← Κύπρος

Αναφορικά με την Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λίμιτεδ ν. Αναφορικά με τον Γιάννο Γιωργαλλίδη, Αρ. Αίτησης: 406/2022, 16/9/2024

Αναφορικά με την Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λίμιτεδ ν. Αναφορικά με τον Γιάννο Γιωργαλλίδη, Αρ. Αίτησης: 406/2022, 16/9/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας Ενώπιον: Δ. Θεοδώρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 406/2022 Αναφορικά με τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 άρθρο 52, τους Τροποποιητικούς αυτού Νόμους και το Κεφ. 4 άρθρο 21 -και- Αναφορικά με την Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λίμιτεδ Αιτήτρια -και- Αναφορικά με τον Γιάννο Γιωργαλλίδη Καθ' ου η Αίτηση Ημερομηνία: 16 Σεπτεμβρίου, 2024 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κα Κορφιώτη Για Καθ' ου η αίτηση: κ. Παυλίδης ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αίτηση Με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό γενική αίτηση (στο εξής «η αίτηση»), η Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (στο εξής «η Αιτήτρια»), επιδιώκει την εγγραφή στο μητρώο του Πρωτοκολλητείου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας της Διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 15.04.2016 για σκοπούς εκτέλεσής της. Η αίτηση εδράζεται, μεταξύ άλλων, και στο άρθρο 52 τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν.22/1985, στο άρθρο 21 του Περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4 και στη Δ.47 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Την αίτηση υποστηρίζουν, τόσο η αρχική Ένορκη Δήλωση που τη συνόδευε (στο εξής «η Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας») όσο και η Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση (στο εξής «η Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας»), αμφότερες ετοιμασθείσες από το ίδιο πρόσωπο, το οποίο αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένο από την Αιτήτρια για να προβεί σε αυτές, αναφέροντας, επίσης, τις θέσεις που κατείχε είτε την Αιτήτρια είτε και σε άλλα νομικά πρόσωπα, τα οποία, κατά καιρούς, ήταν δικαιούχοι των πιστωτικών διευκολύνσεων του Καθ' ου η Αίτηση, για τις οποίες και διεξήχθη η Διαιτητική διαδικασία στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε η Διαιτητική απόφαση, η έγγραφη της οποίας επιδιώκεται με την αίτηση. Δεν καθίσταται αναγκαία η εδώ λεπτομερής καταγραφή των όσων αναφέρονται στις Ένορκες Δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση, και τούτο γιατί, μεγάλο εύρος των εκεί προβαλλόμενων θέσεων, είτε δεν αμφισβητείται από πλευράς του Καθ' ου η Αίτηση, είτε, μέσω της δικής του Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την ένστασή του (στο εξής «η Ένορκη Δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση») προβάλλονται όμοιες θέσεις, είτε, τέλος, για αυτά έγιναν σχετικές δηλώσεις από τον συνήγορό του, με αποτέλεσμα τούτες, είτε να αποτελούν κοινό τόπο μεταξύ των μερών είτε να έχουν μείνει αναντίλεκτες[1]. Κατά συνέπεια, θα προχωρήσω ευθύς αμέσως και θα καταγράψω τα γεγονότα που αποτελούν κοινό τόπο μεταξύ των μερών και/ή προκύπτουν από την αναντίλεκτη ενώπιον μου μαρτυρία, και ακολούθως θα αναδείξω τα όσα ο Καθ' ου η Αίτηση προβάλλει ως λόγους για απόρριψη της αίτησης και τις σχετικές θέσεις που προβάλλει η Αιτήτρια. Κοινώς Αποδεκτά Γεγονότα Τον Νοέμβριο του 2012, κατόπιν σχετικής συμφωνίας που συνομολογήθηκε μεταξύ της Σ.Π.Ε Στροβόλου και του Καθ' ου η Αίτηση, η πρώτη παραχώρησέ[2] δάνειο στον τελευταίο για το ποσό των €544.500,00, υπό συγκεκριμένους όρους, ως τούτοι προβλέπονται στη σχετική συμφωνία (βλέπε τεκμήριο 1 της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας). Τις υποχρεώσεις του Καθ' ου η Αίτηση, έναντι της Σ.Π.Ε. Στροβόλου, εγγυήθηκε τρίτο πρόσωπο, το οποίο, για σκοπούς περαιτέρω εξασφάλισης της, υποθήκευσε και συγκεκριμένο ακίνητό του. Στη βάση της θέσης της ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν κατέβαλλε τις συμφωνηθείσες δόσεις για το εν προκειμένω δάνειο, η Σ.Π.Ε. Στροβόλου τερμάτισε τη συμφωνία δανείου και κατέστησε ολόκληρο το υπόλοιπο του πληρωτέο και απαιτητό. Επικαλούμενη, η τελευταία, τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο, παρέπεμψε την όλη διαφορά με τον Καθ' ου η Αίτηση, στον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών (στο εξής «ο Έφορος») για σκοπούς παραπομπής της εν λόγω διαφοράς για επίλυση σε Διαιτησία. Ο Έφορος, στη βάση του αιτήματος αυτού, διόρισε συγκεκριμένο πρόσωπο ως Διαιτητή (στο εξής «ο Διαιτητής») και τον ενημέρωσε σχετικώς. Ακολούθως, ο Διαιτητής, δια προσωπικής παράδοσης, γνωστοποίησε στον Καθ' ου η Αίτηση ειδοποίηση (βλέπε τεκμήριο 4 της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας), με την οποία τον καλούσε να παρουσιαστεί σε Διαιτησία σε συγκεκριμένη ημερομηνία σε σχέση με το εν προκειμένω δάνειο του (βλέπε τεκμήριο 5 της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας). Κατόπιν τούτου, ο Καθ' ου η Αίτηση διόρισε συγκεκριμένη δικηγορική εταιρεία για να τον εκπροσωπήσει στη Διαιτητική διαδικασία (βλέπε τεκμήριο 6 της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας), πράγμα το οποίο η τελευταία έπραξε μέσω δικηγόρου της. Στο πλαίσιο της διαδικασίας της Διαιτησίας, η Αιτήτρια καταχώρισε Έκθεση Απαίτησης, ακολούθως ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρισε Υπεράσπιση, και τέλος η Αιτήτρια, καταχώρισε το δικόγραφο της Απάντησης. Στις 15.04.2016, στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας της Διαιτησίας, στην παρουσία των δικηγόρων των δύο πλευρών, εκδόθηκε, εκ συμφώνου, η επίδικη Διαιτητική απόφαση, της οποίας η εγγραφή επιδιώκεται μέσω της παρούσας αίτησης, με προβλεπόμενη σε αυτήν ειδική διαταγή του Διαιτητή ότι η Σ.Π.Ε Στροβόλου δεν θα προχωρήσει στην έγγραφη της στο μητρώο του αρμόδιου Επαρχιακού Δικαστηρίου, για σκοπούς εκτέλεσης της, πριν τις 16.04.

  1. Ακολούθως, έλαβαν χώρα αριθμός διαδικασιών για σκοπούς αναδιάρθρωσης του Συνεργατισμού στην Κύπρο και, μετέπειτα, τον Δεκέμβριο του 2019, ο Καθ' ου η Αίτηση υπέβαλλε αίτηση για να ενταχθεί στο Σχέδιο Εστία, η οποία και απορρίφθηκε από το αρμόδιο Υπουργείο τον Σεπτέμβριο του
  2. Ο Καθ' ου η Αίτηση, καταχώρισε ένσταση κατά της απορριπτικής αυτής απόφασης του Υπουργείου, η οποία, επίσης, απορρίφθηκε τον Δεκέμβρη του
  3. Μετά την τελευταία αυτήν εξέλιξη, η Αιτήτρια (ως ο δικαιούχος, τότε, της τραπεζικής διευκόλυνσης του Καθ' ου η Αίτηση), έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους της όπως προχωρήσουν και υποβάλουν αίτημα για εγγραφή της Διαιτητικής απόφασης στο αρμόδιο Πρωτοκολλητείο για σκοπούς εκτέλεσης της, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι, μέσω ιδιώτη επιδότη, να γνωστοποιήσουν την εν προκειμένω απόφαση σ' αυτόν στις 15.09.2022 (βλέπε τεκμήριο 4 της Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας). Από τη μέρα έκδοσης της Διαιτητικής απόφασης, μέχρι και την ακροαματική διαδικασία της παρούσας αίτησης, κανένα ποσό δεν καταβλήθηκε έναντι του επιδικασθέντος από τον Διαιτητή χρέους του Καθ' ου η Αίτηση. Το πρώτο δικαστικό διάβημα του Καθ' ου η Αίτηση σε σχέση με τη Διαιτητική απόφαση είναι η Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης που καταχώρησε στην παρούσα αίτηση (στο εξής «η Ένσταση»). Η Ένσταση Ο Καθ' ου η Αίτηση, μέσω της Ένστασής του προβάλλει 23 λόγους, για τους οποίους θεωρεί ότι θα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση. Δεν χρειάζεται να καταγράψω τούτους λεπτομερώς. Και τούτο γιατί, κάποιοι εξ αυτών εγκαταλήφθηκαν, ενώ, άλλοι, μπορούν να ομαδοποιηθούν στη βάση των θέσεων που προβάλλει ο Καθ' ου η Αίτηση προς υποστήριξη τους. Πιο συγκεκριμένα, τόσο πριν όσο και κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία της επίδικης αίτησης, ο συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση εγκατέλειψε κάθε λόγο ένστασης που εδράζεται επί της θέσης ότι ο διορισμός των συνηγόρων που εκπροσώπησαν τον πελάτη του κατά τη Διαιτητική διαδικασία ήταν παράτυπος και/ή παράνομος και/ή γενικότερα επί της συναφούς θέσης ότι τούτος δεν έδωσε ισχύουσα εντολή εκπροσώπησης του από τους εν λόγω δικηγόρους. Οι λόγοι ένστασης που εδράζονταν επί αυτής, της εγκαταληφθείσας, θέσης, του Καθ' ου η Αίτηση, ήταν οι υπό στοιχεία Ε, ΣΤ, Κ, Μ, Ξ, Φ και Χ. Ως εγκαταληφθέντες, οι λόγοι ένστασης αυτοί, δεν θα απασχολήσουν πλέον το Δικαστήριο. Ως προς τους υπόλοιπους λόγους ένστασης, τούτοι μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως εξής· ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι:
  4. Ουδέποτε ο Καθ' ου η αίτηση ενημερώθηκε περί της απόφασης του Εφόρου να παραπέμψει την επίδικη διαφορά σε Διαιτησία (Λόγος Ένστασης Ι),
  5. Ουδέποτε ο Καθ' ου η αίτηση ενημερώθηκε δια διπλοστυστημένης επιστολής περί της έναρξης της Διαιτητικής διαδικασίας, και τούτο κατά παράβαση της σχετικής νομοθεσίας (Λόγοι ένστασης Α, Η και Θ),
  6. Η αίτηση προωθείται πολύ καθυστερημένα (Λόγοι ένστασης Β, Γ, Π, Ρ, Σ και Υ),
  7. Ο διορισμός του Διαιτητή έγινε μονομερώς από πλευράς της Αιτήτριας με αποτέλεσμα τούτος, (α) να μην είναι ανεξάρτητος και αμερόληπτος, (β) να επιδείξει κακή συμπεριφορά κατά τη Διαιτησία, και (γ) να προκύψει καταχρηστική υπαγωγή του Καθ' ου η Αίτηση στη Διαιτητική διαδικασία, κατά παράβαση συγκεκριμένης Ευρωπαϊκής οδηγίας και σχετικού ημεδαπού Νόμου (Λόγοι ένστασης Δ, Ζ, Λ, Ο και Τ), και
  8. Η αίτηση παραβιάζει τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, δηλαδή του δικαιώματος να τυγχάνει εκδίκασης η διαφορά του από αμερόληπτο Δικαστήριο, αλλά και του δικαιώματος του να τυγχάνει ακρόασης για ζήτημα που τον αφορά (Λόγος ένστασης Ν). Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι στην Ένορκη Δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση, που υποστηρίζει την Ένστασή του, μετά τις πρώτες 4 παραγράφους, στις οποίες, απλώς, αναφέρει την ιδιότητα του και προβάλλει τη θέση ότι γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, καθώς επίσης ότι έχει διαβάσει το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας, στην παράγραφο 5 επαναλαμβάνει, στην ουσία, τους λόγους Ένστασης, ως αυτοί καταγράφονται στο κυρίως σώμα του δικογράφου του. Το υπόλοιπο μέρος της Ένορκης Δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση, απαντάται στις παραγράφους 6 μέχρι και 11 τούτης, και έχουν ως εξής:
  9. Όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου και τυγχάνω Νομικής συμβουλής, «βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της Διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης Διαιτητικής[3] Απόφασης και ότι γνωστοποιείται στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται».
  10. Όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου και τυγχάνω Νομικής συμβουλής οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να εγγραφεί Διαιτητική Απόφαση Είναι οι ακόλουθες: α) Να έχει γίνει ειδοποίηση για την ακρόαση και διεξαγωγή της διαιτησίας, έτσι ώστε να μπορεί να ακουσθεί ο Καθ' ου η αίτηση, β) Να έχει εκδοθεί Διαιτητική Απόφαση, γ) Να έχει γίνει γνωστοποίηση της Διαιτητικής Απόφασης στον Καθ' ου η Αίτηση. δ) Να παρέλθει ο χρόνος των 21 ημερών που προβλέπεται στο άρθρο 52

(4)
(5)από της γνωστοποίησης της Διαιτητικής Απόφασης χωρίς να έχει υποβληθεί Έφεση κατά της Διαιτητικής απόφασης και ε) Η αίτηση για έγγραφη της Διαιτητικής Απόφασης να έχει γίνει διά κλήσεως, ώστε να έχει δικαίωμα να ακουστεί ο Καθ' ου η Αίτηση .
  1. Όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου και τυγχάνω Νομικής συμβουλή, Ανωτέρω προϋπόθεση (α) δεν έχει πληρωθεί ως προκύπτει και ανωτέρω στους λόγους ένστασης.
  2. Όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου και τυγχάνω Νομικής συμβουλής, μια από τις βασικές υποχρεώσεις του Διαιτητή είναι η τήρηση πρακτικών ενόψει της σημασίας που έχουν αυτά.
  3. Συνεπώς όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου και τυγχάνω Νομικής Συμβουλής είναι ορθόν, δίκαιο και πρέπον όπως μη εγκριθεί η εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για σκοπούς εκτέλεσης εις βάρος μου, καθότι έχει γίνει παραβίαση της Δίκαιης Δίκης και όλων όσων αναφέρω πιο πάνω.
  4. Όλα τα πιο πάνω ορκίζομαι ότι είναι αληθινά και σωστά. Ο Αντίλογος της Αιτήτριας Κατά την Αιτήτρια, κανένας εκ των προβαλλόμενων και προωθούμενων λόγων ένστασης δεν ευσταθεί και κατά συνέπεια τούτοι θα πρέπει να απορριφθούν, καθότι, από πλευράς της, έχει ικανοποιήσει όλες τις προβλεπόμενες από τη σχετική Νομολογία προϋποθέσεις ώστε να δικαιούται στην αιτούμενη θεραπεία. Ακροαματική διαδικασία Κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, οι συνήγοροι των διαδίκων υιοθέτησαν, έκαστος, τη γραπτή αγόρευση που ετοίμασε, την οποία και ανάρτησαν στον σύνδεσμο «Έγγραφα» του ηλεκτρονικού φακέλου της παρούσας αίτησης. Κανένας εκ των ομνυόντων των Ενόρκων Δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση δεν αντεξετάστηκε. Εξέταση λόγων ένστασης. Στον βαθμό που επιδιώκεται η απόρριψη της Αίτησης στη βάση του ότι τούτη καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση, οι σχετικές εισηγήσεις του Καθ' ου η Αίτηση δεν μπορούν να γίνουν δεκτές. Ως αναφέρθηκε στην υπόθεση Στυλιανού ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Δευτεράς-Ανάγυια, Πολ. Εφ. 92/2014, απόφαση ημερομηνίας 21.04.2021, ECLI:CY:AD:2021:A168: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο εξέτασε την Αίτηση της Εφεσίβλητης ως αίτηση που επιζητούσε την εγγραφή της Διαιτητικής απόφασης ημερ. 17.12.03 και αφού εξέτασε όλες τις παραμέτρους της Νομοθεσίας και νομολογίας κατέληξε ως ακολούθως: "....Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα εγγραφής της Διαιτητικής απόφασης όσον αφορά την Καθ' ης η Αίτηση 1 με έξοδα ..........". Αυτό έγινε κατ' εφαρμογή της Δ.47 θ.1 που δίδει εξουσία εγγραφής της Διαιτητικής απόφασης στο μητρώο του Δικαστηρίου. Αφού η απόφαση εγγραφεί, τότε, σύμφωνα με την Δ.47 θ.3, μπορεί να εκτελεστεί ως απόφαση του Δικαστηρίου, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που την καθιστούν εκτελεστή. Συνεπώς, αυτό θα ήτο το επόμενο βήμα εάν η Εφεσίβλητη επιθυμούσε να προχωρήσει σε διαδικασία εκτέλεσης της απόφασης. Τότε θα ετίθετο θέμα χρόνου έκδοσης της απόφασης. Σχετικά με εγγραφή διαιτητικής απόφασης δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός. Βασική προϋπόθεση εγγραφής της είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται. Η αίτηση για εγγραφή επιδίδεται στο πρόσωπο αυτό ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει οτιδήποτε το οποίο ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα που είναι η εγγραφή της Διαιτητικής απόφασης χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κ.λ.π. της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η Διαιτητική απόφαση (βλ. σχετικά την XXX XXX Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 707, 711 και Ζαμπά ν. Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ κ.λ.π. Π.Ε. 96/12 ημερ. 6.6.2018, ECLI:CY:AD:2018:A277, ECLI:CY:AD:2018:A277). Κατά συνέπεια, η όποια τυχόν καθυστέρηση παρατηρείται στην καταχώριση της αίτησης, χωρίς καν να εξετάζεται το δικαιολογημένο τούτης, δεν μπορεί να αποτελέσει τη βάση για απόρριψή της. Παρά την κρίση μου αυτήν, σε συμφωνία με τα όσα προβάλλει η πλευρά της Αιτήτριας, η καθυστέρηση της προώθησης της παρούσας Αίτησης, στη βάση των όσων, σχετικών, τέθηκαν ενώπιόν μου, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως υπέρμετρη ή ως τέτοια, που, άνευ άλλου, να οδηγούσε στην απόρριψή της. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό, και τούτο προς απάντηση σχετικής θέσης που προβάλλεται στην αγόρευσή του συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση, για να υποδείξω ότι η Αιτήτρια, έχοντας υπόψη τα όσα, σχετικά, αναφέρονται στην Ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση, αιτήθηκε και της επετράπη, εις απάντηση των ισχυρισμών του τελευταίου, να καταχωρήσει Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, πράγμα το οποίο και έπραξε. Μέσω αυτής της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, η Αιτήτρια έδωσε εξηγήσεις για τον λόγο που η αίτηση καταχωρήθηκε στις 13.10.
  1. Η σχετική δε μαρτυρία της παρέμεινε αναντίλεκτη, αφού ο ομνύοντας της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης δεν αντεξετάστηκε, ούτε και ο Καθ' ου η Αίτηση προβάλλει οποιονδήποτε αντίθετο ισχυρισμό, ούτε και καταχώρισε και αυτός Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση για να τοποθετηθεί σχετικώς. Εξ ου, και τα όσα σχετικά αναφέρονται στη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας καταγράφηκαν, ανωτέρω, εντός του πλαισίου των παραδεκτών και/ή κοινώς αποδεχτών και/ή αναντίλεκτων γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα αίτηση. Ως προκύπτει από αυτήν την αναντίλεκτη μαρτυρία, μεγάλο μέρος της καθυστέρησης αυτής οφείλεται στην αναμονή που επιδείχθηκε από την Αιτήτρια εν όψει της εκκρεμότητας της αίτησης του Καθ' ου η Αίτηση για να ενταχθεί στο Σχέδιο Εστία, ενώ το υπόλοιπο, στην ουσία, μέρος της, οφειλόταν στις αναγκαίες διαδικασίες που έπρεπε να διεκπεραιωθούν για την αναδιοργάνωση και/ή αναδιάρθρωση του Συνεργατισμού, οι οποίες περιλάμβαναν συγχωνεύσεις εταιρειών, δημιουργία νέων νομικών προσώπων και εξαγορά τραπεζικών διευκολύνσεων από άλλα τραπεζικά ή πιστωτικά ιδρύματα, ενέργειες οι οποίες ήταν χρονοβόρες. Είναι δε το αποτέλεσμα αυτών των διεργασιών που οδήγησε στο να νομιμοποιείται σήμερα η Αιτήτρια να υποβάλλει την παρούσα αίτηση, ως ο σημερινός δικαιούχος της επίδικης τραπεζικής διευκόλυνσης του Καθ' ου η Αίτηση. Όταν, δε, το αίτημα του Καθ' ου η Αίτηση για ένταξη στο Σχέδιο Εστία τελεσιδίκησε με την απορριπτική απόφαση επί της ένστασής του (τον Δεκέμβρη του 2021), η Αιτήτρια έδωσε οδηγίες για να λάβουν χώρα οι απαραίτητες διαδικασίες ώστε να καταστεί δυνατή η καταχώρηση της παρούσας αίτησης, με αποτέλεσμα 10 μήνες μετά, να καταχωρηθεί τούτη, έχοντας, στο μεταξύ, γνωστοποιήσει στον Καθ' ου η Αίτηση, μέσω ιδιώτη επιδότη την εν προκειμένω Διαιτητική απόφαση. Στη βάση των πιο πάνω, έστω και αν ήταν δυνατή η εξέταση των λόγων Ένστασης που σχετίζονται με την καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης, οι εν προκειμένω λόγοι δεν θα μπορούσαν να γίνουν δεκτοί αφού δεν παρατηρείται αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Εν πάση περιπτώσει, η καθυστέρηση στην προώθηση ενός ένδικου μέσου, εκτός αν διά Νόμου προβλέπεται διαφορετικά, δεν οδηγεί από μόνη της στην απόρριψη του εν λόγω μέσου, παρά μόνο στην περίπτωση που τούτη (η καθυστέρηση) συνοδεύεται ή συνεπάγεται δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων του εγκαλούμενου. Τίποτα σχετικό δεν ισχυρίζεται ο Καθ' ου η Αίτηση. Κατά συνέπεια, για όλους τους λόγους που ανέφερα ανωτέρω οι σχετικοί λόγοι Ένστασης απορρίπτονται. Όσον αφορά στη θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι δεν ενημερώθηκε με διπλοσυστημένη επιστολή περί της διεξαγωγής της Διαιτητικής διαδικασίας, ούτε αυτή μπορεί να αποτελέσει τη βάση για απόρριψη της αίτησης. Όπως και ο ίδιος προβάλλει (βλέπε παράγραφο 7(α) της Ένορκης Δήλωσης του), η σχετική ειδοποίηση αποτελεί, κατά τον ίδιο, απαραίτητη προϋπόθεση «έτσι ώστε να μπορεί να ακουστεί ο Καθ' ου η Αίτηση». Στην προκειμένη περίπτωση, δεδομένων των σχετικών τοποθετήσεων του συνήγορου του, με τις οποίες εγκαταλείφθηκε η θέση προέβαλλε ο Καθ' ου η Αίτηση περί μη δέουσας και ή νόμιμης εκπροσώπησης του από τον συνήγορο που εμφανίστηκε για λογαριασμό του στη Διαιτητική διαδικασία, στην ουσία αποδέχτηκε ότι, μέσω του συνήγορου του, εμφανίστηκε στην εν λόγω διαδικασία και του δόθηκε η ευκαιρία να ακουστεί από τον Διαιτητή. Το ζητούμενο, δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο θα γνωστοποιηθεί σε ένα εγκαλούμενο η έναρξη της Διαιτητικής διαδικασίας, αλλά το κατά πόσο, το γεγονός αυτό γνωστοποιήθηκε σε αυτόν, ώστε, ως και ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει και συμφωνώ, να του δοθεί η ευκαιρία να παρουσιαστεί στη διαδικασία και να ακουστεί ως προς τα όσα του αποδίδονται, πράγμα που έπραξε ο Καθ' ου η Αίτηση, εκτός, φυσικά, της περίπτωσης που Νόμος προβλέπει ειδικό τρόπο επίδοσης/γνωστοποίησης μιας ειδοποίησης, και αναγνωρίζει την μη επίτευξη τούτης (επίδοσης/γνωστοποίησης) με τον εκεί προβλεπόμενο τρόπο ως λόγο για απόρριψη του ένδικου μέσου του αντιδίκου του[4], κάτι που δεν συμβαίνει στην υπό εξέταση περίπτωση. Εν πάση περιπτώσει, ως προβλέπεται στο άρθρο
  2. 3 του Περί Διαιτησίας Νόμου, στο οποίο παραπέμπει και ο συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση, η όποια εκεί αναφερόμενη ειδοποίηση, θα πρέπει να γνωστοποιείται στον εγκαλούμενο, είτε με την παράδοση της στο πρόσωπο αυτό, είτε με την άφεση της στο σύνηθες μέρος διαμονής του, είτε τέλος, με την ταχυδρόμηση της προς το πρόσωπο αυτό με συστημένη επιστολή. Στην προκειμένη περίπτωση η σχετική ειδοποίηση επιδόθηκε προσωπικά στον Καθ' ου η Αίτηση, μέσω ιδιώτη επιδότη. Η δε θέση του Καθ' ου η Αίτηση (βλέπε λόγο Ένστασης Α), ότι η σχετική ειδοποίηση θα έπρεπε να του αποσταλεί με διπλοσυστημένη επιστολή, καθότι έτσι προβλέπεται στον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/1985 και/ή τους σχετικούς Κανονισμούς, δεν βρίσκει έρεισμα, αφού ελλείπει τέτοια σχετική πρόνοια στα εν λόγω νομοθετήματα. Αυτός, ίσως, είναι και ο λόγος που ο συνήγορος του, κατά την αγόρευση του, δεν παρέπεμψε το Δικαστήριο σε οποιανδήποτε σχετική πρόνοια των εν λόγω νομοθετημάτων προς υποστήριξη του συγκεκριμένου λόγου Ένστασης. Ως δε αναφέρεται στο άρθρο 52
(2)(Β) του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, η διεξαγωγή Διαιτησίας, στην οποία παραπέμφθηκε διαφορά στη βάση των προνοιών του εν λόγω Νόμου, θα γίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εν λόγω Νόμου ή, μέχρι την έκδοση τους, σύμφωνα με τις διατάξεις του Περί Διαιτησίας Νόμου και των Θεσμών 78 και 79 των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών του 1987 εως 2012. Στους εν προκειμένω Θεσμούς 78 και 79, δεν ανευρίσκεται σχετική πρόνοια ως προς τον τρόπο επίδοσης της υπό συζήτηση ειδοποίησης. Κατά συνέπεια, οι σχετικοί με τον τρόπο επίδοσης της ειδοποίησης του Διαιτητή προς τον Καθ' ου η Αίτηση περί της έναρξης της Διαιτησίας, λόγοι ένστασης, επίσης απορρίπτονται. Αναφορικά τώρα με τη θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι δεν ειδοποιήθηκε από τον Έφορο περί της απόφασης του να παραπέμψει την επίδικη διαφορά σε Διαιτησία, με κάθε σεβασμό, δεν με βρίσκει σύμφωνο. Πουθενά στις σχετικές πρόνοιες του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και των Κανονισμών του 1987 εως 2012, δεν προνοείται η οποιαδήποτε υποχρέωση του Εφόρου να ειδοποιήσει τα μέρη της Διαιτησίας περί της εν προκειμένω απόφασης του. Δεδομένης της, μετέπειτα, λήψης από τον Καθ' ου η Αίτηση της ειδοποίησης που απέστειλε ο Διαιτητής, περί της έναρξης της Διαιτητικής διαδικασίας, και, ακολούθως, το διορισμό από αυτόν των συνηγόρων του για να τον εκπροσωπήσουν σε αυτήν, ο Καθ' ου η Αίτηση είχε πλέον τη δυνατότητα αν θεωρούσε τον εαυτό του αδικημένο από την απόφασή του Εφόρου να παραπέμψει τη διαφορά σε Διαιτησία, είτε να προβάλλει τις σχετικές θέσεις του στο πλαίσιο της Διαιτησίας, είτε να αμφισβητήσει αυτήν την απόφαση του Εφόρου με άλλα ένδικα μέσα, πράγμα το οποίο δεν έπραξε. Εν πάση περιπτώσει, δεδομένης της ενέργειάς του, η οποία εκδηλώθηκε μέσω του συνηγόρου του ενώπιον του Διαιτητή, να αποδεχθεί την, εκ συμφώνου και εναντίον του, έκδοση της Διαιτητικής απόφασης, δεν νομιμοποιείται σήμερα να προβάλλει τη μη ενημέρωση του, από τον Έφορο, για την απόφαση του να παραπέμψει τη διαφορά σε Διαιτησία ως λόγο για απόρριψη της επίδικης αίτησης. Όπως όμως και να έχει το πράγμα, ένα τέτοιο θέμα, που άπτεται της ορθότητας των διαδικασίας της Διαιτησίας, και όχι των εφαρμοστέων κριτηρίων που διέπουν μια αίτηση ως η υπό εξέταση, θα έπρεπε να προβληθεί μέσω Αίτησης/Έφεσης, που δικαιούτο να ασκήσει εντός 21 ημερών από τη γνωστοποίηση σε αυτόν της Διαιτητικής απόφασης, ως οι πρόνοιες του άρθρου 52
(4)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου προβλέπουν (βλέπε υπόθεση Κυριάκου v Συνεργατικό Ταμιευτήριο Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου (ΣΥ.Τ.Ι.Ε.Κ) Λτδ, Πολ. Εφ. 129/2014, απόφαση ημερομηνίας 21.05.2021 και Χατζηγεωργίου v Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς
(2012)1 Α. Δ. Δ.707). Κατά συνέπεια, ο σχετικός λόγος ένστασης (Λόγος Ένστασης Ι) απορρίπτεται. Ερχόμενος τώρα στους λόγους Ένστασης που εδράζονται στη βάση του ότι, (α) ο διορισμός του Διαιτητή έγινε μονομερώς από πλευράς της Αιτήτριας, (β) τούτος επέδειξε κακή συμπεριφορά και χειρισμό κατά τη Διαιτησία, και (γ) γενικότερα, συνέπεια του τρόπου που διορίστηκε ο Διαιτητής, ο Καθ' ου η Αίτηση υπάχθηκε στη Διαιτητική διαδικασία κατά παράβαση του Νόμου και της σχετικής Ευρωπαϊκής οδηγίας, και αυτά τα ζητήματα δεν μπορούν να εξεταστούν στο πλαίσιο αίτησης ως η υπό εξέταση για τους ίδιους λόγους που αναφέρθηκαν μόλις πιο πάνω (βλέπε Κυριάκου και Χατζηγεωργίου (ανωτέρω)). Πρόκειται, στην ουσία, για διαδικαστικά ζητήματα που αφορούν, στην ουσία, την όλη Διαιτητική διαδικασία και όχι ζητήματα που μπορούν να εξεταστούν στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης, που σκοπό έχει την εγγραφή της Διαιτητικής απόφασης στο σχετικό μητρώο του οικείου Πρωτοκολλητείου του Επαρχιακού Δικαστηρίου για σκοπούς εκτέλεσής της, ως αυτά καθορίστηκαν από τη σχετική Νομολογία, που δεν είναι άλλα από, (α) να έχει εκδοθεί Διαιτητική απόφαση από Διαιτητή που έχει διοριστεί από τον Έφορο, (β) να έχει γνωστοποιηθεί η απόφαση αυτή στον Καθ' ου η Αίτηση, (γ) να μην έχει ο τελευταίος καταχωρίσει Αίτηση/Έφεση για παραμερισμό της Διαιτητικής απόφασης εντός 21 ημερών από την προς αυτόν γνωστοποίηση της, (δ) το εξ αποφάσεως χρέος να μην έχει εξοφληθεί, (ε) η Διαιτητική απόφαση να φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία μίας έγκυρης Διαιτητικής απόφασης και (στ) η Αίτηση για εγγραφή της εν λόγω απόφασης να γίνεται διά κλήσεως και να επιδίδεται στον Καθ' ου η Αίτηση (βλέπε Κυριάκου και Χατζηγεωργίου, (ανωτέρω), Χριστοδουλίδης κ.α. v Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Στρουμπιού, Πολ. Εφ. 122/2013, και Χαραλάμπους v Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Σίμου, Πολ. Εφ. 141/2013, απόφαση ημερομηνίας 03. 02. 2020). Εν πάση περιπτώσει, όσον αφορά ειδικότερα τη θέση του Καθ' ου η Αίτηση περί μονομερούς διορισμού του Διαιτητή, και τούτο στη βάση ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν συμφώνησε με τον διορισμό του (δεν έχει υπογραφεί μεταξύ των διαδίκων σχετικό συνυποσχετικό), στην υπόθεση Κυριάκου (ανωτέρω) σημειώθηκε ότι: «Ως εκ της συνάφειάς τους, ομοίως ο 4ος και 5ος λόγος θα εξεταστούν από κοινού. Οι λόγοι αυτοί αφορούν ουσιαστικά τον κατ΄ισχυρισμό παράνομο διορισμό του διαιτητή. Αυτό σε συσχετισμό με τη θέση του εφεσείοντα πως ο παράνομος διορισμός θα έπρεπε να τύχει εξέτασης από το πρωτόδικο Δικαστήριο στο στάδιο εγγραφής της διαιτητικής απόφασης. Η πρωτόδικη προσέγγιση επ΄αυτής της πτυχής με παραπομπή στη Νικολάου ν. Νέα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία (ανωτέρω), είναι ορθή. Σύμφωνα με το άρθρο 52.1(α) του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 ως ίσχυε τον ουσιώδη χρόνο, όταν προκύπτει διαφορά μεταξύ της Συνεργατικής Εταιρείας και μελών καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους, η διαφορά θα παραπέμπεται στον ΄Εφορο Συνεργατικών Διαφορών. Σύμφωνα δε με το άρθρο 52
(2)(β) ο ΄Εφορος δύναται να παραπέμπει τη διαφορά σε διαιτησία και δυνάμει του άρθρου 52.4 οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο, δύναται να υποβάλει έφεση στο Eπαρχιακό Δικαστήριο 21 ημέρες από τη γνωστοποίηση της απόφασης. Παρά το ότι η νομική βάση της αίτησης και η διαδικασία της διαιτησίας διεξήχθη με βάση τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο (ως άνω), συνεπικουρικά και αναλογικά εφαρμόζεται και ο περί Διαιτησίας Νόμος, Κεφ.4 αφού σύμφωνα με το άρθρο 52
(2)(β) η διαιτησία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις της εκάστοτε εν ισχύ νομοθεσίας περί διαιτησίας, δηλαδή το Κεφ.4 (βλ. Ζαμπά κ.ά. ν. Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, πολ.εφ.169/12, 6.6.2018, ECLI:CY:AD:2018:A273, ECLI:CY:AD:2018:A273 και Ζαμπά κ.ά. ν. Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, πολ.εφ.96/12, 6.6.2018), ECLI:CY:AD:2018:A277, ECLI:CY:AD:2018:A277. Με βάση το άρθρο 21 του Κεφ.4: «Διαιτητική απόφαση πoυ εκδίδεται με βάση συvυπoσχετικό δύvαται, με άδεια τoυ Δικαστηρίoυ, vα εκτελεστεί κατά τov ίδιo τρόπo όπως δικαστική απόφαση ή διάταγμα με τηv ίδια ισχύ και σε τέτoια περίπτωση δύvαται vα καταχωρηθεί δικαστική απόφαση με περιεχόμεvo εκείvo της διαιτητικής απόφασης». Το άρθρο 21, εν προκειμένω, είναι σχετικό μόνο σε σχέση με τη διαδικασία της εγγραφής της απόφασης (βλ. Πιττάκα ν. Γ. & Β. Χ΄Δημοσθένους Λτδ,
(2004)1Γ ΑΑΔ 1895). » [.] «Η πλευρά του εφεσείοντα ουσιαστικά ισχυρίζεται ότι υπήρξε παραβίαση της σχετικής νομοθεσίας στο διορισμό διαιτητή και προβαίνει σε μια ανάλυση των προνοιών του Κεφ.4 ειδικά στη βάση της θέσης ότι δεν καταδείχθηκε «συνυποσχετικό και άλλα». Όμως η θέση αυτή στην πλήρη ανάπτυξή της στους λόγους 4 και 5 αγνοεί την απλή θεώρηση ότι ο Νόμος, που τυγχάνει εφαρμογής, είναι ο Ν.22/
  1. Μόνο επικουρικά και αναλογικά ισχύουν οι διατάξεις του Κεφ.4 όχι όμως για να αντικαταστήσουν σαφείς πρόνοιες για διορισμό διαιτητή και τις εξίσου σαφείς ρυθμίσεις των σχετικών θεσμών που αφορούν τις συνεργατικές εταιρείες, οπότε δεν τίθεται θέμα συνυποσχετικού με βάση το Κεφ.4.» Τέλος, πάντα σε σχέση με τους λόγους Ένστασης, ούτε ο υπό στοιχείο Ν λόγος Ένστασης μπορεί να επιτύχει, αφού τούτος, στην ουσία, εδράζεται επί των ίδιων επιχειρημάτων που εξετάστηκαν ανωτέρω στο πλαίσιο της απόφανσης του Δικαστηρίου επί των λοιπών λόγων Ένστασης. Υπενθυμίζω ότι, στη βάση του εν προκειμένου λόγου, εκείνο που προβάλλεται από τον Καθ' ου η Αίτηση είναι ότι στο πλαίσιο της Διαιτητικής διαδικασίας παραβιάστηκε το δικαίωμα του να ακουστεί, καθώς επίσης και ότι ο Διαιτητής δεν ήταν αμερόληπτος. Δεδομένης της νόμιμης νομικής εκπροσώπησης του Καθ' ου η Αίτηση στη διαδικασία της Διαιτησίας, δεν μπορεί να εγείρεται ζήτημα παράβασης του δικαιώματός του να ακουστεί[5]. Από την άλλη, το μεροληπτικό ή μη της συμπεριφοράς ενός διαιτητή, για του λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω, δεν είναι ζήτημα που μπορεί να εξεταστεί στο πλαίσιο αίτησης ως η υπό εξέταση[6]. Κατά συνέπεια, για τους ίδιους λόγους που αναπτύχθηκαν ανωτέρω, ούτε αυτός ο λόγος Ένστασης ευσταθεί. Έχοντας εξετάσει κάθε προβαλλόμενο και προωθούμενο λόγο Ένστασης και έχοντας απορρίψει τούτους, προχωρώ να εξετάσω αν η Αιτήτρια κατάφερε να ικανοποιήσει τις ανωτέρω αναφερόμενες προϋποθέσεις ώστε να δικαιούται στην αιτούμενη θεραπεία. Είναι με μεγάλη ευκολία που καταλήγω ότι, μέσω του μαρτυρικού υλικού που υποστηρίζει την επίδικη αίτηση, η Αιτήτρια κατάφερε να ικανοποιήσει όλες τις ανωτέρω αναφερόμενες, νομολογιακώς καθορισθείσες, προϋποθέσεις, αφού, ο Διαιτητής διορίστηκε από τον Έφορο δυνάμει των Προνοιών του άρθρου 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και εξέδωσε τη Διαιτητική απόφαση, εκ συμφώνου, στη βάση των τοποθετήσεων των συνήγορων των δύο μερών, η οποία απόφαση γνωστοποιήθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση στις 15.09.
  2. Επίσης, η Αιτήτρια απέδειξε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση, εντός 21 ημερών από την εν προκειμένω γνωστοποίηση, δεν καταχώρισε Αίτηση/Έφεση για σκοπούς παραμερισμού της Διαιτητικής απόφασης, και ότι το εξ αποφάσεως, μέσω της Διαιτησίας, χρέος του δεν έχει, μέχρι σήμερα, εξοφληθεί. Η δε Διαιτητική απόφαση, στην όψη της (βλέπε τεκμήριο 3 της Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας), φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης Διαιτητικής απόφασης, αφού, με σαφήνεια, επ' αυτής αναφέρονται τα διάδικα μέρη, το θέμα στο οποίο αφορά (οικονομική διαφορά), ο διάδικος που είναι υπόχρεος έναντι του αντιδίκου του, το ποσό το οποίο αφορά, και προβλέπεται, επιπροσθέτως, και συγκεκριμένο χρονικό διάστημα κατά το οποίο η Αιτήτρια, δεν δικαιούτο να καταχωρίσει αίτηση ως η υπό εξέταση, χρονικό διάστημα το όποιο έχει παρέλθει προ πολλού, και δη πριν την καταχώρηση της επίδικης αίτησης. Με τα πιο πάνω δεδομένα καθίσταται έκδηλο ότι η υπό εξέταση αίτηση θα πρέπει να επιτύχει και κατά συνέπεια να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται Διάταγμα ως το Α της Αίτησης. Ως προς τα έξοδα, δεν έχω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω του κανόνα να ακολουθούν τη διαδικασία και κατά συνέπεια τούτα επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)........... Δ. Θεοδώρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Για κάθε τέτοιο, αναντίλεκτο, ισχυρισμό, που προβάλλεται στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση, επισυνάπτονται τεκμήρια με επιβεβαιωτικό περιεχόμενο. [2] Η ΣΠΕ Στροβόλου ήταν το πιστωτικό ίδρυμα που προέβη στον δανεισμό του Καθ' ου η Αίτηση. Ακολούθως, στο πλαίσιο αναδιάρθρωσης του Συνεργατισμού στη χώρα μας, έγιναν διάφορες συγχωνεύσεις συνεργατικών ιδρυμάτων, αλλά και εξαγορές πιστωτικών διευκολύνσεων που παρείχαν τούτα από νέα νομικά πρόσωπα, με τελικό δικαιούχο της επίδικης τραπεζικής διευκόλυνσης του Καθ' ου η Αίτηση την εδώ Αιτήτρια. [3] Οι υπογραμμίσεις περιλαμβάνονται στο κείμενο της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση. [4] Βλέπε, κατά αναλογία, τα όσα αποφασίστηκαν στην Πολ. Εφ. 159/2021, μεταξύ Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ν. Παντέλα, απόφαση ημερομηνίας 01.12.2023, σε σχέση με την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» που προβλέπεται από το άρθρο 44Γ του Νόμου 9/
  3. [5] Δεν προβάλλεται κάποιος ειδικός ισχυρισμός περί άρνησης του διαιτητή να δώσει το λόγο στου Καθ' ου η Αίτηση ή τον συνήγορό του, παρά μόνο ότι ο συνήγορος που τον εκπροσώπησε στη διαιτησία δεν ήταν νομίμως διορισμένος από τον ίδιο, θέση η οποία εγκαταλείφθηκε από τον συνήγορο που τον εκπροσώπησε στην παρούσα διαδικασία [6] Εν πάση περιπτώσει, η θέση αυτή εδράζεται, αποκλειστικώς, επί του γεγονότος ότι ο διαιτητής διορίστηκε από τον Έφορο χωρίς ποτέ ο Καθ' ου η αίτηση να συναινέσει στο διορισμό του, ζήτημα με το οποίο καταπιάστηκα ανωτέρω. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.