← Κύπρος

CYPROMETAL LTD ν. P.A. Cyprus Technical Constructions Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 3369/12, 27/9/2024

CYPROMETAL LTD ν. P.A. Cyprus Technical Constructions Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 3369/12, 27/9/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3369/12 Μεταξύ: CYPROMETAL LTD Ενάγουσας και

  1. P.A. Cyprus Technical Constructions Ltd
  2. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Εναγόμενων -------------------------------- Ημερομηνία: 27 Σεπτεμβρίου, 2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Δαμιανός για Μαρκίδη, Μαρκίδη & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενη 1: καμία εμφάνιση Για Εναγόμενο 2: κα Κωνσταντίνου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α' για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα Εταιρεία με την αγωγή της αξιώνει από τους Εναγόμενους 1 και 2, αλληλέγγυα ή και ξεχωριστά, το ποσό των €232.193,05 ως οφειλόμενο υπόλοιπο δυνάμει τριών συμφωνιών υπεργολαβίας, πλέον ΦΠΑ. Επιπρόσθετα, αιτείται δήλωση του Δικαστηρίου ότι η συμπληρωματική συμφωνία, μεταξύ της Εναγόμενης 1 και του Εναγόμενου 2, δεσμεύει όλα τα μέρη. Διαζευκτικά, επιζητεί την επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων για παράβαση των τριών συμφωνιών. Τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα αγωγή, ως παρατίθενται στην Έκθεση Απαίτησης, αφορούν τρείς συμβάσεις που η Εναγόμενη 1 Εταιρεία συνήψε με το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, για την ανέγερση της αίθουσας πολλαπλών χρήσεων της νέας Τεχνικής Σχολής Λάρνακας, την ανέγερση του Γ' Δημοτικού Σχολείου και Νηπιαγωγείου Μακεδονίτισσας και την κατεδάφιση, ανέγερση και διαμόρφωση του Λυκείου Ακρόπολης. Στα πλαίσια της εκτέλεσης των συγκεκριμένων συμφωνιών η Eναγόμενη 1 Εταιρεία, στις 11/07/2011, ανέθεσε με γραπτή συμφωνία στην Ενάγουσα, ως υπεργολάβο, την κατασκευή των δομικών μεταλλικών κατασκευών της νέας Τεχνικής Σχολής Λάρνακας έναντι του ποσού των €225.000, πλέον Φ.Π.Α. Το ποσό του συγκεκριμένου συμβολαίου είχε αυξηθεί, στις 06/09/2011, κατά €2.835,45 ενόψει επιπρόσθετων εργασιών. Είχε προηγηθεί, μεταξύ των ίδιων μερών, στις 09/06/2008, συμφωνία με την οποία ανατέθηκε στην Ενάγουσα η κατασκευή δομικών μεταλλικών κατασκευών που αφορούσαν το Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας έναντι του ποσού των €660.000, πλέον Φ.Π.Α. Επίσης, στις 21/06/2010, είχε ανατεθεί στην Ενάγουσα, ως υπεργολάβο, από την Εναγόμενη 1, η κατασκευή δομικών μεταλλικών κατασκευών που αφορούσαν την κατεδάφιση, ανέγερση και διαμόρφωση του Λυκείου Ακρόπολης έναντι του ποσού των €425.000, πλέον Φ.Π.Α. Η πληρωμή του τιμήματος των συγκεκριμένων συμφωνιών θα γινόταν σταδιακά, σύμφωνα με την πρόοδο των εργασιών και σύμφωνα με τις πληρωμές που θα γίνονταν από τον Εναγόμενο 2 στην Εναγόμενη 1 εταιρεία. Δυνάμει προφορικής ή και γραπτής ή και επιπρόσθετης συμφωνίας, η Ενάγουσα και οι Εναγόμενοι 1 και 2 συμφώνησαν όπως πληρωθεί απευθείας η Ενάγουσα εταιρεία από τον Εναγόμενο 2, λόγω του ότι οι συμφωνίες αφορούσαν σε έργα της Δημοκρατίας. Η Εναγόμενη 1 Εταιρεία έδωσε οδηγίες ή και εξουσιοδότηση στους Εναγόμενους 2 όπως πληρώνουν απευθείας την Ενάγουσα εταιρεία. Συγκεκριμένα, με επιστολή της ημερομηνίας 24/09/2010, εξουσιοδότησε τον Εναγόμενο 2 όπως καταβάλει απευθείας στην Ενάγουσα το ποσό των €225.000, το οποίο αφορούσε τις εργασίες στη νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας. Με επιστολή της ημερομηνίας 28/09/2010, εξουσιοδότησε τον Εναγόμενο 2 όπως πληρώσει στην Ενάγουσα το ποσό των €562.437,78, πλέον Φ.Π.Α. το οποίο αφορούσε το έργο για το Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας. Με επιστολή της ημερομηνίας 17/09/2010, εξουσιοδότησε την απευθείας πληρωμή στην Ενάγουσα του ποσού των €425.000 που αφορούσε το έργο του Λυκείου Ακρόπολης. Στις 13/10/2011 η Eναγόμενη 1 Εταιρεία πιστοποίησε ότι το οφειλόμενο προς την Ενάγουσα ποσό σε σχέση με το έργο της Τεχνικής Σχολής Λάρνακας, συμπεριλαμβανομένων και των πρόσθετων εργασιών, ανερχόταν στις €58.158,85, πλέον ΦΠΑ. Όσον αφορά το έργο του Γ' Δημοτικού Σχολείου και Νηπιαγωγείου Μακεδονίτισσας είχε συμφωνηθεί, στις 20/12/2011, ως οφειλόμενο υπόλοιπο το ποσό των €86.500, πλέον ΦΠΑ. Στις 21/12/2011 είχε καταβληθεί από τον Εναγόμενο 2 στην Ενάγουσα Εταιρεία το ποσό των €40.000 σε σχέση με το Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας και σε σχέση με το συγκεκριμένο έργο συνεχίζει να οφείλεται το ποσό των €46.500, πλέον Φ.Π.Α. Όσον αφορά το Λύκειο Ακρόπολης, η Εναγόμενη Εταιρεία 1 πιστοποίησε, στις 19/10/2011, ότι το οφειλόμενο ποσό ανερχόταν στις €17.753,65, πλέον Φ.Π.Α., χωρίς όμως στο ποσό να συμπεριλαμβάνονται οι πρόσθετες εργασίες. Δηλαδή, οι Eναγόμενοι 1 και 2 αναγνώρισαν ότι όφειλαν στην Ενάγουσα το συνολικό ποσό των €122.412,50, πλέον Φ.Π.Α. και για τα τρία έργα. Στις 20/12/2011 η Eναγόμενη 1 Εταιρεία με επιστολή της προς τον Eναγόμενο 2 εξουσιοδότησε την απευθείας πληρωμή των υπολοίπων που αφορούσαν τα συγκεκριμένα έργα προς την Ενάγουσα. Όσον αφορά τις πρόσθετες εργασίες, η συγκεκριμένη επιστολή συμπεριλάμβανε πρόνοια για την πληρωμή τους. Εφαρμόζοντας τις πρόνοιες της συμφωνίας, η Ενάγουσα εκτίμησε και τιμολόγησε τις μετατροπές που αφορούσαν το έργο της Τεχνικής Σχολής Λάρνακας στο ποσό των €2.493,45 και σε σχέση με το Λύκειο Ακρόπολης στο ποσό των €17.772,
  3. Όσον αφορά το Γ' Δημοτικό Σχολείο Μακεδονίτισσας εκτιμήθηκαν οι πρόσθετες εργασίες στο ποσό των €26.903, ενώ το σύνολο των εκτελεσθείσων εργασιών εκτιμήθηκε στο ποσό των €686.
  4. Δηλαδή, σε σχέση και με τα τρία έργα εκτελέσθηκαν από την Ενάγουσα εταιρεία εργασίες ύψους €1.324.459,09, ενώ καταβλήθηκαν, σε σχέση με την Τεχνική Σχολή Λάρνακας το ποσό των €133.584,02 πλέον Φ.Π.Α., για το Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας το ποσό των €640.400, πλέον Φ.Π.Α. και για το Λύκειο Ακρόπολης το ποσό των €318.291,84, πλέον Φ.Π.Α. Παραμένει ως οφειλόμενο, για τα τρία έργα, το συνολικό ποσό των €232.193,05 πλέον Φ.Π.Α. Η Ενάγουσα Εταιρεία κάλεσε, με επιστολή των δικηγόρων της, τον Eναγόμενο 2 όπως συμμορφωθεί με τα συμφωνηθέντα, πλην όμως ο Eναγόμενος 2 επικαλέστηκε διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 22/12/2011, στην Αγωγή αρ. 8281/11 και αρνήθηκε να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό. Η Εναγόμενη 1 Εταιρεία ενώ καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, κατά την ακρόαση ζητήθηκε από τους δικηγόρους που την εκπροσωπούσαν η άδεια του Δικαστηρίου να αποσυρθούν, η οποία και παραχωρήθηκε. Παρά το γεγονός ότι παρασχέθηκε χρόνος στον Διευθυντή της για να διορίσει νέο δικηγόρο, αυτός επέλεξε να μην εμφανιστεί καθόλου στην ακρόαση της υπόθεσης. Συνακόλουθα, η υπόθεση ορίστηκε για απόδειξη με βάση την μαρτυρία που θα προσκομιζόταν και η Ανταπαίτηση απορρίφθηκε. Όσον αφορά τον Eναγόμενο 2, ο οποίος εκπροσωπεί το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, στην Υπεράσπισή του αρνείται την οποιαδήποτε εμπλοκή του στα συμφωνηθέντα μεταξύ της Εναγόμενης 1 και της Ενάγουσας. Προωθείται η θέση ότι είχε καταβληθεί ακόμα μια πληρωμή, επιπρόσθετη σε αυτές που ισχυρίζεται η Ενάγουσα, στις 06/10/2014 για το ποσό των €57.
  5. Περαιτέρω, αρνείται ότι είχε δοθεί γενική εξουσιοδότηση και ισχυρίζεται ότι σε σχέση με το έργο που αφορά το Γ΄ Δημοτικό και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας είχε παραχωρηθεί μόνο μια εξουσιοδότηση για πληρωμή απευθείας στην Ενάγουσα για το ποσό των €37.965,
  6. Το συγκεκριμένο έργο ολοκληρώθηκε και καταβλήθηκε το υπόλοιπο της συμφωνίας στην Eναγόμενη 1 Εταιρεία, ύψους €43.660 πλέον Φ.Π.Α στις 18/10/
  7. Επιπρόσθετα, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι σε σχέση με την Τεχνική Σχολή Λάρνακας καταβλήθηκε στην Eναγόμενη 1 Εταιρεία όλο το ποσό για τις εκτελεσθείσες εργασίες, μέρος αυτού καταβλήθηκε στην Ενάγουσα λόγω του ότι το συγκεκριμένο έργο διακόπηκε. Είναι παραδεκτό από τον Εναγόμενο 2 ότι καταβλήθηκε συνολικό ποσό ύψους €1.092.266,04, πλην όμως αρνείται ότι οφείλεται οποιοδήποτε ποσό σε σχέση με την Τεχνική Σχολή Λάρνακας και το Λύκειο Ακρόπολης, αφού διακόπηκαν τα συμβόλαια λόγω μη εκπλήρωσης των υποχρεώσεων της Εναγομένης 1 εταιρείας. Προωθείται η θέση ότι υπάρχει συμβατική σχέση μεταξύ του Εναγόμενου 2 και της Εναγόμενης 1 Εταιρείας και ότι ακόμη και αν υπάρχει εξουσιοδότηση για πληρωμή προς την Ενάγουσα, η συγκεκριμένη πληρωμή θα μπορούσε να γίνει μόνο με την έγκριση του Εναγόμενου 2 και υπό την προϋπόθεση ότι έχουν εκτελεστεί οι εργασίες και οφείλονται οποιαδήποτε ποσά. Καταγράφεται ότι οι ισχυρισμοί της Ενάγουσας δεν αποκαλύπτουν βάσιμη αιτία αγωγής εναντίον του Εναγόμενου
  8. Η Ενάγουσα Εταιρεία προς υποστήριξη των θέσεων της κάλεσε τον Σωτήρη Κωνσταντίνου, Μ.Ε.1, ο οποίος παρέθεσε τις θέσεις του σε γραπτό κείμενο το οποίο σημειώθηκε ως Έγγραφο Α. Στην γραπτή του δήλωση κατέγραψε ότι είναι ένας εκ των διευθυντών της Ενάγουσας Εταιρείας, ότι έχει πλήρη γνώση των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση και ότι έχει στην κατοχή και φύλαξή του τα σχετικά έγγραφα, τις συμφωνίες και τις επιστολές που την αφορούν. Ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με μετοχές και δραστηριοποιείται στον τομέα του σχεδιασμού, της κατασκευής, της εφαρμογής και της συμμετοχής σε ανέγερση δομικών μεταλλικών κατασκευών. Αναλαμβάνει επίσης και εκτελεί έργα ιδιωτικά και δημόσια ως υπεργολάβος. Η Ενάγουσα εταιρεία συμβλήθηκε με την Εναγόμενη 1, η οποία αναλάμβανε την εκτέλεση έργων υπό την ιδιότητα εργολάβου με δημόσιες προσφορές. Ο Εναγόμενος 2 εκπροσωπεί το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού και συγκεκριμένα τις Τεχνικές Υπηρεσίες, οι οποίες αποτελούσαν τον εργοδότη στα έργα τα οποία είχε αναλάβει η Eναγόμενη 1 Εταιρεία. Συγκεκριμένα, η Eναγόμενη 1 είχε υπογράψει με τον Εναγόμενο 2 συμφωνία για την ανέγερση της αίθουσας πολλαπλών χρήσεων της νέας Τεχνικής Σχολής Λάρνακας, για την ανέγερση του Γ' Δημοτικού Σχολείου και Νηπιαγωγείου Μακεδονίτισσας και για την κατεδάφιση, ανέγερση, διαμόρφωση του Λυκείου Ακρόπολης. Στις 11/07/2011 η Eναγόμενη 1, με γραπτή συμφωνία, ανέθεσε στην Ενάγουσα, ως υπεργολάβο, την κατασκευή των δομικών μεταλλικών κατασκευών που απαιτούνταν για την υλοποίηση του έργου που αφορούσε την Τεχνική Σχολή Λάρνακας έναντι του συμφωνηθέντος ποσού των €225.000, πλέον Φ.Π.Α. Οι συγκεκριμένες εργασίες είχαν ξεκινήσει μετά την ανάθεση του έργου στην Ενάγουσα από την Eναγόμενη 1 αλλά πριν την υπογραφή της μεταξύ τους Συμφωνίας. Στις 06/09/2011 τροποποιήθηκε η ποσότητα των εργασιών από την Eναγόμενη 1 και το κόστος της συμφωνίας διαμορφώθηκε στις €227.835,45, πλέον Φ.Π.Α. Είχε προηγηθεί, στις 09/06/2008, η ανάθεση από την Εναγόμενη 1 εταιρεία στην Ενάγουσα, της κατασκευής δομικών μεταλλικών κατασκευών που αφορούσαν το έργο του Γ' Δημοτικού Σχολείου και Νηπιαγωγείου Μακεδονίτισσας έναντι του ποσού €660.000, πλέον Φ.Π.Α. Μεταξύ των μερών είχε επιτευχθεί η υπογραφή άλλης συμφωνίας, με ημερομηνία 21/06/2010, η οποία αφορούσε την κατεδάφιση, ανέγερση, διαμόρφωση του Λυκείου Ακρόπολης για το ποσό των €425.000, πλέον Φ.Π.Α. Σύμφωνα με τις πρόνοιες των γενικών όρων και των τριών συμβολαίων, η Eναγόμενη 1 εταιρεία όφειλε να πληρώσει σταδιακά την Ενάγουσα σύμφωνα με τις εκτελεσθείσες εργασίες, με την πρόοδο των εργασιών, αλλά και των αντίστοιχων πληρωμών του Εναγόμενου 2 στην Eναγόμενη
  9. Τον Ιούλιο με Σεπτέμβριο του 2010 ο ίδιος, μετά από συζητήσεις που είχε με πρόσωπα εμπλεκόμενα και στα τρία έργα, είχε αντιληφθεί ότι η Eναγόμενη 1 αντιμετώπιζε δυσκολίες αναφορικά με την οικονομική της επάρκεια και τη ρευστότητά της. Η συγκεκριμένη θέση επιβεβαιώθηκε με επιστολές της ίδιας της Εναγόμενης 1, στις οποίες παρέθετε το γεγονός αυτό. Αποτέλεσμα της οικονομικής κατάστασης της Εναγόμενης 1 ήταν να κατασχεθούν τα έργα που αφορούν την Τεχνική Σχολή Λάρνακας και το Γ' Δημοτικό Σχολείο Μακεδονίτισσας από τον εργοδότη. Με σκοπό να διασφαλιστεί η πληρωμή των έργων που είχαν αναληφθεί από την Ενάγουσα, καταρτίστηκε συμπληρωματική συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας, της Εναγόμενης 1 και του Εναγόμενου 2, η οποία προνοούσε την πληρωμή από τον Εναγόμενο 2 απευθείας στην Ενάγουσα των οφειλόμενων από την Eναγόμενη 1 ποσών για τις εκτελεσθείσες εργασίες στα συγκεκριμένα έργα. Η συγκεκριμένη συμφωνία επιβεβαιώθηκε γραπτώς και η Eναγόμενη 1 έδωσε εντολή και εξουσιοδότησε τον Εναγόμενο 2 για να καταβάλει στην Ενάγουσα τα ακολούθα ποσά: Στις 24/09/2010 με επιστολή της εξουσιοδότησε την πληρωμή του ποσού των €225.000, πλέον Φ.Π.Α. που αφορούσε το έργο της Τεχνικής Σχολής Λάρνακας, με επιστολή ημερομηνίας 28/09/2010 εξουσιοδότησε την απευθείας πληρωμή προς την Ενάγουσα ποσών που αφορούσαν το Γ' Δημοτικό και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας και με επιστολή ημερομηνίας 17/09/2010 εξουσιοδότησε την απευθείας πληρωμή του ποσού των €425.000, πλέον Φ.Π.Α. που αφορούσε το Λύκειο Ακρόπολης. Στις 13/10/2011 η Εναγόμενη 1 πιστοποίησε ότι το οφειλόμενο προς την Ενάγουσα ποσό, σε σχέση με την Τεχνική Σχολή Λάρνακας, μη συμπεριλαμβανομένων των πρόσθετων εργασιών, ανερχόταν στις €58.158.85 πλέον Φ.Π.Α. Όσον αφορά το Γ' Δημοτικό Σχολείο και το Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας συμφωνήθηκε στις 15/12/2011 ως οφειλόμενο ποσό €86.500, πλέον Φ.Π.Α. και σε σχέση με το συγκεκριμένο ποσό απέστειλε επιστολή, ημερομηνίας 20/12/2011, προς τον Εναγόμενο 2 όπως προβεί στην απευθείας πληρωμή του σε δύο δόσεις. Στις 29/12/2011 καταβλήθηκε στην Ενάγουσα, από τον Εναγόμενο 2, σε σχέση με το συγκεκριμένο έργο το ποσό των €40.000, πλέον Φ.Π.Α. και έκτοτε οφείλεται το υπόλοιπο εκ €46.500, πλέον Φ.Π.Α. Σε σχέση με το Λύκειο Ακρόπολης στις 19/10/2011 πιστοποιήθηκε από την Εναγόμενη 1 το ποσό των €17.753,65, πλέον Φ.Π.Α. ως οφειλόμενο και στις 20/12/2011 η Εναγόμενη 1 εξουσιοδότησε την απευθείας πληρωμή του, πλέον οποιωνδήποτε επιπρόσθετων εργασιών που αφορούσαν την Τεχνική Σχολή Λάρνακας από τον Εναγόμενο 2 στην Ενάγουσα. Κατέγραψε τη θέση ότι η Εναγόμενη 1 αναγνώρισε ότι η οφειλή της στην Ενάγουσα μέχρι τις 20/12/2011 και για τα τρία έργα ανερχόταν στο συνολικό ποσό των €122.412,50, πλέον Φ.Π.Α. και ότι σύμφωνα με τη Συμπληρωματική Συμφωνία και τις αμετάκλητες εξουσιοδοτήσεις το ποσό έπρεπε να καταβληθεί από τον Εναγόμενο 2 στην Ενάγουσα. Είχε ζητηθεί από την Εναγόμενη 1 και είχε διενεργηθεί αριθμός μετατροπών στα έργα που αφορούν την Τεχνική Σχολή Λάρνακας και το Λύκειο Ακρόπολης. Η Ενάγουσα επιμέτρησε και τιμολόγησε τις μετατροπές που επιτελέστηκαν στην Τεχνική Σχολή Λάρνακας στο ποσό των €2.493,
  10. Αναφορικά με το Γ΄ Δημοτικό και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας το ποσό για τις επιπρόσθετες εργασίες υπολογίστηκε στις €26.903 και για τις εκτελεσθείσες εργασίες στις €686.
  11. Για το Λύκειο Ακρόπολης οι μετατροπές-προσθήκες καταμετρήθηκαν στο ποσό των €28.692,50, το οποίο ποσό όμως θα πρέπει ν' αφαιρεθεί από το ποσό των εργασιών που δεν εκτελέστηκαν και ανέρχονται στις €46.465,
  12. Το συνολικό οφειλόμενο ποσό για τις εργασίες που εκτελέστηκαν από την Ενάγουσα, συμπεριλαμβανομένων και των μετατροπών και για τα τρία έργα, ανέρχεται στο €1.324.459,
  13. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 έχουν καταβάλει στην Ενάγουσα εταιρεία, από κοινού, το ποσό των €1.092.266,04 και παραμένει οφειλόμενο το ποσό των €232.193,
  14. Καταβλήθηκε από τον Εναγόμενο 2, μετά την καταχώρηση της αγωγής, το ποσό των €57.500 και ως εκ τούτου το οφειλόμενο υπόλοιπο, το οποίο και αξιώνεται, ανέρχεται στις €174.639,
  15. Κατά τη δική του άποψη δεν υπήρξαν καθυστερήσεις, αλλά ούτε και κακοτεχνίες εκ μέρους της Ενάγουσας. Κατάθεσε ως Τεκμήριο 1Α το πιστοποιητικό σύστασης της Ενάγουσας εταιρείας και ως Τεκμήριο 1Β πιστοποιητικό αλλαγής του ονόματος της, ως Τεκμήριο 2 πιστοποιητικό διευθυντών και γραμματέα της εταιρείας, ως Τεκμήριο 3 τη Συμφωνία που αφορά την ανάληψη της υπεργολαβίας από την Ενάγουσα σε σχέση με τη νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας, ως Τεκμήριο 4 την ενημερωτική επιστολή ημερομηνίας 08/02/2010 για την ανάθεση εργασιών στην Ενάγουσα, ως Τεκμήριο 5 επιστολή της Εναγόμενης 1 προς την Ενάγουσα ημερομηνίας 06/09/2011 σε σχέση με τροποποιήσεις στις εργασίες που αφορούν την Τεχνική Σχολή Λάρνακας, ως Τεκμήριο 6 τη Συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης 1 που αφορά το Γ' Δημοτικό Σχολείο και το Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας, ως Τεκμήριο 7 τη Συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης 1 που αφορά το Λύκειο Ακρόπολης, ως Τεκμήριο 8 την επιστολή ημερομηνίας 11/06/2009 για ανάθεση των εργασιών που αφορούν το Λύκειο Ακρόπολης, ως Τεκμήριο 9 επιστολή της Εναγόμενης 1 ημερομηνίας 24/09/2010 για την απευθείας καταβολή του ποσού των €226.000 από τον Εναγόμενο 2 προς την Ενάγουσα, ως Τεκμήριο 10 την επιστολή ημερομηνίας 28/09/2010 για την απευθείας πληρωμή του ποσού των €37.965,32 πλέον Φ.Π.Α. σε σχέση με το Γ΄ Δημοτικό και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας, ως Τεκμήριο 11 επιστολή ημερομηνίας 17/09/2010 για την απευθείας πληρωμή του ποσού των €425.000 σε σχέση με τις εργασίες στο Λύκειο Ακρόπολης, ως Τεκμήριο 12 την πιστοποίηση πληρωμής Υπεργολάβου, ημερομηνίας 13/10/2011, για το ποσό των €58.158,85 πλέον Φ.Π.Α., ως Τεκμήριο 13 την πιστοποίηση πληρωμής Υπεργολάβου με αριθμό 7, ως Τεκμήριο 14 τη Συμφωνία τελικού λογαριασμού με ημερομηνία 20/12/2011 με την οποία εξουσιοδοτείται η απευθείας καταβολή του ποσού των €40.000 πλέον Φ.Π.Α. απευθείας στην Ενάγουσα από τον Εναγόμενο 2, ως Τεκμήριο 15 τιμολόγιο ημερομηνίας 21/12/2011 για εργασίες στο Γ' Δημοτικό και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας, ως Τεκμήριο 15Α απόδειξη ημερομηνίας 29/12/2011 για την πληρωμή του ποσού των €46.000, ως Τεκμήριο 16 την πιστοποίηση πληρωμής Υπεργολάβου αριθμός 5 ημερομηνίας 19/10/2011 για το Λύκειο Ακρόπολης, ως Τεκμήριο 17 επιστολή ημερομηνίας 20/12/2011, της Εναγόμενης 1 προς τον Eναγόμενο 2 για την απευθείας πληρωμή του υπολοίπου ποσού που αφορά τις εργασίες στην Τεχνική Σχολή Λάρνακας, ως Τεκμήριο 18 επιστολή ημερομηνίας 20/12/2011 της Εναγόμενης 1 προς τον Εναγόμενο 2 για την απευθείας πληρωμή του υπολοίπου ποσού που αφορά τις εργασίες στο Λύκειο Ακρόπολης, ως Τεκμήριο 19 δέσμη εγγράφων που αφορά τις μετατροπές και προσθήκες στην Τεχνική Σχολή Λάρνακας, ως Τεκμήριο 20 δέσμη εγγράφων ημερομηνίας 06/10/2011 που αφορά το Λύκειο Ακρόπολης, ως Τεκμήριο 21 δέσμη εγγράφων που αφορά τιμολόγια και αποδείξεις που σχετίζονται με την Τεχνική Σχολή Λάρνακας, ως Τεκμήριο 22 δέσμη εγγράφων που αφορά τιμολόγια και αποδείξεις εισπράξεως που αφορούν το Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας, ως Τεκμήριο 23 δέσμη εγγράφων που αφορούν τα πιστοποιητικά πληρωμής και αποδείξεις εισπράξεως σε σχέση με το Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας, ως Τεκμήριο 24 δέσμη εγγράφων και αποδείξεων πληρωμής που αφορούν το Λύκειο Ακρόπολης, ως Τεκμήριο 25 επιστολή ημερομηνίας 13/02/2012 του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί την Ενάγουσα προς τον Εναγόμενο 2 για καταβολή των οφειλόμενων ποσών, ως Τεκμήριο 26 επιστολή ημερομηνίας 10/04/2012 του δικηγόρου που εκπροσωπούσε την Eνάγουσα και ως Τεκμήριο 27 την απόδειξη είσπραξης ημερομηνίας 08/10/
  16. Εξήγησε ότι οι επιστολές Τεκμήρια 9 και 11 φέρουν, η μεν επιστολή Τεκμήριο 9 την υπογραφή της Ρέας Στεφάνου, της Υπεύθυνης Λειτουργού του Υπουργείου για το έργο της νέας Τεχνικής Σχολής Λάρνακας και την υπογραφή του Ανδρέα Μαραγκού, τότε Αναπληρωτή Διευθυντή των Τεχνικών Υπηρεσιών, η δε επιστολή Τεκμήριο 11, την υπογραφή του Ευτύχιου Αχιλλέως, Λειτουργού του Υπουργείου, Υπεύθυνου για το έργο του Λυκείου Ακρόπολης καθώς και του Ανδρέα Μαραγκού. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος είχε ζητήσει από την Ρέα Στεφάνου ή τον Ανδρέα Μαραγκό να υπογράψουν τις συγκεκριμένες επιστολές, Τεκμήρια 9 και 11, έτσι ώστε να βεβαιωθεί ότι ήταν ασφαλές για την Ενάγουσα εταιρεία να εκτελέσει τα συγκεκριμένα έργα. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 24 ισχυρίστηκε ότι τα πιστοποιητικά πληρωμής είναι υπογεγραμμένα από την Ρέα Στεφάνου, η οποία είχε υπογράψει και τα Τεκμήρια 9 και
  17. Παραδέχθηκε, σε ερώτηση που του τέθηκε, ότι για τη σύναψη δημόσιων συμφωνιών και την ανάληψη δημοσίων έργων απαιτείται μια συγκεκριμένη διαδικασία όμως προώθησε τη θέση ότι πολλές φορές η δική του Εταιρεία, ως υπεργολάβοι, έχουν πληρωθεί απευθείας από τις Τεχνικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας. Εξήγησε ότι η Ενάγουσα είχε υποβάλει προσφορά στον εργολάβο, δηλαδή την Εναγόμενη 1 και το Υπουργείο τον επιβεβαίωνε πάντοτε ότι θα του κατέβαλλε την αξία των εργασιών. Τα στοιχεία αναφορικά με το κόστος της εργασίας είχαν δοθεί στο Υπουργείο από κοινού με τον Εναγόμενο 1 με επιστολή. Προώθησε τη θέση ότι είχαν γίνει πρόσθετες συμφωνίες μεταξύ της Ενάγουσας και του εργολάβου, με τη συμμετοχή του Υπουργείου. Παραδέχθηκε ότι στις αρχικές συμφωνίες, μεταξύ της Ενάγουσας εταιρείας και της Εναγόμενης 1, δεν συμμετείχε το Υπουργείο Παιδείας και ότι σ΄ αυτές γινόταν αναφορά σε ξεχωριστή συμφωνία, το συμβόλαιο που είχε η Εναγόμενη 1 με το Υπουργείο. Υποστήριξε ότι ο ίδιος δεν είχε δει το κυρίως συμβόλαιο της Εναγόμενης 1 με το Υπουργείο, όμως αναγνώρισε ότι σύμφωνα με τον πρώτο όρο των τριών Συμφωνιών, ήτοι τα Τεκμήρια 3, 6 και 7, η Εναγόμενη 1 καθορίζεται ως εργολάβος και για τα τρία έργα. Παράλληλα, παραδέχθηκε ότι η δική του πληρωμή, ήτοι για την υπεργολαβία που ανέλαβε η Ενάγουσα, εξαρτάτο από τον εργοδότη, δηλαδή από την πληρωμή του εργολάβου από τον εργοδότη. Σε σχέση με τις εξουσιοδοτήσεις, τα Τεκμήρια 9, 10 και 11, παραδέχθηκε ότι ο εργολάβος, ήτοι η Εναγόμενη 1, είχε εξουσιοδοτήσει τον εργοδότη να προβεί στη συγκεκριμένη πληρωμή. Προώθησε την άποψη ότι λόγω της ρύθμισης που είχε γίνει, τα λεφτά του εργολάβου, της Εναγόμενης 1, θα έπρεπε να καταλήξουν στη δική του εταιρεία, την Ενάγουσα, γιατί οι εργασίες εκτελούνταν και αυτό διαπιστώθηκε από τους επιμετρητές αλλά και από τις πληρωμές που έγιναν στην Εναγόμενη
  18. Όμως προώθησε τη θέση ότι οι Τεχνικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας δεν τήρησαν τη συμφωνία που αφορούσε την εξουσιοδότηση της πληρωμής στη δική του εταιρεία. Όταν του υποβλήθηκε ότι είχε γίνει ειδική διευθέτηση και όχι συμφωνία, υποστήριξε ότι ο ίδιος ο εργολάβος είχε συμπεριλάβει παράγραφο στα έγγραφα για την πληρωμή της εταιρείας του από το Κράτος, γιατί η Εναγόμενη 1 βρισκόταν σε δύσκολη οικονομική κατάσταση και ήθελε να μεταφέρει το μήνυμα στο Υπουργείο Παιδείας ότι θα προχωρήσουν οι εργασίες. Ερωτηθείς για το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 14, 17 και 18, τις επιστολές με ημερομηνία 20/12/2011, ισχυρίστηκε ότι πράγματι είχαν υπογραφεί από τον ίδιο και ότι αποδεχόταν το περιεχόμενό τους, όμως υπέδειξε ότι η συγκεκριμένη εξουσιοδότηση για την απευθείας πληρωμή της Ενάγουσας είναι τελική και αμετάκλητη για να διασφαλιστεί η πληρωμή της Ενάγουσας. Κατά τη δική του άποψη, οι Τεχνικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας έπρεπε να πληρώσουν την Ενάγουσα και όχι να συμψηφίσουν τα δεδουλευμένα της Ενάγουσας με τα λάθη και τις παραλείψεις του κυρίως εργολάβου. Όταν του υποβλήθηκε ότι ο ίδιος δεν είχε συνάψει σύμβαση με το Υπουργείο Παιδείας και ότι όφειλε να πληρωθεί από την Εναγόμενη 1 προώθησε τη θέση ότι οι πληρωμές που αφορούσαν την Τεχνική Σχολή καθώς και το Λύκειο Ακρόπολης είχαν γίνει αποκλειστικά από τις Τεχνικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και το ίδιο είχε γίνει και με το Γ' Δημοτικό Μακεδονίτισσας. Ισχυρίστηκε ότι η Ενάγουσα έχει εκτελέσει δεκάδες έργα των Τεχνικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας, γνωρίζει τους εμπλεκόμενους λειτουργούς και είχε λάβει διαβεβαιώσεις ότι θα πληρωνόταν για τις εργασίες που είχε ολοκληρώσει. Υποστήριξε ότι ενώ κατέβαλλαν ποσά για τα συγκεκριμένα έργα ξαφνικά σταμάτησαν τις πληρωμές. Παραδέχθηκε σε ερώτηση που του τέθηκε, ότι γνώριζε ότι η Εναγόμενη 1 δεν αποπεράτωσε τα έργα και ότι διακόπηκαν και κατασχέθηκαν από το Υπουργείο. Εξήγησε όμως ότι το ένα έργο είχε διακοπεί τον Μάρτιο του 2012, ενώ η δική του εταιρεία είχε διεκπεραιώσει τις εργασίες από τον Αύγουστο του
  19. Παρά το γεγονός ότι είχε διαπιστωθεί ότι δεν εργαζόταν οποιοσδήποτε στο εργοτάξιο από το 2010, στους ίδιους ασκείτο πίεση για να προχωρήσουν με τις εργασίες ενώ διαβεβαιώνονταν ότι η αποπληρωμή τους ήταν εξασφαλισμένη. Εξ' ου και εκτελέστηκαν οι εργασίες που ανατέθηκαν στην Ενάγουσα εντός του χρόνου, χωρίς καθυστερήσεις και χωρίς κακοτεχνίες. Κατά τη δική του άποψη είναι μεμπτό να πληρώνεται η Εναγόμενη 1 εταιρεία για δουλειά που εκτέλεσε η Ενάγουσα. Όταν μίλησε με την Ρέα Στεφάνου τον ενημέρωσε ότι τα λεφτά που αφορούσαν τις εργασίες της Ενάγουσας είχαν καταβληθεί, πλην όμως ο ίδιος δεν γνώριζε σε ποιον είχαν πληρωθεί. Παραδέχθηκε ότι ο ίδιος δεν είχε δει το συμβόλαιο του κυρίως εργολάβου με το Υπουργείο σε λεπτομέρεια, όμως γνώριζε τους βασικούς όρους του συμβολαίου και αυτό που γνώριζε με σιγουριά ήταν ότι τα λεφτά εκταμιεύονταν αλλά δεν κατατίθονταν προς τη σωστή κατεύθυνση. Προώθησε τη θέση ότι του είχαν δοθεί οδηγίες από το Υπουργείο Παιδείας. Συγκεκριμένα, το λογιστήριο της Ενάγουσας μιλούσε με το Υπουργείο Παιδείας, για να εκδώσει τιμολόγια και ο ίδιος είχε στην κατοχή του όχι μόνο τιμολόγια αλλά και αποδείξεις σε σχέση με όλα τα έργα, ήτοι την Τεχνική Σχολή Λάρνακας, το Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας και το Λύκειο Ακρόπολης. Επέμενε ότι το λογιστήριο της δικής του εταιρείας μιλούσε απευθείας με το Υπουργείο Παιδείας και εξέδιδε τόσο τα τιμολόγια όσο και τις αποδείξεις προς το Υπουργείο Παιδείας. Ερωτηθείς γιατί, ενώ είχε αντιληφθεί από τον Ιούνιο 2010 ότι η Εναγόμενη 1 εταιρεία είχε οικονομικά προβλήματα, συνέχισε και υπέγραψε συμφωνίες μαζί της, συγκεκριμένα τη συμφωνία για την Τεχνική Σχολή Λάρνακας, ισχυρίστηκε ότι μετά την υποβολή αιτήματος πληρωμής στις 06/07/2010 και μετά την παρέλευση δύο μηνών, συγκεκριμένα στις 17/09/2010, δόθηκαν οι εξουσιοδοτήσεις για το Λύκειο Ακρόπολης, για την Τεχνική Σχολή Λάρνακας καθώς και για το Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας έτσι ώστε να προχωρήσουν οι εργασίες. Εξήγησε ότι όταν είχαν υπογράψει τη συμφωνία του 2011, η εργασία που αφορούσε την Τεχνική Σχολή Λάρνακας είχε σχεδόν ολοκληρωθεί. Συγκεκριμένα, τον Αύγουστο 2011 οι εργασίες που αφορούσαν την Τεχνική Σχολή Λάρνακας είχαν τελειώσει, αφού είχε προηγηθεί η αποστολή επιστολής από την Ρέα Στεφάνου με την οποία πίεζε για την ολοκλήρωση των συγκεκριμένων εργασιών, πλην όμως τελικά η συγκεκριμένη συνέβαλε στο να μην πληρωθεί η δική του εταιρεία για την εργασία που διεκπεραίωσε. Επέμενε στη θέση του ότι μόνο όταν είχαν ληφθεί γραπτές αλλά και προφορικές διαβεβαιώσεις, από την Ρέα Στεφάνου και τον Αντρέα Μαραγκού, προχώρησε στην ολοκλήρωση των εργασιών. Ήταν η θέση του ότι η δική του εταιρεία είχε ζητήσει από τον υπεύθυνο στο Υπουργείο όπως διασφαλιστεί η πληρωμή της για τις εργασίες που θα διεκπεραίωνε και γι' αυτόν τον λόγο οι λειτουργοί του Υπουργείου είχαν υπογράψει και προωθήσει πληρωμές προς την Ενάγουσα και η Ενάγουσα προχώρησε και ολοκλήρωσε τις εργασίες. Προώθησε τη θέση ότι αν δεν υπήρχε αυτή η διευθέτηση δεν θα προχωρούσε στην ολοκλήρωση των εργασιών, αφού γνώριζε ότι δεν θα πληρώνονταν. Παρά το ότι εκτέλεσε τις εργασίες, η Ενάγουσα έμεινε απλήρωτη, χωρίς να γνωρίζει πού κατέληξαν τα λεφτά. Εξήγησε ότι τα έργα είχαν κατασχεθεί μετά που η Ενάγουσα είχε ολοκληρώσει τις εργασίες και πριν γίνουν οι πληρωμές και εξαργυρωθούν οι εγγυητικές. Κατά τη δική του άποψη η Eναγόμενη 1 είχε λάβει τα λεφτά από το Υπουργείο για τις δικές του εργασίες, παρά το γεγονός ότι εκείνη ήταν υπεύθυνη, η Eναγόμενη 1, για τις καθυστερήσεις και τις κακοτεχνίες. Ισχυρίστηκε ότι αν η Ενάγουσα γνώριζε ότι η πληρωμή της δεν ήταν εξασφαλισμένη, δεν θα προχωρούσε να ξοδέψει περισσότερα λεφτά ολοκληρώνοντας τις εργασίες. Εξέφρασε το παράπονο ότι ενώ η Ενάγουσα ολοκλήρωσε τις εργασίες, όπως διαφαίνεται και στις αιτήσεις πληρωμών που έγιναν από την Εναγόμενη 1 προς το Υπουργείο, τελικά τα λεφτά τα εισέπραξε η Εναγόμενη 1 και όχι η Ενάγουσα που διεκπεραίωσε τις εργασίες. Κατά την επανεξέταση κατέθεσε ως Τεκμήριο 28 τη Συμφωνία που είχε υπογραφθεί και αφορούσε την Τεχνική Σχολή Λάρνακας. Για την Eναγόμενη 2 μαρτυρία δόθηκε από την Ρέα Στεφάνου, Μ.Υ.1, λειτουργό στις Τεχνικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας. Κατέγραψε τις θέσεις της σε γραπτό κείμενο το οποίο σημειώθηκε ως Έγγραφο Β. Στην γραπτή της δήλωση καταγράφει ότι είναι αρχιτέκτονας και ασκεί το επάγγελμα για 28 και πλέον χρόνια, έχοντας εργαστεί προηγουμένως τόσο στον ιδιωτικό τομέα στην Κύπρο, καθώς και στο εξωτερικό. Μεταξύ των καθηκόντων της στο Υπουργείο Παιδείας είναι και η ετοιμασία διατακτικών πληρωμής προς εργολάβους και ιδιώτες μελετητές. Ως συντονίστρια έργων απέκτησε πείρα στη διαχείριση έργων που αφορούν σχολικά κτίρια, ενώ είναι υπεύθυνη και για τον προγραμματισμό, την εκπόνηση μελετών, τη διενέργεια εκτιμήσεων κόστους, καθώς και την επίβλεψη κατασκευαστικών έργων. Όσον αφορά τα γεγονότα της υπόθεσης κατέγραψε ότι αφορούν τρία συγκεκριμένα έργα του Υπουργείου, την ανέγερση αίθουσας πολλαπλών χρήσεων της νέας Τεχνικής Σχολής Λάρνακας, την ανέγερση του Γ' Δημοτικού και Νηπιαγωγείου Μακεδονίτισσας και την κατεδάφιση, ανέγερση, διαμόρφωση του Λυκείου Ακρόπολης στην Λευκωσία. Τα συγκεκριμένα έργα είχαν δοθεί προς εκτέλεση στην Eναγόμενη 1 και είχε υπογραφτεί, σε σχέση με το έργο που αφορά την Τεχνική Σχολή Λάρνακας, συμφωνία στις 02/11/2009 για το ποσό των €1.693.000,50, για το έργο που αφορά το Γ' Δημοτικό και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας, στις 23/05/2008, για το ποσό των €4.695.000 και στις 02/07/2009 για το έργο που αφορά την κατεδάφιση, ανέγερση, διαμόρφωση του Λυκείου Ακρόπολης για το ποσό των €6.800.
  20. Η Eναγόμενη 1 είχε αναλάβει την ανέγερση του Γ' Δημοτικού Σχολείου και Νηπιαγωγείου Μακεδονίτισσας τον Μάιο του 2008 με υποχρέωση αποπεράτωσης εντός 16 μηνών, ενώ είχε προηγηθεί, τον Ιούλιο και Νοέμβριο του 2009, η ανάληψη των άλλων δύο έργων. Όσον αφορά το έργο της Τεχνικής Σχολής Λάρνακας η Εναγόμενη 1 δεν κατάφερε να αποπερατώσει τις εργασίες, παρουσίασε σοβαρές καθυστερήσεις, γι' αυτό και διακόπηκε το συμβόλαιο και κατασχέθηκε το έργο στις 05/03/
  21. Μετά τη διακοπή ετοιμάστηκε η συνοπτική κατάσταση τελικού λογαριασμού. Όσον αφορά το Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας διακόπηκε την 01/03/2013 και ετοιμάστηκε και γι' αυτό συνοπτική κατάσταση τελικού λογαριασμού. Το Λύκειο Ακρόπολης ολοκληρώθηκε και έγινε εξόφληση των τελικών λογαριασμών των εργολάβων από το Υπουργείο. Όσον αφορά την Ενάγουσα Εταιρεία κατέγραψε ότι συνιστούσε εσωτερικό υπεργολάβο του εργολάβου για τα συγκεκριμένα έργα, ότι είχε διοριστεί απευθείας από τον εργολάβο και είχε τα ίδια χρονοδιαγράμματα αποπεράτωσης όπως ο εργολάβος. Υποστήριξε ότι ο Εργολάβος είχε αναλάβει να εκτελέσει όλες τις εργασίες του έργου σύμφωνα με τις προδιαγραφές και ως εκ τούτου δεν ενεργοποιήθηκε ούτε ο όρος που αφορά την εκχώρηση εργασιών του Συμβολαίου, ούτε ο όρος για διορισμένους εργολάβους. Κατά τη δική της άποψη το Υπουργείο δεν είχε οποιαδήποτε συμβατική σχέση με τους εκάστοτε υπεργολάβους που διόριζε και συνεργαζόταν ο εργολάβος, ούτε και είχε οποιανδήποτε εμπλοκή ή γνώση σε σχέση με τα όσα συμφωνήθηκαν μεταξύ τους. Ήταν η θέση της ότι το Υπουργείο δεν ανέλαβε ευθύνη για τις οποιεσδήποτε διαφορές προκύπταν μεταξύ εργολάβου και υπεργολάβου σε σχέση με τα κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα ποσά, ούτε προφορικώς αλλά ούτε και γραπτώς και ισχυρίστηκε ότι τέτοιας αξίας και πολυπλοκότητας συμβάσεις, ιδιαίτερα κατασκευαστικής φύσεως, δεν μπορούν να συναφθούν προφορικά. Από την εμπλοκή της, ως μηχανικός συντονιστής του έργου που αφορούσε την Τεχνική Σχολή Λάρνακας, η ίδια είχε ενημερωθεί ότι ο εργολάβος αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και ότι αυτός ήταν ο λόγος που εξουσιοδοτούσε την απευθείας πληρωμή προς τον υπεργολάβο. Λόγω του ότι το Υπουργείο είχε υπό την επίβλεψή του την εξέλιξη των έργων, ιδιαίτερα τα έργα που αφορούν σχολικές μονάδες τα οποία έχουν ευαίσθητα χρονοδιαγράμματα, προχώρησε σε απευθείας πληρωμές σε οτιδήποτε αφορούσε τον υπεργολάβο, υπό τις προϋποθέσεις που καταγράφονταν στις εξουσιοδοτήσεις του εργολάβου. O εργολάβος είχε παραχωρήσει εξουσιοδότηση, στις 24/09/2010, για απευθείας πληρωμή του υπεργολάβου σε σχέση με την νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας για το συνολικό ποσό των €225.
  22. Σύμφωνα με το τελευταίο πιστοποιητικό πληρωμής ο εργολάβος πληρώθηκε το ποσό των €1.201.196,00 και ο υπεργολάβος το ποσό των €133.584,
  23. Για το Γ΄ Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας ο εργολάβος εξουσιοδότησε, στις 28/09/2010 και στις 20/12/2011, την απευθείας πληρωμή προς τον υπεργολάβο, των ποσών €37.965,22 πλέον Φ.Π.Α. και €40.000,00 πλέον Φ.Π.Α. Όσον αφορά τη διαμόρφωση του Λυκείου Ακροπόλεως ο υπεργολάβος πληρώθηκε με απευθείας πληρωμή από το Υπουργείο, μετά από εξουσιοδότηση από τον εργολάβο, το ποσό των €425.000 πλέον Φ.Π.Α. Σύμφωνα με το τελευταίο πιστοποιητικό πληρωμής ο εργολάβος πληρώθηκε το ποσό των €4.874.113,74 και ο υπεργολάβος το συνολικό ποσό των €318.219,84 πλέον Φ.Π.Α. Κατά τη δική της άποψη δεν τίθεται θέμα καταβολής των υπολοίπων της Ενάγουσας από το Υπουργείο. Κατάθεσε ως Τεκμήριο 29 τη συμφωνία μεταξύ του Υπουργείου και του εργολάβου που αφορούσε την Τεχνική Σχολή Λάρνακας, ως Τεκμήριο 30 τη συμφωνία που αφορούσε το Λύκειο Ακρόπολης, ως Τεκμήριο 31 τη συμφωνία που αφορούσε το Γ' Δημοτικό Σχολείο και το Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας, ως Τεκμήριο 32 τον Τόμο Β που συνιστά τους όρους του συμβολαίου σε σχέση με το Λύκειο Ακρόπολης, ως Τεκμήριο 33 επιστολή των Τεχνικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού ημερομηνίας 22/02/2012 προς τον εργολάβο, ως Τεκμήριο 34 συνοπτική κατάσταση τελικού λογαριασμού που αφορά την νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας, ως Τεκμήριο 35 συνοπτική κατάσταση τελικού λογαριασμού που αφορά το Λύκειο Ακρόπολης, ως Τεκμήριο 36 συνοπτική κατάσταση τελικού λογαριασμού που αφορά το Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας και ως Τεκμήριο 37 την επιστολή που συνιστούσε το Τεκμήριο Α προς αναγνώριση. Υπέδειξε την υπογραφή της στη δεύτερη σελίδα του διατακτικού πληρωμής, Τεκμήριο
  24. Εξήγησε ότι υπάρχει η υπογραφή της και στο διατακτικό 17, ημερομηνίας 19/11/2010 το οποίο αφορά το Λύκειο Ακρόπολης και στο διατακτικό με αριθμό
  25. Ισχυρίστηκε ότι δεν υπάρχει η υπογραφή της στα Τεκμήρια 9, 10 και
  26. Εξήγησε ότι στο Τεκμήριο 9 έχουν καταγραφεί τα ονόματά τους από τον προϊστάμενο, ήτοι του ανώτερου μηχανικού και του τότε λειτουργού μηχανικού, για να ενημερωθεί τόσο η ίδια καθώς και ο Μαραγκός για το περιεχόμενό τους. Όσον αφορά το Τεκμήριο 11 καταγράφονται χειρόγραφα τα ονόματα του Μαραγκού και του Αχιλλέως, λειτουργών στις Τεχνικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας. Αντεξεταζόμενη παραδέχθηκε ότι ήταν συντονίστρια του έργου που αφορούσε την νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας και ότι είχε υπογράψει το Τεκμήριο
  27. Όσον αφορά το Λύκειο Ακροπόλεως εξήγησε ότι η ίδια ήταν σύμβουλος του έργου και υπόγραψε διατακτικά μαζί με τον συντονιστή του έργου, το Τεκμήριο
  28. Αναγνώρισε ότι τα φαξ και τα συγκεκριμένα διατακτικά πληρωμής αποστέλλονταν από το αρχείο του Υπουργείου. Εξήγησε ότι για να εκδοθούν τα διατακτικά η ομάδα των επιβλεπόντων μηχανικών απέστελλε την ανάλυση της εκτελεσθείσας εργασίας και η ομάδα των μελετητών εξέδιδε τα διατακτικά πληρωμής. Ισχυρίστηκε ότι και για τα τρία έργα υπήρχαν ιδιώτες μελετητές και επιμετρητές ποσοτήτων. Οι επιβλέποντες μηχανικοί διαβίβαζαν την ανάλυση των εκτελεσθείσων εργασιών και η ομάδα των μελετητών, που είχε την ευθύνη της επίβλεψης του έργου, έκδιδε το διατακτικό πληρωμής. Μετά από τον έλεγχο της επιμέτρησης από τον ιδιώτη μελετητή, εκδίδετο το διατακτικό πληρωμής. Προώθησε τη θέση ότι πρώτα επιμετρείται η εκτέλεση της εργασίας από τον επιμετρητή ποσοτήτων και μετά εκδίδεται από τον πολιτικό μηχανικό το πιστοποιητικό. Ερωτηθείσα ανάφερε ότι κατά τον δεδομένο χρόνο δεν γνώριζε τον διευθυντή της Ενάγουσας, υπό την προσωπική του ιδιότητα, πλην όμως είχε προσωπική επαφή μαζί του, ως υπεργολάβο. Παραδέχθηκε ότι είχε στείλει στην Ενάγουσα Εταιρεία επιστολή, με οδηγίες του προϊστάμενου της και ότι με τη συγκεκριμένη επιστολή δίδονταν οδηγίες έτσι ώστε να μην υπάρχει καθυστέρηση στο έργο που αφορούσε την νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας, στο οποίο η ίδια ήταν συντονίστρια. Αρνήθηκε την υποβολή ότι είχε μεταφερθεί από τον υπεργολάβο, στις Τεχνικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας, η ανησυχία ότι ο εργολάβος των έργων αδυνατούσε να τους πληρώσει. Παραδέχθηκε όμως ότι η μη πληρωμή των υπεργολάβων θα δημιουργούσε πρόβλημα γιατί η καθυστέρηση σε συμβόλαια που αφορούν σχολεία δημιουργεί κοινωνική αναστάτωση και το Υπουργείο οφείλει να διασφαλίσει ότι η σύμβαση προχωρά με βάση τα συμβόλαια που υπογράφτηκαν. Ερωτηθείσα προώθησε την άποψη ότι δυνάμει γραπτής επιστολής του εργολάβου του έργου είχαν δοθεί στο Υπουργείο οδηγίες όπως καταβληθεί απευθείας στον υπεργολάβο ένα ποσό από το διατακτικό πληρωμής του εργολάβου, το οποίο ποσό θα αφαιρείτο από το διατακτικό του εργολάβου. Παραδέχθηκε ότι αυτό γινόταν έτσι ώστε να υπάρχει ομαλή συνέχιση των εργασιών και για να αποφευχθεί ενδεχόμενη παύση των εργασιών. Δέχθηκε ότι στη βάση των εξουσιοδοτήσεων, Τεκμήρια 9, 10 και 11, οι οποίες έγιναν αποδεκτές, εκδόθηκαν από την Ενάγουσα απευθείας τιμολόγια προς το Υπουργείο και καταβλήθηκαν απευθείας πληρωμές προς τον υπεργολάβο, από τις Τεχνικές Υπηρεσίες μέσω του λογιστηρίου του Υπουργείου Παιδείας. Υποστήριξε ότι υπήρχε μεγάλη καθυστέρηση από τον εργολάβο στα συγκεκριμένα έργα και λόγω της μεγάλης καθυστέρησης που επιδείχθηκε έγινε διακοπή των συμβολαίων που αφορούσαν την νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας και το Γ' Δημοτικό Σχολείο Μακεδονίτισσας. Όταν της υποβλήθηκε ότι δεν μπορεί να υποβιβάζεται η σημασία των εξουσιοδοτήσεων, ήτοι των Τεκμήριο 9, 10 και 11, ισχυρίστηκε ότι το Υπουργείο προχώρησε στην πληρωμή με βάση τους όρους των επιστολών που είχαν διαβιβαστεί από τον κυρίως εργολάβο. Όσον αφορά τα χρονοδιαγράμματα εξήγησε ότι αυτά αφορούν τον εργολάβο και δεν γνώριζε τι είχε συμφωνηθεί αναφορικά με τα χρονοδιαγράμματα μεταξύ του εργολάβου και του υπεργολάβου. Με βάση το χρονοδιάγραμμα του εργολάβου, προέκυψε ότι έπρεπε να είχε προχωρήσει η εργασία της μεταλλικής κατασκευής και τότε της δόθηκαν οδηγίες όπως διαβιβαστεί επιστολή στον υπεργολάβο του έργου για επίσπευση των εργασιών. Υποστήριξε ότι με βάση τα πιστοποιητικά του επιμετρητή υπήρχε καθυστέρηση, όμως με το πρώτο διατακτικό που εκδόθηκε έγινε απευθείας πληρωμή στον υπεργολάβο. Ισχυρίστηκε ότι ενώ το έργο του Λυκείου Ακρόπολης θα έπρεπε να αποπερατωθεί τον Φεβρουάριο 2011, το πρώτο διατακτικό πληρωμής για τις μεταλλικές εργασίες είχε εκδοθεί στις 18/02/2011 σχεδόν μαζί με την αποπεράτωση. Η ίδια δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο, σύμφωνα με τους όρους του συμβολαίου που υπήρχε μεταξύ του κυρίως εργολάβου και του υπεργολάβου, η μεταλλική κατασκευή είχε ολοκληρωθεί έγκαιρα. Επανέλαβε ότι το Υπουργείο προέβηκε στις απευθείας πληρωμές για να βοηθήσει στην ομαλή εκτέλεση των εργασιών, αφού γνώριζε για τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η Εναγόμενη
  29. Σε ερώτηση που της τέθηκε παραδέχθηκε ότι, αν υπήρχε γραπτή εξουσιοδότηση του εργολάβου, προσδιορισμός του χρηματικού ποσού και οι εργασίες είχαν πιστοποιηθεί ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών, τότε το Υπουργείο ήταν υπόχρεο να πληρώσει τον υπεργολάβο αφού είχε εξουσιοδοτηθεί να το πράξει. Προώθησε τη θέση ότι όταν υπήρχαν διατακτικά πληρωμής προς όφελος του εργολάβου, τα ποσά ήταν μικρά και δεν υπήρχαν αρκετά λεφτά για την Ενάγουσα αφού υπήρχαν και άλλα αιτήματα πληρωμών από άλλους υπεργολάβους. Επέμενε στη θέση της ότι όσες εργασίες είχαν ολοκληρωθεί είχαν πληρωθεί από το Κράτος ή στον εργολάβο ή στον υπεργολάβο και προώθησε την άποψη ότι δεν μπορεί ένας υπεργολάβος που έχει συμφωνία με τον εργολάβο να ζητά πληρωμές από το Κράτος, για θέματα που αφορούν τη μεταξύ τους συμφωνία γιατί το Κράτος δεν μπορεί να επωμιστεί το ρίσκο του επιχειρηματία. Εξήγησε ότι το Υπουργείο Παιδείας έχει πληρώσει για όλα τα έργα και όλες τις εκτελεσθείσες εργασίες, αφού έγιναν πληρωμές προς τον συμβασιούχο εργολάβο, ενώ κάποιο μέρος έχει καταβληθεί σε υπεργολάβους. Προώθησε τη θέση ότι ο εργολάβος έχει πληρωθεί. Όσον αφορά το Γ' Δημοτικό και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας ισχυρίστηκε ότι το Τεκμήριο 13 συνιστά το πιστοποιητικό πληρωμής του υπεργολάβου και το Τεκμήριο 14 την αμετάκλητη εξουσιοδότηση. Με αναφορά στο Τεκμήριο 13 παραδέχθηκε ότι υπήρξαν κάποιες προσθέσεις ύψους €43.000, με το τελικό ποσό να καθορίζεται στις €86.500 πλέον Φ.Π.Α. Όμως καταβλήθηκε μόνο το ποσό των €40.000 πλέον Φ.Π.Α. γιατί αναφορικά με την δεύτερη πληρωμή, για το συγκεκριμένο έργο, ο ίδιος ο εργολάβος είχε καταγράψει όπως πληρωθεί από άλλο έργο. Εξήγησε ότι το Υπουργείο λειτουργεί στη βάση των συμβάσεων του κάθε έργου ξεχωριστά και δεν εφαρμόζει τις επιθυμίες των εργολάβων. Προώθησε την άποψη ότι σε σχέση με το Γ' Δημοτικό Σχολείο Μακεδονίτισσας είχε γίνει πληρωμή για τις εκτελεσθείσες εργασίες του εργολάβου του έργου με βάση το σχετικό διατακτικό και καταβλήθηκαν στον υπεργολάβο €40.
  30. Επέμενε στη θέση της ότι για το έργο στη Μακεδονίτισσα είχε πληρωθεί ο εργολάβος του έργου για την εκτελεσθείσα εργασία και ότι το υπόλοιπο ποσό των €46.000, που αφορά τη δεύτερη δόση του Τεκμηρίου 14, είχε καταβληθεί στις 29/12/2011 μετά την πληρωμή της Εναγόμενης
  31. Επέμενε ότι δεν υπάρχει σύμβαση του Υπουργείου με τον υπεργολάβο του έργου και όσες πληρωμές προωθήθηκαν απευθείας προς τον υπεργολάβο ήταν για να βοηθηθεί η ολοκλήρωση του έργου. Οι συγκεκριμένες πληρωμές, ήτοι απευθείας, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της, γίνονταν σύμφωνα με τις οδηγίες του Προϊσταμένου του Τμήματος. Ερωτηθείσα ανέφερε ότι σε σχέση με την Τεχνική Σχολή Λάρνακας ο εργολάβος είχε παραχωρήσει εξουσιοδότηση για συγκεκριμένο ποσό πλην όμως δεν είχε γίνει κάποια εκτελεσθείσα εργασία στη μεταλλική κατασκευή. Λόγω του ότι οι Τεχνικές Υπηρεσίες θεωρούσαν σωστό να γίνονται πληρωμές ανάλογα με την εκτελεσθείσα εργασία, για αυτό γίνονταν και πληρωμές σε κάποιες περιπτώσεις στους υπεργολάβους, για να συνεχίσουν το έργο και να ολοκληρωθεί η εργασία έτσι ώστε να μην δημιουργείται καθυστέρηση στις υπόλοιπες εργασίες. Ήταν επίσης η θέση της ότι ο εργολάβος είχε εξοφληθεί σε σχέση με το Γ΄ Δημοτικό και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας. Παραδέχθηκε ότι αναφορικά με την νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας είχαν αφαιρεθεί από το Κράτος σημαντικά ποσά από τον υπεργολάβο για λόγους που αφορούσαν τον εργολάβο. Όσον αφορά την κατάσχεση της εγγυητικής του εργολάβου υποστήριξε ότι υπήρχε απόφαση Δικαστηρίου η οποία απαγόρευε την κατάσχεσή της. Επέμενε στη θέση της ότι το Υπουργείο είχε πληρώσει για την εκτελεσθείσα εργασία μέχρι την ημερομηνία κατάσχεσης του έργου και δεν υπήρχαν άλλα χρήματα να πληρωθούν σε σχέση με εκτελεσθείσες εργασίες αφού πληρώθηκε και το τελευταίο διατακτικό. Όταν της υποβλήθηκε ότι είχε καταβληθεί στον υπεργολάβο το ποσό των €133.000 για τις μεταλλικές εργασίες αντί του ποσού των €255.000 που έπρεπε να καταβληθεί σύμφωνα με το Τεκμήριο 9, ήταν η δική της θέση ότι καταβλήθηκε το ποσό για την εκτελεσθείσα εργασία μέχρι την ημερομηνία κατάσχεσης του έργου. Όσον αφορά το Τεκμήριο 12, εξήγησε ότι συνιστά πιστοποίηση πληρωμής υπεργολάβου από τον εργολάβο του έργου. Ισχυρίστηκε ότι το τελευταίο διατακτικό πληρώθηκε με βάση την εκτελεσθείσα εργασία. Με αναφορά στο Τεκμήριο 35 παραδέχθηκε ότι ο κυρίως εργολάβος είχε εισπράξει ποσό ύψους €5.000.000 για την εργασία που εκτελέστηκε. Όταν της υποδείχθηκαν τα Τεκμήρια 14, 19 και 20 υποστήριξε ότι συνιστούν διατακτικά του υπεργολάβου προς τον εργολάβο και ότι συνιστούσαν λογαριασμούς μεταξύ τους. Επέμενε ότι το Υπουργείο είχε σύμβαση με την Εναγόμενη 1, η οποία είχε σύμβαση με την Ενάγουσα. Κατέληξε, ότι η Ενάγουσα είχε σύμβαση με την Eναγόμενη 1 και ότι η μεταξύ τους συμφωνία και λογαριασμοί δεν είχαν οποιανδήποτε σχέση με το Υπουργείο. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και οι δύο πλευρές κατέγραψαν τις εισηγήσεις τους στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, τις οποίες προώθησαν προς το Δικαστήριο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας εισηγήθηκε ότι μπορεί να συνομολογηθεί συμφωνία από τη συμπεριφορά των μερών ή ακόμη και σιωπηρά χωρίς απαραίτητα να αποτυπωθεί γραπτώς. Υποστήριξε ότι μεταξύ του Εναγόμενου 2 και της Ενάγουσας υπήρξε σύμβαση και αυτό μπορεί να διαπιστωθεί από την μεταξύ των μερών συμπεριφορά. Δηλαδή, την καταβολή ποσών απευθείας από τον Εναγόμενο 2 στην Ενάγουσα για να αποφευχθεί η παύση των εργασιών στα συγκεκριμένα έργα και για να τηρηθούν τα χρονοδιαγράμματα, καθώς και την αποστολή επιστολής από το ίδιο το Υπουργείο προς την Ενάγουσα. Προώθησε τη θέση με αναφορά σε νομολογία ότι υπήρχε Συμπληρωματική Συμφωνία μεταξύ του Εναγόμενου 2 και της Ενάγουσας. Διαζευκτικά, εισηγήθηκε ότι υπάρχει παράλληλη συμφωνία, «collateral contract», στην οποία ο Εναγόμενος 2 ανέλαβε υποχρέωση πληρωμής απευθείας στην Ενάγουσα η οποία με τη σειρά της, λόγω της ανάληψης της υποχρέωσης, συνέχισε τις εργασίες. Αναφέρθηκε στις αρχές της εκχώρησης με αναφορά σε νομολογία και εισηγήθηκε ότι οι επίδικες εξουσιοδοτήσεις πληρούν όλους τους όρους που θέτει η νομολογία για να θεωρηθούν ως έγκυρες προς όφελος της Ενάγουσας. Η ευπαίδευτη συνήγορος του Εναγόμενου 2 εισηγήθηκε ότι οι Συμφωνίες Υπεργολαβίας καθορίζουν τις υποχρεώσεις μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης
  32. Αναφέρθηκε στη νομολογία που αφορά τον τρόπο ερμηνείας των συμβάσεων για να εισηγηθεί ότι ο ιδιοκτήτης ενός έργου δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τον υπεργολάβο, αφού η σχέση του είναι με τον εργολάβο. Κατά τη δική της άποψη o υπεργολάβος δεν είναι μέρος του κυρίως συμβολαίου και δεν υπάρχει οποιαδήποτε σχέση του υπεργολάβου με το κυρίως συμβόλαιο. Παρέπεμψε στο περιεχόμενο των επιστολών εξουσιοδότησης για να εισηγηθεί ότι συνιστούν διευθέτηση για συγκεκριμένο σκοπό. Υποστήριξε ότι το περιεχόμενο των Συμφωνιών Υπεργολαβίας αποκαλύπτει την πρόθεση των μερών, ήτοι ότι η Ενάγουσα θα πληρωνόταν από τον εργολάβο σταδιακά και σύμφωνα με την πρόοδο των εργασιών και των αντίστοιχων πληρωμών από τον εργοδότη. Εισηγήθηκε, περαιτέρω, ότι η Ενάγουσα όφειλε να προχωρήσει σε διαδικασία διαιτησίας, ως προνοούσαν οι Συμφωνίες Υπεργολαβίας και όχι να αξιώνει αποζημιώσεις από τον Εναγόμενο
  33. Το Δικαστήριο έχει υπόψη του όλες τις εισηγήσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων και θα αναφερθεί περαιτέρω σ' αυτές όπου κρίνει τούτο απαραίτητο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη

(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 455 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165). Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης
(2011)1(Α) Α.Α.Δ. 462: « Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του.(Βλέπε μεταξύ άλλων Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)». Η γενική αρχή σε μια πολιτική υπόθεση είναι ότι ο ενάγων έχει το γενικό βάρος να αποδείξει, στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι. Παραπέμπω σχετικά στην απόφαση Χρυσάνθη Χρυσάνθου και Σταύρος Φραντζή ν. Αντρέα Φραντζή
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1295. Δέον να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, όπως παρατίθεται, μεταξύ άλλων, στην απόφαση Philippou General Bonded Warehouse Ltd v. Κώστα Νικολαϊδη
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1060, «εκεί που ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του παρέχει στο δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε». Δεν υπήρξαν αντιφάσεις στα όσα αναφέρθηκαν από τους δύο μάρτυρες. Και οι δύο μάρτυρες εξιστορούσαν τα ίδια γεγονότα. Η μαρτυρία τους διέφερε στο πώς ερμήνευαν, ο καθένας τους, τις εξουσιοδοτήσεις της Εναγόμενης 1 εταιρείας για απευθείας πληρωμή της Ενάγουσας από το Υπουργείο Παιδείας. Διαφώνησαν στο κατά πόσο το Υπουργείο Παιδείας είχε υποχρέωση να πληρώσει την Ενάγουσα εταιρεία για το ποσό που είχε συμφωνηθεί δυνάμει της σύμβασης υπεργολαβίας που η Ενάγουσα εταιρεία υπέγραψε με την Εναγόμενη 1 εταιρεία, που ήταν ο εργολάβος της σύμβασης. Ο Μ.Ε.1 επέμενε ότι από τη στιγμή που υπήρχε η εξουσιοδότηση από την Εναγόμενη 1 εταιρεία, το Υπουργείο όφειλε να πληρώσει την Ενάγουσα και όχι την Εναγόμενη 1. Η Μ.Υ.1 υποστήριξε ότι το Υπουργείο είχε συμβατική σχέση με την Εναγόμενη 1 εταιρεία και αυτήν όφειλε να πληρώσει, σύμφωνα με τον τελικό λογαριασμό και όχι την Ενάγουσα και ότι είχαν δοθεί εξουσιοδοτήσεις για καταβολή συγκεκριμένων ποσών για εκτελεσθείσες εργασίες τα οποία καταβλήθηκαν και όχι για ολόκληρο το συμφωνηθέν ποσό μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης 1, αφού δύο από τα έργα είχαν κατασχεθεί από την Εναγόμενη 1 εταιρεία χωρίς να ολοκληρωθούν οι εργασίες. Η Μ.Υ.1 εξήγησε τη διαδικασία, ήτοι ότι έπρεπε να υπάρχει διατακτικό από την ομάδα των επιβλεπόντων μηχανικών, το οποίο να διαβιβαστεί στην ομάδα των μελετητών και των επιμετρητών για να εκδοθεί διατακτικό πληρωμής. Για όποιες εργασίες εκδιδόταν διατακτικό πληρωμής από τους ιδιώτες μελετητές και τους επιμετρητές ποσοτήτων η Ενάγουσα εταιρεία πληρωνόταν. Σύμφωνα με τη μαρτυρία και των δύο μαρτύρων, το Δικαστήριο καταλήγει ότι τα γεγονότα εξελίχθηκαν ως ακολούθως: Η Εναγόμενη 1 είχε αναλάβει μετά από δημόσια προσφορά τρία
(3)έργα που αφορούσαν το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού. Συγκεκριμένα, το 2009 ανέλαβε την ανέγερση της αίθουσας πολλαπλής χρήσης στην νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας, Τεκμήριο 29, για το ποσό του €1.639.000,50 πλέον Φ.Π.Α.. Το 2008 την ανέγερση του Γ΄ Δημοτικού Σχολείου και Νηπιαγωγείου Μακεδονίτισσας για το ποσό των €4.695.000,00 πλέον Φ.Π.Α., Τεκμήριο 31 και την ίδια χρονιά είχε αναλάβει την προσφορά για την κατεδάφιση, ανέγερση, διαμόρφωση του Λυκείου Ακρόπολης, Τεκμήριο 30, για το ποσό των €6.800.000,00 πλέον Φ.Π.Α. Η Ενάγουσα, στις 11/07/2011, υπέγραψε σύμβαση υπεργολαβίας με την Εναγόμενη 1 εταιρεία για την κατασκευή δομικών μεταλλικών κατασκευών στο έργο της νέας Τεχνικής Σχολής Λάρνακας για το ποσό των €225.000 πλέον Φ.Π.Α., Τεκμήριο 3, στις 09/06/2008 για το Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας για το ποσό των €660.000 πλέον Φ.Π.Α., Τεκμήριο 6 και στις 21/06/2010 για το Λύκειο Ακρόπολης για το ποσό των €425.000 πλέον Φ.Π.Α., Τεκμήριο
  1. Είχε συμφωνηθεί, μεταξύ της Εναγόμενης 1 και της Ενάγουσας εταιρείας, ότι οι πληρωμές θα γίνονταν σύμφωνα με το συμβόλαιο του κάθε έργου, ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών και με βάση τις πιστοποιήσεις του αρχιτέκτονα του έργου. Στις 24/09/2010 η Εναγόμενη 1 εξουσιοδότησε το Υπουργείο Παιδείας όπως πληρώσει απευθείας στην Ενάγουσα το ποσό των €226.000, Τεκμήριο 9, και όπως καταβάλει κατά τον δεδομένο χρόνο το ποσό των €37.965,22 πλέον Φ.Π.Α. για τις εργασίες που είχαν εκτελεστεί στο έργο Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας, Τεκμήριο
  2. Στις 17/09/2010 δόθηκε εξουσιοδότηση για την πληρωμή του ποσού των €425.000 απευθείας στην Ενάγουσα, από το Υπουργείο Παιδείας, για τις εργασίες που είχε εκτελέσει στο Λύκειο Ακρόπολης, Τεκμήριο
  3. Στις 20/12/2011 η Εναγόμενη 1 εξουσιοδότησε το Υπουργείο Παιδείας όπως πληρώσει απευθείας στην Ενάγουσα το ποσό των €40.000 πλέον Φ.Π.Α. για τις εργασίες που είχαν εκτελεστεί στο έργο Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας, Τεκμήριο 14 και για την καταβολή του υπόλοιπου ποσού που είχε απομείνει σε σχέση με τις εργασίες που είχαν διενεργηθεί στην νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας, Τεκμήριο 17 και το Λύκειο Ακρόπολης, Τεκμήριο
  4. Το Υπουργείο κατέβαλε στην Ενάγουσα, σε σχέση με την νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας, το ποσό των €95.038,20 πλέον €14.255,73 Φ.Π.Α., το ποσό των €19.205 πλέον €2.880,75 Φ.Π.Α. στις 31/03/2011, καθώς και το ποσό των €19.341 πλέον €2.901,15 Φ.Π.Α., στις 14/09/2011 Τεκμήριο
  5. Συνολικά καταβλήθηκε ένα ποσό της τάξεως των €186.
  6. Το συμβόλαιο διακόπηκε 05/03/2012 χωρίς να ολοκληρωθούν οι εργασίες. Σε σχέση με το Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας η Εναγόμενη 1 είχε καταβάλει στην Ενάγουσα, την περίοδο 26/02/2009 μέχρι 15/07/2010, το συνολικό ποσό των €547.629 και ο Εναγόμενος 2 είχε καταβάλει το συνολικό ποσό των €86.660 μέχρι τις 29/12/2011, Τεκμήρια 22 και
  7. Το έργο διακόπηκε την 01/03/2013 χωρίς να ολοκληρωθούν οι εργασίες. Όσον αφορά το Λύκειο Ακρόπολης προκύπτει ότι ο Εναγόμενος 2 είχε καταβάλει στην Ενάγουσα το συνολικό ποσό των €366.018,12 την περίοδο Νοέμβριο 2010 μέχρι τον Φεβρουάριο 2011, Τεκμήριο 24 και ακολούθως, κατά την εξόφληση της Εναγόμενης 1, κατέβαλε το επιπρόσθετο ποσό των €57.500, Τεκμήριο
  8. Δηλαδή καταβλήθηκε το συνολικό ποσό των € 423.518,
  9. Δεν δόθηκε θετική μαρτυρία κατά πόσο είχαν ολοκληρωθεί οι αναληφθείσες, από την Ενάγουσα, εργασίες στη νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας και στο Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας. Επίσης, δεν δόθηκε μαρτυρία κατά πόσο υπήρχαν οποιεσδήποτε πιστοποιήσεις πληρωμής του εργολάβου μετά τη διακοπή των έργων. Αυτό που διαφάνηκε από τα κατατεθέντα Τεκμήρια είναι ότι μετά την εξόφληση της Εναγόμενης 1 από τον Εναγόμενο 2 στις 16/12/2011, Τεκμήριο 36, η Εναγόμενη 1 κατέβαλε σε σχέση με το Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας το ποσό των €86.600 στην Ενάγουσα στις 29/12/
  10. Σε σχέση δε με τη νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας προκύπτει ότι τρείς
(3)μήνες μετά τη διακοπή του συμβολαίου καταβλήθηκε στην Ενάγουσα το επιπρόσθετο ποσό των €50.000, ήτοι στις 22/06/2012 δυνάμει συμφωνίας ενώπιον Δικαστηρίου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Έχοντας τις πιο πάνω διαπιστώσεις κατά νου το Δικαστήριο θα εξετάσει την νομική πτυχή της υπόθεσης. Η Ενάγουσα Εταιρεία αξιώνει το ποσό των €174.693,05, ως διαφοροποιήθηκε κατά την ακρόαση, εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2, αλληλέγγυα και κεχωρισμένα. Δύο είναι τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν. Το πρώτο αφορά το κατά πόσο αποδείχθηκε ότι οφείλεται στην Ενάγουσα το ποσό των €174.693,05 το οποίο αξιώνει. Το δεύτερο ερώτημα είναι, στην περίπτωση που κριθεί ότι οφείλεται οποιοδήποτε ποσό, από ποιον οφείλεται, ήτοι με ποιον έχει συμβατική σχέση η Ενάγουσα εταιρεία έτσι ώστε να διαταχθεί στην καταβολή του οποιουδήποτε οφειλόμενου ποσού. Προκύπτει από τα Τεκμήρια 29, 30 και 31 ότι η Εναγόμενη 1 είχε συμβληθεί με το Υπουργείο Παιδείας για την κατασκευή των συγκεκριμένων έργων έναντι αντιπαροχής. Σε όλες τις συμβάσεις υπήρχε πρόνοια για την πληρωμή του εργολήπτη από το Υπουργείο. Ως εργολήπτης καθορίζεται η Εναγόμενη 1 σε όλα τα συμβόλαια. Τα συμβόλαια μεταξύ της Εναγόμενης 1 και της Ενάγουσας, Τεκμήρια 3, 6 και 7, καθορίζουν, όρος 4(γ), ότι η Εναγόμενη 1 θα πληρώσει την Ενάγουσα το συμφωνηθέν ποσό σταδιακά και σύμφωνα με την πρόοδο των εργασιών. Επίσης καθορίζουν ότι σε περίπτωση που προκύψει οποιαδήποτε διαφορά σε σχέση με τα συγκεκριμένα συμβόλαια τότε η διαφορά θα παραπεμφθεί σε διαιτησία. Σύμφωνα με τις συμβάσεις υπεργολαβίας που υπέγραψε η Ενάγουσα εταιρεία με την Εναγόμενη 1, για όλα τα έργα η Ενάγουσα θα πληρωνόταν ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών στα έργα, όρος 4(γ) στα Τεκμήρια 3, 6 και
  1. Είναι αποδεκτό τόσο από την Ενάγουσα καθώς και από τον Εναγόμενο 2 ότι το έργο της νέας Τεχνικής Σχολής Λάρνακας και του Γ' Δημοτικού Σχολείου και Νηπιαγωγείου Μακεδονίτισσας διακόπηκαν, στις 05/03/2012 και 01/03/2013, χωρίς να ολοκληρωθούν οι εργασίες. Οπόταν η Ενάγουσα έφερε το βάρος να αποδείξει ότι είχε ολοκληρώσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις προς την Εναγόμενη 1 για να δικαιούται σε πληρωμή στο ακέραιο. Ακόμη και στις εξουσιοδοτήσεις, Τεκμήρια 9, 10 και 11, καταγράφετο ότι οι εργασίες, για τις οποίες η Ενάγουσα θα πληρωνόταν απευθείας από το Υπουργείο Παιδείας, έπρεπε να εγκριθούν από τον αρχιτέκτονα και να εκδοθούν πιστοποιήσεις. Ο ακόλουθος όρος εμπεριέχεται σε όλες τις εξουσιοδοτήσεις: «Οι πληρωμές θα πρέπει να γίνονται σύμφωνα με το Συμβόλαιο του Έργου, ανάλογα με την πρόοδο των Εργασιών και με βάση τις πιστοποιήσεις του Αρχιτέκτονα.». Όσον αφορά την πιστοποίηση πληρωμής εργολάβου για την νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας και το Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας, Τεκμήρια 12 και 13, διαπιστώνεται ότι η Ενάγουσα πληρώθηκε τα ποσά που καταγράφουν αφού η ίδια η Ενάγουσα κατέθεσε ως Τεκμήριο της αποδείξεις εισπράξεως, οι οποίες αποτελούν μέρος των Τεκμηρίων 22 και
  2. Όμως δεν προσκομίστηκαν οποιεσδήποτε πιστοποιήσεις του Αρχιτέκτονα αναφορικά με τις εκτελεσθείσες, από την Ενάγουσα εταιρεία, εργασίες για να διαπιστωθεί κατά πόσο, μετά την καταβολή των ποσών από το Υπουργείο Παιδείας, της οφείλεται οποιοδήποτε υπόλοιπο. Αντιθέτως, προκύπτει ότι σε σχέση με το Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας η Ενάγουσα έχει εξοφληθεί, Τεκμήρια 22 και 23 αφού το Υπουργείο Παιδείας της κατέβαλε, μετά τον τερματισμό της σύμβασης, στις 29/12/2011 το ποσό των €89.660, Τεκμήριο 23 εξοφλώντας το ποσό που καταγράφεται στο πιστοποιητικό πληρωμής, Τεκμήριο 13 που συνιστούσε ως καταγράφει την τελική κατάσταση λογαριασμού μεταξύ της Ενάγουσας εταιρείας και της Εναγόμενης
  3. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 36 η εξόφληση της Εναγόμενης 1, σε σχέση με το συγκεκριμένο έργο, είχε γίνει στις 16/12/
  4. Δεν αποδείχθηκε η οφειλή οποιουδήποτε άλλου ποσού σε σχέση με το συγκεκριμένο έργο αφού δεν προσκομίστηκε οποιοδήποτε πιστοποιητικό αρχιτέκτονα για εκτελεσθείσες εργασίες. Υπάρχει αξίωση, από την Ενάγουσα εταιρεία, για ποσό ύψους €46.503 το οποίο αφορά το Γ΄ Δημοτικό και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας, παράγραφος 32(β) της Δήλωσης του Μ.Ε.1, Έγγραφο Α. Διαπιστώνεται ότι στην δέσμη εγγράφων, Τεκμήριο 22, υπάρχει το τιμολόγιο της Ενάγουσας με αριθμό 5224 προς το Υπουργείο Παιδείας, ημερομηνίας 21/12/2011 για το ποσό των €46.000 το οποίο εξοφλήθηκε στις 23/12/2011, λίγες μέρες μετά την κατάρτιση του προσωρινού τελικού λογαριασμού του υπολοίπου που οφειλόταν στην Εναγόμενη 1 από το Υπουργείο Παιδείας, Τεκμήριο
  5. Όσον αφορά την αμετάκλητη εξουσιοδότηση που αφορά την νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας, Τεκμήρια 9 και 17, προκύπτει ότι υπήρχαν εναπομείνασες εργασίες τις οποίες ο υπεργολάβος, η Ενάγουσα εταιρεία, όφειλε να ολοκληρώσει πριν αποπληρωθεί. Δεν προσκομίστηκε μαρτυρία ότι ολοκληρώθηκαν οι εναπομείνασες εργασίες έτσι ώστε να μπορεί να εφαρμοστεί το περιεχόμενο της εξουσιοδότησης. Από την προσκομισθείσα μαρτυρία αποδείχθηκε ότι είχε καταβληθεί το ποσό των €136.464 πλέον Φ.Π.Α. από το Υπουργείο Παιδείας και ακολούθως στις 22/06/2012 καταβλήθηκε επιπρόσθετα το ποσό των €50.000 από την Εναγόμενη
  6. Συνολικά καταβλήθηκε το ποσό των €186.464 πλέον Φ.Π.Α.. Το συμφωνηθέν ποσό, σύμφωνα με την συμφωνία υπεργολαβίας ήταν €225.000 πλέον Φ.Π.Α.. Διαπιστώνεται από το περιεχόμενο του δικαστηριακού φακέλου ότι στις 22/06/2012 συμφωνήθηκε και εκδόθηκε διάταγμα Δικαστηρίου όπως καταβληθεί στην Ενάγουσα εταιρεία το ποσό των €50.000 από τον Εναγόμενο 1 προς εξόφληση του ποσού που αφορά την νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας. Οπόταν, δεν προκύπτει οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό σε σχέση με το συγκεκριμένο έργο. Διαβάζονται τα ακόλουθα στο συγκεκριμένο πρακτικό του Δικαστηρίου: «Το πιο πάνω ποσό των €50.000 θα καταβληθεί από τους εναγόμενους 1 προς τους ενάγοντες εντός 7 ημερών από την πληρωμή στους εναγόμενους 1 εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας του ποσού που οφείλεται για το έργο Παγκύπριο Λύκειο Λάρνακας.». Εν πάση περιπτώσει, δεν προσκομίστηκε μαρτυρία ότι είχαν εκτελεστεί οι εργασίες που αφορούσαν το υπόλοιπο ποσό της συμφωνίας υπεργολαβίας, ως απαιτείτο από τις εξουσιοδοτήσεις που αφορούσαν την νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Δ. ΚΥΘΡΕΩΤΗΣ & Συνεργάτες ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Πολ. Εφ.352/14 ημερ. 16/03/2023, επαναλαμβάνονται οι αρχές που διέπουν την ερμηνεία των συμβάσεων. Διαβάζονται τα ακόλουθα: « Η ερμηνεία των όρων σύμβασης, ως έχει διακηρυχθεί, αποτελεί έργο του Δικαστηρίου, το οποίο μέσα από το λεκτικό, αναζητά τις προθέσεις των συμβαλλομένων, με κριτήριο πάντοτε να είναι η έννοια την οποία μεταδίδει στο μέσο λογικό άνθρωπο (Χατζησωτηρίου Γιολάντα ν. Κυπριακές Αερογραμμές Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2011)1 Α.Α.Δ. 1406). Οι όροι της σύμβασης δεν θα πρέπει να διαβάζονται απομονωμένοι από το όλο πνεύμα της σύμβασης και την πρόθεση των συμβαλλομένων αλλά να δίδεται η ερμηνεία η οποία οδηγεί στην πραγμάτωση του σκοπού και της πρόθεσης των συμβαλλομένων, όπως αυτή συνάγεται από το κείμενο το οποίο εξετάζεται ως ενιαίο σύνολο, χωρίς να απομονώνεται οποιαδήποτε φράση (Λίλλης Νίκος ν. Παρασκευούλα Ξενή
(2009)1 Α.Α.Δ. 217, United Five Development Co (Holdings) Ltd v. Stighting Altas Specials, Πολ. Εφ. 316/13 ημερ. 5/2/2023). Στα πλαίσια της προσπάθειας αυτής σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν τόσο η συμπεριφορά των μερών όσο και συναφή προς τη σύμβαση έγγραφα τα οποία τείνουν να φανερώσουν τις προθέσεις των συμβαλλομένων. (βλέπε επίσης Avlida Hotels Ltd ν. ANNIK LTD, Πολ. Εφ. 260/14 ημερ. 16/05/22.». Διαπιστώνεται ότι η πρόθεση της Εναγόμενης 1 ήταν να πληρωθεί η Ενάγουσα εταιρεία για τις εκτελεσθείσες εργασίες και για αυτό παραχώρησε και τις εξουσιοδοτήσεις για απευθείας πληρωμή της. Το παραδέχθηκε και ο Μ.Ε.1 στην μαρτυρία του. Δεν προκύπτει όμως από το περιεχόμενο τους ότι το Υπουργείο Παιδείας είχε υποχρέωση να πληρώσει για εργασίες, η αξία των οποίων δεν είχε συμφωνηθεί μεταξύ της Ενάγουσας εταιρείας και της Εναγόμενης 1 και για τις οποίες δεν είχαν εκδοθεί τα νενομισμένα πιστοποιητικά. Ως προκύπτει από τη μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Ενάγουσα και αφορά το Λύκειο Ακρόπολης φαίνεται να έχει εξοφληθεί το οφειλόμενο προς την Ενάγουσα ποσό. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 24, αποδείξεις εισπράξεως που κατατέθηκαν από τον Μ.Ε.1, καταβλήθηκε το συνολικό ποσό των €366.018,12, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α., από τον Νοέμβριο 2010 μέχρι τον Φεβρουάριο 2011 και στις 08/10/2014 καταβλήθηκε το ποσό των €57.500 (συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α.) Τεκμήριο 27 γεγονός που είναι παραδεκτό από την Ενάγουσα, γιατί υπήρχε τελικός λογαριασμός μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης
  1. Η Ενάγουσα εισέπραξε το ποσό των €423.518,12 έναντι του ποσού των €425.000 πλέον Φ.Π.Α. που είχε συμφωνηθεί με την Εναγόμενη 1 στην σύμβαση υπεργολαβίας. Όμως για το κατ΄ ισχυρισμό οφειλόμενο υπόλοιπο δεν προσκομίστηκε υποστηρικτική μαρτυρία. Εξετάζοντας το περιεχόμενο των συγκεκριμένων εξουσιοδοτήσεων προκύπτει ότι σε σχέση με τις εξουσιοδοτήσεις, Τεκμήρια 9, 10, 11, 14 και 17, οι οποίες αφορούσαν εκτελεσθείσες από την Ενάγουσα εταιρεία εργασίες για τις οποίες υπήρχε πιστοποιητικό του Αρχιτέκτονα, το Υπουργείο Παιδείας πλήρωσε την Ενάγουσα, Τεκμήρια 21, 22, 23 και
  2. Οι εξουσιοδοτήσεις για την νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας και το Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας, Τεκμήρια 9 και 10, έθεταν ως προϋπόθεση καταβολής του οποιουδήποτε ποσού την πρόοδο των εργασιών και τις πιστοποιήσεις του Αρχιτέκτονα. Δεν φαίνεται να υπάρχει συμφωνηθείς τελικός λογαριασμός μεταξύ της Εναγόμενης 1 και της Ενάγουσας, σε σχέση με οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό, για την νέα Τεχνική Σχολή Λάρνακας και για το Γ' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Μακεδονίτισσας, ο οποίος να διαβιβάστηκε στο Υπουργείο Παιδείας πριν την τελική συμφωνία και πληρωμή του εργολάβου το 2021 και το 2011, Τεκμήρια 34 και
  3. Έχοντας αναλύσει τα πραγματικά δεδομένα που αφορούν την υπό κρίση υπόθεση, ως αυτά παρατέθηκαν από την Ενάγουσα εταιρεία, προκύπτει ότι δεν προσκομίστηκε μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι της οφείλεται οποιοδήποτε ποσό. Αντίθετα, από τα Τεκμήρια που η ίδια η Ενάγουσα έχει προσκομίσει φαίνεται ότι δεν της οφείλεται οποιοδήποτε ποσό για τις εργασίες που εκτελέστηκαν και για τις οποίες εκδόθηκαν σχετικά πιστοποιητικά πληρωμής από τους αρμόδιους λειτουργούς. Επιπρόσθετα, θα πρέπει να αναφερθεί ότι σε σχέση με τις όποιες διαφορές που κατ΄ ισχυρισμό υπάρχουν μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης 1, η Ενάγουσα έπρεπε να ενεργοποιήσει τη διαδικασία της διαιτησίας, ως προβλέπεται και από τις ίδιες τις συμβάσεις υπεργολαβίας, αφού όλες οι συμβάσεις μεταξύ των μερών εμπεριέχουν ρήτρα για διαιτησία. Προωθήθηκε η θέση από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Ενάγουσας, ότι η εξουσιοδότηση που δόθηκε από την Εναγόμενη 1 για απευθείας πληρωμή από το Υπουργείο στην Ενάγουσα συνιστά συμπληρωματική συμφωνία για καταβολή των ποσών των συμφωνιών Τεκμήρια 3, 6 και 7 ή διαζευκτικά ότι συνιστά παράλληλη συμβατική σχέση. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, Third Edition, τόμος 3, παρα. 1019 και 1020, σελίδες 512 και 513, ένας διορισμένος υπεργολάβος, στην προκειμένη περίπτωση η Ενάγουσα, δεν μπορεί να εγείρει αγωγή εναντίον του ιδιοκτήτη, στην προκειμένη περίπτωση του Υπουργείου, για να πληρωθεί, καθότι δεν είναι μέρος του κυρίως συμβολαίου μεταξύ ιδιοκτήτη και εργολάβου και δεν υπάρχει οποιαδήποτε σχέση μεταξύ τους (privity of contract). Για να δικαιούται να πληρωθεί από τον ιδιοκτήτη θα πρέπει να αποδείξει την ύπαρξη ξεχωριστής συμφωνίας μαζί του. Υπάρχουν βεβαίως και περιπτώσεις όπου ένας ιδιοκτήτης καθίσταται υπόχρεος να πληρώσει τον υπεργολάβο. Στην παράγραφο 1021 του πιο πάνω συγγράμματος αναφέρονται τα ακόλουθα επί του προκειμένου: «
  4. When employer liable to sub-contractor. There may be communications or dealings between the employer and the sub-contractor which amount to a contract, express or implied, on the part of the employer to pay the sub-contractor. If there is a promise by the employer to pay or see the sub-contractor paid, the question arises whether the promise is collateral to the contract between the contractor and the sub-contractor, and given by way of guarantee, in which case it must be in writing, or whether it is a direct promise to pay, in which case a verbal promise is sufficient. If the employer promises to pay the sub-contractor "out of the money" that he has to pay to the principal contractor, this is a direct promise, and not a guarantee to be liable for the principal contractor's debt. If it is appears that the principal contractor was acting as the agent of the employer in contracting with the sub-contractor, the employer will be liable to the latter. The burden of proof lies on the sub-contractor to show that the employer, and not the principal contractor, was the real principal, and he may call evidence to show that the employer personally gave orders to do work and supply materials for the same building to third parties as corroboration of his evidence that the employer gave him personal orders to do the work; while the employer can prove that on the accounts between the principal contractor and the sub-contractor nothing is due to the latter. The allowance in a lump sum contract of a provisional sum does not raise any presumption that the employer and not the contractor is responsible as principal for the payment of the person who supplies the goods to which the prime cost items refers.». Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Chitty on Contracts - Specific Contracts - τόμος 2, παρά 37-176, σελ.832, στην οποία διαβάζονται τα ακόλουθα: « No right to direct payment. In the absence of any provisions in the main contract to the contrary, the rules in relation to privity of contract will mean that the contractual relationship between the employer and the main contractor and between the main contractor and the sub-contractor will be quite distinct and separate. It follows that, in the absence of a valid assignment from the contractor, the sub-contractor will not be able to sue the employer for goods supplied or work done under his sub-contract with the main contractor. Accordingly, in Hampton v Glamorgan CC a builder contracted with a council to build a school in accordance with the specification and other documents contained in the contract. Part of the contract works comprised the provision of low pressure heating apparatus, and a specialist sub-contractor was asked to provide a scheme for this part of the works. During the course of the works, the builder paid the sub-contract on account, but was eventually unable to pay the balance so that sub-contractor sued the council. It was held that on a true construction of the building contract there was no privity between the sub-contractor and the council, so the sub-contractor's claim failed. If the employer (following the demise or failure of the main contractor) gives a verbal assurance to the sub-contractor that he will be paid if he completes his work, then it is possible that such action could be construed as an enforceable promise to pay, as opposed to a guarantee which may be unenforceable. Equally, a direct instruction by the employer to the sub-contractor may be construed as a promise to pay the contractor. In each case, it is a question of construction of the contract as to what rights and obligations have been conferred, or imposed, on the parties. ». Διαπιστώνεται ότι το Υπουργείο Παιδείας δεν είχε συμβατική σχέση με την Ενάγουσα εταιρεία, αφού για να της καταβάλει οποιοδήποτε ποσό έπρεπε να υπάρχει πιστοποίηση από την Εναγόμενη 1 σε σχέση με τις εργασίες που εκτελέστηκαν. Παρά το γεγονός ότι δεν είχε συμβατική σχέση με την Ενάγουσα εταιρεία, προχώρησε και την πλήρωσε εκτελώντας τα όσα καταγράφονταν στις εξουσιοδοτήσεις. Εφάρμοσε το λεκτικό των εξουσιοδοτήσεων στο οποίο διαβάζονται: «Τέτοιες απ΄ευθείας πληρωμές από τον Εργοδότη.. θα γίνονται σύμφωνα με τα εκάστοτε πιστοποιητικά πληρωμής υπεργολάβου», Τεκμήριο 10, ενώ τα ποσά έπρεπε να εγκρίνονται από τον Αρχιτέκτονα. Ούτε πιστοποιητικά πληρωμής υπεργολάβου που είχαν εκδοθεί από την Εναγόμενη 1 προσκομίστηκαν, αλλά ούτε και οποιεσδήποτε πιστοποιήσεις του Αρχιτέκτονα για οποιεσδήποτε εκτελεσθείσες εργασίες. Αντίθετα, για τις εκτελεσθείσες και πιστοποιηθείσες εργασίες η Ενάγουσα εταιρεία φαίνεται να πληρώθηκε στο ακέραιο. Ως εκ των πιο πάνω συμπερασμάτων, η Αγωγή είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Η Αγωγή απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου 2, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Όσον αφορά την ανταπαίτηση της Εναγόμενης 1 αυτή απορρίφθηκε στις 22/09/2023, με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας Εταιρείας, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η Εναγόμενη 1 επέλεξε να μην εμφανιστεί, ως εκ τούτου, παρά την απόρριψη της αγωγής εναντίον της, δεν δικαιούται σε οποιαδήποτε έξοδα. (Υπ.) ............... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.