PROMOESPORT BASTER BCN SL ν. ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «ΟΜΟΝΟΙΑ» ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 974/2013, 13/9/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 974/2013 Μεταξύ: PROMOESPORT BASTER BCN SL Ενάγοντες και ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΟΜΟΝΟΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Εναγόμενοι Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερομηνίας 19.3.2013 Μεταξύ: PROMOESPORT BASTER BCN SL Ενάγουσα και ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «ΟΜΟΝΟΙΑ» ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Εναγόμενοι ___________________ Aίτηση της Grupo Polari 2009 SL/Αιτήτριας ημερομηνίας 15.2.2024 για αντικατάσταση ενάγουσας __________________ 13 Σεπτεμβρίου, 2024 Εμφανίσεις: Για Grupo Polari 2009 SL/Αιτήτρια: κα Αχιλλέως για Μάρκος Σπανός & Σια Για Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση: κ. Χριστοφή για Χριστόφορος Χριστοφή & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια και η νυν Ενάγουσα είναι εταιρείες εγγεγραμμένες στην Ισπανία. Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι στις 19.11.2015 συγχωνεύθηκε με την Ενάγουσα. Υποστηρίζει ότι, ως αποτέλεσμα της συγχώνευσης, η Αιτήτρια απέκτησε όλα τα περιουσιακά στοιχεία, δικαιώματα και υποχρεώσεις της Ενάγουσας. Η δε Ενάγουσα μετά τη συγχώνευση απώλεσε την ξεχωριστή νομική της προσωπικότητα κι έπαυσε να υφίσταται. Μέσω της παρούσας Αίτησης, η Αιτήτρια ζητά την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής ώστε να αντικαταστήσει τη νυν Ενάγουσα και να καταστεί η ίδια Ενάγουσα. Ζητά επίσης να επιτραπεί η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης για να εισαγάγει τους πιο πάνω ισχυρισμούς. Σημειώνω παρενθετικά ότι η ακρόαση της αγωγής δεν έχει ξεκινήσει. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου στο γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια. Αυτός αναφέρει ότι την 1.9.2023 λήφθηκε ηλεκτρονικό μήνυμα από τον δικηγόρο των Εναγόμενων (που απευθυνόταν προς το Δικαστήριο με κοινοποίηση προς τους ίδιους) όπου ανέφερε ότι από έρευνα που διενήργησε στο μητρώο εταιρειών της Ισπανίας διαπίστωσε πως η νυν Ενάγουσα εταιρεία είναι ανενεργή (defunct) από το 2015 καθώς και ότι όλοι οι διευθυντές της παραιτήθηκαν έκτοτε. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, αυτά τα δεδομένα δεν ήταν εις γνώση των δικηγόρων της Ενάγουσας που ζήτησαν χρόνο προκειμένου να επικοινωνήσουν με τους πελάτες τους και να τα διερευνήσουν. Την ίδια μέρα, 1.9.2023, η οικονομική διευθύντρια της Αιτήτριας τους ενημέρωσε ότι η νυν Ενάγουσα δεν ήταν ανενεργή αλλά είχε συγχωνευθεί με την Αιτήτρια εταιρεία. Η συγχώνευση έγινε με βάση το Ισπανικό δίκαιο. Στις 6.9.2023, τους απέστειλε την πράξη συγχώνευσης και τους ενημέρωσε ότι η Ενάγουσα «δεν υφίστατο πλέον ως ξεχωριστή νομική προσωπικότητα αλλά όλες οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα της είχαν μεταβιβαστεί στους Αιτητές.» Ακολούθως ζητήθηκε από Ισπανίδα δικηγόρο να ετοιμάσει γνωμάτευση για να εξηγήσει το νομικό καθεστώς και τις συνέπειες της συγχώνευσης και απορρόφησης της Ενάγουσας εταιρείας από την Αιτήτρια, σύμφωνα με το Ισπανικό δίκαιο, καθώς και τι απέγιναν τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της Ενάγουσας. Σύμφωνα με την εν λόγω γνωμάτευση, που ο ενόρκως δηλών επισυνάπτει ως τεκμήριο στην ένορκη του δήλωση, από 19.11.2015 η Αιτήτρια αποτελεί το νόμιμο διάδοχο της Ενάγουσας και απέκτησε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της, μεταξύ των οποίων και το αγώγιμο δικαίωμα στην παρούσα αγωγή. Στο κείμενο της γνωμάτευσης αναφέρεται ότι με τη συγχώνευση, η Αιτήτρια απορρόφησε τις εργασίες της Ενάγουσας και άλλων εταιρειών από 19.11.
- Τότε, η Ενάγουσα διαλύθηκε χωρίς εκκαθάριση και υπήρξε «μεταβίβαση εν ομάδι και με καθολική διαδοχή των περιουσιακών της στοιχείων υπέρ της απορροφώσας εταιρείας [Αιτήτριας] είναι για όλους τους σκοπούς νόμιμη διάδοχος της απορροφώμενης εταιρείας και ως εκ τούτου η ιδιοκτήτης όλων των δικαιωμάτων (κληρονομικά, πιστωτικά, διαδικαστικά ή και οποιουδήποτε άλλου τύπου) που κατείχε η προηγούμενη εταιρεία.» Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του δικηγόρου, η Αιτήτρια δεν γνώριζε πως με βάση το Κυπριακό δίκαιο απαιτείτο η τροποποίηση της παρούσας αγωγής και γι' αυτό δεν ενημέρωσε σχετικά τους εδώ δικηγόρους της Ενάγουσας. Μόλις ενημερώθηκαν ότι υπήρχε αυτή η ανάγκη, έδρασαν χωρίς καθυστέρηση. Μετά τη διαπίστωση των πιο πάνω και πριν την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, είχαν μεσολαβήσει προσπάθειες για εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης, όμως δεν ήταν επιτυχείς. Η πλευρά της Αιτήτριας υποστηρίζει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (στη μορφή που εφαρμόζονται για αγωγές που καταχωρήθηκαν πριν την 1.9.2023) για αντικατάσταση της Ενάγουσας. Συνακόλουθα, εισηγείται ότι πρέπει να επιτραπεί η αντικατάσταση και να επιτραπεί επίσης η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης ώστε να εισαχθούν ισχυρισμοί αναφορικά με την ιδιότητα και το αγώγιμο δικαίωμα της Αιτήτριας. Εισηγείται περαιτέρω ότι η έγκριση της Αίτησης είναι αναγκαία και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Οι Εναγόμενοι έχουν εγείρει ένσταση στην Αίτηση. Υποστηρίζουν ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έγκριση της Αίτησης. Είναι η θέση τους ότι η Αίτηση είναι καταχρηστική γιατί καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση και υποστηρίζουν ότι βασίζεται σε ανεπίτρεπτη και μη αποδεκτή εξ ακοής μαρτυρία. Ειδικότερα, είναι η θέση τους ότι το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει για θέματα αλλοδαπού δικαίου στην απουσία αποδεκτής μαρτυρίας. Αναφορικά με την ισχυριζόμενη κατάχρηση, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου των Εναγόμενων σημειώνει ότι η Αίτηση έχει καταχωρηθεί 8 χρόνια μετά την «κατ΄ισχυρισμό συγχώνευση» που έγινε το
- Έκτοτε, αναφέρει, η νυν Ενάγουσα προχώρησε σε ένορκη αποκάλυψη εγγράφων στις 27.7.
- Οι Εναγόμενοι θεωρούν ότι εκείνη η ένορκη αποκάλυψη συνιστά παραπλάνηση του Δικαστηρίου γιατί περιλαμβάνεται σε αυτήν το πιστοποιητικό σύστασης της Ενάγουσας - δηλαδή παρουσιάζεται η Ενάγουσα ωσάν να υφίσταται ενώ είχε ήδη διαλυθεί. Οι Εναγόμενοι σημειώνουν ότι το καθεστώς της Ενάγουσας διαπιστώθηκε από τους ίδιους τους Εναγόμενους μετά από έρευνα που διενήργησαν τον Αύγουστο
- Οι δικηγόροι των Εναγόμενων ενημέρωσαν σχετικά τους αντίδικους δικηγόρους και το Δικαστήριο και ετοίμασαν προσχέδιο αίτησης για παροχή ασφάλειας εξόδων. Μεσολάβησαν κάποιες διαβουλεύσεις και δόθηκε χρόνος στους δικηγόρους που εκπροσωπούν την Ενάγουσα για να λάβουν οδηγίες. Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης στις 15.2.
- Η πλευρά των Εναγόμενων υποστηρίζει ότι η άγνοια της Αιτήτριας για την ανάγκη τροποποίησης της αγωγής δεν συνιστά ικανή δικαιολογία για τον χρόνο που παρήλθε από το 2015 μέχρι την καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης. Περαιτέρω, οι Εναγόμενοι υποστηρίζουν ότι ο τρόπος που η Αιτήτρια παρουσιάζει τις θέσεις της για το Ισπανικό δίκαιο είναι ανεπίτρεπτος. Επισημαίνεται ότι ζητήματα αλλοδαπού δικαίου αποδεικνύονται με μαρτυρία εμπειρογνώμονα επί του αλλοδαπού νόμου. Είναι η θέση τους ότι η Αίτηση έπρεπε να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση Ισπανού δικηγόρου γιατί αυτός ήταν ο ορθός τρόπος παρουσίασης της σχετικής μαρτυρίας. Αντ' αυτού η πλευρά της Αιτήτριας επισύναψε την γνωμάτευση επί Ισπανικού δικαίου ως τεκμήριο στην ένορκη δήλωση του Κύπριου δικηγόρου. Με αυτό τον τρόπο η γνωμάτευση κατέστη εξ ακοής μαρτυρία. Σημειώνουν ότι εξ ακοής μαρτυρία επί ζητημάτων πραγματογνωμοσύνης δεν είναι επιτρεπτή και, συνεπώς, το περιεχόμενο της γνωμάτευσης δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Πριν προχωρήσω, σημειώνω ότι έχω εξετάσει την Αίτηση και ένσταση, όσα αναφέρουν στις γραπτές τους αγορεύσεις οι συνήγοροι των δύο πλευρών καθώς και όσα ανέφεραν αγορεύοντας προφορικά στο Δικαστήριο. Γνωρίζω επίσης το περιεχόμενο του φακέλου της αγωγής. Όπως προανέφερα, η Αίτηση βασίζεται στην Δ. 12 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Σύμφωνα με τη Δ.12 Θ. 1: «A cause or matter shall not become abated by reason of the death or bankruptcy of any of the parties, if the cause of action survive or continue, and shall not become defective by the assignment, creation, or devolution of any estate or title pendente lite; and, whether the cause of action survives or not, there shall be no abatement by reason of the death of either party between the termination of the hearing and judgment, but judgment may in such case be given notwithstanding the death.» Δηλαδή σε περίπτωση αιτήματος για αντικατάσταση διάδικου, το ουσιαστικό ζήτημα για σκοπούς της Δ. 12 είναι κατά πόσο το αγώγιμο δικαίωμα επιβιώνει ή συνεχίζει παρά τον θάνατο του αρχικού διάδικου. Εάν το αγώγιμο δικαίωμα επιβιώνει ή συνεχίζει τότε η αγωγή δεν εξαλείφεται/τερματίζεται (abates). Όπως εξηγήθηκε στην Σπανού άλλως Καφφά κ.ά. ν. Καφφά
(1999)1 Α.Α.Δ. 544: «Είναι πρόδηλο από τη Δ.12, θ.1 ότι, εφόσον επίδικο θέμα (cause or matter) είναι τέτοιας φύσεως ώστε να επιβιώνει του θανάτου του διαδίκου (δηλαδή, ουσιαστικά, δεν είναι τέτοιας προσωπικής φύσεως ώστε να εξαιρείται του γενικού κανόνα), δεν τερματίζεται (abates) λόγω του θανάτου και δεν επηρεάζεται από αυτό. Στην προκειμένη περίπτωση το επίδικο θέμα, εφόσον δεν εμπίπτει στις εξαιρέσεις των προσωπικής φύσεως απαιτήσεων, επιβιώνει του θανάτου. Η Δ.12, θ.2 ρυθμίζει περαιτέρω ότι, σε τέτοια περίπτωση, ο διαχειριστής αποβιώσαντος μπορεί να γίνει διάδικος ώστε να διεκπεραιωθεί η διαδικασία και να αποφασισθούν τα επίδικα θέματα.» Τα πιο πάνω ισχύουν κατ΄αναλογία στην περίπτωση που ο διάδικος ο οποίος «απεβίωσε» είναι εταιρεία. Στην περίπτωση της παρούσα αγωγής, η νυν Ενάγουσα επικαλείται παράβαση συμφωνίας και σε αυτή τη βάση στηρίζει και προωθεί τις αξιώσεις της. Αυτό το αγώγιμο δικαίωμα δεν εξαλείφεται με τον θάνατο του διάδικου. Συνεπώς η αγωγή δεν θεωρείται εξαλειφθείσα/τερματισθείσα (abated). Σύμφωνα με τις διατάξεις της Δ. 12 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: «In case of the death, or bankruptcy, or devolution of estate by operation of law, of any party to a cause or matter, the Court or a Judge may, if it be deemed necessary for the complete settlement of all the questions involved, order that the personal representative, trustee or other successor in interest (if any) of such party be made a party, or be served with notice in such manner and form as hereinafter prescribed, and on such terms as the Court or Judge shall think just, and shall make such order for the disposal of the cause or matter as may be just.» Δηλαδή, εάν το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι αναγκαίο για την απόφαση επί των επίδικων θεμάτων (complete settlement of all questions involved), τότε μπορεί να διατάξει όπως η διάδοχη οντότητα (successor in interest) του διάδικου που έχει αποβιώσει, καταστεί διάδικος, με όρους που τυχόν κρίνει δίκαιους. Η Αιτήτρια προωθεί την παρούσα Αίτηση υποστηρίζοντας ότι είναι η διάδοχη οντότητα (successor in interest) της νυν Ενάγουσας. Είναι η θέση των δικηγόρων της ότι οι δύο εταιρείες συγχωνεύτηκαν με αποτέλεσμα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της Ενάγουσας να μεταβιβαστούν στην Αιτήτρια. Η πλευρά των Εναγόμενων διαφωνεί ότι η Αιτήτρια έχει στοιχειοθετήσει πως είναι διάδοχος της Ενάγουσας. Δεν δέχεται επίσης ότι το αγώγιμο δικαίωμα της Ενάγουσας έχει περιέλθει σε αυτή. Είναι η θέση τους ότι εάν η Αιτήτρια είναι πράγματι διάδοχος και εάν έχει καταστεί δικαιούχος του αγώγιμου δικαιώματος, είναι ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν με βάση το Ισπανικό δίκαιο. Επισημαίνουν ότι αλλοδαπό δίκαιο αποδεικνύεται, ως ζήτημα πραγματικό, μέσω μαρτυρίας πραγματογνώμονα, γνώστη του αλλοδαπού δικαίου. Επισημαίνουν επίσης ότι στην παρούσα περίπτωση δεν έχει παρουσιαστεί πρωτογενής μαρτυρία επί Ισπανικού δικαίου αλλά μια γνωμάτευση Ισπανού δικηγόρου επισυνάπτεται ως τεκμήριο στην ένορκη δήλωση του δικηγόρου που ορκίστηκε προς υποστήριξη της Αίτησης. Εισηγείται η πλευρά των Εναγόμενων ότι αυτός είναι αντικανονικός τρόπος παρουσίασης τέτοια μαρτυρίας καθώς εξ ακοής μαρτυρία επί αλλοδαπού δικαίου δεν είναι επιτρεπτή. Συνεπώς, είναι η θέση των Εναγόμενων ότι ο ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι είναι διάδοχος της Ενάγουσας και δικαιούχος του αγώγιμου δικαιώματος στην παρούσα αγωγή, δεν έχει στοιχειοθετηθεί. Εξέτασα το επιχείρημα αυτό που έχει εγείρει η πλευρά των Εναγόμενων καθώς και τη νομολογία στην οποία με έχει παραπέμψει ο συνήγορος τους. Εξέτασα επίσης την τοποθέτηση των δικηγόρων που εκπροσωπούν την Αιτήτρια επί του ζητήματος αυτού. Σαφώς, το αλλοδαπό δίκαιο αποδεικνύεται με την κατάλληλη μαρτυρία πραγματογνώμονα αφού θεωρείται και προσεγγίζεται ως πραγματικό γεγονός[1]. Συμφωνώ επίσης ότι εξ ακοής μαρτυρία επί αλλοδαπού δικαίου δεν είναι επιτρεπτή. Όμως, όπως θα εξηγήσω, η γνωμάτευση επί Ισπανικού δικαίου δεν είναι καθοριστική για το αποτέλεσμα αυτής της Αίτησης. Σχετική με το συγκεκριμένο ζήτημα είναι η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Kalken Holdings Ltd κ.α. v. Vitaly Ivanovich Smagin, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 114/2020 και Ε24/2021, ημερομηνίας 24.11.
- Εκεί, είχαν εφεσιβληθεί δύο αποφάσεις πρωτόδικου δικαστηρίου. Ενώ οι εφέσεις εκκρεμούσαν προς εκδίκαση, καταχωρήθηκαν αιτήσεις για την προσθήκη του Lionmoor Foundation, νομικής οντότητας από το Λιχτενστάιν, ως εφεσείουσας. Οι αιτήσεις έγιναν από τον τότε εφεσείοντα, Ρώσσο υπήκοο, και από το Lionmoor Foundation. Υποστηρίζονταν από ένορκη δήλωση του δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπούσε τον εφεσείοντα και το Lionmoor Foundation. Ο δικηγόρος ανέφερε ότι η Lionmoor Foundation έπρεπε να καταστεί διάδικος γιατί είχε αποκτήσει συμφέρον στην επίδικη διάφορα και αγώγιμο δικαίωμα δυνάμει μιας συμφωνίας εκχώρησης μεταξύ αυτού και του εφεσείοντα. Η συμφωνία εκχώρησης διέπετο από το δίκαιο του Λιχτενστάιν. Δεν παρουσιάστηκε στα πλαίσια των αιτήσεων γνωμάτευση επί Ρωσικού δικαίου ούτε επί του δικαίου του Λιχτενστάιν. Η άλλη πλευρά ήγειρε ένσταση η οποία υποστηριζόταν από ένορκη δήλωση αλλοδαπού δικηγόρου. Μέσω της ένορκης δήλωσης εκείνης, αμφισβητήθηκε ουσιαστικά η εγκυρότητα και νομιμότητα της συμφωνίας εκχώρησης και, συνακόλουθα, η θέση των αιτητών ότι η Lionmoor Foundation είχε συμφέρον στη διαδικασία, ότι διέθετε αγώγιμο δικαίωμα και ότι έπρεπε να καταστεί διάδικος. Το Εφετείο στην απόφαση του, στάθηκε στη θέση των αιτητών ότι το Lionmoor Foundation είχε συμφέρον στο αγώγιμο δικαίωμα δυνάμει της ισχυριζόμενης συμφωνίας εκχώρησης. Δεν προχώρησε να εξετάσει τη θέση της άλλης πλευράς περί ακυρότητας ή παρανομίας της συμφωνίας εκείνης. Ούτε θεώρησε την μη προσκόμιση γνωμάτευσης από τους αιτητές επί Ρωσικού δικαίου ή επί του δικαίου του Λιχτενστάιν, ως εμπόδιο ή ως μοιραία παράληψη. Ενόψει της θέσης που εξέφρασαν οι αιτητές για το συμφέρον του Lionmoor Foundation, το Εφετείο κατέληξε στην απόφαση του ως εξής: «Επομένως το δίκαιο επιβάλλει όπως βρεθούν ενώπιόν του Δικαστηρίου όλα τα πρόσωπα τα οποία έχουν ή ενδέχεται να έχουν οποιοδήποτε συμφέρον στην υπόθεση, το οποίο επιτάσσει τη συνένωση του LIONMOOR FOUNDATION.» Εγκρίνοντας τις αιτήσεις για προσθήκη του Lionmoor Foundation ως εφεσείοντα, το Εφετείο σημειώνει και τα εξής: «Τονίζεται ότι η κατάληξη μας για συνένωση του LIONMOOR FOUNDATION είναι καθαρά διαδικαστική, ώστε να υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι. Δεν αποτελεί επιβεβαίωση είτε (α) της εγκυρότητας της εκχώρησης ημερ. 13.4.2021 είτε (β) της ακυρότητας της απόφασης του ρωσικού Δικαστηρίου ημερ. 19.1.2022.» Δηλαδή το Εφετείο έκρινε ότι η θέση των αιτητών ως προς την ιδιότητα της Lionmoor Foundation (που δεν υποστηριζόταν από γνωμοδότηση επί αλλοδαπού δικαίου) ήταν επαρκής για να δικαιολογήσει την προσθήκη τους στη βάση της Δ.12 των Θεσμών. Τυχόν αμφισβήτηση της νομιμότητας ή εγκυρότητας των δικαιωμάτων που η Lionmoor Foundation επικαλείται δεν ήταν ζήτημα που μπορούσε να εγερθεί και να αποφασιστεί στα πλαίσια των εν λόγω αιτήσεων. Ακολουθώντας το ίδιο σκεπτικό, στην παρούσα περίπτωση βρίσκεται ενώπιον μου η ένορκη δήλωση δικηγόρου που εκπροσωπεί την Αιτήτρια ότι η Ενάγουσα δεν υφίσταται πλέον αλλά έχει απορροφηθεί από την Αιτήτρια στα πλαίσια συγχώνευσης και η Αιτήτρια έχει καταστεί διάδοχος των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων της. Η θέση αυτή, κρίνω, επαρκεί για να θεωρηθεί η Αιτήτρια ως αναγκαίος διάδικος, πρόσωπο «που έχει ή ενδέχεται να έχει» συμφέρον στη διαδικασία. Εάν η πλευρά των Εναγόμενων αμφισβητεί το αγώγιμο δικαίωμα της Αιτήτριας ή το συμφέρον που η Αιτήτρια επικαλείται στα επίδικα θέματα, αυτό δεν είναι ζήτημα που μπορεί να αποφασιστεί στα πλαίσια αυτής της Αίτησης. Όπως σημείωσε το Εφετείο στην Kalken Holdings Ltd (ανωτέρω), η αντικατάσταση της Ενάγουσας είναι ζήτημα διαδικαστικό ώστε να είναι ενώπιον του Δικαστηρίου όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι. Η αντικατάσταση δεν αποτελεί επιβεβαίωση ότι η Αιτήτρια είναι πράγματι δικαιούχος του αγώγιμου δικαιώματος που ισχυρίζεται η Ενάγουσα. Αυτό, μπορεί να καταστεί επίδικο ζήτημα στην αγωγή και να αποφασιστεί κατά τη δίκη. Προχωρώ στην εξέταση της θέσης των Εναγόμενων ότι η παρούσα Αίτηση συνιστά κατάχρηση διαδικασίας ένεκα του χρόνου που παρήλθε από την ισχυριζόμενη συγχώνευση, η οποία έλαβε χώρα το
- Πράγματι ο χρόνος που μεσολάβησε έκτοτε μέχρι την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης είναι μεγάλος. Όμως για να υπάρξει εύρημα για καταχρηστική διάθεση ή συμπεριφορά από την πλευρά της Αιτήτριας ή της Ενάγουσας, πρέπει τα στοιχεία να συνηγορούν ότι γνώριζαν για την υποχρέωση τους να προβούν στην αντικατάσταση διάδικου και συνειδητά επέλεξαν να καθυστερήσουν. Δεν έχω στοιχεία που να με οδηγούν με ασφάλεια σε τέτοιο συμπέρασμα. Από την αλληλογραφία που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, οι ενδείξεις είναι ότι η πλευρά των Αιτητών δεν γνώριζε για την ανάγκη του παρόντος δικονομικού διαβήματος. Φαίνεται επίσης ότι οι δικηγόροι που εκπροσωπούσαν την Ενάγουσα δεν είχαν ενημερωθεί για την συγχώνευση και διαδοχή της Ενάγουσας. Αυτό που διακρίνω είναι ότι μόλις το γεγονός αυτό περιήλθε σε γνώση τους (μέσω του συνηγόρου των Εναγόμενων) ζήτησαν και έλαβαν ενημέρωση από τους αρμόδιους αξιωματούχους της Αιτήτριας. Όταν διαφάνηκε ότι οι διαβουλεύσεις για διευθέτηση της υπόθεσης (όπως αποτυπώνονται και στον φάκελο) δεν θα τελεσφορούσαν, τότε προώθησαν την παρούσα Αίτηση. Δεν διακρίνω συνειδητή πρόθεση για παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Συνεπώς, δεν μπορώ να καταλήξω ότι οι Αιτητές ή οι δικηγόροι τους ενήργησαν καταχρηστικά ή κακόπιστα. Καταληκτικά, για τους λόγους που εξήγησα, κρίνω ότι είναι ορθό να εγκριθεί το αίτημα για αντικατάσταση της Ενάγουσας με την Αιτήτρια, ώστε να βρεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου οι αναγκαίοι διάδικοι για επίλυση της επίδικης διαφοράς. Κρίνω περαιτέρω, ότι η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης κατά τον τρόπο που ζητά η Αιτήτρια, καθίσταται αναγκαία, συνεπεία της αντικατάστασης, ώστε για να τεθεί το υπόβαθρο στο οποίο εδράζει το αγώγιμο δικαίωμα της η Αιτήτρια. Συνεπώς, η Αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται διάταγμα ως οι παράγραφοι Α και Β αυτής. Το τροποποιημένη κλητήριο ένταλμα να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από σήμερα. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Παραμένει το θέμα των εξόδων. Αναφορικά με τα έξοδα της Αίτησης και τα έξοδα που θα σπαταληθούν ως αποτέλεσμα της τροποποίησης, παρά την επιτυχία της Αίτησης κρίνω ότι πρέπει να τα επιβαρυνθεί η πλευρά της Αιτήτριας. Αυτό διότι οι Εναγόμενοι δεν ευθύνονται για τη δημιουργία τους. Συνεπώς, τόσο τα έξοδα της Αίτησης όσο και τα σπαταληθέντα έξοδα, επιδικάζονται εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Εναγόμενων ως θα υπολογιστούν και θα εγκριθούν. Νοείται ότι η Αιτήτρια καθίσταται υπεύθυνη για την πληρωμή εξόδων που έχουν επιδικαστεί στην αγωγή υπέρ των Εναγόμενων και εναντίον της αρχικής Ενάγουσας, με προηγούμενες διαταγές του Δικαστηρίου. ................. Γ. Κυθραιώτου Θεοδώρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Federal Bank of Lebanon (SAL) v Σιακόλα
(1999)1 Α ΑΑΔ 44 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο