Μαρίας Ποταμίτου ν. Εκδόσεις «Αρκτινος» Λίμιτεδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5956/15, 31/10/2024

Μαρίας Ποταμίτου ν. Εκδόσεις «Αρκτινος» Λίμιτεδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5956/15, 31/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 5956/15 ΜΕΤΑΞΥ: Μαρίας Ποταμίτου Ενάγουσας -και- 1. Εκδόσεις «Αρκτινος» Λίμιτεδ 2. Γιάννη Παπαδόπουλου 3. Λουκιανού Λυρίτσα Εναγόμενων Ημερομηνία: 31/10/2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Λ. Διομήδους Για Εναγόμενους: κα. Κ. Γεωργίου ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Εναγόμενος 3 με άρθρο του ημερομηνίας 3/12/2015, στην εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ», ιδιοκτησίας της Εναγόμενης 1 και εκδότη τον Εναγόμενο 2, αναφέρθηκε στην Ενάγουσα. Συνοπτικά κατέγραψε ότι είναι ιδιοκτήτρια περιουσίας που δεν δικαιολογείται από τα εισοδήματα της και ότι σχετικές καταγγελίες εναντίον της δεν εξετάστηκαν. Στο δημοσίευμα μάλιστα φαίνονται και φωτογραφίες από τον ιστότοπο Google Maps και το σπίτι της Ενάγουσας. Η Ενάγουσα υποστηρίζει ότι το δημοσίευμα είναι δυσφημιστικό για την ίδια και ότι οι Εναγόμενοι έδρασαν κακοβούλως. Αξιώνει αποζημιώσεις, επαυξημένες και τιμωρητικές, για δυσφήμιση (αιτητικό Α), επιζήμια ψευδολογία (αιτητικό Β) και παραβίαση του τεκμηρίου της αθωότητας και της ιδιωτικής και επαγγελματικής της ζωής (αιτητικό Γ), όπως και διάταγμα που να απαγορεύει τη δημοσίευση περαιτέρω δυσφημιστικών δηλώσεων από τους Εναγόμενους (αιτητικό Δ). Οι Εναγόμενοι απορρίπτουν ότι το δημοσίευμα είναι δυσφημιστικό, ενώ εγείρουν τις υπερασπίσεις της αλήθειας, του έντιμου σχολίου και του προνομίου υπό επιφύλαξη. Ο Εναγόμενος 2 είχε καταχωρήσει ξεχωριστεί Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση με την οποία αξίωνε αποζημιώσεις λόγω παραβίασης δικαιωμάτων του, δυνάμει του περί Προστασίας των Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Νόμου, του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου και των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων του. Η ανταπαίτηση του Εναγόμενου 2, δηλώθηκε ρητώς από τη συνήγορο του ότι δεν θα προωθηθεί, επομένως δεν αποτελεί επίδικο και δεν θα γίνει καμία περαιτέρω αναφορά σε αυτήν. Ειδικότερα η Ενάγουσα στην Έκθεση Απαίτησης της δικογραφεί τα προσόντα και την εμπειρία της. Καταγράφει αυτούσιο το επίδικο άρθρο όπως δημοσιεύτηκε από τους Εναγόμενους, υποστηρίζει ότι αυτό δημοσιεύτηκε και στη σελίδα των Εναγόμενων στο διαδίκτυο, με κοινωνούς σημαντικό αριθμό ατόμων στην Κύπρο και το εξωτερικό. Στην παράγραφο 9 της Έκθεσης Απαίτησης της καταγράφει το πως «προετοίμασε» τον αναγνώστη, το περιεχόμενο του επίδικου δημοσιεύματος. Στη συνέχεια δικογραφεί γιατί είναι πασιφανές ότι το δημοσίευμα αφορούσε την ίδια, γιατί κρίνει ως αναληθής τους εκεί ισχυρισμούς, αλλά και τι υπονοείται μέσω αυτού. Εκφέρει τη θέση της ότι οι Εναγόμενοι είναι ανεύθυνοι και δεν επέδειξαν «υπεύθυνη δημοσιογραφία», δυσφημίζοντας την και δημιουργώντας μεγάλη ζημιά στη φήμη, το όνομα και την υπόληψη της. Εγείρει ότι οι Εναγόμενοι έδρασαν κακοβούλως, γιατί η ίδια τον επίδικο χρόνο ερευνούσε φορολογικές υποθέσεις εταιρείας σχετιζόμενης με τον Εναγόμενο 2, ως Πρόεδρος Τριμελούς Επιτροπής. Ενώ αναφέρει ότι για λόγους που δεν αφορούν την υπό κρίση υπόθεση, οι φάκελοι χρεώθηκαν σε άλλο λειτουργό, υποστηρίζει ότι την 30/11/2015 εκδόθηκαν και στάλθηκαν στον Εναγόμενο 2 οι φορολογίες και ο τελευταίος προκάλεσε τη δημοσίευση του επίδικου άρθρου την 3/12/2015. Τέλος η Ενάγουσα εξηγεί ποια είναι τα αληθή γεγονότα σχετικά με το επίδικο δημοσίευμα, με λεπτομέρεια. Στην Υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι παραδέχονται τη δημοσίευση του επίδικου άρθρου, και τη θέση που κατείχε τον επίδικο χρόνο η Ενάγουσα, αλλά όχι τα υπόλοιπα προσόντα και εμπειρία της. Αφού αρνούνται τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας, καταγράφουν με λεπτομέρεια γιατί τα όσα περιέχονται στο επίδικο δημοσίευμα είναι ουσιωδώς αληθή. Εγείρεται η υπεράσπιση του εντίμου σχολίου, γιατί τα όποια σχόλια αφορούσαν θέματα που σχετίζονται με τον τρόπο που λειτουργοί του Δημόσιου γενικά και του Τμήματος Φορολογίας ειδικά ασκούν τα καθήκοντα τους, αλλά και καταγγελίες κατά τέτοιων λειτουργών. Υποστηρίζεται επίσης ότι το δημοσίευμα είναι προνομιούχο, αφού οι Εναγόμενοι είχαν ηθικό και κοινωνικό καθήκον να δημοσιεύσουν τα επίδικα, επέδειξαν κάθε δυνατή επιμέλεια στην λήψη, διασταύρωση και επαλήθευση των όσων καλόπιστα δημοσίευσαν και ζήτησαν να λάβουν τη θέση της Ενάγουσας, την οποία και δημοσίευσαν. Στην Απάντηση της η Ενάγουσα, ουσιαστικά αρνείται τους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης και επαναλαμβάνει τα όσα εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης. Τούτη εν πολλοίς είναι και η εικόνα των δικογράφων. Για σκοπούς περιορισμού των επίδικων θεμάτων, κρίνεται σκόπιμο να σημειωθεί ότι μέσω των δικογράφων, της αντεξέτασης μαρτύρων, αλλά και των θέσεων που προωθήθηκαν από τους διάδικους κατά τις τελικές τους αγορεύσεις, προκύπτουν παραδεκτά γεγονότα. Αυτά είναι τα ακόλουθα: Α. Δεν αμφισβητήθηκε η επίδικη δημοσίευση, όπως αυτή προκύπτει από το Τεκμήριο 3, ούτε ότι συντάκτης του άρθρου είναι ο Εναγόμενος 3, ιδιοκτήτες της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ» η Εναγόμενη 1 και εκδότης ο Εναγόμενος 2. Το επίδικο δημοσίευμα αναφέρεται ονομαστικώς στην Ενάγουσα. Β. Κατατέθηκε από κοινού το Τεκμήριο 14, με το οποίο βεβαιώνεται ότι το σύνολο των πωλήσεων της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ» παγκυπρίως την 3/12/2015 ήταν 3156 αντίτυπα. Γ. Δεν αμφισβητήθηκαν ακόμη τα όσα κατέθεσε η Ενάγουσα σε σχέση με την πείρα και την επαγγελματική της σταδιοδρομία. Παραδεκτό και από τα δικόγραφα έγινε το ότι η Ενάγουσα τον επίδικο χρόνο εκτελούσε καθήκοντα Προϊστάμενης Επαρχιακού Γραφείου Λευκωσίας του Τμήματος Φορολογίας. Δ. Κατά την επ' ακροατηρίω μαρτυρία έγινε παραδεκτό από αμφότερα τα μέρη ότι επιβλήθηκε φορολογία σε εταιρεία του Εναγόμενου 2, περί τον επίδικο χρόνο, για την οποία έγινε ένσταση και ακόμη εξετάζεται. Ε. Δεν αμφισβητήθηκε ακόμη το περιεχόμενο μιας σειράς από τεκμήρια που κατέθεσε η Ενάγουσα και άπτονται της ουσίας των επίδικων ισχυρισμών. Συγκεκριμένα: i. Από τα δικόγραφα έγινε παραδεκτό ότι η εταιρεία ΠΟΜΙΚΟ ΛΤΔ συστάθηκε περί το 1970, η μητέρα της Ενάγουσας ήταν εκ των μετόχων και αξιωματούχων της, ενώ ο πατέρας της Ενάγουσας περί τον Οκτώβριο 2014 απέκτησε τις μετοχές της εν λόγω εταιρείας και το 1996 έγινε διευθυντής της. Ο υιός της Ενάγουσας κατέστη μέτοχος και γραμματέας της εταιρείας ΠΟΜΙΚΟ ΛΤΔ τον Ιανουάριο 2016. ii. Έγινε παραδεκτό το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2, της κατάστασης μισθοδοσίας της Ενάγουσας και το περιεχόμενο επιστολής ημερομηνίας 30/5/2016 από τον Έφορο Φορολογίας προς την Ενάγουσα, μέρος του Τεκμηρίου 1. iii. Ακόμα έγινε παραδεκτό ότι στάλθηκαν οι επιστολές Τεκμήρια 4 και 5, από την Ενάγουσα. Στο περιεχόμενο αυτών άλλωστε στηρίχθηκε και σημαντικό μέρος της αντεξέτασης της Ενάγουσας. iv. Δεν αμφισβητήθηκαν οι ισχυρισμοί της Ενάγουσας, για τα ακίνητα σε Στρόβολο και Γαλάτα, όπως αναφέρονται στο επίδικο δημοσίευμα. Το ιστορικό δηλαδή της αγοράς τους, τα τετραγωνικά και οι τίτλοι ιδιοκτησίας Τεκμήρια 6 και 7. Ειδικότερα η εξοχική κατοικία στη Γαλάτα κτίστηκε σε 2 στάδια το 1968 και το 1975, ανακαινίστηκε το 1999 με περίπου £25,000 - £30,000 και αποκτήθηκε από την Ενάγουσα μέσω δωρεάς από τους γονείς της περί το 1992. Η γή εντός της οποία ανέγειρε την οικία της στο Στρόβολο αποκτήθηκε περί το 1991 από την Ενάγουσα. Απόκτησε το ½ της ακίνητης περιουσίας και μετά το διαχωρισμό εκδόθηκε τίτλος επ' ονόματι της για 1 οικόπεδο εμβαδού 1468 τ.μ. περίπου αξίας £45,000. Εντός του οικοπέδου όπου βρίσκεται η κατοικία υπάρχει και πισίνα. v. Τέλος καταδείχθηκε και δεν αμφισβητήθηκε ότι το όχημα της Ενάγουσας, αποπληρώνεται με δάνειο που έλαβε (Τεκμήριο 12). Στ. Δεν αμφισβητήθηκε από την Ενάγουσα ότι είχαν γίνει καταγγελίες εναντίον της από το Νοέμβριο του 2014 και προς τούτο απέστειλε τις σχετικές επιστολές, Τεκμήρια 4 και 5 στο Διευθυντή της. Το Τεκμήριο 4 έχει ημερομηνία 17/3/2015 και το Τεκμήριο 5 26/10/2015. Τα ως άνω ως παραδεκτά ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα καθίστανται και ευρήματα του Δικαστηρίου. Ως επίδικα, παραμένουν και αναδείχθηκαν τα ακόλουθα: Α. Οι ζημιές που υπέστη η Ενάγουσα από το επίδικο δημοσίευμα. Οι Εναγόμενοι υποστηρίζουν ότι το επίδικο άρθρο δεν ήταν δυσφημιστικό για την ίδια και υπήρξε υπερβολική ως προς τις ζημιές που υποστηρίζει ότι υπέστη. Β. Είναι επίσης επίδικο το ουσιωδώς αληθές των αναφορών του δημοσιεύματος, αλλά και το αν ισχύουν οι υπερασπίσεις του έντιμου σχολίου και προνομίου υπό επιφύλαξη. Γ. Επίδικο είναι ακόμα το αν οι Εναγόμενοι έδρασαν κακόβουλα. Δ. Εγείρεται ο ισχυρισμός από την Ενάγουσα ότι η προβολή των φωτογραφιών της οικίας της, παραβιάζει το δικαίωμα της στην ιδιωτική ζωή, κάτι με το οποίο διαφωνούν οι Εναγόμενοι. Κατέθεσε στο Δικαστήριο ένας μάρτυρας από κάθε πλευρά, ήτοι η Ενάγουσα και ο διευθυντής των Εναγομένων 1. Δεν θα παραθέσω με λεπτομέρεια τα όσα ισχυρίστηκε ο κάθε μάρτυρας, αφού το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας και τα έχω υπόψη μου. Έχω ακόμα αναγνώσει τις γραπτές αγορεύσεις των διαδίκων και αναφορά σε αυτές θα γίνεται όπου κρίνεται σκόπιμο. Προχωρώ στην ανάλυση και αξιολόγηση της μαρτυρίας, έχοντας υπόψη τα επίδικα θέματα, με σκοπό να καταστεί δυνατή η εξαγωγή διαπιστώσεων αναφορικά με τα πραγματικά, καθοριστικά για το αποτέλεσμα, γεγονότα[1]. Ως είναι νομολογιακά καθιερωμένο η αξιολόγηση λαμβάνει χώρα επί σημείων που αφορούν τα επίδικα θέματα[2]. Κρίνεται σκόπιμο να παρατεθεί το σύνολο του επίδικου δημοσιεύματος, όπως δημοσιεύτηκε την 3/12/2015 στην εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ», αφενός γιατί γίνεται παραδεκτό και αφετέρου για σκοπούς καλύτερης παρακολούθησης της απόφασης. Στην 1η σελίδα με τίτλο «Αντι Έρευνας, Περαιτέρω Αρμοδιότητες» και υπότιτλο «Ατεκμηρίωτο πόθεν έσχες στο Φόρο». Αναφέρονται τα εξής: «Για ένα χρόνο βρίσκονται στα συρτάρια του εφόρου Φορολογίας χωρίς να ερευνηθούν καταγγελίες εναντίον της ανώτερης λειτουργού Φόρου Εισοδήματος Μαρίας Ποταμίτου, επικεφαλής στο επαρχιακό γραφείο φόρου Λευκωσίας, αναφορικά με το πόθεν έσχες της. Μάλιστα, οι έρευνες για το πόθεν έσχες της κ. Ποταμίτου όχι μόνο δεν προχωρούν, αλλά η ίδια αναλαμβάνει επιπλέον καθήκοντα στο τμήμα. Όπως πληροφορείται ο «Π», με μηνιαίες καθαρές απολαβές 3.599 ευρώ, η κ. Ποταμίτου διαθέτει κατοικία με πισίνα που εκτείνεται σε τουλάχιστο τρία οικόπεδα στη Δασούπολη. ΣΕΛ.25» Στη δεξιά πλευρά του δημοσιεύματος στην 1η σελίδα απεικονίζεται έγχρωμη φωτογραφία της κατοικίας της Ενάγουσας. Στην 25η σελίδα, στο πάνω μέρος απεικονίζονται μία έγχρωμη φωτογραφία της κατοικίας της Ενάγουσας και στα δεξιά πανοραμική άποψη της κατοικίας της Ενάγουσας, από τον ιστότοπο Google Maps. Κάτω από τις φωτογραφίες γίνεται επεξήγηση αναφορικά με αυτές ως εξής: «Το εκτεινόμενο σε τουλάχιστον τρία οικόπεδα σπίτι στη Δασούπολη ανώτερης λειτουργού του Φόρου Εισοδήματος με ετήσιες απολαβές που δεν μπορούν να δικαιολογήσουν ανάλογη περιουσία. Στη διπλανή φωτογραφία, το ακίνητο της Μαρίας Ποταμίτου όπως εμφανίζεται στο Google Earth, όπου φαίνεται ότι επιπλέον το ακίνητο διαθέτει πισίνα.» Πιο κάτω στην ίδια σελίδα σε υπέρτιτλο αναφέρεται: « Με ακίνητο αξίας πέραν του εκατομμυρίου, σε τουλάχιστον τρία οικόπεδα στο Στρόβολο» Ο τίτλος αναφέρει «Πόθεν έσχες για φοροθέτρια» και ο υπότιτλος: «Ανώτερη λειτουργός του τμ. Φορολογίας, επικεφαλής στο επαρχιακό γραφείο Φόρου Λευκωσίας, καταγγέλλεται ότι διαθέτει ακίνητη περιουσία που δεν δικαιολογείται από τα 3,599 ευρώ που λαμβάνει μηνιαίως. Για ένα χρόνο στα συρτάρια του έφορου η έρευνα εναντίον της.» Το κυρίως κείμενο έχει ως εξής: «ΓΡΑΦΕΙ ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ ΛΥΡΙΤΣΑΣ Στα συρτάρια του Εφόρου Φορολογίας παραμένουν για έναν χρόνο οι καταγγελίες τις οποίες έκανε φορολογούμενος πολίτης γιο το πόθεν έσχες της ανώτερης λει­τουργού Φόρου Εισοδήματος Μαρίας Ποταμίτου, η οποία είναι επικεφαλής του επαρχιακού γραφείου Φόρου Λευκωσίας. Η πρώτη καταγγελία φορολογούμενου εναντίον της κ. Πσταμίτου έγινε με αφορμή, όπως υποστηρίζεται, εκβιασμούς της κ. Ποταμίτου εναντίον του. Με επιστολή του προς τον γενικό ελεγκτή τον Νο­έμβριο του 2014, η οποία κοινοποιήθηκε σε μια μεγάλη ομάδα αρμόδιων θεσμών και προσώπων, ανάμεσά τους ο υπουργός Οικονομικών, η επίτροπος Διοικήσεως και ο έφορος Φορολογίας, ο καταγγέλλων ζήτησε «να εξεταστεί περιουσιακά η λειτουρ­γός Μ. Ποταμίτου για να εξακριβωθεί αν δικαιολογείται η τεράστια περιουσία που κατέχει από έναν μηνιαίο κυβερνητικό μισθό που απολαμβάνει». Σύμφωνα με την καταγγελία, η εν λόγω ανώτερη λειτουργός Φόρου Εισοδήματος «έχει στην ιδιοκτησία της πολυτελή οικία στον Στρόβολο, όπου διαμένει, πέραν των 1.500 τ.μ., εξοχικό στη Γαλάτα και πολυτελές αυτοκίνητο». Παρά τη σοβαρότητα της καταγγελίας, όπως πληροφορείται ο «Π», η έρευνα στο τμήμα Φορολογίας, αλλά και σε άλλα αρμόδια τμή­ματα, δεν προχώρησε, και ο καταγγέλλων επανήλθε με νέες επιστολές προς αρμόδια πρόσωπα και θεσμούς τον Φεβρουάριο, τον Σεπτέμβριο, τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο του 2015. Δύο από αυτές τις επιστολές απευθύνονται ή/και κοινοποιούνται στους δύο αρμοδίους λειτουργούς του τμήματος Φορολογίας που εξετάζουν ανάλογες καταγγελίες. Καμία απάντηση δεν δόθηκε στην καταγγελία. Κάποιες από τις καταγγελίες κοινοποιήθηκαν και σε ΜΜΕ, περιλαμβανομένου και του «Π». Ο «Π» διερεύνησε το περιεχόμενο των καταγγε­λιών εναντίον της κ. Ποταμίτου, και εντόπισε πράγματι ότι το ακίνητο, το οποίο εμφανίζεται ως κατοικία της στον Στρόβολο, εκτείνεται σε τουλάχιστον τρία οικόπεδα σε μια από τις ακριβότερες περιοχές της Λευκωσίας. Όπως φαίνεται μάλιστα από την κάτοψη του ακινήτου σε λήψη Google Earth, το ακίνητο διαθέτει και πισίνα. Η κ. Ποταμίτου εμφανίζεται να είναι τοποθετημένη στην κλίμακα Α13(
2. ii)και ως εκ τούτου οι καθαρές μηνιαίες απολαβές τις καθορίζονται (μετά και τις περικοπές) στα 3.599 ευρώ. Πριν την επιβολή των έκτακτων εισφορών, οι απολαβές της καθορίζονταν ετησίως σε 47.267 ευρώ, ποσό το οποίο και πάλι δεν δικαιολογεί την αξία της ακίνητης περιουσίας της, με δεδομένο ότι δεν δί­νονται αρμόδιες απαντήσεις για το πόθεν έσχες της. Σιωπή και σενάρια Ο «Π» ζήτησε πρόσφατα από την επικεφαλής στο επαρχιακό γραφείο Φόρου Λευκωσίας να τοποθετηθεί για τις καταγγελίες που αφορούν το πόθεν έσχες της, ωστόσο η Μαρία Ποταμίτου αρνήθηκε να σχολιάσει οτιδήποτε για θέμα που χειρίζεται ο έφορος της, όπως ανέφερε. Όπως προκύπτει η κ. Ποταμίτου παραδέχθηκε ότι η έρευνα εναντίον της δεν έχει ολοκληρωθεί. Ωστόσο, μετά που έγινε η πρώτη καταγγελία εναντίον της τον Νοέμβριο του 2014 η κ. Μ. Ποταμίτου ανέλαβε επιπλέον καθήκοντα στο τμήμα της, εγείροντας εύλογα ερωτήματα για τη προθυμία των λειτουργών του τμήματος Φορολογίας και του εφόρου να ελέγξουν τη συνάφελφό τους. Πριν διακόψει την επικοινωνία με τον «Π», η κ. Ποταμίτου συνέδεσε το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον για το πόθεν έσχες της με φορολογικό έλεγχο προσώπων στον «Π», αναφορά που επιβεβαιώνει τουλάχιστον ότι η κ. Ποταμίτου χρησιμοποιεί τη θέση της για να κρύψει τις αιτιάσεις για το πόθεν έσχες της. Χαρακτηριστικά, ο φορολογούμενος που κατήγγειλε τη κ. Ποταμίτου γράφει σε μια από τις επιστολές του αναφορικά με το θέμα ότι η επαρχιακός Φόρου Λευκωσίας εκμεταλλεύεται τη θέση της, αποκαλώντας τον εαυτό της ως άτομο με εξουσία που της έδωσε το κράτος για να κλείνει τα στόματα όποιων την πολεμούν. Ο καταγγέλλων υποστηρίζει ότι η κ. Ποταμίτου χειρίστηκε την υπόθεση του αυθαίρετα, εκβιαστικά και εξευτελιστικά.» Στο μέσο της σελίδας, σε εσοχή ανάμεσα στο κυρίως δημοσίευμα καταγράφονται τα κάτωθι: «Σπίτι για εμπόριο καλλυντικών Έξω από την οικία της επικεφαλής του επαρχιακού γραφείου Φόρου Λευκωσίας βρίσκεται συχνά σταθμευμένο όχημα που ανήκει σε εμπορική εταιρεία. Το αυτοκίνητο φέρει το λογότυπο και το χρώμα γνωστής μάρκας καλλυντικών, εισαγωγέας των οποίων είναι η εταιρεία Pomico. Πρόκειται για εταιρεία που δραστηριοποιείται στην εισαγωγή καλλυντικών και στην προμήθεια επαγγελματιών με τα καλλυντικά της γνωστής γαλλικής μάρκας Guinot. Ο «Π» επικοινώνησε χθες με τα γραφεία της εν λόγω εταιρείας και ζήτησε να μιλήσει με την κ. Μαρία Ποταμίτου, για να λάβει απάντηση ότι η κ. Μαρία Ποταμίτου «δεν είναι μέσα». Ωστόσο, όταν ρωτήσαμε πότε θα είναι, η γραμματέας μας απάντησε ότι η κ. Ποταμίτου δεν έρχεται στην εταιρεία. Διευθυντής της εν λόγω εταιρείας εμφανίζεται ο πατέρας της κ. Ποταμίτου, Γεώργιος Ποταμίτης, ο οποίος είναι συνταξιούχος του ημιδημόσιου τομέα.» Η Ενάγουσα, ως η μόνη μάρτυρας που υποστήριξε ενώπιον του Δικαστηρίου την υπόθεση της, κατέθεσε γραπτή δήλωση, το Έγγραφο Α. Κατέθεσε τη μαρτυρία, τα έγγραφα που αναφέρονται παραπάνω, ως παραδεκτά και επανέλαβε τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης της. Η Ενάγουσα καταγράφει τη δική της άποψη για το πως μπορούσε να εκληφθεί το δημοσίευμα από τον αναγνώστη. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι αυτό ερμηνεύεται ως εξής: Ζητήθηκε εναντίον της έρευνα για το πόθεν έσχες της. Η έρευνα εκκρεμεί και δεν προωθείται. Τυγχάνει προστασίας από το Τμήμα Φορολογίας και συναδέλφους της, αφού αντί να διεκπεραιωθούν οι έρευνες, της ανατίθενται επιπλέον καθήκοντα. Διευκρίνισε ότι τα νέα καθήκοντα της δόθηκαν λόγω της ενοποίησης, όπως δόθηκαν σε όλους τους συναδέλφους της. Είναι τοποθετημένη στην Κλίμακα Α13 (ii), κατέχει κατοικία στο Στρόβολο σε 3 οικόπεδα και άλλη στη Γαλάτα, περιουσίες τις οποίες απόκτησε με αθέμιτα μέσα αφού ο μισθός της δεν δικαιολογεί την απόκτηση ανάλογης περιουσίας, με υπονοούμενο ότι χρηματίστηκε ή δωροδοκήθηκε ή έχει αδήλωτα ή παράνομα εισοδήματα. Εμπλέκεται σε ιδιωτική εταιρεία, του πατέρα της, η οποία διοικείται από την ίδια και οι εργασίες και διοίκηση διεξάγονται από την κατοικία της. Εκμεταλλευόμενη τη θέση που κατέχει στη δημόσια υπηρεσία εκβιάζει πρόσωπα της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ» με φορολογικό τους έλεγχο για την φίμωση τους στα θέματα αναφορικά με το πόθεν έσχες. Γενικά παρουσιάζεται ως άτομο ανέντιμο, ότι προβαίνει σε παράνομες δραστηριότητες με σκοπό το παράνομο κέρδος και ότι εκμεταλλευόμενη τη θέση της προβαίνει σε εκβιασμούς για να μην διερευνηθεί και τυγχάνει αδικαιολόγητης και αθέμιτης προστασίας από τις αρμόδιες αρχές. Υποστηρίζει επίσης ότι ο Εναγόμενος 2 κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ελάμβανε αθέμιτα πληροφορίες για την εξέλιξη της έρευνας που διεξήγετο εναντίον της και εναντίον της συνδεδεμένης με αυτόν εταιρείας. Ενημερώθηκε πρώτη φορά περί τον Φεβρουάριο του 2015 για τις εναντίον της ανώνυμες καταγγελίες. Ουδέποτε όμως λήφθηκε οποιαδήποτε απόφαση για διεξαγωγή έρευνας εναντίον της, πλην όμως ο τότε Έφορος του Τμήματος Φορολογίας τη φώναξε στο γραφείο του, την ενημέρωσε για τις εν λόγω ανώνυμες καταγγελίες και μάλιστα από που προέρχονται και τη ρώτησε τη θέση της, για να του αναφέρει ότι θα συμβουλευτεί τους δικηγόρους της και θα επανέλθει. Τότε του απέστειλε την επιστολή Τεκμήριο 4, στην οποία καταγράφονται νομικοί ισχυρισμοί και την επιστολή Τεκμήριο 5 ημερομηνίας 26/10/2015 όπου απαντά λεπτομερώς. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι καμιά πηγή εισοδήματος ή περιουσίας της δεν ήταν αδήλωτη. Ακόμα εισηγείται ότι οι Εναγόμενοι και ειδικά ο Εναγόμενος 2, στόχο είχε την έμμεση ή άμεση μετατόπιση των ευθυνών του και της εταιρείας του στο πρόσωπο της. Η Ενάγουσα συνδέει τη μετακίνηση της την 30/5/2016 με το επίδικο δημοσίευμα. Ανέφερε, δε, κατά την κυρίως της εξέταση ότι η αναφορά στη σχετική επιστολή ημερομηνίας 30/5/2016, μέρος του Τεκμηρίου 1, σε αναδιοργάνωση, είναι προσχηματική. Η επιστολή αυτή ετοιμάστηκε και της στάλθηκε, ισχυρίζεται, ενώ βρισκόταν στο εξωτερικό. Τέλος και αφού καταγράφει τα όσα στοιχεία άπτονται της αναφερόμενης στο επίδικο δημοσίευμα περιουσίας υποστηρίζει ότι δεν αποδόθηκαν και δεν γράφτηκαν επακριβώς τα όσα ανέφερε στον Εναγόμενο 3, ενώ δεν εκκρεμούσε έρευνα εναντίον της. Και αν ακόμα όμως εκκρεμούσε είναι θέμα που αφορά τον Έφορο και όχι τους δημοσιογράφους. Η Ενάγουσα αντεξεταζόμενη υπέπεσε σε σωρεία αντιφάσεων, οι οποίες άπτονται των επίδικων ζητημάτων. Οι αιτιάσεις της ήταν υπερβολικές, απαντώντας μονίμως περιαυτολογούσε, πλατειάζοντας και εκφεύγοντας από το νόημα της ερώτησης. Η υπεροψία της την ωθούσε σε βεβιασμένες και αντιφατικές απαντήσεις. Είναι γνωστό ότι θα πρέπει το Δικαστήριο να λαμβάνει υπόψη πως, δυνατόν ο αλαζόνας να είναι φιλαλήθης και ο ταπεινόφρων να ψεύδεται[3]. Στην προκειμένη περίπτωση όμως η Ενάγουσα, πέραν της αλαζονείας της, υπέπεσε και σε καίριες αντιφάσεις. Ειδικότερα, κατά την αντεξέταση της Ενάγουσας αναδείχθηκε ότι είχε προηγούμενη επικοινωνία με τους Εναγόμενους 1 και 2, η οποία αφορούσε άρθρο που θα δημοσίευαν για τον πρώην σύντροφο της, πολιτικό, και την εξαπάτηση της από αυτόν. Σε σχέση με τούτο αρχικά είπε ότι η επικοινωνία της με τους Εναγόμενους περιορίστηκε στο ότι την κάλεσε ο κ. Διονυσίου για να την ενημερώσει ότι δεν θα δημοσιευθεί το σχετικό άρθρο. Στη συνέχεια της αντεξέτασης όμως, καταδείχθηκε ότι η ίδια είχε στείλει στοιχεία για να στοιχειοθετήσει τα όσα επιθυμούσε να δημοσιευτούν, είχε συνάντηση με τον Εναγόμενο 2 και μάλιστα εξέφρασε και την απορία της για τη μη δημοσίευση. Εξέφρασε μάλιστα την πεποίθηση ότι ο Εναγόμενος 2 αποφάσισε να μην δημοσιευθεί το εν λόγω άρθρο. Ενώ δηλαδή αρχικά προσπάθησε να υποβαθμίσει την προηγούμενη σχέση της με τους Εναγόμενους σε μια τηλεφωνική επικοινωνία με τον κ. Διονυσίου, στη συνέχεια αναδείχθηκε η επιμονή της, μέσω συνάντησης και με τον Εναγόμενο 2 και αποστολής στοιχείων, για την δημοσίευση ενός άρθρου που να προέβαλλε την εξαπάτηση της από πολιτικό πρόσωπο. Σε ερώτηση αν είδε το επίδικο άρθρο δημοσιευμένο στο διαδίκτυο απάντησε «βεβαίως», ενώ η θέση της ήταν ότι συνεχίζει να δημοσιεύεται στο διαδίκτυο (Έγγραφο Α παρ. 9). Τελικά ανέφερε ότι η σχετική ενημέρωση της για δημοσίευση στο διαδίκτυο προέκυψε από γνωστούς της στο εξωτερικό, γιατί η ίδια δεν μπορούσε να το ξαναδεί. Ούτε αν είναι σήμερα διαθέσιμο το επίδικο δημοσίευμα στο διαδίκτυο μπορούσε να γνωρίζει, παρά τη σαφή αναφορά της στη γραπτή της δήλωση. Η αρχική, λοιπόν, βεβαιότητα και κατάφαση της Ενάγουσας, σχετικά με τη δημοσίευση στο διαδίκτυο και την σημερινή πρόσβαση του, κλονίστηκε καίρια κατά την αντεξέταση. Άλλη καίρια αντίφαση έχει να κάνει με το κίνητρο που η Ενάγουσα καταλογίζει στους Εναγόμενους, ήτοι την επιβολή φόρου σε εταιρείες του Εναγόμενου 2. Προσπάθησε τόσο μέσω του Εγγράφου Α όσο και με την επ' ακροατηρίω μαρτυρία της να καταδείξει ότι η ίδια ήταν το πρόσωπο που πρωτοστάτησε ή έστω επέβαλε αυτές τις φορολογίες. Στην παράγραφο (20.4) του Εγγράφου Α, αναφέρει ότι οι σχετικοί φάκελοι, χρεώθηκαν σε άλλο λειτουργό. Όταν κατά την αντεξέταση ερωτήθηκε πότε επεσυνέβη αυτό, απάντησε «Μετά το δημοσίευμα». Δήλωσε μάλιστα σίγουρη για αυτό. Όπως της υποδείχθηκε όμως, στην επιστολή Τεκμήριο 5, ημερομηνίας 26/10/2015, η ίδια αναφέρει ότι η εξέταση της υπόθεσης του Εναγόμενου 2, «δόθηκε» σε άλλους λειτουργούς. Στη συνέχεια προσπάθησε να εξηγήσει ότι συνέχισε να έχει σχέση με την υπόθεση καθώς την χειρίζονταν υφιστάμενοι της, ενώ τελικώς είπε ότι της αφαιρέθηκαν οι φάκελοι γιατί υπήρχαν οι καταγγελίες στις οποίες στηρίχθηκε το επίδικο δημοσίευμα. Τον επίδικο χρόνο δημοσίευσης του άρθρου δηλαδή, δεν ήταν η ίδια που επέβαλε φορολογία στη συνδεδεμένη με τον Εναγόμενο 2 εταιρεία. Αυτή είναι μια σαφής αντίφαση, η οποία ακουμπά τον πυρήνα του επιχειρήματος της Ενάγουσας για κακοβουλία και εξωγενές κίνητρο για να δημοσιευθεί το επίδικο άρθρο, κάποιες μέρες μετά την επιβολή φόρου στον Εναγόμενο 2, αφού δεν είναι η ίδια που χειριζόταν την υπόθεση τον επίδικο χρόνο. Από τον 10/2015 μάλιστα παραπονείτο στο Διευθυντή της, ότι την είχε απαλλάξει από τις υποθέσεις του Εναγόμενου 2, μεταξύ άλλων. Τούτο προσπάθησε να το καλύψει αναφερόμενη στην εμπειρία και τη διοικητική της θέση, για να παραδεχθεί όμως, τελικώς, ότι οι εναντίον τις καταγγελίες οδήγησαν στο να απωλέσει την ευθύνη επιβολής φορολογίας στην συνδεδεμένη με τον Εναγόμενο 2 εταιρεία. Πολλοί από τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας παρέμεναν ατεκμηρίωτοι ή το σκεπτικό τους εκφεύγει από τα λογικά πλαίσια. Ανέφερε ότι ο Εναγόμενος 2, είχε πρόσβαση και ελάμβανε αθέμιτα πληροφορίες για την εξέλιξη της έρευνας εναντίον της εταιρείας του. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι τούτο προκύπτει από πάμπολλα δημοσιεύματα της εφημερίδας. Κανένα τέτοιο δημοσίευμα δεν υποδείχθηκε, ούτε καν ισχυρισμός για επαναληπτικότητα των δημοσιευμάτων τέθηκε με τον οποιοδήποτε τρόπο ενώπιον του Δικαστηρίου, ούτε δικογραφήθηκε. Από την άλλη η ίδια παραδέχθηκε ότι το περιεχόμενο των εναντίον της καταγγελιών είχε γίνει γνωστό σε «οποιονδήποτε μπορεί κάποιος να σκεφτεί. Εφημερίδες, πολιτικούς προϊστάμενους, κυβερνητικών τμημάτων, όπως στον Γενικό Ελεγκτή». Επομένως δεν χρειαζόταν κάποιος να έχει πρόσβαση στο ενδότερα του τμήματος της για να γνωρίζει τις εναντίον της καταγγελίες, αφού αυτές είχα γνωστοποιηθεί σε ευρύ φάσμα ατόμων και στη βάση αυτών δημοσιεύθηκε το επίδικο άρθρο. Η Ενάγουσα στάθηκε στη χρονική συγκυρία, στο χρόνο δημοσίευσης. Αν και παραδέχθηκε την ύπαρξη εναντίον της καταγγελιών, τις οποίες το δημοσίευμα καταγράφει, υποστηρίζει ότι η δημοσίευση του 3 μέρες μετά την επιβολή φορολογίας σε συνδεδεμένη με τον Εναγόμενο 2 εταιρεία καταδεικνύει κακοπιστία, αφού οι καταγγελίες είχαν γίνει από το Νοέμβριο του 2014. Τούτη η θέση όμως δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, αφού όπως καταδεικνύεται από το Τεκμήριο 15 οι καταγγελίες ναι μεν ξεκίνησαν το Νοέμβριο του 2014, αλλά συνεχίστηκαν μέχρι τον Ιανουάριο του 2016, με αλλεπάλληλες επιστολές, κοινοποιημένες και στο Γενικό Ελεγκτή. Η επί της ουσίας απάντηση της Ενάγουσας, έλαβε χώρα τέλη Οκτωβρίου του 2015, Τεκμήριο 5, ενώ ακολούθησε η σχετική έρευνα από τους Εναγόμενους πριν τη δημοσίευση του άρθρου. Δεν ήταν λοιπόν, τέτοια η χρονική απόκλιση μεταξύ καταγγελιών και δημοσιεύματος, ως εισηγείται η Ενάγουσα, που να δεικνύει αλλότριο κίνητρο. Αν κάποιος, δε, φάνηκε να λειτουργεί ρεβανσιστικά, από την ενώπιον μου μαρτυρία, αυτή ήταν η Ενάγουσα, με πλήθος υποτιμητικών αναφορών και κατηγορώ για τους συναδέλφους της και άλλους τόσο ενώπιον του Δικαστηρίου όσο και στην επιστολή της Τεκμήριο 5. Σε καμία, πάντως, περίπτωση δεν καταδείχθηκε η όποια ουσιαστική εμπλοκή του Εναγόμενου 2 στη συγγραφή και δημοσίευση του επίδικου άρθρου. Ασυνεπής ήταν η στάση της και ως προς τη μετακίνηση της την 30/5/2016, μέρος του Τεκμηρίου 1. Στην Έκθεση Απαίτησης της αναφέρει ότι η μετακίνηση της έγινε λόγω αναδιοργάνωσης. Στο Έγγραφο Α αναφέρει ότι μετακινήθηκε λόγω των επίδικων. Τελικά κατά την επ' ακροατηρίω μαρτυρία της ανέφερε ότι είναι ένα «πακέτο γεγονότων» που πυροδότησαν τη μετακίνηση της. Στο Τεκμήριο 5, εξάλλου, τον Οκτώβρη του 2015 η ίδια η Ενάγουσα αναφέρεται σε πιέσεις που δεχόταν από τότε ο Έφορος για μετακίνηση της. Η Ενάγουσα δηλαδή παλινωδεί σχετικά με το λόγο που μετακινήθηκε, αναφερόμενη σε διαφορετικό λόγο σε κάθε περίσταση, συγκεράζοντας τους τελικώς ως ένα πακέτο λόγων. Εν πάση περιπτώσει η μετακίνηση της έγινε 7 μήνες μετά το επίδικο δημοσίευμα και ενώ μαίνονταν «μάχες» στο τμήμα της, όπως επανειλημμένως είπε, επομένως δεν μπορεί να κριθεί ότι το δημοσίευμα ήταν ο λόγος της μετακίνησης της όπως τον ισχυρίστηκε στο Έγγραφο Α. Η θέση της Ενάγουσας ήταν πως εκείνο που είπε στον Εναγόμενο 3 που της τηλεφώνησε πριν δημοσιευθεί το επίδικο άρθρο ήταν ότι ουδέποτε τέθηκε θέμα πόθεν έσχες εναντίον της, αλλά ακόμα και να τίθετο, ήταν θέμα Εφόρου. Ό,τι τέθηκε στο επίδικο άρθρο είναι ότι αρνήθηκε να σχολιάσει οτιδήποτε για θέμα που χειρίζεται ο Έφορος της, αλλά παραδέχθηκε ότι η έρευνα εναντίον της δεν έχει ολοκληρωθεί. Η πραγματικότητα είναι πιο κοντά στο ότι καταγράφεται στο άρθρο, αφού από τις επιστολές που η ίδια η Ενάγουσα απέστειλε στον Έφορο, Τεκμήρια 4 και 5, προκύπτει να της ζητήθηκαν έστω εξηγήσεις, σχετικά με τις εναντίον της καταγγελίες. Χαρακτηριστικό είναι ότι στο Τεκμήριο 4 θέτει νομολογία του ΕΔΔΑ και την αναλύει αναφερόμενη στον εαυτό της όχι ως διερευνώμενη αλλά ως «κατηγορούμενη». Στο Τεκμήριο 5, δε, ρητώς αναφέρει ότι της ζητήθηκε να δώσει γραπτές εξηγήσεις για τα θέματα της καταγγελίας και μάλιστα προς τούτο συμβουλεύτηκε δικηγόρο. Τέλος στο Τεκμήριο 15 στην παράγραφο (γ), η Ελεγκτική Υπηρεσία αναφέρεται σε απαντητική επιστολή από το Τμήμα Φορολογίας, όπου παρατίθενται, μεταξύ άλλων, «τα αποτελέσματα της διερεύνησης», των καταγγελιών, πάντα με αναφορά στην Ενάγουσα. Από τα ως άνω προκύπτει ότι βρισκόταν σε εξέλιξη διερεύνηση των καταγγελιών εναντίον της Ενάγουσας, κάτι που η ίδια αρνήθηκε, σε αντίφαση με το περιεχόμενο των ως άνω τεκμηρίων. Της ζητείτο να δώσει εξηγήσεις για τις εναντίον της καταγγελίες, η ίδια απάντησε με δύο επιστολές της και το Τμήμα της απέστειλε αποτελέσματα της διερεύνησης στην Ελεγκτική Υπηρεσία. Είναι σαφές λοιπόν ότι λάμβανε χώρα διερεύνηση εναντίον της, όπως το δημοσίευμα κατέγραψε και σε αντίφαση με τη θέση της Ενάγουσας. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η Ενάγουσα τοποθετείτο με βεβαιότητα σε ζητήματα που τελικά δεν γνώριζε ή γνώριζε ότι οι ισχυρισμοί της δεν ίσχυαν. Το πως η ίδια εξέλαβε το δημοσίευμα ενείχε μια υπερβολή, καθώς εξέφρασε την άποψη ότι την παρουσίαζε ως κλέφτρα, κάτι που δεν συνάγεται ούτε με την πλέον ευρεία ερμηνεία του. Αναλόγως υπερβολική ήταν και στη θεώρηση των συνεπειών του δημοσιεύματος, έχοντας την ατεκμηρίωτη άποψη ότι το επίδικο άρθρο ήταν η αιτία ή έστω συντέλεσε στη μετακίνηση της έξι μήνες μετά. Και τούτο ενώ η ίδια προειδοποιούσε από τον Οκτώβριο, δύο μήνες σχεδόν πριν το δημοσίευμα, ότι επίκειται μετακίνηση της, ενώ είχε αφαιρεθεί από την εξέταση υποθέσεων, μεταξύ άλλων και της εταιρείας του Εναγόμενου 2. Έβλεπε παντού κίνητρα για να χάσει η ίδια προαγωγές και θέσεις ισχύος, τις οποίες άξιζε, ως κορυφαία υπάλληλος όπως τόνιζε η ίδια ότι θεωρεί τον εαυτό της, με κάθε ευκαιρία. Η υπερβολική αυτή στάση της, σε συνδυασμό με το πλήθος αντιφάσεων της που καταδείχθηκαν, καθιστούν τη μαρτυρία της ως μη αποδεκτή, αφού δεν μπορεί να αποτελέσει στέρεο βάθρο γεγονότων. O κ. Διονύσης Διονυσίου, ΜΥ 1, κατέθεσε εκ μέρους και των τριών Εναγόμενων. Είναι ο διευθυντής της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ», ενώ το 2015 ήταν σύμβουλος έκδοσης της. Είναι δημοσιογράφος από το 1985, ενώ παραδέχεται ότι το επίδικο δημοσίευμα συνέταξε ο Εναγόμενος 3, συντάκτης τότε στην εφημερίδα. Ο ΜΥ 1 ήταν ενήμερος για τη σύνταξη και δημοσίευση του. Επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρονται στην υπεράσπιση του αλλά και τα όσα τους έκαναν να πιστεύουν ότι το ζήτημα είναι σοβαρό και δημοσίου ενδιαφέροντος. Συγκεκριμένα η Ενάγουσα είχε καταγγελίες εναντίον της και αυτές δεν είχαν διερευνηθεί μετά την πάροδο ενός έτους. Η κατοικία της Ενάγουσας στο Στρόβολο βρίσκεται κτισμένη σε έκταση που καλύπτει περί τα 3, κανονικών διαστάσεων οικόπεδα, μαζί με πισίνα. Σε αυτό το πλαίσιο κατέγραψαν τις λεπτομέρειες και δημοσίευσαν τη φωτογραφία του σπιτιού και όχι για να παραβιάσουν οποιαδήποτε δικαιώματα της Ενάγουσας. Χαρακτήρισε ως καλόπιστο λάθος την αναφορά σε κλίμακα 13 παρά 14 (ιι), αλλά γεγονός παραμένει ο καθαρός μισθός της Ενάγουσας. Είχαν διαπιστώσει ότι έξω από την οικία της βρισκόταν συχνά σταθμευμένο όχημα με το λογότυπο μάρκας καλλυντικών, εισαγωγέας των οποίων ήταν συγκεκριμένη εταιρεία. Διευθυντής της εν λόγω εταιρείας τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο πατέρας της Ενάγουσας. Επικοινώνησαν με τα γραφεία της και ζήτησαν να μιλήσουν με την Ενάγουσα. Το άτομο που απάντησε το τηλέφωνο είπε ότι αυτή δεν είναι μέσα και όταν ρωτήθηκε πότε θα είναι, απάντησε ότι η Ενάγουσα δεν έρχεται στην εταιρεία. Η στιχομυθία αυτή καταγράφηκε στο επίδικο άρθρο. Η εφημερίδα επικοινώνησε και με την ίδια την Ενάγουσα και της ζήτησε να τοποθετηθεί επί των καταγγελιών που την αφορούν και κατέγραψαν τα όσα ανέφερε. Ο ΜΥ 1 παραδέχεται ότι στο επίδικο άρθρο περιέχονται, πέραν από γεγονότα, και σχόλια. Αυτά είναι τα εξής: ο τίτλος στη σελίδα 1 «Ατεκμηρίωτο πόθεν έσχες στον Φόρο», ο τίτλος «Αντί έρευνας, περαιτέρω αρμοδιότητες», η δήλωση ότι οι καταγγελίες παραμένουν στα συρτάρια του Έφορου Φορολογίας για ένα χρόνο, ο τίτλος «Σπίτι για εμπόριο καλλυντικών» και «Σιωπή και σενάρια» και το ευρύτερο σχόλιο ότι στην απουσία εξέτασης των καταγγελιών αρμοδίως, είναι εύλογο και δυνατόν να δημιουργούνται ερωτηματικά που εγείρονται στις καταγγελίες σε σχέση με την περιουσία και τα δεδομένα του μισθού της Ενάγουσας. Θεωρεί ως καθήκον τους ως δημοσιογράφοι να εκφέρουν την άποψη τους. Τονίζει ότι συχνά ασχολούνται με θέματα που αφορούν λειτουργούς του Τμήματος Φορολογίας και τον τρόπο που αυτοί ασκούν τα καθήκοντα τους. Εφόσον υπήρξαν καταγγελίες κατά λειτουργού του Τμήματος Φορολογίας, στις οποίες εγείρονταν ερωτηματικά για το κατά πόσον οι απολαβές του μπορούσαν να δικαιολογήσουν την προσωπική του περιουσία, ενώ εκ της θέσεως του είχε την εξουσία, να λαμβάνει σημαντικές αποφάσεις, έκριναν το θέμα ως δημοσίου ενδιαφέροντος. Η καταγγελία στάληκε στον Γενικό Ελεγκτή, με κοινοποίηση σε διάφορους άλλους φορείς του κράτους ενώ στην συνέχεια ακολούθησαν και άλλες. Οι καταγγελίες εκτείνονταν σε χρονική διάρκεια ενός χρόνου, μέχρι το επίδικο δημοσίευμα χωρίς επίσημη απάντηση σε αυτές ή διερεύνηση τους, κατά τρόπο που όχι μόνο δημιουργούσε ερωτηματικά για την στάση των αρμοδίων αρχών, αλλά άφηνε χώρο στον κάθε πολίτη να πιθανολογεί τους λόγους, ως υποστηρίζει. Κατά την κυρίως του εξέταση αναφέρθηκε στον τρόπο λειτουργίας της εφημερίδας. Είπε ότι περί το απόγευμα κάθε μέρας γίνεται μια συνάντηση στην οποία συμμετέχει τόσο υπό τη σημερινή του ιδιότητα όσο και υπό την ιδιότητα του τον επίδικο χρόνο. Εκεί συνοψίζονται τα θέματα, τα οποία δημοσιεύονται την επομένη και λαμβάνεται τελική απόφαση. Κάθε συντάκτης είναι υποχρεωμένος να παρουσιάσει το άρθρο του, να απαντήσει ερωτήσεις της αρχισυνταξίας και της διεύθυνσης και έτσι με αυτόν τον τρόπο μπορούσε να στηθεί το πρωτοσέλιδο και η βάση της θεματολογίας της επόμενης μέρας. Έτσι ήταν ενήμερος για το επίδικο άρθρο. Είπε και παρέμεινε αναντίλεκτο, ότι το επίδικο άρθρο είχε δημοσιευθεί στο διαδίκτυο, για μικρό χρονικό διάστημα όμως. Αναφορικά με το άρθρο που θα δημοσιευόταν αναφορικά με την εξαπάτηση της Ενάγουσας από δημόσιο πρόσωπο είπε ότι η τελευταία είχε γνωριστεί με κάποιον εκ των αρχισυντακτών. Παρουσίασε μια ιστορία εξαπάτησης της από έναν πολιτειακό αξιωματούχο. Η Ενάγουσα προσκόμισε κάποια στοιχεία, τα μελέτησαν και σκέφτηκαν τρόπους να παρουσιάσουν το θέμα. Ο ίδιος τελικά ανέλαβε την ευθύνη και κάλεσε την Ενάγουσα, για να της πει ότι δεν είναι σωστό να προβούν στη δημοσίευση, γιατί θα ήταν «ένα τεράστιο ξεκατίνιασμα που δεν θα βοηθούσε την ίδια». Ο Εναγόμενος 2 δεν είχε απαγορεύσει τη δημοσίευση, όλοι μαζί το είχαν αποφασίσει. Όπως διευκρίνισε αντεξεταζόμενος ο ΜΥ 1 σε πολλές από τις προαναφερόμενες απογευματινές συναντήσεις, ο Εναγόμενος 2 δεν ήταν παρόν. Ο ΜΥ 1 ήταν ειλικρινής. Προέβαινε σε τοποθετήσεις, οι οποίες πολλές φορές δεν υποστήριζαν την υπόθεση της υπεράσπισης. Συγκεκριμένα παραδέχθηκε ότι ο τίτλος «Σπίτι για εμπόριο καλλυντικών» μπορεί να ήταν κακό, ατυχές σχόλιο, ότι είχε συνομιλήσει πριν εμφανιστεί στο Δικαστήριο με τους Εναγόμενους 2 και 3 για να φρεσκάρει τη μνήμη του και ότι δεν μπορεί να γνωρίζει την ακριβή συνομιλία Ενάγουσας με τον Εναγόμενο 3. Περαιτέρω δεν αμφισβήτησε το ότι η Ενάγουσα έχει προβεί σε δήλωση του συνόλου της περιουσίας της, για φορολογικούς σκοπούς. Κατά τα άλλα δεν μπορεί να του πιστωθεί το γεγονός ότι δεν παρουσίασε τις καταγγελίες εναντίον της Ενάγουσας. Αυτές παραδεκτώς έλαβαν χώρα, σε αυτές απαντά η Ενάγουσα στο Τεκμήριο 5 και για αυτές παρουσίασε το Τεκμήριο 15, ο ΜΥ 1, επιστολή της Ελεγκτικής Υπηρεσίας όπου επιβεβαιώνεται η λήψη 10 καταγγελιών εναντίον της Ενάγουσας, στο διάστημα από το Νοέμβριο του 2014 μέχρι τον Ιανουάριο του 2016. Εντίμως ο ΜΥ 1 είπε ότι έψαξε αλλά δεν βρήκε τις εν λόγω καταγγελίες, παρά ταύτα από την απάντηση της Ενάγουσας, Τεκμήριο 5, προκύπτει ότι αυτές είχαν περιεχόμενο ανάλογο με αυτό που αποκαλύπτει το επίδικο δημοσίευμα. Είναι σύνηθες, όπως επίσης ανέφερε, να αποστέλλονται ανώνυμες καταγγελίες στην εφημερίδα, ενώ η ίδια η Ενάγουσα είχε παραδεχθεί ότι οι καταγγελίες είχαν κοινοποιηθεί ευρέως. Υποστήριξε ότι στο επίδικο άρθρο δεν κατηγόρησαν την Ενάγουσα ότι φοροδιαφεύγει, αλλά αναφέρθηκαν καλοπροαίρετα στις καταγγελίες. Οι ίδιοι μάλιστα προέβησαν στη δική τους ανεξάρτητη έρευνα. Πήγαν είδαν το σπίτι, επιχείρησαν να μιλήσουν με την Ενάγουσα, είδαν έξω το αυτοκίνητο της εταιρείας και προέβησαν σε έρευνα στον έφορο εταιρειών, για να ανεύρουν ότι ανήκει σε συγγενικά της πρόσωπα, ενώ τηλεφώνησαν στην εταιρεία, καταγράφοντας το τι τους ειπώθηκε. Δεν στηρίχθηκαν, απλώς, σε μια ανώνυμη καταγγελία, αλλά διερεύνησαν το περιεχόμενο της και ότι ανηύραν το περιέλαβαν στο επίδικο άρθρο. Εξήγησε ότι ο υπολογισμός και η αναφορά σε τρία οικόπεδα, είναι επειδή θεωρεί ότι ένα κανονικό οικόπεδο είναι της τάξεως των 500 τετραγωνικών μέτρων και η κατοικία της Ενάγουσας έχει έκταση 1468. Εξήγησε ότι στο δημοσίευμα αναφέρονται οι καθαρές απολαβές της Ενάγουσας και ακόμα και αν λαμβάνει κάτι περαιτέρω η διαφορά δεν είναι σημαντική ούτε αλλάζει την εικόνα. Εξήγησε ότι το αντικείμενο της έρευνας τους ήταν η Ενάγουσα και για αυτήν έγραψαν ότι έλαβε περισσότερα καθήκοντα, χωρίς να αναφερθούν στους υπόλοιπους συναδέλφους της. Εξήγησε ότι εκείνο που τους ανέφερε ο Εναγόμενος 3 στη σύσκεψη είναι ότι δεν τους μιλά η Ενάγουσα, δεν είναι δηλαδή συνεργάσιμη για να εκφέρει τη θέση της, γι' αυτό άλλωστε και δεν ζήτησαν την άδεια της για να φωτογραφήσουν το σπίτι της. Αξίζει σε αυτό το σημείο να αναφερθεί ότι ενώ η Εναγόμενη παραδέχεται ότι είναι με τον Εναγόμενο 3 που συνομίλησε (Έγγραφο Α παρ.