Κυριάκος (Κίκης) Κυριακίδης κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής:2871/13, 9/1/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας Ενώπιον: Δ. Θεοδώρου, Π. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής:2871/13 Μεταξύ:
- Κυριάκος (Κίκης) Κυριακίδης
- Στέλλα Κυριακίδη
- Ιωάννης Κυριακίδης
- Μιχαήλ Κυριακίδης Εναγόντων -και-
- Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
- Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου
- Γενικό Εισαγγελέα για τη Κυπριακή Δημοκρατία Εναγομένων Ημερομηνία: 9 Ιανουαρίου, 2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Τριανταφυλλίδης με κα Τριανταφυλλίδου και κα Κοτζιάπασιη Για Εναγόμενη 1: κα Ζαχαρίου Ενδιάμεση Απόφαση Με την παρούσα αγωγή, οι ενάγοντες (ενάγοντες 1 και 2 γονείς, και ενάγοντες 3 και 4, τα τέκνα τους), στη βάση, μεταξύ άλλων, επικαλούμενης συμφωνίας ημερομηνίας 14.03.2013 και/ή εντολής, ίδιας ημερομηνίας, των εναγόντων 1 και 2 προς την εναγόμενη 1 και/ή δημιουργίας εμπιστεύματος, επιζητούν την έκδοση διαφόρων διακηρυκτικών αποφάσεων, καθώς επίσης και απόφαση για αποζημιώσεις για συγκεκριμένο χρηματικό ποσό εναντίον της τελευταίας. Παρεμβάλω στο σημείο αυτό, ότι η αγωγή εναντίον των εναγομένων 2 και 3 αποσύρθηκε σε χρόνο πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Προς υποστήριξη της αγωγής κατάθεσε ενόρκως ο ενάγοντας 1, στο πλαίσιο της μαρτυρίας του οποίου προωθήθηκε ο ισχυρισμός ότι στις 14.03.2013, συνομίλησε με συγκεκριμένο υπάλληλο της εναγόμενης 1 (στο εξής «ο Γεωργιάδης»), στον οποίο και απέδωσε συγκεκριμένες δηλώσεις. Για σκοπούς ευχερέστερης κατανόησης της παρούσας, σημειώνω στο σημείο αυτό, ότι η βασική εκδοχή των εναγόντων θέλει τους ενάγοντες 1 και 2, κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, να διατηρούν κοινό λογαριασμό στην εναγόμενη 1, ο οποίος είχε, τότε πιστωτικό υπόλοιπο περί τα €405.000,
- Σε χρόνο πριν τις 14.03.2013, οι ενάγοντες 1 και 2, σε συνεννόηση με τα τέκνα τους (ενάγοντες 3 και 4), αποφάσισαν όπως οι τελευταίοι καταστούν συνδικαιούχοι του εν λόγω λογαριασμού, διατηρώντας, ωστόσο, οι πρώτοι, αποκλειστικό δικαίωμα υπογραφής για σκοπούς της διαχείρισης του. Την απόφαση τους αυτή την γνωστοποίησαν, στις 14.03.2013, μέσω του Γεωργιάδη, στην εναγόμενη 1, ο οποίος Γεωργιάδης ήταν ο υπάλληλος της τελευταίας που τους εξυπηρετούσε για σκοπούς διαχείρισης του εν λόγω λογαριασμού τους. Πιο συγκεκριμένα, στη βάση πάντα της εκδοχής των εναγόντων, οι ενάγοντες 1 και 2, στις 14.03.2013, επισκέφθηκαν συγκεκριμένο υποκατάστημα της εναγόμενης 1 και συνομίλησαν με τον Γεωργιάδη, μεταφέροντας του την απόφαση τους, ως ανωτέρω αυτή αναφέρθηκε. Κατά την συνομιλία τους αυτή, ο Γεωργιάδης, φέρεται να τους διαβεβαίωσε ότι η εντολή τους για προσθήκη των εναγόντων 3 και 4 ως συνδικαιούχων του ρηθέντος λογαριασμού, θα εκτελείτο άμεσα και συγκεκριμένα την ίδια ημέρα, και στη βάση της συνεννόησης τους αυτής, ο Γεωργιάδης τους παρέδωσε συγκεκριμένα έντυπα τα οποία υπέγραψαν, και του τα επέστρεψαν. Φέρεται δε, ο Γεωργιάδης να έχει, την εν λόγω ημέρα, αναφέρει στους ενάγοντες 1 και 2 ότι, με την υπογραφή από αυτούς της συγκεκριμένης εντολής, τούτη θα εκτελείτο την ίδια ημέρα και ότι απλά θα έπρεπε, σε κάποιο μεταγενέστερο χρόνο, όταν θα επέστρεφαν από προγραμματισμένο ταξίδι τους στο εξωτερικό (θα μετέβαιναν στην Αργεντινή για τον γάμο ενός εκ των υιών τους), να του παρέδιδαν και κάποια επιπρόσθετα έντυπα, τα οποία θα έπρεπε να υπογράψουν και οι ενάγοντες 3 και
- Φέρεται ακόμα, πάντα κατά τα λεγόμενα του ενάγοντα 1, και πάντα κατά την 14.03.2013, ο Γεωργιάδης να τους ανέφερε, «πηγαίνετε στο καλό, να σας ζήσει ο γιός σας, θα γίνουν ούλα άμεσα και θα προχωρήσουμε». Επίσης, πάντα κατά τον ενάγοντα 1, σε μεταγενέστερο χρόνο, όταν και στο μεταξύ προέκυψαν τα γνωστά γεγονότα του Μαρτίου του 2013 στην χώρα μας, και αφού η σχετική εντολή δεν εκτελέστηκε, ο Γεωργιάδης φέρεται να δηλώνει, σε σχέση με την μη εκτέλεση της εντολής, ότι τα σχετικά έντυπα που υπόγραψαν οι ενάγοντες 1 και 2 «στοιβάχτηκαν από αμέλεια, ξέρεις το, αλλά δεν υπάρχει Δικαστήριο που δεν θα σε δικαιώσει», καθώς επίσης και ότι «ξέρετε, έχει ένα πρόβλημα, εκόλλησε κάπου και δεν μπορούμε να προχωρήσουμε», καθώς επίσης και ότι «κουρευτήκατε πάνω στα δύο ονόματα». Στην ουσία, στη βάση πάντα της εκδοχής των εναγόντων, ο Γεωργιάδης, φέρεται να δηλώνει, στις 14.03.2013, ότι με την υπογραφή από τους ενάγοντες 1 και 2 της σχετικής εντολής, τούτη (η εντολή), θα εκτελείτο αυθημερόν, χωρίς ποτέ να θέσει ως προϋπόθεση για την εν λόγω εκτέλεση, την προγενέστερη υπογραφή σχετικών εντύπων και από τους ενάγοντες 3 και 4, καθώς επίσης και να δηλώνει, σε χρόνο μετά τα γνωστά γεγονότα του Μαρτίου του 2013, ότι ο λόγος που δεν εκτελέστηκε η εντολή ήταν γιατί παρέπεσε με αποτέλεσμα να μην τύχει χειρισμού από το αρμόδιο τμήμα της εναγόμενης 1 την συγκεκριμένη ημέρα. Μετά το πέρας της μαρτυρίας του ενάγοντα 1, ο συνήγορος των εναγόντων δήλωσε ότι θα παρουσιάσει ακόμα ένα μάρτυρα και ζήτησε χρόνο για να πράξει τούτο. Κατά την επόμενη δικάσιμο, οι δυο πλευρές κατέθεσαν παραδεκτά γεγονότα, εξέλιξη η οποία είχε ως αποτέλεσμα ο συνήγορος των εναγόντων να δηλώσει ότι δεν θα παρουσιάσει άλλους μάρτυρες. Η συνήγορος της εναγόμενης, κατ' εκείνη την ημέρα, ζήτησε όπως η υπόθεση οριστεί σε μια νέα ημερομηνία για να παρουσιάσει την δική της μαρτυρία. Κατά την επόμενη δικάσιμο, η συνήγορος της εναγόμενης 1, δήλωσε ότι είχε αποφασίσει όπως ζητήσει από το Δικαστήριο να ενεργοποιήσει τις πρόνοιες του άρθρου 26 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, για να διαταχθεί η κλήτευση του Γεωργιάδη, ώστε αυτός να αντεξεταστεί επί της εξ ακοής μαρτυρίας που προσκόμισε ο ενάγοντας
- Η συνήγορος που εκπροσωπούσε τους ενάγοντες την συγκεκριμένη ημέρα, ζήτησε χρόνο ώστε να υποβληθεί το σχετικό αίτημα της συνηγόρου της εναγόμενης 1 εμπεριστατωμένα και να δοθεί η ευκαιρία στον συνήγορο που χειρίζεται την υπόθεση των εναγόντων να τοποθετηθεί και αυτός, καθότι δεν ήταν γνώστες της πρόθεσης αυτής της εναγόμενης
- Στη βάση των ανωτέρω, κατά την επόμενη δικάσιμο, υποβλήθηκε σχετικό αίτημα από την συνήγορο της εναγόμενης 1, στο πλαίσιο του οποίου τονίστηκαν τα εξής:
- Το γεγονός ότι οι ενάγοντες έχουν ήδη κλείσει την υπόθεση τους δεν πρέπει να αποτελέσει πρόβλημα για την προώθηση του σχετικού αιτήματος, καθότι δεν έχει αρχίσει ακόμα η προσκόμιση της δικής της μαρτυρίας της εναγόμενης
- Ο Γεωργιάδης δεν είναι πλέον υπάλληλος της εναγόμενης 1 και κατά συνέπεια δεν πρόκειται στην ουσία για εκπρόσωπο της, ώστε να είναι λογικά αναμενόμενο ότι θα μπορούσε να παρουσιαστεί ως μάρτυρας της τελευταίας και,
- Ότι οι δηλώσεις που αποδίδονται σε αυτόν είναι ουσιώδους σημασίας καθότι, μέσω τους, ως εκπρόσωπος, τότε, της εναγόμενης 1, φέρεται να δεσμεύει την τελευταία και/ή να συνομολογεί εκ μέρους της σύμφωνα με τους ενάγοντες ότι η εντολή που δόθηκε στις 14.03.2013 θα εκτελείτο αυθημερόν και,
- Στη βάση δε των ανωτέρω, η συνήγορος της εναγόμενης 1 προέβαλε τη θέση ότι όλες οι δηλώσεις που αποδίδονται στον Γεωργιάδη, αποτελούν εξ ακοής μαρτυρία και κατά συνέπεια νομιμοποιείται να ζητήσει από το Δικαστήριο την ενεργοποίηση των προνοιών του άρθρου 26 του Κεφ.
- Ο συνήγορος των εναγόντων, προέβαλε ένσταση στο σχετικό αίτημα, την οποία βάσισε σε δυο πυλώνες, ως ακολούθως:
- Ότι οι δηλώσεις που αποδόθηκαν στον Γεωργιάδη, δεν αποτελούν, στην έννοια του νόμου, εξ ακοής μαρτυρία, καθότι εμπίπτουν στις εξαιρέσεις του εν λόγω κανόνα και,
- Διαζευκτικά με το πρώτο πυλώνα, ανωτέρω, δεν τηρήθηκαν οι πρόνοιες του άρθρου 26
(1)του Κεφ.9, με αποτέλεσμα να μην παρέχεται στο Δικαστήριο η εκεί προνοούμενη διακριτική ευχέρεια, καθότι η δυνατότητα που οι πρόνοιες αυτές παρέχουν σε ένα διάδικο να αιτηθεί την κλήτευση συγκεκριμένου προσώπου για να αντεξεταστεί, επί εξ ακοής μαρτυρίας, μπορεί να ασκηθεί μόνο σε χρόνο πριν ο αντίδικος του κλείσει την υπόθεση του και όχι σε μεταγενέστερο χρόνο. Πρόσθεσε, συναφώς, ότι, δεν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την περίπτωση που απλά πρόλαβε η πλευρά των εναγόντων να κλείσει την υπόθεση της πριν εκφρασθεί η πρόθεση της εναγόμενης 1 να αντεξετάσει το συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά με την περίπτωση που, συνειδητά, η εκπρόσωπος της εναγόμενης 1, όχι απλά δεν προέβαλε σχετικό αίτημα μετά το κλείσιμο της υπόθεσης των εναγόντων, αλλά ζήτησε όπως η υπόθεση οριστεί σε νέα ημερομηνία με σκοπό να παρουσιάσει τους δικούς της μάρτυρες, ενέργεια που κατά τον συνήγορο των εναγόντων είναι ασυγχώρητη. Έχω μελετήσει με προσοχή το αίτημα, καθώς επίσης και τα ομολογουμένως πολύ βοηθητικά επιχειρήματα αμφοτέρων των συνηγόρων. Για τους λόγους που θα εξηγήσω ευθύς αμέσως, είμαι της γνώμης ότι το αίτημα δεν μπορεί να εγκριθεί. Ως προς το στάδιο που αυτό εγείρεται, με κάθε σεβασμό στη σχετική εισήγηση του συνηγόρου των εναγόντων, χωρίς να παραγνωρίζω το γεγονός ότι δεν πρόκειται για την περίπτωση που απλά πρόλαβε η πλευρά των εναγόντων να κλείσει την υπόθεσης της και αμέσως μετά υποβλήθηκε το σχετικό αίτημα αλλά για την περίπτωση που τούτο (το αίτημα) υποβλήθηκε κατά την επόμενη δικάσιμο, και αφού προηγουμένως δηλώθηκε από πλευράς της συνηγόρου της εναγόμενης 1 ότι θα παρουσιάσει την δική της μαρτυρία, εντούτοις, δεν διαφοροποιείται το γεγονός ότι το υπό εξέταση αίτημα υποβλήθηκε σε χρόνο πριν αρχίσει η παρουσίαση της μαρτυρίας της τελευταίας. Ως αναφέρθηκε στην υπόθεση Επί Τοις Αφορώσι την Αίτηση του Γιάννη άλλως Γιαννάκη Μ. Βασιλιτσιά,
(1995)1 Α.Α.Δ 1119, η φράση «κλείσει την υπόθεση του» που απαντάται στις πρόνοιες του άρθρου 26 του Κεφ. 9, δεν ερμηνεύεται αποκλειστικά στη βάση της δήλωσης του συνηγόρου ενός διαδίκου περί του ότι έκλεισε την υπόθεση του, αλλά συναρτάται και με το στάδιο στο οποίο υποβάλλεται το σχετικό αίτημα, και την όποια, τυχόν, αδικία προκαλείται στον αντίδικο του. Κρίνω, εν προκειμένω, ότι, με δεδομένη την μη έναρξη της παρουσίασης των μαρτύρων της εναγόμενης 1 και το ότι δεν προκύπτει οποιοσδήποτε δυσμενής επηρεασμός των εναγόντων, τα όσα προηγήθηκαν δεν αποτελούν ανυπέρβλητο εμπόδιο για να υποβληθεί το υπό εξέταση αίτημα στο στάδιο αυτό. Κατά συνέπεια, η εισήγηση του συνηγόρου των εναγόντων ότι το Δικαστήριο δεν έχει διακριτική ευχέρεια να εξετάσει το αίτημα, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ωστόσο, σε συμφωνία με την έτερη εισήγηση του συνηγόρου των εναγόντων, κρίνω ότι οι αποδιδόμενες στον Γεωργιάδη δηλώσεις, δεν αποτελούν εξ ακοής μαρτυρία στην έννοια του νόμου, αλλά και των όσων, σχετικώς, νομολογιακά αποφασίστηκαν. Εκείνο που προκύπτει από την σχετική με το ζητούμενο νομολογία, είναι ότι, το κατά πόσο μια δήλωση τρίτου προσώπου αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία, δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το κατά πόσο αυτή προσφέρεται προς απόδειξη της αλήθειας του ισχυρισμού περί γεγονότων που αναφέρεται στη δήλωση, αλλά, επιπροσθέτως, και με το κατά πόσο η δήλωση αυτή αφορά σε ενέργεια που αποτελεί επίδικο θέμα, ή θέμα σχετικό με επίδικο θέμα, οπότε σε μία τέτοια περίπτωση η μαρτυρία προσφέρεται ως πρωτογενής, και δεν αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία. Στην υπόθεση Δημοκρατία vs Μιχαλάκη Ευσταθίου Πανή (Αρ.1)
(1999)2 Α.Α.Δ. 124, σημειώθηκαν τα εξής σχετικά: «Προκύπτει σαφώς από τα πιο πάνω ότι πρώτη προϋπόθεση για να θεωρηθεί μαρτυρία ως εξ ακοής, πρέπει η επιχειρούμενη να δοθεί σε μαρτυρία δήλωση να περιέχει ισχυρισμό για γεγονότα και ακολούθως πρέπει ο σκοπός που δίδεται η μαρτυρία για τη δήλωση να είναι η απόδειξη της αλήθειας των γεγονότων αυτών. Προκύπτει επίσης ότι, όπου η δήλωση ισοδυναμεί με ενέργεια που αποτελεί επίδικο θέμα, ή θέμα σχετικό με επίδικο θέμα, τότε η δήλωση γίνεται αποδεκτή σε μαρτυρία ως πρωτογενής μαρτυρία (original evidence)». Δεν μου διαφεύγουν τα όσα σχετικά αναφέρθηκαν στην πιο πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Γιώργος Κουλλαπής vs Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) ΛΤΔ,
(2015)1 Α.Α.Δ,
- Σημειώνω, ωστόσο, ότι, το εκεί ζητούμενο, επί του οποίου και αποφασίστηκε το θέμα, ήταν μόνο το κατά πόσο η δήλωση των τρίτων προσφέρθηκε για την αλήθεια του περιεχομένου της, χωρίς να εξεταστεί και το αν αυτή αφορούσε σε ενέργεια που αποτελούσε επίδικο θέμα ή θέμα σχετικό με επίδικο θέμα. Στην προκειμένη περίπτωση, μολονότι η συνάντηση και η συζήτηση μεταξύ των εναγόντων 1 και 2 με τον Γεωργιάδη, στις 14.03.2013, δεν τελεί εν αμφιβόλω από την εναγόμενη 1, το περιεχόμενο της συζήτησης και δη το κατά πόσο, στην βάση της, προέκυψε συμφωνία μεταξύ των μερών ή ανάληψη υποχρέωσης εκτέλεσης της επίδικης εντολής από την εναγόμενη 1 ή δημιουργήθηκε εμπίστευμα, αποτελεί ξεκάθαρα επίδικο ζήτημα ενώπιον του Δικαστηρίου. Επίδικο ζήτημα αποτελεί και το κατά πόσο με την λήψη από τον Γεωργιάδη, κατ' εκείνη την ημέρα, της υπογραμμένης εντολής από τους ενάγοντες 1 και 2, οι τελευταίοι εγκατέλειψαν το μέρος αντιλαμβανόμενοι ότι η εντολή τους θα εκτελεστεί αυθημερόν (ως ο ενάγοντας 1 ανάφερε στην μαρτυρία του). Σημειώνω, στο σημείο αυτό, ότι, κατά την αντεξέταση του ενάγοντα 1 από την συνήγορο της εναγόμενης 1, όχι απλά αμφισβητήθηκαν οι σχετικές θέσεις του ως προς το τι διαμείφθηκε μεταξύ του ιδίου και του Γεωργιάδη, αλλά, επιπροσθέτως, υποβλήθηκε σε αυτόν, ότι ο Γεωργιάδης, ως εκπρόσωπος της εναγόμενης 1, προέβη σε εντελώς διαφορετικές δηλώσεις και δη ότι η επίδικη εντολή δεν θα μπορούσε να εκτελεστεί αν δεν παραδίδονταν προηγουμένως στην εναγόμενη 1 υπογεγραμμένα από τους ενάγοντες 3 και 4, άλλα έντυπα τα οποία είχαν δοθεί στους ενάγοντες 1 και 2 την συγκεκριμένη ημέρα για να τα επιστρέψουν σε μεταγενέστερο χρόνο. Προκύπτει, εν προκειμένω, ότι οι δηλώσεις που αποδίδονται στο Γεωργιάδη ισοδυναμούν με κατ' ισχυρισμό ενέργεια που αποτελεί επίδικο θέμα, και κατά συνέπεια μπορούν να προσφερθούν ως πρωτογενής μαρτυρία. Είμαστε δηλαδή αντιμέτωποι με την περίπτωση που οι ενάγοντες επικαλούνται συνομολόγηση προφορικής συμφωνίας, με την εναγόμενη 1, ή έστω, ανάληψη υποχρέωσης από την τελευταία και αποδίδουν, για σκοπούς απόδειξης τους ισχυρισμού τους αυτού, δηλώσεις σε εκπρόσωπο της τελευταίας, με την επικαλούμενη αυτή συμφωνία ή ανάληψη υποχρέωσης (ενέργεια), να αποτελεί επίδικο θέμα που δεν μπορεί να εξεταστεί παρά μόνο σε συνάρτηση με τις αποδιδόμενες στον Γεωργιάδη δηλώσεις. Επί τούτου σχετικά είναι και τα όσα αναφέρθηκαν στην πρόσφατη απόφαση του Εφετείου στην Ποινική Έφεση 74/2021, μεταξύ Μαυρόλουκα vs Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 31.10.
- Όπως εκεί αποφασίστηκε "Though you cannot give in evidence the declaration per se, yet when there is an act accompanied by a statement which is so mixed up with it to become part of the res gestae, evidence of such statement may be given" 104 [per Gove J. Howe v Malkin
(1878)40 L.T. 196]. The rationale is obvious: if words and conduct constitute a composite act, the court may be misled if the conduct is considered without the accompanying words». Διαφορετική αντιμετώπιση του πράγματος, θα απέληγε στο να επιτρέπεται ενεργοποίηση των προνοιών του άρθρου 26 του Κεφ. 9, όποτε ένας ενάγοντας επικαλείται τις δηλώσεις του αντιδίκου του για να ισχυριστεί συνομολόγηση συμφωνίας ή ανάληψη υποχρέωσης από τον τελευταίο ή, ακόμα, και δημιουργία εμπιστεύματος, για να κλητευθεί ο εναγόμενος ως μάρτυρας του ενάγοντα και να αντεξεταστεί επί των δηλώσεων του. Σημειώνω, συναφώς, ότι, η ιδιότητα του Γεωργιάδη ως υπάλληλος και εκπρόσωπος, τότε, της εναγόμενης 1, όχι απλά δεν αμφισβητείται από την τελευταία, αλλά, κατ' επίκληση της ιδιότητας του αυτής, τούτη υπέβαλε την θέση ότι με τις δηλώσεις του προς τον ενάγοντα 1 κατέστησε ξεκάθαρο ότι δεν συνομολογήθηκε καμία απολύτως συμφωνία, ούτε και αναλήφθηκε υποχρέωση, καθότι τούτος (ο Γεωργιάδης) έθεσε ως προϋπόθεση για εκτέλεση της εν προκειμένω εντολής, την προγενέστερη παράδοση στην εναγόμενη 1 των υπογραμμένων από τους ενάγοντες 3 και 4 εντύπων. Κατά συνέπεια στη βάση των ανωτέρω, κρίνω ότι οι δηλώσεις που αποδόθηκαν στον Γεωργιάδη, τόσο κατά τις 14.03.2013, όσο και σε μεταγενέστερο χρόνο, ως άμεσα συνυφασμένες με ενέργειες που αποτελούν επίδικα ζητήματα, δεν αποτελούν εξ ακοής μαρτυρία, με αποτέλεσμα να μη τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του άρθρου 26, του Κεφ. 9. Στη βάση των ανωτέρω, το αίτημα απορρίπτεται. (Υπ.) ................ Δ. Θεοδώρου, Π. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΨ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο