Αναφορικά με τον αποβιώσαντα Oleg Bourlakov ν. Sandis Petrovics κ.α., Γεν. Αίτηση: 554/22, 13/9/2024

(5), 54

(2)και

(3)του Κανονισμού (ΕΕ) 650/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων, την αποδοχή και εκτέλεση δημοσίων εγγράφων στον τομέα της κληρονομικής διαδοχής και την καθιέρωση ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου, οι κανόνες της Φυσικής Δικαιοσύνης, τα άρθρα 2, 3, 29, 30, 32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου, τα άρθρα 2 - 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, οι Δ.1, Δ.39, Δ.48 θ.θ.1 - 13, Δ.59 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, η νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου, το Κοινοδίκαιο καθώς επίσης και οι αρχές της Επιείκειας και οι συμφυείς εξουσίες και η γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα προς υποστήριξη της αίτησης, παρατίθενται σε ένορκη δήλωση της Αιμιλίας (Μηλίτσας) Συμεού, εκ των διευθυντών των Αιτητριών Εταιρειών και εξουσιοδοτημένης και από τις δύο Αιτήτριες στην κατάρτισή της. Υιοθέτησε το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεών της ημερομηνίας 03/02/2023 και 17/02/

1. Είναι η θέση της ότι οι όροι που έχουν τεθεί από το Δικαστήριο περιορίζουν την εκμίσθωση του σκάφους «Black Pearl» και δημιουργούν προβλήματα τόσο στο σκάφος καθώς και στην εταιρεία Silver Angel Yachting Limited. Συγκεκριμένα, ισχυρίζεται ότι μετά την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 05/07/2023, προέκυψαν νέα γεγονότα τα οποία επιβάλλουν τη διαφοροποίηση του εκδοθέντος διατάγματος. Παρά το γεγονός ότι έχει καταχωριστεί έφεση στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 05/07/2023, λόγω της γρήγορης και πιεστικής εξέλιξης των γεγονότων, θα πρέπει να διασφαλιστεί το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο του οποίου η αξία υπερβαίνει τα €200 εκατομμύρια. Ισχυρίζεται ότι στην απόφαση του Δικαστηρίου αναγνωρίστηκε το γεγονός ότι θα πρέπει να επιτραπεί η εκμίσθωση του σκάφους όμως, παρά το γεγονός αυτό, τέθηκαν τέτοιοι όροι που καθιστούν την εκμίσθωση ακατόρθωτη ή και προβληματική. Οι συγκεκριμένοι όροι τέθηκαν χωρίς να ακουστεί η πλευρά των Αιτητριών ή και χωρίς να συζητηθούν κατά την ακροαματική διαδικασία οι οικονομικές επιπτώσεις που θα επέφεραν στη συντήρηση του σκάφους και την εκμίσθωσή του. Επεξηγεί ότι έγιναν προσπάθειες εξεύρεσης λύσης χωρίς όμως αποτέλεσμα. Επισημαίνει, ως προβλήματα που προκύπτουν από τους όρους, τα ακόλουθα: Ότι είναι πρακτικά και νομικά ανεπιθύμητο ή και αδύνατον να ενημερώνονται οι Bourlakovas για την ταυτότητα των εκμισθωτών του σκάφους, καθώς επίσης ότι είναι ανέφικτη η εκφόρτωση των αντικειμένων αξίας εκτός του σκάφους λόγω του ότι το κόστος που συνεπάγεται το συγκεκριμένο εγχείρημα είναι δυσβάστακτο. Προωθεί τη θέση ότι τα άτομα που εκμισθώνουν σκάφη όπως το «Black Pearl», με κόστος 1 με 2 εκατομμύρια ευρώ τη βδομάδα, είναι άτομα που απαιτούν και επιδιώκουν αυξημένη ιδιωτικότητα και δεν αποδέχονται την κοινοποίηση των ονομάτων τους σε τρίτους ή την τοποθεσία που παραθερίζουν, αφού ο λόγος που επιλέγουν την εκμίσθωση τέτοιου είδους σκαφών είναι ακριβώς για να προστατεύσουν την ιδιωτικότητα και τις προσωπικές τους στιγμές. Υποστηρίζει ότι η δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων σε τρίτους, χωρίς την οποιαδήποτε αιτιολόγηση, παραβιάζει τον Γενικό Κανονισμό για την Προστασία Δεδομένων ο οποίος απαγορεύει τη δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων των εκμισθωτών σε τρίτους χωρίς να υπάρχει ειδική αιτιολόγηση και νόμιμη βάση για τούτο. Είναι η θέση της ότι ποτέ δεν εξηγήθηκε γιατί πρέπει οι Bourlakovas να γνωρίζουν ποιος ακριβώς εκμισθώνει το σκάφος αφού, για σκοπούς εποπτείας, είναι αρκετό να γνωρίζουν την πορεία του σκάφους, το ποσό της εκμίσθωσης και τη διάρκεια της εκμίσθωσης. Εισηγείται ότι δεν εξυπηρετεί οποιονδήποτε σκοπό να γνωρίζουν το όνομα του εκμισθωτή. Όσον αφορά τα αντικείμενα μεγάλης αξίας, τα οποία βρίσκονται στο σκάφος, προώθησε τη θέση ότι έγιναν προσπάθειες να εκφορτωθούν, πλην όμως, είναι επικίνδυνο να προχωρήσει η εκφόρτωσή τους χωρίς τη συγκατάθεση όλων των πιθανών κληρονόμων και επιπρόσθετα είναι και πολύ δαπανηρό. Υποστηρίζει ότι δεν μπορεί το συγκεκριμένο σκάφος να εκμισθωθεί χωρίς αυτά τα αντικείμενα, αφού θα πρέπει να αντικατασταθούν και η αντικατάστασή τους θα είναι όχι μόνο χρονοβόρα αλλά και δαπανηρή, λόγω του ότι θα απαιτηθεί σημαντική χρηματοδότηση για την αγορά των νέων επίπλων και έργων τέχνης, έτσι ώστε να αντικατασταθούν, την οποία επένδυση οι Αιτήτριες δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν οικονομικά. Σημειώνει ότι τα συγκεκριμένα αντικείμενα είναι ασφαλισμένα σε παγκόσμιου κύρους ασφαλιστικές εταιρείες και η αποθήκευσή τους σε ιδιαίτερες συνθήκες και σε εξειδικευμένους χώρους έχει τεράστιο κόστος το οποίο τα εμπλεκόμενα μέρη φαίνεται να μην είναι διαθέσιμα να αναλάβουν. Ο μόνος τρόπος, είναι η θέση της, να εκφορτωθούν και να διατηρηθούν ασφαλισμένα είναι σε αποθήκες υψηλών προδιαγραφών, οι οποίες κοστίζουν και μόνο εάν όλες οι πλευρές χρηματοδοτήσουν τη φύλαξή τους μπορεί αυτό να επιτευχθεί. Είναι ο ισχυρισμός της Ομνύουσας, πως η Αιτήτρια 2 δεν έχει τα χρήματα που απαιτούνται για να καλυφθούν μακροπρόθεσμα τα έξοδα του σκάφους, αφού τα μηνιαία λειτουργικά έξοδά του ανέρχονται στις €520.
2. Τα τελευταία έτη, τα ετήσια λειτουργικά έξοδα του ανήλθαν στα 6.2 εκατομμύρια και αναμένεται να παραμείνουν στο ίδιο ύψος. Μέχρι τώρα, τα έξοδα του σκάφους καλύπτονται από δανεισμό των Kazakovs, μέσω της εταιρείας Edelweiss. Η Αιτήτρια 2 δεν έχει την οικονομική ευχέρεια να συντηρήσει το σκάφος αφού συστάθηκε μόνο για να κρατά το σκάφος και δεν διατηρεί δικό της κεφάλαιο. Οι Bourlakovas αρνήθηκαν και συνεχίζουν να αρνούνται να χρηματοδοτήσουν τη συντήρηση του συγκεκριμένου σκάφους και συντηρείται από τους Kazakovs με τους ίδιους όρους δανεισμού όπως όταν συντηρείτο με δανεισμό από τον αποβιώσαντα, ο οποίος συνεισέφερε χρήματα όποτε απαιτούντο, σύμφωνα με τις ανάγκες, υπό τη μορφή δανεισμού. Είναι η δική της άποψη ότι με την εκμίσθωση του σκάφους, εξασφαλίζεται η χρηματοδότηση της λειτουργίας του και δεν δημιουργούνται από την Αιτήτρια 2 εξαρτήσεις στους Kazakovs ή τις Bourlakovas. Εάν συνεχίσει η συντήρηση του σκάφους να βασίζεται στον δανεισμό, είναι η θέση της Ομνύουσας ότι κατά την τελεσιδικία της διαφοράς, η Αιτήτρια 2 θα καταλήξει να είναι τόσο βαριά δανεισμένη που το περιουσιακό της στοιχείο θα έχει λιγότερη αξία από το ποσό που θα οφείλεται λόγω του δανεισμού. Προωθεί την άποψη ότι η εκμίσθωση του σκάφους όχι μόνο είναι ιδανική, αλλά ίσως είναι η μόνη βιώσιμη λύση στα προβλήματα που προέκυψαν. Ακόμη και οι Kozacovs εξέφρασαν την ετοιμότητά τους για εξεύρεση λύσης στην επιστολή τους ημερομ. 28/05/
3. Σύμφωνα με την Ομνύουσα, οι Bourlakovas αιτήθηκαν και εξασφάλισαν διατάγματα παγοποίησης των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας Edelweiss, την οποία οι Kazakovs χρησιμοποιούν για να χρηματοδοτούν, ήτοι δανειοδοτούν, το «Black Pearl». Κατά τη δική της άποψη, οι Bourlakovas επιχείρησαν εσκεμμένα να στραγγαλίσουν οικονομικά την Αιτήτρια 2, ισχυριζόμενες έλλειψη πληροφόρησης σε σχέση με το σκάφος, αλλά τελικά ο Άγγλος Δικαστής παραμέρισε το σχετικό μέρος του παγοποιητικού διατάγματος, διαβλέποντας την επερχόμενη καταστροφή του σκάφους. Υποστηρίζει ότι υπάρχει κακοπιστία εκ μέρους των Bourlakovas, που αφορά στον ισχυρισμό τους ότι η Αιτήτρια 2 παρακρατεί πληροφόρηση και ενδεικτικά καταγράφει ότι τον Ιούλιο του 2023 η Αιτήτρια 2 είχε επιτρέψει στις Bourlakovas και στους δικηγόρους τους, συνοδευόμενοι από εργαζόμενους στους Οίκους Δημοπρασιών Sotheby's και Christies, όπως επιβιβαστούν στο σκάφος για απογραφή όλων των πολύτιμων αντικειμένων. Η παραμονή τους διήρκησε δύο περίπου ημέρες και οι Άγγλοι δικηγόροι εξέφρασαν, με επιστολή τους, τις ευχαριστίες τους. Όμως, παρά το συγκεκριμένο γεγονός, οι Κύπριοι δικηγόροι των Bourlakovas, επτά

(7)ημέρες μετά απέστειλαν απειλητική επιστολή για έλλειψη συνεργασίας της Αιτήτριας 2 με αυτούς και για απόκρυψη πληροφοριών. Υποστηρίζει ότι δεν έχει προσφερθεί οποιαδήποτε μαρτυρία για την οικονομική δυνατότητα των Bourlakovas να καλύψουν τις τεράστιες ζημιές που η Αιτήτρια 2 έχει υποστεί ή θα υποστεί ως αποτέλεσμα των διαταγμάτων. Εισηγείται ότι είναι ορατός ο κίνδυνος οι Bourlakovas να καταφέρουν να κρυφτούν πίσω από τους διαχειριστές για να στερήσουν από την Αιτήτρια 2 τη δυνατότητα αποτελεσματικής θεραπείας για την ανάκτηση της ζημιάς της. Κατά τη δική της άποψη η Αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά από τη συνέχιση των όρων, αφού οι διαχειριστές δεν μπορούν, αλλά ούτε και θα μπορέσουν ποτέ να καλύψουν τις τεράστιες ζημιές. Το σκάφος βρίσκεται αγκυροβολημένο από το 2022 χωρίς να παράγει εισόδημα, ενώ έχει συσσωρευθεί ένα ποσό της τάξεως των €12 εκατομμυρίων ευρώ ως ζημιά για τη συντήρησή του. Παρά το γεγονός ότι το ίδιο το Δικαστήριο αναγνώρισε την ανάγκη εκμίσθωσής του, οι όροι που έχει θέσει είναι πρακτικά ακατόρθωτο να επιτευχθούν. Η Ομνύουσα καταγράφει ότι η Αιτήτρια 2 είναι έτοιμη να δεχθεί άλλους όρους, οι οποίοι να είναι πρακτικά και εμπορικά υλοποιήσιμοι. Καταλήγει, ότι οι δύο πλευρές έχουν καταστήσει την Αιτήτρια 2 έρμαιο στις επιθυμίες τους και είναι επιτακτική η ανάγκη το περιουσιακό στοιχείο να απελευθερωθεί τόσο από τους Kazakovs αλλά και από τις Bourlakovas. Η πλευρά των Kazakovs, μέσω των δικηγόρων τους, εξέφρασε τη θέση ότι θα ακολουθήσει την απόφαση του Δικαστηρίου και δεν καταχώρησε ένσταση. Το ίδιο έπραξε και η πλευρά της Sofias Shevtsova. Ένσταση καταχωρίστηκε από τους συνήγορους του διαχειριστή Sandis Petrovics, ο οποίος εκπροσωπεί τις Burlakovas. Παρατέθηκαν έντεκα

(11)λόγοι ενστάσεως, οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν σε συντομία ως ακολούθως: Ότι δεν συντρέχουν ή και δεν πληρούνται οι νομολογιακές προϋποθέσεις για την τροποποίηση των Διαταγμάτων ημερομηνίας 05/07/2023, ότι οι Αιτητές δεν τεκμηρίωσαν ή και δεν προσκόμισαν ικανοποιητική ή και οποιανδήποτε νέα μαρτυρία που να δικαιολογεί την αιτούμενη τροποποίηση, ότι η απόφαση ημερομηνίας 05/07/2023 έχει εφεσιβληθεί και το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να τροποποιήσει διατάγματα που εκδόθηκαν από άλλο Δικαστήριο, ότι η αίτηση αποτελεί προσπάθεια ακύρωσης ή και ανατροπής ή και παραμερισμού της απόφασης ημερομηνίας 05/07/2023, ότι η αιτούμενη τροποποίηση προκαλεί ζημιά στα περιουσιακά στοιχεία τα οποία προστατεύονται στο πλαίσιο της Λετονικής διαχείρισης, η οποία αναγνωρίζεται στη βάση του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 650/2012, ότι βασίζεται σε ανεπαρκείς ή και λανθασμένους λόγους ή και δεν στηρίζεται επί του αναγκαίο πραγματικού ή και νομικού υπόβαθρου, ότι συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου και χρησιμοποιείται ως μέσο καταπίεσης των Καθ' ων η Αίτηση, ότι η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση περιέχει ψευδείς ή και αναληθείς και παραπλανητικούς ισχυρισμούς, ότι είναι κακόπιστη και υποκινείται από τους Kozakovs, ότι δεν είναι εύλογο ή και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και ότι καταχωρίστηκε με καθυστέρηση. Νομική βάση για την Ένσταση αποτέλεσαν τα ίδια άρθρα που παρατέθηκαν στην Αίτηση και δεν θα επαναληφθούν. Οι ισχυρισμοί του Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίχθηκαν, όσον αφορά τα γεγονότα, με ένορκη δήλωση του Άλεξ Θέμη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος εξουσιοδοτήθηκε δεόντως στον καταρτισμό της. Καταγράφει ότι ο λόγος που προβαίνει ο ίδιος στην κατάρτιση της ένορκης δήλωσης είναι γιατί ο Καθ' ου η Αίτηση διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό και δεν είναι εύκολη η μετάβασή του στην Κύπρο. Καταγράφει ότι δυνάμει του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 650/2012, ο Καθ' ου η Αίτηση απαίτησε, βασιζόμενος σε Διάταγμα Εκτελεστότητας που εκδόθηκε στην Λετονία, τη μεταβίβαση των μετοχών της Αιτήτριας 2, καθώς και των περιουσιακών στοιχείων που βρίσκονται στην Κύπρο και ζήτησε επιβεβαίωση ότι οι συγκεκριμένες μετοχές δεν επρόκειτο να αποξενωθούν. Οι Αιτήτριες 1 και 2 αρνήθηκαν να συμμορφωθούν και προχώρησαν με την αμφισβήτηση της Λετονικής διαδικασίας, του Δημοσίου Εγγράφου και τη δικαιοδοσία των Λετονικών Αρχών. Λόγω της άρνησης των Αιτητριών να συμμορφωθούν, ο Καθ' ου η Αίτηση προχώρησε στις 27/01/2023 με την καταχώριση αίτησης για έκδοση μονομερών διαταγμάτων με σκοπό τη διατήρηση του status quo. Εκδόθηκαν μονομερώς απαγορευτικά διατάγματα εναντίον των Αιτητριών και στις 05/07/2023, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εξέδωσε απόφαση καθιστώντας τα συγκεκριμένα διατάγματα απόλυτα. Με την απόφασή του το Δικαστήριο απαγόρευσε την αποξένωση ή την μείωση των μετοχών που κατέχει η Αιτήτρια 1 στην Αιτήτρια 2, απαγόρευσε την πώληση ή αποξένωση του «Black Pearl» από την Αιτήτρια 2 και διέταξε την αγκυροβόληση του σκάφους ή και επιστροφή του σε Ευρωπαϊκό λιμάνι στη Μεσόγειο. Επιπρόσθετα, έθεσε ως όρους για την εκμίσθωσή του την αφαίρεση και αποθήκευση των πολύτιμων αντικειμένων που βρίσκονται εντός του σκάφους, την καταβολή προσπάθειας συμφωνίας των όρων μίσθωσης του σκάφους μεταξύ των μερών και την υποχρέωση αποκάλυψης, από τους Αιτητές, των όρων και της ταυτότητας των προσώπων στα οποία θα εκμισθώνεται το σκάφος. Μετά την έκδοση των Διαταγμάτων, καταχωρίστηκαν δύο ενδιάμεσες αιτήσεις από τις Αιτήτριες, η πρώτη ήταν μονομερής και επιζητείτο η αναστολή παραγράφων και διατακτικών των εκδοθέντων διαταγμάτων και επέκταση του χρόνου συμμόρφωσης. Με τη δεύτερη αίτηση, η οποία ήταν δια κλήσεως, ζητήθηκε η διαγραφή φράσεων ή και τροποποιήσεων στα εκδοθέντα διατάγματα έτσι ώστε να επιτρέπεται η εκμίσθωση του «Black Pearl». Οι συγκεκριμένες αιτήσεις αποσύρθηκαν στις 17/02/2023 και ως εκ τούτου είναι η θέση του Ομνύοντα ότι οι ένορκες δηλώσεις που συνόδευαν τις αιτήσεις εκείνες δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Υποστηρίζει ότι οι ένορκες δηλώσεις που συνόδευαν τις δύο αιτήσεις περιείχαν πανομοιότυπες θέσεις, οπόταν δεν έχουν προκύψει ουσιαστικά νέα γεγονότα, σε αντίθεση με τον ισχυρισμό των Αιτητριών 1 και

1. Προωθεί τη θέση ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, εκδικητική και αδικαιολόγητη, αφού οι ενδοιασμοί, που καταγράφονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και αφορούν τους όρους των διαταγμάτων, συνιστούν το αντικείμενο έφεσης που εκκρεμεί σε σχέση με την απόφαση ημερομηνίας 05/07/
2. Ως εκ τούτου, ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να λειτουργήσει ως Εφετείο του εαυτού του. Περαιτέρω, προωθεί τη θέση ότι η υπό κρίση αίτηση αποσκοπεί στο να ανατρέψει αθέμιτα την ισχύ των διαταγμάτων γιατί ο ισχυρισμός ότι έχουν προκύψει νέα γεγονότα μετά την έκδοση των διαταγμάτων δεν ευσταθεί, αφού δεν παρατίθενται οποιαδήποτε νέα γεγονότα απ' αυτά που το Δικαστήριο εξέτασε κατά την έκδοση της απόφασης του ημερομηνίας 05/07/
3. Κατά τη δική του άποψη, η εκμίσθωση του σκάφους εμποδίζεται από την άρνηση και απροθυμία των Αιτητριών 1 και 2 να τηρήσουν τους όρους των διαταγμάτων και να ενεργήσουν προς το συμφέρον της περιουσίας που βρίσκεται στην Κύπρο. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι οι όροι που τέθηκαν από το Δικαστήριο καθιστούν αδύνατη την εκμίσθωση του σκάφους, ισχυρίζεται ότι δεν έχει παρατεθεί μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι στην πραγματικότητα έχουν χαθεί ευκαιρίες εκμίσθωσης ή και ότι υπήρχαν οποιεσδήποτε προτάσεις για εκμίσθωση του σκάφους ή και δεν έχει παρατεθεί οποιαδήποτε ειδική μελέτη ότι λαμβάνονται οποιαδήποτε διαβήματα που να προσαρμόζονται στις ανάγκες του σκάφους, το οποίο σκάφος αποτελεί ένα μοναδικό και εξαιρετικά ιδιαίτερο περιουσιακό στοιχείο, η διαχείριση του οποίου απαιτεί εξαιρετική προσοχή. Υποστηρίζει ότι οι Αιτήτριες 1 και 2 προσεγγίζουν με προχειρότητα το θέμα της εκμίσθωσης του σκάφους και δεν έχουν καταδείξει κατά πόσο βρίσκονται σε ετοιμότητα να ενταχθούν απεριόριστα στην αγορά εκμίσθωσης υπερπολυτελών σκαφών. Προωθεί την άποψη ότι κύριο χαρακτηριστικό της καταχρηστικότητας της υπό κρίση αίτησης, είναι η προώθηση παράλληλων ένδικων μέσων για τον ίδιο σκοπό, αφού οι Αιτήτριες 1 και 2 προωθούν παράλληλα την έφεση εναντίον της απόφασης 05/07/2023, αλλά καταχώρησαν και την υπό κρίση αίτηση. Κατά τη δική του άποψη οι Αιτήτριες 1 και 2 συμπεριφέρονται κακόπιστα και με προκατάληψη έναντι του Καθ' ου η Αίτηση, αφού οι Bourlakovas διαπίστωσαν, στις 26/07/2024, μετακίνηση του «Black Pearl» το οποίο βρίσκεται στο Ιώνιο Πέλαγος. Δεν είναι γνώστης των συνθηκών μετακίνησής του στο Ιώνιο Πέλαγος και αυτό προκαλεί έντονες ανησυχίες για την ανυπακοή των Αιτητριών στα Διατάγματα. Υποστηρίζει ότι απαιτείται όπως διατηρηθούν οι όροι που έχουν τεθεί σε σχέση με την εκμίσθωση του «Black Pearl», για να εξυπηρετήσουν τον σκοπό για τον οποίο έχουν εκδοθεί τα διατάγματα. Είναι η θέση του Ομνύοντα ότι όσον αφορά την υποχρέωση αποκάλυψης πληροφοριών για την εκμίσθωση, τα όσα παρατίθενται στις παραγράφους 12‑17 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση, αποτελούν πεποιθήσεις της Ομνύουσας και δικές της αντιλήψεις για τη γενικότερη συμπεριφορά των ατόμων που μισθώνουν τέτοιου είδους σκάφη. Ισχυρίζεται ότι η προστασία της ιδιωτικότητας των πελατών που εκμισθώνουν τέτοιου είδους σκάφη είναι μια απλή πεποίθηση και δεν δύναται να ενεργήσει ή να είναι ικανή να παραμερίσει την υποχρέωση των Αιτητριών να λογοδοτούν για την ταυτότητα των προσώπων που επιθυμούν να εκμισθώσουν το σκάφος, αφού τα εκδοθέντα διατάγματα έχουν εκδοθεί προς όφελος του διαχειριστή, ο οποίος έχει αναγνωρισμένες υποχρεώσεις, ήτοι να προστατεύσει την περιουσία του αποβιώσαντα για τους κληρονόμους. Προώθησε τη θέση ότι ο διευθυντής πωλήσεων και μέλος του συμβουλίου της εταιρείας Οcean Ιndependence, Toby Maclaurin, η οποία εταιρεία παρέχει υπηρεσίες σε σχέση με super yachts όπως το «Black Pearl», είχε επισκεφθεί το συγκεκριμένο σκάφος και διαπίστωσε, σε επιστολή του ημερομηνίας 26/07/2024, ότι είναι μοναδικό στο είδος του, ότι η εκμίσθωσή του είναι εγγενώς επικίνδυνη για την ιδιωτικότητα και την αξία του και ότι η αποτυχία τήρησης των προτύπων για εκμίσθωση τέτοιου σκάφους θα επιφέρει ζημιά στην αξία του. Τα συγκεκριμένα ευρήματα, κατά την άποψη του Ομνύοντα, υποδεικνύουν τη σημασία και κρισιμότητα που εμπεριέχεται στην εκμίσθωση του σκάφους η οποία πρέπει να γίνεται με εξαιρετική προσοχή και μόνο μετά από τήρηση εξαιρετικά υψηλού επίπεδου προετοιμασίας. Υποστηρίζει ότι η παροχή πληροφοριών αναφορικά με τα πρόσωπα τα οποία θα εκμισθώνουν το συγκεκριμένο σκάφος δεν παραβιάζει τον σχετικό νόμο, αφού η πληροφόρηση απαιτείται από Διάταγμα Δικαστηρίου και είναι άκρως απαραίτητη. Επικαλείται τα περιοριστικά μέτρα που τέθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση και αφορούν Ρώσσους πολίτες και ρωσικά συμφέροντα. Όσον αφορά την αφαίρεση των πολύτιμων αντικειμένων, ισχυρίζεται ότι στο σκάφος υπάρχουν αντικείμενα όπως έπιπλα και έργα τέχνης, τα οποία είναι μοναδικά και έχουν τεράστια αξία και είναι επιβεβλημένο όπως διαφυλαχθούν και γι' αυτό το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιτρέψει την εκμίσθωση του σκάφους με τα συγκεκριμένα αντικείμενα. Είναι η θέση του ότι, κατά τον χρόνο της απογραφής των συγκεκριμένων αντικειμένων, διέρρευσαν προς τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης πληροφορίες σε σχέση με τα αντικείμενα αυτά, οπόταν δεν κατέστη απόλυτα δυνατή η διαφύλαξη της ιδιωτικότητας του σκάφους και των αντικειμένων του. Κατά τη δική του άποψη, εάν το σκάφος αφεθεί στην ελεύθερη αγορά εκμίσθωσης σκαφών τότε θα κινδυνεύει. Ισχυρίζεται ότι παρά την προσπάθεια για συνεργασία όλων των μερών για επίλυση των ζητημάτων της εκφόρτωσης των αντικειμένων, της πιθανής πώλησης του σκάφους, της πιθανής εκμίσθωσής του και της χρηματοδότησής του, οι προσπάθειες κατέστησαν άκαρπες, αφού προκύπτουν αρκετές αντικειμενικές δυσκολίες στην εκφόρτωση των αντικειμένων, χωρίς να υπάρχουν εισηγήσεις από τις Αιτήτριες προς επίλυση των συγκεκριμένων δυσκολιών. Όσον αφορά τη χρηματοδότηση της Αιτήτριας 2, είναι η δική του θέση ότι τα όσα καταγράφονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ασαφή και παραπλανητικά. Στους λογαριασμούς που επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, αναγράφονται τρείς

(3)πήγες δανειοδότησης. Παρά την προσπάθεια των Καθ' ων η Αίτηση για να επιβεβαιώσει η Αιτήτρια 2 με ακρίβεια την πηγή της χρηματοδότησής της αναφορικά με τη συντήρηση του σκάφους, αυτό δεν κατέστη δυνατόν αφού η εταιρεία η οποία τη χρηματοδοτεί, τελεί υπό αμφισβήτηση και αποτελεί αντικείμενο των αγγλικών διαδικασιών. Προκύπτει ότι οι Kazakovs έχουν υποκινήσει διαδικασία για να αποπληρωθεί το κατ' ισχυρισμό δάνειο που έχουν παραχωρήσει στην Αιτήτρια 2, του οποίου η ημερομηνία αποπληρωμής καθορίζεται στις 04/10/

1. Αυτό καταδεικνύει, κατά την άποψη του Ομνύοντα, ότι η Αιτήτρια 2 αναγνωρίζει την υποχρέωσή της μόνο προς τους Kazakovs και αποκαλύπτει τα πραγματικά κίνητρα πίσω από την προσπάθεια για εκμίσθωση του σκάφους, που είναι να εισπράξουν οι Kazakovs το κατ΄ ισχυρισμό χρέος τους και όχι η διαφύλαξη των συμφερόντων του σκάφους. Σε σχέση με τις εξελίξεις στις Λετονικές διαδικασίες, προώθησε τη θέση ότι έχει εκδοθεί απόφαση στην κατ' ισχυρισμό έφεση που καταχωρίστηκε από τους Kazakovs στην Λετονία στις 09/02/2023, στην οποία απόφαση απορρίφθηκε η έφεση στη βάση του γεγονότος ότι οι Kazakovs δεν νομιμοποιούνται στην έγερση της συγκεκριμένης διαδικασίας. Τέλος, εισηγείται την απόρριψη της αίτησης. Οι δύο πλευρές προχώρησαν με την καταχώρηση εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων στις οποίες παρέθεσαν τις εκατέρωθεν θέσεις. Και οι δύο πλευρές αναγνωρίζουν ότι το Δικαστήριο κέκτειται εξουσίας για την τροποποίηση εκδοθέντος διατάγματος και παραθέτουν την ίδια νομολογία. Διαφωνούν στο κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία για να εγκριθεί η αιτούμενη τροποποίηση. Η πλευρά των Αιτητριών υποστηρίζει ότι η άρνηση των Bourlakovas να συνεργαστούν είτε με την χρηματοδότηση της συντήρησης του σκάφους είτε με τη συμφωνία για εκμίσθωσή του οδηγεί στην κατάληξη ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για τροποποίηση του διατάγματος ημερομηνίας 05/07/
2. Προωθούν τη θέση ότι οι Bourlakovas προσπάθησαν να στραγγαλίσουν την Αιτήτρια 2 με τη διαδικασία που καταχώρισαν στο αγγλικό δικαστήριο, αφού εξέδωσαν διατάγματα παγοποίησης σε σχέση με την περιουσία της εταιρείας Edelweiss, η οποία δανειοδοτεί τη συντήρηση του «Black Pearl». Τονίζεται το γεγονός ότι οι Bourlakovas διεκδικούν τις μετοχές της Αιτήτριας 2 και ως εκ τούτου δεν έχουν οποιοδήποτε δικαίωμα στα πεπραγμένα της Αιτήτριας 2 αφού δεν είναι μέλη του Διοικητικού της Συμβουλίου. Επίσης, τονίζεται ότι η ζημιά της Αιτήτριας 2, λόγω του ότι το «Black Pearl» είναι αγκυροβολημένο για δύο και πλέον χρόνια, έχει αυξηθεί στα 12 εκατομμύρια και η παρασχεθείσα εγγυητική των €200.000 είναι ανεπαρκής για να καλύψει πλέον τις ζημιές, στην περίπτωση που το διάταγμα συνεχίσει να ισχύει στην υφιστάμενή του μορφή. Η πλευρά του Καθ΄ου η αίτηση, ήτοι του διαχειριστή Petrovic που ενεργεί εκ μέρους των Bourlakovas, ισχυρίζεται ότι είναι απαραίτητο να διατηρηθούν οι όροι γιατί τα αντικείμενα που βρίσκονται στο σκάφος είναι μοναδικά, έχουν τεράστια αξία και συντρέχει ανάγκη διαφύλαξής τους. Αναγνωρίζει ότι υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες στην εκφόρτωση των αντικειμένων αλλά ισχυρίζεται ότι η μη επίλυσή τους οφείλεται στην Αιτήτρια
3. Όσον αφορά την προστασία της ιδιωτικότητας των εκμισθωτών γίνεται επίκληση των περιοριστικών μέτρων που λήφθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε σχέση με τη Ρωσική Ομοσπονδία, τα οποία αναλύθηκαν εκτενώς και στις συνέπειες που πιθανόν να έχει η μη αποκάλυψη της ταυτότητας των εκμισθωτών. Προωθείται σθεναρά η θέση ότι εκμίσθωση του συγκεκριμένου σκάφους θα μειώσει την αξία του. Το Δικαστήριο έχει κατά νου την ολότητα των εισηγήσεων και των δύο πλευρών. Θα αναφερθεί, περαιτέρω, στο περιεχόμενο των δύο αγορεύσεων εκεί και όπου κρίνει τούτο αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η δυνατότητα τροποποίησης οποιουδήποτε ενδιάμεσου διατάγματος που εκδόθηκε από το Δικαστήριο ενσωματώνεται στο άρθρο 32

(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου, το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «

(2)Οιovδήπoτε ενδιάμεσο διάταγμα, εκδoθέv συμφώvως τω εδαφίω

(1), δύvαται vα εκδoθή υπό τoιoύτoυς όρoυς και πρoϋπoθέσεις ως τo δικαστήριov θεωρεί δίκαιov, και τo δικαστήριov δύvαται καθ' oιovδήπoτε χρόvov, επί απoδείξει ευλόγoυ αιτίας, vα ακυρώση ή τρoπoπoιήση oιovδήπoτε τoιoύτov διάταγμα». Το Δικαστήριο έχει την εξουσία να τροποποιεί ενδιάμεσα διατάγματα, αφού αποδειχθεί ύπαρξη εύλογης αιτίας, είτε κατά την εξέταση της κυρίως αίτησης για έκδοση ή οριστικοποίηση του διατάγματος, είτε κατόπιν αίτησης, όπως η υπό εξέταση περίπτωση. Στην υπόθεση Avila Management Services Ltd κ.α. v. Frantisek Stepanek κ.α.

(2012)1(Β) ΑΑΔ 1403 αναφέρθηκαν τα εξής αναφορικά με το υπό εξέταση θέμα: « Κατ' αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος.» Σύμφωνα με τη νομολογία, είναι δυνατή η τροποποίηση διατάγματος όταν κριθεί ότι οι όροι είναι καταπιεστικοί για τον καθ' ου η αίτηση, ούτως ώστε να του επιτραπεί να χρησιμοποιήσει μέρος από τα παγοποιηθέντα και δεσμευμένα κεφάλαια για να πληρώσει τα δικηγορικά του έξοδα, την κάλυψη των εξόδων διαβίωσης του ή τη χρηματοδότηση των άμεσων αναγκών της επιχείρησης του. Καθοδήγηση αντλείται και από την αγγλική νομολογία. Στην υπόθεση PCW (Underwriting Agencies) Ltd v. Dixon [1983] 2 All E.R. 158 διαβάζονται τα ακόλουθα: « All injunctions are, of course, in the end discretionary. I would regard it as unjust in the present case if the defendant were compelled to reduce his standard of living, to give up his flat or to take his children away from school, in order to secure what is as yet only a claim by the claimants. I would regard it as even more unjust that he should be prevented from defending himself properly (for that is what it would amount to), merely because the claimants say that in doing so he is using someone else's money.». Σχετικό είναι και το σκεπτικό της απόφασης Halifax Plc v. Chandler [2001] EWCA Civ 1750, από την οποία και το ακόλουθο απόσπασμα: « The court will always be concerned to see that a [freezing] injunction does not operate oppressively and that a defendant will not be hampered in his ordinary business dealings any more than is absolutely necessary to protect the [claimant] from the risk of improper dissipation of assets. Since the [claimant] is not in the position of a secured creditor, and has no proprietary claim to the assets subject to the injunction, there can be no objection in principle to the defendant's dealing in the ordinary way with his business and with his other creditors, even if the effect of such dealings is to render the injunction of no practical value». Στην απόφαση Compagnie Noga D' Importation et D'exportation SA v. Astralian and New Zealand Banking Group [2006] EWHC 602 (Comm) το Εμπορικό Δικαστήριο καθόρισε τις αρχές τις οποίες ένα Δικαστήριο θα πρέπει να εφαρμόζει όταν αποφασίζει κατά πόσο θα τροποποιήσει ένα ενδιάμεσο διάταγμα: « The relevant principles that I have to apply may be summarised as follows: i. The essential test is whether it is in the interests of justice to make the variation sought; ii. Since the court has already determined that, in the absence of a freezing order, there is a real risk of dissipation sufficient to justify the making of an order it is for the applicant to satisfy the court that it is appropriate to make the variation sought and to adduce any evidence that is necessary to persuade the court that that is so; iii. In determining whether or not to allow the variation proposed the Court is concerned to examine whether to do so would be consistent with the policy that underpins the jurisdiction, namely that a defendant should be restrained from evading justice by disposing of assets otherwise than in the ordinary course of business with the result that any judgment goes unsatisfied; Gangway Ltd v Caledonian Park Investments (Jersey) Ltd [2001] 2 Lloyd's Rep 715; TTMI Ltd of England v ASM Shipping Ltd of India [2005] EWHC 2666 (Comm). iv. The correct test is "to consider objectively the overall justice of allowing the payment to be made including the likely consequence of permitting it on the prospects of a future judgment being left unsatisfied, and bearing in mind that the assets belong to the defendant and that the injunction is not intended to provide the claimant with security for his claim or to create an untouchable pot which will be available to satisfy an eventual judgement" : Gee, paragraph 20.054; v. If the question is whether or not the Mareva should be varied so as to allow frozen monies to be used to fund a defence it may be necessary to show that there are no other funds or sources of payment which should as a matter of objective fairness be used for that purpose in preference to the frozen funds. The same principle must apply if what is sought is to fund the giving of a recognizance in favour of another. vi. Because the court has already been satisfied of a risk of dissipation judges are entitled, on an application to vary, to have a healthy scepticism about assertions made by the applicant particularly where the applicant, or those to whom his evidence or contentions relate, have been less than frank in dealing with the court or the claimant. ». Στο σύγγραμμα «Διατάγματα - Injunctions», των Ερωτοκρίτου και Αρτέμη, στη σελίδα 231, αναφέρονται τα ακόλουθα ως προς το πώς αντιμετωπίζονται από τα Δικαστήρια αιτήσεις για τροποποίηση διαταγμάτων παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων: « Τα δικαστήρια φαίνεται να αντιμετωπίζουν αιτήσεις από εναγόμενους για τροποποίηση διαταγμάτων παγοποίησης με κατανόηση, αφού τέτοια διατάγματα δεν αποσκοπούν στο να τιμωρήσουν τον εναγόμενο ή τρίτα πρόσωπα. Η εξαίρεση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου.» Στη σελ. 175 του ιδίου συγγράμματος διαβάζονται και τα εξής: « Ο αποτυχών διάδικος έχει επίσης δικαίωμα να αιτηθεί όπως διαφοροποιηθεί το διάταγμα ή οι όροι του, ιδιαίτερα αν υπήρξε αλλαγή των περιστάσεων από τότε που εκδόθηκε το διάταγμα ή προέκυψαν νέα γεγονότα τα οποία δεν ήταν σε γνώση του και τα οποία επηρεάζουν ουσιωδώς τη διατήρηση της ισχύος του διατάγματος.». Στην Avila Management Services Ltd κ.α. ν. Frantisek Stepanek (ανωτέρω), στη σελ. 1425, ο Δικαστής κ. Στ. Ναθαναήλ, τόνισε τα ακόλουθα: « Κατ' αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Πρόσθετα, ενώ το εκδοθέν διάταγμα παραχωρείται ως λύση επείγουσας και παρεμπίπτουσας μορφής, οι ίδιες οι θεραπείες που ζητούνται με το κλητήριο, εάν επιτύχουν, χορηγούνται τελεσίδικα και στο διηνεκές, (δέστε και Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd -ανωτέρω-). Εξαρτάται από την κρίση του Δικαστηρίου, αναλόγως των περιστάσεων (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd

(2002)1 Α.Α.Δ. 2015).». Από το λεκτικό του άρθρου 32

(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου προκύπτει αδιαμφισβήτητα ότι η τροποποίηση εκδοθέντος διατάγματος είναι εφικτή εφόσον παρέχεται στο Δικαστήριο η διακριτική ευχέρεια να το πράξει «επί απoδείξει ευλόγoυ αιτίας». Και τούτο υπό την ύπαρξη γεγονότων ή στοιχείων που προέκυψαν μετά την οριστικοποίηση του διατάγματος ή όπου προκύπτει ανάγκη για επίλυση κάποιου προβλήματος το οποίο ανακύπτει από την εφαρμογή ή εκτέλεση του διατάγματος. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπό κρίση υπόθεση φαίνεται να εξελίσσονται σε αριθμό χωρών, ενώ προκύπτει ότι εμπλέκονται διάφορες δικαιοδοσίες, αφού υπάρχουν σε εξέλιξη διάφορες δικαστικές διαδικασίες στην Λετονία, στην Ρωσία και στο Μόναχο. Το περί ου ο λόγος σκάφος, το «Black Pearl», είναι περιουσιακό στοιχείο εγγεγραμμένο στην Αιτήτρια 2, η οποία έχει ως τελικό αποδέκτη τον αποβιώσαντα Oleg Bourlakov και από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου διαφαίνεται ότι όλα τα εμπλεκόμενα μέρη έχουν αξίωση στην ιδιοκτησία του, ως κατ΄ ισχυρισμό κληρονόμοι του αποβιώσαντα Oleg Bourlakov. Χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται στην ουσία των ισχυρισμών, ως μπορεί να εξαχθεί από τη μελέτη των Τεκμηρίων που επισυνάφθηκαν και από τις δύο πλευρές, στο συγκεκριμένο σκάφος υπάρχουν αντικείμενα μεγάλης αξίας, ήτοι έργα τέχνης και έπιπλα και το ίδιο το σκάφος απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ μηνιαίως για την συντήρησή του, Τεκμήρια 4 και 6 στην Αίτηση. Ως είναι αποδεκτό, συντηρείτο, κατά τη διάρκεια της ζωής του Oleg Bourlakov, με δανεισμό και μετά τον θάνατό του από την εταιρεία Endelweiss, η οποία είναι συμφερόντων των Kozacov. Οι Bourlakovas ενεργοποίησαν τη δικαιοδοσία των Αγγλικών Δικαστηρίων καταχωρώντας διαδικασία έκδοσης απαγορευτικών διαταγμάτων εναντίον, μεταξύ άλλων, της εταιρείας Endelweiss και των Kozacov αμφισβητώντας κατά κύριο λόγο την πραγματική υπόσταση της Endelweiss. Αρχικά εκδόθηκαν διατάγματα με τα οποία παγοποιούνταν τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας Endelweiss από το Αγγλικό Δικαστήριο. Όμως, στις 27/03/2024, εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται στην εταιρεία Endelweiss να συνεχίσει να δανείζει τα λογικώς απαιτούμενα ποσά συντήρησης, στην Αιτήτρια 2, σε σχέση με το «Black Pearl», Τεκμήριο 8 στην Αίτηση. Η εταιρεία Endelweiss προφανώς δεν μπορεί να συνεχίσει να δανείζει τα ποσά που απαιτούνται για τη συντήρηση του συγκεκριμένου σκάφους. Παράλληλα, η Αιτήτρια 2 αντιμετωπίζει πρόβλημα ρευστότητας, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ασφάλιση του σκάφους αλλά και οι μισθοί του πληρώματος. Η πλευρά των Αιτητριών καθώς και οι Kozacov μέσω των δικηγόρων τους, Τεκμήριο 7, εισηγήθηκαν τη συντήρηση του σκάφους με ίδια μέσα και από τον Αύγουστο 2023 αναγνωρίζεται από τα εμπλεκόμενα μέρη η αναγκαιότητα για αυτοχρηματοδότηση. Η πλευρά του διαχειριστή Petrovics, Καθ΄ου η αίτηση και των Bourlakovas, παρά το γεγονός ότι έχει στην κατοχή της επιστολή ημερομηνίας 01/02/2023 από την εταιρεία Divergent Yatching, Τεκμήριο 1 στην Ένσταση, στην οποία δηλώνεται ότι για να διατηρήσει την αξία του το σκάφος θα πρέπει να βρίσκεται σε λειτουργία, προωθεί, παράλληλα, την αντικρουόμενη θέση ότι η χρήση του θα μειώσει την αξία του, Τεκμήριο 4 στην Ένσταση. Επίσης, εγείρει ενδοιασμούς αναφορικά με την ασφάλεια των αντικειμένων αξίας που βρίσκονται πάνω στο σκάφος, αν αυτά παραμείνουν στο σκάφος, παρά το γεγονός ότι ελέγχονται με οθόνες και στα αντικείμενα έχουν ενσωματωθεί αισθητήρες ασφαλείας, Τεκμήριο 3 στην Αίτηση. Συνάμα αναγνωρίζεται όμως, από τον Καθ΄ου η Αίτηση, η δυσκολία μετακίνησης των αντικειμένων και το δυσβάστακτο κόστος φύλαξης τους σε ασφαλή χώρο. Με τα πιο πάνω γεγονότα κατά νου, το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο υπήρξε οποιαδήποτε αλλαγή στις περιστάσεις μετά την έκδοση των διαταγμάτων ημερομηνίας 05/07/2023 ή κατά πόσο υπάρχουν νέα γεγονότα τα οποία να τροποποιούν τις συνθήκες υπό τις οποίες εκδόθηκαν τα αρχικά διατάγματα. Προτού απαντηθεί το ερώτημα, θα πρέπει να ανοιχθεί μια παρένθεση για να εξεταστεί ο ισχυρισμός που προβάλλεται από τον Καθ΄ου η Αίτηση, ως λόγος ενστάσεως, ότι το παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να ενεργήσει ως εφετείο του εαυτού του καθώς και ο ισχυρισμός ότι υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας λόγω του ότι έχει καταχωριστεί έφεση και με την υπό κρίση αίτηση επιδιώκεται εκ νέου η ανατροπή της απόφασης ημερομηνίας 05/07/2023. Όσον αφορά τον πρώτο ισχυρισμό, η απάντηση δίδεται από το ίδιο το περιεχόμενο του άρθρου 32

(2)του Ν.14/60, το οποίο επιτρέπει αυτή τούτη την τροποποίηση εκδοθέντος διατάγματος. Από τη στιγμή που το επιτρέπει ο νομοθέτης, το Δικαστήριο δεν ενεργεί ως εφετείο του εαυτού του, αλλά ως να παρέχει συνδρομή στη δίκαια και ομαλή εφαρμογή του εκδοθέντος διατάγματος. Όσον αφορά το δεύτερο θέμα, που αφορά την κατάχρηση λόγω της καταχώρισης έφεσης, δεν ζητήθηκε από το Δικαστήριο με την παρούσα σύνθεση να κρίνει την ορθότητα της έκδοσης των διαταγμάτων ημερομηνίας 05/07/2023. Αυτό θα κριθεί από το Εφετείο. Αυτό που ζητείται από τις Αιτήτριες 1 και 2 δεν είναι η ακύρωση των διαταγμάτων αλλά η τροποποίησή τους έτσι που να αποτραπεί η πρόκληση φθοράς στο αντικείμενο που συνιστά το μήλο της έριδος και να αποφευχθεί η πρόκληση τεράστιων ζημιών. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι δεν υπάρχει πολλαπλότητα διαδικασιών, ως ισχυρίζεται ο Καθ΄ου η Αίτηση, αφού ως έχει προλεχθεί, με την καταχωρηθείσα έφεση αμφισβητείται η ορθότητα της έκδοσης των συγκεκριμένων διαταγμάτων ενώ με την υπό κρίση αίτηση επιδιώκεται η τροποποίηση των διαταγμάτων έτσι ώστε να διατηρηθεί το αντικείμενο της διαφοράς σε μια καλή κατάσταση με την αυτοχρηματοδότηση του μέχρι να αποφασιστεί σε ποιον πραγματικά ανήκει. Δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι οι Bourlakovas δεν έχουν προσφερθεί να συνεισφέρουν με οποιοδήποτε τρόπο στη συντήρηση του σκάφους, ότι η Αιτήτρια 2 χρωστά ένα μεγάλο ποσό στην εταιρεία Endelweiss, η οποία την δανείζει για να αντιμετωπίσει τα κόστη συντήρησης του σκάφους, καθώς επίσης και ότι τυχόν τερματισμός του δανεισμού από την Endelweiss θα οδηγήσει στην καταστροφή του αφού θα σταματήσει η συντήρησή του. Έχοντας κατά νου το περιεχόμενο όλων των Τεκμηρίων που παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο, διαπιστώνεται ότι τα δεδομένα έχουν αλλάξει, μετά από ένα

(1)χρόνο από την έκδοση των διαταγμάτων ημερομηνίας 05/07/2023, αφού οι οικονομικές απαιτήσεις του σκάφους είναι πλέον τόσο μεγάλες που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με δανεισμό από την εταιρεία Endelweiss, την οποία εταιρεία ο Καθ΄ου η Αίτηση φαίνεται να εξανάγκασε σε δικαστική διαμάχη στην Αγγλία. Όλοι οι ενδιαφερόμενοι, πλην των Bourlakovas, συμφωνούν ότι θα πρέπει να αυτοχρηματοδοτείται η συντήρηση του σκάφους έτσι ώστε να μην φορτωθεί με ένα χρέος δυσβάστακτο. Αδιαμφισβήτητα το βάρος απόδειξης της «εύλογης αιτίας» για τροποποίηση του εκδοθέντος διατάγματος είναι πάντοτε στους ώμους του διαδίκου που αιτείται την τροποποίηση. Στο άρθρο 32

(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου δεν υπάρχει ερμηνεία της φράσης «εύλογη αιτία». Σε περίπτωση τροποποίησης του εκδοθέντος διατάγματος η τροποποίηση πρέπει να είναι αναγκαία για τους άμεσους σκοπούς λειτουργίας του αιτούντα την τροποποίηση, αλλά ταυτόχρονα να μην καταστρατηγείται ο λόγος έκδοσης του αρχικού διατάγματος. Θα πρέπει ωστόσο να βλέπει κάποιος το σύνολο της προκύπτουσας εικόνας. Απώτερος σκοπός, ως γίνεται αντιληπτό από το Δικαστήριο στην υπό κρίση αίτηση, είναι η διατήρηση του συγκεκριμένου σκάφους σε καλή και λειτουργική κατάσταση αφού όλα τα εμπλεκόμενα μέρη έχουν αξίωση στην ιδιοκτησία του συγκεκριμένου περιουσιακού στοιχείου αλλά και σε όλα τα περιεχόμενά του, έργα τέχνης, έπιπλα και πολυελαίους. Η αγκυροβόλησή του και η αχρησία του φαίνεται να μειώνει την αξία του και το ίδιο φαίνεται να συμβαίνει και με την χρήση του. Εξισορροπώντας από τη μια την ανάγκη συντήρησης και ασφάλισης του σκάφους και από την άλλη την αναγκαιότητα διαφύλαξης του σκάφους και των αντικειμένων του, το Δικαστήριο καταλήγει ότι η ζυγαριά κλίνει υπέρ της συντήρησής του. Ο μόνος τρόπος συντήρησής του είναι να επιτραπεί στο σκάφος το απόπλουν με τέτοιους όρους που να διευκολύνεται η χρηματοδότησή του και παράλληλα να διαφυλάσσεται η αξία του, καθώς και των αντικειμένων που βρίσκονται πάνω σ' αυτό. Η τροποποίηση του διατάγματος δεν θα οδηγήσει σε διασπορά του περιουσιακού στοιχείου αλλά αντίθετα στη συντήρησή του. Από τα τεθέντα λοιπόν στην υπόθεση γεγονότα - και δεν απολήγει τώρα τελεσιδίκως το Δικαστήριο επί οποιασδήποτε επίδικης πτυχής της αίτησης, έχοντας κατά νουν και τα άλλα επίδικα θέματα στην εκκρεμούσα έφεση αλλά και τις άλλες διαδικασίες - το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για τροποποίηση του διατάγματος με τη διαγραφή της φράσης «και/ή εκμίσθωση» από την υποπαράγραφο (

1. i)του δεύτερου διατακτικού του διατάγματος ημερομηνίας 05/07/2023. Όσον αφορά τους όρους που τέθηκαν από το Δικαστήριο στις 05/07/2023 για την εκμίσθωση του σκάφους, ενόψει της κοινής θέσης ότι τα πολύτιμα αντικείμενα που βρίσκονται στο σκάφος είναι ασφαλισμένα και ότι μετακίνησή τους, εκτός από το υπέρογκο κόστος που ενέχει, πιθανόν να οδηγήσει στην καταστροφή τόσο των αντικειμένων αλλά και του σκάφους, Τεκμήριο 1 στην Αίτηση, το Δικαστήριο θεωρεί ότι θα πρέπει κατά τη διάρκεια της εκμίσθωσης του σκάφους, ήτοι του απόπλουν, να υπάρχει ιδιωτική ασφάλεια, ήτοι φρουροί, η οποία να φροντίζει για την ακεραιότητα των πολύτιμων αντικειμένων που βρίσκονται στο σκάφος. Το κόστος εργοδότησης των προσώπων ιδιωτικής ασφάλειας θα καταβάλλεται από το ποσό της εκμίσθωσης. Όσον αφορά την υποχρέωση αποκάλυψης πληροφοριών αναφορικά με τους όρους και τα πρόσωπα στα οποία θα εκμισθώνεται το σκάφος, η υποχρέωση θα περιοριστεί στις ημερομηνίες εκμίσθωσης, στους όρους και στην πορεία απόπλουν του. Όσον αφορά τις ανησυχίες του Καθ΄ου η Αίτηση που σχετίζονται με την καταγωγή των εκμισθωτών, ως εκφράστηκε στις σελίδες 11 μέχρι 13 της γραπτής αγόρευσης των συνηγόρων του, δεν πρέπει να λησμονεί ότι την ευθύνη για τυχόν παραβίαση των περιοριστικών μέτρων που τέθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ήτοι των κυρώσεων, που αφορούν σε Ρώσους υπηκόους, την φέρει η Αιτήτρια 2 και κατ΄επέκταση η Αιτήτρια 1 που είναι η διαχειρίστρια του σκάφους και όχι ο ίδιος. Εν πάση περιπτώσει, ο όποιος έλεγχος του φυσικού προσώπου ή της νομικής οντότητας που προτίθεται να εκμισθώσει το «Black Pearl» μπορεί να διενεργηθεί από την Αιτήτρια 2, χωρίς να απαιτείται η αποκάλυψη οποιουδήποτε οικονομικών στοιχείων ή ταυτότητας των εκμισθωτών στον Καθ΄ου η αίτηση. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης, εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης των διαταγμάτων ημερομηνίας 05/07/2023, έτσι ώστε η υποπαράγραφος (
2. i)του διατακτικού Β να διαβάζεται ως ακολούθως: « (
3. i)το οποίο να εμποδίζει και/ή να απαγορεύει στην Silver Angel και/ή στους διευθυντές και/ή αξιωματούχους και/ή αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους και/ή υπηρέτες αυτής από του να προβούν σε οποιαδήποτε ενέργεια που θα έχει ως αποτέλεσμα τη διάθεση και/ή αποξένωση και/ή εκχώρηση και/ή επιβάρυνση και/ή αλλαγή σημαίας και/ή πώληση του σκάφους με την ονομασία «BLACK PEARL», με ΙΜΟ:1012490 εγγεγραμμένου υπό τη σημαία των Νήσων Κέιμαν, που ανήκει στην Silver Angel». Η συγκεκριμένη τροποποίηση θα έχει ισχύ μέχρι την ολοκλήρωση της ακρόασης της έφεσης που έχει ασκηθεί και αφορά τη νομιμότητα της έκδοσης των συγκεκριμένων διαταγμάτων. Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση επιτυγχάνει. Τα έξοδα είθισται να ακολουθούν το αποτέλεσμα και ως εκ τούτου επιδικάζονται υπέρ των Αιτητριών στην υπό κρίση αίτηση και εναντίον του Καθ΄ου η Αίτηση, Sandis Petrovics. (Υπ.) .............. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο