομηνία: 15 Νοεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια (Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση): κ. Ποσνακίδης Για Καθ' ων η αίτηση (Αιτητές στην κυρίως αίτηση): κ. Τσαγκαρός ΑΠΟΦΑΣΗ (εκδόθηκε αυθημερόν) Στις 6.2.2023 η εταιρεία Gordian Holdings Ltd (στο εξής οι «Πιστωτές») καταχώρησε αίτηση προκειμένου να εκδοθεί διάταγμα πτώχευσης (στο εξής η «κυρίως αίτηση») αναφορικά με την περιουσία της Ανδρούλλας Κώστα Φώτη άλλως Ανδρούλλας Μουτσουρή (στο εξής η «Χρεώστιδα»). Η κυρίως αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 8.11.
- Με την υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 1.11.2023 η Χρεώστιδα ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία πτώχευσης εναντίον της μέχρι την πλήρη και τελική εκδίκαση από το Ανώτατο Δικαστήριο της έφεσης με αριθμό Ε52/2019 που καταχωρήθηκε στις 23.1.2019, ECLI:CY:AD:2019:D142 που καταχωρήθηκε σε σχέση με την απόφαση ημερομηνίας 9.1.2019 που εκδόθηκε στην αίτηση ακύρωσης δόλιων μεταβιβάσεων ημερομηνίας 12.12.2017 που καταχωρήθηκε στο πλαίσιο της αγωγής με αριθμό 726/10 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου. Η αίτηση βασίζεται κυρίως στα αρθρα 4, 5, 9, 10, 12, 20, 67 ‑ 93 και 97 του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Χρεώστιδας. Οι Πιστωτές καταχώρησαν ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, η οποία υποστηρίζεται, με τη σειρά της, από ένορκη δήλωση πρώην λειτουργού του Τμήματος Ανάκτησης Χρεών της Λαϊκής Τράπεζας ο οποίος σήμερα είναι υπάλληλος στην εταιρεία Gordian Servicing Ltd, η οποία δυνάμει σχετικής συμφωνίας ενεργεί για λογαριασμό των Πιστωτών και έχει αναλάβει, μεταξύ άλλων, τη διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων. Οι λόγοι της ένστασης που προβάλλουν οι Πιστωτές μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: - Τα άρθρα στα οποία βασίζεται η αίτηση δεν παρέχουν το δικαίωμα αναστολής της κυρίως αίτησης ή της πτωχευτικής διαδικασίας και σε κάθε περίπτωση δεν αποκαλύπτονται έγκυροι και επαρκείς λόγοι για την αναστολή της κυρίως αίτησης. - Η υπό κρίση αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη. - Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση δεν αποκαλύπτει βάσιμα γεγονότα που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. - Η αίτηση καταχωρήθηκε για αλλότριους σκοπούς και είναι κακόπιστη. - Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση λαμβάνει ως δεδομένο την επιτυχία της έφεσης, ενώ η νομολογία είναι αντίθετη προς αυτό. - Η παρούσα αίτηση έρχεται σε αντίθεση με την πτωχευτική διαδικασία, καθότι η υπό εξέταση αίτηση προκαλεί επιμήκυνση της όλης διαδικασίας. - Δεν υπάρχουν καλοί λόγοι έφεσης και/ή λόγοι επιτυχίας της. - Εάν η παρούσα αίτηση επιτύχει, οι Πιστωτές και οι υπόλοιποι πιστωτές της Χρεώστιδας κινδυνεύουν να παραμείνουν χωρίς τις κατάλληλες εγγυήσεις. - Σε περίπτωση έκδοσης του διατάγματος πτώχευσης, το ζήτημα της μη διάθεσης μέρους της περιουσίας της Χρεώστιδας, λόγω της εκκρεμότητας της έφεσης, θα εξεταστεί στον δέοντα χρόνο από τον Επίσημο Παραλήπτη και/ή Διαχειριστή της περιουσίας στο πλαίσιο άσκησης των καθηκόντων του. Έχω μελετήσει τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τις δυο πλευρές και λαμβάνω επίσης υπόψη το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης. Από τα γεγονότα που επικαλούνται και οι δυο πλευρές και τις θέσεις που προώθησαν ενωρίτερα σήμερα διαπιστώνω ότι το πραγματικό υπόβαθρο επί του οποίου καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο αποτελεί κοινό έδαφος. Ειδικότερα είναι κοινώς αποδεκτό πως: - Στις 6.2.2023 οι Πιστωτές καταχώρησαν εναντίον της Χρεώστιδας την κυρίως αίτηση, με την οποία ζητούν την έκδοση διατάγματος πτώχευσης της. - Το αίτημα των Πιστωτών στηρίζεται σε κατ' ισχυρισμό οφειλές της Χρεώστιδας στη βάση αποφάσεων του εκδόθηκαν στο πλαίσιο των αγωγών του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου με αρ. 726/2010 (ημερομηνίας 6.2.2017 και 8.3.2017), 727/2010 (ημερομηνίας 8.5.2017) και 754/2012 (ημερομηνίας 18.6.2015). - Όλες οι πιο πάνω αποφάσεις εκδόθηκαν εκ συμφώνου και δεν έχουν εφεσιβληθεί. - Στο πλαίσιο της αγωγής με αρ. 726/2010, οι Πιστωτές καταχώρησαν αίτηση για ακύρωση δόλιων μεταβιβάσεων και το Δικαστήριο με απόφαση του ημερομηνίας 9.1.2019 διέταξε την ακύρωση της μεταβίβασης 14 ακινήτων και την επανεγγραφή τους επ' ονόματι της Χρεώστιδας. - Συμφώνως της απόφασης του Δικαστηρίου, τα εν λόγω ακίνητα επανεγγράφηκαν επ' ονόματι της Χρεώστιδας. - Η Χρεώστιδα καταχώρισε έφεση κατά της απόφασης ημερομηνίας 9.1.2019 και αίτηση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης. - Με απόφαση του ημερομηνίας 21.12.2020 το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση αναστολής. Αυτά είναι τα γεγονότα στη βάση των οποίων το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει επί του αιτήματος. Ως εκ τούτου, δεν κρίνεται σκόπιμη η ενασχόληση του Δικαστηρίου με τις θέσεις προωθήθηκαν από τον συνήγορο της Χρεώστιδας ως προς την ιδιότητα του προσώπου που προβαίνει στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση των Πιστωτών. Προχωρώ, λοιπόν, στην εξέταση της ουσίας της υπό κρίσης αίτησης. Τα άρθρα 4 και 5 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 δεν μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αφού ρυθμίζουν αντιστοίχως τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για έκδοση διατάγματος παραλαβής και τους όρους βάσει των οποίων πιστωτής δικαιούται να υποβάλει αίτηση πτώχευσης. Μη σχετικά κρίνονται και τα άρθρα 9, 10, 12 και 20 του Κεφ. 5 που αφορούν στα αποτελέσματα της έκδοσης διατάγματος πτώχευσης και τον διορισμό προσωρινού και ειδικού διαχειριστή, όπως και διαχειριστή της περιουσίας του πτωχεύσαντα. Το άρθρο 97 του Κεφ. 5 αποτελεί, κατά την κρίση μου, την ουσιαστική δικαιοδοτική βάση της υπό κρίση αίτησης. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο: «Το Δικαστήριο δύναται οποτεδήποτε, για επαρκή λόγο να εκδώσει διάταγμα αναστολής των διαδικασιών της αίτησης πτώχευσης είτε εντελώς είτε για περιορισμένο χρόνο, με τέτοιους όρους και τηρουμένων τέτοιων προϋποθέσεων ως το Δικαστήριο θεωρεί δίκαιο.» Η συγκεκριμένη πρόνοια παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια για αναστολή διαδικασίας αίτησης πτώχευσης εάν ικανοποιηθεί ότι συντρέχει «επαρκής λόγος» προς τούτο. Στο άρθρο δεν καθορίζονται οι παράγοντες που το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, πλην, όμως, καθίσταται σαφές πως το βάρος της αιτιολόγησης του αιτήματος βρίσκεται στους ώμους του αιτητή. Στην απουσία ρητής καθοδήγησης από δεσμευτική νομολογία, κρίνω ότι το κατά πόσον λόγος που προβάλλεται για αναστολή διαδικασίας αίτησης πτώχευσης επαρκεί, επαφίεται στο Δικαστήριο και πρέπει, κατά την κρίση μου, να εξεταστεί σε συνάρτηση με όλα τα γεγονότα και τις παραμέτρους της κάθε περίπτωσης, περιλαμβανομένων των ενδεχομένων επιπτώσεων στα εμπλεκόμενα μέρη, και το κατά πόσον θα ήταν εύλογο ή δίκαιο να ανασταλεί η διαδικασία. Πιο πάνω συνοψίζονται τα γεγονότα που συνιστούν το πραγματικό υπόβαθρο της υπό κρίση αίτησης. Εξετάζοντας αυτά υπό το φως των προνοιών του άρθρου 97 του Κεφ. 5, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Οι λόγοι είναι οι ακόλουθοι: - Ως έχω ήδη αναφέρει, οι αποφάσεις στις οποίες στηρίζεται η κυρίως αίτηση έχουν εκδοθεί εκ συμφώνου και δεν εφεσιβλήθηκαν. - Σε αυτή τη βάση, καθίσταται σαφές πως η Χρεώστιδα δεν αμφισβητεί το εξ αποφάσεως χρέος της έναντι των Πιστωτών. - Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 1.11.2023, ενώ η κυρίως αίτηση ήταν προγραμματισμένη για ακρόαση στις 8.11.
- - Με απόφαση του ημερομηνίας 21.12.2020 στην Πολιτική Έφεση αρ. Ε50/2019, Μάρκου κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση που καταχωρήθηκε για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 9.1.2019, υποδεικνύοντας τα εξής, τα οποία κατά την κρίση μου είναι απολύτως σχετικά στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας: «Eίναι σημαντικό να λεχθεί ότι το αρχικό εξ αποφάσεως χρέος παραμένει ανικανοποίητο. Το πρωτόδικο Δικαστήριο στην απόφαση του ημερ. 9.1.2019 κατέληξε στο ότι οι εφεσείοντες/αιτητές προσπάθησαν με δόλιο τρόπο να παρεμποδίσουν τους εφεσίβλητους-καθ΄ων η αίτηση από το να εισπράξουν το λαβείν τους με δόλιες μεταβιβάσεις - αντικείμενο των αιτήσεων, η απόφαση επί των οποίων εφεσιβάλλεται. Δυνάμει της εκκαλούμενης απόφαση ημερ. 9.1.2019 τα επίδικα ακίνητα επανεγγράφονται επ΄ονόματι των αρχικών ιδιοκτητών. Η δικαστική απόφαση θα εγγραφεί επί των ακινήτων. Αυτό σημαίνει πως οι εφεσίβλητοι - καθ΄ων η αίτηση θα έχουν δικαίωμα να προωθήσουν διαδικασία έκδοσης εντάλματος ακινήτου. Η διαδικασία όμως αυτή λαμβάνει χώρα με καταχώρηση σχετικής αίτησης.[1] (Βλ. άρθρα 53-62 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6). Προκύπτει πως σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, οπότε και θα παραμερίζονται τα διατάγματα που περιέχονται στην εκκαλούμενη απόφαση 9.
- 2019, αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα η ακίνητη ιδιοκτησία να επανεγγραφεί από το όνομα των παιδιών στους γονείς οι οποίοι ήσαν οι αρχικοί ιδιοκτήτες πριν τη δόλια, σύμφωνα με το πρωτόδικο εύρημα, μεταβίβαση. Στην προσπάθεια εξισορρόπησης των αντίθετων παραγόντων που έχουν εκτεθεί πιο πάνω δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τη θέση των καθ΄ων η αίτηση πως, αν εδίδετο αναστολή, εν τινι τρόπω θα επιτυγχάνετο μια «νομιμοποίηση» των δόλιων, ως έχουν κριθεί, μεταβιβάσεων εκκρεμούσης της έφεσης. Από την άλλη η εγγραφή memo επί της ακίνητης περιουσίας δεν σημαίνει άνευ ετέρου αλλαγή τέτοια με βάση την οποία οι αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη, ενόψει ειδικά της σχέσης γονέων και τέκνων που συνδέει τους εφεσείοντες μεταξύ τους και δεν αφορά τρίτα πρόσωπα. Εξάλλου δεν πρέπει να παραβλέπεται πως το αρχικό εξ αποφάσεως χρέος παραμένει ανικανοποίητο. Και αν εξοφλείτο, δεν θα υπήρχε η ανάγκη εγγραφής memo της επίδικης ακίνητης περιουσίας. Οι αιτητές αφού είχαν το βάρος να καταδείξουν εξαιρετικές περιστάσεις ώστε να ανακοπεί η φυσιολογική εξέλιξη εκτέλεσης μιας απόφασης απέτυχαν να το πράξουν. Ούτε έπεισαν για ανεπανόρθωτη βλάβη. Με όλο το σεβασμό ισχύει αυτό που ελέχθει στην απόφαση Κωνσταντινίδη ν. Κωμοδρόμου, πολ.εφ.283/15, 23.3.2016, ECLI:CY:AD:2016:A162: «Η τελεσιδικία εν προκειμένω έχει μιαν ιδιαίτερη βαρύτητα η οποία συναρτάται άμεσα με την ορθή απονομή της δικαιοσύνης αλλά και το κράτος δικαίου ευρύτερα». Με αυτά τα δεδομένα κρίνω ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοσδήποτε λόγος, πόσω μάλλον επαρκής, που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Αντιθέτως, τυχόν έγκριση της αίτησης θα ήταν αντίθετη με το πνεύμα του αιτιολογικού απόρριψης του αιτήματος αναστολής ως η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αξίζει να λεχθεί πως οι πρωτόδικες αποφάσεις στις οποίες παρέπεμψε το Δικαστήριο ο κ Ποσνακίδης αφορούσαν περιπτώσεις αναστολής της πτωχευτικής διαδικασίας εκκρεμούσης αίτησης παραμερισμού της απόφασης ή έφεσης κατά της απόφασης επί της οποίας εδράζεται η αίτηση πτώχευσης ή όπου υπήρχε ισχυρισμός εξασφάλισης της απόφασης κατόπιν δόλου. Δεν ισχύει κάτι τέτοιο στην προκειμένη περίπτωση. Σημειώνεται, τέλος, πως τα όσα επικαλείται η Χρεώστιδα ως το λόγο για την έγκριση του αιτήματος, ήτοι ότι σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος πτώχευσης και συνακόλουθα πώλησης των 14 ακινήτων και επιτυχίας της έφεσης, τα εν λόγω ακίνητα δεν θα μπορούν να επανεγγραφούν επ' ονόματι των παιδιών της, αποτελεί ζήτημα που αφορά άλλα πρόσωπα και όχι την ίδια, και ως τέτοιο μη δυνάμενο να αποτελέσει λόγο για επιτυχή κατάληξη της αίτησης. Συνακόλουθα, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Αιτητών στην κυρίως αίτηση και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση στην κυρίως αίτηση όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................ Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο