← Κύπρος

Αναφορικά με την αίτηση των Haramalk d.o.o. κ.α. ν. Αναφορικά με την Εταιρεία East Point Metals Limited, Αίτ. Εταιρ.: 151/2022, 18/10/2024

Αναφορικά με την αίτηση των Haramalk d.o.o. κ.α. ν. Αναφορικά με την Εταιρεία East Point Metals Limited, Αίτ. Εταιρ.: 151/2022, 18/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Π.Ε.Δ. Αίτ. Εταιρ.: 151/2022 Αναφορικά με την Εταιρεία East Point Metals Limited Αναφορικά με τoν περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113 Αναφορικά με την αίτηση των 1.Haramalk d.o.o. και

  1. Seba Star d.o.o. εκ των μετόχων της East Point Metals Limited ----------------------- Αίτηση ημερ. 07/04/2022 για καταπίεση της μειοψηφίας στην εταιρεία East Point Metals Ltd Ημερομηνία: 18 Οκτωβρίου, 2024 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτήτριες: κ. Φ. Ζωμενής για Μιχάλης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: κ. Ν. Μακρίδης με κα Κ. Παπαστεφάνου για Μαρκίδη, Μαρκίδη & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτησή τους οι Αιτήτριες Εταιρείες επιζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η τροποποίηση του ιδρυτικού εγγράφου και καταστατικού της εταιρείας με τη διαγραφή του υφιστάμενου Κανονισμού 81 και την αντικατάσταση του με νέο, ο οποίος να προβλέπει ως ακολούθως: « Ο αριθμός των Συμβούλων θα είναι
  2. Κάθε μέτοχος ή ομάδα μετόχων που κατέχει τουλάχιστον 40% των μετοχών θα έχει το δικαίωμα να προτείνει και να εκλέγει ή να απομακρύνει έναν Σύμβουλο. Ο κανονισμός αυτός θα εφαρμόζεται έτσι που να διασφαλίζεται ότι κάθε μέτοχος ή ομάδα μετόχων που κατέχει τουλάχιστον 40% των μετοχών θα εκπροσωπείται στο διοικητικό συμβούλιο από έναν Σύμβουλο». Διαζευκτικά ζητείται διάταγμα εκκαθάρισης της Εταιρείας, στην περίπτωση που δεν εγκριθεί το αίτημα τροποποίησης. Νομική βάση της αίτησης αποτέλεσαν τα άρθρα 136, 148, 151 - 154, 158 ‑ 166, 178, 202, 209, 210, 211(f), 213, 214, 226, 227, 286, 292 και 333 του περί Εταιρειών Νόμου, οι κανονισμοί 1 ‑ 12 των περί Εταιρειών Διαδικαστικών Κανονισμών, οι περί Εταιρειών (Διάλυση) Κανονισμοί του 1933, οι Δ.48 θ.θ. 1 ‑ 4 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, οι Αρχές του Κοινοδικαίου και της Επιείκειας, οι εγγενείς εξουσίες, η ευχέρεια και η γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα, ως παρατίθενται στην αίτηση, είναι σε περίληψη τα ακόλουθα: Ενώ το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ΄ης η αίτηση 1 εταιρείας βρισκόταν από τις 20/10/2020 στην οδό Αγίας Σοφίας 15 στην Έγκωμη, στην Λευκωσία, διαπιστώθηκε ότι σύμφωνα με το μητρώο που τηρεί ο Έφορος Εταιρειών, από 30/11/2021 βρίσκεται στην οδό Καραβά 2, στους Εργάτες, στην Λευκωσία. Για την αλλαγή του εγγεγραμμένου γραφείου, σύμφωνα με τις Αιτήτριες, δεν τηρήθηκαν οι πρόνοιες του Καταστατικού. Οι σκοποί για τους οποίους ιδρύθηκε η Εταιρεία, Καθ΄ης η αίτηση 1, συμπεριλαμβάνουν την προώθηση, διεύθυνση, διαχείριση και συμμετοχή σε επιχειρήσεις, στο μετοχικό κεφάλαιο ή στο ενεργητικό οποιασδήποτε εταιρείας, οργανισμού, συνεταιρισμού ή σε οποιανδήποτε οντότητα άλλης μορφής με ή χωρίς νομική προσωπικότητα σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, καθώς επίσης και για να διεξάγει εργασίες εμπόρων χοντρικής και λιανικής πώλησης, κατασκευαστών, επεξεργαστών, βιομηχάνων, εισαγωγέων, εξαγωγέων, αγοραστών, πωλητών, ιδιοκτητών, διαχειριστών, αντιπροσώπων και πρακτόρων αγαθών και εμπορευμάτων, καθώς και υπηρεσιών πάσης φύσης, ενώ παράλληλα ασχολείται με τη διεξαγωγή εργασιών παροχής συμβουλών για οικονομικά, διαχειριστικά, τεχνικά, διοικητικά και άλλα θέματα που σχετίζονται με την εγκαθίδρυση, διεξαγωγή, ανάπτυξη και βελτίωση οποιασδήποτε επιχείρησης και βιομηχανίας. Κατά την ίδρυση της Εταιρείας το μετοχικό της κεφάλαιο ήταν €10.000 διαιρεμένο σε 10.000 μετοχές του ενός ευρώ έκαστη. Με ψήφισμα της εταιρείας, ημερομηνίας 09/07/2009, το ονομαστικό κεφάλαιο αυξήθηκε σε €20.000 το οποίο εκδόθηκε με υπεραξία €3.866,70 ανά μετοχή. Στις 04/12/2009 αυξήθηκε περαιτέρω σε €30.000, με την έκδοση ακόμα 10.000 μετοχών ονομαστικής αξίας ενός ευρώ που εκδόθηκαν με υπεραξία €94,35 ανά μετοχή. Αρχικός μέτοχος της Εταιρείας ήταν η East Point Holdings Limited, Κυπριακή εταιρεία, η οποία κατείχε το 100% των μετοχών μέχρι τις 09/07/
  3. Μετά την αύξηση του κεφαλαίου υπήρξε αλλαγή στη μετοχική δομή και η σημερινή δομή έχει ως ακολούθως: Desko Nikitovic με ποσοστό 52%, Haramalk d.o.o. 23,70% και Seba Star d.o.o. 24,30%. Οι Αιτήτριες κατέχουν συνολικά το 48% των μετοχών από τις 27/08/2018 ενώ από 19/11/2020 ο Milos Nikitovic κατείχε το 52% προς όφελος του γιου του, Desko Nikitovic. Στις 04/03/2022 ο Milos Nikitovic μεταβίβασε το σύνολο των μετοχών του στον γιο του Desko Nikitovic. Η Εταιρεία κατέχει το 100% των μετοχών της εταιρείας Savojno (VBS), οι οποίες συνιστούν το κύριο περιουσιακό στοιχείο της, καθώς και το 100% της γερμανικής εταιρείας DP Hendel GmbH. Σύμφωνα με το υφιστάμενο Άρθρο 81 του Καταστατικού της Εταιρείας ο ελάχιστος αριθμός συμβούλων είναι ένας, ενώ σύμφωνα με το Άρθρο 97 οποιοδήποτε θέμα προκύπτει αποφασίζεται με πλειοψηφία των παρόντων συμβούλων δεδομένου ότι υπάρχει απαρτία, η οποία ορίζεται πάντοτε από τους εκάστοτε συμβούλους. Η απαιτούμενη απαρτία συνήθως είναι ο μισός αριθμός του εκάστοτε ολικού αριθμού των συμβούλων συν ένας και στην περίπτωση που ο αριθμός των συμβούλων είναι περιττός, τότε απαρτία θεωρείται ο πλησιέστερος αριθμός πέραν του μισού. Δηλαδή, στην περίπτωση που οι σύμβουλοι είναι δύο, οι αποφάσεις θα πρέπει να λαμβάνονται με πλειοψηφία. Διευθυντές της Εταιρείας ήταν η Tatjiana Burzic και ο Desko Nikitovic και γραμματέας ο Πολύδωρος Μιχαήλ. Όμως ο Desko Nikitovic, με δικές του ενέργειες έπαψε την Burzic και την αντικατέστησε με τον Σάββα Θεμιστοκλέους, ενώ τον Πολύδωρο Μιχαήλ τον αντικατέστησε με την Eraclis Secretarial Services Limited. Οι συγκεκριμένες ενέργειες αμφισβητούνται από τις Αιτήτριες. Παρά το γεγονός ότι οι αλλαγές καταχωρίστηκαν στο Μητρώο του Έφορου Εταιρειών στις 03/03/2022 με ισχύ από 30/11/2021, αμφισβητούνται με την καταχώριση δύο αγωγών: Η Αγωγή αρ. 1814/21 Ε. Δ. Λευκωσίας, η οποία καταχωρίστηκε από τις Αιτήτριες 1 και 2 εναντίον της Εταιρείας, του Milos Nikitovic και του Desko Nikitovic και η Αγωγή αρ. 1917/21 Ε. Δ. Λευκωσίας, η οποία καταχωρίστηκε από την Εταιρεία και τους Milos και Desko Nikitovic εναντίον της Burzic, του Μιχαήλ και του Έφορου Εταιρειών. Ως ενέργειες που αποτελούν καταπίεση της μειοψηφίας καταγράφονται τα ακόλουθα: Οι Αιτήτριες 1 και 2 κατέστησαν μέτοχοι της Εταιρείας τον Αύγουστο του 2018 με πρόθεση όπως οι αποφάσεις που αφορούν την Εταιρεία να λαμβάνονται εκ συμφώνου. Από τον Απρίλιο του 2019 μέχρι τον Ιανουάριο του 2021 οι αποφάσεις πράγματι λαμβάνονταν εκ συμφώνου. Υπήρχε ένας διευθυντής, ο οποίος ενεργούσε σύμφωνα με τις οδηγίες όλων των μετόχων και η ίδια προσέγγιση συνεχίστηκε μετά την απόκτηση του 52% των μετοχών από τον Milos Nikitovic. Μετά τον διορισμό του Desko Nikitovic, τον Ιανουάριο του 2021, όλες τις αποφάσεις που αφορούσαν την Εταιρεία λαμβάνονταν από τον ίδιο χωρίς τη συμμετοχή της άλλης διευθύντριας, όπως επιβάλλεται από το καταστατικό της Εταιρείας και χωρίς να ενημερώνεται είτε η διευθύντρια ή οι Αιτήτριες. Αποτέλεσμα αυτού ήταν οι Αιτήτριες να μην έχουν οποιανδήποτε εμπλοκή ή ενημέρωση για τον τρόπο που τυγχάνουν διαχείρισης τα θέματα της Εταιρείας. Ο Desko Nikitovic προχώρησε, εκ μέρους της Εταιρείας, σε διάφορες συναλλαγές οι οποίες εξυπηρετούν τα δικά του συμφέροντα πλην όμως είναι επιζήμιες για την Εταιρεία. Ενεργούσε για λογαριασμό της Εταιρείας χωρίς προηγουμένως οι ενέργειες του να συζητηθούν και να ληφθεί απόφαση από το Διοικητικό Συμβούλιο. Συμπεριφερόταν ωσάν η Εταιρεία του ανήκει αποκλειστικά παραγνωρίζοντας το Καταστατικό της Εταιρείας, το Διοικητικό Συμβούλιο και τις Αιτήτριες. Στα πλαίσια της Αγωγής αρ. 1814/21, ο Desko Nikitovic, διατάχτηκε να αποκαλύψει στις Αιτήτριες όλα τα έγγραφα τα οποία είχε υπογράψει εκ μέρους της Εταιρείας και διαφάνηκε ότι υπέγραψε διάφορες συμφωνίες, χωρίς τη συγκατάθεση ή γνώση της άλλης διευθύντριας της Εταιρείας, παραγνωρίζοντας πλήρως τις πρόνοιες του καταστατικού της Εταιρείας. Σε διάφορες περιπτώσεις ενήργησε ως εκπρόσωπος του μετόχου της πλειοψηφίας και πατέρα του και προώθησε δικά τους συμφέροντα σε βάρος των συμφερόντων της Εταιρείας. Οι συγκεκριμένες ενέργειες είναι ζημιογόνες για την Εταιρεία και τις Αιτήτριες. Κατακράτησε και απέκρυψε έγγραφα και πληροφορίες σε σχέση με μονομερείς ενέργειές του, που διενήργησε για λογαριασμό της Εταιρείας, με σκοπό να δυσκολέψει την πρόσβαση των Αιτητριών σε οποιανδήποτε πληροφόρηση σε σχέση με τις συγκεκριμένες ενέργειες. Το γεγονός αυτό διαφάνηκε από τα έγγραφα που διατάχθηκε να αποκαλύψει στην Αγωγή αρ.1814/21, από τα οποία προέκυψε η ύπαρξη άλλων εγγράφων, τα οποία δεν είχαν αποκαλυφθεί. Δεν παραχώρησε στις Αιτήτριες πληροφόρηση αναφορικά με τις ετήσιες οικονομικές καταστάσεις της Εταιρείας, οι οποίες αντικατοπτρίζουν την οικονομική κατάσταση των θυγατρικών εταιρειών της Εταιρείας, παρά τα επανειλημμένα αιτήματα των Αιτητριών. Η συντεχνία της Θυγατρικής εταιρείας, της VBS, ζήτησε συνάντηση με τους μετόχους της Εταιρείας για να συζητηθεί το θέμα των σχέσεων των μετόχων και των επιπτώσεων στην VBS και παρά το γεγονός ότι οι Αιτήτριες αποδέχθηκαν την πρόσκληση, ο Desko Nikitovic τοποθέτησε φρουρούς ασφαλείας μπροστά στις εγκαταστάσεις για να παρεμποδίσει την είσοδο των εκπροσώπων των Αιτητριών, ενώ στη συνέχεια ακύρωσε την συγκεκριμένη συνάντηση μία ώρα πριν την έναρξή της. Η ακύρωση της συνάντησης αύξησε τις ανησυχίες των υπαλλήλων της VBS, ότι οι διαφορές μεταξύ των μετόχων θα επηρεάσουν αρνητικά την VBS, αφού λόγω των διαφορών παρουσιάζονται προβλήματα στην παραγωγή με κίνδυνο να μην χρηματοδοτηθεί από το Σερβικό Κράτος. Παρά το γεγονός ότι ο Desko Nikitovic συμμετείχε στις 21/01/2022 σε συνάντηση με εκπρόσωπο των Αιτητριών, δεν ήταν συνεργάσιμος, αλλά δέχθηκε να συμμετάσχει σε μια δεύτερη συνάντηση μετά από 10 ημέρες. Όμως στη συνέχεια αρνήθηκε να το πράξει χωρίς εξήγηση. Τον Αύγουστο του 2021, ενώ ο Desko Nikitovic βρισκόταν στην Κύπρο, αρνήθηκε να συναντηθεί με την άλλη διευθύντρια της Εταιρείας για να συζητήσει θέματα που αφορούσαν την Εταιρεία, παρά το γεγονός ότι είχε διευθετηθεί σχετική συνάντηση. Σε διάφορες περιπτώσεις ο Desko Nikitovic, ενεργώντας μονομερώς και χωρίς να ακολουθήσει τις πρόνοιες του Καταστατικού, υπέγραψε έγγραφα και εξέδωσε πληρεξούσια σε αριθμό προσώπων, εξουσιοδοτώντας τα να εκπροσωπούν την Εταιρεία, συμπεριλαμβανομένης και της εξουσιοδότησης που δόθηκε στον τελικό δικαιούχο της εταιρείας Foverone Holdings Limited, η οποία κατά τον δεδομένο χρόνο ήταν ο μεγαλύτερος πιστωτής της Εταιρείας και συνεπώς είχε αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα με την Εταιρεία. Μεταξύ των εγγράφων που υπέγραψε ήταν η συμφωνία δανείου με την Foverone Holdings Limited στην οποία δόθηκαν σημαντικά δικαιώματα έναντι της Εταιρείας και ή των θυγατρικών της, συμπεριλαμβανομένης και της VBS που αποτελεί το κύριο περιουσιακό στοιχείο της Εταιρείας. Παρά την ύπαρξη του διατάγματος του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 23/07/2021 στην Αγωγή αρ.1814/21, ο Desko Nikitovic εν γνώσει του και σκόπιμα απέκρυψε από τις Αιτήτριες την ύπαρξη των δύο πληρεξουσίων. Ο ίδιος προκάλεσε και τη δημιουργία επιβαρύνσεων προς όφελος της Foverone Holdings Limited, ενεχυριάζοντας το 52% που κατείχε η Εταιρεία στην VBS με δικαίωμα επέκτασης της ενεχυρίασης στο 100%. Παράλληλα, μονομερώς και χωρίς να συμβουλευθεί οποιονδήποτε άλλον, παραχώρησε στην Foverone Holdings Limited το δικαίωμα να ελέγχει την VBS, ενώ παραχώρησε και ευρείες εξουσίες στον ιδιοκτήτη της VBS, σε σχέση με την εταιρεία και τα περιουσιακά της στοιχεία. Η παραχώρηση δικαιωμάτων είναι ένα εξαιρετικά δραστικό και καταστροφικό μέτρο το οποίο υπονομεύει τα συμφέροντα της Εταιρείας, ενώ συνάμα δημιουργεί κίνδυνο αποξένωσής τους. Επιπρόσθετα, η Εταιρεία, παρά το ότι είναι εγγεγραμμένη στην Κύπρο, δεν διατηρεί τραπεζικό λογαριασμό στην Κύπρο και όλες οι συναλλαγές της διοχετεύονται σε λογαριασμούς στο εξωτερικό, μια πρακτική απαράδεκτη γιατί δημιουργεί κινδύνους που αφορούν την χρήση της συγκεκριμένης Εταιρείας σαν όχημα για εξαπάτηση των Αιτητριών. Ο λογαριασμός της Εταιρείας στην Σερβία έχει παγοποιηθεί από τον Ιούνιο του 2021 και η Εταιρεία άνοιξε νέο λογαριασμό εξωτερικού, πάλι στην Σερβία, στον οποίο μεταφέρθηκε ολόκληρο το υπόλοιπο του ποσού, ήτοι €300.
  4. Το συγκεκριμένο ποσό οφείλεται στους παλαιότερους μετόχους της μειοψηφίας της VBS για την απόκτηση των μετοχών τους από την Εταιρεία. Οι Αιτήτριες ανησυχούν ότι ο Desko Nikitovic θα χρησιμοποιήσει το ποσό για δικές του ανάγκες ή άλλως πως, με αποτέλεσμα η Εταιρεία να βρεθεί αντιμέτωπη με δικαστικές διαδικασίες από τα πρόσωπα στα οποία οφείλεται το συγκεκριμένο ποσό. Λόγω της συγκεκριμένης συμπεριφοράς του Desko Nikitovic, μετά τον διορισμό του ως δεύτερου διευθυντή της Εταιρείας μαζί με την Burzic, η Burzic διαβίβασε επιστολή παραίτησης ημερομηνίας 01/03/2021, χωρίς να γνωρίζει ότι υπήρχε σε ισχύ διάταγμα Δικαστηρίου στην Αγωγή αρ. 331/21, το οποίο απαγόρευε την οποιανδήποτε μεταβολή στο Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας. Όταν το πληροφορήθηκε θεώρησε ότι η επιστολή της ήταν άνευ αποτελέσματος και δεν επέμενε στην παραίτησή της, αλλά συνέχισε να ασκεί τα καθήκοντά της. Όμως, στις 29/06/2021 ο Desko Nikitovic υπέγραψε απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου με την οποία αποδεχόταν την παραίτησή της καθώς και την παραίτηση του γραμματέα της Εταιρείας, ενώ κατά τον δεδομένο χρόνο δεν υπήρχε τέτοια πρόθεση. Οι συγκεκριμένες ενέργειες αποτελούσαν προσπάθεια του Desko Nikitovic, ως εκπροσώπου της πλειοψηφίας, να απομακρύνει οποιονδήποτε θα μπορούσε να αμφισβητήσει τις αποφάσεις του ή να ελέγξει τις ενέργειές του ή να προβάλει οποιοδήποτε εμπόδιο στον ίδιο ή στην προσπάθειά του να λάβει τον πλήρη έλεγχο της Εταιρείας. Ο γραμματέας ουδέποτε είχε εκφράσει οποιαδήποτε πρόθεση να παραιτηθεί. Εν πάση περιπτώσει, ο Desko Nikitovic συγκάλεσε τακτική Γενική Συνέλευση στις 08/07/2021 με αντικείμενο την απομάκρυνση και αντικατάσταση του διευθυντή και γραμματέα της Εταιρείας. Η ειδοποίηση για σύγκλιση της Γενικής Συνέλευσης στάλθηκε στην Αιτήτρια 2 ταχυδρομικά, χωρίς να ικανοποιείται η προβλεπόμενη προθεσμία, ενώ η Αιτήτρια 1 ουδέποτε έλαβε ειδοποίηση. Ακολούθησε, μερικές μέρες πριν από την ημερομηνία της συνέλευσης, ηλεκτρονικό μήνυμα με το οποίο ενημερώνονταν για την αλλαγή του τόπου της συνέλευσης. Στις 05/08/2021, λόγω του ότι δεν υπήρχε απαρτία, η συνέλευση αναβλήθηκε για τις 17/08/2021 χωρίς να ακολουθηθούν οι πρόνοιες του καταστατικού. Στις 17/08/2021 εκπρόσωποι των Αιτητριών εμφανίστηκαν στον τόπο που θα γινόταν η συνέλευση χωρίς όμως να διενεργηθεί. Έξι μέρες μετά είχε αποσταλεί ειδοποίηση για την αναβολή της συνέλευσης ημερομηνίας 17/08/2021 και για ορισμό συνέλευσης στις 24/08/
  5. Στις 24/08/2021 λήφθηκε απόφαση της Γενικής Συνέλευσης για την παύση και αντικατάσταση της Burzic και του Μιχαήλ με ισχύ από τον τερματισμό της ισχύος του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 23/07/
  6. Οι συγκεκριμένες ενέργειες παραβιάζουν το καταστατικό της Εταιρείας και τον νόμο και αποδεικνύουν την πρόθεση και επιμονή του υιού Nikitovic να απομακρύνει από την Εταιρεία οποιοδήποτε πρόσωπο θα μπορούσε να ασκήσει έλεγχο στις πράξεις του, αλλά και να αποκλείσει εντελώς τις Αιτήτριες από τη διεύθυνση της Εταιρείας. Από τον διορισμό του ο Desko Nikitovic μέχρι και σήμερα παρέλειψε να συγκαλέσει ετήσια Γενική Συνέλευση, ενώ παρέλειψε να ενημερώσει τις Αιτήτριες σε σχέση με οποιεσδήποτε ενέργειές του, ενώ δεν καταχώρησε τις ετήσιες εκθέσεις που προνοούνται από τη νομοθεσία ή/και τις οικονομικές καταστάσεις της Εταιρείας. Αποτέλεσμα της συγκεκριμένης συμπεριφοράς, ήταν αριθμός συναλλαγών οι οποίες σχεδιάστηκαν και διενεργήθηκαν από τον Desko Nikitovic να προκαλέσουν στην Εταιρεία ζημιά ύψους €1.470,000, η οποία προέκυψε από οφειλή της East Point Holdings (EPH) προς την Εταιρεία, για το συγκεκριμένο ποσό. Το ποσό δεν μπορεί να εισπραχθεί, αφού δεν υπάρχει οποιαδήποτε εξασφάλιση, γιατί η EPH βρίσκεται υπό εκκαθάριση και γιατί η Εταιρεία ουδέποτε προέβηκε σε οποιανδήποτε προσπάθεια για είσπραξη της οφειλής. Δεν έχει καν δηλώσει ότι είναι πιστωτής της EPH στη διαδικασία εκκαθάρισής της. Επιπρόσθετα, η Εταιρεία έχει υποχρέωση καταβολής προς την VBS του ποσού των €1.580.000, που είναι το αποτέλεσμα της εκποίησης της εγγύησης που έδωσε η VBS στην EPH, μετά από επιμονή του Desko Nikitovic. Η Εταιρεία βρίσκεται αντιμέτωπη με οφειλές ύψους €4.700.000 χωρίς να έχει οποιαδήποτε πηγή εισοδήματος και ενώ έχει άμεση ανάγκη χρηματοδότησης την οποία χρηματοδότηση προθυμοποιήθηκαν οι Αιτήτριες να παραχωρήσουν, οι Nikitovic, πατέρας και υιός, επέλεξαν να απορρίψουν την συγκεκριμένη πρόταση. Η ενέργειες του Desko Nikitovic προκάλεσαν ζημιά ύψους €1.580.000,00 στην VBS η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο απαιτήσεων εναντίον της λόγω της εκποίησης της εγγύησης. Ο Desko Nikitovic οργάνωσε και έθεσε σε εφαρμογή ένα κακόβουλο σχέδιο με απώτερο στόχο την εκμετάλλευση μονομερώς των εισοδημάτων και των κερδών της VBS και αντί να χρησιμοποιεί τα εισοδήματά της προς όφελος όλων των μετόχων τα χρησιμοποιεί μόνο για δικό του όφελος, μέσω ενός δικτύου εταιρειών που κατέχει και ελέγχει άμεσα ή έμμεσα. Η συγκεκριμένη πρακτική έχει προκαλέσει σημαντική ζημιά στους μετόχους μειοψηφίας της Εταιρείας, οι οποίοι παρέμειναν χωρίς οποιοδήποτε εισόδημα, ενώ ο μέτοχος της πλειοψηφίας έχει λάβει κρυφά εισοδήματα από την VBS. Υπάρχουν στοιχεία τα οποία καταδεικνύουν τη μετακίνηση κεφαλαίων από την VBS προς την CLI, ποσό ύψους €360.000 και προς την EPMBG για ποσό €5.400.000,
  7. Ο Desko Nikitovic είναι ο μόνος ιδιοκτήτης της CLI και κατά 50% μέτοχος στην EPMBG. Επιπρόσθετα, οι Nikitovic, πατέρας και ο υιός, έχουν λάβει προσωπικές πληρωμές μερισμάτων από την VBS αξίας €1.020.000 επικαλούμενοι μερίσματα που πληρώθηκαν από άλλες εταιρείες. Οι Αιτήτριες απέστειλαν, πριν την έναρξη της διαδικασίας, επιστολή στον μέτοχο πλειοψηφίας εκθέτοντας τις θέσεις τους και τις ανησυχίες τους, ενημερώνοντας ότι αν δεν υπήρχε οποιαδήποτε συνεργασία θα προχωρούσαν στην καταχώριση αίτησης καταπίεσης της μειοψηφίας. Υπήρχε ενημέρωση από τον δικηγόρο του μετόχου πλειοψηφίας ότι θα απαντούσε την επιστολή μέχρι 02/03/2022 και στην απαντητική επιστολή που ακολούθησε απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί των Αιτητριών και εκφράστηκε η πρόθεση του Desko Nikitovic για συνάντηση με εκπροσώπους των Αιτητριών. Παρά το γεγονός ότι έγιναν εισηγήσεις για πραγματοποίηση της συνάντησης, ακολούθησε επιστολή από τον Desko Nikitovic, ημερομηνίας 09/03/2022, με την οποία έθετε όρους για την πραγματοποίηση της συγκεκριμένης συνάντησης και συγκεκριμένα όπως η οποιαδήποτε συζήτηση γίνει με την ανταλλαγή επιστολών και όχι με την κατ' ιδίαν συνάντηση. Οι Αιτήτριες αρνήθηκαν εισηγούμενες ότι ο προτεινόμενος τρόπος διενέργειας συνάντησης δεν θα ήταν αποτελεσματικός και ακολούθησε επιστολή του Desko Nikitovic στην οποία καθόριζε ότι η οποιαδήποτε επικοινωνία θα γινόταν μόνο με την ανταλλαγή επιστολών. Οι Αιτήτριες κάλεσαν τον Desko Nikitovic σε συνάντηση στις 28/03/2022, καθορίζοντας ως χώρο συνάντησης είτε την Λευκωσία είτε το Βελιγράδι, με ταυτόχρονη εισήγηση της πραγματοποίησης διαδικτυακής συνάντησης. Ανταλλάχθηκε αλληλογραφία στις 22/03/2022 και 23/03/2022, στην οποία ο Desko Nikitovic κατέγραψε ότι η μελλοντική διαχείριση της Εταιρείας δεν συνιστά θέμα προς συζήτηση και αρνήθηκε τις κατηγορίες για καταπίεση των μετόχων μειοψηφίας. Η ανταλλαγή αλληλογραφίας, μεταξύ των μερών, συνεχίστηκε, με τον Desko Nikitovic να αποστέλλει στους Αιτητές, στις 05/04/2022, έκθεση οικονομικών καταστάσεων της Εταιρείας, η οποία περιοριζόταν στην χρονική περίοδο 05/06/2021 ‑ 23/07/2021 και η οποία δεν παρείχε την οποιανδήποτε ουσιαστική ενημέρωση για τα θέματα που οι Αιτήτριες κατέγραψαν στην επιστολή τους ημερομηνίας 14/02/
  8. Με τη συγκεκριμένη συμπεριφορά ο Desko Nikitovic κατέδειξε ότι δεν είχε οποιαδήποτε ειλικρινή πρόθεση ή προθυμία να ενημερώσει τις Αιτήτριες για τα θέματα που αφορούν την Εταιρεία, τα οποία καταγράφηκαν στην επιστολή τους ημερομηνίας 14/02/
  9. Τα συγκεκριμένα γεγονότα κατέδειξαν ότι η συμπεριφορά του μετόχου της πλειοψηφίας παραγνωρίζει πλήρως τα δικαιώματα και συμφέροντα των μετόχων της μειοψηφίας, ότι ο μέτοχος πλειοψηφίας ενεργεί κατά παράβαση του καταστατικού της Εταιρείας αφού μέσω του διευθυντή, ο οποίος ενεργεί για λογαριασμό του, δεν συμμορφώνεται με τις νομικές υποχρεώσεις της Εταιρείας που αφορούν την διενέργεια ετήσιας γενικής συνέλευσης και την καταχώριση ετήσιας έκθεσης. Επιπρόσθετα, ενεργεί με μυστικότητα και αδιαφάνεια και δεν ενημερώνει τους μετόχους μειοψηφίας για τις ενέργειες εκ μέρους της Εταιρείας, οι οποίες ενίοτε είναι ύποπτες και ενίοτε δεν φαίνεται να είναι προς όφελός της αλλά φαίνεται να λειτουργούν προς όφελος της οικογένειας Nikitovic. Προωθείται η θέση ότι η συμπεριφορά του μετόχου της πλειοψηφίας έχει προκαλέσει έλλειψη εμπιστοσύνης, ενώ έχει καταστρέψει τα θεμέλια επί των οποίων βασιζόταν η λειτουργία της Εταιρείας με αποτέλεσμα να καθίσταται αναγκαία η λήψη διορθωτικών μέτρων, τα οποία αν δεν ληφθούν θα οδηγηθεί η Εταιρεία σε εκκαθάριση. Γι' αυτό και οι Αιτήτριες ζητούν τις συγκεκριμένες θεραπείες. Στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Μαρίας Κωνσταντή, που καταχωρίστηκε εκ μέρους των Αιτητριών, η Ομνύουσα ενημερώνει το Δικαστήριο ότι στο διάστημα που διέρρευσε από την καταχώριση της αρχικής ένορκης δήλωσης της ο Desko Nikitovic είχε αποστείλει, στις 26/08/2022, ειδοποίηση για σύγκληση Ετήσιας Γενικής Συνέλευσης στις 19/09/2022 και οι Αιτήτριες ενημέρωσαν για την συμμετοχή τους. Μια μέρα πριν την Γενική Συνέλευση είχε διαβιβαστεί ηλεκτρονικό μήνυμα για αναβολή της, λόγω του ότι ο Desko Nikitovic είχε ασθενήσει. Οι Αιτήτριες προσήλθαν στον χώρο που είχε καθοριστεί για την διεξαγωγή της Γενικής Συνέλευσης γιατί είχαν λάβει νομική συμβουλή ότι από την στιγμή που συγκαλείται Γενική Συνέλευση δεν μπορεί να αναβληθεί εκ συμφώνου, για να πληροφορηθούν ότι είχε ακυρωθεί η ενοικίαση του χώρου που θα διεξαγόταν η Γενική Συνέλευση. Οι Αιτήτριες αποτελούσαν απαρτία και προχώρησαν με την έναρξη των εργασιών της Γενικής Συνέλευσης και εξέτασαν το αίτημα του Desko Nikitovic για αναβολή της Γενικής Συνέλευσης, το οποίο αίτημα εγκρίθηκε ομόφωνα και καθορίστηκε ως ημερομηνία για την διεξαγωγή της νέας Γενικής Συνέλευσης η 26/09/
  10. Τα πρακτικά διαβιβάστηκαν στους δικηγόρους του Desko Nikitovic στις 20/09/2022 για να ακολουθήσει, την επόμενη μέρα, επιστολή στην οποία κατέγραφαν ότι ο Desko Nikitovic είχε ακυρώσει την διεξαγωγή της Γενικής Συνέλευσης και ότι η διεξαγωγή της στις 19/09/2022 καταδείκνυε την έλλειψη πρόθεσής τους για συνεργασία. Στις 26/09/2022 διεξάχθηκε η εξ αναβολής Γενική Συνέλευση στην οποία οι Αιτήτριες καταψήφισαν τα θέματα που τέθηκαν. Στις 30/11/2022 ο Desko Nikitovic διαβίβασε ειδοποίηση για νέα Γενική Συνέλευση γιατί η προηγούμενη ήταν άκυρη. Οι Αιτήτριες αντέδρασαν δηλώνοντας ότι η Ετήσια Γενική Συνέλευση διεξάχθηκε νόμιμα και κανονικά στις 19/09/2022 και 26/09/
  11. Παρά τη θέση των Αιτητριών ο Desko Nikitovic προχώρησε στη διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης στην οποία οι Αιτήτριες δεν παρευρέθηκαν γιατί την θεώρησαν παράνομη. Στις 10/03/2023 διεξάχθηκε Έκτακτη Γενική Συνέλευση για να εγκριθεί ο διορισμός της Sladana Kozelj ως πρόσθετου μέλους στο Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας. Αποτέλεσμα όλων αυτών των ενεργειών είναι ο μέτοχος πλειοψηφίας να εκπροσωπείται από 3 μέλη και οι Αιτήτριες να μην εκπροσωπούνται. Η Αίτηση αντιμετωπίστηκε με την καταχώρηση Ένστασης, στην οποία καταγράφηκαν δώδεκα

(12)λόγοι ενστάσεως, οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως: Ότι οι Αιτήτριες δεν νομιμοποιούνται ή και κωλύονται ή και δεν έχουν locus standi για έγερση της συγκεκριμένης διαδικασίας ή και στη διαδικασία εκκαθάρισης και ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, καταπιεστική και εκβιαστική προς τον μέτοχο της πλειοψηφίας επειδή αρνήθηκε να πωλήσει το πλειοψηφικό του πακέτο. Ότι οι Αιτήτριες δεν έχουν καλή βάση στην κυρίως αίτηση ή και ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Ότι η αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας αφού τα πλείστα θέματα που απασχολούν εμπεριέχονται στην Αγωγή αρ.1814/
  1. Ότι δεν παρέχεται η δυνατότητα στο Δικαστήριο να ακούσει μαρτυρία ώστε να δύναται να αποφασίσει τα επίδικα θέματα. Ότι οι Αιτήτριες, ως μέτοχοι της μειοψηφίας, για να στοιχειοθετήσουν τους ισχυρισμούς περί καταπίεσης επικαλούνται γεγονότα που αφορούν και σχετίζονται με θυγατρικές ή και συνδεδεμένες εταιρείες, οι οποίες είναι εκτός δικαιοδοσίας των κυπριακών Δικαστηρίων. Ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και συγκεκριμένα του διατάγματος εκκαθάρισης της Εταιρείας στη βάση του ότι είναι δίκαιο και εύλογο, γιατί τα παράπονα των Αιτητριών είναι ανυπόστατα, αστήριχτα και απορριπτέα αφού ουδέποτε η πλειοψηφία κακομεταχειρίστηκε τη μειοψηφία, αλλά αντίθετα η μειοψηφία εκμεταλλεύτηκε τις δικαστικές διαδικασίες. Ότι ο ισχυρισμός για κλονισμό της εμπιστοσύνης μεταξύ των δικαιούχων της Εταιρείας δεν ισχύει γιατί οι Αιτήτριες, λόγω του ότι δεν κατάφεραν να εφαρμόσουν το αρχικό τους σχέδιο που ήταν η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων στην Αγωγή αρ. 1814/21 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, προσπαθούν να αποδείξουν καταπίεση της μειοψηφίας. Ότι η όποια έλλειψη εμπιστοσύνης προκύπτει από την κακή συμπεριφορά των Αιτητριών και από τον τρόπο που ενήργησαν για να αποκτήσουν το 100% των μετοχών της Εταιρείας. Ότι η μειοψηφία των μετόχων έκανε το παν για να χάσει η Εταιρεία το κύριο περιουσιακό της στοιχείο με απώτερο σκοπό να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της Εταιρείας. Ότι η μειοψηφία με την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης επιχειρεί να της δοθεί μία δεύτερη ευκαιρία να προβάλει τις θέσεις της, χωρίς να προσφέρει νέα στοιχεία, οι περισσότερες εκ των οποίων έχουν προβληθεί στα πλαίσια της Αγωγής αρ.1814/
  2. Ότι οι Αιτήτριες δεν έχουν προσέλθει με καθαρά χέρια γιατί δεν παρουσιάζουν την πραγματική εικόνα ή και παραποιούν την αλήθεια και ακόμη και στην περίπτωση που διαπιστωθεί οποιαδήποτε παρατυπία εκ μέρους των Καθ΄ων η αίτηση η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί γιατί εφάρμοζαν την αρχή της πλειοψηφίας χωρίς να επηρεάζουν τα συμφέροντα της μειοψηφίας. Ότι με βάση τη μαρτυρία που προσκομίστηκε από τις Αιτήτριες προκύπτει παραποίηση της αλήθειας ή και μη αποκάλυψη γεγονότων και συγκεκριμένα ότι ο σκοπός για τον οποίο καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση είναι για να ασκήσουν πίεση στον μέτοχο της πλειοψηφίας να υποκύψει και να πωλήσει το πλειοψηφικό πακέτο που κατέχει έτσι ώστε να καταστούν οι απόλυτοι άρχοντες της Εταιρείας και κατ΄επέκταση της VBS. Ότι ζητούν την τροποποίηση του καταστατικού της Εταιρείας με σκοπό να μπορούν να έχουν διευθυντή υπό τον έλεγχό τους. Ότι από την ημέρα που άλλαξε ο πραγματικός ιδιοκτήτης των μετοχών μειοψηφίας ενεργοποιήθηκαν δικαστικές διαδικασίες, με την καταχώρηση αίτησης σε μονομερή βάση για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων εναντίον της Εταιρείας και του Desko Nikitovic στα πλαίσια της Αγωγής αρ.1821/21, έτσι ώστε να μην μπορέσει η Εταιρεία να αποπληρώσει τον τότε πιστωτή της και να απολεστεί το κύριο περιουσιακό της στοιχείο, οι μετοχές της εταιρείας VBS, οι οποίες ήταν ενεχυριασμένες στην Kappa Star, η οποία είναι ο πραγματικός ιδιοκτήτης της μειοψηφίας. Ότι η αίτηση δεν είναι το καταλληλότερο και ή προσφορότερο μέτρο επίλυσης των διαφορών μεταξύ των μερών. Νομική βάση για την αίτηση αποτέλεσαν τα άρθρα 136, 148, 151-154, 158‑166, 178, 202, 209, 210, 211, 213, 214, 226, 227, 286, 292 και 333 του περί Εταιρειών Νόμου, οι περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμοί του 1933, οι περί Εταιρειών Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 1951, ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, οι Δ.32, Δ.38, Δ.39, Δ.48, Δ.51 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, οι γενικοί κανόνες της Επιείκειας και η γενική πρακτική και οι σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίχθηκε με ένορκη δήλωση του Σάββα Θεμιστοκλέους, γενικού διευθυντή της Eraclis Fiduciary Ltd, η οποία είναι εταιρεία παροχής διοικητικών υπηρεσιών, λογιστικών υπηρεσιών και της διαχείρισης και διοίκησης εταιρειών. Στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών, καθορίστηκε διευθυντής της Καθ΄ης η αίτηση 1 εταιρείας, East Point Metals Ltd (η Εταιρεία). Έχει εξουσιοδοτηθεί δεόντως από τον Desko Nikitovic, ο οποίος είναι ο μέτοχος πλειοψηφίας της Εταιρείας κατά 52%, στην κατάρτιση της ένορκης δήλωσης. Στις 10/03/2023 διορίστηκε νέα διευθυντής της Εταιρείας η Sladjana Kozelj, η οποία επίσης τον εξουσιοδότησε στην κατάρτιση της συγκεκριμένης ένορκης δήλωσης. Ο ίδιος έχει προσωπική γνώση των γεγονότων αλλά έχει ενημερωθεί και από τον Desko Nikitovic, ο οποίος διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό και ήταν αδύνατο να ταξιδέψει στην Κύπρο, λόγω των επαγγελματικών του υποχρεώσεων, ώστε να ορκιστεί. Προωθεί τη θέση ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως νομικά αβάσιμη, γιατί οι ισχυρισμοί των Αιτητριών είναι αναληθείς και γιατί δεν προσέρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Ισχυρίζεται ότι οι Αιτήτριες ψεύδονται και ότι διαφαίνεται ότι οι όποιοι ισχυρισμοί τους για καταπίεση της μειοψηφίας είναι ανυπόστατοι και στοχεύουν στο να καταπιέσουν την Εταιρεία και τον Desko Nikitovic, να πωλήσει τις μετοχές του έτσι ώστε να πάρουν τον έλεγχο της VBS. Αναφερόμενος στα εμπλεκόμενα μέρη εξηγεί ότι ο Desko Nikitovic, ο οποίος είναι μέτοχος κατά 52% της Εταιρείας και πρόεδρος της VBS, που είναι το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο της Εταιρείας, κατέχει τις μετοχές αυτές από το
  3. Οι Αιτήτριες κατέχουν το 48% των μετοχών της Εταιρείας από τις 27/08/2018 και μοναδικός τους μέτοχος είναι η εταιρεία Peritus. Ο προηγούμενος δικαιούχος των Αιτητριών ήταν ο Nebojsa Ciric, ο οποίος είναι και ένας εκ των ιδιοκτητών της VBS. Υποστηρίζει ότι, μέχρι τον Μάρτιο του 2023, οι Αιτήτριες απέκρυβαν τον πραγματικό δικαιούχο τους, που ήταν ο Nebojsa Saranovic, που είναι και ο ιδιοκτήτης της Kappa Star, η οποία ήταν προηγουμένως ο κύριος πιστωτής της Εταιρείας. Στην Αγωγή αρ.1814/21 οι Αιτήτριες υπέδειξαν ότι η Peritus είναι ο μοναδικός μέτοχος τους. Η Kappa Star, η οποία είναι κυπριακή εταιρεία, εξαγόρασε τις αξιώσεις της AIK Banka a.d. Beograd προς την Εταιρεία από την εταιρεία Mega Waste, η οποία ανήκει ή και ανήκε στον Nebojsa Ciric για το ποσό των €3.000.
  4. Οι συγκεκριμένες υποχρεώσεις εξασφαλίζονταν πλήρως με την ενεχυρίαση όλων των μετοχών που ανήκουν στην Εταιρεία και την VBS. Η Kappa Star έχει ως διευθυντή το ίδιο φυσικό πρόσωπο με την VBS και ο Nebojsa Saranovic, ο οποίος είναι ο μοναδικός μέτοχος της Kappa Star, είναι επίσης διευθυντής των Αιτηριών. Η εταιρεία VBS, που συνιστά το κύριο περιουσιακό στοιχείο της Εταιρείας, είναι μύλος χαλκού στην Σερβία και δραστηριοποιείται στον συγκεκριμένο τομέα τα τελευταία 70 χρόνια. Εκτός από το ότι είναι μία πολύ κερδοφόρα επιχείρηση, είναι συνάμα και στρατηγικής σημασίας αφού σύμφωνα με απόφαση της κυβέρνησης της Σερβίας αποτελεί εταιρεία δημοσίου συμφέροντος για τη σερβική κυβέρνηση καθώς και για την άμυνα της χώρας. Υποστηρίζει ότι από τα έγγραφα που ο ίδιος έχει στην κατοχή του προκύπτει ότι ο μοναδικός στόχος του Nebojsa Saranovic ήταν να αποκτήσει πλήρη έλεγχο της Εταιρείας, μέσω της οποίας τελικά θα έλεγχε την VBS. Το γεγονός ότι ο Nebojsa Ciric υποσχέθηκε στους νέους δικαιούχους ότι θα είχαν διευθυντή υπό τον έλεγχό τους, μέσω της Burzic, δεν δικαιολογεί τα αιτήματα των Αιτητριών και δεν μπορεί να δικαιολογήσει την απαίτησή τους να έχουν διευθυντή υπό τον έλεγχό τους. Σε διαπραγματεύσεις που διενεργήθηκαν τον Ιούνιο του 2021 ο Desko Nikitovic αρνήθηκε να πωλήσει τις μετοχές του στον Nebojsa Saranovic. Αυτό οδήγησε την Kappa Star στο να ενημερώσει την Εταιρεία ότι ακυρώνεται η οποιαδήποτε προσφορά για παροχή άτοκου δανεισμού και ότι αυτή θα προχωρούσε στην εκτέλεση του ενέχυρου. Όμως, πριν την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων στην Αγωγή αρ.1814/21, οι Αιτήτριες και η Burzic διαβίβασαν επιστολές στις Τράπεζες, στις οποίες διατηρούσε λογαριασμούς η Εταιρεία, ενημερώνοντας ότι ο Desko Nikitovic δεν μπορούσε να προχωρήσει σε οποιανδήποτε πληρωμή ή και ενέργεια χωρίς τη συγκατάθεση της Burzic. Ακολούθησε αίτημα για άμεση αποπληρωμή του δανείου και παρά το γεγονός ότι η Εταιρεία και ο Desko Nikitovic ζήτησαν στοιχεία των τραπεζικών λογαριασμών της Kappa Star, αυτά δεν τους παραχωρήθηκαν παρά μόνο έναν μήνα πριν την καταχώρηση της Αγωγής αρ.1814/21 του Ε.Δ. Λευκωσίας. Την ίδια ημέρα της καταχώρησης της αγωγής καταχωρήθηκε και μονομερής αίτηση για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων εναντίον της Εταιρείας και του Desko Nikitovic, στην οποία οι Αιτήτριες παραπλάνησαν το Δικαστήριο ισχυριζόμενες ότι η Εταιρεία είχε προσφορά για άτοκο δάνειο από την Kappa Star και ότι ο Desko Nikitovic προχωρούσε σε ζημιογόνες πράξεις εναντίον της Εταιρείας, γιατί επιθυμούσε να δανειστεί χρήματα από την Foverone Holdings Limited με πιο ψηλό επιτόκιο. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι ο Desko Nikitovic δεν είχε άλλη επιλογή παρά να αιτηθεί δάνειο από την Foverone, γιατί η μη εκτέλεση του ενεχύρου των μετοχών από την Kappa Star ήταν υπό την προϋπόθεση ότι ο Desko Nikitovic θα πωλούσε τις μετοχές του στον Nebojsa Saranovic. Το Δικαστήριο έκδωσε τα αιτούμενα διατάγματα, τα οποία στην ουσία παρέλυσαν την ομαλή διεξαγωγή των εργασιών της Εταιρείας, αφού απαγόρευαν στον Desko Nikitovic να προβαίνει σε οποιανδήποτε ενέργεια χωρίς τη συγκατάθεση της Burzic. Στις 29/07/2021 η Kappa Star ενημέρωσε την Εταιρεία πως λόγω του ότι δεν έλαβε κανένα ποσό έναντι του δανείου θα προχωρούσε στην εκτέλεση των ενεχυριασμένων μετοχών της στην VBS. Περαιτέρω, η Kappa Star ενημέρωσε, με επιστολή ημερομηνίας 08/08/2021, ότι στις 18/08/2021 θα προχωρούσε στην πώληση των 643.356 ενεχυριασμένων μετοχών με δημόσιο πλειστηριασμό. Η συγκεκριμένη ενέργεια καταδεικνύει ότι οι Αιτήτριες δεν έλαβαν οποιοδήποτε μέτρο για τη διαφύλαξη του περιουσιακού στοιχείου της Εταιρείας αλλά αντιθέτως έπραξαν τα πάντα για να αποτρέψουν την αποπληρωμή του δανείου έτσι ώστε να μπορέσουν να εκτελέσουν το ενέχυρο, αφού η Kappa Star αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα των Αιτητριών. Προωθεί τη θέση ότι ο Desko Nikitovic, με απώτερο στόχο να αποτραπεί η αποξένωση του κύριου περιουσιακού στοιχείου της Εταιρείας, προσπάθησε να βρει εναλλακτικούς τρόπους δανειοδότησης και η μόνη λύση ήταν ο δανεισμός από την Foverone για αυτό και προχώρησε, πριν την έκδοση των διαταγμάτων στην Αγωγή αρ.1814/21, στην υπογραφή σύμβασης με την Foverone. Στις 26/07/2021 η Foverone προέβηκε στην αποπληρωμή του δανείου προς την Kappa Star, καταβάλλοντας το ποσό των €3.079.133,
  5. Όμως η Burzic απέστειλε επιστολή, ημερομηνίας 30/07/2021, στην Foverone με την οποία γνωστοποιούσε το γεγονός ότι λόγω της έκδοσης των διαταγμάτων δεν μπορούσε οποιαδήποτε εταιρεία να προβεί σε πληρωμή εκ μέρους της Εταιρείας γιατί αυτό ισοδυναμούσε με παρακοή διατάγματος. Η Kappa Star, με επιστολές της προς την Foverone, προσπάθησε να μην αποδεχτεί την πληρωμή, παρά το γεγονός ότι η Τράπεζα είχε λάβει το συγκεκριμένο ποσό, το οποίο τελικά επιστράφηκε στην Foverone, η οποία κατέβαλε εκ νέου, στις 12/08/2021, το ποσό των 36.201.153,963 RSD. Δεν υπήρχε άλλη επιλογή από το να εξουσιοδοτήσει ο Desko Nikitovic τον Aleksic Miroljub, δικαιούχο της Foverone, γιατί είχε τεθεί ως όρος για την παραχώρηση του δανείου. Τα όποια πληρεξούσια παραχωρήθηκαν ακυρώθηκαν 4 μήνες πριν την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Ο Desko Nikitovic, είναι ο ισχυρισμός του Ομνύοντα, με τις ενέργειές του κατάφερε να εξοφλήσει την Vantolia, η οποία ελέγχεται από τις Αιτήτριες και τον Nebojsa Saranovic. Σήμερα οι μετοχές που κατέχει η Εταιρεία στην VBS δεν είναι ενεχυριασμένες, αλλά και ούτε συνιστούν εξασφάλιση προς όφελος κάποιου πιστωτή, οπόταν δεν υπάρχει κίνδυνος αποξένωσής τους. Η καταχώριση της Αγωγής αρ.1978/21, η οποία καταχωρίστηκε από την Εταιρεία εναντίον της Kappa Star, αποσκοπούσε στην ακύρωση του πλειστηριασμού των μετοχών της Εταιρείας, γεγονός που επιτεύχθηκε με τη μονομερή αίτηση και το διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο στη συνέχεια ακυρώθηκε στις 20/08/2022, λόγω τυπογραφικού λάθους στο λεκτικό της εγγύησης. Όμως εξασφαλίστηκαν, από τον Desko Nikitovic, προσωρινά μέτρα στην Σερβία με τα οποία επιτεύχθηκε η ακύρωση του πλειστηριασμού και διασώθηκε το κύριο περιουσιακό στοιχείο της Εταιρείας. Ο Ομνύοντας προωθεί την άποψη ότι ο οποιοσδήποτε ισχυρισμός για από κοινού διαχείριση της Εταιρείας είναι αναληθής και ανυπόστατος, αφού δυνάμει του καταστατικού της αναγνωρίζεται η αρχή της απλής πλειοψηφίας. Δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε συμφωνία μετόχων με την οποία να προβλέπεται η από κοινού διαχείριση και ο ισχυρισμός των Αιτητριών δεν ευσταθεί, αφού η Burzic, για κάποιο χρονικό διάστημα, ήταν η μοναδική διευθυντής της Εταιρείας. Όταν ο Desko Nikitovic αντιλήφθηκε ότι οι ενέργειές της Burzic δεν ήταν προς το συμφέρον της Εταιρείας αλλά ενεργούσε προς το συμφέρον των Αιτητριών, ζήτησε την απομάκρυνσή της. Υποστηρίζει ότι η Burzic, εκ παραδρομής ή λόγω αμέλειας ή και εσκεμμένα, αθέτησε πληρωμές προς την Τράπεζα με αποτέλεσμα να γίνει εκχώρηση της αξίωσης της Τράπεζας στην Mega Waste και από την Mega Waste ακολούθως το εκχώρησε στην Kappa Star. Λόγω του ότι ο γραμματέας της Εταιρείας δεν ανταποκρίθηκε στα αιτήματα του Desko Nikitovic για απομάκρυνση της Burzic, στις 29/06/2021 ο Desko Nikitovic υιοθέτησε την παραίτησή της και αντικατέστησε και τον γραμματέα. Η υιοθέτηση της παραίτησης κοινοποιήθηκε στον Έφορο Εταιρειών στις 08/07/
  6. Υποστηρίζει ότι η μειοψηφία προσπάθησε να αποτρέψει τη σύγκλιση της έκτακτης Γενικής Συνέλευσης στην οποία αποφασίστηκε η απομάκρυνση της Burzic, η οποία απομάκρυνση θα ίσχυε αμέσως μετά την ακύρωση των προσωρινών διαταγμάτων στην Αγωγή αρ. 1814/
  7. Τα προσωρινά διατάγματα ακυρώθηκαν στις 30/11/2021 και ο Έφορος αποφάσισε, στις 03/03/2022, ότι οι αλλαγές ήταν καθόλα νόμιμες και τέθηκαν στο μητρώο του Εφόρου με αναδρομική ισχύ την 30/11/
  8. Η μειοψηφία δεν αμφισβήτησε την απόφαση του Εφόρου Εταιρειών. Είναι ο ισχυρισμός του Ομνύοντα ότι ο Desko Nikitovic διορίστηκε διευθυντής της Εταιρείας όταν αντιλήφθηκε την κακοδιαχείριση και τις παράνομες ενέργειες που γίνονταν στην Εταιρεία και σε βάρος του. Είχε αντιληφθεί, το καλοκαίρι του 2021, τον κίνδυνο που υπήρχε η Εταιρεία να χάσει το κύριο περιουσιακό της στοιχείο, λόγω ενεργειών των Αιτητριών ή και συνδεδεμένων με τις Αιτήτριες προσώπων ή και λόγω της διευθύντριας την οποία έλεγχαν. Σήμερα ο Desko Nikitovic κατάφερε να μην είναι ενεχυριασμένη η περιουσία της Εταιρείας και η Εταιρεία να έχει επιστρέψει στην ομαλή λειτουργία των εργασιών της, παρά τα συνεχιζόμενα εμπόδια που δημιουργούν οι Αιτήτριες μέσω των δικαστικών διαδικασιών. Ο Desko Nikitovic διόρισε την Sladjana Kozelj, η οποία είναι ανεξάρτητη, ως διευθύντρια, ειδική σε οικονομικά θέματα και επαγγελματία, έτσι ώστε να καταφέρει να γλυτώσει το κύριο περιουσιακό στοιχείο της Εταιρείας και να τη βοηθήσει να ανακάμψει οικονομικά και στη συνέχεια ο ίδιος παραιτήθηκε από τη θέση του διευθυντή στις 15/05/
  9. Παραδέχεται, ο Ομνύοντας, ότι στις 30/11/2021 το εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας άλλαξε, πλην όμως απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι η αλλαγή δεν έγινε νόμιμα. Παραδέχεται επίσης ότι ο Desko Nikitovic είναι άμεσα ή έμμεσα μέτοχος στην Εταιρεία από το 2015 και ότι οι Αιτήτριες, ως νομικές οντότητες, είναι μέτοχοι της Εταιρείας από το
  10. Υποστηρίζει ότι οι όποιες αποφάσεις για τη διαχείριση της Εταιρείας ουδέποτε λαμβάνονταν ομόφωνα γιατί κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από το καταστατικό της, αφού σύμφωνα με τον Άρθρο 85 του καταστατικού οι διευθυντές της Εταιρείας είναι υπεύθυνοι για τη διαχείρισή της και μπορούν να διορίζονται με απλή πλειοψηφία. Επίσης, υποστηρίζει ότι οι οποιεσδήποτε ενέργειες για παύση των αξιωματούχων της Εταιρείας ήταν νομότυπες. Οι όποιοι ισχυρισμοί των Αιτητριών περί καταπίεσης της μειοψηφίας, παράβασης του καταστατικού, παράβασης καθηκόντων, μονομερών ενεργειών και απόκρυψης πληροφοριών στους αξιωματούχους της Εταιρείας, κατά τη δική του άποψη είναι ανυπόστατοι και η καταχώρηση της αίτησης έγινε με σκοπό να ασκηθεί πίεση στον μέτοχο της πλειοψηφίας να αποδεχτεί τα αιτήματα των Αιτητριών. Ουδέποτε υπήρξε συμφωνία μετόχων για από κοινού διαχείριση της Εταιρείας από την ημερομηνία ίδρυσής της μέχρι και σήμερα. Υποστηρίζει ότι η όποια καθυστέρηση στην υποβολή των οικονομικών καταστάσεων έγινε ακριβώς λόγω της κατάστασης που δημιούργησαν οι Αιτήτριες στην Εταιρεία, εφόσον δεν υπήρχε καμία συμμόρφωση από την διευθύντρια η οποία ελεγχόταν από τη μειοψηφία. Στις 26/08/2022 στάλθηκε ειδοποίηση σύγκλησης ετήσιας Γενικής Συνέλευσης στην οποία προσκομίστηκαν οικονομικές καταστάσεις, έκθεση ελεγκτή και διευθυντών. Όμως λίγες μέρες πριν, ο Desko Nikitovic ήταν άρρωστος με κορονοϊό και ζήτησε την αναβολή της συνέλευσης για λίγες μέρες. Το αίτημα του αγνοήθηκε και οι Αιτήτριες προχώρησαν με τη συνέλευση στην οποία εξέλεξαν πρόεδρο και ακολούθως ανέβαλαν τη συνέλευση για μία εβδομάδα. Οι Αιτήτριες αγνόησαν το καταστατικό της Εταιρείας και τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου και κατασκεύασαν πρακτικά της Εταιρείας τα οποία δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια, παρά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη συνέλευση ηχογραφήθηκε με τη συναίνεση όλων των συμμετεχόντων. Κατά τη δική του άποψη δεν υπάρχει καταπίεση αλλά αντίθετα είναι οι Αιτήτριες που ασκούν καταπίεση αφού προσπαθούν να ζωγραφίσουν την εικόνα ότι η Εταιρεία δεν μπορεί να λειτουργήσει. Η Εταιρεία όμως συγκάλεσε ετήσια Γενική Συνέλευση στην οποία παρουσίασε τις οικονομικές καταστάσεις, την έκθεση των ελεγκτών και του διευθυντή, στην οποία όμως οι Αιτήτριες όχι μόνο δεν εμφανίστηκαν αλλά παράλληλα προσπάθησαν να αποτρέψουν τη σύγκλισή της. Οι συγκεκριμένες οικονομικές καταστάσεις υιοθετήθηκαν μετά από μία εβδομάδα. Το Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας, δυνάμει του Άρθρου 94 του Καταστατικού της, μπορεί να διορίζει και να παύει διευθυντές. Ο Desko Nikitovic στην έκτακτη Γενική Συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στις 10/03/2023, ενημέρωσε τη μειοψηφία για τον διορισμό της Sladjana Kozelj, σύμφωνα με το καταστατικό της Εταιρείας. Υπήρξε αντίδραση στον συγκεκριμένο διορισμό από τις Αιτήτριες, οι οποίες απέστειλαν επιστολή η οποία έτυχε απάντησης από τον Desko Nikitovic. Με βάση τα όσα πραγματικά διαμείφθηκαν, είναι θέση του Ομνύοντα ότι, οι Αιτήτριες δεν μπορούν να επικαλούνται ότι δεν πραγματοποιούνται συνελεύσεις και συνεδρίες ή και ότι η Εταιρεία δεν σέβεται το καταστατικό της. Προκύπτει ότι υπήρξε συνεχής ενημέρωση και ότι ο Desko Nikitovic απέστελλε επιστολές προς τις Αιτήτριες ενημερώνοντάς τις ακόμα και για την εξεύρεση, από κοινού, λύσης για την αποπληρωμή του δανείου της Foverone. Όσον αφορά την VBS, οι Αιτήτριες δημιούργησαν προβλήματα με την αποστολή επιστολών στη συντεχνία των υπαλλήλων της. Εν πάση περιπτώσει, η VBS είναι εκτός της δικαιοδοσίας των κυπριακών Δικαστηρίων και δεν συμμετέχει στη διαδικασία. Δημιούργησαν προβλήματα στη συγκεκριμένη εταιρεία για να καταδείξουν ότι η μόνη λύση στα προβλήματα που υπάρχουν στην Εταιρεία είναι η εκκαθάρισή της. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς των Αιτητριών για ζημιά η οποία προέκυψε λόγω παραλείψεων του Desko Nikitovic και ότι οι θυγατρικές εταιρείες της Eταιρείας εκτέθηκαν σε κίνδυνο, είναι η θέση του Ομνύοντα ότι οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί είναι ανυπόστατοι και ότι αναφέρονται σε θυγατρικές εταιρείες που δεν την αφορούν. Προωθεί τη θέση ότι η μειοψηφία έρχεται ενώπιον του Δικαστηρίου με αλλότριους σκοπούς και κακή πίστη αφού δεν υπάρχει καμία καταπίεση αλλά κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών που προσφέρονται από το κυπριακό νομικό σύστημα. Οι διάδικοι αντάλλαξαν επιστολές, σε σχέση με το ζήτημα εξαγοράς των μετοχών της μειοψηφίας από τη πλειοψηφία και ο μέτοχος της πλειοψηφίας πρότεινε να εξαγοράσει τις μετοχές της μειοψηφίας στην ίδια τιμή που τις αγόρασαν οι νέοι δικαιούχοι τον Ιούνιο του
  11. Αυτό απορρίφθηκε και τα μέρη προχώρησαν με εκτίμηση από την εταιρεία KPMG Σερβίας σε σχέση με το κύριο περιουσιακό στοιχείο. Όμως ο Desko Nikitovic δεν αποδέχεται την εισήγηση η μειοψηφία να έχει δικαίωμα εξαγοράς της πλειοψηφίας. Καταλήγει, ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για τον λόγο ότι οι Αιτήτριες καταχρώνται τη διαδικασία χρησιμοποιώντας την αίτηση ως μοχλό πίεσης προς την Εταιρεία και τον Desko Nikitovic, για να αποδεχθεί τις απαιτήσεις της μειοψηφίας. Επιδιώκουν την υιοθέτηση παράλληλων μέσων για την επίτευξη του ίδιου σκοπού. Η Αγωγή αρ.1814/21 καθώς και η υπό εκδίκαση διαδικασία προωθείται με πρόθεση επίτευξης των ίδιων στόχων. Η υπό κρίση αίτηση συνιστά αθέμιτη προσπάθεια των Αιτητριών να ασκήσουν πίεση στον μέτοχο πλειοψηφίας, ο οποίος αρνήθηκε να πωλήσει το πλειοψηφικό του πακέτο όταν ο πιστωτής της Εταιρείας ζήτησε την αποπληρωμή του δανείου. Με τις τελικές τους εισηγήσεις, τις οποίες οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Το έπραξαν και διά ζώσης κατά στο στάδιο της ακρόασης, στο βαθμό που το θεώρησαν αναγκαίο. Υποστήριξαν τις θέσεις τους με αναφορά τόσο στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν αντίστοιχα την αίτηση και ένσταση, στην κυρίως αίτηση και στα τεκμήρια που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου, παραπέμποντας ταυτόχρονα σε σχετική με τα ζητήματα νομοθεσία και νομολογία. Το Δικαστήριο έχει σημειώσει τις αναφορές, τις τοποθετήσεις, τα επιχειρήματα και εισηγήσεις των πλευρών για τα ζητήματα που εγείρονται στα πλαίσια της παρούσας. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους γίνεται σε όπου τούτο κρίνεται σκόπιμο και αναγκαίο για σκοπούς της παρούσας απόφασης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Προτού το Δικαστήριο επιληφθεί των ουσιαστικών νομικών θεμάτων που αφορούν την υπό κρίση αίτηση, θεωρεί ορθό να πραγματευτεί τον ισχυρισμό των Καθ΄ων η αίτηση ότι υπάρχει δεδικασμένο σε σχέση με τα γεγονότα και κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών. Ο ισχυρισμός περί δεδικασμένου εστιάζεται στην καταχώρηση της Αγωγής αρ.1814/21 Ε. Δ. Λευκωσίας, στην οποία είχαν εκδοθεί στις 23/07/2021 απαγορευτικά διατάγματα, τα οποία στη συνέχεια ακυρώθηκαν στις 30/11/
  12. Από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δεν φαίνεται να έχει αποφασιστεί η ουσία της Αγωγής αρ.1814/21 έτσι ώστε να ανακύπτει οποιοδήποτε θέμα δεδικασμένου. Ούτε και κατάχρηση της διαδικασίας προκύπτει αφού, ως προβλέπεται δικονομικά, αξίωση για καταπίεση της μειοψηφίας προωθείται με την καταχώρηση πρωτογενούς αιτήσεως, Originating Application. Εν πάση περιπτώσει, από τα λίγα γεγονότα που έχουν εκτεθεί σε σχέση με την Αγωγή αρ.1814/21 διαφαίνεται ότι αφορά εντελώς διαφορετικά θέματα από αυτά που πραγματεύεται η υπό κρίση διαδικασία. Οι Αιτήτριες, στην υπό κρίση αίτηση, επικαλούνται καταπιεστική συμπεριφορά εις βάρος τους ως μετόχων μειοψηφίας από τον μέτοχο πλειοψηφίας και ζητούν την προστασία των συμφερόντων τους με μια από τις αιτούμενες θεραπείες. Δεν διαλανθάνει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι στο πλαίσιο της υπό συζήτηση αίτησης προωθούνται διάφορα αιτητικά. Μεταξύ αυτών, διαζευκτικά έστω και το αίτημα της εκκαθάρισης της Καθ΄ ης η αίτηση 1 Εταιρείας, με τις Αιτήτριες να στηρίζουν το αίτημα τους στην προβαλλόμενη, από την πλευρά τους, καταπίεση των συμφερόντων τους ως μετόχων μειοψηφίας, αποδίδοντας παράλληλα στους Καθ' ων η αίτηση αλλότρια κίνητρα, έλλειψη εμπιστοσύνης και αποκλεισμό των μετόχων μειοψηφίας από την λήψη οποιασδήποτε απόφασης που σχετίζεται με την Εταιρεία. Παρατηρείται ότι οι απόψεις ή και οι εξηγήσεις που προβάλλονται σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα από την κάθε πλευρά είναι άκρως αντίθετες. Το συμβάν αυτό μιλά από μόνο του για την σχέση που υπάρχει μεταξύ των μετόχων της μειοψηφίας και των μετόχων της πλειοψηφίας της Καθ΄ης η αίτηση 1 εταιρείας, ενώ η πλήρης διάσταση αποκαλύπτεται από τις δικαστικές διαδικασίες που βρίσκονται υπό εξέλιξη στα Κυπριακά Δικαστήρια αλλά και στα Σερβικά. Πριν απαντηθεί οποιοδήποτε άλλο ερώτημα θα πρέπει να διαπιστωθεί κατά πόσο νομιμοποιούνται οι Αιτήτριες στην καταχώριση της υπό κρίση αίτησης. Το άρθρο 213
(1)του Κεφ.113 προσδιορίζει, κατά τρόπο σαφή και περιοριστικό, τα πρόσωπα που νομιμοποιούνται να καταχωρήσουν αίτηση για εκκαθάριση εταιρείας. Τίθεται, επομένως, το ερώτημα κατά πόσο οι Αιτήτριες εμπίπτουν σε μία από τις κατηγορίες προσώπων που καθορίζονται στο προαναφερόμενο άρθρο. Εξέταση του περιεχομένου της κυρίως αίτησης, αποκαλύπτει ότι αυτή καταχωρήθηκε από τις Αιτήτριες υπό την ιδιότητά τους ως μετόχων μειοψηφίας της Εταιρείας. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί, ότι συνιστά κοινά αποδεκτό γεγονός ότι οι Αιτήτριες κατέχουν το μειοψηφικό πακέτο των μετοχών της Εταιρείας, το οποίο ανέρχεται στο 48%. Στη δεύτερη επιφύλαξη του άρθρου 213
(1)του Κεφ.113, καταγράφεται ότι μέτοχος νομιμοποιείται στην καταχώρηση αίτησης εκκαθάρισης στην περίπτωση που η αίτηση βασίζεται, είτε στην παράλειψη παράδοσης στον Έφορο Εταιρειών της θέσμιας έκθεσης, είτε στην παράλειψη σύγκλησης θέσμιας συνέλευσης. Από την αντικειμενική εξέταση της κυρίως αίτησης προκύπτει αβίαστα, ότι η παράλειψη παράδοσης θέσμιας έκθεσης ή σύγκλησης θέσμιας συνέλευσης αποτελεί έναν από τους λόγους για τους οποίους ζητείται η εκκαθάριση της Εταιρείας. Επίσης προκύπτει από τα όσα, τόσο οι Αιτήτριες καθώς και οι Καθ΄ων η αίτηση, έχουν παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ότι πράγματι δεν είχαν ετοιμαστεί Ετήσιες Εκθέσεις της Εταιρείας και ότι αυτές είχαν σταλεί πολύ καθυστερημένα στις Αιτήτριες, στις 26/08/2022, μετά την καταχώριση της υπό κρίση αίτησης και μόνο για την χρονική περίοδο 05/06/2021 μέχρι 23/07/
  1. Όσον αφορά την παράλειψη σύγκλισης θέσμιας συνέλευσης, ως προκύπτει, ο Καθ΄ου η αίτηση 2 συγκαλούσε Γενική Συνέλευση όποτε ήθελε ο ίδιος και ενίοτε ακύρωνε την συγκληθείσα συνέλευση. Ως παραδείγματα παρατίθενται τα ακόλουθα γεγονότα: Ότι στις 08/07/2021 συγκλήθηκε έκτακτη Γενική Συνέλευση για τις 05/08/2021 η οποία σκοπούσε στην απομάκρυνση και αντικατάσταση της Διευθύντριας και του Γραμματέα της Εταιρείας, η οποία αναβλήθηκε για τις 17/08/2021 και ουδέποτε διεκπεραιώθηκε και ορίστηκε εκ νέου, από τον Καθ΄ου η αίτηση 2, στις 24/08/
  2. Στάλθηκε ειδοποίηση στις 26/08/2022 για σύγκληση Γενικής Συνέλευσης στις 19/09/2022 και στις 18/09/2022 λήφθηκε μήνυμα για αναβολή της. Όσον αφορά την Γενική Συνέλευση που είχε οριστεί στις 26/08/2022, ο Καθ΄ου η αίτηση 2 ζήτησε εκ νέου όπως αναβληθεί εκ συμφώνου, αίτημα που απορρίφθηκε από τις Αιτήτριες γιατί σύμφωνα με νομική συμβουλή που είχαν λάβει δεν επιτρεπόταν νομικά η εκ συμφώνου αναβολή της Γενικής Συνέλευσης. Όταν όμως οι εκπρόσωποι των Αιτητριών μετέβησαν στο χώρο διεξαγωγής της η ενοικίαση της αίθουσας είχε ακυρωθεί. Οι Αιτήτριες όμως διεξήγαγαν την Γενική Συνέλευση και εξέτασαν το αίτημα του Desko Nikitovic για αναβολή και το ενέκριναν καθορίζοντας την 26/09/2022 ως την ημερομηνία διεξαγωγής της αναβληθείσας Γενικής Συνέλευσης. Δέον να σημειωθεί ότι ο Desko Nikitovic θεώρησε άκυρη την σύγκληση της Γενικής Συνέλευσης ημερομηνίας 26/09/
  3. Οι πιο πάνω διαπιστώσεις οδηγούν στην κατάληξη ότι οι Αιτήτριες με τα όσα έχουν παραθέσει, τα οποία σε μεγάλο βαθμό ενισχύονται και από τα όσα καταγράφονται από τους Καθ΄ων η αίτηση 1 και 2, νομιμοποιούνται στην καταχώριση αίτησης εκκαθάρισης της Εταιρείας. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι είχαν γίνει προσπάθειες, τον Ιούνιο 2021, για εξαγορά των μετοχών της μειοψηφίας από την πλειοψηφία οι οποίες ναυάγησαν. Η εξαγορά των μετοχών της πλειοψηφίας από την μειοψηφία δεν συζητείται καν από τον Desko Nikitovic. Επίσης η οποιαδήποτε προσπάθεια συνάντησης των εμπλεκομένων απέτυχε αφού ο Desko Nikitovic δεν επιθυμεί να υπάρξει συνάντηση με την φυσική παρουσία τους αλλά επιθυμεί την ανταλλαγή επιστολών. Διαπιστώνεται ότι στη νομική βάση της κυρίως αίτησης, αν και μνημονεύεται γενικά το άρθρο 211 του Κεφ.113, εντούτοις ειδική αναφορά γίνεται μόνο στο άρθρο 211(στ), το οποίο αφορά την περίπτωση εκκαθάρισης, όταν το Δικαστήριο είναι της γνώμης ότι είναι δίκαιο και σύμφωνο με το δίκαιο της επιείκειας να διαλυθεί η εταιρεία. Τίθενται δύο ερωτήματα προς απάντηση. Πρώτον, κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκκαθαριστεί η Εταιρεία σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 211(f) του Κεφ.
  4. και δεύτερον, κατά πόσο στην περίπτωση που δεν εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης μπορεί να εκδοθεί διάταγμα δυνάμει των προνοιών του άρθρου 202 του Κεφ.
  5. Tο άρθρο 202 του Κεφ.113 διαλαμβάνει τα ακόλουθα: « 202.—
(1)Οποιοδήποτε µέλος εταιρείας που παραπονείται ότι οι υποθέσεις της εταιρείας διεξάγονται µε τρόπο καταπιεστικό µέρους των µελών (περιλαµβανοµένου του ιδίου), ή, σε περίπτωση που εµπίπτει στο εδάφιο
(3)του άρθρου 163, το Υπουργικό Συµβούλιο, δύναται να µεριµνήσει για την υποβολή αίτησης στο ∆ικαστήριο για διάταγµα σύµφωνα µε το άρθρο αυτό.
(2)Αν σε τέτοια αίτηση το ∆ικαστήριο έχει τη γνώµη— (α) ότι οι υποθέσεις της εταιρείας διεξάγονται όπως προαναφέρθηκε· και (β) ότι η εκκαθάριση της εταιρείας θα επηρέαζε δυσµενώς εκείνο το µέρος των µελών, αλλά διαφορετικά, τα γεγονότα θα δικαιολογούσαν την έκδοση διατάγµατος εκκαθάρισης για το λόγο ότι ήταν δίκαιο και σύµφωνα µε τους κανόνες της επιείκειας όπως η εταιρεία εκκαθαριστεί, το ∆ικαστήριο δύναται, για το σκοπό επίλυσης των θεµάτων αναφορικά µε εκείνα που υποβλήθηκε παράπονο, να εκδώσει τέτοιο διάταγµα που θεωρεί σωστό, είτε για τη ρύθµιση της µελλοντικής διεξαγωγής των υποθέσεων της εταιρείας ή για την αγορά των µετοχών οποιωνδήποτε µελών της εταιρείας από άλλα µέλη της εταιρείας ή από την εταιρεία και, σε περίπτωση αγοράς από την εταιρεία, για την ανάλογη µείωση του κεφαλαίου της εταιρείας, ή διαφορετικά.
(3)........................................
(4)........................................
(5)Σχετικά µε αίτηση µε βάση µε το άρθρο αυτό, το άρθρο 333 εφαρµόζεται όπως αυτό εφαρµόζεται σε αίτηση για εκκαθάριση.». Ανάγνωση της νομικής βάσης της αίτησης καθιστά σαφές ότι η αίτηση εδράζεται σε καταπίεση μειοψηφίας, άρθρο 202 και στο δίκαιο και εύλογο, άρθρο 211(στ), της εκκαθάρισής της. Η δε πραγματική θεραπεία που αξιώνεται είναι η τροποποίηση του καταστατικού έτσι ώστε να εκπροσωπείται και η μειοψηφία στη λήψη των αποφάσεων που σχετίζονται με την Εταιρεία, ήτοι με την εκπροσώπηση ενός συμβούλου. Όπως προαναφέρθηκε, η εκκαθάριση ζητείται διαζευκτικά. Επειδή όμως η εκκαθάριση της οποιασδήποτε εταιρείας προκαλεί, σε αρκετές περιπτώσεις, επιζήμιες επιπτώσεις επί των συμφερόντων της μειοψηφίας που υφίσταται την καταπίεση, το Κεφ.113 παρέχει στην καταπιεζόμενη μειοψηφία, μέσα από τις πρόνοιες του άρθρου 202 το οποίο αποτελεί αντιγραφή του άρθρου 210 του αγγλικού Company' s Act 1948, μια άλλη εναλλακτική θεραπεία, ως διαζευκτική της αναγκαστικής διάλυσης. Το άρθρο 210 του Company' s Act 1948 επέτρεπε στο Δικαστήριο την τροποποίηση της ιδρυτικής πράξης και του καταστατικού μιας εταιρείας. Το άρθρο 202 του Κεφ.113 δεν εμπεριέχει τέτοια πρόνοια. Στη θεμελιώδη, επί του θέματος, απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου In Re Pelmaco
(1999)1 Α.Α.Δ. 1369 καθορίζεται, μεταξύ άλλων, υπό ποιες περιστάσεις είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι υπάρχει καταπίεση της μειοψηφίας. Τα σχετικά αποσπάσματα εντοπίζονται στις σελίδες 250-251 και 256-257: « Στην υπόθεση Re Five Minute Car Wash Service, Ltd., [1966] 1 All E.R. 242 αναλύεται η έννοια του όρου "καταπίεση" στο πλαίσιο του άρθρου της αγγλικής νομοθεσίας που αντιστοιχεί με το άρθρο 202 του Κεφ. 113, και εξηγείται ότι το παράπονο - (α) πρέπει να αφορά τα δικαιώματα των μελών της εταιρείας, (β) να σχετίζεται με τη διαχείριση της εταιρείας, και (γ) να καθιστά όχι μόνο δίκαιη και εύλογη τη διάλυσή της, αλλά και να συνιστά, λόγω του τρόπου διαχείρισης της εταιρείας, καταπίεση για εκείνους που επιδιώκουν τη διάλυση της εταιρείας. ......................................... Τι συνιστά «καταπίεση» εξηγείται στην απόφαση της δικαστικής επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στην υπόθεση Scottish Co - Operative Wholesale Society Ltd. v. Meyer [1958] 3 All E.R. 66;
(1959)A.C 324. Ο όρος περιλαμβάνει συμπεριφορά η οποία ενέχει το στοιχείο της έλλειψης αξιοπιστίας (probity), ή δίκαιας μεταχείρισης (fair dealing) προς μέλη της εταιρείας σε σχέση με τα δικαιώματά τους ως μέτοχοι. Αντίθετα, ανεπάρκεια (inefficiency) ή αμέλεια στη διαχείριση των υποθέσεων της εταιρείας, δεν τεκμηριώνει καταπιεστική συμπεριφορά.». Στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακος στην υπόθεση Karaoglanian & Sons and Others v. Karaoglanian and Αnother
(1977)4 J.S.C. 488, αναλύεται η έννοια των όρων «καταπίεση» (oppression) και «δίκαιη και εύλογη» (just and equitable) στο πλαίσιο των σχετικών διατάξεων του Κεφ.
  1. Γίνεται εκτεταμένη ανάλυση της αγγλικής νομολογίας και των πράξεων που μπορεί να στοιχειοθετούν καταπίεση της μειοψηφίας. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στην Ebrahimi v. Westbourne Galleries Ltd [1972] 2 All E.R. 492, στην οποία επικεντρώθηκε η προσοχή του Δικαστηρίου στις αρχές βάσει των οποίων μπορεί να διαταχθεί η διάλυση εταιρείας, η οποία εδράζεται σε συνεταιρική βάση. Η αφαίρεση του βάθρου μεταξύ των εταίρων παρέχει, εφόσον κρίνεται δίκαιο και εύλογο, έρεισμα για τη διάλυση της εταιρείας. Ο όρος «equitable», επισημαίνεται, εισάγει τις αρχές της επιείκειας και συναρτά την άσκηση των δικαιωμάτων που παρέχει το Καταστατικό της εταιρείας με το επίπεδο εκείνο της συμπεριφοράς που πρέπει να χαρακτηρίζει την καλόπιστη άσκηση δικαιωμάτων και εκπλήρωση υποχρεώσεων. Η επίκληση του άρθρου 202 του Κεφ.113 μπορεί να γίνει μόνο από την καταπιεζόμενη μειοψηφία. Η πιο πάνω ερμηνευτική προσέγγιση υιοθετήθηκε και σε πιο πρόσφατη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και συγκεκριμένα στις υποθέσεις O.M. Investments & Finance Ltd V. Lapwing Ltd Πολ. Εφέσεις 195/2012 και 196/2012, ημερ.17/10/1018 και Inversions Gestions I Estudis Internacional L, Slu Κ.Α Ν. S.A.R.E Public Company Limited Πολ. Έφεση Ε94/2019, ημερ.19/01/
  2. Στην τελευταία, μάλιστα, υπόθεση το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε, ότι το άρθρο 202 του Κεφ.113 είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 210 του Αγγλικού Company's Act 1948, το οποίο εφαρμόζεται όταν διαπιστωθεί καταπίεση της μειοψηφίας (oppression of the minority). Τονίστηκε, παράλληλα, ότι δεν εφαρμόζεται στην Κύπρο η Αγγλική νομολογία που επακολούθησε των τροποποιήσεων του άρθρου 210 του Αγγλικού Company's Act 1948 με τις οποίες ο όρος «καταπίεση της μειοψηφίας» αντικαταστάθηκε από τον όρο «αθέμιτη προκατάληψη» (unfair prejudice), καθώς δεν επήλθε ανάλογη τροποποίηση στον ημεδαπό νόμο. Η καταπίεση της μειοψηφίας από την πλειοψηφία έχει επίσης αναγνωριστεί ότι συνιστά ξεχωριστό λόγο για τον οποίο είναι «δίκαιο και εύλογο» να εκκαθαριστεί μια εταιρεία, αναφορά γίνεται στο Σύγγραμμα Pennington's Company Law, 4η εκδ, σελ.
  3. Διάταγμα εκκαθάρισης σε αυτή τη βάση δύναται να εκδοθεί, όταν η πλειοψηφία αρνείται να συγκαλέσει γενικές συνελεύσεις ή να εφοδιάσει τον αιτητή με τους λογαριασμούς της εταιρείας ή να διορίσει ελεγκτές ή να πληροφορήσει τον αιτητή για τα δρώμενα της εταιρείας και όλα αυτά ως μέρος ενός σχεδίου «scheme» να πιέσει τη μειοψηφία να πωλήσει τις μετοχές της σε χαμηλότερη τιμή. Όπως αναφέρεται στη σελ. 695 του Pennington, οι κατ' ισχυρισμό πράξεις καταπίεσης πρέπει να είναι σοβαρής φύσης, ενώ μεμονωμένα περιστατικά κακοδιαχείρισης από τους διευθυντές, δεν αρκούν για να εκκαθαριστεί η εταιρεία, σχετικός είναι ο λόγος της απόφασης Re Diamond Fuel Co
(1879)13 Ch. D 400 και της Re Jermyn Street Turkish Baths Ltd [1971] 3 All ER 184. Διαβάζονται τα ακόλουθα στη σελίδα 695 του συγκεκριμένου Συγγράμματος: « ...The court reasoned that every shareholder is entitled to the have the company's business managed properly according to law, and if the persons who control the company show a persistent unwillingness to do this, any minority shareholder may have the company wound up.» Συνεπώς η ισχυριζόμενη καταπίεση δεν απαιτεί την ύπαρξη παράνομης ενέργειας. Επαρκεί η συμπεριφορά που προβάλλεται να κρίνεται κατακριτέα (reprehensible) και αυτό λόγω του ότι απέχει του επιπέδου τίμιας συναλλαγής (fair dealing). Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το Σύγγραμμα Pennington's Company Law, 4η εκδ, σελ.601: « The kind of oppression which justifies the court in making a winding up order, and therefore in making an order under the statutory provision, includes fraudulent or oppressive conduct by majority shareholders and of breaches of fiduciary duty by controlling directors or promoters which would entitle a minority shareholder to bring an action against them under one of the exceptions to the rule in Foss v Harbottle. But the court requires proof of oppressive conduct over a period of time if it is to make a winding up order..». Ως διαφάνηκε από το σύνολο των γεγονότων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και από τις δύο πλευρές, μετά τον διορισμό του Καθ΄ου η αίτηση 2, ως Διευθυντή, τον Ιανουάριο 2021 σταμάτησαν να λαμβάνονται οι αποφάσεις που αφορούσαν την Εταιρεία εκ συμφώνου, παρά το γεγονός ότι από τον Απρίλιο 2019 μέχρι και τον Ιανουάριο 2021 αυτή ήταν η πρακτική. Είναι δε παραδεκτό στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση ότι ο Καθ΄ου η αίτηση 2 είχε καθορίσει, σε επιστολή του προς τις Αιτήτριες ότι τα θέματα διαχείρισης της Εταιρείας δεν συνιστούσαν θέματα προς συζήτηση. Θα πρέπει να ανοιχθεί μια παρένθεση για να τονιστεί ότι οι Καθ΄ων η αίτηση δεν απάντησαν στις θέσεις των Αιτητριών ότι είχαν μετακινηθεί κεφάλαια από την VBS, θυγατρική της Καθ΄ης η αίτηση 1, ύψους €5.400.000 προς την EPMBG, της οποίας ο Desko Nikitovic είναι κατά 50% ιδιοκτήτης, ενώ καταβλήθηκαν και προσωπικές πληρωμές μερισμάτων από την VBS αξίας €1.020.000 στους Nikitovic. Και τίθεται το ακόλουθο ερώτημα, το οποίο είχε τεθεί από το Λόρδο Wilberforce στην Ebrahimi v. Westbourne Galleries [1972] 2 All E.R. 492 ήτοι: « The question is, as always, whether it is equitable to allow one (or two) to make use of his legal rights to the prejudice of his associate(s)». Η νομολογία στην Αγγλία έχει ξεκαθαρίσει ότι, σε περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στη διεξαγωγή των υποθέσεων μιας εταιρείας, είναι δίκαιο και σύμφωνο με το δίκαιο της επιείκειας όπως η εν λόγω εταιρεία εκκαθαριστεί. Εξετάζοντας το θέμα αυτό το Privy Council στην απόφαση Loch v. John Blackwood [1924] A.C. 783 ανέφερε τ' ακόλουθα: « It is undoubtedly true that at the foundation of applications for winding up, on the "just and equitable" rule, there must lie a justifiable lack of confidence in the conduct and management of the company's affairs. But this lack of confidence must be grounded on conduct of the directors, not in regard to their private life or affairs, but in regard to the company's business. Furthermore, the lack of confidence must spring not from dissatisfaction at being outvoted on the business affairs or on what is called the domestic policy of the company. On the other hand, wherever the lack of confidence is rested on a lack of probity in the conduct of the company's affairs, then the former is justified by the latter, and it is under the statute just and equitable that the company be wound up. ». Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η χρησιμοποίηση της εταιρείας για ίδιον όφελος των μετόχων της πλειοψηφίας, εν αγνοία των μετόχων της μειοψηφίας δικαιολογεί την εκκαθάριση της εταιρείας από το Δικαστήριο. Πολύ διαφωτιστική προς τούτο είναι η αγγλική απόφαση στην In Re Thomas Edward Brinsmead & Sons [1897] 1 Ch. 406, όπου επικυρώθηκε κατ' έφεση διάταγμα εκκαθάρισης εταιρείας στη βάση του δίκαιου και εύλογου (just and equitable), μετά από σχετικό αίτημα μετόχου της, καθώς αποδείχθηκε ότι η εταιρεία είχε συσταθεί για την εξαπάτηση τρίτων. Στην πρωτόδικη απόφαση είχαν σημειωθεί, μεταξύ άλλων, τα εξής: « One ought to consider the whole of the circumstances and say whether it is just and equitable that this partnership should be dissolved. The other ground is that it has been proved that the company was formed, in fact, for the purpose of defrauding John Brinsmead & Sons, and that all that was done prior to the injunction of North J. was done with the intention to defraud; and then it is suggested that a minority of innocent shareholders may very well say that this is a case in which it has been proved that part of the substratum is gone, and that, although this alone might not be sufficient to justify an order, yet it is sufficient when the fraud above mentioned is taken into consideration, for they may say, "We believed that we were embarking our money in an honest business, and are not bound to continue partners in a business which was erected in fraud and has been used for the purposes of fraud ever since the incorporation of the company." There seems to me to be great force in this; but I think I ought to take into consideration on the other side that it is obvious that the present petition is presented in the interest of John Brinsmead & Sons, and when it comes to a matter of discretion, I have a great aversion to a petition presented for an indirect purpose. I do not think that John Brinsmead & Sons could obtain an injunction restraining the company from carrying on business, provided it was carried on in accordance with the provisions of the injunction of North J.; and I have little doubt that these proceedings, in which both the petitioner and some of those who appear in support of the petition are represented by the solicitors of John Brinsmead & Sons, are really taken for the purpose of obtaining indirectly what could not be obtained directly. I have omitted to mention, but it was urged upon me, that one reason why I ought to make this order was the large amount of cash which has been paid to the vendors, and that, in case shareholders make out a right to repudiate on the ground that they were induced to take shares by fraud in the prospectus, a winding-up order affords the best means of making the vendors disgorge the proceeds of the fraud, and that a sufficient prima facie case of fraud has been made out to make it right that this increased facility of procedure should be taken into consideration. Standing alone, I do not think that this primα facie case and the advantages of a winding-up order in case the fraud is proved would afford a ground for making an order on the petition, but I think that this is one of the circumstances which I ought to take into consideration." [.] Under those circumstances I am perfectly clear that there is a state of things which would justify me in making a winding-up order if I thought it right in my discretion so to do—for I have a discretion. I have been through the facts at considerable length, because I think that in the exercise of my discretion I ought to be guided by those facts, and the balance, in my opinion, shows that I ought to make a winding-up order in this case: therefore, I make it.». Κατ' έφεση, το Εφετείο τόνισε επίσης ότι η πιθανότητα να επιστραφούν τα ποσά που έχουν απολεσθεί, ως αποτέλεσμα της απάτης, είναι αρκετή για να δικαιολογήσει την εκκαθάριση της εταιρείας αναφέροντας και τα ακόλουθα: « In our judgment it has been proved that this company - i.e., Thomas Edward Brinsmead & Sons, Limited - was initiated to carry out a fraud, and that, until restrained by injunction, it continued therein; and that a strong primâ facie case has been made out that the Consolidated Contract Corporation are at the present moment dishonestly keeping the shareholders' money to which the shareholders, and not they, are entitled, and are resisting the petition to wind up in order to continue to do so. If the sums which they have improperly obtained from the company can be recovered from them, there will probably be something to distribute among the shareholders, and, although the petitioner is a fully paid-up shareholder, he cannot be said to have no locus standi. The company is hopelessly embarrassed by the actions already brought against it, and there will, no doubt, be many more of the same sort if this petition is dis- missed; and if it is not wound up the 35,000l. obtained from it by its promoters will remain in their hands. Although the words "just and equitable" have had a narrow construction put upon them, they have never been construed so narrowly as to exclude such a case as this. If ever there was a case in which it was just and equitable that a company should be wound up by the Court, we cannot doubt that that case is this case. For the reasons above, we dismiss this appeal with costs.» Στην Embrahimi (ανωτέρω) όπου η «εναλλακτική θεραπεία» και η εκκαθάριση ζητούνταν διαζευκτικά στην αίτηση, το Δικαστήριο έκρινε ότι αν και δεν απεδείχθη το δικαιολογημένο της «εναλλακτικής θεραπείας», απεδείχθη το δικαιολογημένο της εκκαθάρισης και προχώρησε και εκκαθάρισε την εταιρεία. Συνεπώς, η επίκληση του άρθρου 202 θα πρέπει να προσεγγίζεται ως τέτοια ξεχωριστή θεραπεία, η οποία και θα πρέπει να επιδιώκεται ρητά και ξεχωριστά στην αίτηση, αλλά και να εξειδικεύεται και να αποδεικνύεται πλήρως το τι ακριβώς είναι που ζητείται. Οι Αιτητές στην υπό κρίση αίτηση φαίνεται να ακολούθησαν το παράδειγμα της Ebrahimi (ανωτέρω) στην οποία αποφασίστηκε ότι είναι ορθότερο να ζητείται πρώτα η εναλλακτική θεραπεία του άρθρου 202 και διαζευκτικά η εκκαθάριση. Όσον αφορά την απόδοση της «εναλλακτικής θεραπείας» του άρθρου 202 Κεφ.113, στο σύγγραμμα Palmer's Company Law, στις σελ. 511-515, αναφέρονται τα εξής ως προς την απόδοση της: « The court can exercise its jurisdiction only if the requirements of the section are satisfied. As judicially interpreted (see Re Five Minute Car Wash Services Ltd. [1966] 1 W.L.R. 745, 751), these are:
(1)The matters complained of must affect the petitioner in his character as a member of the company: harsh or unfair treatment in any other capacity, e.g., as a director or creditor, cannot entitle him to relief under the section (Elder v. Elder & Watson, 1952 S.C.49; Re H. R. Harmer Ltd. [1959] 1 W.L.R. 62; Re Bellador Silk Ltd. [1965] 1 All E.R. 667; Re Lundie Brothers Ltd. [1965] 1 W.L.R. 1051) .
(2)The matters complained of must relate to the conduct of the affairs of the company (Re H. R. Harmer Ltd. [supra].
(3)They must be such as not only to make the winding up of the company just and equitable, but also to lead to the conclusion that the affairs of the company are being conducted in a manner which can properly be described as "oppressive" of the petitioner, and, it may be, other members (Scottish Co-operative Wholesale Society Ltd. v. Meyer [1959] A.C. 324; Re H. R. Harmer Ltd. [supra]; Re Five Minute Car Wash Services Ltd. [supra].». Δεν απαιτείται όπως καταδειχθεί καταπίεση με σκοπό την αποκόμιση οικονομικού οφέλους, αλλά και η απλή επιθυμία για απόκτηση εξουσίας και ελέγχου είναι αρκετή, αφού μια παράλειψη, δύναται να θεωρηθεί ως καταπιεστική, αν καταδειχθεί ότι ήταν σχεδιασμένη για να θέσει τους «καταπιεσμένους» μετόχους σε δυσμενέστερη θέση στην εταιρεία (βλ. Palmer's Company Law σελ. 514 - 515). Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Elder v. Elder & Watson Ltd
(1952)S.C. 49: « The essence of the matter seems to be that the conduct complained of should at the lowest involve a visible departure from the standards of fair dealing, and a violation of the conditions of fair play on which every shareholder who entrusts his money to a company is entitled to rely.» Το Δικαστήριο στο εγχείρημά του να αποφασίσει κατά πόσο θα εγκρίνει την αίτηση και να αποδώσει την εναλλακτική θεραπεία, έχει ευρεία εξουσία και εφευρετικότητα (inventiveness). Απώτερος σκοπός είναι να εκδοθεί ένα «σωστό» διάταγμα υπό τις περιστάσεις, ώστε να απαλλαγεί ο αιτητής από την καταπίεση. Μοναδικός περιορισμός στον τρόπο άσκησης της εξουσίας και της εφευρετικότητας του Δικαστηρίου είναι ότι «...it cannot alter rights held by the parties in capacities other than those of members or directors of the company», σύμφωνα με το Σύγγραμμα Pennington στις σελ. 600 - 606. Εφαρμόζοντας όλες τις πιο πάνω παρατεθείσες αρχές στην παρούσα υπόθεση, υπενθυμίζεται ότι οι δύο βασικές θεραπείες που οι Αιτήτριες αξιώνουν και προωθούν κατά διαζευκτικό τρόπο, ήτοι την τροποποίηση του ιδρυτικού εγγράφου στη βάση του άρθρου 202 του Κεφ.113 ή την εκκαθάριση στη βάση του άρθρου 211(στ) ως εναλλακτική θεραπεία, εδράζονται επί νομοθετικών προνοιών που έχουν ως βασική κοινή προϋπόθεση ότι δικαιολογείται η εκκαθάριση της εταιρείας για το λόγο ότι είναι δίκαιο και σύμφωνο με τους κανόνες της επιείκειας. Ως έχει προλεχθεί οι πλευρές θεωρούν και υποστηρίζουν εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις. Οι Αιτήτριες ουσιαστικά προωθούν την θέση ότι σήμερα η Εταιρεία έχει φτάσει σε αδιέξοδο, ενώ οι Καθ΄ων η αίτηση θεωρούν ότι η Εταιρεία λειτουργεί χωρίς ουσιαστικά προβλήματα. Βέβαια δεν αρνούνται ότι δεν υπάρχει συνεργασία μεταξύ των μερών. Ως έχει διαπιστωθεί οι Αιτήτριες παραπονούνται ότι ο μέτοχος πλειοψηφίας και διευθυντής μέχρι πρότινος, ήτοι μέχρι 10/03/2023, της Καθ΄ης η αίτηση 1 Εταιρείας, ήτοι ο Καθ΄ου η αίτηση 2, δεν συγκαλεί γενικές συνελεύσεις, δεν ενημερώνει για τις ενέργειές του που αφορούν την Εταιρεία, δεν καταχωρεί ετήσιες εκθέσεις ή και οικονομικές καταστάσεις με αποτέλεσμα οι Αιτήτριες να βρίσκονται στο σκοτάδι σε σχέση με συναλλαγές που διενεργήθηκαν και ήταν ζημιογόνες για την Εταιρεία, ενώ παράλληλα ισχυρίζονται ότι υπάρχουν στοιχεία που εισηγούνται ότι ποσό ύψους €5.400.000 έχει μετακινηθεί στην εταιρεία EPMBG, η οποία ανήκει κατά 50% στον μέτοχο της πλειοψηφίας, Desko Nikitovic. Σημειώνεται ότι ο Desko Nikitovic δεν απάντησε στον ισχυρισμό ότι το συγκεκριμένο ποσό μετακινήθηκε προς εταιρεία δικών του συμφερόντων. Ως προς τις υπόλοιπες «κατηγορίες» αρκέστηκε να απαντήσει γενικά και αόριστα ότι οι αποφάσεις δεν λαμβάνονταν ομόφωνα γιατί κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από το Καταστατικό και ότι ουδέποτε υπήρξε συμφωνία για την από κοινού διαχείριση της Εταιρείας, ενώ αναφορικά με την καθυστέρηση στην υποβολή των οικονομικών καταστάσεων της Εταιρείας υποστηρίζει ότι είναι υπεύθυνες οι Αιτήτριες λόγω του ότι δεν συμμορφωνόταν η Burzic, τότε διευθύντρια της Εταιρείας. Τα γεγονότα που προωθούνται από τις Αιτήτριες προσομοιάζουν με αυτά της υπόθεσης Loch v. John Blackwood (ανωτέρω) στην οποία το Privy Council αναγνώρισε ότι, όπου υπάρχει ο κίνδυνος η περιουσία της εταιρείας να βρεθεί στις «τσέπες διευθυντών» και όπου ένας μέτοχος ενεργεί ωσάν η εταιρεία να ανήκει σε αυτόν αποκλειστικά, δικαιολογείται πλήρως η έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης. Το ακόλουθο απόσπασμα είναι σχετικό: « It seems plain enough that beyond these cases there is the whole category of fraudulent administration under which a company's property might be imperiled or transferred into the pockets of its directors, when the case for winding up would be of supreme urgency. [.] In the opinion which [the Board has] formed, Mr. McLaren, for reasons not unnatural, had come to be of opinion that the business owed much of its value and prosperity to himself. But he appears to have proceeded to the further stage of feeling that in these circumstances he could manage the business as if it were his own. ». Όσον αφορά το παράπονο των Αιτητριών για την άρνηση παροχής πληροφοριών προς τους μετόχους, σχετικό είναι το σκεπτικό της Pi Trustee Services 5G Limited v. North West Landfill Limited
(2015)WL 1382, όπου εγκρίθηκε αίτηση εκκαθάρισης γιατί αυτό θεωρήθηκε δίκαιο και εύλογο (just and equitable), αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: « In reaching the conclusion that the company has demonstrated a lack of commercial probity in its trading patterns, I am fortified by additional examples given in the evidence of its conduct prior to presentation of the petition. A failure to provide information to investors regarding investments made is one such example. Having accepted moneys invested by a variety of different investors, the company was under a duty to provide information on request regarding the investments made. The correspondence and evidence shows that the original petitioner made a number of requests for information as to the whereabouts of the moneys offered up for investment by 5G and the company, notwithstanding such requests, has persistently failed to provide that information. Again, that is another hallmark of a company trading with a want of probity.». Το Δικαστήριο έχει την άποψη ότι ακόμη και αν επέτρεπε την εναλλακτική θεραπεία, ήτοι της τροποποίησης του καταστατικού εγγράφου, υπάρχει τέτοιο χάσμα στις σχέσεις της μειοψηφίας με την πλειοψηφία και είναι τόσο τεταμένες που αυτή η επιλογή δεν θα ωφελούσε. Το συμπέρασμα του Δικαστηρίου ενισχύεται και από την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων για την αγορά των μετοχών της μειοψηφίας ή και αντίθετα και από την άρνηση συνάντησης κατ΄ιδίαν των εκπροσώπων της μειοψηφίας με τον εκπρόσωπο της πλειοψηφίας. Στη βάση των όσων καταγράφηκαν πιο πάνω, βρίσκω ότι η αίτηση είναι δικαιολογημένη και πρέπει να επιτραπεί καθώς υπό τις περιστάσεις (i) η εκκαθάριση της Εταιρείας είναι δίκαιη και εύλογη και (ii) υπήρχε καταπίεση έναντι των Αιτητριών αφού τα γεγονότα συνηγορούν ότι εμφιλοχώρησε απόκρυψη γεγονότων, έλλειψη επικοινωνίας και έλλειψη εμπιστοσύνης, όπως αναλύεται με λεπτομέρεια πιο πάνω. Συνεπώς, εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης της εταιρείας East Point Metals Limited. Ο Επίσημος Παραλήπτης διορίζεται προσωρινός εκκαθαριστής της. Να ενημερωθεί ο Έφορος Εταιρειών για την έκδοση του διατάγματος. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Αιτητριών και εις βάρος των Καθ' ων η αίτηση. (Υπ.) .............. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.