Π.Π.Μ. ν. Γ.Μ. κ.α., Αρ. Αγωγής: 5/2022, 1/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ. Κλίμακα εξόδων: €10.000 - €50.000 Αρ. Αγωγής: 5/2022 Μεταξύ: Π.Π.Μ. Ενάγουσα και
- Γ.Μ.
- Ε.Α. Εναγόμενοι Ημερομηνία: 1η Δεκεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους / Αιτητές: κ. Κ. Μουτσουρής Για Ενάγουσα / Καθ' ης η Αίτηση: κ. Χρ. Κουλίας ΑΠΟΦΑΣΗ (Αίτηση ημερομηνίας 2.5.2023 για αναστολή εκτέλεσης απόφασης) Δια της υπό κρίση Αίτησης οι εναγόμενοι - αιτητές ζητούν την έκδοση διαταγμάτων με τα οποία να αναστέλλεται η εκτέλεση της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 28.9.2022, μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης που εκκρεμεί στο Ανώτατο Δικαστήριο σε σχέση με αυτήν. Η Αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ. 35, Θ. 18 και Δ. 48, Θ.8
(1)(ee) και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τα όσα εκτίθενται στην ένορκη δήλωση της εναγομένης 2, η οποία συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση, την 28.9.2022 εκδόθηκε ενδιάμεση απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων, δια της οποίας οι τελευταίοι διατάζονται να μην εισέρχονται και/ή επεμβαίνουν και/ή διαμένουν και/ή κατακρατούν το επίδικο διαμέρισμα, του οποίου την ιδιοκτησία και/ή κυριότητα έχει η ενάγουσα. Εναντίον της εν λόγω απόφασης καταχωρίστηκε από τους εναγομένους έφεση την 12.10.
- Τόσο η απόφαση ημερ. 28.9.2022, όσο και η έφεση, επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Α και Β αντίστοιχα στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση. Περαιτέρω, η ομνύουσα εκδηλώνει την πεποίθηση ότι η αναφερθείσα έφεση έχει καλή υπόθεση για επιτυχία, εκθέτοντας ορισμένους από τους προβεβλημένους λόγους έφεσης. Ως περαιτέρω ισχυρίζεται, η εκτέλεση της απόφασης θα είναι πραγματικά δύσκολη και ζημιογόνα, διότι σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης θα παραμείνει άνευ αντικειμένου και οι εναγόμενοι θα αναγκαστούν να ξεσηκωθούν από την κατοικία στην οποία διαμένουν. Είναι δε σε θέση αμφότεροι οι εναγόμενοι, σε περίπτωση έγκρισης της παρούσας Αίτησης, στη βάση των εισοδημάτων τους, να καταβάλουν στην ενάγουσα ποσό €500,00 έναντι εγγύησης, το οποίο ανταποκρίνεται στο ενοίκιο που η ενάγουσα καθόρισε. Ως Τεκμήριο 3 επεσύναψε τις βεβαιώσεις των μηνιαιών απολαβών τους. Παρόλο που αρχικώς η Αίτηση καταχωρίστηκε μονομερώς, αφού το Δικαστήριο διήλθε της Αίτησης, διέταξε την επίδοσή της στην άλλη πλευρά. Ακολούθησε η καταχώριση της ένστασης της ενάγουσας - καθ' ης η αίτηση, η οποία ερείδεται επί συνολικά 24 λόγων έφεσης. Συνοπτικά αποδιδόμενοι, οι λόγοι ένστασης θέτουν υπό αμφισβήτηση το κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων θεραπειών και το κατά πόσο συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις, το κατά πόσο η νομική βάση της Αίτησης είναι ορθή, την πληρότητα και το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης η οποία συνοδεύει την Αίτηση, την αποκάλυψη εύλογου ή επαρκούς λόγου ώστε το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της Αίτησης, το κατά πόσο οι εναγόμενοι επεξηγούν την κατ' ισχυρισμό ζημιά τους, καθώς επίσης και το κατά πόσο παρατέθηκαν επαρκείς λεπτομέρειες προς τεκμηρίωση του ισχυρισμού ότι η εκκρεμούσα έφεση έχει πιθανότητες επιτυχίας. Περαιτέρω, στους λόγους ένστασης προβάλλεται ότι σε περίπτωση αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 28.9.2022 η ενάγουσα θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη, η οποία δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα, ότι οι εναγόμενοι δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, ότι στόχος της έφεσης είναι η καθυστέρηση στην παράδοση ελεύθερης κατοχής του ακινήτου, ότι η Αίτηση συνιστά κατάχρηση και περιφρόνηση του Δικαστηρίου, δεν είναι καλόπιστη και στόχο έχει να αποστερήσει από την ενάγουσα τους καρπούς της επιτυχίας της. Τέλος, προβάλλεται ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν συμμορφωθεί με την απόφαση ημερ. 28.9.2022 και ότι ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης δεν θα χάσει την σημασία της. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ. 39 ΘΘ 1, 2, 20 και 21, Δ. 48 Θ. 4, Δ. 64 και Δ. 35 Θ. 18 και 19, στον Περί Εφέσεων (Προδικασία, Περιγράμματα Αγορεύσεων, Περιορισμός του χρόνου των προφορικών αγορεύσεων και συνοπτική διαδικασία για την απόρριψη προδήλως αβάσιμων εφέσεων) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1996, στις συμφυείς εξουσίες, τη διακριτική ευχέρεια και την πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα τα οποία υποστηρίζουν την ένσταση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση της ενάγουσας, στην οποία η τελευταία απορρίπτει τους ισχυρισμούς των εναγομένων και θέτει την δική της εκδοχή επί των γεγονότων της υπόθεσης. Η ομνύουσα αναφέρεται επίσης στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 28.9.2022, η οποία έδινε στους εναγομένους χρονικό περιθώριο τριάντα ημερών για σκοπούς συμμόρφωσης, πλην όμως αυτοί ουδέποτε συμμορφώθηκαν και μέχρι σήμερα διαμένουν στο επίδικο διαμέρισμα, γεγονός το οποίο απέκρυψαν από το Δικαστήριο. Μάλιστα, συνεχίζει η ομνύουσα, έχει καταχωρίσει αίτηση παρακοής, την οποία μέχρι σήμερα δεν έχει κατορθώσει να επιδόσει στους εναγομένους, καθότι δεν συνεργάζονται, ενόψει ωστόσο του ότι έλαβαν γνώση περί αυτής, καταχρηστικά καταχώρησαν την υπό κρίση Αίτηση. Επιπρόσθετα η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι στην Αίτηση δεν παρατίθεται οποιαδήποτε επιχειρηματολογία ή άλλα στοιχεία, ώστε να επιτραπεί στο Δικαστήριο να προβεί σε πρόγνωση της επιτυχίας της έφεσης. Στόχος της έφεσης, ως η ενάγουσα ισχυρίζεται, είναι η πρόκληση καθυστέρησης στην παράδοση του επίδικου διαμερίσματος. Με τα εισοδήματα τους, τα οποία οι ίδιοι οι εναγόμενοι παρουσιάζουν στο Δικαστήριο, έχουν την οικονομική ευχέρεια να εξεύρουν διαμέρισμα για ενοικίαση, ώστε να συμμορφωθούν με την απόφαση ημερ. 28.9.
- Σε περίπτωση έγκρισης της παρούσας Αίτησης, συνεχίζει η ομνύουσα, θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη εφόσον θα στερηθεί τους καρπούς της επιτυχίας της για μεγάλο χρονικό διάστημα και ενόψει του ότι θα στερηθεί την απόλαυση της περιουσίας της μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης, η ζημιά της δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Ενόψει δε του γεγονότος ότι από 1.7.2020 στερείται του δικαιώματος απόλαυσης της περιουσίας της, λόγω της συμπεριφοράς των εναγομένων, και λαμβανομένης υπόψη της αξίας ενοικίασης του επίδικου διαμερίσματος, η οποία ανέρχεται σε €500,00 μηνιαίως, υφίσταται ζημιά ανερχόμενη σε €18.000,
- Από την άλλη, οι εναγόμενοι καμία ανεπανόρθωτη ζημιά δεν θα υποστούν, εφόσον εύκολα μπορούν να ενοικιάσουν και να διαμείνουν σε άλλο διαμέρισμα. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Κατά το ακροαματικό στάδιο της Αίτησης ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε και οι συνήγοροι των μερών περιορίστηκαν στην καταχώρηση των εμπεριστατωμένων τους γραπτών αγορεύσεων. Οι αγορεύσεις έχουν μελετηθεί και αναφορά στις θέσεις που υποστηρίχθηκαν μέσω αυτών θα γίνει μέσα στο πλαίσιο αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο.[1] ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Την δυνατότητα αναστολής εκτέλεσης μιας απόφασης εκκρεμούσης έφεσης παρέχει η Δ. 35 Θ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «
- An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given». Οι αρχές που έχουν νομολογιακά καθιερωθεί σε σχέση με το ζήτημα της αναστολής εκτέλεσης απόφασης, μπορούν να συνοψισθούν ως εξής:[2] (α) Η απόφαση για αναστολή συνιστά εξαιρετικό μέτρο και ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας γίνεται μέσα στο πλαίσιο της Διαταγής 35 Θ. 18 και σε συνάρτηση με τα περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης, ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης, η οποία παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. (γ) Η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης. (δ) Το Δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δυο σημαντικούς παράγοντες· από τη μια την διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης και από την άλλη, την διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της απόφασης. Με άλλα λόγια, απαιτείται η εξισορρόπηση αφενός μεν της φυσιολογικής προσδοκίας του επιτυχόντος διαδίκου να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στον δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε, αφετέρου δε της ανάγκης η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μην χάσει τη σημασία της, μένοντας χωρίς κανένα αντίκρισμα. (ε) Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση της έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Μόνο όταν μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγων αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. (στ) Αντικείμενο της αναστολής, είναι η υποχρέωση ή το καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται. Με άλλα λόγια, η απόφαση της οποίας επιδιώκεται η αναστολή της εκτέλεσης ένεκα έφεσης, πρέπει να επιβάλλει θετική υποχρέωση ή καθήκον. Υπό το φως των ανωτέρω αρχών, αφού έχω σταθμίσει όλα τα περιστατικά της υπό εξέταση περίπτωσης, τα οποία τέθηκαν ενώπιόν μου, για τους λόγους που εξηγώ, καταλήγω ότι η Αίτηση δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη. Καταρχάς, στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση, γίνεται μόνο μία συνοπτική αναφορά σε ορισμένους από τους λόγους έφεσης. Παρόλο που σύμφωνα με τη νομολογία, η καταχώριση έφεσης είναι οριακής σημασίας, εν προκειμένω, δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου επαρκές υπόβαθρο, το οποίο να το οδηγήσει σε οποιοδήποτε συμπέρασμα πρόγνωσης αναφορικά με την τύχη της έφεσης εναντίον της απόφασης ημερ. 28.9.
- Ουσιαστικό υπόβαθρο επί του οποίου βασίζεται η αίτηση, είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι σε περίπτωση απόρριψης της Αίτησης και επιτυχίας της έφεσης, θα πληγούν ανεπανόρθωτα τα δικαιώματα των εναγομένων και θα καταστεί η έφεσή τους άνευ αντικειμένου. Σημεία τα οποία ωστόσο δεν στηρίζονται επαρκώς από οιαδήποτε αναφορά σε γεγονότα που να τα στοιχειοθετούν, αφήνοντας μετέωρους τους ισχυρισμούς αυτούς. Υπενθυμίζεται ότι το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών του και της πλήρωσης των προϋποθέσεων για παροχή αναστολής εκτέλεσης μιας απόφασης, φέρει ο αιτούμενος την αναστολή. Περαιτέρω, καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε, με την οποία να εξηγείται ο λόγος για τον οποίο τυχόν ανατροπή της εφεσιβληθείσας απόφασης δεν θα μπορεί ουσιαστικά να επανορθώσει την κατάσταση που θα δημιουργηθεί. Και ενώ οι εναγόμενοι παρουσιάζουν τις απολαβές τους, προς υποστήριξη του ισχυρισμού τους ότι είναι σε θέση να καταβάλουν ποσό €500,00 για σκοπούς εγγύησης, ουδεμία εξήγηση δίνουν περί της κατ' ισχυρισμό ανεπανόρθωτης ζημιάς τους, πέραν της αναφοράς της εναγομένης ότι θα «ξεσηκωθούν» από την κατοικία στην οποία διαμένουν. Επί τούτου, αρκούμαι να αναφέρω ότι κανένα λογικό Δικαστήριο, δεν μπορεί να αποδεχθεί την αιτιολογία της μετακόμισης, ως ανεπανόρθωτη βλάβη, δεδομένης δε της ύπαρξης δικαστικής απόφασης που διατάζει όπως οι εναγόμενοι μην εισέρχονται και/ή επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο εντός του επίδικου ακινήτου. Σε σχέση με την επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου συνηγόρου των εναγομένων στην γραπτή του αγόρευση, περί ανεπανόρθωτης βλάβης των εναγομένων, ενόψει της ανακαίνισης του επίδικου διαμερίσματος στην οποία προέβησαν, η οποία κόστισε περί τις €25.000,00 επισημαίνω ότι οι εν λόγω θέσεις δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου με μαρτυρία, για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Υπενθυμίζεται, ότι οι αγορεύσεις των συνηγόρων δεν συνιστούν μαρτυρία.[3] Ανεξαρτήτως τούτου, έστω και αν το Δικαστήριο αντλήσει τέτοια πληροφόρηση από το μαρτυρικό υλικό το οποίο τέθηκε ενώπιόν του μέσα στο πλαίσιο της ενδιάμεσης Αίτησης ημερ. 19.1.2022, οι ισχυρισμοί περί κόστους ανακαίνισης, παρέμειναν σε κάθε περίπτωση ατεκμηρίωτοι. Από την άλλη, η ενάγουσα έχει επιτύχει στην ενδιάμεση της αίτηση, η οποία οδήγησε στην έκδοση της απόφασης ημερ. 28.9.2022 και έκτοτε αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας της, χωρίς, επαναλαμβάνω, να έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε εξήγηση προς τούτο ή τεκμηρίωση του ισχυρισμού των εναγομένων για ανεπανόρθωτη ζημιά. Παρεμβάλλω, ότι σύμφωνα με τα λεγόμενα της ίδιας της εναγομένης 2, οι εναγόμενοι παραμένουν στο επίδικο ακίνητο. Υπενθυμίζεται, ότι αποτελεί βασική αρχή της νομολογίας ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του.[4] Περαιτέρω, ουδεμία μαρτυρία τέθηκε ή έστω ισχυρισμός από πλευράς εναγομένων, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, ότι υπάρχει κίνδυνος να απολέσουν το δικαίωμα έφεσής τους. Η επίκληση της έφεσης απλώς και μόνον, δεν κρίνεται ικανοποιητική. Αξίζει υπόμνησης, ότι η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι άμεσα συνυφασμένη με το κύρος της δικαστικής εξουσίας και η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται και από την αποτελεσματικότητά της.[5] Ως εκ τούτου, μέσα στο πλαίσιο της εξισορρόπησης των καθιερωμένων παραγόντων, ως η νομολογία απαιτεί, η αναστολή εκτέλεσης μιας απόφασης απαιτεί την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων και την απόδειξη ανεπανόρθωτης βλάβης, τα οποία εν προκειμένω, ουδόλως έχουν καταδειχθεί.[6] ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Έχοντας λοιπόν σταθμίσει όλους τους παράγοντες οι οποίοι τέθηκαν ενώπιόν μου, δεν καταλήγω ότι υπό τις περιστάσεις η περίπτωση προσφέρεται έτσι ώστε να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η Αίτηση απορρίπτεται και παρέλκει η εξέταση οποιουδήποτε άλλου ισχυρισμού. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας - καθ' ης η αίτηση και εναντίον των εναγομένων - αιτητών, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, εφόσον δεν κρίνω ότι συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος απόκλισης από τον γενικό κανόνα, ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. (Υπ.).......... Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Καλλικάς ν Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2010)1 (Β) ΑΑΔ 1238 & Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490. [2] Χαραλάμπους v. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ. 1978, Ιερωνυμίδης ν. Δημοκρατίας
(1991)4(Γ) Α.Α.Δ. 2321, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, Τhe Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Sapphire Seas
(2001)1 Α.Α.Δ. 955, Βογιαζιανού v. Γενικού Εισαγγελέως
(1997)1 A.A.Δ. 591, Λύρας Ντίνος Μ. κ.α. ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ (Αρ. 1) 1997 1 ΑΑΔ 1384. [3] Παπαγεωργίου ν Κλάππας Investment Services Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 24 και Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(1996)4 ΑΑΔ 1594. [4] Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1Γ Α.Α.Δ 1978 . [5] Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας Α.Ε. v. Μ. Κωνσταντίνου
(2000)1(Β) Α.Α.Δ 1034 & Ανδρέας Κώστα Κωνσταντίνου ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, Πολ. Εφ. Αρ. Ε43/2016 ημερ. 14.6.2023. [6] Κωνσταντινίδη ν. Κωμοδρόμου
(2016)1 ΑΑΔ 772. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο