DOMOPOLI DEVELOPERS LTD ν. Λεωνίδα Χατζηχριστοδούλου κ.α., Αρ. Αγωγής:1485/13, 25/10/2024

DOMOPOLI DEVELOPERS LTD ν. Λεωνίδα Χατζηχριστοδούλου κ.α., Αρ. Αγωγής:1485/13, 25/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:1485/13 Μεταξύ: DOMOPOLI DEVELOPERS LTD Ενάγουσα και

1. Λεωνίδα Χατζηχριστοδούλου,
2. Γεωργία Μίτσιγγα,
3. Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ Εναγόμενοι ------------------------------- Ημερομηνία: 25 Οκτωβρίου, 2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Ν. Θεοδώρου για Νικόλας Θεοδώρου & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενη 3: κ. Σ. Βασιλειάδης για Α. Καρύδης & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα Εταιρεία αξιώνει την καταβολή γενικών και ειδικών αποζημιώσεων για δόλο ή/και απάτη ή/και ψευδείς και παραπλανητικές παραστάσεις ή/και συνωμοσία ή/και συμπαιγνία που διαπράχθηκε από τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 με σκοπό την καταδολίευσή της. Ζητά την καταβολή του ποσού των €220.836,74 με τόκο 12.25% από 14/12/
4. Παράλληλα, αξιώνεται η έκδοση διαταγμάτων με τα οποία να δηλώνεται ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 είναι παράνομοι επεμβασίες, να διατάσσονται όπως τερματίσουν την κατοχή ή/και την χρήση του συγκεκριμένου διαμερίσματος, αλλά και να διατάσσονται όπως καταβάλουν αποζημιώσεις για τις προκληθείσες ζημιές και τα ενδιάμεσα οφέλη. Τέλος, ζητείται διάταγμα που να διατάσσει την απόσυρση του πωλητηρίου εγγράφου με αριθμό ΠΩΕ1895/08 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας. Στην Έκθεση Απαίτησης η Ενάγουσα Εταιρεία καταγράφει ότι κατά τον επίδικο χρόνο ασχολείτο με την ανάπτυξη, αξιοποίηση και αγοραπωλησία ακίνητης ιδιοκτησίας. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 12/06/2008, είχαν αγοράσει από την Ενάγουσα το διαμέρισμα με αριθμό 202, στο συγκρότημα διαμερισμάτων με την ονομασία [ ] 63, στο Γέρι, για το ποσό των €170.
5. Το ποσό των €138.688 θα καταβάλλετο με την υπογραφή της Συμφωνίας και το υπόλοιπο, εκ €32.172, με την παράδοση. Μεταξύ των όρων της συμφωνίας πώλησης ήταν ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 θα είχαν δικαίωμα για κάθε δόση πληρωμής του τιμήματος πώλησης να ζητήσουν από την Ενάγουσα την έκδοση τραπεζικής εγγύησης ίσης προς το ποσό εκάστης δόσης πληρωμής. Η εκδοθείσα τραπεζική εγγύηση θα ανανεωνόταν με τους ίδιους όρους μέχρι την τελική έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας για το διαμέρισμα και τα έξοδα έκδοσης της ή/και ανανέωσής της θα τα επωμίζονταν οι Εναγόμενοι 1 και 2 για τα πρώτα 2 έτη και ακολούθως η Ενάγουσα. Η εκδοθείσα τραπεζική εγγύηση θα ίσχυε μέχρι την έκδοση ανεξάρτητου τίτλου για το διαμέρισμα και δεν θα ρευστοποιείτο από την Εναγόμενη 3, η οποία δεν είχε δικαίωμα είσπραξης του ποσού. Στις 03/06/2008 εκδόθηκε και παραδόθηκε από την Ενάγουσα ή/και από την Τράπεζά της προς την Εναγόμενη 3 εγγυητική επιστολή για το ποσό των €136.688,11 με ισχύ για 1 έτος, ήτοι μέχρι τις 03/06/
6. Η συγκεκριμένη εγγυητική επιστολή εκδόθηκε σε τυποποιημένο τύπο και εμπεριείχε τους όρους που, κατά τον δεδομένο χρόνο, χρησιμοποιούσαν τα κυπριακά τραπεζικά ιδρύματα. Στις 15/07/2008 η Ενάγουσα σε συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις της, ως αυτές προέκυπταν από το πωλητήριο έγγραφο, παρέδωσε την κατοχή και τη χρήση του διαμερίσματος στους Εναγόμενους 1 και 2 και εισέπραξε το συνολικό ποσό των €170.860 προς εξόφληση του τιμήματος πώλησης του διαμερίσματος. Στις 28/07/2008, μετά από παράκληση των Εναγομένων 1, 2 και 3, η Ενάγουσα τροποποίησε το ποσό της εγγυητικής επιστολής, κατά €34.172,30, με αποτέλεσμα το συνολικό ποσό της εγγυητικής επιστολής να ανέρχεται στο ποσό των €170.860,
7. Το συγκεκριμένο ποσό υπέρβαινε το τίμημα πώλησης του διαμερίσματος ή/και το ποσό της δανειοδότησης των Εναγόμενων 1 και 2 από την Εναγόμενη
8. Η Ενάγουσα προχώρησε στη συγκεκριμένη τροποποίηση της εγγυητικής επιστολής στηριζόμενη σε διαβεβαιώσεις ή/και παραστάσεις στις οποίες προέβησαν από κοινού ή ξεχωριστά οι Εναγόμενοι 1 ή/και 2 ή/και
9. Συγκεκριμένα, διαβεβαιώθηκε ότι, η εγγυητική επιστολή θα εκδίδετο και θα παραδίδετο προς την Εναγόμενη 3 έτσι ώστε οι Εναγόμενοι 1 και 2 να λάβουν δάνειο ή/και να συμμορφωθούν προς τους όρους δανείου που είχαν λάβει από την Εναγόμενη 3, ότι η εγγυητική επιστολή θα ανανεωνόταν διαδοχικά μέχρι την έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας του διαμερίσματος ή/και μέχρι την έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας του διαμερίσματος επ' ονόματι των Εναγόμενων 1 και 2 ή/και υποθήκευση του προς όφελος της Εναγόμενης 3 και ότι θα έπαυε να έχει ισχύ ή/και θα ακυρωνόταν με την έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας του διαμερίσματος επ' ονόματι των Εναγόμενων 1 και 2 και της υποθήκευσης υπέρ της Εναγόμενης 3, ότι τα έξοδα έκδοσης ή/και ανανέωσης της τραπεζικής εγγύησης θα τα επωμίζονταν οι Εναγόμενοι 1 και 2 για τα πρώτα 2 έτη και η Ενάγουσα για τα υπόλοιπα και ότι όλοι οι όροι του πωλητηρίου εγγράφου θα αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος της εγγυητικής επιστολής ενώ η εγγυητική επιστολή δεν καθιστούσε την Ενάγουσα εγγυήτρια της αποπληρωμής του δανείου, το οποίο παραχωρήθηκε από την Εναγόμενη 3 στους Εναγόμενους 1 και
10. Διαζευκτικά είναι ο ισχυρισμός της Ενάγουσας ότι οι συγκεκριμένες διαβεβαιώσεις ή/και παραστάσεις αποτελούσαν ρητούς ή/και εξυπακουόμενους όρους συμφωνίας οι οποίοι προέκυπταν από την τραπεζική πρακτική ή/και όρους παράλληλης προφορικής συμφωνίας, ή/και γραπτής επιπρόσθετης συμφωνίας μεταξύ της Ενάγουσας και των Εναγόμενων 1, 2 και
11. Έκτοτε η εγγυητική ανανεωνόταν μέχρι τις 12/11/2012 αδιάλειπτα ή/και διαδοχικά με τους ίδιους όρους και η ημερομηνία λήξης της επεκτεινόταν. Στις 12/11/2012 χωρίς λόγο ή/και παράνομα ή/και κατά παράβαση της συμφωνίας η Εναγόμενη 3 απαίτησε από την Ενάγουσα ή/και από την Τράπεζα της Ενάγουσας την πληρωμή ή/και την ρευστοποίηση της εγγυητικής επιστολής, πλέον τους τόκους, ενώ παράλληλα αρνήθηκε την ανανέωση της ή/και την επέκτασή της. Αποτέλεσμα ήταν η Ενάγουσα να καταβάλει το ποσό των €220.836,74 προς την Εναγόμενη 3 και κατ' επέκταση προς όφελος των Εναγόμενων 1 και
12. Για το ποσό αυτό η Ενάγουσα χρεώνεται με τόκο ύψους 12.25% από 14/12/
13. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 με δόλο ή/και απάτη ή/και ψευδείς παραστάσεις ή/και κατόπιν συνωμοσίας προς διάπραξη απάτης απέσπασαν από αυτήν το ποσό των €220.836,
14. Ως λεπτομέρειες της συνωμοσίας ή/και του δόλου ή/και της απάτης καταγράφει ότι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 παρέστησαν ή/και διαβεβαίωσαν την Ενάγουσα ότι η εγγυητική επιστολή θα ανανεωνόταν διαδοχικά μέχρι την έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας του διαμερίσματος, ότι συνωμότησαν μεταξύ τους όπως η συγκεκριμένη επιστολή εκδοθεί από την Ενάγουσα προς κάλυψη και εγγύηση του τιμήματος πώλησης του διαμερίσματος αλλά και προς όφελος κάλυψης άλλων οικονομικών υποχρεώσεων των Εναγόμενων 1 και 2 προς την Εναγόμενη 3 και ότι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 απέσπασαν χρήματα από την Ενάγουσα προβάλλοντας ψευδείς παραστάσεις ότι συνέτρεχαν λόγοι πληρωμής του ποσού δυνάμει της εγγυητικής επιστολής και του πωλητηρίου εγγράφου, ενώ στην πραγματικότητα χρησιμοποίησαν το ποσό για την κάλυψη των υποχρεώσεων των Εναγόμενων 1 και
15. Αποτέλεσμα της συγκεκριμένης απάτης ή/και του δόλου ήταν η Ενάγουσα να απολέσει την κατοχή, χρήση και αξιοποίηση του διαμερίσματος από 15/07/2008 μέχρι σήμερα, οι Εναγόμενοι 1 και 2 να έχουν τη συνεχή κατοχή και χρήση του διαμερίσματος από 15/07/2008 μέχρι και σήμερα, χωρίς στην ουσία να καταβάλουν το τίμημα της αγοράς του διαμερίσματος. Ότι η Εναγόμενη 3 ή/και οι Εναγόμενοι 1 και 2 απέσπασαν από την Ενάγουσα το ποσό των €220.836,74 προς εξόφληση ή/και έναντι των οικονομικών υποχρεώσεων των Εναγόμενων 1 και 2 προς την Εναγόμενη
16. Η Ενάγουσα κατέβαλε το συγκεκριμένο ποσό προς την Εναγόμενη 3 χωρίς οποιανδήποτε ανταπόκριση ή αντάλλαγμα ενώ η Εναγόμενη 3, με την καταβολή του συγκεκριμένου ποσού, απέφυγε τη λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 για μη συμμόρφωση με τους όρους αποπληρωμής του δανείου από τους Εναγόμενους 1 και
17. Η υπόθεση εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 τελεσφόρησε με την έκδοση απόφασης στις 15/12/2022, για την καταβολή των ποσών των €30.860 και €49.976,74 ως ειδικές αποζημιώσεις και την επιστροφή του ακινήτου και απόσυρση του πωλητηρίου εγγράφου ΠΩΕ1895/08 από το Κτηματολόγιο Λευκωσίας. Στην περίπτωση που οι Εναγόμενοι 1 και 2 συμμορφώνονταν με την επιστροφή του διαμερίσματος και την απόσυρση του πωλητηρίου εγγράφου από το Κτηματολόγιο ολόκληρο το ποσό θα θεωρείτο ως εξοφληθέν. Η υπόθεση παρέμεινε για εκδίκαση μόνο για την Εναγόμενη 3, η οποία στην καταχωρηθείσα Υπεράσπισή της η Εναγόμενη 3 ισχυρίστηκε ότι η ίδια δεν σχετίζεται με το αγοραπωλητήριο συμβόλαιο που έγινε μεταξύ των Εναγόμενων 1 και 2 και της Ενάγουσας Εταιρείας και ότι στις 03/06/2008 έλαβε από την πρώην Λαϊκή Τράπεζα, προς όφελός της, την εγγυητική επιστολή με αριθμό 51757/153/2008 για το ποσό των €136.688,11 πλέον τόκους, με ημερομηνία λήξης τις 03/06/2009, η οποία αφορούσε την εξασφάλιση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας του διαμερίσματος με αριθμό 202, στο συγκρότημα [ ] 63, στην Λευκωσία. Στην εγγυητική υπήρχε ρητός όρος ότι η Τράπεζα αναλάμβανε να πληρώσει το συγκεκριμένο ποσό, πλέον τους τόκους, μόλις γίνει γραπτή απαίτηση του ποσού από την ίδια με συστημένη επιστολή ή παράδοση της επιστολής δια χειρός χωρίς οποιαδήποτε ένσταση από την Ενάγουσα, σύμφωνα και με τους όρους της οι οποίοι είναι καταγεγραμμένοι. Παραδέχεται ότι στις 23/07/2008 παρέλαβε επιστολή από την πρώην Λαϊκή Τράπεζα, σε σχέση με την εγγυητική, ότι το ποσό της εγγυητικής είχε αυξηθεί κατά €34.172.03 και ότι όλοι οι υπόλοιποι όροι είχαν παραμείνει οι ίδιοι. Προωθείται η θέση ότι η εγγυητική επιστολή ήταν ξεκάθαρη και οι όροι της θα έπρεπε να είχαν επεξηγηθεί από την εκδότρια Τράπεζα προς την Ενάγουσα, ενώ αρνείται ότι είχε δώσει οποιεσδήποτε διαβεβαιώσεις στην Ενάγουσα. Η Εναγόμενη 3, σύμφωνα με τους όρους της εγγυητικής, απέστειλε στις 12/11/2012 προς την πρώην Λαϊκή Τράπεζα επιστολή με την οποία απαιτούσε την πληρωμή του ποσού €170.860,14 πλέον τόκους, με επιτόκιο 6,5% διότι η Ενάγουσα δεν είχε ενεγράψει το ακίνητο μέχρι τις 03/11/
18. Η συγκεκριμένη εγγυητική ανανεώθηκε εννιά φορές και είχαν περάσει 4 χρόνια από την έκδοση και παραλαβή της, χρονικό διάστημα που ξεπερνά τον εύλογο χρόνο για έκδοση ξεχωριστού τίτλου. Προωθείται η θέση ότι η Εναγόμενη 3 δεν προέβηκε σε οποιεσδήποτε διαβεβαιώσεις προς την Ενάγουσα, η οποία εν πάση περιπτώσει δεν είναι πελάτιδά της και ουδέποτε είχε οποιανδήποτε επαφή με αυτήν. Όσον αφορά τα γεγονότα, καταγράφει ότι στις 03/06/2008 η ίδια είχε λάβει τη συγκεκριμένη εγγυητική δυνάμει της οποίας παραχώρησε δάνειο στους Εναγόμενους 1 και
19. Η συγκεκριμένη εγγυητική ανανεώθηκε 9 φορές με την τελευταία ημερομηνία δικαιώματος εγγραφής του ακινήτου στους Εναγόμενους 1 και 2 την 03/11/
20. Στις 12/11/2012 λόγω του ότι η Ενάγουσα δεν είχε γράψει το ακίνητο στο όνομα των Εναγομένων 1 και 2, η Εναγόμενη 3 εφάρμοσε τους όρους της εγγυητικής επιστολής και απαίτησε την πληρωμή του ποσού των €220.836,74 πλέον τόκους, με κυμαινόμενο επιτόκιο 6,5% ετησίως. Η Ενάγουσα καταχώρησε την Αγωγή αρ.8409/12 εναντίον της Λαϊκής Τράπεζας και της Εναγόμενης 3 την οποία στη συνέχεια απέσυρε. Η δική της θέση είναι ότι το νόμιμο δικαίωμα της στην απαίτηση της εγγυητικής προέκυψε από το γεγονός ότι η Ενάγουσα δεν είχε εγγράψει το ακίνητο που καταγράφεται στην εγγυητική ελεύθερο από οποιαδήποτε υποθήκη ή και επιβάρυνση στο όνομα των Εναγομένων 1 και 2 μέχρι τις 03/11/
21. Η Ενάγουσα για να προωθήσει την υπόθεσή της κάλεσε ως μάρτυρα τον διευθυντή της, Πέτρο Πέτρου, Μ.Ε.1, ο οποίος κατάθεσε γραπτή δήλωση στην οποία κατέγραψε τις θέσεις του και η γραπτή του δήλωση σημειώθηκε ως Έγγραφο
22. Στην γραπτή του δήλωση αναφέρει ότι είναι διευθυντής και μέτοχος της Ενάγουσας εταιρείας, η οποία ιδρύθηκε το 1995 και έκτοτε ασχολείται με την αγοραπωλησία και ανάπτυξη ακίνητης ιδιοκτησίας. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 στις 11/03/2008, είχαν καταβάλει προκαταβολή ύψους €2.000 για την παρακράτηση του διαμερίσματος στο συγκρότημα [ ]
23. Περί τα τέλη Μαΐου του 2008 συμφώνησαν με την Ενάγουσα για την αγορά του συγκεκριμένου διαμερίσματος για το ποσό των €170.
24. Το συγκεκριμένο κτηριακό συγκρότημα κατείχε πολεοδομική άδεια η οποία είχε χορηγηθεί στις 30/09/2004, καθώς και άδεια οικοδομής η οποία είχε εκδοθεί στις 23/05/
25. Υπογράφτηκε Πωλητήριο έγγραφο, μεταξύ της Ενάγουσας και των Εναγομένων 1 και 2, στις 12/06/
26. Μεταξύ των όρων ήταν ότι η πρώτη δόση του τιμήματος αγοράς, η οποία ανερχόταν στις €136.866, θα ήταν πληρωτέα κατά την υπογραφή σύμβασης πώλησης και το υπόλοιπο του τιμήματος ύψους €32.172 θα ήταν πληρωτέο με την παράδοση του διαμερίσματος. Το πρωτότυπο πωλητήριο έγγραφο κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας στις 17/06/2008 και έλαβε αριθμό φακέλου ΠΩΕ 1895/
27. Ήταν η συνήθης τραπεζική πρακτική, κατά τον επίδικο χρόνο, σε περιπτώσεις παραχώρησης δανείου για αγορά κατοικίας ή διαμερίσματος για το οποίο δεν είχε εκδοθεί ανεξάρτητος τίτλος ιδιοκτησίας, οι Τράπεζες και οι Συνεργατικές Εταιρείες να δανειοδοτούν την συγκεκριμένη αγορά με την έκδοση τραπεζικής εγγυητικής από πωλητές. Η συγκεκριμένη τραπεζική εγγύηση συντασσόταν σε τυπωμένο έγγραφο, με παρόμοιο περιεχόμενο, από όλα τα πιστωτικά ιδρύματα. Το ποσό για το οποίο παραχωρείτο η εγγύηση, συνήθως, συμβάδιζε με το ποσό της δανειοδότησης, πλέον το ποσοστό του τόκου που προνοείτο στη συμφωνία δανείου μεταξύ του πιστωτικού ιδρύματος και του δανειολήπτη ‑ αγοραστή του ακινήτου. Επιπρόσθετα, η Τράπεζα η οποία εξέδιδε την τραπεζική εγγυητική επιστολή εκ μέρους του πωλητή, απαιτούσε από αυτόν να υπάρχει κατάλληλη εξασφάλιση πριν την έκδοση και ανανέωση της τραπεζικής εγγυητικής επιστολής, χρεώνοντας τον πελάτη για τέλη και έξοδα που σχετίζονταν με την έκδοση και ανανέωσή της. Η επικρατούσα πρακτική, τη συγκεκριμένη περίοδο, ήταν ο αγοραστής να επιβαρύνεται με τα τραπεζικά έξοδα για τα πρώτα χρόνια και στη συνέχεια, μέχρι την έκδοση ανεξάρτητου τίτλου ιδιοκτησίας, τα έξοδα να βαραίνουν τον πωλητή. Με την έκδοση ανεξάρτητου τίτλου ιδιοκτησίας το ακίνητο υποθηκευόταν προς όφελος της Τράπεζας ή του Συνεργατικού Ιδρύματος και η πρόθεση ανανέωσης της εγγυητικής τερματιζόταν. Κατά τον επίδικο χρόνο παρατηρείτο καθυστέρηση στην έκδοση ανεξάρτητων τίτλων ιδιοκτησίας, η οποία οφειλόταν στο σύστημα γραφειοκρατίας που επικρατούσε στις αρμόδιες Αρχές που είναι επιφορτισμένες με την έκδοση τίτλων. Είναι σύνηθες φαινόμενο και πρακτική να υπάρχει πρόνοια στις συμβάσεις πωλήσεων ακινήτων ότι η τραπεζική επιστολή θα κλειδωνόταν για περίοδο ενός έτους και θα ανανεωνόταν διαδοχικά μέχρι την έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας του ακινήτου. Σε σχέση με τους Εναγόμενους 1 και 2 η έκδοση τραπεζικής εγγυητικής επιστολής ήταν προϋπόθεση για την παραχώρηση του δανείου από την Εναγόμενη 3 προς αυτούς και ήταν επίσης προϋπόθεση η τραπεζική εγγυητική να παραμένει σε ισχύ μέχρι την έκδοση ανεξάρτητου τίτλου για το διαμέρισμα. Η ίδια η σύμβαση πώλησης προέβλεπε ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 είχαν το δικαίωμα για το ποσό κάθε δόσης του τιμήματος να ζητήσουν από την Ενάγουσα την έκδοση τραπεζικής εγγυητικής προς το ποσό της εκάστης δόσης. Η συγκεκριμένη εκδοθείσα τραπεζική εγγυητική, σύμφωνα με τους όρους του πωλητηρίου εγγράφου, θα ανανεωνόταν με τους ίδιους όρους μέχρι την έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας για το διαμέρισμα, τα έξοδα της έκδοσης και ανανέωσης θα τα επιβαρύνονταν οι Εναγόμενοι 1 και 2 για τα πρώτα δύο έτη και στη συνέχεια η Ενάγουσα. Η εκδοθείσα τραπεζική εγγύηση θα ίσχυε μέχρι την έκδοση ανεξάρτητου τίτλου ιδιοκτησίας και δεν θα ρευστοποιείτο από την Εναγόμενη
28. Το προσχέδιο του πωλητηρίου εγγράφου είχε εγκριθεί και από την Εναγόμενη
29. Λόγω της κατάστασης που επικρατούσε στα Κτηματολόγια της Κύπρου ήταν και παραμένει αδύνατο να εκδοθεί ανεξάρτητος τίτλος ιδιοκτησίας εντός ενός έτους αποπεράτωσης της οικοδομής. Εκείνη την περίοδο το μέγιστο ποσό στεγαστικού δανείου που μπορούσε να παραχωρηθεί από Συνεργατικό Ίδρυμα ανερχόταν στο 80:20, ήτοι ο δανειολήπτης όφειλε να συνεισφέρει 20% από ίδια κεφάλαια. Όμως η Εναγόμενη 3 απαίτησε την έκδοση τραπεζικής εγγυητικής επιστολής για ολόκληρο το τίμημα αγοράς. Περί τα τέλη Μαΐου του 2008 εκδόθηκε και παραδόθηκε προς την Εναγόμενη 3 τραπεζική εγγυητική για το ποσό των €136.688,11 πλέον τόκοι, ήτοι για το ποσό της πρώτης δόσης. Στις 03/06/2008 εκδόθηκε και παραχωρήθηκε η συγκεκριμένη τραπεζική εγγυητική επιστολή, με αριθμό 51757/153/2008, προς την Εναγόμενη 3 από την τότε Λαϊκή Τράπεζα με ισχύ μέχρι τις 03/06/
30. Η συγκεκριμένη εγγυητική επιστολή αναφερόταν στο αγοραπωλητήριο έγγραφο το οποίο υπογράφηκε στις 12/06/
31. Η συγκεκριμένη εγγυητική επιστολή, μετά από παράκληση των Εναγόμενων 1 και 2, τροποποιήθηκε στις 23/07/2008 με την προσθήκη του ποσού €34.172,
32. Η Ενάγουσα, σε συμμόρφωση με τους όρους του πωλητηρίου εγγράφου, παρέδωσε την κατοχή και χρήση του διαμερίσματος στους Εναγόμενους 1 και 2 και οι Εναγόμενοι 1 και 2 εξόφλησαν το τίμημα πώλησης του διαμερίσματος καταβάλλοντας το ποσό των €34.172,03, ήτοι τη δεύτερη δόση εκ €32.172 λόγω του ότι η Ενάγουσα τους είχε επιστρέψει το ποσό της προκαταβολής. Πριν την παράδοση της εγγυητικής επιστολής οι λειτουργοί της Εναγόμενης 3 είχαν διαβεβαιώσει την Ενάγουσα ότι η εγγυητική επιστολή θα εκδιδόταν για να μπορούν οι Εναγόμενοι 1 και 2 να λάβουν δάνειο από την Εναγόμενη 3, το οποίο δάνειο θα χρησιμοποιούσαν για να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους όπως αυτές προβλέπονται και είναι στο πωλητήριο έγγραφο και ότι ο λόγος που θα εκδιδόταν η συγκεκριμένη εγγυητική επιστολή ήταν γιατί δεν υπήρχε ανεξάρτητος τίτλος ιδιοκτησίας για το συγκεκριμένο διαμέρισμα και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να υποθηκευτεί προς όφελος της Εναγόμενης 3 ως εξασφάλιση για την παραχώρηση του δανείου. Με την έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας επ' ονόματι των Εναγομένων 1 και 2 η εγγυητική θα ακυρωνόταν και το διαμέρισμα θα υποθηκευόταν προς όφελος της Εναγόμενης
33. Η Εναγόμενη 3 δεν ήταν συμβαλλόμενη στο πωλητήριο έγγραφο όμως, παρά το γεγονός αυτό, απέκτησε δικαιώματα έναντι της Ενάγουσας γιατί η εγγυητική επιστολή ήταν άμεσα συναρτώμενη με το πωλητήριο έγγραφο. Ήταν κοινή αντίληψη όλων των εμπλεκόμενων μερών ότι η εγγυητική επιστολή θα ανανεωνόταν διαδοχικά μέχρι την έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας του διαμερίσματος, οπόταν θα υπήρχε και η δυνατότητα υποθήκευσής του. Η συγκεκριμένη πρακτική επικρατούσε για όλες τις εγγυητικές επιστολές που εκδίδονταν και παραδίδονταν προς όφελος των δανειοληπτών και αγοραστών ακινήτων, αλλά και από άλλες εταιρείες ανάπτυξης γης. Η Ενάγουσα ουδέποτε συμφώνησε μέσω της εγγυητικής επιστολής να καταστεί εγγυήτρια της αποπληρωμής του δανείου το οποίο παραχώρησε η Εναγόμενη 3 προς τους Εναγόμενους 1 και
34. Μέχρι και τις 03/12/2012 η εγγυητική επιστολή ανανεωνόταν, πλην όμως στις 12/11/2012 είχαν ενημερωθεί ότι η Εναγόμενη 3 αρνήθηκε την ανανέωση και επέκταση της εγγυητικής επιστολής και απαίτησε από την Τράπεζα την πληρωμή και ρευστοποίηση του ποσού πλέον τόκους. Ακολούθησε συνάντηση στα γραφεία της Εναγόμενης 3, όπου οι λειτουργοί της ενημερώθηκαν ότι ο τίτλος ιδιοκτησίας θα ήταν σύντομα έτοιμος και ότι θα υπήρχε η ευχέρεια να υποθηκευτεί το διαμέρισμα προς εξασφάλιση του δανείου που παραχώρησε στους Εναγόμενους 1 και
35. Όμως οι Εναγόμενοι 1 και 2 καθυστερούσαν την εξόφληση πληρωμής των δόσεων για τις διάφορες πιστωτικές χορηγήσεις που είχαν λάβει από την Εναγόμενη 3 και οι διάφορες πιστωτικές χορηγήσεις είχαν τερματιστεί γιατί κατέστησαν μη εξυπηρετούμενες. Ζητήθηκε η ρευστοποίηση της εγγυητικής επιστολής για να κατανεμηθεί το ποσό προς εξόφληση των διαφόρων οφειλών των Εναγόμενων 1 και 2 προς την Εναγόμενη
36. Αποτέλεσμα ήταν, στις 14/12/2012, η Τράπεζα της Ενάγουσας να καταβάλει το ποσό των €220.836,74 προς την Εναγόμενη 3 και προς όφελος των Εναγόμενων 1 και 2 χρεώνοντας τον τραπεζικό λογαριασμό της Ενάγουσας. Η Εναγόμενη 3 προχώρησε στη ρευστοποίηση της εγγυητικής επιστολής κατά την περίοδο της τραπεζικής κρίσης στην Κύπρο, λόγω της μη εξυπηρέτησης των δανείων. Εισηγείται ότι η απαίτηση για ρευστοποίηση της συγκεκριμένης εγγυητικής συνιστά παράβαση των όρων του πωλητηρίου εγγράφου και των όρων της παράλληλης συμφωνίας, αφού είναι άσχετη με τους όρους του συγκεκριμένου εγγράφου και τις υποχρεώσεις των μερών, ως αυτές προβλέπονται στο πωλητήριο έγγραφο. Ως αποτέλεσμα της πληρωμής και ρευστοποίησης της εγγυητικής επιστολής, οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 απέσπασαν από την Ενάγουσα το συνολικό ποσό των €220.836,74 προς εξόφληση των οικονομικών υποχρεώσεων των Εναγόμενων 1 και 2 προς την Εναγόμενη
37. Η Εναγόμενη 3 από μέρους της εξασφάλισε την εξόφληση και την αποπληρωμή των δανείων ή των πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχώρησε στους Εναγόμενους 1 και 2 μαζί με τόκους και κέρδος. Η Ενάγουσα, χωρίς αντιπαροχή ή/και αντάλλαγμα, κατέβαλε προς την Εναγόμενη 3 το ποσό των €220.836,74 και η Εναγόμενη 3, εισπράττοντας το συγκεκριμένο ποσό, απέφυγε τη λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον των Εναγόμενων 1 και
38. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 είχαν τη συνεχή κατοχή και χρήση του διαμερίσματος από τις 15/07/2008 μέχρι τον Ιούνιο του 2023 χωρίς στην ουσία να καταβάλουν το τίμημα αγοράς του διαμερίσματος ή την ενοικιαστική του αξία προς την Ενάγουσα. Ο τραπεζικός λογαριασμός όμως της Ενάγουσας επιβαρύνθηκε με επιτόκιο ύψους 12,25% επί του ποσού των €220.836.74 από τις 14/12/
39. Κατέγραψε τη θέση ότι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 με δόλο εξαπάτησαν την Ενάγουσα και κατόπιν συνομωσίας προς τη διάπραξη απάτης απέσπασαν από την Ενάγουσα το συγκεκριμένο ποσό αφού απέκρυψαν και διαβεβαίωσαν ότι η εγγυητική επιστολή θα ανανεωνόταν διαδοχικά μέχρι την έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας του διαμερίσματος και ενώ γνώριζαν ότι δεν θα μπορούσαν να την εξαργυρώσουν. Η Ενάγουσα με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 21/01/2013, κάλεσε τους Εναγόμενους 1 και 2 όπως διευθετήσουν το ποσό το οποίο η ίδια κατέβαλε εκ μέρους τους στην Εναγόμενη 3 ή όπως προχωρήσουν με απόσυρση της κατάθεσης του πωλητήριου εγγράφου από το Κτηματολόγιο Λευκωσίας και παραδώσουν το συγκεκριμένο διαμέρισμα στην Ενάγουσα. Οι Εναγόμενοι 1 και 2, με απαντητική επιστολή ημερομηνίας 18/02/2013, απαίτησαν από την Ενάγουσα να υπογράψει ανέκκλητη δήλωση με την οποία να αποποιείται και παραιτείται από τα νομικά της δικαιώματα εναντίον των Εναγόμενων 1, 2 και 3 ως προϋπόθεση για παράδοση του συγκεκριμένου διαμερίσματος. Η γραπτή απαίτηση των Εναγόμενων 1 και 2, η οποία συμπεριελάμβανε και την Εναγόμενη 3, καταδείκνυε ότι ενεργούσαν μαζί στην προσπάθειά τους να αποσπάσουν από την Ενάγουσα το ποσό των €220.836,74 για να καλυφθούν τα χρέη των Εναγόμενων 1 και
40. Το συγκεκριμένο ποσό εισπράχθηκε χωρίς οι Εναγόμενοι 1 και 2 να τερματίσουν το πωλητήριο έγγραφο και χωρίς να υπάρχει παράβασή του, αλλά και χωρίς να έχουν υποστεί οποιαδήποτε ζημιά. Η Ενάγουσα ζήτησε όπως συνταχθεί έκθεση εκτίμησης του διαμερίσματος στην οποία να καταγράφεται η αξία του διαμερίσματος, καθώς επίσης και το αγοραίο ενοίκιό του. Στη βάση της εκτίμησης, ενόψει της παραβίασης του πωλητηρίου εγγράφου από τους Εναγόμενους 1 και 2, οφείλεται στην Ενάγουσα το ποσό των €30.860 ως διαφυγόν κέρδος και €49.976,74 ως η διαφορά μεταξύ του ποσού που εισέπραξε η Εναγόμενη 3 από την Ενάγουσα και του ποσού που καταβλήθηκε από τους Εναγόμενους. Η Εναγόμενη 3 οφείλει στην Ενάγουσα το ποσό των €220.836,74 το οποίο συνιστά χρήματα τα οποία καταβλήθηκαν στην Εναγόμενη 3 χωρίς οποιοδήποτε αντάλλαγμα. Ο τίτλος ιδιοκτησίας του διαμερίσματος εκδόθηκε στις 21/02/2014, ενώ οι Εναγόμενοι 1 και 2 επέστρεψαν την κατοχή του διαμερίσματος, στην Ενάγουσα, τον Ιούνιο του 2023 σε άθλια κατάσταση. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο της πολεοδομικής άδειας ημερομηνίας 30/09/2004, ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο της άδειας οικοδομής με αριθμό 64874, ως Τεκμήριο 3 την άδεια διαίρεσης γης με αριθμό 05785, ως Τεκμήριο 4 δέσμη δύο τίτλων ιδιοκτησίας οι οποίοι συνιστούν τον τίτλο ιδιοκτησίας του οικοπέδου στο οποίο ανεγέρθηκε η συγκεκριμένη οικοδομή, ως Τεκμήριο 5 αντίγραφο του πωλητηρίου εγγράφου μεταξύ της Ενάγουσας και των Εναγόμενων 1 και 2, ως Τεκμήριο 6 αντίγραφο δύο αποδείξεων πληρωμής ημερομηνίας 11/03/2008 και 12/06/2008, ως Τεκμήριο 7 την εγγυητική επιστολή ημερομηνίας 03/06/2008, ως Τεκμήριο 8 αντίγραφο της επιστολής ημερομηνίας 23/07/2008, ως Τεκμήριο 9 δέσμη εγγράφων αγοραπωλητηρίων και των εγγυητικών επιστολών που εκδόθηκαν σε σχέση με αυτά, των επιστολών ανανέωσης και των τίτλων ιδιοκτησίας. Το πρώτο αγοραπωλητήριο και η εγγύησή του σημειώθηκε ως Τεκμήριο 9Α, το πωλητήριο έγγραφο που αφορά τον κύριο Νεόφυτο Νεοφύτου και την Ιωάννα Παπαδημητρίου ως Τεκμήριο 9Β και η δέσμη εγγράφων που αφορά την αγορά διαμερίσματος από την Ειρήνη Κυριάκου ως Τεκμήριο 9Γ. Ως Τεκμήριο 10 κατατέθηκε αντίγραφο της επιστολής τελικής έγκρισης της οικοδομής, ως Τεκμήριο 11 κατατέθηκε δέσμη από εννέα επιστολές που αφορούν ανανέωση της επίδικης εγγυητικής επιστολής μέχρι το τέλος του 2012, ως Τεκμήριο 12 κατατέθηκε αντίγραφο της επιστολής ημερομηνίας 12/11/2012 με την οποία έγινε η πληρωμή της εγγυητικής, ως Τεκμήριο 13 κατατέθηκε επιστολή της Λαϊκή Τράπεζας με ημερομηνία 14/12/2012 μαζί με αντίγραφο της επιταγής και έντυπο της Τράπεζας που δείχνει τον δικαιούχο της συγκεκριμένης επιταγής. Ως Τεκμήριο 14 κατατέθηκε η κατάσταση λογαριασμού με ημερομηνία 03/12/2012, ως Τεκμήριο 15 κατατέθηκε αντίγραφο του χρεωστικού λογαριασμού για την περίοδο 01/12/2012 με 30/05/2013, ως Τεκμήριο 16 κατατέθηκε επιστολή ημερομηνίας 21/01/2013 του δικηγόρου της Ενάγουσας προς τους Εναγόμενους 1 και 2, ως Τεκμήριο 17 κατατέθηκε επιστολή των δικηγόρων της Ενάγουσας ημερομηνίας 14/02/2013, ως Τεκμήριο 18 κατατέθηκε η απαντητική επιστολή των Εναγόμενων 1 και 2 προς την Ενάγουσα, ως Τεκμήριο 18Α κατατέθηκε ανυπόγραφο αντίγραφο της ανέκκλητης δήλωσης, ως Τεκμήριο 19 κατατέθηκε η Έκθεση Εκτίμησης που διενεργήθηκε σε σχέση με το συγκεκριμένο διαμέρισμα, ως Τεκμήριο 20 κατατέθηκε η κατάσταση λογαριασμού των Εναγόμενων 1 και 2 για την περίοδο 01/01/2008 μέχρι 31/12/2018 και ως Τεκμήριο 21 κατατέθηκε αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας του συγκεκριμένου διαμερίσματος. Ερωτηθείς ο Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε ότι η Ενάγουσα εταιρεία ιδρύθηκε το 1995 και δραστηριοποιείται μέχρι σήμερα, με τη δραστηριότητά της να περιορίζεται αρκετά από το 2013 και μετά. Ανάπτυξε περί τα 73 έργα και για αυτό γνωρίζει ότι ήταν κοινή πρακτική όπως, η εξασφάλιση των δανείων που συνάπτονταν από αγοραστές των διαμερισμάτων, διασφαλίζεται με εγγυητική από την τράπεζα της Ενάγουσας. Η εγγυητική αφορούσε την έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας που η Ενάγουσα θα εξασφάλιζε στο μέλλον για όλους τους αγοραστές. Ισχυρίστηκε ότι η Ενάγουσα εταιρεία εξέδωσε πέραν των 300 εγγυητικών και ανανέωσε τις συγκεκριμένες πάρα πολλές φορές, σύμφωνα με την απαίτηση των διαφόρων πιστωτικών ιδρυμάτων μέχρι την έκδοση του χωριστού τίτλου ιδιοκτησίας ως η απαίτηση των τραπεζών. Εξήγησε ότι η ζημιά που υπέστη η Ενάγουσα αφορούσε το γεγονός ότι ο αγοραστής είχε το διαμέρισμα στην κατοχή του, οπόταν η Εταιρεία είχε την απώλεια της χρήσης του συγκεκριμένου διαμερίσματος και ενοικίων, ενώ επιπρόσθετα ρευστοποιήθηκε η εγγυητική ύψους €220.836,
41. Η Εταιρεία είχε εισπράξει μόνο €170.
42. Το κόστος της Εταιρείας σε σχέση με τη συγκεκριμένη εγγυητική κατά τη δική του άποψη έφτασε τις €350.000 γιατί χρεωνόταν με επιτόκιο 12.25%. Το συγκεκριμένο διαμέρισμα παραλήφθηκε από την Ενάγουσα το 2023 σε άθλια κατάσταση και απαιτήθηκαν περί τις €30.000 για τις επιδιορθώσεις. Αντεξεταζόμενος ο συγκεκριμένος μάρτυρας εξήγησε ότι τα τραπεζικά ιδρύματα απαιτούσαν από την Ενάγουσα την έκδοση τραπεζιτικής εγγύησης λόγω του ότι δεν υπήρχε τίτλος ιδιοκτησίας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση είχε επικοινωνήσει, με την Ενάγουσα, λειτουργός της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Γερίου, ως ονομαζόταν τότε, ο οποίος απαίτησε τη διαβίβαση του πωλητηρίου εγγράφου και αντίγραφα των τίτλων ιδιοκτησίας και παράλληλα απαίτησε την έκδοση τραπεζικής εγγύησης από την τράπεζα της Ενάγουσας. Υποστήριξε ότι όλοι οι αγοραστές χρειάζονται δάνειο για να αγοράσουν διαμέρισμα ή κατοικία και απευθυνόμενοι στους διάφορους τραπεζικούς οργανισμούς δεν θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν το δάνειο, αν δεν υπήρχε εγγύηση τραπεζική μέσω της οποίας η κατασκευάστρια εταιρεία εγγυείτο την έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας. Στην υπό εξέταση περίπτωση οι αγοραστές είχαν δανειστεί ολόκληρο το ποσό του ακινήτου από την Εναγόμενη
43. Όσον αφορά τα έξοδα της εγγυητικής τα πρώτα δύο χρόνια καταβάλλονταν από τον αγοραστή ενώ για τα υπόλοιπα χρόνια καταβάλλονταν από την κατασκευάστρια εταιρεία. Υποστήριξε ότι ο συγκεκριμένος αγοραστής είχε αξιολογηθεί από τη Συνεργατική Εταιρεία και προφανώς είχε κριθεί ως αξιόπιστος πελάτης και γι' αυτό του παραχωρήθηκε το συγκεκριμένο δάνειο. Τη δεδομένη εποχή δεν υπήρχε άλλος τρόπος να ολοκληρωθεί μια πώληση. Υποστήριξε ότι η κατασκευάστρια εταιρεία δεν μπορούσε να αξιολογήσει την ικανότητα του πελάτη για αποπληρωμή του δανείου, αλλά η μόνη βοήθεια που μπορούσε να παράσχει ήταν μέσω της παραχώρησης του πωλητηρίου εγγράφου, του αντίγραφου του τίτλου και της έκδοσης της εγγυητικής επιστολής από τη δική της τράπεζας. Επέμενε στη θέση του ότι η Ενάγουσα ακολούθησε μια πρακτική που ακολουθείτο πλειστάκις τον δεδομένο χρόνο. Ερωτηθείς ανάφερε ότι η παραχώρηση της εγγυητικής συνιστούσε προϋπόθεση της Σ.Π.Ε Γερίου για να δανειοδοτήσει τους συγκεκριμένους αγοραστές. Κατά τη δική του άποψη η Σ.Π.Ε Γερίου λειτούργησε με δόλο στην εξαργύρωση της συγκεκριμένης εγγυητικής, με απώτερο σκοπό να εξοφλήσει εκτός από το δάνειο που αφορούσε το συγκεκριμένο διαμέρισμα και άλλες υποχρεώσεις που υπήρχαν μεταξύ των Εναγομένων 1 και 2 και της Σ.Π.Ε Γερίου. Ανέφερε ότι η Σ.Π.Ε Γερίου είχε διαβιβάσει στην Ενάγουσα, μέσω δικηγόρου, επιστολή υποβάλλοντας πρόταση, για να επιστραφεί από τους αγοραστές το διαμέρισμα και να εξαργυρώσει τη συγκεκριμένη εγγυητική. Κατά τη δική του άποψη η Σ.Π.Ε Γερίου παραχώρησε στους αγοραστές δάνειο, βασιζόμενη στη σύμβαση που υπογράφτηκε μεταξύ της Ενάγουσας και των αγοραστών. Η κατασκευάστρια εταιρεία δεν υπόγραψε τη δανειακή σύμβαση. Όμως, δυνάμει του πωλητηρίου εγγράφου, εκδόθηκε η εγγυητική, η οποία συνιστούσε μέρος της συμφωνίας για πώληση του διαμερίσματος με την υπόσχεση ότι η Ενάγουσα θα εξέδιδε τίτλο εντός ενός έτους. Δεν υπήρχε δικαίωμα εξαργύρωσης της εγγυητικής γιατί, δυνάμει των όρων του πωλητηρίου εγγράφου, τα πρώτα δύο χρόνια τα έξοδα της καλύπτονταν από αγοραστές και ακολούθως από την κατασκευάστρια εταιρεία μέχρι και την έκδοση του τίτλου. Υποστήριξε ότι η έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας είναι θέμα διαδικασιών και γραφειοκρατίας και δεν αφορά την κατασκευάστρια εταιρεία και λόγω του ότι ο Δήμος Γερίου ήταν νέος δήμος, υπήρχε καθυστέρηση στην έκδοση των τελικών εγκρίσεων, οι οποίες απαιτούντο για την έκδοση ξεχωριστού τίτλου. Υποστήριξε ότι η Σ.Π.Ε Γερίου ζήτησε την εγγυητική, για να παραχωρήσει το δάνειο στους αγοραστές και προώθησε τη θέση ότι δεν ήταν η κατασκευάστρια εταιρεία που έλαβε το δάνειο. Η Συνεργατική τηλεφώνησε στην κατασκευάστρια εταιρεία και ζήτησε συγκεκριμένα έγγραφα, τα οποία της παραχωρήθηκαν, όμως, η συμφωνία πώλησης διαβιβάστηκε στην Σ.Π.Ε Γερίου και υιοθετήθηκε το περιεχόμενό της, για να μπορέσει να παραχωρηθεί το δάνειο στους αγοραστές. Παραδέχτηκε ότι η Σ.Π.Ε Γερίου δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος στη σύμβαση πώλησης, πλην προώθησε τη θέση ότι ακολουθήθηκε η πρακτική που ακολουθείτο στις πλείστες των περιπτώσεων. Από όλες αυτές τις περιπτώσεις μόνο η Σ.Π.Ε Γερίου απαίτησε την αποπληρωμή της εγγυητικής. Κατά τη δική του άποψη προκύπτει από τα γεγονότα ότι σκοπός της Σ.Π.Ε Γερίου ήταν να καλύψει την αδυναμία της επιλογής της να παραχωρήσει δάνειο στο συγκεκριμένο ζευγάρι. Επέμενε ότι η Ενάγουσα δεν ήταν εγγυήτρια του δανείου των Εναγομένων 1 και 2, αλλά εξέδωσε την εγγυητική με δέσμευση την έκδοση των τίτλων ιδιοκτησίας. Η αξιολόγηση των Εναγομένων 1 και 2 σε σχέση με την παραχώρηση του δανείου, καθώς και η ικανότητα αποπληρωμής του έγινε από το συγκεκριμένο τραπεζικό ίδρυμα. Υποστήριξε ότι οι λεπτομέρειες του δανείου και ο τρόπος χειρισμού του συγκεκριμένου δανείου αφορούσε το πιστωτικό ίδρυμα και τον αγοραστή και όχι την Ενάγουσα. Εξήγησε, ότι το υπόλοιπο του δανείου των Εναγόμενων 1 και 2 ανερχόταν στις €34.200, πλην όμως, με την εγγυητική εξοφλήθηκαν και άλλα δάνεια των Εναγομένων 1 και
44. Επιπρόσθετα, παρά το γεγονός ότι περίσσεψε ένα ποσό, ποτέ δεν επιστράφηκε στην Ενάγουσα. Με αναφορά στο λεκτικό της εγγυητικής υποστήριξε ότι η καταγραφή της φράσης «ένας χρόνος» για την έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας, καταγράφετο από τις τράπεζες χωρίς όμως να είναι πρακτικά εφικτό, αφού κανένας τίτλος ιδιοκτησίας δεν θα μπορούσε να εκδοθεί σε έναν χρόνο. Για αυτό και ανανεώνονταν οι εγγυητικές και από τις 300 εγγυητικές που ανανεώθηκαν το μοναδικό τραπεζικό ίδρυμα που ζήτησε τη ρευστοποίηση του ποσού ήταν η Σ.Π.Ε Γερίου. Κατά τη δική του άποψη η εξαργύρωση αφορούσε λόγους που σχετίζονταν με την κατάσταση των τραπεζών το 2013, γιατί ήθελαν να δείξουν πιο καλά αποτελέσματα από την πραγματικότητα. Και ενώ οι αγοραστές όφειλαν συνολικά €136.688,11, το πιστωτικό ίδρυμα έλαβε €220.
45. Προώθησε τη θέση ότι η Τράπεζα της Ενάγουσας είχε ενημερώσει για την απαίτηση της Σ.Π.Ε Γερίου για αποπληρωμή της εγγυητικής. Επέμενε όμως στη θέση του ότι η Σ.Π.Ε Γερίου δεν είχε δικαίωμα εξαργύρωσης, αφού η Ενάγουσα βρισκόταν στη διαδικασία έκδοσης τίτλου, ο οποίος τελικά εκδόθηκε 1 ‑ 2 χρόνια μετά. Υποστήριξε ότι η σπουδή της Σ.Π.Ε Γερίου για εξαργύρωση της εγγυητικής είχε αλλότρια κίνητρα. Ο ίδιος ζήτησε να διευθετηθεί συνάντηση με τη Σ.Π.Ε Γερίου, για να συζητηθεί το θέμα της εξαργύρωσης, όμως η Σ.Π.Ε Γερίου επέμενε ότι επιβαλλόταν η εξαργύρωση της εγγυητικής και δεν την ενδιέφερε αν το δάνειο των συγκεκριμένων αγοραστών θα μπορούσε, με κάποια επέμβαση της Ενάγουσας, να κατέστη εξυπηρετούμενο. Όσον αφορά την έκδοση τίτλου ερωτηθείς ανέφερε ότι το 2009 είχε υποβληθεί αίτηση για τελική έγκριση, η οποία καθυστερούσε γιατί ο Δήμος Γερίου ήταν νεοσύστατος και δεν είχε στελεχωμένη τεχνική υπηρεσία. Η καθυστέρηση δεν οφειλόταν στην Ενάγουσα αλλά στη διεκπεραίωση των υποχρεώσεων του Δήμου Γερίου. Κατά τη δική του άποψη θα μπορούσε η Σ.Π.Ε Γερίου να ερευνήσει κατά πόσο είχαν προχωρήσει οι διαδικασίες για την έκδοση τίτλων ιδιοκτησίας, παρά να εξαργυρώσει την εγγυητική. Υποστήριξε ότι οι συγκεκριμένοι αγοραστές, Εναγόμενοι 1 και 2, ήταν μισθωτοί και η Σ.Π.Ε όφειλε να διερευνήσει κατά πόσο θα μπορούσαν να υποστηρίξουν οικονομικά τη λήψη δανείου ολόκληρου του ποσού αγοράς του ακινήτου. Η Ενάγουσα είχε προχωρήσει σε μια πώληση παραδίδοντας το διαμέρισμα στον χρόνο που είχε συμφωνηθεί. Η παραχώρηση της εγγυητικής από την Ενάγουσα ήταν κάτι τυπικό αφού στη συνέχεια θα προχωρούσε με τις διαδικασίες για έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας. Η εγγυητική ήταν διάρκειας ενός έτους, όπως όλες οι εγγυητικές τη δεδομένη εποχή, πλην όμως, όλοι γνώριζαν ότι αυτό ήταν ακατόρθωτο, ήτοι η έκδοση τίτλου εντός ενός έτους και η συγκεκριμένη εγγυητική ανανεώθηκε μέχρι το τέλος του 2012, 12 ή 13 φορές. Από την εμπειρία που είχε η Ενάγουσα, είχε ολοκληρώσει 62 έργα, αυτή βοηθούσε με το να ανανεώνονται οι εγγυητικές, που η ίδια παραχωρούσε, μέχρι την έκδοση των τίτλων ιδιοκτησίας, καταβάλλοντας συνάμα και τα έξοδα της ανανέωσής τους. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι η Εναγόμενη 3 δεν υπέστη οποιαδήποτε ζημιά, γιατί οι δανειολήπτες διέμεναν στο διαμέρισμα και το χρησιμοποιούσαν, ενώ η Ενάγουσα υπέστη ζημιά χάνοντας το ποσό της εγγυητικής. Υποστήριξε ότι ο κ. Χατζηαδάμου της Σ.Π.Ε Γερίου είχε παραδεχτεί ότι oι συγκεκριμένοι δανειολήπτες είχαν και άλλες οφειλές και ότι τους εξυπηρετούσε η εξαργύρωση της εγγυητικής γιατί θα κάλυπταν όλες τους τις υποχρεώσεις. Ερωτηθείς ανέφερε ότι ο κ. Χατζηαδάμου δεν είχε επιβεβαιώσει γραπτώς τα λεχθέντα του. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του για δόλο και συνωμοσία μεταξύ των Εναγομένων 1, 2 και 3, εξήγησε ότι τον στηρίζει στο γεγονός ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 είχαν κοινό δικηγόρο με την Εναγόμενη 3, δηλαδή οι δανειολήπτες είχαν κοινό δικηγόρο με το τραπεζιτικό ίδρυμα. Επέμενε στη θέση του ότι η Σ.Π.Ε Γερίου διαπιστώνοντας ότι ο δανειολήπτης, ο Εναγόμενος 1, έχασε τη δουλειά του και ότι δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί στην αποπληρωμή του δανείου, είδε την εγγυητική σαν λύση στο πρόβλημα. Η ρευστοποίηση της εγγυητικής δεν προβλεπόταν, ούτε στο πωλητήριο έγγραφο αλλά ούτε στο περιεχόμενο της ίδιας της εγγυητικής. Υποστήριξε ότι το ποσό της εγγυητικής ξεπερνούσε το ποσό το οποίο είχε εισπράξει η Ενάγουσα και αυτό, συνδυασμένο με το γεγονός ότι με την εγγυητική εξοφλήθηκαν άλλα δάνεια του δανειολήπτη, καταδεικνύει ότι ο σκοπός της εξαργύρωσης ήταν αλλότριος. Η Εναγόμενη 3 προώθησε τις θέσεις της με τη μαρτυρία του Κυριάκου Ξενοφώντος, Μ.Υ.1, λειτουργού ανάκτησης χρεών στην Εναγόμενη. Κατέγραψε τις θέσεις του σε γραπτή δήλωση, η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο
46. Δήλωσε ότι είναι εξουσιοδοτημένος στην κατάρτιση της συγκεκριμένης γραπτής δήλωσης, αφού τα γεγονότα εμπίπτουν στο πλαίσιο των καθηκόντων του και περαιτέρω υποστήριξε ότι έχει στην κατοχή του και έγγραφα προς προώθηση των ισχυρισμών που αφορούν την υπόθεση. Εξήγησε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο η Εναγόμενη 3 ονομαζόταν Σ.Π.Ε Γερίου και ακολούθως, λόγω της εξέλιξης των γεγονότων, μετά το 2013 άλλαξε το όνομά της σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων ΛΤΔ. Στις 03/06/2008 η Εναγόμενη 3 έλαβε, από την πρώην Λαϊκή Τράπεζα, προς όφελος της την εγγυητική επιστολή με αριθμό 51757/153/2008 για το ποσό των €136.699,11 πλέον τόκους, με ημερομηνία λήξης τις 03/06/2009, ως εξασφάλιση για την έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας στο όνομα των Εναγομένων 1 και 2, για διαμέρισμα το οποίο είχαν αγοράσει από την Ενάγουσα Εταιρεία, δυνάμει του πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 12/06/
47. Αποτελούσε όρο της συγκεκριμένης εγγυητικής ότι η πρώην Λαϊκή Τράπεζα αναλάμβανε να πληρώσει το συγκεκριμένο ποσό, πλέον τόκο, μετά από γραπτή απαίτηση της Εναγόμενης 3 με συστημένη επιστολή. Λόγω του ότι η Ενάγουσα δεν είχε εγγράψει το διαμέρισμα στο όνομα των Εναγομένων 1 και 2 ή και δεν είχε μεταβιβάσει τον τίτλο ιδιοκτησίας σε αυτούς μέχρι τις 03/05/2009, απαιτήθηκε η πληρωμή της συγκεκριμένης εγγυητικής, αφού η Εναγόμενη 3 είχε παραχωρήσει το δάνειο στους Εναγόμενους 1 και 2 δυνάμει τη συγκεκριμένης εγγυητικής επιστολής. Η συγκεκριμένη εγγυητική επιστολή τροποποιήθηκε στις 23/07/2008, με την αύξηση του ποσού κατά €34.172,03 και ανανεώθηκε από την πρώην Λαϊκή Τράπεζα 9 φορές, με την τελευταία ημερομηνία ανανέωσης στις 03/11/
48. Λόγω παράλειψης εγγραφής του διαμερίσματος στο όνομα των Εναγομένων 1 και 2, για τέσσερα