Ξενή Ξενίδη κ.α. ν. Κυπριακής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λιμιτεδ, Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 172/2024, 7/6/2024

(3)του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965, Ν.9/1965 (στο εξής «ο Νόμος»), επιζητούν την έκδοση Διατάγματος με το οποίο να παραμερίζεται η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 01.03.2024 (στο εξής «η επίδικη Ειδοποίηση ΙΑ»)[1]. Για σκοπούς ευχερέστερης κατανόησης των όσων εδώ απασχολούν, κρίνω ορθό να σκιαγραφήσω τα όσα προηγήθηκαν της επίδοσης στους Εφεσείοντες της επίδικης Ειδοποίησης ΙΑ, καθότι επ' αυτών εδράζονται και τα επιχειρήματα των τελευταίων. Η Καθ΄ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη (στο εξής «η Εφεσίβλητη»), αγόρασε, στο παρελθόν, από συγκεκριμένο Τραπεζικό Ίδρυμα, τραπεζική διευκόλυνση που παραχώρησε το τελευταίο προς τους Εφεσείοντες 1 και 3 (ως πρωτοφειλέτες) με την Εφεσείουσα 2, ως ενυπόθηκο οφειλέτη και εγγυητή. Κατόπιν της εξέλιξης αυτής, στη βάση των προνοιών του Μέρους VIA του Νόμου, η Εφεσίβλητη επέδωσε[2], στους Εφεσείοντες, Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» ημερομηνίας 18.05.2023, οι οποίες συνοδεύονταν από σχετικές καταστάσεις λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους (στο εξής «η Ειδοποίηση Ι»). Ουδέποτε η Εφεσίβλητη απέστειλε προς τους Εφεσείοντες την προβλεπόμενη στο Νόμο Ειδοποίηση Τύπου «Θ» (στο εξής «η Ειδοποίηση Θ»)[3]. Μετά την επίδοση της Ειδοποίησης Ι, η Εφεσίβλητη επέδωσε στους Εφεσείοντες Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», ημερομηνίας 28.11.2023, με την οποία τους ενημέρωσε ότι είχε ορισθεί πλειστηριασμός του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου της Εφεσείουσας 2, στις 20.03.2024 (στο εξής «η πρώτη Ειδοποίηση ΙΑ»). Ως αποτέλεσμα της επίδοσης της πρώτης Ειδοποίησης ΙΑ, οι Εφεσείοντες καταχώρησαν την Αίτηση/Έφεση 2/2024 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Εκκρεμούσας της διαδικασίας αυτής, η Εφεσίβλητη ενημέρωσε τους Εφεσείοντες ότι ο ορισθείς, με την πρώτη Ειδοποίηση ΙΑ, πλειστηριασμός, ακυρώθηκε, με αποτέλεσμα η διαδικασία αυτή να καταστεί άνευ αντικειμένου και να αποσυρθεί. Ακολούθως, η Εφεσίβλητη, χωρίς να επιδώσει νέα Ειδοποίηση Ι[4], επέδωσε την επίδικη Ειδοποίηση ΙΑ και όρισε ως νέα ημερομηνία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου την 14.06.2024 και ώρα 10:00π.μ. Στη βάση των πιο πάνω, κοινώς αποδεκτών, μεταξύ των μερών, γεγονότων, οι Εφεσείοντες καταχώρησαν την παρούσα Έφεση. Δεν χρειάζεται να αναφερθώ με λεπτομέρεια στους αναφερόμενους, στο κυρίως σώμα της, λόγους έφεσης, καθότι, κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία της έφεσης, ο συνήγορος των Εφεσειόντων προώθησε μόνο τρείς εξ' αυτών, εγκαταλείποντας τους υπόλοιπους. Οι τρείς πλέον λόγοι που προβάλλονται για παραμερισμό της επίδικης Ειδοποίησης ΙΑ, μπορούν να σκιαγραφηθούν ως εξής:

1. Ότι η Εφεσίβλητη, ως μέρος των υποχρεώσεων που ανέλαβε, με την αγορά των επίδικων τραπεζικών διευκολύνσεων, ήταν και η υποχρέωση του Πιστωτικού Ιδρύματος από το οποίο τις αγόρασε, να αποστέλλει, πριν την ενεργοποίηση των προνοιών του Μέρους VIA του Νόμου, και την προνοούμενη στο Νόμο Ειδοποίηση Θ, κάτι, που αποτελεί κοινό τόπο ότι δεν έπραξε.
2. Ότι, δεδομένης της ακύρωσης του πλειστηριασμού που θα λάμβανε χώρα στις 20.03.2024, για να νομιμοποιείται η Εφεσίβλητη να ορίσει νέο πλειστηριασμό, στη βάση του Μέρους VIA του Νόμου, θα έπρεπε να ενεργοποιήσει εκ νέου τις ρηθείσες πρόνοιες δια της επίδοσης νέας Ειδοποίησης Ι, και όχι να θεωρήσει, ως εισηγείται, ότι η προγενέστερη Ειδοποίηση Ι που επέδωσε, της επέτρεπε να προχωρήσει στον ορισμό του επίδικου πλειστηριασμού απλώς αποστέλλοντας νέα Ειδοποίηση ΙΑ, και
3. Η επίδοση της Ειδοποίησης Ι στον εφεσείοντα 3, την οποία επικαλείται η Εφεσίβλητη, δεν έγινε με τον δέοντα τρόπο, ως προνοείται, ρητώς, στο Νόμο, αλλά και ως αυτός ερμηνεύτηκε νομολογιακά, με αποτέλεσμα να μην έχει αρχίσει να μετρά η περίοδος των 45 ημερών που θα έπρεπε να παρέλθουν για να νομιμοποιείται, ακολούθως, να επιδώσει την επίδικη Ειδοποίηση ΙΑ. Συναφώς, προβάλλεται και ότι, τούτο, συστημικά, επηρεάζει το δέον της επίδοσης της επίδικης Ειδοποίησης ΙΑ, της οποίας ζητείται ο παραμερισμός. Στη βάση του περιορισμού αυτού των λόγων έφεσης, ο συνήγορος των Εφεσειόντων ζήτησε όπως το περιεχόμενο της Έφεσης και το μαρτυρικό υλικό που την υποστηρίζει, να εκληφθεί, στο βαθμό που είναι σχετικό, ως επικουρικό των τριών αυτών λόγων έφεσης, και ανάφερε στο Δικαστήριο ότι είχε ήδη αναρτήσει στον ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης τη γραπτή του αγόρευση. Η συνήγορος της Εφεσίβλητης ανάφερε ότι και εκείνη ανάρτησε την αγόρευση της στον φάκελο, και ζήτησε από το Δικαστήριο να συνυπολογίσει μόνο το μέρος της εκείνο που σχετίζεται με τους περιορισμένους, πλέον, λόγους έφεσης, μια και αυτή ετοιμάστηκε με σκοπό να αντιμετωπίσει την έφεση ως αυτή είχε αρχικώς, και δη πριν τον περιορισμό της. Προχωρώ, τώρα να εξετάσω τους τρεις λόγους έφεσης. Ως προς τον υπ' αριθμό 1, ανωτέρω, λόγο έφεσης, με κάθε σεβασμό στην αντίθετη εισήγηση των Εφεσειόντων, είμαι της γνώμης ότι οι σχετικές πρόνοιες του Νόμου, ως ίσχυαν κατά τον χρόνο επίδοσης της επίδικης Ειδοποίησης Ι, ξεκαθαρίζουν το ζήτημα. Ως προνοούσε το άρθρο 44Β

(1)και

(2)του Νόμου, μέχρι και τις 14.07.2023, όταν και τροποποιήθηκε, ενυπόθηκοι δανειστές που δεν αποτελούσαν αδειοδοτημένα πιστωτικά ιδρύματα, στη έννοια του Νόμου, δεν είχαν υποχρέωση να αποστείλουν στους ενυπόθηκους οφειλέτες ή στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, Ειδοποίηση Θ. Η Ειδοποίηση Θ, πάντα στη βάση των σχετικών, εν ισχύ τότε, προνοιών του Νόμου (βλ. άρθρο 44Β και 44Γ

(1)), θα έπρεπε να αποστέλλεται πριν την Ειδοποίηση Ι, και μόνο μια φορά. Η εν προκειμένω Ειδοποίηση Ι που επέδωσε η Εφεσίβλητη, ήταν ημερομηνίας 18.05.2023 και επιδόθηκε[5] στους Εφεσείοντες στις 07.07.2023, και δη επτά ημέρες πριν την δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα του Κράτους του τροποποιητικού, του Νόμου, Ν.65(I)/2023, στη βάση του οποίου η εν λόγω υποχρέωση μετατέθηκε στους ώμους όλων των αδειοδοτημένων ιδρυμάτων, είτε είναι πιστωτικά είτε όχι. Η δε επιπρόσθετη πρόνοια, μέσω του ανωτέρω τροποποιητικού Νόμου, δια της προσθήκης του άρθρου 44Γ(Α)[6], περί αναδρομικής εφαρμογής της υποχρέωσης αποστολής Ειδοποίησης Θ από κάθε αδειοδοτημένο ίδρυμα στις περιπτώσεις που δεν είχε, κατά τον χρόνο θέσπισης του τροποποιητικού αυτού Νόμου, ακόμα πραγματοποιηθεί, ή πραγματοποιηθεί επιτυχώς, ο πρώτος πλειστηριασμός, αφορούσε αποκλειστικά τις περιπτώσεις όπου «το ενυπόθηκο υπό εκποίηση ακίνητο αποτελεί κύρια κατοικία επιλέξιμου οφειλέτη» με τον όρο «κύρια κατοικία», να ερμηνεύεται στο άρθρο 44ΙΕ του Νόμου ότι αφορά στην «κατοικία που χρησιμοποιείται (από τον επιλέξιμο οφειλέτη) για τη διαμονή του ιδιοκτήτη της ή/και των μελών της οικογένειας αυτού, για περίοδο πέραν των έξι

(6)μηνών κατ' έτος, η εκτιμημένη αξία της οποίας δεν υπερβαίνει τις διακόσιες πενήντα χιλιάδες ευρώ (€250.000)?», κάτι που δεν εφαρμόζεται στην υπό εξέταση περίπτωση, αφού το ενυπόθηκο ακίνητο, μολονότι χρησιμοποιείται ως κύρια κατοικία, δεν εμπίπτει εντός της ερμηνείας του ανωτέρου όρου, αφού η αξία του υπερβαίνει τις €250.000,00[7]. Κατά συνέπεια, η όποια ειδική αναφορά του νομοθέτη για αναδρομική ισχύ της υποχρέωσης αποστολής Ειδοποίησης Θ από κάθε αδειοδοτημένο ίδρυμα, περιορίστηκε μόνο στην ανωτέρω περίπτωση, με αποτέλεσμα, κατά τον χρόνο που η Εφεσίβλητη ενεργοποίησε τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου για την υπό εξέταση περίπτωση (επιδίδοντας την Ειδοποίηση Ι), ως μη αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, δεν όφειλε να αποστείλει Ειδοποίηση Θ. Επομένως, ο εν προκειμένω λόγος έφεσης απορρίπτεται. Ως προς τον υπ' αριθμό 3, ανωτέρω, λόγο έφεσης, και δη ότι η Ειδοποίηση Ι δεν επιδόθηκε δεόντως στον Εφεσείοντα 3, οι Εφεσείοντες, μέσω της ενόρκου δηλώσεως της Εφεσείουσας 2, που υποστηρίζει την Έφεση, ισχυρίζονται ότι ο Εφεσείοντας 3, κατά τον χρόνο επίδοσης της Ειδοποίησης Ι, δεν διέμενε στην διεύθυνση των Εφεσειόντων 1 και 2/γονέων του, στην οποία και ο επιδότης επέδωσε τούτη, αλλά στο εξωτερικό, και συγκεκριμένα στις ΗΠΑ. Εν προκειμένω, αναφέρουν ότι η Εφεσίβλητη, μέσω Υπεράσπισης που καταχώρησαν οι Εφεσείοντες στην εκκρεμούσα αγωγή 1279/2017, με ίδιους, ως η παρούσα, διαδίκους, από το 2018, γνώριζε ότι ο Εφεσείοντας 3 διατεινόταν ότι διαμένει στο εξωτερικό, και κατά συνέπεια δεν θα έπρεπε να επιδιώξουν την επίδοση της Ειδοποίησης Ι στους Εφεσείοντες 1 και 2 ως συγγενείς και συγκάτοικους του. Προς απόδειξη του ισχυρισμού τους ότι ο Εφεσείοντας 3 διαμένει στις ΗΠΑ, η Εφεσείουσα 2, στην ένορκη δήλωσή της, επισυνάπτει αντίγραφο τραπεζικού λογαριασμού που διατηρεί ο πρώτος σε τραπεζικό ίδρυμα στην εν λόγω χώρα. Προβάλλουν, πάντα συναφώς, ότι η Ειδοποίηση Ι που απευθυνόταν στον Εφεσείοντα 3, επιδόθηκε στην Εφεσείουσα 2 (ως μητέρα και συγκάτοικό του), η οποία και ανέφερε, ως ισχυρίζεται, στον επιδότη, κατά την ημέρα της εν προκειμένω επίδοσης, ότι ο πρώτος δεν διαμένει στην εν λόγω διεύθυνση, αλλά στο εξωτερικό, και ότι, παρά ταύτα, ο επιδότης άφησε την Ειδοποίηση Ι στο σημείο και κατέγραψε, ψευδώς, στην ένορκη δήλωση επίδοσης που ετοίμασε, ότι αυτός είναι συγκάτοικος της. Τέλος, πάντα συναφώς, παραπέμπουν και στην Αίτηση/Έφεση 4/2024, που καταχώρησαν με σκοπό να παραμερίσουν την πρώτη Ειδοποίηση ΙΑ, στην οποία καταγράφεται, επακριβώς, η διεύθυνση διαμονής του Εφεσίβλητου 3 στις ΗΠΑ. Στην αντίπερα όχθη, η Εφεσίβλητη προβάλλει ότι, αφού αρχικώς επιχείρησε να επιδώσει την Ειδοποίηση Ι με συστημένη επιστολή, ως ο Νόμος ορίζει, και δεν επιτεύχθηκε, με τον τρόπο αυτό η επίδοση της, ακολούθως, πάντα στη βάση των σχετικών προνοιών του Νόμου, επιχείρησε την προσωπική επίδοση της στην τελευταία γνωστή διεύθυνση των Εφεσειόντων, ως αυτή καταγραφόταν επί των συμβάσεων των τραπεζικών διευκολύνσεων, αφού ποτέ, προηγουμένως, ο Εφεσείοντας 3 τους είχε ενημερώσει για οποιανδήποτε αλλαγή της εν λόγω, δηλωθείσας από τον ίδιο, διεύθυνσης διαμονής του. Παραπέμπουν δε στις πρόνοιες του άρθρου 44ΙΕ του Νόμου, όπου γίνεται η εξής αναφορά: «σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας [.] του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή επικοινωνία απευθύνεται [.] και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο». Είναι, επί του προκειμένου, η θέση της Εφεσίβλητης, στη βάση, πάντα, των προνοιών του άρθρου 44ΙΕ, ότι «η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας .», και ότι, δεδομένων των σχετικών γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα περίπτωση, η επίδοση της Ειδοποίησης Ι στον Εφεσείοντα 1 (και όχι στην Εφεσείουσα 2, ως η τελευταία αιτιάται), ως πατέρα και συγκάτοικο του Εφεσείοντα 3 (ως καταγράφεται, σχετικώς, και επί της ένορκης δήλωσης επίδοσης του επιδότη που διενήργησε την εν προκειμένω επίδοση - βλ. Τεκμήριο 9 της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την ένσταση) έγινε νομότυπα και δη ως η Δ.5 θ.2.

(1)(i) προνοεί. Προβάλλουν, πάντα συναφώς, ότι, ως προκύπτει από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του επιδότη, ο οποίος δεν αντεξετάστηκε σχετικώς, στην Εφεσείουσα 2, σε σχέση με τον Εφεσείοντα 3, έγινε μόνο η ιδιωτική επίδοση της Ειδοποίησης ΙΒ, για το νομότυπο και δέον της οποίας, δεν προβάλλεται κανένας λόγος έφεσης. Επίσης, πάντα συναφώς, μέσω άλλης ένορκης δήλωσης που ετοίμασε ο εν προκειμένω επιδότης, η οποία, επίσης, υποστηρίζει την ένσταση, η Εφεσίβλητη αρνείται τη θέση της Εφεσείουσας 2 περί πληροφόρησης του πρώτου από την τελευταία ότι ο Εφεσείοντας 3 διαμένει στο εξωτερικό, και, τουναντίον, πάντα μέσω της σχετικής ένορκης δήλωσης του επιδότη, προβάλλει τη θέση ότι οι Εφεσείοντες 1 και 2, κατά την, προς αυτούς, επίδοση των διαφόρων Ειδοποιήσεων που απευθύνονταν στον Εφεσείοντα 3, δήλωναν στον πρώτο ότι ο τελευταίος διαμένει μαζί τους στην συγκεκριμένη διεύθυνση. Έχοντας υπόψη τα ανωτέρω, αλλά και για τους λόγους που θα εξηγήσω κατωτέρω, κρίνω ότι οι Εφεσείοντες δεν απέσεισαν το βάρος που έφεραν για να αποδείξουν ότι η επίδοση της Ειδοποίησης Ι δεν έγινε δεόντως. Προτού προχωρήσω και καταγράψω τη σχετική συλλογιστική μου, κρίνω σημαντικό, στο σημείο αυτό, να υποδείξω ότι δεν μου διαφεύγει η θέση της Εφεσίβλητης ότι το δέον της επίδοσης της Ειδοποίησης Ι δεν αποτελεί αναγνωρισμένο από το άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου, επί του οποίου εδράζεται η παρούσα έφεση, λόγο για να παραμεριστεί η επίδικη Ειδοποίηση ΙΑ. Σημειώνω συναφώς, ότι οι Εφεσείοντες δεν επικαλούνται το μη δέον της εν προκειμένω επίδοσης ως αναγνωρισμένο από τον Νόμο λόγο παραμερισμού της Ειδοποίησης ΙΑ, αλλά για να υποστηρίξουν ότι θα πρέπει να τους αποδοθεί η αιτούμενη θεραπεία, καθότι η δέουσα επίδοση της Ειδοποίησης Ι αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορεί, στη βάση των σχετικών προνοιών του Νόμου, ένας ενυπόθηκος δανειστής να ορίσει, ακολούθως, πλειστηριασμό ενυπόθηκου ακινήτου μέσω επίδοσης Ειδοποίησης ΙΑ. Είναι, εν προκειμένω, η θέση των Εφεσειόντων ότι, αν γίνει δεκτή η θέση τους ότι η Ειδοποίηση Ι δεν επιδόθηκε δεόντως στον Εφεσείοντα 3, τότε δεν έχει αρχίσει να μετρά η προβλεπόμενη στον Νόμο περίοδος των 45 ημερών που πρέπει να παρέλθουν προτού η Εφεσίβλητη, ως ενυπόθηκος δανειστής, να δικαιούτο να επιδώσει την επίδικη Ειδοποίηση ΙΑ και, κατά συνέπεια, δικαιολογείται ο παραμερισμός της επίδικης Ειδοποίησης ΙΑ στη βάση των προνοιών του άρθρου 44Γ

(3)(γ). Στη βάση της συλλογιστικής αυτής, αφενός προβάλλουν ότι η Εφεσίβλητη δεν έχει εκπληρώσει αναγκαία προϋπόθεση για να είναι δυνατή η επίδοση της Ειδοποίησης ΙΑ, και αφετέρου, πάσχει, συστημικά, και η επίδοση της επίδικης Ειδοποίησης ΙΑ, το μη δέον της οποίας αποτελεί, επίσης, στη βάση του άρθρου 44Γ

(3)(β) του Νόμου, αναγνωρισμένο λόγο για παραμερισμό της. Επανερχόμενος στον υπό εξέταση λόγο έφεσης, τα όσα οι Εφεσείοντες προβάλλουν προς απόδειξη της θέσης τους ότι η επίδοση της Ειδοποίησης Ι δεν έγινε δεόντως, δεν επαρκούν κατά την γνώμη μου για να κρίνω ότι απέσεισαν το σχετικό βάρος που έφεραν. Και τούτο γιατί: · Το γεγονός ότι ο Εφεσείοντας 3, στη βάση του Τεκμηρίου 6 της ένορκης δήλωσης της Εφεσείουσας 2, φέρεται να διατηρεί λογαριασμό, τουλάχιστον από τις 21.11.2023[8] σε τράπεζα των ΗΠΑ, και να έχει δηλώσει στην εν λόγω τράπεζα ότι διαμένει σε συγκεκριμένη διεύθυνση στις ΗΠΑ, δεν αποτελεί, άνευ άλλου, απόδειξη ότι κατά το χρόνο της επίδοσης της Ειδοποίησης Ι (07.07.2023) δεν ήταν συγκάτοικος των Εφεσειόντων 1 και

1. · Εν πάση περιπτώσει, η όποια αναφορά στο δικόγραφο της Υπεράσπισης του Εναγομένου 3 στο πλαίσιο της αγωγής 1279/2017, δεν αρκεί για να θεωρηθεί, ότι τούτος, μέσω της, ενημέρωσε του Εφεσείοντες περί αλλαγής της διεύθυνσης διαμονής του, αφού η μόνη εκεί σχετική αναφορά περιορίζεται στον εντελώς γενικό ισχυρισμό περί του ότι διαμένει στο Λος Άντζελες των ΗΠΑ, χωρίς να αναφέρει την ακριβή διεύθυνση διαμονής του ώστε να εξυπηρετείται ο σκοπός μιας ενημέρωσης από οφειλέτη στο δανειστή του περί αλλαγής διεύθυνσης διαμονής. · Όπως και να έχει το πράγμα, το γεγονός ότι κάποιος, στο πλαίσιο ενός δικογράφου του που καταχώρησε το 2018, χωρίς προηγουμένως να ενημερώσει τον δανειστή του περί συγκεκριμένης νέας διεύθυνσης διαμονής του, ισχυρίζεται ότι διαμένει σε συγκεκριμένη χώρα, δεν οδηγεί, άνευ άλλου, και στο ότι, κατά τον Ιούλιο του 2023, όταν και επιδόθηκε η Ειδοποίηση Ι, τούτος συνέχιζε να διαμένει στο εξωτερικό. · Το γεγονός ότι, στο πλαίσιο της έφεσης 2/2024, που καταχωρήθηκε τον Γενάρη του 2024 από τους Εφεσείοντες, ο Εφεσείοντας 3, αναφέρει συγκεκριμένη διεύθυνση στις ΗΠΑ, ως διεύθυνση διαμονής του, δεν έχει την σημασία που του αποδίδουν οι Εφεσείοντες, καθότι η Ειδοποίηση Ι έχει επιδοθεί κατά τον Ιούλιο του 2023 και δη σε χρόνο πριν την καταχώρηση της έφεσης 2/
2. · Τα όσα ο επιδότης ισχυρίζεται ως προς τις συνθήκες επίδοσης της Ειδοποίησης Ι που απευθυνόταν στο Εφεσείοντα 3, και ειδικότερα ως προς το σε ποιον επιδόθηκε τούτη και ποια η σχέση του με τον Εφεσείοντα 3, δεν μπορούν να αγνοηθούν. Ως, σχετικώς, αποφασίστηκε στην υπόθεση Marfin Popular Bank Public Ltd v. Ανδρούλλας Γεωργίου Κωστή

(2012)1 Α.Α.Δ. 1528, όταν το εγειρόμενο ενώπιον του Δικαστηρίου ζήτημα αφορά σε επίδοση, και ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται η σχετική ένορκη δήλωση του επιδότη, εκείνος που αμφισβητεί την ορθότητα του περιεχομένου της, και δεν μπορεί να το πράξει με πειστικό τρόπο, οφείλει να αντεξετάσει τούτον, κάτι που δεν επιχειρήθηκε καν στην υπό εξέταση περίπτωση. Πόσο δε μάλλον, που στην προκειμένη περίπτωση, μέσω της σχετικής ένορκης δήλωσης του επιδότη, προκύπτει ότι η επίδοση της Ειδοποίησης Ι, σε σχέση με τον Εφεσείοντα 3, δεν έγινε στη Εφεσείουσα 2, ως η ίδια, με εντελώς γενική αναφορά της, διατείνεται, αλλά στον Εφεσείοντα 1, ο οποίος και δεν αποτελεί μάρτυρα στην παρούσα διαδικασία. Δεδομένης δε της μη ανατροπής της θέσης της Εφεσίβλητης ότι η εν προκειμένω επίδοση έγινε στον Εφεσείοντα 1 και όχι στην Εφεσείουσα 2, δεν μπορεί να προσδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στην θέση της τελευταίας ότι, κατά την επίδοση της Ειδοποίησης Ι, ανάφερε στον επιδότη ότι ο Εφεσείοντας 3 δεν διαμένει στην ρηθείσα διεύθυνση και ότι έχει μετοικίσει στο εξωτερικό. · Με την μη αντεξέταση του επιδότη από τους Εφεσείοντες, στη βάση της μη πειστικής, από πλευράς των Εφεσειόντων, ως ανωτέρω αναλύεται, αμφισβήτησης του τρόπου και συνθηκών επίδοσης της Ειδοποίησης Ι, δεν μπορώ παρά να αποδεχθώ τους δικούς του, σχετικούς, ισχυρισμούς, μέρος των οποίων είναι και ότι ο Εφεσείοντας 1, κατά την επίδοση της εν προκειμένω Ειδοποίησης σε σχέση με τον Εφεσείοντα 3, του ανάφερε ότι ο τελευταίος διαμένει μαζί του στην εν λόγω διεύθυνση. Στη βάση της πιο πάνω κατάληξης και δη ότι οι Εφεσείοντες δεν απέσεισαν το σχετικό βάρος που έφεραν, η επίδοση της Ειδοποίησης Ι σε ενήλικα συγκάτοικο του Εφεσείοντα 3 που διαμένει μαζί του, κρίνεται ως νομίμως διενεργηθείσα, εντός της εμβέλειας των προνοιών της Δ.5 θ.2.

(1)(i), ως επιτρέπει και το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου. Κατά συνέπεια, οι Εφεσείοντες απέτυχαν να αποδείξουν ότι η επίδοση της Ειδοποίησης Ι δεν έγινε δεόντως, με αποτέλεσμα και οι δύο βάσεις επί των οποίων εδράζεται ο σχετικός λόγος έφεσης να κρίνονται ανεδαφικές. Ερχόμενος τώρα στον τελευταίο, υπ' αριθμό 2, ανωτέρω, λόγο έφεσης, κρίνω και τούτον ανεδαφικό για τον εξής λόγο: Ο Νόμος δεν προνοεί ρητά την διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί σε σχέση με την Ειδοποίηση Ι στην περίπτωση, που, κατόπιν μεταγενέστερης επίδοσης Ειδοποίησης ΙΑ, δεν διενεργηθεί ο εκεί αναφερόμενος πλειστηριασμός. Είμαι, ωστόσο, της γνώμης ότι, οι πρόνοιες των άρθρων 44Β

(3), 44Γ

(1)και 44Γ

(3)του Νόμου, μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για ασφαλή κρίση επί του ζητήματος. Και εξηγώ: Ως αβίαστα προκύπτει από τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ

(1), με την επίδοση από τον ενυπόθηκο δανειστή της Ειδοποίησης Ι, κηρύσσεται η έναρξη της διαδικασίας εκποίησης δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Νόμου, που εδώ αφορά. Επίσης, στη βάση των προνοιών του άρθρου 44Γ

(3), σε συνδυασμό με τις πρόνοιες των προγενέστερων υποπαραγράφων του ιδίου άρθρου, μέσω έφεσης, ως η υπό εξέταση, μπορεί να παραμεριστεί μόνο η Ειδοποίηση της σκοπούμενης πώλησης, και δη η Ειδοποίηση ΙΑ και καμία άλλη προβλεπόμενη από τον Νόμο Ειδοποίηση. Κατά συνέπεια, τυχόν παραμερισμός μιας Ειδοποίησης ΙΑ, δεν απολήγει, αυτόματα, και σε παραμερισμό τυχόν επιδοθείσας, προγενεστέρως, Ειδοποίησης Ι, με την επίδοση της οποίας έχει ήδη κηρυχθεί η έναρξη της διαδικασίας εκποίησης. Αυτό εξάγεται και από τις πρόνοιες του άρθρου 44Β

(3), οι οποίες προβλέπουν για δικαίωμα κάθε ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου να προχωρήσει με ένδικα μέσα ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου και να αμφισβητήσει το δικαίωμα ενός ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητεί θεραπείες που προβλέπονται από το Μέρος VIA του Νόμου, κάτι που ο τελευταίος πράττει με την έναρξη της διαδικασίας εκποίησης δια της επίδοσης της Ειδοποίησης Ι. Είναι για αυτούς τους λόγους που είμαι της γνώμης ότι, η μη διενέργεια ενός ορισθέντος, μέσω Ειδοποίησης ΙΑ, πλειστηριασμού, δεν απολήγει, άνευ άλλου, αυτόματα, σε ακύρωση της έναρξης της διαδικασίας εκποίησης και σε συστημικό παραμερισμό της Ειδοποίησης Ι που επιδόθηκε προηγουμένως. Για αυτό και κρίνω ότι δεν είναι αναγκαία η εκ νέου επίδοση Ειδοποίησης Ι για σκοπούς επίδοσης νέας Ειδοποίησης ΙΑ όταν ο πλειστηριασμός που ορίσθηκε με προγενέστερη Ειδοποίηση ΙΑ δεν διενεργήθηκε. Πόσο δε μάλλον όταν, ως συμβαίνει και στην προκειμένη περίπτωση, η προγενέστερη επιδοθείσα Ειδοποίηση ΙΑ δεν παραμερίστηκε με απόφαση Δικαστηρίου, αλλά απλώς ακυρώθηκε, ενδοτμηματικά, προφανώς, από την Εφεσίβλητη. Εν πάση περιπτώσει, στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, παρέμεινε άγνωστος ο λόγος που δεν διενεργήθηκε ο πλειστηριασμός στις 20.03.2024, και το βάρος απόδειξης ότι η μη διενέργεια του ή ο λόγος της μη διενέργειας του υπέχει σημασίας για την εν προκειμένω κρίση, το φέρουν οι Εφεσείοντες και δεν το απέσεισαν. Δεν μου διαφεύγει η επιχειρηματολογία των αδελφών Δικαστών που αποφάσισαν, επί του ζητήματος, διαφορετικά, στη βάση, μεταξύ άλλων και του γεγονότος ότι, κατά την σύνταξη και επίδοση της νέας Ειδοποίησης ΙΑ, το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό για την πληρωμή του οποίου θα διενεργηθεί ο πλειστηριασμός, θα είναι διαφορετικό από το σχετικό υπόλοιπο κατά τον χρόνο της σύνταξης και επίδοσης της πρώτης Ειδοποίησης ΙΑ. Είμαι, ωστόσο, της γνώμης ότι, το θέμα αυτό δεν προκαλεί οποιαδήποτε σύγχυση, καθότι το μόνο που διαφοροποιείται, σε μια τέτοια περίπτωση, είναι το ακριβές οφειλόμενο ποσό, στη βάση, είτε επιπρόσθετου τόκου που προέκυψε κατά την περίοδο μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης Ειδοποίησης ΙΑ, είτε της αφαίρεσης ποσών που τυχόν πιστώθηκαν έναντι του χρέους, στο μεταξύ. Κατά συνέπεια, με δεδομένη την νομική επιταγή για καταγραφή επί μίας Ειδοποίησης Ι, του υπόλοιπου απαιτητού ποσού, πλέον του συγκεκριμένου χρεωθέντος ποσοστού επιτοκίου (και μόνο)[9], και με δεδομένη την επίσης νομική επιταγή για καταγραφή επί κάθε Ειδοποίησης ΙΑ, όχι απλά του χρεωθέντος ποσοστού του επιτοκίου, αλλά του συνολικού ποσού των συσσωρευμένων τόκων (βλέπε προτεινόμενους τύπους των Ειδοποιήσεων αυτών στο Παράρτημα Β του Νόμου), δεν προκύπτει οποιοδήποτε ζήτημα σύγχυσης ή δυσμενούς επηρεασμού του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλων ενδιαφερομένων προσώπων ως προς το οφειλόμενο ποσό, αφού επί της τελευταίας Ειδοποίησης ΙΑ, θα καταγράφεται, επ' ακριβώς, το απαιτητό, δυνάμει της υποθήκης, ποσό, πλέον το συνολικό ποσό του τόκου, ως αυτά θα προκύψουν, είτε στη βάση επιπρόσθετου τόκου που χρεώθηκε κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης Ειδοποίησης ΙΑ, είτε δια της αφαίρεσης τυχόν ποσών που πιστώθηκαν, στο διάστημα αυτό, έναντι του ενυπόθηκου χρέους. Κρίνω, επομένως, ότι, · με την επίδοση της επίδικης Ειδοποίησης Ι, η Εφεσίβλητη έχει κηρύξει την έναρξη της διαδικασίας εκποίησης του Μέρους VIA του Ν.9/1965, · παρήλθαν τουλάχιστον 45 ημέρες από την επίδοση της Ειδοποίησης Ι και οι Εφεσείοντες, καθώς επίσης και τα άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα προς τα οποία επιδόθηκαν σχετικές Ειδοποιήσεις Ι, δεν έχουν συμμορφωθεί με τις εκεί αναφερόμενες υποχρεώσεις τους, · στη βάση των όσων έχουν τεθεί ενώπιον μου, δεν φαίνεται οι Εφεσείοντες ή άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, να έχουν εξασφαλίσει, μέσω άλλων ένδικων μέσων, διάταγμα που να απαγορεύει στους εφεσίβλητους να ασκήσουν το δικαίωμα τους να κινούν τις διαδικασίες του Μέρους VIA του Νόμου, · δεν φαίνεται, καθ' οιονδήποτε τρόπο, να έχει παραμεριστεί, δικαστικώς η πρώτη Ειδοποίηση ΙΑ εις τρόπο που καθίστατο αναγκαία η εκ νέου επίδοση Ειδοποίησης Ι, και · δεν φαίνεται, στη βάση πάντα των όσων έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, να έχουν, συνεπεία της αποστολής δυο ειδοποιήσεων ΙΑ, επηρεαστεί δυσμενώς τα συμφέροντα των Εφεσειόντων. Με γνώμονα τα ανωτέρω, κρίνω ότι δεν ήταν απαραίτητη η επίδοση νέας Ειδοποίησης Ι πριν την επίδοση της επίδικης Ειδοποίησης ΙΑ, και κατά συνέπεια και ο τελευταίος προβαλλόμενος λόγος έφεσης δεν μπορεί να γίνει δεκτός. Ως αποτέλεσμα, η παρούσα Έφεση απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα της Έφεσης, δεν έχω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω του κανόνα που τα θέλει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας, και κατά συνέπεια τούτα επιδικάζονται υπέρ της Εφεσίβλητης και εναντίον των Εφεσειόντων 1, 2 και 3, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).......... Δ. Θεοδώρου, Π. Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Οι λοιπές αιτούμενες θεραπείες εγκαταλείφθηκαν κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία της Έφεσης. [2] Ως προς το δέον της επίδοσης αυτής οι δυο πλευρές προωθούν συγκρουόμενες εκδοχές και προβάλλεται και σχετικός λόγος έφεσης. [3] Η παράληψη αυτή προβάλλεται ως βάση για ένα εκ των προβαλλόμενων λόγων έφεσης. [4] Και αυτή η παράληψη προβάλλεται ως βάση για ένα εκ των προβαλλόμενων λόγων έφεσης. [5] Το δέον ή μη της επίδοσης αυτής θα εξεταστεί κατωτέρω. [6] "44ΓΑ.-

(1)Ανεξαρτήτως των διατάξεων της πρώτης επιφύλαξης του εδαφίου

(2)του άρθρου 44Β, οι διατάξεις του εδαφίου (2Α) του άρθρου 44Β ισχύουν για όλες τις διαδικασίες εκποίησης δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους για τις οποίες δεν έχει πραγματοποιηθεί ή δεν έχει πραγματοποιηθεί επιτυχώς ο πρώτος πλειστηριασμός κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου και το ενυπόθηκο υπό εκποίηση ακίνητο αποτελεί κύρια κατοικία επιλέξιμου οφειλέτη, και, ως εκ τούτου, οποιαδήποτε έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Θ», «Ι» και «ΙΑ» του Δεύτερου Παραρτήματος, έχει αποσταλεί αναφορικά με τις περιπτώσεις που αναφέρονται πιο πάνω θεωρείται άκυρη και αποστέλλεται εκ νέου.».» [7] Η αξία του ακινήτου, ως αυτή αναφέρεται, στη βάση της επιφυλασσόμενης τιμής εκποίησης επί της επίδικης Ειδοποίησης ΙΑ (€551.575,00) δεν αμφισβητείται από καμία πλευρά. [8] Βλέπε δεξιά, πάνω, γωνία της πρώτης σελίδας του Τεκμηρίου 6. [9] Όχι του συσσωρευμένου ποσού των τόκων. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο