← Κύπρος

ΚΟΥΖΑΛΗΣ ΜΑΡΚΟΣ ΖΟΥΒΑΝΗ, ΑΠΟΒΙΩΣΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ της ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΤΖΙΟΒΑΝΗ ΚΟΥΖΑΛΗ κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγω

ΚΟΥΖΑΛΗΣ ΜΑΡΚΟΣ ΖΟΥΒΑΝΗ, ΑΠΟΒΙΩΣΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ της ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΤΖΙΟΒΑΝΗ ΚΟΥΖΑΛΗ κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής 177/2023, 22/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 177/2023 (I justice) Μεταξύ:

  1. ΚΟΥΖΑΛΗΣ ΜΑΡΚΟΣ ΖΟΥΒΑΝΗ, ΑΠΟΒΙΩΣΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ της ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΤΖΙΟΒΑΝΗ ΚΟΥΖΑΛΗ, ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΡ. 35/22 I.J. Ε.Δ. ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ
  2. ΚΟΥΖΑΛΗΣ ΤΖΙΟΒΑΝΗΣ ΜΑΡΚΟΥ
  3. ΚΟΥΖΑΛΗ ΑΝΝΑ ΜΑΡΚΟΥ
  4. ΚΟΥΖΑΛΗ ΑΣΣΙΩΤΗ ΑΙΜΙΛΙΑ ΜΑΡΚΟΥ
  5. EXECUTIVE A.G. LTD
  6. MARCOS KOUZALIS FARM LIMITED
  7. M. & E. KOUZALIS DEVELOPERS LIMITED
  8. MARKOS KOUZALIS INVESTMENTS LTD Εναγόντων και
  9. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ
  10. GORDIAN HOLDINGS LIMITED
  11. ΓΙΩΡΓΟΣ Φ. ΠΙΤΤΑΤΖΙΗΣ Δ.Ε.Π.Ε.
  12. ΓΙΩΡΓΟΣ Φ. ΠΙΤΤΑΤΖΙΗΣ Εναγομένων Αίτηση των Εναγόντων αρ. 8 - Αιτητών ημερομηνίας 6.6.2023 για έκδοση προσωρινού διατάγματος εναντίον των Εναγομένων 2 Ημερομηνία: 22 Δεκεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες 8 - Αιτητές: κ.κ. G. Kouzalis LLC Για τους Εναγόμενους 2 - Καθ' ων η αίτηση: κ. Ν. Κυριακίδης ΑΠΟΦΑΣΗ Το ιστορικό της υπόθεσης Στις 4.8.2014 η Τράπεζα Κύπρου (η οποία αργότερα υποκαταστάθηκε από τους Εναγόμενους 2 με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 18 του Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και Συναφή Θέματα Νόμου του 2013 Ν.169(Ι)2015) καταχώρησε εναντίον των Εναγόντων στην παρούσα αγωγή την αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου με αρ. 1041/
  13. Στις 2.12.2022 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση υπέρ των Εναγομένων 2 στην παρούσα αγωγή (στο εξής οι «Καθ' ων η αίτηση») και των Εναγόντων 6, 7, 8 και 9 (εκεί Εναγομένων 1, 7, 8 και 9), σύμφωνα με την οποία οι τελευταίοι διατάχθηκαν να καταβάλουν στους Καθ' ων η αίτηση διάφορα ποσά που συνολικά ξεπερνούν τα 7 εκατομμύρια ευρώ. Περαιτέρω, στο πλαίσιο της απόφασης εκδόθηκαν διάφορα διατάγματα εκποίησης υποθηκών, όπως επίσης διατάγματα σε σχέση με τα ωφελήματα που προκύπτουν από ασφαλιστήρια συμβόλαια που είχαν καταστεί πληρωτέα ή ενδέχετο να καταστούν πληρωτέα προς όφελος των Εναγόντων 6 στην παρούσα αγωγή. Εκείνο που ενδιαφέρει στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας είναι πως στο πλαίσιο της αγωγής με αρ. 1041/2014 το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των (εκεί) Εναγομένων 8 (εδώ Εναγόντων 8), με το οποίο διατάχθηκε η πώληση των 8000 πλήρως πληρωθείσων μετοχών της εταιρείας TRIAS BEACH HOTELS LTD (στο εξής η «TRIAS») που με βάση γραπτή συμφωνία και/ή εγγράφως ενεχυρίασαν και/ή εκχώρησαν προς τους Καθ' ων η αίτηση και/ή του αντίστοιχου αριθμού τίτλων αξιών που κατείχαν έναντι και/ή προς ικανοποίηση του χρέους των (εκεί) Εναγομένων 8 (εδώ Εναγόντων 8 που στο εξής θα καλούνται οι «Αιτητές»), αφαιρουμένων πρώτα όλων των εξόδων της διατασσόμενης πώλησης και επιστροφή τυχόν περισσεύματος στους Αιτητές. Επίσης, το Δικαστήριο επέτρεψε στους Καθ' ων η αίτηση όπως εκτελέσουν όλα τα αναγκαία έγγραφα και πράξεις με βάση την ισχύουσα νομοθεσία για σκοπούς πώλησης και/ή μεταβίβασης των εν λόγω μετοχών. Στη συνέχεια, και πιο συγκεκριμένα στις 13.1.2023, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας εκδόθηκε απόφαση υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Εναγόντων 1-5 στην παρούσα αγωγή, σύμφωνα με την οποία οι τελευταίοι, επίσης διατάχθηκαν να καταβάλουν στους Καθ' ων η αίτηση διάφορα ποσά. Λόγω του ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν εξοφλήσει το εξ΄ αποφάσεως χρέος τους στην αγωγή με αρ. 1041/2014, οι Καθ΄ ων η Αίτηση προχώρησαν στη διαδικασία πώλησης των μετοχών της TRIAS μέσω ανακοίνωσης την οποία δημοσίευσαν σε τρεις εφημερίδες σε διάφορες ημερομηνίες μεταξύ των ημερομηνιών 27 Μαρτίου 2023 - 13 Απριλίου
  14. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι προσφορές μπορούσαν να υποβληθούν μόνο ηλεκτρονικά σε ειδικό έντυπο προσφορών το αργότερο μέχρι τις 18:00 της 21ης Απριλίου
  15. Ενόψει του ότι δεν είχαν ληφθεί οποιεσδήποτε προσφορές για την αγορά των μετοχών μέχρι την προαναφερόμενη ημερομηνία και ώρα, οι μετοχές δεν πωλήθηκαν. Στις 28.4.2023 οι Ενάγοντες 6-9 στην παρούσα αγωγή καταχώρησαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου την αγωγή με αρ. 129/2023 εναντίον των Καθ΄ ων η αίτηση και των Εναγομένων 3 στην παρούσα αγωγή, με την οποία αξίωναν, μεταξύ άλλων, έκδοση απόφασης με την οποία να ακυρώνεται η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.12.2022 και διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Καθ΄ ων η αίτηση να πωλήσουν, μεταβιβάσουν, διαθέσουν και/ή με οποιοδήποτε τρόπο αποξενώσουν τις μετοχές των (εκεί) Εναγόντων 3 στην TRIAS. Η αγωγή με αρ. 129/2023 αποσύρθηκε με επιφύλαξη δικαιωμάτων στις 31.5.
  16. Η παρούσα αγωγή Με την παρούσα αγωγή η οποία καταχωρήθηκε στις 31.5.2023 οι Ενάγοντες αξιώνουν την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται η εκ συμφώνου απόφαση που εκδόθηκε στο πλαίσιο της αγωγής με αριθμό 1041/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου ημερομηνίας 2.12.2022 και οποιαδήποτε περαιτέρω διαδικασία που λήφθηκε ή μπορεί να ληφθεί για σκοπούς εκτέλεσης της απόφασης λόγω δόλου και/ή έλλειψης πραγματικής βούλησης των Εναγόντων να αποδεχθούν την εν λόγω απόφαση. Περαιτέρω, αξιώνονται αποζημιώσεις ύψους €5.595.181,90 λόγω δόλου και/ή αμέλειας και/ή παράβασης νόμιμου καθήκοντος των Εναγομένων και/ή οποιουδήποτε από αυτούς και/ή αμοιβαίου λάθους στην αγωγή με αριθμό 1041/
  17. Στην Έκθεση Απαίτησης που καταχωρήθηκε την ίδια ημέρα αναφέρεται ότι κατά ή περί τον Μάιο του 2017 οι Ενάγοντες της παρούσας αγωγής διόρισαν τους Εναγόμενους 3 και 4 να ενεργούν παράλληλα με υφιστάμενους δικηγόρους όλων των Εναγομένων στην αγωγή με αρ. 1041/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου. Διάδικα μέρη στην εν λόγω αγωγή ήταν η Εναγόμενη 1, ήτοι η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Limited ως Ενάγοντες, την οποία, ως έχει ήδη αναφερθεί, έχουν αυτόματα αντικαταστήσει και/ή υποκαταστήσει οι Καθ' ων η Αίτηση. Εναγόμενοι στην αγωγή με αρ. 1041/2014 ήταν οι Ενάγοντες της παρούσας αγωγής. Αποτελεί θέση των Εναγόντων στην παρούσα αγωγή ότι ήταν ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος μεταξύ των Εναγομένων στην αγωγή με αριθμό 1041/2014 και των δικηγορικών γραφείων που τους εκπροσωπούσαν ότι οι Εναγόμενοι 3 και 4 (στην παρούσα αγωγή) δεν θα προέβαιναν σε οποιανδήποτε αποδοχή και/ή παραδοχή, ούτε θα παρείχαν με οποιονδήποτε τρόπο συναίνεση και/ή συγκατάθεση η οποία θα ήταν δυνατό να επηρεάσει άμεσα ή έμμεσα τα συμφέροντα και/ή δικαιώματα των Εναγόντων στην παρούσα αγωγή και/ή οποιωνδήποτε από αυτούς και/ή την υπεράσπισή τους. Περαιτέρω, προβάλλεται πως ήταν ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος ότι θα ήταν πάντοτε ενήμεροι για κάθε διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου και πως όλες οι περαιτέρω οδηγίες θα λαμβάνονταν εκ συμφώνου και με τη σύμφωνη γνώμη και εξουσιοδότηση όλων των εκεί Εναγομένων. Είναι, περαιτέρω, η θέση των Εναγόντων ότι οι Εναγόμενοι 3 και 4 από κοινού και/ή ξεχωριστά παραβίασαν την πιο πάνω συμφωνία και/ή υποχρέωσή τους και αποδέχθηκαν την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης εναντίον των Αιτητών κατόπιν συνεννόησης με τους Εναγόμενους 1 και/ή
  18. Αποτέλεσμα τούτου ήταν η έκδοση εκ συμφώνου απόφασης στις 2.12.2022 εναντίον των Εναγομένων 1, 7, 8 και 9 στην αγωγή υπ' αριθμό 1041/2014 (Εναγόντων 6-9 στην παρούσα αγωγή). Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η πιο πάνω συμπεριφορά των Εναγομένων 3 και 4 έγινε κατά παράβαση των υποχρεώσεών τους και/ή κατόπιν δόλου εκ μέρους τους, ως προσδιορίζεται στις λεπτομέρειες που παρατίθενται στις παραγράφους 15(α) μέχρι 15(γ) της Έκθεσης Απαίτησης. Προβάλλεται, περαιτέρω, ότι το γεγονός της έκδοσης της εκ συμφώνου απόφασης εναντίον των Αιτητών και της τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης που επίσης είχαν αποδεχθεί οι Εναγομένοι 3 και 4 χωρίς την έγκριση και/ή εξουσιοδότηση τους, η οποία επηρέαζε τα συμφέροντα τους, περιήλθε στη γνώση των Εναγόντων στην παρούσα αγωγή μετά από σχετική έρευνα στον φάκελο του Δικαστηρίου στις 13.4.2023, και τούτο αφού ήλθε στην αντίληψή τους η δημοσίευση στον τύπο στην οποία είχαν προβεί οι Καθ' ων η Αίτηση. Διαζευκτικά, και υπό την επιφύλαξη των όσων συνοψίζονται πιο πάνω, οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι Εναγόμενοι 3 και 4 ήταν αμελείς και/ή παρέβηκαν τα νόμιμα καθήκοντά τους με τον τρόπο που καθορίζεται στην παράγραφο 18 της Έκθεσης Απαίτησης. Στη βάση των όσων προβάλλονται, είναι η θέση των Εναγόντων ότι η απόφαση στην αγωγή με αριθμό 1041/2014 εκδόθηκε χωρίς την πραγματική συγκατάθεση και/ή θέληση των Εναγόντων στην παρούσα αγωγή και τούτο έχει ως αποτέλεσμα αυτοί να υφίστανται ζημιά από τις πράξεις των Εναγομένων 3 και 4 καθώς και από τη συμπεριφορά των Εναγομένων 1 και 2, ίση με το ποσό της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον τους στις 2.12.
  19. Τέλος, οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η διαταγή του Δικαστηρίου για πώληση των επίδικων μετοχών πάσχει αφού εκδόθηκε χωρίς να ληφθούν υπόψη οι πρόνοιες του Ιδρυτικού και Καταστατικού Εγγράφου της TRIAS και ειδικότερα των παραγράφων 13 -15 (α) - (γ), 32 και 33 του Καταστατικού της Εταιρείας. Η παρούσα αίτηση Στις 6.6.2023 οι Αιτητές καταχώρησαν διά κλήσεως αίτηση με την οποία αξιώνουν την έκδοση διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται στους Καθ' ων η Αίτηση και/ή τους αντιπροσώπους τους να πωλήσουν, μεταβιβάσουν, διαθέσουν και/ή με οποιονδήποτε τρόπο αποξενώσουν έναντι και προς ικανοποίηση των λογαριασμών των Εναγομένων 1, τις 8.000 μετοχές των Αιτητών, τις οποίες κατέχουν ως μέτοχοι της TRIAS μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής. Η αίτηση στηρίζεται, κυρίως, στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στα άρθρα 29, 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60 και στη Δ.48 ΘΘ. 1 - 4, 7 - 9 και 13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 2 στην παρούσα αγωγή, ο οποίος, ως αναφέρει, ενεργεί και ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα Μάρκου Κουζάλη δυνάμει σχετικού διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 17.6.
  20. Ως σημειώνεται, ο αποβιώσας ήταν ένας εκ των Διευθυντών των Aιτητών. Στην ένορκη δήλωση υιοθετούνται στην ουσία και επαναλαμβάνονται οι ισχυρισμοί των Εναγόντων που περιλαμβάνονται στην Έκθεση Απαίτησης, ως συνοψίζονται πιο πάνω. Επισυνάπτονται δε ως Τεκμήρια Γ και Δ αντίστοιχα αντίγραφο του Κλητηρίου Εντάλματος της αγωγής με αριθμό 1041/2014, όσο και της απόφασης ημερομηνίας 2.12.
  21. Γίνεται ιδιαίτερη μνεία στην έκδοση του διατάγματος υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών αναφορικά με την πώληση των επίδικων μετοχών. Ως ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών, ουδέποτε είχε εξουσιοδοτήσει είτε ο ίδιος προσωπικά, είτε οποιοσδήποτε άλλος διάδικος στην αγωγή με αριθμό 1041/2014 τον Εναγόμενο 3 στην παρούσα αγωγή να αποδεχθεί ή να προχωρήσει σε οποιαδήποτε συμφωνία και/ή έκδοση εκ συμφώνου απόφασης στο πλαίσιο της εν λόγω αγωγής. Παρομοίως, ουδέποτε έχει εξουσιοδοτήσει ο ίδιος ή οποιοσδήποτε άλλος εναγόμενος στην αγωγή με αρ. 1041/2014 τους Εναγόμενους 3 και 4 στην παρούσα αγωγή να ενεργήσουν χωρίς τη συναίνεση και/ή συγκατάθεσή τους. Παρόλα αυτά, οι τελευταίοι ενήργησαν με δόλιο τρόπο εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των Εναγομένων 1 και 2 στην παρούσα αγωγή. Είναι, επίσης, η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι οι εντολές των Εναγόντων στην παρούσα υπόθεση προς τους Εναγόμενους 3 και 4 ήταν ξεκάθαρες και επικεντρώνονταν στην ανάγκη προστασίας των Αιτητών και των μετοχών της και πως θα έπρεπε να διαφυλαχθούν οι μετοχές τόσο των Αιτητών, όσο και αυτές που κατέχουν στην TRIAS. Παρόλα αυτά, οι Εναγόμενοι 3 και 4 αδιαφορώντας για το συμφέρον των πελατών τους και ενεργώντας αμελώς αποδέχθηκαν τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης η οποία ενεργούσε προς όφελος των εκεί Εναγόντων εις βάρος των πελατών τους, καθώς επίσης αποδέχθηκαν την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης, χωρίς προηγουμένως να λάβουν τις εντολές και/ή τη συγκατάθεση τους. Σε σχέση με το επίδικο διάταγμα για πώληση των μετοχών, οι Αιτητές ισχυρίζονται πως αυτό εκδόθηκε χωρίς να ληφθούν υπόψη οι πρόνοιες του Ιδρυτικού και Καταστατικού Εγγράφου της TRIAS. Σημειώνεται, περαιτέρω, πως αν και η αξία των μετοχών της TRIAS κατά το έτος 2021 ανερχόταν περί τα 21,5 εκατομμύρια ευρώ και σήμερα υπερβαίνει τα 24 εκατομμύρια ευρώ (βλέπε Τεκμήριο Ζ), σύμφωνα με την ανακοίνωση στην οποία προέβηκαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση η ονομαστική αξία πώλησης των μετοχών ήταν €1,71 η κάθε μια, γεγονός το οποίο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ως εκ των πιο πάνω, είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι είναι ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, εφόσον σε αντίθετη περίπτωση οι Καθ΄ ων η Αίτηση θα προχωρήσουν με την πώληση των μετοχών και οι Αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά εφόσον οι μετοχές δεν θα μπορούν να επανέλθουν στην ιδιοκτησία τους σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής. Η ένσταση των Καθ΄ων η αίτηση Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση προβάλλοντας διάφορους λόγους οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:
  22. Η αίτηση είναι αβάσιμη και η νομική και πραγματική της βάση δεν μπορεί να δικαιολογήσει την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  23. Η νομική βάση της αίτησης είναι εσφαλμένη και/ή ελλιπής, ενώ απουσιάζει το νομικό υπόβαθρο που παρέχει τη δυνατότητα παραμερισμού μιας εκ συμφώνου απόφασης, και πιο συγκεκριμένα η Δ.33 Θ.15 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  24. Το αιτούμενο διάταγμα δεν δύναται να εκδοθεί εφόσον, μεταξύ άλλων, δεν παρέχεται δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να προβεί σε απαγόρευση πώλησης των μετοχών, ενώ τα όσα αναγράφονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση δεν πληρούν τις προϋποθέσεις του Νόμου και της νομολογίας για την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος και/ή δεν συντρέχουν ειδικές και/ή εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  25. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που σωρευτικά τίθενται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60 και ειδικότερα δεν αποκαλύπτεται βάση αγωγής και/ή σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ή ύπαρξη πιθανότητας οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση. Τούτο γιατί τα όσα προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης είχαν προβληθεί ξανά μέσω της αγωγής με αριθμό 129/2023 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου που καταχώρησαν οι Ενάγοντες 6, 7, 8 και 9 στις 18.4.2023 εναντίον των Εναγομένων 2 και 3, η οποία βασιζόταν στα ίδια γεγονότα και η οποία αποσύρθηκε. Σε κάθε περίπτωση, οι Αιτητές δεν αποκαλύπτουν με οποιαδήποτε επαρκή και/ή βάσιμη μαρτυρία ότι δικαιούνται σε ακύρωση της απόφασης που έχει εκδοθεί εκ συμφώνου στο πλαίσιο της αγωγής με αριθμό 1041/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου και/ή ότι δικαιούνται να διεκδικούν τις θεραπείες που αναφέρονται στο Κλητήριο Ένταλμα της παρούσας αγωγής. Πιο συγκεκριμένα, δεν εντοπίζεται οτιδήποτε που να αποκαλύπτει ότι οι Εναγόμενοι 3 και 4 ενήργησαν με δόλιο τρόπο που εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των Εναγομένων 1 και 2 και/ή ότι υπήρχε οποιαδήποτε συνεννόηση μεταξύ των Εναγομένων 3 και 4 και των Καθ΄ ων η Αίτηση για την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης. Επιπρόσθετα, προβάλλεται ότι οι Αιτητές δεν αποκαλύπτουν οποιαδήποτε πιθανότητα πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς σ' αυτούς, ούτε αποκαλύπτεται και/ή πιθανολογείται οποιαδήποτε πιθανότητα πραγματικής δυσκολίας και/ή αδυναμίας απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο σε περίπτωση που τα αιτούμενα διατάγματα δεν εκδοθούν. Σε κάθε περίπτωση, η οποιαδήποτε κατ' ισχυρισμό ζημιά των Αιτητών, σε περίπτωση επιτυχίας στην παρούσα αγωγή, είναι καθαρά χρηματική και εύκολα αποτιμητέα, ενώ στο πλαίσιο της υπό κρίση αίτησης δεν έχουν παρατεθεί οποιαδήποτε στοιχεία για την οικονομική κατάσταση των Καθ' ων η Αίτηση που να υποστηρίζουν τη θέση ότι δεν θα μπορούν να ικανοποιήσουν σε μεταγενέστερο στάδιο την απόφαση που τυχόν εκδοθεί προς όφελός τους και/ή ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση είναι αφερέγγυοι.
  26. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει σαφώς υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση, εφόσον σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων οι Καθ΄ ων η Αίτηση θα συνεχίσουν να καταγράφουν αυξανόμενες ζημιές από τη μη πώληση των μετοχών με κίνδυνο το εξ' αποφάσεως χρέος να μην ικανοποιηθεί ποτέ.
  27. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν είναι δίκαιη υπό τις περιστάσεις δεδομένου ότι θα αποστερήσει από τους Καθ΄ ων η Αίτηση τα νόμιμα δικαιώματά τους, ως αυτά απορρέουν από τη συμφωνία εκχώρησης και το διάταγμα του Δικαστηρίου. Σε κάθε περίπτωση, οι Καθ΄ ων η αίτηση μπορούσαν να προχωρήσουν με την πώληση και/ή διάθεση των μετοχών χωρίς την έκδοση του επίδικου διατάγματος.
  28. Οι ισχυρισμοί των Αιτητών πως ουδέποτε παραχώρησαν εξουσιοδότηση στους Εναγομένους 3 και/ή 4 για έκδοση εκ συμφώνου απόφασης προβάλλονται αυθαίρετα και καταχρηστικά εφόσον η εξουσιοδότηση προκύπτει από τα διοριστήρια που έχουν υπογραφεί. Κατά την έκδοση της απόφασης, οι εκεί Εναγόμενοι εκπροσωπούνταν από δικηγόρο, ενώ το δικηγορικό γραφείο G. Kouzalis LLC, αν και είχε καταχωρήσει Σημείωμα Εμφάνισης, ουδόλως ενδιαφέρθηκε να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου.
  29. Οι ισχυρισμοί των Αιτητών ότι δεν έχουν ληφθεί υπόψη όλες οι πρόνοιες του Ιδρυτικού και Καταστατικού εγγράφου της TRIAS δεν ευσταθούν και σε κάθε περίπτωση δεν αποτελούν λόγο που θα μπορούσε να οδηγήσει στην απόδοση των αιτούμενων θεραπειών.
  30. Η αίτηση προωθείται κακόπιστα και/ή καταχρηστικά με αποκλειστικό σκοπό να καθυστερήσει και/ή παρεμποδίσει τη διεξαγωγή της σκοπούμενης πώλησης και/ή επιδιώκεται η αποστέρηση των Καθ΄ ων η Αίτηση από την είσπραξη του λαβείν τους. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση λειτουργού στην εταιρεία Gordian Servicing Limited, η οποία δυνάμει σχετικής συμφωνίας παρέχει υπηρεσίες προς τους Καθ΄ ων η Αίτηση και ενεργεί για λογαριασμό τους για αριθμό χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων, μεταξύ των οποίων, και το επίδικο χρέος. Ο ενόρκως δηλών κάνει αναφορά στην έκδοση της εκ συμφώνου απόφασης ημερομηνίας 2.12.2022, αλλά και στην έκδοση απόφασης στις 13.1.2023 κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Γίνεται, περαιτέρω, αναφορά στη διαδικασία πώλησης των μετοχών και στη συνέχεια υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται οι θέσεις των Καθ΄ ων η Αίτηση οι οποίες αποτελούν και τους λόγους ένστασής τους που συνοψίζονται πιο πάνω. Σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης, σημειώνεται ότι ανάλογοι ισχυρισμοί προβλήθηκαν από τους Αιτητές σε προγενέστερο στάδιο μέσω της αγωγής με αριθμό 129/2023, η οποία και αποσύρθηκε. Ως προς τους ισχυρισμούς των Αιτητών αναφορικά με την εξουσιοδότηση που παρείχαν στους Εναγόμενους 3 και 4, είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι αυτή πηγάζει από τα διοριστήρια που έχουν υπογραφεί, στη βάση των οποίων οι Εναγόμενοι 3 είχαν δεόντως εξουσιοδοτηθεί να ενεργούν εκ μέρους των Εναγόντων και να λειτουργούν για σκοπούς χειρισμού της αγωγής με αριθμό 1041/
  31. Ο δε Εναγόμενος 4, ως αντιπρόσωπος των Εναγόντων, είχε την εξουσία, μεταξύ άλλων, να συμβιβάζει υποθέσεις και να αποδέχεται την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης, όπως και έπραξε. Νομική Πτυχή Η γενική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συντηρητικών ενδιάμεσων διαταγμάτων παρέχεται από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/
  32. Σύμφωνα με αυτό, η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, νοουμένου ότι πληρούνται σωρευτικά οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο αιτών διάδικος σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Οι πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος έχουν ερμηνευθεί και επεξηγηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλέπε Odysseos v. Pieris Estates

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Acropol Shipping Co Ltd v. Rossis
(1976)1 Α.Α.Δ. 38, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, National Bank of Greece v. Motovia
(1987)1 Α.Α.Δ. 303, KOT v. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152 και Cyprus Sulphur & Copper Co Ltd & άλλων v. Παραρλάμα Λτδ
(1990)1 Α.Α.Δ. 1051). Η πρώτη προϋπόθεση ως προς την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση έχει επεξηγηθεί ότι ικανοποιείται με την κατάδειξη συζητήσιμης υπόθεσης, με αναφορά πάντοτε στα καταχωρημένα δικόγραφα (βλέπε Θεοδοσιάδου κ.ά. ν. Themis Portofolio Management Holdings Limited, Πολιτική Έφεση αρ. Ε51/2022, απόφαση ημερομηνίας 3.2.2023). Το δεύτερο κριτήριο, το οποίο είναι σε κάποια έκταση αλληλένδετο με το πρώτο, ικανοποιείται εάν καταδεχθεί ότι ο αιτητής έχει πιθανότητα επιτυχίας, η οποία έχει επεξηγηθεί ως κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις. Η διακρίβωση αυτή γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα τα οποία καταδεικνύουν την ύπαρξη τέτοιας πιθανότητας. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο κρίνεται συνήθως σε συνάρτηση με το κατά πόσον η επιδίκαση αποζημιώσεων στον αιτητή στο τελικό στάδιο της εκδίκασης της ουσίας της αγωγής είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του. Εάν η απάντηση είναι θετική τότε, κατά βάση, η έκδοση ή συνέχιση προσωρινού διατάγματος δεν κρίνεται απαραίτητη (βλέπε Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν Αλκιβιάδη Θεωρή
(1989)1 A.A.Δ. 255). Όμως, οι έννοιες του δύσκολου ή αδύνατου απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν περιορίζονται στη δυνατότητα χρηματικής αποζημίωσης αλλά ανάλογα με τις συγκεκριμένες παραμέτρους της κάθε περίπτωσης, περιλαμβάνουν και διάφορα άλλα μεταβλητά κριτήρια και παράγοντες που το Δικαστήριο πρέπει να έχει κατά νου (βλέπε μεταξύ άλλων Cambridge Nutrition Ltd v British Broadcasting Corp.
(1990)3 All E.R. 523 και Zena Company Ltd v Demenian Catering Ltd
(2011)1 Α.Α.Δ. 1846). Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Εκδόσεις «Αρκτίνος» Λίμιτεδ κ.α. ν. Λοιζίδου, Πολιτική Έφεση Ε7/2018, απόφαση ημερομηνίας 21.3.2019: «Με δεδομένη την πλήρωση των τριών κριτηρίων του άρθρου 32
(1), υπεισέρχεται στην όλη εικόνα το ζήτημα της εξέτασης του πιο σημαντικού ίσως παράγοντα στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, ήτοι, η ευρεία διακριτική εξουσία που δίδεται στο Δικαστήριο από το πιο πάνω άρθρο να εκδίδει διατάγματα στις περιπτώσεις όπου κρίνει ότι κάτι τέτοιο είναι «δίκαιον ή πρόσφορον». Το Δικαστήριο ενεργώντας με βάση τους κανόνες του δικαίου της επιείκειας, διατηρεί σε κάθε περίπτωση την ευχέρεια να αρνηθεί την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, έστω και αν τηρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις έκδοσής του. Το όλο ζήτημα συνίσταται στον ισοζυγισμό των ιδιαίτερων αναγκών των διαδίκων, υπό το φως πάντοτε των στοιχείων που καλύπτουν την κάθε περίπτωση. Στην όλη πορεία εντοπισμού ενός δίκαιου ισοζυγίου ο κάθε παράγοντας που καλύπτει την κάθε συγκεκριμένη υπόθεση αποκτά τη δική του σημασία στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος. Ζητούμενο είναι η άσκηση από το Δικαστήριο, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, της διακριτικής του εξουσίας, ώστε να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη και να εξαλειφθεί, στο μέτρο του δυνατού, ο κίνδυνος αδικίας στην περίπτωση κατά την οποία φανεί ότι λανθασμένα χορηγήθηκε το παρεμπίπτον διάταγμα. Η εν προκειμένω άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου δεν λαμβάνει τη μορφή αυθαίρετης απόφασης, αφού ενυπάρχει σε κάθε περίπτωση η υποχρέωση παράθεσης αιτιολογημένης απόφασης και παροχής εξηγήσεων ως προς τους λόγους άσκησης της διακριτικής ευχέρειας κατά συγκεκριμένο τρόπο. Παράγοντες που επιδρούν στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου είναι, μεταξύ άλλων, οι διαβλεπόμενες επιπτώσεις από την έκδοση ή μη του παρεμπίπτοντος διατάγματος στο πρόσωπο των διαδίκων ή ακόμη και σε τρίτα πρόσωπα, η ίδια η συμπεριφορά των διαδίκων, η καθυστέρηση προσφυγής προς αναζήτηση θεραπείας προσωρινού διατάγματος, αλλά και τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, δεδομένου ότι η άσκηση της υπό αναφορά διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εδράζεται στις αρχές του δικαίου της επιείκειας». Εξετάζοντας τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της αξίωσης του αιτητή και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Κατά το στάδιο αυτό το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλέπε Χατζησολωμού ν. Σιάμισιη, Πολιτική Έφεση αρ. Ε321/2016, απόφαση ημερομηνίας 5.10.2023, Ελευθεριάδου ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση αρ. Ε23/2016, απόφαση η ημερομηνίας 22.6.2023, ECLI:CY:AD:2023:A216 και Άκης Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστίνας Χριστόφορου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Το πιο πάνω εγχείρημα γίνεται μόνο για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει το αναγκαίο υλικό για τη διαπίστωση ύπαρξης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60 (βλέπε C.T. Tobacco Ltd ν. Εκδόσεις Αρκτίνος κ.α.
(2003)1 Α.Α.Δ. 853). Όπως, μάλιστα, υποδείχθηκε στην υπόθεση Τ.Α. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802, σε ενδιάμεση διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος εκείνο που χρειάζεται δεν είναι απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Τα δικαιώματα των διαδίκων θα αποφασιστούν μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας από το μόνο αρμόδιο σώμα που δεν είναι άλλο από το Δικαστήριο το οποίο θα εκδικάσει την ουσία της υπόθεσης. Η αίτηση δεν βασίζεται μόνο επί του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60, αλλά και στις πρόνοιες των άρθρων 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6. Τα άρθρα 4 και 5 προνοούν για συγκεκριμένες περιπτώσεις διαταγμάτων, αλλά δεν επηρεάζουν τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν. 14/60, το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπίπτοντων διαταγμάτων (βλ. ΑΒΡ Holdings Ltd κ.α. ν. Κιταλίδη κ.α. (αρ.2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694 και Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστόφορου κ.ά. (πιο πάνω)). Μελέτη των θέσεων που προβάλλουν οι Αιτητές δεικνύει πως το άρθρο 5 του Κεφ. 6 δεν τυγχάνει εφαρμογής στην προκειμένη περίπτωση αφού με την αίτηση δεν επιδιώκεται διάταγμα που περιορίζει τη συναλλαγή σχετικά με γη, αλλά συντηρητικό διάταγμα μεσεγγύησης. Επομένως, η αίτηση θα εξεταστεί με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 και το άρθρο 4 του Κεφ. 6. Ο συσχετισμός των προϋποθέσεων που καθορίζονται στα δυο πιο πάνω νομοθετήματα, ήτοι στο άρθρο 4 του Κεφ. 6 και στο άρθρο 32 του Ν. 14/60, αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης και ανάλυσης σε αρκετές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Lakatamitis v. Theodorou
(1983)1 Α.Α.Δ. 520 και Ευρυπίδης Φ. Ζεμενίδης ν. Άννας Ζεμενίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 54). Μέσα από τη σχετική νομολογία μπορεί να εξαχθεί αβίαστα το συμπέρασμα ότι όταν το Δικαστήριο εκδίδει διάταγμα βάσει του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, το οποίο θα μπορούσε να εκδοθεί και δυνάμει του άρθρου 4 του Κεφ. 6, θα πρέπει να λάβει υπόψη και τα ειδικά κριτήρια που εκτίθενται στα πιο πάνω άρθρα του Κεφ.
  1. Ακροαματική διαδικασία Κατά την ακροαματική διαδικασία οι δυο πλευρές προώθησαν τις θέσεις τους και ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε. Αγορεύοντας οι συνηγόροι των Αιτητών παρέπεμψαν το Δικαστήριο σε νομολογία και υποστήριξαν πως με βάση τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, όλες οι απαιτούμενες προϋποθέσεις ικανοποιούνται, με τρόπο ώστε να δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Αντίθετη ήταν η θέση του κ. Κυριακίδη, ο οποίος αναλύοντας τους λόγους ένστασης εισηγήθηκε πως οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ούτε αποκαλύπτουν κάποια αιτία αγωγής που να μπορούσε να οδηγήσει στην απόδοση των θεραπειών που επιζητούνται με την αγωγή και συνεπώς η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Πρόσθεσε πως ούτε η προϋπόθεση της αδυναμίας απόδοσης πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο ικανοποιείται στην υπό εξέταση υπόθεση στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων Προχωρώντας στην εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, και χωρίς σε καμία περίπτωση να αποφασίζω αναφορικά με την ουσία της αγωγής, σημειώνω τα εξής: Αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση επαναλαμβάνεται ότι το κατά πόσο υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση διαπιστώνεται με βάση τα δικόγραφα χωρίς να γίνεται αναφορά στην αποδεικτική δύναμη της όποιας μαρτυρίας έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της αίτησης. Μελετώντας το γενικά οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα και την Έκθεση Απαίτησης, προκύπτει ότι η αξίωση των Αιτητών βασίζεται σε δόλο και/ή αμέλεια και/ή παράβαση νόμιμων καθηκόντων από μέρους των Εναγομένων 3 και 4, η οποία, κατ' ισχυρισμό, έγινε σε συνεννόηση με τους Εναγόμενους 1 και
  2. Επομένως η πρώτη προϋπόθεση η οποία αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης των Εναγόντων πληρείται. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση θα πρέπει να εξεταστεί το μαρτυρικό υλικό το οποίο έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τόσο από πλευράς Αιτητών, όσο και από πλευράς Καθ' ων η αίτηση. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομολογία που παρατίθεται σε σύνοψη πιο πάνω, είναι αρκετό ο ενάγων να πείσει το Δικαστήριο ότι έχει κάποια σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας. Στην Odysseos ν. Pieris Estates & Others (πιο πάνω) αναφέρθηκε ότι η έννοια της «πιθανότητας» (probability) στο άρθρο 32
(1)απαιτεί από τον αιτητή να καταδείξει ότι έχει ορατή ευκαιρία να επιτύχει. Στη σελίδα 569 της απόφασης τονίζονται τα εξής: «The standard required for the plaintiff to overcome the evidential hurdle is not very high; he is only required to establish "a probability" of success. The concept of "a probability" imports something more than a mere possibility but something much less than the "balance of probabilities", the standard required for proof of a civil action. A legal probability is something different from a mathematical probability as the Court explained in Re IS. (a minor) [1980] 1 All E.R. 1061 (C.A.). "A probability", in the context of the proviso to s. 32
(1), requires the applicant to demonstrate that he has a visible chance of success.» Επίσης, στην Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253 υποδεικνύεται στις σελίδες 257-258 με αναφορά στην Odysseos (πιο πάνω) πως η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας που αποτελεί προϋπόθεση γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας η οποία αναφέρεται σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Έχοντας υπόψη τις θέσεις των δύο πλευρών και χωρίς να καταλήγω σε οποιοδήποτε τελικό και/ή δεσμευτικό εύρημα ως προς τα αντικρουόμενα πραγματικά γεγονότα που περιστοιχίζουν τα πιο πάνω, αποτελεί κρίση μου ότι τα όσα επικαλούνται οι Αιτητές προς υποστήριξη της αίτησης, με το περιορισμένο βάρος που έχουν για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, δεν είναι αρκετά για σκοπούς κατάδειξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Και τούτο γιατί από την Έκθεση Απαίτησης που έχει ήδη καταχωρηθεί δεν προκύπτει οποιοσδήποτε ισχυρισμός από μέρος των Εναγόντων σε σχέση με κατ΄ ισχυρισμό δόλο και/ή αμέλεια και/ή παράβαση οποιουδήποτε καθήκοντος από μέρους των Καθ' ων η αίτηση. Οι ισχυρισμοί που προβάλλονται αναφορικά με τις βάσεις αγωγής που έχουν αναφερθεί αφορούν και περιορίζονται σε ενέργειες και/ή παραλείψεις των Εναγομένων 3 και 4, ως οι σχετικές λεπτομέρειες στις παραγράφους 15 και 18 της Έκθεσης Απαίτησης που αφορούν αποκλειστικά τους τελευταίους. Σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό εμπλοκή των Καθ' ων η Αίτηση, οι Αιτητές επικαλούνται αφενός ότι η έκδοση της εκ συμφώνου απόφασης εξυπηρετούσε τα συμφέροντα τους, αφετέρου ότι η απόφαση εκδόθηκε κατόπιν συνεννόησης των Καθ' ων η αίτηση με τους Εναγόμενους 3 και
  1. Ως προς το τελευταίο ζήτημα, ήτοι αυτό της συνεννόησης, δεν έχουν δοθεί οποιαδήποτε στοιχεία, πόσω μάλλον συγκεκριμένα, προς το σκοπό στοιχειοθέτησης της υπόθεσης τους στο βαθμό που αναμένεται στο στάδιο αυτό. Πέραν μιας γενικής αναφοράς στην παράγραφο 13 της Έκθεσης Απαίτησης σε ύπαρξη «συνεννόησης μετά των Εναγομένων 1 ή/και 2», από την πλευρά των Αιτητών δεν δικογραφείται, αλλά ούτε και στο πλαίσιο της υπό κρίση αίτησης, προσδιορίζεται η κατ' ισχυρισμό συνεννόηση των Καθ΄ ων η αίτηση με τους Εναγόμενους 3 και 4 αναφορικά με την έκδοση της εκ συμφώνου απόφασης. Σε αυτή τη βάση, λοιπόν, από μόνο του το γεγονός ότι η έκδοση της απόφασης εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των Καθ' ων η αίτηση, ως άλλωστε, εξυπακούεται ενόψει της έγερσης της αγωγής με αρ. 1041/2014 από αυτούς, δεν μπορεί να λειτουργήσει θετικά ως προς την τύχη της αίτησης. Ως εκ τούτου, και χωρίς σε καμία περίπτωση να αποφαίνομαι επί της ουσίας της αγωγής, κρίνω ότι στη βάση των όσων τυγχάνουν καταγραφής αμέσως πιο πάνω δεν προκύπτει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγή αναφορικά με τους Καθ' ων η αίτηση, εναντίον των οποίων στρέφεται η υπό κρίση αίτηση. Συναφώς σημειώνεται πως η επίκληση των προνοιών του Καταστατικού της TRIAS από τους Αιτητές δεν μπορεί να αλλοιώσει την πιο πάνω κρίση του Δικαστηρίου εφόσον η πώληση μετοχών διατάχθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου. Αξίζει δε να σημειωθεί πως το διάταγμα πώλησης των μετοχών θα μπορούσε σε κάθε περίπτωση να εκδοθεί για σκοπούς εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 2.12.2022 δυνάμει των προνοιών του περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου Ν. 31(Ι)/
  2. Αν και η πιο πάνω κρίση του Δικαστηρίου προδιαγράφει την τύχη της αίτησης, κρίνω σκόπιμο να σημειώσω πως σε κάθε περίπτωση οι Αιτητές δεν κατάφεραν να ικανοποιήσουν ούτε την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/
  3. Ειδικότερα, με τη μαρτυρία που έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου (σημ: βλέπε παραγράφους 22 και 23 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση), απέτυχαν να αποδείξουν ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Και τούτο γιατί οι όποιες ζημιές θα υποστούν σε περίπτωση μη έγκρισης της υπό κρίση αίτησης μπορούν αφενός να αποτιμηθούν σε χρήμα, αφετέρου δεν προβάλλεται από τους Αιτητές οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί ενδεχόμενης αδυναμίας των Καθ' ων η Αίτηση να ικανοποιήσουν την οποία απόφαση τυχόν εκδοθεί υπέρ τους στο πλαίσιο της αγωγής, ούτε και σε σχέση με ζητήματα αφερεγγυότητας των Καθ' ων η Αίτηση. Ούτε προκύπτουν από τη μαρτυρία των Αιτητών οποιαδήποτε άλλα μεταβλητά κριτήρια που να μπορούσαν να ικανοποιήσουν την τρίτη προϋπόθεση. Η πιο πάνω κρίση του Δικαστηρίου καλύπτει και την αντίστοιχη προϋπόθεση που τίθεται στο άρθρο 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, ως προς την αναγκαιότητα έκδοσης του διατάγματος ώστε να παρεμποδιστεί οποιαδήποτε απώλεια, ζημιά ή δυσμενής επηρεασμός στην περιουσία αν δεν εκδοθεί το διάταγμα, η οποία υπό το φως των πιο πάνω, δεν ικανοποιείται. Ενόψει της αναγκαιότητας σωρευτικής ικανοποίησης των τριών προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60, και των αντίστοιχων προϋποθέσεων του άρθρου 4 του Κεφ. 6 είναι πρόδηλο πως η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Με δεδομένη την πιο πάνω κρίση του Δικαστηρίου, παρέλκει η αναγκαιότητα εξέτασης οποιουδήποτε άλλου ζητήματος. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και συνακόλουθα απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων 2‑Καθ΄ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων 8‑Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ). ................ Γ. Πετάση Κορφιώτη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.