ROCKLAND ONEILL LTD ν. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΑΔΗΣ κ.α., Αγωγή αρ. 2275/2023, 31/7/2024

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1938). Με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, ημερ. 18.8.2023, και έκθεση απαίτησης την οποία καταχώρισε στις 30.1.2024, η ενάγουσα εταιρεία ισχυρίζεται ότι, κατόπιν δικού της αιτήματος, στο πλαίσιο Σύμβασης Ανάπτυξης (Development Agreement) με τους εναγομένους, ημερ. 3.12.2021, η Societe Generale Bank - Cyprus εξέδωσε δύο εγγυητικές επιστολές προς όφελος των εναγομένων. Η ενάγουσα διατείνεται ότι δεν παρέβη την εν λόγω σύμβαση, ότι δεν φέρει ευθύνη για τη μη ολοκλήρωση του έργου ανάπτυξης και ότι, κάτω από αυτές τις περιστάσεις, η είσπραξη του ποσού των εγγυητικών επιστολών, θα συνιστούσε δόλια πράξη διότι οι εναγόμενοι δεν πιστεύουν ειλικρινά ότι δικαιούνται σε πληρωμή. Η ενάγουσα καταλογίζει και ευρύτερα ευθύνη στους εναγομένους, αξιώνει δε γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις για παράβαση της σύμβασης εξ' υπαιτιότητας τους και/ή για απάτη και/ή για αδικαιολόγητο πλουτισμό. Περαιτέρω, η ενάγουσα αξιώνει διάφορα διατάγματα και δηλώσεις για κατοχύρωση δικών της, όπως ισχυρίζεται, δικαιωμάτων που προκύπτουν από τη σύμβαση. Με την απαίτηση της η ενάγουσα καταχώρισε και αίτηση, ίδιας ημερομηνίας, με την οποία ζητούσε μονομερώς την έκδοση ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος. Στις 22.8.2023 το δικαστήριο, με άλλη σύνθεση, εξέδωσε διάταγμα ως ακολούθως: "ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ . ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΚΑΙ/Η ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ τους Εναγόμενους από του να καταθέσουν και/ή να απαιτήσουν την εξαργύρωση και/ή την ρευστοποίηση και/ή να εξαργυρώσουν και/ή ρευστοποιήσουν και/ή να εισπράξουν την εγγυητική επιστολή της Societe Generate Bank-Cyprus με αριθμό [ ] ημερ. 05/01/2022 και την εγγυητική επιστολή της Societe Generate Bank-Cyprus με αριθμό [ ] ημερ. 05/01/2022 και/ή τις εν λόγω Εγγυητικές σε περίπτωση ανανέωσης τους, και/ή οποιοδήποτε ποσό των εν λόγω Εγγυητικών μέχρι τελικής αποπεράτωσης της αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου." Η αίτηση βασίστηκε στα άρθρα 29, 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60 όπως τροποποιήθηκε), τα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, τις Δ.48, θθ.1-12 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο, Κεφ. 148, τις αρχές του Κοινού Δικαίου, τις αρχές της Επιείκειας, τη νομολογία, τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και την πρακτική. Η αίτηση στηρίχθηκε σε ένορκη δήλωση, ημερ. 18.8.2023, του διευθυντή της αιτήτριας, κ. Μohamad Ali Itani. Καθώς αυτός αναφέρει, γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα, έχει εξουσιοδοτηθεί από την αιτήτρια να προβεί στην ένορκη δήλωση και, σε σχέση με τα νομικά θέματα, πήρε πληροφορίες από τους δικηγόρους που χειρίζονται την υπόθεση της αιτήτριας. Στις 28.11.2023, μετά την έκδοση του μονομερούς διατάγματος και την καταχώριση ένστασης από τους καθ' ων η αίτηση - εναγομένους, καταχωρίστηκε εκ μέρους της αιτήτριας και συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Ο ομνύων, κ. Μ. Ιωάννου, είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο εκπροσώπησης της αιτήτριας. Μαρτυρία αιτήτριας - Ένορκη δήλωση κ. Itani Η μαρτυρία του κ. Itani μπορεί να συνοψισθεί ως εξής. Οι καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι ήταν ιδιοκτήτες, ανά ½ μερίδιο έκαστος, τριών ακινήτων στους Αγίους Ομολογητές, Λευκωσίας, συνήψαν σύμβαση (εφεξής η "σύμβαση") για ανάπτυξη των εν λόγω ακινήτων με την αιτήτρια η οποία, ως εταιρεία, ασχολείται με την ανέγερση οικοδομών. Κατ' ακολουθίαν, οι διάδικοι προέβησαν σε επιμέρους συμφωνίες για εξειδίκευση τομέων. Ως προς τα ακίνητα 2 και 3, καταρτίστηκε σύμβαση, ημερ. 2.12.2021, με βάση την οποία η αιτήτρια θα τα αγόραζε από τους καθ' ων η αίτηση και θα κατέβαλλε τον Φ.Π.Α. η ιδία. Μια δεύτερη σύμβαση, ημερ. 3.12.2021 (τεκμ. 1), για την οποία η αιτήτρια καταχώρισε την παρούσα αγωγή, αφορούσε το ακίνητο 1, το οποίο εφάπτεται με το ακίνητο

1. Αυτή η σύμβαση διαλάμβανε ότι η αιτήτρια θα ανήγειρε στο ακίνητο 1 την οικοδομή Α προς όφελος των καθ' ων η αίτηση και θα επωμιζόταν η ιδία το κόστος, το οποίο θα συνιστούσε την πληρωμή για την απόκτηση των προαναφερθέντων ακινήτων 2 και
2. Επίσης διαλάμβανε ότι η αιτήτρια θα ανήγειρε στο ακίνητο 2 την οικοδομή Β για δικούς της σκοπούς αλλά, επειδή οι οικοδομές Α και Β θα είχαν κάποιους κοινούς χώρους, η ανάπτυξη της οικοδομής Β συμπεριλήφθηκε στη δεύτερη σύμβαση. Εν ολίγοις, βάσει του συνόλου των συμφωνηθέντων, η αιτήτρια θα αποκτούσε τα ακίνητα 2 και 3, τα οποία θα ανέπτυσσε προς ίδιον όφελος, και θα αποπλήρωνε τους καθ΄ ων η αίτηση με την ανέγερση της οικοδομής Α στο ακίνητο 1, προς όφελος τους. Η αιτήτρια θα παρέδιδε την οικοδομή Α στους καθ' ων η αίτηση πλήρως αποπερατωμένη μέχρι τις 2.6.2023, με περίοδο χάριτος τριών μηνών. Προς εξασφάλιση των καθ' ων η αίτηση η αιτήτρια προέβη σε διευθέτηση για την έκδοση δύο εγγυητικών επιστολών, προς όφελος τους, από τη Societe Generale Bank-Cyprus Ltd (εφεξής "η τράπεζα"). Βάσει των συμφωνηθέντων όρων, με την έκδοση των εγγυητικών επιστολών οι καθ' ων η αίτηση θα ενέγραφαν το 80% των ακινήτων 2 και 3 στην αιτήτρια, το δε υπόλοιπο 20% θα το ενέγραφαν με την παράδοση της οικοδομής Α στους καθ' ων η αίτηση. Η εγγυητική επιστολή Α, για ποσό €800.000 (τεκμ. 2), προοριζόταν να διασφαλίσει ότι οι εργασίες ανέγερσης στην οικοδομή Α θα προχωρούσαν και θα αποπερατώνονταν με βάση τις προδιαγραφές, εντός του τεθέντος χρόνου, η δε εγγυητική επιστολή Β, για ποσό €450.000 (τεκμ. 3), προοριζόταν να διασφαλίσει ικανοποιητικό επίπεδο ποιότητας της κατασκευής. Οριζόταν δε στη δεύτερη εγγυητική ότι, κατόπιν ολοκλήρωσης και παράδοσης της οικοδομής Α, θα αποδεσμευόταν ποσό €225.000 και, εν συνεχεία, κατόπιν έκδοσης πιστοποιητικού τελικής έγκρισης θα αποδεσμευόταν το υπόλοιπο, ύψους €225.
3. Η εγγυητική επιστολή Α επίσης διαλάμβανε ότι κατά την πορεία της ανέγερσης και παράδοσης της οικοδομής Α θα αποδεσμεύονταν προς όφελος της αιτήτριας, κάτω από συγκεκριμένες περιστάσεις, τα εξής ποσά: (α) €250.000 με την ολοκλήρωση του σκελετού των οικοδομών˙ (β) €150.000 με την ολοκλήρωση της τουβλοποιείας, εσωτερικών διαχωριστικών και διαμόρφωσης των κτιρίων (rendering of the Buildings)˙ (γ) €150.000 με την ολοκλήρωση των τοίχων και των πατωμάτων˙ (δ) €50.000 με την ολοκλήρωση των αλουμινίων, της ξυλείας και της τοποθέτησης ειδών υγιεινής˙ και (ε) το υπόλοιπο ποσό θα αποδεσμευόταν δεκαοκτώ μήνες μετά την παράδοση της οικοδομής Α στους καθ' ων η αίτηση. Το εν λόγω τελευταίο διάστημα προοριζόταν να παράσχει τη δυνατότητα αντιμετώπισης ελαττωματικών εργασιών, όπως και χρόνο τόσο για την έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης, όσο και πιστοποιητικού ιδιοκτησίας. Με βάση τις εν λόγω εγγυητικές επιστολές, το δικαίωμα των καθ' ων η αίτηση να εισπράξουν τα αντίστοιχα ποσά, στα οποία αυτές αναφέρονταν, δεν εξαρτάτο από το πώς η αιτήτρια θα τοποθετείτο στο οποιοδήποτε αίτημα των καθ' ων η αίτηση, και επομένως η Τράπεζα υποχρεούτο να καταβάλει στους καθ' ων η αίτηση το ποσό το οποίο θα απαιτούσαν. Παραθέτω το σχετικό μέρος της πανομοιότυπης, και στις δύο εγγυητικές, πρόνοιας: ".SOCIETE GENERALE BANK - CYPRUS LTD, at the request of the Developer, hereby undertake to hold at your disposal the sum of €. which amount(s) we shall pay to you without any reference to and in spite of any contestation or denial by the Developer, upon receipt by us of your written demand, after authentication of your signature by ., stating the amount claimed and that:

(1)Messrs ROCKLAND ONEILL LTD (HE 407469) have failed to fulfil the terms and conditions of the above-mentioned Development Agreement. ." O κ. Ιtani ανέφερε ότι η πρώτη διαφωνία που παρουσιάστηκε μεταξύ των διαδίκων αφορούσε το ποια πλευρά θα επωμιζόταν την πληρωμή του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.), για την ανέγερση της οικοδομής Α. Η ανέγερση των οικοδομών προχωρούσε κανονικά και οι καθ' ων οι αίτηση αποδέσμευσαν τα χρηματικά ποσά τα οποία η εγγυητική επιστολή Α προέβλεπε σε σχέση με τα πρώτα δύο στάδια. Όμως, στο πλαίσιο του τιμολογίου που αφορούσε την αποδέσμευση της επόμενης δόσης, ήτοι κατόπιν συμπλήρωσης του τρίτου σταδίου των εργασιών, οι λογιστές των καθ' ων η αίτηση ζήτησαν από την αιτήτρια να συμπεριλάμβανε και τον Φ.Π.Α. και να τον πλήρωνε. Η αιτήτρια αντιτάχθηκε, οπότε ακολούθησαν συζητήσεις και συναντήσεις προς εξεύρεση λύσης. Σε πρώτο στάδιο ετοιμάστηκε έκθεση από λογιστές, ήτοι την εταιρεία Deloitte, την οποία οι καθ' ων η αίτηση επέλεξαν. Η κατάληξη ήταν ότι τον Φ.Π.Α. όφειλε να τον κατέβαλλε η αιτήτρια. Κατόπιν τούτου η αιτήτρια αποτάθηκε σε άλλη, στον ίδιο τομέα εταιρεία, ήτοι την Ernest & Young, η οποία εξέφρασε αντίθετη άποψη. Παρόλο που η αιτήτρια διαφωνούσε να καταβάλει τον Φ.Π.Α., εντούτοις αποφάσισε να ενδώσει ώστε το έργο να προχωρήσει αλλά, με επιστολή ημερ. 31.5.2023 (τεκμ. 10), έθεσε νέους όρους. Οι όροι συμπεριλάμβαναν την αποδέσμευση ολόκληρου του υπολοίπου της εγγυητικής επιστολής Α όπως και αποδέσμευση του ποσού της εγγυητικής επιστολής Β. Οι καθ' ων η αίτηση δεν αποδέχθηκαν διαφοροποίηση των όρων, είτε της σύμβασης είτε των εγγυητικών επιστολών, και απαίτησαν όπως η αιτήτρια προβεί σε πληρωμή του Φ.Π.Α. προτού προχωρήσουν σε αποδέσμευση οποιουδήποτε περαιτέρω ποσού της εγγυητικής επιστολής Α. Η αιτήτρια ζήτησε να της παρασχεθούν στοιχεία, τα οποία θεωρούσε αναγκαία για την πληρωμή του Φ.Π.Α., αλλά δεν υπήρξε ανταπόκριση από τους καθ' ων η αίτηση. Οι συζητήσεις για τον Φ.Π.Α. συνεχίστηκαν μέχρι τον Ιούλιο του 2023, και ανταλλάχθηκε σχετική αλληλογραφία, χωρίς όμως θετική κατάληξη. Κατά τον χρόνο καταχώρισης της αίτησης για προσωρινό διάταγμα απέμενε, σε σχέση με την εγγυητική επιστολή Α, ποσό €400.

1. Σύμφωνα με τον κ. Itani, οι εργασίες είχαν ολοκληρωθεί μέχρι και το τρίτο στάδιο, οπότε οι καθ' ων η αίτηση όφειλαν να είχαν αποδεσμεύσει ποσό €150.000 αλλά δεν το έπραξαν. Με βάση τον όρο 3.7 της σύμβασης, ο οποίος αφορούσε τον έλεγχο για κάθε στάδιο που ολοκληρωνόταν, ο επιβλέπων αρχιτέκτονας έκρινε ότι, με τις εργασίες που είχαν γίνει, συμπληρώθηκε το τρίτο στάδιο. Όμως ο επιμετρητής ποσοτήτων των καθ' ων η αίτηση δεν ανταποκρίθηκε στα επανειλημμένα αιτήματα της αιτήτριας να προβεί σε έλεγχο των εργασιών. Ως εκ τούτου η Τράπεζα δεν ενέκρινε την αποδέσμευση του εν λόγω ποσού, παρόλο που ο προαναφερθείς όρος προέβλεπε ότι παράληψη του επιμετρητή ποσοτήτων να προβεί σε έλεγχο συνεπαγόταν αποδοχή των εργασιών. Η μη αποδέσμευση δημιούργησε στην αιτήτρια οικονομικό εμπόδιο στη συνέχιση των εργασιών. Αυτή η πορεία πραγμάτων είχε ως αποτέλεσμα τη μη ολοκλήρωση της οικοδομής Α και, επομένως, τη μη παράδοση της εντός του συμφωνηθέντος χρόνου. Η καλή συνεργασία των διαδίκων πλήγηκε. Οι καθ' ων η αίτηση διατείνονταν ότι, μετά την εν λόγω διένεξη για τον Φ.Π.Α., η αιτήτρια εγκατέλειψε το εργοτάξιο, οπότε οι εργασίες στην οικοδομή Α έμειναν στάσιμες, ενώ η αιτήτρια απαντούσε ότι αυτό δεν ευσταθούσε και ότι κατά τον Σεπτέμβριο του 2023 θα ήταν έτοιμη να προχωρούσε σε τοποθέτηση της ξυλείας και των ειδών υγιεινής. Περαιτέρω, οι καθ' ων η αίτηση αρνήθηκαν ως συνιδιοκτήτες των ακινήτων 1 και 2, να υπογράψουν τα έγγραφα της ΑΗΚ που αφορούσαν την ηλεκτροδότηση της οικοδομής Β, την οποία η αιτήτρια είχε ανεγείρει στο ακίνητο 2 για δικό της όφελος. Το ίδιο οι καθ' ων η αίτηση αρνήθηκαν να υπογράψουν έγγραφα τα οποία αφορούσαν την τοπογραφία των οικοδομών, και τα οποία χρειάζονταν ώστε ο τοπογράφος, μαζί με τις υπηρεσίες του Δήμου, να καθόριζαν θέματα όπως το τελικό ύψος στο ισόγειο σε συνάρτηση με τον δρόμο και το πεζοδρόμιο. Με την άρνηση τους στις εν λόγω περιπτώσεις οι καθ' ων η αίτηση ενήργησαν κατά παράβαση όρου της σύμβασης ο οποίος τους επέβαλλε υποχρέωση υπογραφής οποιωνδήποτε εγγράφων αναγκαίων για υλοποίηση του έργου. Οι καθ' ων η αίτηση παραπονέθηκαν για κατασκευαστικά προβλήματα και ημιτελείς εργασίες που διαπιστώθηκαν από τον επιμετρητή ποσοτήτων, και προέβαλαν ότι η μη τήρηση του χρονοδιαγράμματος τους προκάλεσε σημαντικές οικονομικές απώλειες επειδή δεν θα καθίστατο δυνατόν να παραδώσουν σε ενδιαφερόμενο ενοικιαστή ο οποίος ήταν έτοιμος να προχωρήσει σε συμφωνία ενοικίασης. Η αιτήτρια τους ζήτησε παράταση του χρόνου παράδοσης μέχρι τον Δεκέμβριο του 2023 διότι, καθώς τους υποδείκνυε, δεν ευθυνόταν αυτή για την καθυστέρηση. Οι καθ' ων η αίτηση την απείλησαν ωστόσο ότι αν δεν παρέδιδε την οικοδομή Α, όπως είχε συμφωνηθεί, ήτοι μέχρι και τη λήξη της περιόδου χάριτος στις 2.9.2023, θα προχωρούσαν να απαιτήσουν πληρωμή των εγγυητικών. Ο κ. Itani λέγει, πιο συγκεκριμένα, ότι στις 25.7.2023 ο κ. Hoballah, επιχειρησιακός διευθυντής της αιτήτριας, συνομίλησε με τον καθ' ου η αίτηση 1, ο οποίος εξέφραζε και τη θέση της καθ' ης η αίτηση
2. Δόθηκαν τότε στον κ. Hoballah δύο εναλλακτικές επιλογές. Με τη μια, η οικοδομή Α θα παραδίδετο σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που είχε συμφωνηθεί και, εν εναντία περιπτώσει, οι καθ' ων η αίτηση θα προχωρούσαν σε πλήρη είσπραξη των εγγυητικών. Με την άλλη επιλογή, οι καθ' ων η αίτηση θα συναινούσαν σε παράταση του χρόνου παράδοσης μέχρι τον Δεκέμβριο του 2023, νοουμένου ότι είτε δεν θα αποδεσμευόταν οποιοδήποτε περαιτέρω ποσό από τις εγγυητικές μέχρι και την παράδοση, είτε η αποδέσμευση θα γινόταν βάσει της σύμβασης, δηλαδή ανάλογα με το στάδιο συμπλήρωσης των εργασιών, η δε αιτήτρια θα κατέβαλλε αποζημίωση για τους τέσσερεις μήνες καθυστέρησης που θα προέκυπταν από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Δεκέμβριο του
3. Η αιτήτρια δεν αποδέχθηκε καμία από τις εν λόγω επιλογές οπότε οι κάθε πλευρά συνέχισε να αποδίδει στην άλλη πλευρά την ευθύνη για καθυστέρηση του έργου. Εν συνεχεία, οι καθ' ων η αίτηση, με επιστολή ημερ. 1.8.2023 (τεκμ. 16), επιφύλαξαν τα δικαιώματα τους σε περίπτωση μη έγκαιρης παράδοσης της οικοδομής στις αρχές Σεπτεμβρίου. Ο κ. Itani ανέφερε ότι αυτά θορύβησαν την αιτήτρια ως προς τις εγγυητικές, και γι' αυτό αποτάθηκε στο δικαστήριο. Ο κ. Itani επεσήμανε τον όρο 12.2 της σύμβασης, ο οποίος προνοούσε ότι σε περίπτωση μη τήρησης της τεθείσας προθεσμίας παράδοσης η αιτήτρια όφειλε να καταβάλει στους καθ' ων η αίτηση ποσό €10.000 για κάθε μήνα καθυστέρησης. Διατύπωσε επομένως τη θέση ότι οι καθ' ων η αίτηση δεν δικαιούνται σε πληρωμή των εγγυητικών. Το συνολικό ύψος των εγγυητικών ανέρχεται σε €850.000, από το οποίο η αιτήτρια δικαιούται και σε ποσό €150.000 ένεκα αποπεράτωσης του τρίτου σταδίου του έργου. Καθώς εξηγεί, η αιτήτρια αποτάθηκε στο δικαστήριο για να σταματήσει την πληρωμή των εγγυητικών, διότι η πληρωμή θα απέβαινε καταστροφική οικονομικά για την ιδία αφού, με αλυσιδωτές επιπτώσεις, πιθανόν να την οδηγούσε σε εκκαθάριση λόγω της δεινής κατάστασης που επικρατούσε στον τομέα ανάπτυξης γης, ένεκα της αύξησης στο κόστος των υλικών ανέγερσης. Πρόσθεσε δε ότι, παράλληλα, θα επηρέαζε δυσμενώς και τη φήμη της αιτήτριας στον κατασκευαστικό τομέα και θα κλόνιζε τις σχέσεις της με τραπεζικά ιδρύματα. Επιπλέον, η πληρωμή των εγγυητικών δεν θα επέτρεπε στην αιτήτρια είτε να ολοκληρώσει το υπό αναφορά έργο είτε άλλα υπό εξέλιξη έργα της. Ο κ. Itani καταλήγει ότι κάτω από αυτές τις περιστάσεις, η αιτήτρια θα υποστεί ζημιά που δεν μπορεί να αποκατασταθεί με χρηματική αποζημίωση. Ένσταση Μετά την επίδοση του μονομερώς εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος, ημερ. 22.8.2023, οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 καταχώρισαν εμφάνιση με τον ίδιο δικηγόρο και προέβαλαν από κοινού ένσταση στο διάταγμα. Η ένσταση βασίζεται στα Άρθρα 23, 26 και 30 του Συντάγματος, τις Δ.1 θ.2, Δ.48 θθ.1-9, Δ.55, Δ.63 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τα άρθρα 2, 3, 4, 5, 6 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6 όπως τροποποιήθηκε), τα άρθρα 2, 21, 22, 29, 30, 31, 32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/1960 όπως τροποποιήθηκε), τις αρχές της Επιείκειας και του Κοινού Δικαίου, τους Κανόνες Φυσικής Δικαιοσύνης, τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και την πρακτική. Προβάλλονται προς αντίκρουση της αίτησης οι εξής λόγοι, τους οποίους παραθέτω αυτούσιους: "
4. Έλλειψη κατεπείγοντος ή άλλων εξαιρετικών περιστάσεων 1.1 Δεν υπήρχαν οποιεσδήποτε εξαιρετικές περιστάσεις ή οτιδήποτε το κατεπείγον ώστε να ικανοποιείται ο δικαιοδοτικός όρος του Άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
5. 1.2 Η Αιτήτρια παραπλάνησε το Σεβαστό Δικαστήριο επί του σημείου προκειμένου να το πείσει στο να εκδώσει το εκκαλούμενο διάταγμα.
6. Ανεπάρκεια της παρασχεθείσας εγγύησης 2.1 Η παρασχεθείσα εγγύηση για την έκδοση του εκκαλούμενου διατάγματος είναι παράτυπη και/ή ανεπαρκής και/ή έκδηλα δυσανάλογη των επιπτώσεων αυτού και/ή δεν συνάδει με τις επιτακτικές πρόνοιες του άρθρου 9

(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.

1. 2.2 Η Αιτήτρια δεν έχει καταθέσει επαρκή εγγύηση και/ή δεν έχει και/ή δεν έχει αποδείξει ότι έχει επαρκείς πόρους για να αποζημιώσει τους Καθ' ων η Αίτηση από την ζημιά που προκαλεί και/ή θα προκαλέσει το διάταγμα. 2.3 Η Αιτήτρια παραπλάνησε το Σεβαστό Δικαστήριο επί του σημείου προκειμένου να το πείσει το Σεβαστό Δικαστήριο στο να εκδώσει το διάταγμα.
2. Η Αιτήτρια παραπλάνησε το Σεβαστό Δικαστήριο - Λερωμένα Χέρια 3.1 Η Αιτήτρια δεν προσέφυγε στο Σεβαστό Δικαστήριο και/ή την Επιείκεια με καθαρά χέρια (clean hands) και/ή εμποδίζεται από το να αιτείται θεραπείες που εκπηγάζουν από το Δίκαιο της Επιείκειας και/ή παραπλάνησε το δικαστήριο και/ή δεν προέβη σε πλήρη και αληθή αποκάλυψη (full and frank disclosure) όλων των ουσιωδών γεγονότων στο Μονομερές στάδιο της αίτησης. 3.2 Η Αιτήτρια απέκρυψε από το Σεβαστό Δικαστήριο εντελώς και/ή μερικώς και/ή τεχνηέντως, κατακλύζοντας το Σεβαστό Δικαστήριο με έγγραφα των οποίων την σημασία δεν εξήγησε και/ή απέκρυψε και/ή παρουσίασε παραπλανητικά και/ή όχι ακριβοδίκαια και/ή όχι στην πραγματική τους έκταση. 3.3 Η Αιτήτρια μεταξύ άλλων: α. Ενώ ήταν αυτή που δεν συνεργαζόταν με τους Καθ' ων η Αίτηση για την ομαλή ολοκλήρωση του έργου παρουσίασε μια εικόνα ακριβώς αντίστροφη. β. Η Αιτήτρια απέκρυψε το γεγονός ότι υπήρχε και σύμβαση ημερομηνίας 5/12/2019 που ακυρώθηκε κατόπιν τεράστιας πίεσης από την Ενάγουσα. γ. Η Αιτήτρια αναφέρει ότι έλαβε σχεδόν 100% της αντιπαροχής που δικαιούτο, δυνάμει της Σύμβασης (100% μεταβίβαση του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής 1/[ ], τεμάχιο [ ] και 4/5 του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής 3/[ ], τεμάχιο [ ],0 σε αντίθεση με τους Εναγόμενους). Η Αιτήτρια απέκρυψε ότι αρχικά και για μήνες αρνείτο να καταβάλει το ποσό του Φ.Π.Α. σύμφωνα με τους όρους της Σύμβασης. δ. Ψευδώς ισχυρίστηκε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν της παρείχαν τα απαραίτητα στοιχεία για την καταβολή του Φ.Π.Α. ενώ οι Καθ' ων η Αίτηση τα είχαν παρέχει γραπτώς επανειλημμένως. ε. Η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε την έκθεση του κυρίου Μαρίνου Δημοσθένους, Επιμετρητή Ποσοτήτων (Chartered Quantity Surveyor «QS») που είχε στην κατοχή της και αποκάλυπτε ότι το έργο ήταν καθυστερημένο σε πολύ μεγάλο βαθμό, εγκαταλελειμμένο και ημιτελές και ότι χρειάζεται ακόμα 500.000 ευρώ για να ολοκληρωθεί. στ. Υπάρχει εσκεμμένη καθυστέρηση ολοκλήρωσης του εν λόγω κτηρίου από την Αιτήτρια που όπως διαφαίνεται έχει εγκαταλείψει το εργοτάξιο και την οικοδομή. ζ. Ότι ήταν η Αιτήτρια που επέλεξε ελεγκτές την Deloitte για να γνωματεύσουν επί του ζητήματος του Φ.Π.Α. και επειδή η γνωμάτευση δεν ήταν προς το συμφέρων της παρουσίασε στο Σεβαστό Δικαστήριο ψευδώς ότι ήταν οι Καθ' ων η Αίτηση που διόρισαν τους συγκεκριμένους ελεγκτές. η. Πλήρως καταχράστηκα και/ή παραπλανητικά και/ή επιλεκτικά παρουσίασε στην Ένορκη Δήλωση του κυρίου Mohamad Ali Itani («ΕΔ Itani») ηλεκτρονικά μηνύματα τα οποία ήταν προνομιούχα (privileged) που στάλθηκαν άνευ βλάβης από τους Δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση. θ. Οι Καθ' ων η Αίτηση επανειλημμένα αποτάθηκαν στην Αιτήτρια για εύρεση λύσης και παρείχαν όλα τα απαραίτητα έγγραφα και/ή πληροφορίες και/ή πιστοποιητικά στην Αιτήτρια. ι. Ότι οι Καθ' ων η Αίτηση είναι πολύ εύποροι και θα μπορούσαν να αποζημιώσουν την Αιητήτρια. Δεν υπήρχε θέμα ανεπανόρθωτης ζημιάς. ια. Η Αιτήτρια δεν επέστησε την προσοχή του Δικαστήριο ότι οι τραπεζικές εγγυητικές επιστολές έχουν ημερομηνία λήξης στις 31/12/
3. ιβ. Η εγγυητική που κατέθεσαν δεν είναι επαρκής εφόσον δεν αποκάλυψαν την οικονομική κατάσταση της Αιτήτριας με τις επιβαρύνσεις επί της περιουσίας της. ιγ. Βάφτισε ένα καθόλα νόμιμο συμφωνηθέν συμβατικό δικαίωμα ως «fraudulent» για να εντάξει την υπόθεση της στις πολύ σπάνιες περιπτώσεις (εξαιρέσεις) που ένα Δικαστήριο μπορεί να επέμβει για την παγιοποίηση Τραπεζικής εγγυητικής επιστολής. ιδ. Δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι η Αιτήτρια έλαβε σχεδόν πλήρως την δική της αντιπαροχή δυνάμει της σύμβασης ημερομηνίας 3/12/2021, δηλαδή της είχαν μεταβιβαστεί τα δύο οικόπεδα και ούτε αποκάλυψε ότι αυτά (α) είναι ήδη υποθηκευμένα σε τραπεζικούς οργανισμούς (β) είναι επιβαρυμένα με σωρεία πωλητήριών εγγράφων. ιε. Ότι η Αιτήτρια έχει εσωτερικές διαμάχες σοβαρής μορφής και βαρύτητας μεταξύ των μετόχων και εκκρεμούν μεταξύ τους δικαστικές διαδικασίες. Παρουσίασαν ψευδώς ή/και παραπλανητικά ότι δήθεν υπήρχε οροφή αποζημίωσης 10.000 ευρώ μηνιαίως λέγοντας στην παράγραφο 11 της ΕΔ Itani: ".the Respondents would only be entitled to receive at maximum the amount of €10,000 every month past the delivery and cannot claim a bigger amount and definitely not the amounts secured under the Bank Guranatees." σκοπίμως αγνοώντας ότι οι εγγυητικές επιστολές κάλυπταν όχι μόνο τη ζημιά στην αργοπορημένη παράδοση του έργου αλλά και το γεγονός ότι το έργο είναι ημιτελές και θέλει ακόμη 500.000 ευρώ για να ολοκληρωθεί. ιστ. Οι Καθ' ων η Αίτηση ήδη έχουν υποστεί μεγάλη ζημιά από την μη υλοποίηση του έργου εφόσον δεν μπορούν να προχωρήσουν σε καμία συμφωνία ενοικίασης και ούτε έχουν πληρωθεί από την Αιτήτρια.
4. Το διάταγμα είναι σαρωτικό, επαχθής και δυσανάλογο 4.1 Το διάταγμα είναι δραστικό και/ή σαρωτικό και/ή δεν συνάδει με τη φύση της προσωρινής θεραπείας. 4.2 Το διάταγμα είναι αυθαίρετο καθώς η ρευστοποίηση της Τραπεζικής εγγυητικής δύναται να γίνει εφόσον η σύμβαση έχει παραβιαστεί. Συνεπώς η ρευστοποίηση των Τραπεζικών εγγυητικών σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι δόλια όπως παραπλανητικά λέει η Αιτήτρια. Εάν η μία πλευρά ερμηνεύσει λανθασμένα τα συμβατικά δικαιώματα δεν μπορεί ένα Δικαστήριο προληπτικά να ρυθμίσει μια σύμβαση και να τροποποιήσει τους όρους της. 4.3 Η Αιτήτρια δεν βρίσκεται σε καλή οικονομική κατάσταση και δεν είναι σε θέση να αποζημιώσει τους Καθ' ων η Αίτηση για τις ζημιές που ήδη τους προξενεί το αιτούμενο διάταγμα.
5. Η Αιτήτρια είναι κακόπιστη και η Αίτηση της καταχρηστική 5.1 Η Αιτήτρια προωθεί την Αίτηση καταχρηστικά και/ή κακόβουλα και/ή για αλλότριους και/ή αθέμιτους σκοπούς, και ειδικότερα, αλλά όχι περιοριστικά, υπό την πρόφαση φόβου ρευστοποίησης των τραπεζικών εγγυητικών για να βελτιώσει τους όρους μιας σύμβασης στην οποία ελεύθερα και κατόπιν νομικής συμβουλής προσχώρησε. 5.2 Η Αίτηση είναι κακόπιστη, κακόβουλη (mala fides) και εμφορείται από αλλότρια ελατήρια στοχεύοντας στην εξασφάλιση οφέλους και/ή κέρδους στα οποία η Αιτήτρια δεν δικαιούται νόμιμα.
6. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων 6.1 Δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και φυσικά ούτε και συζητήσιμη υπόθεση. 6.2 Η Αιτήτρια δεν αποκαλύπτει ορατή και/ή καμία πιθανότητα επιτυχίας της αξίω σης της. 6.
7. Η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει ότι θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι πολύ εύποροι και έτοιμοι να αποζημιώσουν την Αιτήτρια εάν ασκήσουν συμβατικά δικαιώματα κατά παράβαση της σύμβασης ή καταχρηστικά. 6.4 Γενικά δεν είναι δίκαιο και/ή εύλογο και/ή πρόσφορο να συνεχίσει να ισχύει το Διάταγμα και/ή το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει πασίδηλα υπέρ των Καθ' ων η Αίτη ση.
8. Η μαρτυρία της Αιτήτριας είναι ανεπαρκής 7.1 Η μαρτυρία της Αιτήτριας δεν είναι τεκμηριωμένη και/ή η αποδεικτική της αξία εί ναι μηδαμινή. 7.
9. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση το Σεβαστό Δικα στήριο. Θα μπορούσε να βασιστεί για να εκδώσει και πόσο μάλλον να διατη ρήσει το επίδικο Διάταγμα." Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, ημερ. 11.10.2023, του κ. Δ. Δημάδη, καθ' ου η αίτηση 1, o οποίος διευκρινίζει ότι με εξουσιοδότηση της αδελφής του, καθ' ης η αίτηση 2, μεταφέρει και τη δική της μαρτυρία, και λέγει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα, ότι έχει συμβουλευθεί τους δικηγόρους τους, και ότι πήρε πληροφορίες από πρόσωπα που ονομάζει και από έγγραφα που εξειδικεύει στη μαρτυρία του. Επαναλαμβάνονται δε οι λόγοι ένστασης, και παρατίθενται τα ακόλουθα, ως τα πραγματικά στοιχεία και οι παράγοντες που συνθέτουν την υπόθεση. Μαρτυρία για τους καθ' ων η αίτηση 1 και 2 Οι καθ' ων η αίτηση είναι ιδιοκτήτες ακινήτων, τεράστιας αξίας, στη Λευκωσία, τα οποία κληρονόμησαν. Τα διαχειρίζονται και τα αναπτύσσουν με μεγάλη προσοχή. Κατόπιν αναφοράς στο ιστορικό ίδρυσης της αιτήτριας εταιρείας από τρίτα πρόσωπα, την πορεία της αιτήτριας με τη συμμετοχή του κ. Itani, τις έντονες εσωτερικές διαφορές και δικαστικές διαμάχες που προέκυψαν ανάμεσα στους μετόχους της, ήτοι των κ. Itani και κ. Χαραλάμπους, όπως και τα αμέσως προηγηθέντα της σύναψης της εν λόγω σύμβασης ανάπτυξης, υποδεικνύεται ότι για τα ακίνητα, στα οποία αφορούσε η εν λόγω σύμβαση, η αιτήτρια είχε και προηγουμένως επιδείξει ενδιαφέρον. Ως αποτέλεσμα, κατά το 2019, συνήφθη συμφωνία που όμως ακυρώθηκε πριν από την επίδικη σύμβαση ανάπτυξης. Ο κ. Itani ακολουθούσε την πρακτική να επαναδιαπραγματεύεται συμφωνηθέντες όρους για να εξασφαλίζει και άλλα οφέλη από τον αντισυμβαλλόμενο του. Αυτό εφάρμοσε και στην παρούσα περίπτωση της σύμβασης, ημερ. 3.12.
10. Το είχε πράξει και στο πλαίσιο της προαναφερθείσας συμφωνίας του 2019 την οποία, παρόλο που είχε υπογραφεί και κατατεθεί στο κτηματολόγιο, ο κ. Itani την επαναδιαπραγματεύτηκε ενώ, στο μεταξύ, η αιτήτρια είχε ήδη αρχίσει εργασίες στα τρία οικόπεδα. Τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα διαφορά συνίστανται στα εξής. Με βάση τη σύμβαση ανάπτυξης, ημερ. 3.12.2021, οι καθ' ων η αίτηση μεταβίβασαν ακίνητη ιδιοκτησία τους, ήτοι τα οικόπεδα 2 και 3 στην αιτήτρια η οποία, ως αντάλλαγμα, θα ανήγειρε με δικά της έξοδα, στο οικόπεδο 1, το ακίνητο Α για τους καθ' ων η αίτηση. Οι καθ' ων η αίτηση της μεταβίβασαν ολόκληρο το μερίδιο στο οικόπεδο 3 όπως και τα 4/5 μερίδια του οικοπέδου 2 στο οποίο θα ανεγειρόταν η οικοδομή Β. Προς αντιστάθμισμα της εκ των προτέρων μεταβίβασης των εν λόγω οικοπέδων στην αιτήτρια, και καταμερισμό του ρίσκου (agreed allocation of risk), η αιτήτρια παραχώρησε στους καθ' ων η αίτηση, προς εξασφάλιση τους, τις εν λόγω δύο εγγυητικές επιστολές, οι οποίες ήταν ανέκκλητες και χωρίς όρους (unconditional), κατ' ακολουθίαν σχετικού όρου στη σύμβαση. Οι εγγυητικές επιστολές διαλάμβαναν σταδιακή αποδέσμευση συγκεκριμένων ποσών, ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών και την ολοκλήρωση συγκεκριμένων σταδίων στο έργο, όπως προέβλεπε η παράγραφος 3.1 της σύμβασης. Η αποδέσμευση γινόταν μετά την πιστοποίηση του εκάστοτε σταδίου από τον επιμετρητή ποσοτήτων, τον διορισμένο με βάση τη σύμβαση. Η εγγυητική επιστολή Α αφορούσε την ανάπτυξη και των δύο ακινήτων που θα ανεγείρονταν, το ένα ως ιδιοκτησία των καθ' ων η αίτηση στο οικόπεδο 1, και το άλλο ως ιδιοκτησία της αιτήτριας στο οικόπεδο
11. Αυτή η διευθέτηση λάμβανε υπόψη ότι τα δύο ακίνητα δεν θα αποτελούσαν πλήρως αυτόνομες αναπτύξεις, αφού θα είχαν κάποιους κοινόχρηστους χώρους. Επρόκειτο για ενιαία ανάπτυξη με αλληλένδετα τα μέρη του έργου. Εξ' ου και η σύμβαση συμπεριλάμβανε, ως προς αυτό, συγκεκριμένους όρους, με βάση τους οποίους η πρόοδος ανάπτυξης των δύο ακινήτων θα συμβάδιζε. Η ρήξη στις σχέσεις των διαδίκων άρχισε όταν ο κ. Itani αμφισβήτησε ότι, με βάση τα συμφωνηθέντα, η αιτήτρια ήταν εκείνη που όφειλε να κατέβαλλε τον Φ.Π.Α. Ακολούθησαν επί του προκειμένου συζητήσεις και γνωματεύσεις από λογιστές. Υπήρξε, στη στάση της αιτήτριας, ταλάντευση αν θα πλήρωνε τον Φ.Π.Α. ή όχι. Οι καθ' ων η αιτηση της απέστειλαν όλα τα αναγκαία στοιχεία για να προβεί σε πληρωμή, αλλά αυτή δεν ανταποκρίθηκε θετικά. Το έργο παραμένει ανολοκλήρωτο. Σύμφωνα με εκτίμηση, ημερ. 14.9.2023 (τεκμ. 4), του επιμετρητή ποσοτήτων, κ. Μ. Δημοσθένους, χρειάζονται για την ολοκλήρωση του έργου ακόμη περίπου €500.
12. Η επιστολή των καθ' ων η αίτηση προς την αιτήτρια, ημερ. 2.9.2023, με την οποία την πληροφορούσαν ότι επιφύλασσαν τα δικαιώματα τους, δεν συνιστούσε απειλή ότι θα προχωρούσαν στη ρευστοποίηση των εγγυητικών επιστολών. Ωστόσο αν οι καθ' ων η αίτηση το αποφάσιζαν, αυτό αποτελούσε δικαίωμα τους το οποίο απέρρεε από τη σύμβαση και τις ίδιες τις εγγυητικές. Σε καμία περίπτωση δεν θα συνιστούσε απάτη ή δόλο, όπως η αιτήτρια εσφαλμένα και παραπλανητικά το παρουσίασε. Οι καθ' ων η αίτηση ουδέποτε ενήργησαν παράνομα ή αντισυμβατικά. Η αποδέσμευση των χρηματικών ποσών των εγγυητικών έγινε κανονικά στα πρώτα δύο στάδια και έπειτα, όταν προέκυψε το θέμα με τον Φ.Π.Α., συνεπεία του οποίου η αιτήτρια σταμάτησε τις εργασίες, οι καθ' ων η αίτηση κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια για εξεύρεση λύσης. Αντιθέτως η αιτήτρια, με επιθετική κίνηση τακτικής, αποτάθηκε στο Δικαστήριο στα τέλη Αυγούστου του 2023, ήτοι εντός των θερινών διακοπών και, παρουσιάζοντας εικόνα η οποία αφίστατο ουσιωδώς της πραγματικότητας, εξασφάλισε μονομερώς απαγορευτικό διάταγμα. Ένεκα της μεταβίβασης στην αιτήτρια του οικοπέδου 3 και του μεγαλύτερου μέρους του οικοπέδου 2, αυτή απεκόμισε όφελος και πήρε σχεδόν ολόκληρο το αντάλλαγμα που ανέμενε από τη σύμβαση, ενώ οι καθ' ων η αίτηση της μεταβίβασαν την ιδιοκτησία τους χωρίς αντίκρισμα, δεδομένου ότι η οικοδομή Α παρέμεινε ημιτελής, ο χρόνος περνούσε χωρίς καμία πρόοδο, το κόστος για ολοκλήρωση των εργασιών στην οικοδομή Α στο οικόπεδο 1 ήταν μεγάλο, και δεν μπορούσε να προγραμματισθεί η ενοικίαση του κτιρίου γιατί παρέμενε άγνωστο πότε θα ολοκληρωνόταν. Αναφορικά με το θέμα της ηλεκτροδότησης των υπό ανέγερση κτιρίων, για το οποίο η αιτήτρια παραπονείται ότι οι καθ' ων η αίτηση αρνήθηκαν να υπογράψουν τα σχετικά έγγραφα της ΑΗΚ, και το οποίο προβάλλει ως λόγο για τη μη ολοκλήρωση των κτιρίων, η στάση των καθ' ων η αίτηση είχε ως έρεισμα την έκθεση (τεκμ. 10) του επιμετρητή ποσοτήτων. Σύμφωνα με την έκθεση, οι εργασίες της τρίτης φάσης δεν ανταποκρίνονταν στην αναμενόμενη ποιότητα και δεν είχαν πλήρως περατωθεί, ενώ εκκρεμούσε και το θέμα πληρωμής του Φ.Π.Α. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις, η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος δεν θα εξυπηρετούσε σε ο,τιδήποτε. Καμία δε από τις διαφορές που προέκυψαν μεταξύ των διαδίκων δεν συνιστούσε ανωτέρα βία (force majeure). Οι καθ' ων η αίτηση καταλογίζουν στην αιτήτρια και ευθύνη για το ότι, καθώς προβάλλουν, αυτή δεν προέβη σε πλήρη αποκάλυψη στο δικαστήριο, και μάλιστα επέλεξε να παρουσιάσει παραπλανητική εικόνα ως προς τα γεγονότα. Αναφορικά με αυτή την πτυχή, ο καθ' ου η αίτηση 1 στην ένορκη δήλωση του λέγει ότι την πραγματική εικόνα τη συνθέτουν τα ακόλουθα: (α) Αναφορικά με το θέμα του Φ.Π.Α. η αιτήτρια λανθασμένα ανέφερε ότι την εταιρεία Deloitte, η οποία καθόρισε με την έκθεση της ότι η αιτήρια όφειλε να τον κατέβαλλε, την επέλεξαν οι καθ' ων η αίτηση, ενώ επρόκειτο σαφώς για επιλογή της αιτήτριας, κατόπιν συμβουλής του λογιστή της, o οποίος και παρέπεμψε το θέμα στην εν λόγω εταιρεία. Οι καθ' ων η αίτηση συναίνεσαν, αφού συμβουλεύθηκαν τους δικούς τους ελεγκτές, Παντελής Συμεωνίδης & Συνεργάτες (βλ. τεκμ. 5 ηλεκτρονική αλληλογραφία ημερ. 5.4.2023). Η έκθεση της Deloitte (τεκμ. 6) ετοιμάστηκε επομένως κατόπιν αποδοχής και από τις δύο πλευρές. Παρά τη γνωμάτευση από την Deloitte η αιτήτρια δεν κατέβαλε τον Φ.Π.Α. και, αντί τούτου, μη συμφωνώντας με τη γνωμάτευση, ανάθεσε το ίδιο θέμα σε άλλη εταιρεία, ήτοι την Ernst and Young. Κατά την αιτήτρια, η Ernst and Young εξέφρασε εν συνεχεία άποψη αντίθετη από εκείνη της Deloitte. Ωστόσο, η αιτήτρια δεν παρουσίασε οποιαδήποτε έκθεση ή κείμενο στο δικαστήριο. Ο κ. Itani γνώριζε ότι ήταν υποχρέωση της αιτήτριας να πληρώσει τον Φ.Π.Α., και αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο, μετά την υπογραφή της σύμβασης, ζητούσε από τους καθ' ων η αίτηση τροποποίηση των σχετικών όρων. Όμως στο δικαστήριο αυτός παρουσίασε μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Η αιτήτρια επίσης παραπλάνησε το Δικαστήριο με τη δήλωση της ότι αποφάσισε να επωμισθεί τον Φ.Π.Α. αλλά ότι οι καθ' ων η αίτηση δεν της παρείχαν τις αναγκαίες πληροφορίες ώστε να προχωρούσε σε πληρωμή. Η πραγματικότητα ήταν ότι η αιτήτρια συνέχισε να προβάλλει προφάσεις για να μην πληρώσει. Ο καθ' ου η αίτητη 1 παρέπεμψε σχετικά στο περιεχόμενο επιστολής, ημερ. 6.9.2022 (τεκμ. 7), με την οποία οι καθ' ων έδωσαν στην αιτήτρια την επιλογή είτε να κατέβαλλε τον Φ.Π.Α. απευθείας στο αρμόδιο Τμήμα είτε στους ιδίους για να πλήρωναν αυτοί το Τμήμα. Επίσης παρέπεμψε σε ηλεκτρονική αλληλογραφία, ημερ. 18.1.2023 (τεκμ. 8), που έδειχνε ότι οι καθ' ων η αίτηση παρείχαν στην αιτήτρια τα στοιχεία του λογαριασμού τους ώστε, αν αυτή το επιθυμούσε, να έκαμνε εκεί το έμβασμα. (β) Στη μη πληρωμή του Φ.Π.Α προστίθετο ως πρόβλημα και η μη ολοκλήρωση του τρίτου σταδίου. Αναφορικά με το ποσό των €150.000, σε σχέση με το οποίο η αιτήτρια ανέφερε ότι έπρεπε να αποδεσμευόταν από την εγγυητική επιστολή Α, η αιτήτρια δεν έδωσε ορθή εικόνα στο Δικαστήριο. Επρόκειτο για αποδέσμευση η οποία θα επερχόταν στο τρίτο στάδιο, αλλά το τρίτο στάδιο δεν ολοκληρώθηκε πλήρως και η αιτήτρια δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο την έκθεση του επιμετρητή ποσοτήτων, ημερ. 24.3.2023 (τεκμ. 9), για την οποία γνώριζε αφού είχε επιστηθεί η προσοχή της στο περιεχόμενο μέσω αλληλογραφίας μαζί του (τεκμ. 10). Ο επιμετρητής ποσοτήτων είχε καταγράψει εργασίες που ήταν ημιτελείς και αφορούσαν το δάπεδο, τους τοίχους κ.α. Ο καθ' ου η αίτηση 1 συμπληρώνει την ένορκη δήλωση του με τα ακόλουθα. Αν η συμφωνία ετηρείτο, οι καθ' ων η αίτηση θα αποκτούσαν, ως αντάλλαγμα της μεταβίβασης στην αιτήτρια των δύο οικοπέδων, τα οποία αυτή ήδη εκμεταλλευόταν, ένα ολοκληρωμένο κτίριο έτοιμο για αξιοποίηση. Με το διάταγμα απαγόρευσης των καθ' ων η αίτηση να εισπράξουν τις εγγυητικές επιστολές, αυτοί απώλεσαν τη μόνη εξασφάλιση τους με βάση τη σύμβαση, και χωρίς αυτή την εξασφάλιση δεν μπορούσαν άμεσα να καλύψουν τις ανάγκες συμπλήρωσης του έργου, και να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις από τη μη τήρηση των συμφωνηθέντων. Το συμφωνηθέν ποσό των €10.000 ευρώ ανά μήνα καθυστέρησης στην παράδοση (παρα. 12.2 της σύμβασης) δεν αντικατόπτριζε τη ζημιά των καθ' ων η αίτηση, και τούτο διότι η αιτήτρια εγκατέλειψε το έργο το οποίο ουδέποτε θα ολοκληρώσει. Με βάση τον ίδιο όρο σύμβασης, εφόσον η αιτήτρια παρέδιδε το έργο στον συμφωνηθέντα χρόνο, οι καθ' ων η αίτηση είχαν δικαίωμα τερματισμού της σύμβασης ακόμα και πριν από την παρέλευση της περιόδου χάριτος. Υπό αυτές τις περιστάσεις, το προσωρινό διάταγμα αντιστρατεύεται τη φύση των εγγυητικών επιστολών, τον σκοπό που προορίζονται να εξυπηρετήσουν, και την ακολουθούμενη πρακτική σε σχέση με αυτές. Ως εκ των ανωτέρω, τα δικαιώματα των καθ' ων η αίτηση έχουν παραβιασθεί. Διευκρινίζονται στην ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση 1 και τα ακόλουθα. Στο πλαίσιο της σύμβασης παραχωρήθηκαν προσωπικές εγγυήσεις από τον κ. Itani και τον κ. Χαραλάμπους, στο δε πλαίσιο έκδοσης του προσωρινού διατάγματος η αιτήτρια υπέγραψε εγγύηση για ποσό ύψους €200.
13. Καμία από αυτές τις εγγυήσεις δεν αποτελεί εξασφάλιση για τη ζημία την οποία θα υποστούν οι καθ' ων η αίτηση. Τούτο διότι ο κ. Itani διαμένει στο Λίβανο και δεν είναι γνωστό αν διαθέτει περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο, ο δε κ. Χαραλάμπους διαμένει μόνιμα στην Ελλάδα, εργάζεται ως υπάλληλος σε εταιρεία, και δεν υπάρχουν σαφή στοιχεία αν έχει περιουσία. Ως προς την αιτήτρια, η ιδία έχει παραδεχθεί ότι αντιμετωπίζει οικονομική δυσχέρεια, αφού η πληρωμή των εγγυητικών επιστολών μπορεί να την οδηγήσει σε εκκαθάριση. Αυτό σημαίνει ότι η εγγύηση, την οποία η αιτήτρια παρέσχε για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ενδεχομένως να αποβεί χωρίς αντίκρισμα. Επίσης, έρευνα την οποία οι καθ' ων η αίτηση διεξήγαγαν στον Έφορο Εταιρειών και Πνευματικής Ιδιοκτησίας, έδειξε ότι υπάρχει κυμαινόμενη επιβάρυνση σε ολόκληρη την περιουσία της αιτήτριας, προς όφελος της Societe Generale Bank - Cyprus Limited, για ποσό €1.250.000, και ότι είναι υποθηκευμένη όλη η ακίνητη περιουσία της, συμπεριλαμβανομένων και των ακινήτων που απέκτησε από τους καθ' ων η αίτηση. Συμπληρωματική μαρτυρία από πλευράς της αιτήτριας Συνοψίζω τώρα τη μαρτυρία του δικηγόρου κ. Μ. Ιωάννου ο οποίος, με εξουσιοδότηση της αιτήτριας, προέβη σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ημερ. 28.11.2023, κατόπιν που καταχωρίστηκε η ένσταση. Ο κ. Ιωάννου εξηγεί ότι πήρε πληροφορίες από τον κ. Ιtani, τον κ. Hoballah, τους δικηγόρους της αιτήτριας, όπως και στοιχεία από σχετικά έγγραφα. Σύμφωνα με τον κ. Ιωάννου, μετά την έκδοση του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος, στις 22.8.2023, τα πράγματα εκτυλίχθηκαν ως εξής. Με επιστολή, ημερ. 18.10.2023, οι καθ' ων η αίτηση απαγόρευσαν στο προσωπικό της αιτήτριας να εισέρχεται στο εργοτάξιο, οπότε κατέστη ανέφικτη η συνέχιση των εργασιών. Επιπλέον, αυτοί τερμάτισαν τη σύμβαση, και τούτο παράνομα αφού η αιτήτρια δεν έφερε οποιανδήποτε ευθύνη για τη διαμορφωθείσα κατάσταση, μια κατάσταση που προκλήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση, με δικές τους ενέργειες και παραλείψεις. Στις 27.11.2023, με επιστολή των δικηγόρων της, η αιτήτρια κάλεσε τους καθ' ων η αίτηση να συνεργαστούν ώστε να προχωρήσει η ηλεκτροδότηση και η ετοιμασία της τοπογραφίας, τουλάχιστον για την οικοδομή Β. Δεν υπήρξε όμως θετική από μέρους τους ανταπόκριση. Σημειώνω, ωστόσο, ότι αυτή η επιστολή απεστάλη την προτεραία της καταχώρισης αυτής της ένορκης δήλωσης. Λέγει ότι ένεκα της διαμορφωθείσας κατάστασης η αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να ολοκληρώσει την οικοδομή Α, την οποία θα παρέδιδε στους καθ' ων η αίτηση, αλλά ούτε και την οικοδομή Β, με την ολοκλήρωση της οποίας το ακίνητο 2 θα μεταβιβαζόταν εξ' ολοκλήρου επ' ονόματι της ιδίας. Η αιτήτρια ήδη πώλησε τα διαμερίσματα στην οικοδομή Β, με αποτέλεσμα οι αγοραστές να διαμαρτύρονται και να αξιώνουν αποζημιώσεις για καθυστέρηση. Τέλος, στο εργοτάξιο αναρτήθηκε πινακίδα που φέρει το λογότυπο του ομίλου εταιρειών των καθ' ων η αίτηση, και την επιγραφή "We are finishing the job that others cannot.". Με επιστολή, ημερ. 21.11.2023, η αιτήτρια διαμαρτυρήθηκε για την ανάρτηση. Ο κ. Ιωάννου αναφέρθηκε και στη μαρτυρία των καθ' ων η αίτηση ότι η αιτήτρια εξασφάλισε το διάταγμα με απόκρυψη γεγονότων. Εξέφρασε την άποψη ότι το ιστορικό πριν από τη σύναψη της σύμβασης, ημερ. 3.12.2021, όπως και τα εσωτερικά προβλήματα της αιτήτριας με τους μετόχους της, δεν αποτελούσαν ουσιώδη γεγονότα και δεν επιδρούσαν με οποιονδήποτε τρόπο στη σύμβαση και τις εγγυητικές επιστολές. Αναφορικά με τον Φ.Π.Α., ο κ. Ιωάννου επέμενε ότι μετά που η αιτήτρια αποδέχθηκε να πληρώσει τον φόρο για να προχωρήσει το έργο, οι καθ' ων η αίτηση παρέλειψαν να της παράσχουν τα αναγκαία στοιχεία, ώστε να καθίστατο εφικτή η απευθείας πληρωμή στο αρμόδιο Τμήμα. Σε σχέση με τις εργασίες που απέμεναν για την ολοκλήρωση της οικοδομής Α, ο αρχιτέκτονας του έργου καθόρισε το κόστος συμπλήρωσης σε €137.750, δηλαδή σε ποσό πολύ μικρότερο των €500.000 που υπολόγισε ο επιμετρητής ποσοτήτων. Συμπληρωματική μαρτυρία από πλευράς των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 Εν συνεχεία, στις 28.12.2023, καταχώρισαν και οι καθ' ων η αίτηση συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Πρόκειται για δεύτερη ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση
14. Εξηγεί ότι η αναφορά σε προγενέστερη συμφωνία των διαδίκων απέβλεπε να καταδείξει ότι ο τρόπος με τον οποίο η αιτήτρια συνήθιζε να ενεργεί, το modus operandi της δηλαδή, ήταν να προβαίνει σε συνεχείς διαφοροποιήσεις και αναιρέσεις των συμφωνηθέντων. Στις 11.10.2023 οι καθ' ων η αίτηση τερμάτισαν την επίδικη σύμβαση λόγω πολλαπλών παραβιάσεων των όρων από την αιτήτρια, με αποκορύφωμα την κίνηση για απαγόρευση πληρωμής των εγγυητικών επιστολών. Ως προς τον Φ.Π.Α., μετά που η αιτήτρια αποδέχθηκε ότι θα τον κατέβαλλε αυτή, επειδή η χρέωση από τον Έφορο ήταν στο όνομα των καθ' ων η αίτηση, χρειαζόταν να ξεκαθαρίσει το κατά πόσο η αιτήτρια θα τον πλήρωνε απευθείας ή θα κατέβαλλε το ποσό στους καθ' ων η αίτηση για να το πληρώσουν αυτοί τον Έφορο. Ωστόσο, το θέμα παρέμεινε στάσιμο. Αναφορικά με το θέμα ηλεκτροδότησης και τοπογραφίας, μετά την ενημέρωση που οι καθ' ων η αίτηση είχαν από την αιτήτρια στις 27.11.2023 για το πρόβλημα με τους αγοραστές των διαμερισμάτων της οικοδομής Β, οι καθ' ων η αίτηση προχώρησαν και υπέγραψαν όλα τα σχετικά έγγραφα. Παράπονα εντούτοις είχαν εκφράσει και αγοραστές διαμερισμάτων της οικοδομής Γ, την οποία η αιτήτρια επίσης δεν ολοκλήρωσε. Ως προς το ύψος του ποσού που χρειαζόταν για συμπλήρωση των εργασιών στην οικοδομή Α, ο καθ' ου η αίτηση 1 αναφέρει ότι η έκθεση του αρχιτέκτονα της αιτήτριας ήταν πρόχειρη, ατεκμηρίωτη και ανεπαρκής. Εξηγεί ότι η έκθεση επικεντρώνεται στους εσωτερικούς χώρους και δεν περιλαμβάνει τις ανάγκες στο εξωτερικό μέρος της οικοδομής, με αποτέλεσμα να καθίσταται ατελής. Τέλος, ως προς το θέμα της πινακίδας, ο καθ' ου η αίτηση 1 λέγει ότι αυτή αναρτήθηκε ώστε οι καθ' ων η αίτηση να καθησυχάσουν ενδιαφερόμενους ενοικιαστές της οικοδομής Α ότι το έργο θα συμπληρωθεί από τους ιδίους, με την τροπή δε που πήραν τα πράγματα, οι καθ' ων η αίτηση είχαν άμεσο συμφέρον στην τύχη όλων των οικοδομών. Δεν υπήρξε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι κατέθεσαν, προς υποστήριξη των αντίστοιχων θέσεων τους, γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες σχολίασαν τη δοθείσα μαρτυρία, αναφέρθηκαν σε νομολογία και ανέπτυξαν επιχειρηματολογία. Νομική πτυχή Η εξουσία και οι προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσων (interlocutory) διαταγμάτων εκτίθενται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60 όπως έχει τροποποιηθεί), το οποίο ενσωματώνει το επί του προκειμένου το δίκαιο της επιείκειας για κάθε είδους απαγορευτικά ή προστακτικά διατάγματα, διηνεκή ή παρεμπίπτοντα. Το άρθρο 32 ερμηνεύθηκε σε σωρεία αποφάσεων οι οποίες προσφέρουν καθοδήγηση ως προς τον τρόπο με τον οποίο ασκείται η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου: βλ. ενδεικτικά, τις Karydas Taxi Co. Ltd v. Komodikis

(1975)1 C.L.R. 321, Acropol Shipping Co Ltd and others v. Rossis

(1976)1 C.L.R. 38, Papastratis v. Petrides

(1979)1 C.L.R. 231, Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexco Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή

(1989)1(E) A.A.Δ. 255, Iπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Χ'Βασίλη

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152 και Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ κ.α.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453. Παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα δεν εκδίδεται εκτός εάν ο αιτητής καταδείξει (βλ. επιφύλαξη του άρθρου 32

(1)) του Ν. 14/60): (α) ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση˙ (β) ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία˙ και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται σωρευτικά, συνεκτιμώνται δε από το Δικαστήριο κατά την απόφαση έκδοσης και διατήρησης του διατάγματος. Στο ίδιο πλαίσιο το Δικαστήριο σταθμίζει και το κατά πόσο, λαμβάνοντας υπόψη το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) των μερών, είναι λογικό και δίκαιο να εκδοθεί ή να διατηρηθεί το διάταγμα: βλ. Cayne v. Global Natural Resourses plc

(1984)1 All E.R. 225, Francome v. Mirror Group Newspapers Ltd

(1984)1 W.L.R. 892 και Films Rover International Ltd and Others v. Cannon Film Sales Ltd

(1987)1 W.L.R. 670. Όπως λέχθηκε στην τελευταία: ".in considering whether to grant an interlocutory injunction a court was primarily concerned not with whether the injunction was mandatory or prohibitory but with whether the injustice suffered by the defendant if the injunction was granted and the plaintiff later failed at trial was greater than the injustice to the plaintiff if the injunction was not granted and he later succeeded at trial." Οι πρώτες δύο προϋποθέσεις είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες. Έχει νομολογηθεί ότι στη μεν πρώτη είναι αρκετό να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση, με βάση τη δικογραφία που υπάρχει σε εκείνο το στάδιο, στη δε δεύτερη ότι η πιθανότητα επιτυχίας είναι κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, που είναι το επίπεδο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις. Δεν χρειάζεται παρά μόνο ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας: βλ. Σεβαστού v. Σεβαστού

(2002)1 Α.Α.Δ. 1980. Στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, λέχθηκαν συναφώς τα εξής (στη σελ. 2041): "Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα." Ωστόσο, χρειάζεται όπως η μαρτυρία υποστηρίζει με σαφήνεια, λογικότητα και ποιοτική επάρκεια τις εν λόγω νομικές προϋποθέσεις: βλ. Δίγκλης κ.α. v. Total Fit Ltd, Πολιτική Έφεση με αρ. Ε135/15, ημερ. 12.9.2018. Σημειώνω επ' αυτού και την αγγλική υπόθεση Re Lord Cable (Deceased) Garatt and Others v. Waters and Others

(1976)3 All E.R. 417, όπου υποδείχθηκε ότι η πιθανότητα επιτυχίας πρέπει να προκύπτει σαφώς από τη μαρτυρία, και να μη συνιστά μόνο εικασία ή υπόθεση περί των πραγμάτων. Λέχθηκαν συναφώς τα εξής: "Nevertheless, in my judgment it is still necessary for any plaintiff who is seeking interlocutory relief to adduce sufficiently precise factual evidence to satisfy the Court that he has a real prospect of succeeding in his claim for a permanent injunction at the trial. If the facts adduced by him in support of his motion do not themselves suffice to satisfy the Court as to this, he cannot in my judgment expect it to assist him by inventing hypotheses of fact on which he might have a real prospect of success." Προσθέτω, καταληκτικά, ότι σε αυτό το στάδιο το δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και δεν καταλήγει σε συμπεράσματα ως προς συγκρουόμενα πραγματικά θέματα. Στην υπόθεση Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka D.D.

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 225, λέχθηκαν τα εξής ως προς αυτή την πτυχή (στη σελ. 236): "Θα επαναλάβουμε, έστω και με τον κίνδυνο να γίνουμε φορτικοί, πως οι διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνουμε, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος . Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασισθούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της". Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση, η οποία αφορά το κατά πόσο, αν δεν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, ο παράγοντας αποζημίωσης είναι σημαντικός αλλά δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η εν λόγω προϋπόθεση δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με την ευρύτερη έννοια της προστασίας των δικαιωμάτων του αιτουμένου τη θεραπεία: βλ. Papastratis v. Petrides (ανωτέρω), M & Ch Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co.

(1997)1(Γ) A.A.Δ. 1791 και Κυρίσαββα κ.α. v. Κύζη

(2001)1 Α.Α.Δ. 1245. Στην τελευταία, όπου ο εναγόμενος είχε ανεγείρει περίπτερο σε ακίνητο το οποίο διεκδικούσε και ο ενάγοντας, θεωρήθηκε ότι θα ήταν δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν η οικοδομή αφηνόταν να ολοκληρωθεί, διότι θα αλλοιωνόταν ο χαρακτήρας του ακινήτου με την κατασκευή πεζοδρομίων, χώρων στάθμευσης, πρέμιξ κ.λ.π. Λέχθηκε ότι (στη σελ. 1253): ". η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη". Σημειώνω εξ' άλλου τις παράλληλες αλλά στενότερες και πιο εξειδικευμένες πρόνοιες στα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, σε σχέση, αντιστοίχως, με περιπτώσεις όπου ζητείται προσωρινό διάταγμα που να δεσμεύει το αντικείμενο της αγωγής, και με περιπτώσεις όπου ζητείται προσωρινό διάταγμα για τη δέσμευση ακίνητης ιδιοκτησίας, ώστε να μπορεί να ικανοποιηθεί τυχόν εκδοθείσα απόφαση στην αγωγή. Το εν λόγω άρθρο 5 η αιτήτρια το περιέλαβε στην αίτηση, αλλά προδήλως δεν έχει εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση και, επομένως, δεν χρειάζεται να το συζητήσω. Ως προς τις ευρύτερες αρχές, είναι νομολογημένο ότι όταν διάδικος ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος έχει υποχρέωση να θέτει ενώπιον του δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη γεγονότα, τα οποία θα μπορούσαν να βοηθήσουν το δικαστήριο να καταλήξει σε ορθά συμπεράσματα. Αποτελεί βασικό κανόνα δικαίου ότι το δικαστήριο αποφασίζει τις διαφορές μεταξύ διαδίκων αφού δώσει την ευκαιρία σε όλους να ακουστούν (audi alteram partem). Σε περιπτώσεις όπου δικαιολογείται η εξαίρεση, ήτοι η έκδοση προσωρινού διατάγματος με μονομερή αίτηση, είναι νομολογημένο ότι ο διάδικος έχει αυξημένη ευθύνη να θέτει ενώπιον του δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη στοιχεία, δηλαδή όσα χρειάζονται για να βοηθήσουν το δικαστήριο να καταλήξει σε ορθά συμπεράσματα. Επιβάλλεται επομένως ιδιαίτερη επιμέλεια και επίδειξη καλής πίστης: βλ. μεταξύ άλλων Jadranska Slobodna Plovidba v. Photos Photiades & Co

(1965)1 C.L.R. 58, Sekavin S.A. v. Ship "Platon ch"

(1987)1 C.L.R. 297, Amathus Navigation Co Ltd v. Concort Express Liners and others

(1993)1 Α.Α.Δ. 1030, Άκης, άλλως Γρηγόρης Γρηγορίου κ.α. v. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Αhmet Zein κ.α. v. Καμπανέλλας Λτδ

(2000)1 Α.Α.Δ. 606. Στην υπόθεση Τσιερκέζου v. Dragon Tourist Enterprises Ltd

(2009)1(Α) A.A.Δ. 734, λέχθηκε με έμφαση, σε σχέση με τη μονομερή εξασφάλιση διατάγματος, ότι (στις σελ. 738 και 742): "Η υποχρέωση αυτή καθίσταται πιο επιτακτική σε μονομερείς αιτήσεις (ex parte applications) αφού το Δικαστήριο δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασιστεί στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του αιτητή." ................................... Tο θέμα της απόκρυψης γεγονότων συνιστά ένα σημαντικό στοιχείο στην έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος και το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια να εξετάσει αυτόβουλα αν ένας διάδικος έχει προβεί σε απόκρυψη γεγονότων, όταν από τη μαρτυρία που έχει προσκομιστεί μια τέτοια ενέργεια κρίνεται επιβεβλημένη." H μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων είναι επιλήψιμη ακόμα και όταν δεν συνοδεύεται από πρόθεση εξαπάτησης: βλ. μεταξύ άλλων The Andria

(1984)1 All E.R. 1126 (CA), Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co. Ltd κ.α.

(1996)1(A) A.A.Δ. 597, Resola v. Χρίστου

(1998)1(Β) A.A.Δ. 598, Ahmet Zein (ανωτέρω), Κυρίσαββα ν. Κύζη

(2001)1(Β) A.A.Δ. 1245 και Σάββα ν. Τηλεμάχου

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ 2081. Στην υπόθεση Resola (ανωτέρω) λέχθηκαν τα εξής (στις σελ. 602-603): "Όπως διαπιστώσαμε στην Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited και Άλλου

(1996)1(A) A.A.Δ. 597, πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Το κριτήριο είναι κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά, εξ' αντικειμένου, ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου οπόταν, στην απουσία του, αυτή τούτη η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής". Ως προς το τι συνιστά ουσιώδες γεγονός, στην υπόθεση M & Ch Mitsingas Trading Ltd (ανωτέρω) λέχθηκε ότι αυτό είναι (στη σελ.1797): ". κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας. Το ουσιώδες του γεγονότος προσδιορίζεται με αναφορά στα επίδικα θέματα του αιτήματος ... Επιπλέον, σε μονομερείς αιτήσεις, ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το επείγον του ζητήματος." Περαιτέρω, η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο τα γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα τα οποία ο αιτητής θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογη έρευνα: βλ. Brink's Mat Ltd v. Elcombe

(1988)3 All E.R. 188, Χριστοφόρου v. Γρηγορίου

(1995)1 A.A.Δ. 248 και Τσιερκέζου (ανωτέρω). Παράληψη του αιτητή να συμμορφωθεί με αυτή την υποχρέωση σκόπιμα ή αθώα, αποτελεί λόγο για τον οποίο το δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να εκδώσει το διάταγμα ή να το ακυρώσει αν το έχει ήδη εκδώσει, και τούτο χωρίς να προχωρήσει να ακούσει οτιδήποτε περαιτέρω: βλ. Lloyds Bowmaker Ltd v. Britannia Arrow Holdings plc (Lavens, third party)

(1988)3 All E.R. 178 και Γρηγορίου (ανωτέρω) και Αναφορικά με την Αίτηση της Ελληνικής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Αιτ. αρ. 92/18, ημερ. 20.9.

1. Στην αγγλική υπόθεση Brink's Mat Ltd (ανωτέρω), την οποία έχουν ακολουθήσει τα κυπριακά δικαστήρια, γίνεται εκτενής ανάλυση των προεκτάσεων της υποχρέωσης αποκάλυψης ουσιωδών στοιχείων. Αναφέρω επιγραμματικά μερικά από τα πιο σημαντικά. Ουσιώδη στοιχεία είναι εκείνα τα οποία θα πρέπει να γνωρίζει ο δικαστής, όπως αυτά καθορίζονται από το δικαστή και όχι από τον αιτητή ή το δικηγόρο του. Όταν το δικαστήριο διαπιστώσει ότι ο αιτητής δεν προέβη σε αποκάλυψη, θα του αποστερήσει οποιοδήποτε αποκομισθέν πλεονέκτημα και δεν θα εξετάσει οποιονδήποτε άλλον παράγοντα. Δεν είναι όμως η κάθε παράλειψη που οδηγεί σε τόσο δραστική αντιμετώπιση και σε ακύρωση του διατάγματος. Ως προς τις επιπτώσεις σε περίπτωση απόκρυψης, σημειώνω και τις πολύ πρόσφατες αποφάσεις στις υποθέσεις Proquaserv Accountants Ltd κ.α. v. Σταύρου Κυριακίδη, Πολιτική Έφεση αρ. Ε49/2018, ημερ. 17.11.2023 και Investar SPC Ltd v. Investar Investments Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. Ε50/2021, ημερ. 15.2.
2. Κατάληξη Προσεγγίζω τις ανάγκες της παρούσας περίπτωσης έχοντας υπόψη την ενώπιον μου μαρτυρία, τις θέσεις των μερών, συμπεριλαμβανομένων και των αγορεύσεων των συνηγόρων ως προς αυτές, τις προαναφερθείσες νομοθετικές προϋποθέσεις, όπως και τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την άσκηση εξουσίας για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Αρχίζω από τη θέση των καθ' ων η αίτηση ότι η αιτήτρια δεν προέβη σε πλήρη αποκάλυψη στοιχείων. Παρόλο που θα μπορούσε να λεχθεί, σε σχέση με μερικά, ότι θα αναμενόταν να είχαν συμπεριληφθεί στα έγγραφα που η αιτήτρια παρουσίασε στο δικαστήριο, δεν θεωρώ ότι το περιεχόμενο τους θα πρόσθετε οτιδήποτε το ουσιαστικό. Έχω υπόψη κυρίως την έκθεση του επιμετρητή ποσοτήτων, η οποία αφορούσε την κατάσταση των εργασιών στην οικοδομή Α και το κόστος συμπλήρωσης τους, και η οποία δόθηκε στην αιτήτρια, όπως και τη γνωμάτευση της εταιρείας Ernst and Young η οποία απέδωσε στους καθ' ων η αίτηση την ευθύνη για πληρωμή του Φ.Π.Α. Εξάλλου, ως προς την πρώτη, η αιτήτρια αποκάλυψε τη θέση των καθ' ων η αίτηση ότι ο επιμετρητής ποσοτήτων διαπίστωσε κατασκευαστικά προβλήματα και ημιτελείς εργασίες, ενώ ως προς τη δεύτερη, αλλά και ως προς το κατά πόσον η αιτήτρια μπορούσε ή όχι να κατέβαλλε τον Φ.Π.Α. με τα στοιχεία που κατείχε, δεν χρειάζεται να καταλήξει κανείς τώρα σε συμπεράσματα επί διιστάμενων θέσεων. Επομένως, κάτω από αυτές τις περιστάσεις, θεωρώ ότι δεν μπορεί να καταλογισθεί στην αιτήτρια ότι απέκρυψε στοιχεία. Προχωρώ να εξετάσω τα υπόλοιπα στοιχεία και παράγοντες. Αποτελεί κοινό έδαφος ότι για κάποια περίοδο μετά τη σύμβαση η υλοποίηση του έργου προχωρούσε κανονικά, με την πλήρη συμπλήρωση των πρώτων δύο σταδίων και, συνακόλουθα, την αποδέσμευση των αντίστοιχων ποσών από την εγγυητική επιστολή Α, αλλά ότι αργότερα προέκυψαν διαφορές σε σχέση με τις οποίες τα μέρη αναζήτησαν λύσεις. Οι διεργασίες για εξεύρεση διευθέτησης συνεχίστηκαν μέχρι το τέλος Ιουλίου του 2023, ήτοι λίγες ημέρες προτού η αιτήτρια κινηθεί νομικά. Η αιτήτρια καταλογίζει στους καθ΄ ων η αίτηση ευθύνη σε διάφορους τομείς. Διατείνεται ότι παρέβησαν τη σύμβαση και/ή ενήργησαν δόλια και/ή με απάτη και/ή θα ενεργούσαν δόλια αν προχωρούσαν να απαιτήσουν πληρωμή των εγγυητικών. Έχοντας προβεί σε μια γενική και αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας, συμπεριλαμβανομένης και της μαρτυρίας που οι καθ' ων η αίτηση προσήγαγαν αναφορικά με τις πρώτες δύο προϋποθέσεις, έχω διαπιστώσει τα εξής. Ως προς τη βάση αγωγής για παράβαση σύμβασης, λαμβανομένων υπόψη των τοποθετήσεων των μερών, ιδίως αναφορικά με τους αντίστοιχους ισχυρισμούς ως προς την ευθύνη πληρωμής του Φ.Π.Α., με το κατά πόσο συμπληρώθηκαν ικανοποιητικά οι εργασίες του τρίτου σταδίου και, κατ' ακολουθίαν, με την ευθύνη για την καθυστέρηση, μπορεί να λεχθεί ότι πληρούνται οι πρώτες δύο προϋποθέσεις. Θεωρώ ότι δεν χρειάζονται εξειδικεύσεις. Παρόλο που οι καθ' ων η αίτηση απέδωσαν την ευθύνη για παράβαση σύμβασης στην αιτήτρια, ενώ εμφάνισαν τους εαυτούς τους συνεπείς προς τις υποχρεώσεις τους, εντούτοις "αντικρουόμενοι ισχυρισμοί παρουσιαζόμενοι είτε λογικοί είτε ως αναδυόμενοι από τα στοιχεία που εκατέρωθεν τίθενται, θα πρέπει να αφεθούν να εξετασούν τελεσίδικα κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής": βλ. Σεβαστού v. Σεβαστού

(2002)1 Α.Α.Δ. 1980. Ως προς αυτή λοιπόν την πτυχή θεωρώ ότι η μαρτυρία, στην όψη της, με εξαίρεση τα περί δόλου και απάτης, διέπεται από λογικότητα και ποιοτική επάρκεια που αποκαλύπτει συζητήσιμη υπόθεση με πιθανότητα επιτυχίας. Τα περί δόλου και απάτης δεν τα υποστηρίζει όμως οποιαδήποτε μαρτυρία. Η άρνηση αρχικά των καθ' ων η αίτηση να υπογράψουν τα έγγραφα για ηλεκτροδότηση και για ετοιμασία της τοπογραφίας, η μη έγκριση του τρίτου σταδίου και η μη αποδέσμευση του αντίστοιχου ποσού από την εγγυητική επιστολή Α, και η τοποθέτηση τους αναφορικά με τον Φ.Π.Α., δεν ενέπιπταν σε τέτοιου είδους χαρακτηρισμούς. Ούτε άλλωστε οποιαδήποτε άλλη θέση ή χειρισμός τους. Σημειώνω και το ότι οι καθ' ων η αίτηση τερμάτισαν τη σύμβαση μόνο αφού η αιτήτρια προχώρησε με δικαστικές διαδικασίες. Σε κανένα από τους λόγους, για τους οποίους η αιτήτρια παραπονείται ότι οι καθ' ων η αίτηση παρέβησαν τη σύμβαση, δεν εντόπισα οποιοδήποτε στοιχείο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπόνοια για δόλιους χειρισμούς ή απάτη από μέρους τους, και τούτο ανεξάρτητα από το κατά πόσο ορθά ή λανθασμένα ενήργησαν. Ο κ. Itani στην ένορκη του δήλωση διατυπώνει τους περί δόλου και απάτης ισχυρισμούς ως εξής: "Based on the above and the overall Respondent's behaviour in the project, it is, therefore, clear that the Respondents do not have an honest belief that they are entitled to liquidate the guarantees, because of the delay in completion of the works. Any action taken by the Respondents to liquidate the guarantees will clearly indicate that the Respondents are acting in a fraudulent way." Οι εν λόγω ισχυρισμοί χαρακτηρίζονται από γενικότητα και αποτελούν απόψεις που στερούνται συγκεκριμένου ερείσματος. Ελλείπει οτιδήποτε προσδιοριστικό πρόθεσης για δόλο ή απάτη από πλευράς των καθ' ων η αίτηση. Τα όσα εν προκειμένω αναφέρει ο κ. Itani συνιστούν απλή επανάληψη των όσων η αιτήτρια στηρίχθηκε για να επικαλεσθεί παράβαση σύμβασης, χωρίς οποιοδήποτε στοιχείο το οποίο να καταδεικνύει ή από το οποίο να συνάγεται μεμπτότητα από μέρους των καθ' ων η αίτηση. Θεωρώ ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί στερούνται σοβαρότητας και αξίας: βλ. Δίγκλης κ.α. v. Total Fit Ltd (ανωτέρω) και Re Lord Cable (Deceased) Garatt and Others v. Waters and Others (ανωτέρω). Επιπλέον, η αιτήτρια δεν κατέδειξε γιατί τυχόν απαίτηση των καθ' ων η αίτηση προς την κατεύθυνση ενεργοποίησης των εγγυητικών επιστολών Α και Β θα συνιστούσε δόλο ή απάτη. Σε αυτό το σημείο καθίσταται απολύτως απαραίτητη η διάκριση μεταξύ, αφενός, της πιθανολόγησης να δικαιούται η αιτήτρια σε θεραπεία για παράβαση σύμβασης -δεύτερη προϋπόθεση με βάση την επιφύλαξη του άρθρου 32 του Ν.14/60 - και, αφετέρου, της δυνατότητας των καθ' ων η αίτηση να απαιτήσουν πληρωμή των εγγυητικών επιστολών. Επισημαίνω, ως προς αυτή τη διάκριση, ότι το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα στοχεύει αποκλειστικά και ευθέως τις εγγυητικές επιστολές, και όχι αντίστοιχα δικαιώματα και υποχρεώσεις των διαδίκων με βάση τη σύμβαση, παράβαση της οποίας το κάθε μέρος αποδίδει στο άλλο. Η εν λόγω διάκριση αποβαίνει καταλυτική στην έκβαση της παρούσας διαδικασίας. Όποια και αν μπορεί εν τέλει να είναι τα δικαιώματα της αιτήτριας επί της σύμβασης - δεν είναι τώρα που θα δοθεί απάντηση - αυτά δεν μπορεί να έχουν οποιοδήποτε αντίκτυπο στα δικαιώματα των καθ' ων η αίτηση με βάση τις εγγυητικές επιστολές. Η νομολογία που αφορά τις εγγυητικές επιστολές καταδεικνύει ότι η διαπίστωση ή η πιθανολόγηση δόλου αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για παρέμβαση του δικαστηρίου. Στις γραπτές αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών παρέπεμψαν σε νομολογία και σε συγγράμματα αναφορικά με τις εγγυητικές επιστολές. Στην υπόθεση Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd

(2013)1 A.A.Δ. 1235, στην οποία παρέπεμψαν και οι δύο πλευρές, λέχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με τη σημασία των εγγυητικών επιστολών: "Είναι δεδομένη η αυτοτέλεια της εγγυητικής επιστολής που εκδόθηκε στις 14.2.2001 και σε αυτό το ζήτημα συμφωνούν και τα δύο μέρη, (Δέστε σχετικά το σύγγραμμα των Pollock & Mulla: Indian Contract and Specific Relief Acts 13η έκδ. Επαναδημοσίευση 2000, Τόμος Β΄, σελ. 1777-1793, καθώς και την υπόθεση Edward Owen Engg Ltd v. Barclays Bank Intl Ltd [1978] 1 All E.R. 976). Μια εγγυητική επιστολή εκδιδόμενη από τραπεζικό ίδρυμα αποτελεί στη βάση σαφούς νομολογίας ανέκκλητη επιβεβαίωση ότι θα πληρωθεί στη βάση των όρων της και γι' αυτό τα Δικαστήρια σπανίως επεμβαίνουν με την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων ώστε η εγγυητική να μην πληρωθεί ή να μην εκτελεσθεί. Οι εγγυητικές θεωρούνται στο εμπόριο ουσιαστικά ως μετρητά χρήματα και στην απουσία ισχυρότατου λόγου προς το αντίθετο δεν νοείται η μη πληρωμή ή η μη εκτέλεση της εγγυητικής. Ως τέτοιος λόγος έχει νομολογιακά αναγνωρισθεί μόνο η ύπαρξη δόλου που θα πρέπει να βαρύνει τον δικαιούχο της εγγυητικής και να είναι ταυτόχρονα και στη γνώση της τράπεζας. Έχει δε λεχθεί αυθεντικά από τη νομολογία ότι ο ισχυρισμός δόλου πρέπει όχι μόνο να τίθεται από τον ένα των διαδίκων, αλλά και να υποστηρίζεται από πλήρη και επαρκή στοιχεία ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να τον αξιολογήσει, έστω σε πρωταρχικό στάδιο, όταν ασχολείται με τη δυνατότητα έκδοσης προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος, (Δέστε σχετικά τις υποθέσεις R D Harbottle (Mercantile) Ltd a.o. v. National Westminster Bank Ltd a.o. [1877] 2 All E.R. 862, Malas (trading as Hamzen Malas & Sons) v. British Imex Industries Ltd [1958] 2 Q.B.D. 127 και Themelhelp Ltd v. West a.o. [1995] 4 All E.R. 215)." Χρήσιμη είναι και η Pakistan Cables Limited v. NSB General Trading (Overseas) Co Ltd κ.α.

(2012)1 Α.Α.Δ. 1711, όπου το Εφετείο ανέφερε τα εξής: "1. Αυτές οι διεθνείς πιστώσεις θεωρούνται στο διεθνές εμπόριο, (όπως και οι εγγυητικές- «performance bonds»), ως μετρητά χρήματα στην απουσία δε ισχυρότατου λόγου περί του αντιθέτου, δεν νοείται η μη πληρωμή ή μη εκτέλεση της πίστωσης. Μόνο η ύπαρξη δόλου, ισχυρισμός που όχι μόνο πρέπει να τίθεται από τον διάδικο, αλλά και να αποδεικνύεται από πλήρη και επαρκή στοιχεία, αναχαιτίζει την πληρωμή. Είναι γι' αυτό το λόγο που τα Δικαστήρια σπάνια επεμβαίνουν στο μηχανισμό των τραπεζικών υποχρεώσεων που δημιουργούνται μέσω των ανέκκλητων τραπεζικών υποχρεώσεων. Όπως έχει αναφερθεί στην R.D. Harbottle (Mercantile) Ltd & another v. National Westminster Bank Ltd & others [1977] 2 All E.R. 862, αυτές οι υποχρεώσεις «.. are the life-blood of international commerce». Εκτός από την περίπτωση καθαρού δόλου στον οποίο εμπλέκεται ή έχει γνώση η ίδια η τράπεζα, τα Δικαστήρια αφήνουν τους εμπορευόμενους να διευθετήσουν τις διαφορές τους κάτω από τις συμβατικές δοσοληψίες που εκατέρωθεν ανέλαβαν, στα Δικαστήρια ή με διαιτησία. Όπως λέχθηκε στην ίδια υπόθεση: «The Courts are not concerned with their difficulties to enforce such claims; these are risks which the merchants take.» 2.Τα Δικαστήρια για τους προαναφερθέντες λόγους δεν χορηγούν κατά κανόνα ούτε απαγορευτικά διατάγματα μη πληρωμής της πίστωσης επεμβαίνοντας και αναστατώνοντας, με αυτό τον τρόπο, την ασφάλεια που πρέπει να διέπει τις συναλλαγές του διεθνούς εμπορίου, (δέστε Malas trading as Hamzen Malas & Sons v. British Imex Industries Ltd [1958] 2 Q.B. 127 και Edward Owen Engineering Ltd v. Barclays Bank International Ltd [1978] 1 All E.R. 976). Η όλη φιλοσοφία που διέπει αυτού του είδους τις συναλλαγές έχει τεθεί από τον Diplock J. στην Ian Stach Ltd v. Baker Bosley Ltd [1958] 2 Q.B. 130, ως: «a direct undertaking by the banker that the seller, if he presents the documents as required in the required time, will receive payment.» Στην Κωμοδρόμου κ.α. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Εφ. αρ.281/20, ημερ. 11.3.2020, το Εφετείο υπέδειξε τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να προσεγγίζονται έγγραφα εμπορικών συναλλαγών όπως, μεταξύ άλλων, εγγυητικές επιστολές. Επιδοκιμάζοντας την πρωτόδικη απόφαση, το Εφετείο ανέφερε τα εξής: "Η ευπαίδευτη πρωτόδικος Δικαστής αναφέρθηκε σε νομολογία, η οποία καλύπτει τόσο τις εγγυητικές επιστολές, όσο και τις πιστωτικές επιστολές (letters of credit). Και οι δύο προαναφερόμενες εγγυήσεις είναι έγγραφα υψίστης εμπορικής πίστης και, όπως τα αξιόγραφα, μπορούν να θεωρηθούν ως χρήματα δοθέντα σε μετρητά. Το πρωτόδικο δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα Chittyon Contracts - Specific Contracts, 26η έκδοση, σελ. 531 και επόμενες, όπου παρέχεται ο ορισμός των documentary creditsμε αναφορά στους ομοιόμορφους κανόνες και πρακτική του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου του 1993, γνωστούς ως "UCPRules, 1993".Αφού αναφέρθηκε στην αρχή της αυτονομίας των πιστώσεων (credits), το πρωτόδικο δικαστήριο τόνισε ότι οι τράπεζες, σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν πρέπει να λαμβάνουν υπόψιν ή να ασχολούνται με τις διαφορές που προκύπτουν στις συμφωνίες, στα πλαίσια των οποίων οι τράπεζες εκδίδουν πιστώσεις. Οι τράπεζες οφείλουν να πληρώνουν αμέσως τις πιστώσεις που εκδίδουν, χωρίς να λαμβάνουν υπόψιν οποιεσδήποτε παραστάσεις, διαμαρτυρίες ή υπερασπίσεις του αιτητή για έκδοση της πίστωσης (εφεσείοντες εν προκειμένω) αναφορικά με διαφορές που προέκυψαν με το δικαιούχο (Τμήμα Δημοσίων Έργων), στα πλαίσια της μεταξύ τους συμφωνίας. Η ευπαίδευτη πρωτόδικος Δικαστής ανέτρεξε επίσης σε σχετική νομολογία και αναφέρθηκε ειδικά στην απόφαση Σ.Π.Ε. Πέγειας ν. CAA Travel Media Ltd

(2008)1 ΑΑΔ, 841, και στην απόφαση Hellenic Bank Public Company Limited v. Alpha Panareti Public Limited

(2013)1 ΑΑΔ, 1235. Στις υποθέσεις αυτές τονίστηκε ότι οι εγγυητικές επιστολές έχουν αυτονομία και ανεξαρτησία και δεν επηρεάζονται από την αρχική συμφωνία την οποία διασφαλίζουν. Ο σκοπός τους δεν είναι η διασφάλιση της αρχικής συμφωνίας αλλά η διασφάλιση της αξιοπιστίας των συναλλαγών και της εμπορικής πίστης. Η εγγυητική επιστολή που εκδίδεται από τραπεζικό ίδρυμα συνιστά ανέκκλητη επιβεβαίωση ότι θα πληρωθεί, στη βάση των όρων της. Μόλις ο δικαιούχος ικανοποιήσει τους όρους και τις προϋποθέσεις που τέθηκαν για πληρωμή της εγγυητικής, η τράπεζα υποχρεούται να καταβάλει το ποσό της εγγυητικής στο δικαιούχο." Αυτό ήταν και το πνεύμα της απόφασης στην R. D. Harbottle (Mercantile) Ltd And Another v. National Westminister Bank Ltd And Others [1977] 2 Αll E.R. 862, η οποία ακολουθήθηκε από πολλές μεταγενέστερες. Αντικείμενο εκεί ήταν πιστωτικές επιστολές. Λέχθηκαν τα ακόλουθα (στη σελ. 870): "It is only in exceptional cases that the courts will interfere with the machinery of irrevocable obligations assumed by banks. They are the life-blood of international commerce. Such obligations are regarded as collateral to the underlying rights and obligations between the merchants at either end of the banking chain. Except possibly in clear cases of fraud of which the banks have notice, the courts will leave the merchants to settle their disputes under the contracts by litigation or arbitration as available to them or stipulated in the contracts.The machinery and commitments of banks are on a different level. They must be allowed to be honoured, free from interference by the courts. Otherwise, trust in international commerce could be irreparably damaged." Το ίδιο, και στην παρούσα περίπτωση, οι εγγυητικές επιστολές αποτελούν δέσμευση της τράπεζας προς τους καθ' ων η αίτηση να τους πληρώσουν, κατόπιν απαίτησης τους με βάση τους όρους των εγγυητικών επιστολών. Όσον αφορά τον όρο 12.2 της σύμβασης, ο οποίος αφορά την αποζημίωση των καθ' ων η αίτηση για κάθε μήνα καθυστέρησης στην παράδοση της οικοδομής Α, αυτός δεν μεταβάλλει τη δυνατότητα την οποία η αιτήτρια παρέσχε στους καθ' ων η αίτηση με τις εγγυητικές. Υπόκειται και αυτός στις εγγυητικές και όχι οι εγγυητικές σε αυτόν. Το λεκτικό των εγγυητικών επιστολών καθιστά σαφές ότι το δικαίωμα των καθ' ων η αίτηση να απαιτήσουν τα ποσά στα οποία αυτές αναφέρονται είναι ανεξάρτητο από την οποιανδήποτε άποψη, θέση ή στάση την οποία μπορεί να τηρήσει η αιτήτρια αναφορικά με τις αντίστοιχες υποχρεώσεις και δικαιώματα των διαδίκων. Αυτή είναι η σημασία που είχε η παραχώρηση των εγγυητικών, κατ' ακολουθίαν των οποίων οι καθ' ων η αίτηση μεταβίβασαν και ενέγραψαν επ' ονόματι της αιτήτριας ολόκληρο το ακίνητο 2 και το μεγαλύτερο μέρος του ακινήτου 3, με αποτέλεσμα η αιτήτρια να αρχίσει εν συνεχεία να τα αξιοποιεί με την ανέγερση οικοδομών και υποθηκεύοντας τα. Επομένως, η δικαστική απαγόρευση των καθ' ων η αίτηση να ζητήσουν, εφόσον το επέλεγαν, την πληρωμή των εγγυητικών επιστολών Α και Β πρέπει να αρθεί. Υπογραμμίζω ότι όλα τα προαναφερθέντα λαμβάνουν υπόψη αποκλειστικά τις ανάγκες της παρούσας ενδιάμεσης διαδικασίας και ότι η διακρίβωση των γεγονότων επί της ουσίας όπως και η κατάληξη επί των αντίστοιχων νομικών ζητημάτων, δεν μπορεί να επιτευχθεί κατά τρόπο οριστικό παρά μόνο στο πλαίσιο της δίκης στην αγωγή. Σημειώνω επιγραμματικά, σε σχέση με τον λόγο ένστασης ότι δεν δικαιολογείτο η έκδοση του διατάγματος μονομερώς σε επείγουσα βάση (βλ. Ελένη (Χέλεν) Ζαρταριάν v. Δημήτρης Χατζηαργυρού, Πολ. Έφ. αρ. Ε156/2022, ημερ. 11.1.2024), ότι από την έλευση συγκεκριμένου συμβάντος στις 25.7.2023 και άλλου την 1.8.2023, που η αιτήτρια καθόρισε ως τον χρόνο που της προκλήθηκε ανησυχία ότι οι καθ' ων η αίτηση θα μπορούσαν ενδεχομένως να ζητούσαν πληρωμή των εγγυητικών, μέχρι τη λήξη της προθεσμίας παράδοσης της οικοδομής στις 2.9.2023, που οι καθ' ων η αίτηση θα μπορούσαν πράγματι να το πράξουν, παρεχόταν επαρκής χρόνος ώστε η αιτήτρια έγκαιρα να ενεργούσε και να παρείχε στους καθ' ων η αίτηση την ευκαιρία να ακουστούν σε αίτημα της για προσωρινό διάταγμα. Και όμως η αιτήτρια επέλεξε να ενεργήσει μονομερώς. Παρέλκει η εξέταση οποιασδήποτε άλλης πτυχής της αίτησης: βλ. Σεβαστού v. Σεβαστού

(2002)(ανωτέρω). Το προσωρινό διάταγμα, ημερ. 22.8.2023, ακυρώνεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας. Να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ......... Τ. Νικολάου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο