NIKOLAY ALEKSANDRIVICH BORISENKO ν. SERGEY BOGDANVHIKOV κ.α., Αρ. Αγωγής: 3366/2021, 8/10/2024

NIKOLAY ALEKSANDRIVICH BORISENKO ν. SERGEY BOGDANVHIKOV κ.α., Αρ. Αγωγής: 3366/2021, 8/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3366/2021 Μεταξύ: NIKOLAY ALEKSANDRIVICH BORISENKO Ενάγοντα και

1. SERGEY BOGDANVHIKOV
2. VEDAMARE INVESTMENTS LIMITED
3. SERGEY ZAMYATIN
4. SPIZZARUS INVEST LTD Εναγόμενων Αίτηση Εναγόμενων 1, 2 και 3 ημερομηνίας 17.1.2024 για παραμερισμό και/ή διαγραφή αγωγής 8 Οκτωβρίου, 2024 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους 1, 2 και 3/Αιτητές: κ. Καϊλής για Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ Για Ενάγοντα/Καθ' ου η Αίτηση: κα Λάμπρου για A. P. Pavlou LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3/Αιτητές ζητούν τη διαγραφή και/ή παραμερισμό της αγωγής ένεκα του ότι δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, οι Εναγόμενες 2 και 4 Κυπριακές εταιρείες ανήκουν και ελέγχονται από τον Εναγόμενο 1 και Εναγόμενο 3, αντίστοιχα. Ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι περί τις 6.10.2019 οι Εναγόμενοι 1 και 3 του απέστειλαν πρόταση (στο εξής η «Πρόταση») για την αγορά μετοχών που εκείνος κατείχε στις εταιρείες Alvacroft Limited και Venuslink Limited (στο εξής «Alvacroft» και «Venuslink»). Σύμφωνα με τους όρους της εν λόγω Πρότασης οι μετοχές θα αγοράζονταν έναντι ποσού $20.000.000 το οποίο θα εξοφλείτο μέχρι 25.12.
5. Η Πρόταση έθετε συγκεκριμένη διορία για την αποδοχή της. Είναι η θέση του Ενάγοντα ότι εμπρόθεσμα αποδέχτηκε την Πρόταση και κοινοποίησε την αποδοχή στους Εναγόμενους 1 και
6. Ισχυρίζεται ότι με την αποδοχή, καταρτίστηκε δεσμευτική συμφωνία. Ισχυρίζεται ο Ενάγων ότι ανέμενε από «το άλλο συμβαλλόμενο μέρος» να τον πληρώσει το συμφωνημένο ποσό ώστε εκείνος να μεταβιβάσει τις μετοχές της Alvacroft και Venuslink όμως το ποσό ουδέποτε πληρώθηκε. Αναφέρει επίσης στην Έκθεση Απαίτησης ότι διατηρούσε φιλικές και επαγγελματικές σχέσεις με τους Εναγόμενους 1 και 3 και γι΄ αυτό τους παρείχε πίστωση χρόνου αφού του υπόσχονταν ότι θα τον πλήρωναν. Όταν περί το 2021 διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε πρόθεση τήρησης των συμφωνηθέντων απευθύνθηκε στους δικηγόρους του. Μέσω της αγωγής αξιώνει εναντίον των Εναγόμενων απόφαση για ποσό $20.000.000 ως το αντίτιμο της συμφωνίας που ισχυρίζεται. Αξιώνει επίσης δηλωτικές αποφάσεις για την κατάρτιση της ισχυριζόμενης συμφωνίας και διάταγμα που να διατάζει την ειδική εκτέλεση της. Αυτά αναφορικά με τη δικογραφημένη θέση του Ενάγοντα. Όπως ανέφερα στην αρχή της απόφασης μου, οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 ζητούν τον παραμερισμό και/ή διαγραφή της αγωγής εναντίον τους. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση αμφισβητείται η σύναψη της συμφωνίας που ισχυρίζεται ο Ενάγων και προβάλλεται η θέση ότι ο Ενάγων εμποδίζεται από προηγούμενη συμπεριφορά του να προωθεί την παρούσα αγωγή. Προβάλλεται επίσης η θέση ότι καμία σύνδεση προκύπτει μεταξύ του Ενάγοντα και των αξιώσεων του, από τη μια, και της Εναγόμενης 2 εταιρείας, από την άλλη. Η πλευρά του Ενάγοντα καταχώρησε ένσταση την Αίτηση. Μέσω της ένστασης εγείρεται σειρά «προδικαστικών ενστάσεων» σύμφωνα με τις οποίες οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 αποποιήθηκαν του δικαιώματος καταχώρησης της παρούσας Αίτησης ένεκα του ότι εμφανίστηκαν στη διαδικασία και έλαβαν διάφορα δικονομικά διαβήματα έκτοτε. Άνευ βλάβης αυτών των προδικαστικών ενστάσεων, ο Ενάγων προβάλλει ως λόγους ένστασης ότι η Αίτηση είναι καταχρηστική, ότι καταχωρήθηκε με καθυστέρηση, ότι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, ότι ο αιτούμενος παραμερισμός είναι «αχρείαστος, αδικαιολόγητος και θα προκαλέσει βλάβη στα έννομα συμφέροντα του καθ' ου η αίτηση για εκδίκαση της υπόθεσης του». Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, αναφέρεται ότι η Εναγόμενη 2 είναι εταιρεία που ανήκε στον Εναγόμενο 1 καθώς και ότι η Εναγόμενη 2 έχει τεθεί σε καθεστώς εκούσιας εκκαθάρισης από τους μετόχους από 8.3.
7. Υπάρχουν εκτενείς αναφορές στις σχέσεις και ενέργειες των εμπλεκομένων φυσικών προσώπων τόσο πριν όσο και μετά την ισχυριζόμενη συμφωνία, στις διιστάμενες θέσεις αναφορικά με την Πρόταση και τη σύναψη της ισχυριζόμενης σύμβασης και σε γεγονότα μεταγενέστερα της καταχώρησης της αγωγής. Όμως, στην ένσταση, πέραν της αναφοράς ότι ο Εναγόμενος 1 ήταν ο τελικός δικαιούχος της Εναγόμενης 2 εταιρείας καμία αναφορά υπάρχει που να εμπλέκει την Εναγόμενη 2 στην ισχυριζόμενη σύμβαση ή παράβαση αυτής. Αυτά αναφορικά με την Αίτηση και την ένσταση. Σημειώνω ότι στα πλαίσια της ακρόασης οι συνήγοροι της κάθε πλευράς παρουσίασαν γραπτές αγορεύσεις το περιεχόμενο των οποίων έχω μελετήσει. Έχω επίσης μελετήσει τη νομολογία στην οποία παραπέμπουν ενώ γνωρίζω και το περιεχόμενο του φακέλου της αγωγής. Πριν προχωρήσω σημειώνω το εξής. Εκδίδεται σήμερα απόφαση σε δεύτερη ενδιάμεση αίτηση στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Πρόκειται για αίτηση ίδιας φύσης με την παρούσα η οποία καταχωρήθηκε από την Εναγόμενη 4 με την οποία ζητά τη διαγραφή της αγωγής στο βαθμό που την αφορά επειδή δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της. Ενόψει του ότι τα ζητήματα που εγείρονται στην παρούσα αίτηση (ιδιαίτερα αναφορικά με την Εναγόμενη 2) και στην έτερη αίτηση είναι παραπλήσια, υπάρχει κάποια επανάληψη στο σκεπτικό και ανάλυση στις δύο αποφάσεις. Επανέρχομαι στην παρούσα Αίτηση. Η ουσιαστική δικονομική βάση της Αίτησης είναι η Δ.27 θ.3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών (στη μορφή που εφαρμόζονται για αγωγές που καταχωρήθηκαν πριν την 1.9.2023), σύμφωνα με την οποία: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» Αυτή η δικονομική πρόνοια επιτρέπει στο Δικαστήριο, ως ζήτημα δικαίου[1], να εξετάσει προκαταρτικά κατά πόσο ένα δικόγραφο αποκαλύπτει ή όχι αγώγιμο δικαίωμα. Εάν η κατάληξη είναι αρνητική τότε το Δικαστήριο διατάζει τη διαγραφή του δικογράφου. Η απόρριψη δικογράφου στη βάση της Δ.27 θ.3 αποτελεί, όπως επισημαίνεται στη νομολογία, εξαιρετικό μέτρο και δικαιολογείται μόνο σε περιπτώσεις όπου το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο[2]. Όπως επεξηγήθηκε στην υπόθεση In Re Pelmaco Development Ltd. (ανωτέρω): «Η διαγραφή δικογράφου, και ιδιαίτερα δικογράφου με το οποίο ο διάδικος επικαλείται την άσκηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, το οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσο το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Διαφορετικά, η διαγραφή θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφύγει ενώπιον δικαστηρίου στο οποίο δικαιούται να προσφύγει βάσει του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.1 του Συντάγματος.» Το ερώτημα, επομένως, που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο η Έκθεση Απαίτησης αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Εναγόμενων 1, 2 και
8. Όπως εξήγησα πιο πάνω, πρόκειται για ζήτημα νομικό που θα απαντηθεί με βάση το δικόγραφο. Παρότι η Αίτηση υποβλήθηκε από κοινού από τους Εναγόμενους 1, 2 και 3, διαχωρίζω τους Εναγόμενους 1 και 3, από τη μια, και την Εναγόμενη 2, από την άλλη, και εξετάζω τις δύο περιπτώσεις χωριστά. Ξεκινώ από την περίπτωση της Εναγόμενης
9. Αναφέρθηκα ήδη πιο πάνω στις δικογραφημένες θέσεις του Ενάγοντα. Προκύπτει ότι εδράζει την αγωγή σε παράβαση ισχυριζόμενης γραπτής συμφωνίας οι όροι της οποίας συνίστανται στο περιεχόμενο της Πρότασης και η οποία συνομολογήθηκε με την αποδοχή της Πρότασης από τον ίδιο. Εξετάζοντας το κείμενο της Έκθεσης Απαίτησης, προκύπτει επίσης ότι καμία αναφορά υπάρχει στην Εναγόμενη 2 πέραν του ισχυρισμού ότι ελεγχόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο από τον Εναγόμενο
10. Καμία αναφορά και κανένας ισχυρισμός για πράξη ή ενέργεια από ή εκ μέρους της Εναγόμενης 2 σε σχέση με την Πρόταση, ούτε σε σχέση με την αποδοχή της. Κανένας ισχυρισμός για συμβατικές υποχρεώσεις που αποδίδονται στην Εναγόμενη 2 ή που αυτή ανέλαβε ή παράβηκε δυνάμει της ισχυριζόμενης συμφωνίας. Ενόψει αυτών των διαπιστώσεων, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με το συνήγορο της Εναγόμενης 2 ότι κανένα αγώγιμο δικαίωμα προκύπτει ή αποκαλύπτεται εναντίον της Εναγόμενης 2 τόσο στο δικόγραφο της Έκθεσης Απαίτησης αλλά και στο γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα. Παρενθετικά σημειώνω ότι στο γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα περιλαμβάνονται αξιώσεις για αποζημιώσεις συνεπεία ψευδών παραστάσεων, δόλου κτλ όμως κανένας σχετικός ισχυρισμός ή λεπτομέρειες υπάρχουν στην Έκθεση Απαίτησης ενώ οι εν λόγω αξιώσεις φαίνεται να έχουν εγκαταλειφθεί εφόσον δεν περιλαμβάνονται στο παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης. Έχω επισημάνει πιο πάνω ότι η απόρριψη δικογράφου δυνάμει της Δ.27 Θ. 3 είναι, αναμφίβολα, πολύ δραστικό μέτρο. Γι΄ αυτόν το λόγο μέσω της νομολογίας εδραιώθηκε η πρακτική όπως σε περιπτώσεις όπου η αγωγή μπορεί να περισωθεί εάν τα γεγονότα τεθούν με τον ορθό τρόπο ενώπιον του Δικαστηρίου - με μια ορθώς δικογραφημένη Έκθεση Απαίτησης - τότε πρέπει να δίδεται η ευκαιρία στον ενάγοντα να λάβει διορθωτικά μέτρα. Με προβλημάτισε επομένως κατά πόσο, παρά την έλλειψη δικογράφισης ισχυρισμών σε σχέση με την Εναγόμενη 2 που να αποκαλύπτουν βάση αγωγής εναντίον της, η αγωγή θα μπορούσε να περισωθεί εάν επιτρέπονταν κατάλληλες τροποποιήσεις στο δικόγραφο. Για να εξετάσω αυτό το ζήτημα ανέτρεξα στα γεγονότα και έγγραφα που επικαλείται μέσω της ένστασης ο Ενάγοντας. Ειδικότερα, εξέτασα κατά πόσο τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι (κατά τον Ενάγοντα) υπήρχε κάποια ουσιώδης εμπλοκή της Εναγόμενης 2 με τα γεγονότα, με τη βάση αγωγής που επικαλείται και τις αξιώσεις που εγείρονται. Έχω ήδη αναφερθεί συνοπτικά στην ένσταση του Ενάγοντα. Δεν διαπιστώνω αναφορές σε γεγονότα ή έγγραφα ικανά ώστε, εύλογα, να στοιχειοθετούν αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της Εναγόμενης
11. Επισυνάπτει ως τεκμήριο στην ένσταση την Πρόταση (συνταγμένη στη Ρωσική γλώσσα) και Αγγλική μετάφραση. Από το Αγγλικό κείμενο φαίνεται ότι αυτή αποστέλλεται από το «GHP Group on behalf and in the interests of Sergey Bogdanchikov (hereinafter referred to as "SB") and Sergey Zamyatin (hereinafter referred to as "SZ") hereby sends you this offer on the following terms». Το έγγραφο είναι σε επιστολόχαρτο στο οποίο αναγράφεται «GHP Group». Το Ρωσικό πρωτότυπο δεν υπογράφεται από οποιοδήποτε πρόσωπο εκ μέρους των προσφερόντων. Η μοναδική υπογραφή στο έγγραφο είναι αυτή του Ενάγοντα που δηλώνει ότι «I hereby accept this offer». Καμία αναφορά στην Εναγόμενη 2 υπάρχει στην Πρόταση. Με αυτά τα δεδομένα, δεν διακρίνω με ποιο τρόπο θα μπορούσε να εμπλέκεται στο αγώγιμο δικαίωμα της παράβασης της ισχυριζόμενης συμφωνίας η Εναγόμενη
12. Ούτε διακρίνω με ποιο τρόπο θα μπορούσε να διαταχθεί η πληρωμή αποζημιώσεων ή να αποδοθεί θεραπεία εναντίον της. Τα πιο πάνω με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ακόμα και εάν επιτραπεί η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης, οι παραλείψεις που εντοπίστηκαν σε σχέση με την Εναγόμενη 2, θα παραμείνουν. Καμία μαρτυρία υπάρχει που να τη συνδέει με τη βάση αγωγής που επικαλείται ο Ενάγοντας. Συνεπώς, δεν διακρίνω με ποιο τρόπο θα μπορούσε να περισωθεί η αγωγή και να προωθηθεί η υπόθεση σε ακρόαση στο βαθμό που αφορά την Εναγόμενη
13. Καταληκτικά, για τους λόγους που εξήγησα, κρίνω ότι η Έκθεση Απαίτησης δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της Εναγόμενης
14. Κρίνω επίσης ότι, στη βάση όσων επικαλείται ο Ενάγοντας στην ένσταση του, δεν υπάρχει έδαφος για κατάλληλες τροποποιήσεις ώστε να διασωθεί η αγωγή εναντίον της Εναγόμενης 2.Ενόψει αυτών των διαπιστώσεων, κρίνω ότι η αγωγή δεν μπορεί και δεν πρέπει να διατηρηθεί εναντίον της Εναγόμενης
15. Προχωρώ στους Εναγόμενους 1 και
16. Αναφορικά με αυτούς, υπάρχουν δικογραφημένοι ισχυρισμοί στην Έκθεση Απαίτησης, που τους συνδέουν με τη βάση αγωγής και δημιουργούν δικογραφικό έρεισμα για τις αξιώσεις που εγείρονται. Ίσως η διατύπωση της Έκθεσης Απαίτησης θα μπορούσε να ήταν καλύτερη. Όμως αυτή η διαπίστωση παραμένει. Η Έκθεση Απαίτησης περιλαμβάνει ισχυρισμούς για πράξεις και παραλείψεις τους και τους συνδέει με τα επίδικα θέματα. Ο πήχης για σκοπούς της Δ.27 Θ.3 δεν είναι ιδιαίτερα ψηλός. Στα πλαίσια αίτησης αυτής της φύσης το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει με γνώμονα το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης, εάν αποκαλύπτεται βάση αγωγής με κάποια προοπτική επιτυχίας[3]. Όπως εξηγήθηκε στην Χατζηκυριάκος ν Κυθρεώτη