Margia Mabini Soriano ν. Χαλετ Ντεπιάνι κ.α., Αρ. Αγωγής 1770/2017, 19/11/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Π. Αγαπητού, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1770/2017 Μεταξύ:
- Margia Mabini Soriano Ενάγουσας -και-
- Χαλετ Ντεπιάνι
- AIG EUROPE LTD Εναγόμενων Αίτηση με ειδοποιήση υπό των Εναγόμενων - Αιτητών για έκδοση διατάγματος αναστολής μέτρων εκτέλεσης ημερομηνίας 14.03.2024 Ημερομηνία: 19η Νοεμβρίου, 2024 Για τους Εναγόμενους - Αιτητές: κος Σ. Φλουρέντζος (για να λάβει την Απόφαση, κος Χ. Δημητριάδης) Για την Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση: κος Κ. Λιασίδης Απόφαση (Η απόφαση του Δικαστηρίου αποστέλλεται στους δικηγόρους των διαδίκων με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και θεωρείται δημόσια απαγγελθείσα) Στις 22.11.23 το Δικαστήριο, υπό άλλη σύνθεση, εξέδωσε Απόφαση υπέρ της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση (η «Καθ' ης η Αίτηση») και εναντίον των Εναγόμενων - Αιτητών (οι «Αιτητές») για τα ποσά των €1275,13 ως ειδικές αποζημιώσεις και €5000 ως γενικές αποζημιώσεις (η «Απόφαση»). Επιδίκασε συναφώς υπέρ της, δικηγορικά έξοδα και τόκους. Από την Απόφαση οι Αιτητές δεν έμειναν ικανοποιημένοι και καταχώρισαν έφεση. Επειδή η Καθ' ης η Αίτηση, μέσω των δικηγόρων της ζήτησε την εκτέλεση της Απόφασης, αλλά και επειδή έλαβε και σχετικά προς τούτο μέτρα, οι Αιτητές, καταχώρησαν δύο αιτήσεις: Μονομερή αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος αναστολής των μέτρων εκτέλεσης που λήφθηκαν εναντίον της Αιτήτριας 2 μέχρι εκδίκασης της έφεσης, και δια κλήσεως αίτηση με την οποία, κατ' ουσία, ζητούσαν την πλήρη αναστολή της εκτέλεσης και πάλι μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Στη βάση της μονομερούς τους αίτησης, οι Αιτητές, εξασφάλισαν Διάταγμα του Δικαστηρίου, υπό την παρούσα σύνθεση, με το οποίο αναστάλθηκε η εκτέλεση της Απόφασης εναντίον της Αιτήτριας 2 μέχρι εκδίκασης της δια κλήσεως Αίτησής τους (η «κρίσιμη Αίτηση») ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Με την εμφάνιση δικηγόρων για την Καθ' ης η Αίτηση στη διαδικασία, δηλώθηκε από κοινού ότι δεν θα καταχωρείτο ένσταση στη μονομερή αίτηση και όπως εκδικαστεί η κρίσιμη Αίτηση το αποτέλεσμα της οποίας θα ήταν και καθοριστικό για την τύχη του εκδοθέντος Διατάγματος, στην οποία και η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση εν τέλει καταχώρισε ένσταση. Η κρίσιμη Αίτηση στηρίχθηκε στους, πλέον, παλαιούς θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.35 θθ 18 κα 19, Δ.48 θθ 1-4, 8 και 9, Δ.40 θ7(β), 11 και 15 και στα Άρθρα 29 και 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Συνοδεύτηκε με ένορκη δήλωση υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Αιτητές. Τη συνοψίζω ως ακολούθως: Οι Αιτητές καταχώρισαν έφεση στην Απόφαση μέσω των δικηγόρων τους. Οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση τους απέστειλαν επιστολή για να συμμορφωθούν με το αποτέλεσμα της Απόφασης, στην οποία επιστολή οι δικηγόροι των Αιτητών απάντησαν και εισηγήθηκαν, ως κατ' εκείνους ορθότερο, όπως οι διάδικοι αναμένουν το αποτέλεσμα της έφεσης, εκφράζοντας παράλληλα την πεποίθησή τους περί ανατροπής της πρωτόδικης κρίσης. Οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση δεν αποδέχθηκαν την εισήγηση των αντιδίκων και επέμεναν στην πληρωμή του εξ Αποφάσεως χρέους, προχωρώντας μάλιστα στις 11.3.24 σε επίδοση επιστολής απαίτησης στη βάση του Άρθρου 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 προς την Αιτήτρια 2 και αίτησης για οικονομική έρευνα - η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, εκκρεμεί ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου -. Για τους πιο πάνω λόγους οι Αιτητές καταχώρισαν τόσο τη μονομερή όσο και την κρίσιμη Αίτηση στις 14.03.
- Κατά την ομνύουσα, η επιμονή της Καθ' ης η Αίτηση να εισπράξει το εξ αποφάσεως χρέος φανερώνει ότι δεν πρόκειται να το επιστρέψει σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης. Η ανησυχία της εντείνεται από το γεγονός ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν είναι κύπρια υπήκοος, αλλά Φιλιππινέζα και δεν διαθέτει περιουσία στην Κύπρο. Αντίθετα η Αιτήτρια 2 είναι φερέγγυα ασφαλιστική εταιρεία που διαθέτει περιουσία και είναι έτοιμη, σε περίπτωση έγκρισης της κρίσιμης Αίτησης, να παραχωρήσει τραπεζική εγγύηση για το εξ Αποφάσεως χρέος προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση, ενώ για τα δικηγορικά έξοδα αυτά πρόκειται να καταβληθούν αμέσως, νοουμένου ότι οι συνήγοροι της Καθ' ης η Αίτηση δεσμευθούν στην επιστροφή τους σε περίπτωση που οι Αιτητές επιτύχουν ενώπιον του Εφετείου. Η Απόφαση, η αλληλογραφία, η έφεση και οι επιδοθείσες διαδικασίες επισυνάφθηκαν ως Τεκμήρια 1 έως 4 στην Αίτηση αντίστοιχα. Με την ένστασή της η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση ήγειρε 14 λόγους για τους οποίους, τόσο τυπικά όσο και ουσιαστικά, η κρίσιμη Αίτηση πάσχει και πρέπει ν' απορριφθεί. Προωθείται, μεταξύ άλλων, ότι οι Αιτητές δεν στοιχειοθέτησαν τη συνδρομή ειδικών περιστάσεων ή οποιαδήποτε πιθανή ανεπανόρθωτη βλάβη για να δικαιούνται να επωφεληθούν παρέκκλισης από τον κανόνα εκτελεστότητας της Απόφασης, αλλ' ούτε και ότι η έφεση έχει καλή πιθανότητα επιτυχίας ούτε ότι θα καταστεί άνευ αντικειμένου εάν επιτύχει. Η Αιτήτρια 2 είναι αλλοδαπή εταιρεία που δεν απέδειξε την ικανότητά της να αποπληρώσει το εξ Αποφάσεως χρέος, ενώ, αντίθετα, η Καθ' ης η Αίτηση είναι φερέγγυα. Την ένσταση στήριξε ένορκη δήλωση δικηγόρου του γραφείου που εκπροσωπεί την Καθ' ης η Αίτηση και στην οποία αναφέρονται μεταξύ άλλων ότι η θέση της πλευράς των Αιτητών για να μην αποπληρωθεί το εξ αποφάσεως χρέους ήταν χωρίς οποιαδήποτε βάσιμη ή ουσιαστική αιτιολογία. Η Καθ' ης η Αίτηση πράγματι έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους της όπως προχωρήσουν στην εκτέλεση της Απόφασης. Η έφεση καταχωρίστηκε στις 29.12.23 επιδόθηκε στην Καθ' ης Αίτηση 4 μήνες μετά την καταχώρισή της, ενώ η κρίσιμη Αίτηση καταχωρίστηκε περί τους 3 μήνες μετά, καθυστέρηση που, κατά την ομνύουσα, δεικνύει ότι πρόθεση των Αιτητών είναι να παρακωλύσουν τη δικαιοσύνη. Η δε έφεση, επί της ουσίας, δεν συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες επιτυχίας μια και εδράζεται σε λόγους που άπτονται θεμάτων αξιολόγησης της μαρτυρίας και ύψους αποζημιώσεων, στα οποία το Εφετείο σπάνια επεμβαίνει. Η Καθ' ης η Αίτηση ζει και εργάζεται για τουλάχιστον 10 συναπτά έτη στην Κύπρο και διατηρεί τραπεζικό λογαριασμό στον οποίο εισπράττει τον μισθό της και η επιμονή της στην είσπραξη του εξ Αποφάσεως χρέους, το οποίο αφορά αποζημιώσεις για τραύματα, δεν είναι δυνατό να εκληφθεί ως ένδειξη της πρόθεσής της να μην το επιστρέψει, αλλά ως απόρροια του δικαιώματός της σε αυτό. Από την άλλη, η Αιτήτρια 2 είναι αλλοδαπή εταιρεία με έδρα το Λουξεμβούργο και δεν έχει περιουσία στην Κύπρο και προς τούτο επισυνάπτεται σχετικά το Τεκμήριο
- Μετά την καταχώριση της ένστασης, οι δικηγόροι των διαδίκων παρέδωσαν γραπτές αγορεύσεις. Από πλευράς τους, ο δικηγόρος των Αιτητών, με αναφορά σε Κυπριακή, κυρίως νομολογία, εισηγείται ότι απαραίτητο συστατικό για την επιτυχή έκβαση της κρίσιμης Αίτηση είναι η συνδρομή εξαιρετικών περιστάσεων, η οποία κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της αναστολής εκτέλεσης εν όψει της των πιθανοτήτων επιτυχίας της έφεσης. Εισηγείται περαιτέρω ότι ερμηνευτική Νομολογία καθόρισε ότι αποτελεί παράγοντα που υπενεργεί στο έργο στάθμισης του Δικαστηρίου το ότι ο εξ αποφάσεως πιστωτής είναι κάτοικος εξωτερικού ή αφερέγγυος, ενώ το μαρτυρικό βάρος εναποτίθεται στους ώμους του για να αποδείξει τη φερεγγυότητά του. Αναφέρεται επίσης στο θέμα των όρων που το Δικαστήριο μπορεί να θέσει εκδίδοντας διάταγμα αναστολής, συμπεριλαμβανομένων και όρων αναφορικά με τα δικηγορικά έξοδα. Σημαντικό κρίνεται το ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος αναγνωρίζει ότι, ως προς τις πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης, «η περίπτωση αυτή δεν είναι τέτοια που να μπορεί πρόγνωση «με βεβαιότητα», όπως προνοείται από τη νομολογία [.]» (βλ. σελ. 6 της γραπτής του αγόρευσης). Παρά ταύτα, και λόγω του ότι ο συγκεκριμένος παράγοντας, εισηγείται, είναι οριακής σημασίας, η πλευρά των Αιτητών κατάφερε να παρουσιάσει επαρκείς λόγους προς υποστήριξη του αιτήματος αναστολής επειδή η Καθ' ης η Αίτηση είναι αλλοδαπή που βρίσκεται στην Κύπρο για εργασία, δεν κατέχει περιουσία και εργάζεται ως οικιακή βοηθός με την απώλεια απολαβών της για 2 εβδομάδες, ως καταδείχθηκε στη δίκη της Αγωγής, ν' ανέρχεται στα €
- Βάσει τούτων εισηγείται ότι με την λήψη του εξ αποφάσεως χρέους η Εφεσείουσα θα το εξανεμίσει και δεν θα μπορεί να το επιστρέψει με την ανατροπή της πρωτόδικης κρίσης. Εξ αντιθέτου ο συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση, βασιζόμενος, ουσιαστικά, στην ίδια ερμηνευτική νομολογία όπως και ο συνάδελφός του, αναλύει τις αρχές που διέπουν το υπό συζήτηση θέμα και εστιάζει στη σημασία των εξαιρετικών περιστάσεων, αναφέροντας ότι, εν προκειμένω, δεν είναι δυνατό να συντρέχουν καθότι οι Αιτητές δεν θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά από την εκτέλεση της Απόφασης μια και οι ισχυρισμοί τους αφορούν μόνο σε χρηματική απώλεια. Πέραν τούτου ισχυρίζεται ότι η Αίτηση είναι, εκ του περιεχομένου της, ανίσχυρη να υποστυλώσει το επιχείρημα όχι μόνο περί αφερεγγυότητας της Καθ' ης η Αίτηση, αλλά και ως προς τις πιθανότητες εκείνη να εξανεμίσει το εξ Αποφάσεως χρέος, αλλά και να διαφύγει από την Κύπρο. Με αναφορά σε σχετικά πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (συνεδριάζοντος τότε ως Εφετείο), είναι η θέση του, ότι οι Αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος που έφεραν για να καταδείξουν την οικονομική αδυναμία της Καθ' ης η Αίτηση ή να θεμελιώσουν κίνδυνο ανεπανόρθωτης ζημιάς. Προβάλλει και αντιτάσσει ο συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση ότι η Αίτηση καταχωρίστηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και ότι, ενώ οι Αιτητές εκφράζουν φοβίες για τη φερεγγυότητα και καταγωγή της Καθ' ης η Αίτηση, η ίδια η Αιτήτρια 2 είναι αλλοδαπή εταιρεία που λειτουργεί στην Κύπρο μέσω υποκαταστήματος και δεν έχει καταδείξει ότι η ίδια έχει οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο ή ότι είναι φερέγγυα. Τέλος και αναφορικά με τα έξοδα της κρίσιμης Αίτησης ο συνήγορος εισηγείται ότι, ανεξαρτήτου αποτελέσματος, αυτά θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση. Ως προς τη νομική πτυχή του εδώ κρίσιμου ερωτήματος, η Διαταγή 35 θεσμός 18 προνοεί ότι: «An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» Στην Ετήσια Πρακτική του 1958, σελίδα 1697, με αναφορά στη παλαιά αγγλική Διαταγή 58.12, εντοπίζεται το εξής απόσπασμα: «As a general rule the only ground for a stay of execution is an affidavit showing that if the damages and costs were paid there is no reasonable probability* of getting them back if the appeal succeeds». *Έμφαση δοθείσα. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Ιωσηφάκης ν Αριστοδήμου
(1990)1 Α.Α.Δ. 284 αναφέρθηκαν τα εξής: «Δύο είναι οι παράγοντες που κατά κύριο λόγο διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την αναστολή πρωτόδικης απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Πρώτο, η διασφάλιση της οριστικότητας (finality) των αποφάσεων του πρωτόδικου Δικαστηρίου και την παράλληλη κατοχύρωση των δικαιωμάτων του διαδίκου υπέρ του οποίου εκδόθηκε η απόφαση και δεύτερο, η εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι δύο αυτοί παράγοντες εξισορροπούνται με γνώμονα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Η εξισορρόπηση συνήθως επιτυγχάνεται με την επιβολή τέτοιων όρων που να εξασφαλίζουν ένα υγιές ισοζύγιο μεταξύ των συγκρουομένων συμφερόντων των διαδίκων.» Η πιο πάνω αρχή υιοθετήθηκε σε σωρεία μεταγενέστερων αποφάσεων, όπως στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, στην οποία εξειδικεύτηκε μάλιστα ότι: «Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου». Ενώ, πιο πρόσφατα, στην Demetriades Group of Companies Limited v. APM Italian Type Ice-Cream Limited, Πολ. Έφεση 372/2015, ημερομηνίας 15.2.17, αναφέρθηκε ότι: «Παραμένει όμως ως ουσιαστικό ερώτημα το κατά πόσο υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης αδικίας σε ένα από τους δύο διάδικους, ή ακόμη και στους δύο, στην περίπτωση έκδοσης ή μη του διατάγματος αναστολής. Όπως τέθηκε στην υπόθεση Hammond Suddard Solicitors v. Agrichem International Holdings Ltd
(2001)EWCA Civ 2065, para. 22, προβάλλουν ως ερωτήματα τα οποία χρήζουν απάντησης: «...if a stay is refused what are the risks of the appeal being stifled? If a stay is granted and the appeal fails, what are the risks that the respondent will be unable to enforce the judgment? On the other hand, if a stay is refused and the appeal succeeds, and the judgment is enforced in the meantime, what are the risks of the appellant being able to recover any monies paid from the respondent?»». Και πιο κάτω στην ίδια Απόφαση ότι: «Το σχετικό βάρος για κατάδειξη ανεπανόρθωτης βλάβης εναποτίθεται στους ώμους του κάθε Αιτητή που επιζητεί αναστολή της εκτέλεσης εις βάρος του απόφασης. Όπως επίσης φέρει το βάρος να θεμελιώσει ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, προκειμένου να καταστεί δυνατό να κλίνει η πλάστιγγα υπέρ της αρχής ότι το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο, όπως λέχθηκε, ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του (Χ»Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd and Others
(1991)1 ΑΑΔ 172, Λίζα Λουκαϊδου Θεοφάνους (ανωτέρω), Ελενίτσα Κωνσταντινίδη (ανωτέρω))». Στην δε προγενέστερη Απόφαση στην υπόθεση Κωνσταντινίδη ν. Κωμοδρόμου, υπό την ιδιότητά της διαχειρίστριας της περιουσίας του Habib Said Hissin
(2016)1 Α.Α.Δ. 772, λέχθηκαν τα εξής ως προς το ζήτημα της στοιχειοθέτησης κινδύνου ανεπανόρθωτης ζημίας: «Η αόριστη επίκληση της πλευράς της εφεσείουσας για διαμονή των κληρονόμων σε χώρα μη ευρωπαϊκή ή η γενική επίκληση κινδύνων μεταβίβασης σε τρίτους δεν μας έχουν πείσει ότι στοιχειοθετούν την έννοια της ανεπανόρθωτης βλάβης, ούτε μας πείθουν ότι η έφεση θα μείνει άνευ αντικειμένου. Έχουμε την άποψη ότι το βάρος της αιτήτριας να καταδείξει την ανεπανόρθωτη βλάβη και την εν γένει ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων αποκτά ένα ειδικό περιεχόμενο όταν ένας διάδικος έχει εμπλακεί σε πολύχρονες δικαστικές διαδικασίες στην προσπάθεια του να δικαιωθεί. Θα ήταν παράλογο, στη βάση γενικών ισχυρισμών, να αποστερήσουμε το διάδικο από τους καρπούς της εν τέλει επιτυχίας του όταν μάλιστα προϋπήρχε αυτό το ιστορικό διεκδίκησης ως άνω και όταν επίσης η διαδικασία υλοποίησης της απόφασης δεν θα είναι σύντομη». Χρήσιμη κρίνεται και η αναφορά που έγινε από το Ανώτατο Δικαστήριο, τότε ως Εφετείο, στην υπόθεση Ξενοφώντος κ.α. ν. Δημητρίου, Πολ. Έφεση 91/2020, ημερομηνίας 20.07.21, ECLI:CY:AD:2021:A323: «Μόνο η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων είναι δυνατό να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ του δεύτερου δικαιώματος (Κωνσταντινίδη ν. Κωμοδρόμου υπό την ιδιότητα της διαχειρίστριας της περιουσίας του Habib Said Hissin, αποβιώσαντα, Πολιτική Έφεση αρ. 283/15, απόφαση ημερ. 23.3.2016, ECLI:CY:AD:2016:A162). Στην Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd
(1991)1 ΑΑΔ, 172, η δεινή οικονομική κατάσταση του εξ αποφάσεως δανειστή, κρίθηκε ότι συνιστούσε εξαιρετικές περιστάσεις, αφού αυτός θα ήταν αδύνατο να επέστρεφε το ποσό της απόφασης σε περίπτωση που η έφεση του εξ αποφάσεως οφειλέτη γινόταν δεκτή. Στη Νεοφύτου ν. Δημητρίου
(1989)1(Ε) ΑΑΔ, 592 υπήρχε ρητή δήλωση ενώπιον του Δικαστηρίου από τον δικηγόρο του εξ αποφάσεως δανειστή, ότι σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, αυτός δεν θα μπορούσε να επιστρέψει οποιοδήποτε ποσό ήθελε καταβληθεί δυνάμει του εξ αποφάσεως χρέους. Εδώ, δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η Εφεσίβλητη είναι νεαρό άτομο, το οποίο μάλιστα κατά τη διάρκεια των σπουδών της εργοδοτείται και έχει εισοδήματα. Μετά την αποπεράτωση των σπουδών της, ευελπιστεί να διοριστεί ως καθηγήτρια σε Τεχνική Σχολή. Δεν έχει δάνεια ούτε άλλες οικονομικές υποχρεώσεις. Με άλλα λόγια, δεν είναι ένα πρόσωπο για το οποίο κάποιος δικαιολογημένα θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι βρίσκεται σε έσχατη ένδεια ή ότι οι πιθανότητες του να εργαστεί και να έχει εισοδήματα, είναι ανύπαρκτες ή ελάχιστες. Έχουμε λάβει υπόψη κάθε τι σε μια προσπάθεια να εξισορροπήσουμε δικαιώματα και υποχρεώσεις, όπως ακριβώς έγινε και στην υπόθεση Κόσμος Ασφαλιστική Εταιρεία Δημόσια Λτδ ν. Τυρίμος κ.α., Πολιτική Έφεση αρ. 87/19, απόφαση ημερ. 9.6.
- Σημειώνουμε και συνυπολογίζουμε πως η Εφεσίβλητη εξασφάλισε 9 χρόνια μετά την καταχώριση αγωγής, απόφαση προς όφελος της για τροχαίο δυστύχημα που είχε, όταν αυτή ήταν ηλικίας 10 ετών περίπου. Το ποσό της απόφασης, συμπεριλαμβανομένων τόκων και εξόδων, δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο, όπως ήταν στην υπόθεση Χ΄΄ Ιωάννου ν. Gordian Holdings Limited, Πολιτική Έφεση αρ. 273/19, απόφαση ημερ. 8.9.2020, ECLI:CY:AD:2020:A298, ECLI:CY:AD:2020:A298, όπου εκεί το εξ αποφάσεως χρέος μαζί με τους συσσωρευμένους τόκους ήταν της τάξεως των €30.000.000.» Επανέρχομαι στην κρίσιμη Αίτηση. Κύριοι ισχυρισμοί των Αιτητών, οι οποίοι συναποτελούν και την προβαλλόμενη αιτιολόγηση για την ανησυχία τους περί ενδεχόμενης αναποτελεσματικότητας τυχόν ανατροπής της πρωτόδικης κρίσης, είναι ότι η Καθ' ης η Αίτηση επιμένει στο να πληρωθεί αμέσως η Απόφαση και δεν αποδέχεται την υπό όρους αναστολή μέχρι την εκδίκαση της έφεσης, δεν θα έχει το εξ αποφάσεως ποσό κάπου φυλαγμένο και θα το ξοδέψει ανάλογα με τις ανάγκες της και είναι Φιλιππινέζα και εργάζεται στην Κύπρο ως οικιακή βοηθός χωρίς να διατηρεί ακίνητη ιδιοκτησία (βλ. παραγράφους 12 και 13 της ένορκης δήλωσης που στήριξε την Αίτηση). Αντικρύζοντας τους πιο πάνω ισχυρισμούς υπό το φως της νομικής πτυχής παρατηρώ, ως πρώτο θέμα, ότι η κατ' ισχυρισμό «επιμονή» της Καθ' ης η Αίτηση να εισπράξει το εξ αποφάσεως χρέος (βλ. παράγραφο 12 της ένορκης δήλωσης που στήριξε την Αίτηση) δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ως ενδεικτική είτε της απροθυμίας της, είτε της πιθανής μελλοντικής αδυναμίας της στο να το επιστρέψει σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης και, αν μη τι άλλο, δεν είναι δυνατό να εκληφθεί ως να συνιστά οποιαδήποτε εξαιρετική περίσταση. Εξηγώ: ως είναι κοινώς αποδεκτό και φαίνεται και από το δικαστικό φάκελο, η Απόφαση εκδόθηκε στις 22.11.23, ενώ τα επίδικα γεγονότα έλαβαν χώρα στις 6.3.2016, δηλαδή πέραν των 7 ετών και 8 μηνών μετέπειτα. Η Απόφαση αφορά σε επιδίκαση ειδικών και γενικών αποζημιώσεων για τραυματισμό της Καθ' ης η Αίτηση σε τροχαία σύγκρουση, την οποία η ίδια ανέμενε για το πιο πάνω χρονικό διάστημα. Ο χρονικός ορίζοντας έκδοσης απόφασης στην έφεση δεν είναι, τουλάχιστον επί του παρόντος, ορατός. Εντός του πιο πάνω πλαισίου και δεδομένου ότι η Καθ' ης η Αίτηση δικαιώθηκε, τουλάχιστον πρωτοδίκως, η επιθυμία της - ας μου επιτραπεί η έκφραση που χρησιμοποιήθηκε ήδη στο δικαστικό λόγο - να δρέψει τους καρπούς της δικαίωσης τούτης, δεν μπορεί παρά να κριθεί λογική και συνάμα αναμενόμενη. Καταλήγω συναφώς ότι οι Αιτητές δεν έπεισαν περί της βασιμότητας του συμπεράσματός τους ότι επειδή η Καθ' ης η Αίτηση επιθυμεί να εισπράξει το εξ αποφάσεως χρέος πριν την έκδοση απόφασης στην Έφεση, τούτο συνεπάγεται, το δίχως άλλο, και πρόθεσή της να μην σεβαστεί το αποτέλεσμα τυχόν ανατροπής της Απόφασης. Έρχομαι στο ζήτημα φερεγγυότητας της Καθ' ης η Αίτηση που θίγουν οι Αιτητές. Η ανησυχία τους προκύπτει από το γεγονός ότι η Καθ' ης η Αίτηση κατάγεται από τις Φιλιππίνες και βρίσκεται στην Κύπρο για εργασία λαμβάνοντας κατ' ισχυρισμό χαμηλό μισθό, δίχως να κατέχει ακίνητη ιδιοκτησία. Η ανησυχία όμως τους προβάλλεται γενικώς και συμπερασματικά εδραζόμενη στα πιο πάνω δεδομένα, χωρίς δηλαδή να παρατίθεται οτιδήποτε απτό που είτε να καταδεικνύει ότι υφίσταται πράγματι ζήτημα αφερεγγυότητας της Καθ' ης η Αίτηση ή έστω πιθανότητα αυτή να εγκαταλείψει την Κύπρο και την εργασία της - ζήτημα που δεν θίγεται καθόλου, εν προκειμένω-. Εκείνο που προκύπτει τόσο από το κείμενο της Απόφασης όσο και από την παράγραφο 12 της ένορκης δήλωσης που στήριξε την Ένσταση είναι ότι η Καθ' ης η Αίτηση βρίσκεται στην Κύπρο και εργάζεται για τουλάχιστον 10 έτη. Γράφω τουλάχιστον καθότι στο κείμενο της Απόφασης καταγράφεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση βρίσκεται στην Κύπρο από το έτος 2010 και συνεπώς, κατά το χρόνο συγγραφής της παρούσας, η παραμονή της ενδεχομένως να προσεγγίζει τα 14 έτη, ζήτημα που δεν φαίνεται να έχει αμφισβητηθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο από την πλευρά των Αιτητών. Το ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι χαμηλόμισθη υπάλληλος χωρίς ακίνητη ιδιοκτησία, δεν συνεπάγεται και ότι είναι - ή ότι πρόκειται να καταστεί - αφερέγγυα ή ότι βρίσκεται σε τέτοια οικονομική κατάσταση ούτως ώστε να κριθεί, εκ των ενώπιον μου δεδομένων, ότι θα είναι αδύνατο να συμμορφωθεί με το τυχόν ανατροπή της πρωτόδικης κρίσης. Άλλωστε παρόμοιο ζήτημα τέθηκε και στην Ξενοφώντος κ.α. ν. Δημητρίου (ανωτέρω) και μάλιστα με γεγονότα που παρουσιάζουν κάποια ομοιότητα με τα εδώ επίδικα. Ως κατέγραψα στο απόσπασμα που παρέθεσα ανωτέρω, το Ανώτατο Δικαστήριο, έχοντας υπόψη του τόσο το ύψος του επιδικασθέντος ποσού, ότι αυτό αποτελούσε αποζημιώσεις για τραυματισμό και το χρόνο που διέρρευσε από την έγερση της αγωγής μέχρι και την έκδοση απόφασης, έκρινε ότι φοιτήτρια που εργαζόταν με προοπτική εργοδότησης μετά τις σπουδές της, δεν μπορούσε να θεωρηθεί ότι «έσχατη ένδεια» και δεν αποδέχθηκε ότι τα πιο πάνω ήταν ικανά να στοιχειοθετήσουν εξαιρετικές περιστάσεις, ως απαραίτητο συστατικό επιτυχίας αίτησης γι' αναστολή στη βάση της Διαταγής 35 θεσμός
- Ως προανέφερα η επίκληση πιθανής αφερεγγυότητας της Καθ' ης η Αίτηση από πλευράς Αιτητών, έγινε κατά τρόπο γενικό, αλλά και δίχως να συγκεκριμενοποιείται εάν η βάση της ανησυχίας τους αφορούσε πιθανή πλήρη αδυναμία επιστροφής ή δυσχέρεια στην είσπραξη, μια και είναι κοινός τόπος ότι η Καθ' ης η Αίτηση πράγματι εργάζεται. Επί του ζητήματος, οι Αιτητές αρκέστηκαν στο να προβάλουν ότι η Καθ' ης η Αίτηση πρόκειται να εξανεμίσει το ποσό για να καλύψει ανάγκες της, χωρίς όμως, και πάλι, ν' αναφέρουν που στηρίζεται η πεποίθησή τους αυτή και γενικότερα πως η παρούσα περίπτωση, ενόψει των προαναφερθέντων, εμπίπτει ή ικανοποιεί εξαιρετικές περιστάσεις προς υποστύλωση του αιτήματος γι' αναστολή. Τούτο έχει επίσης τη σημασία του καθότι, ως προκύπτει νομολογιακώς (βλ. Κωνσταντινίδη ν Κωμοδρομου (ανωτέρω)), εκτός από την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, ο αιτών αναστολής εκτέλεσης θα πρέπει να καταδείξει ότι, χωρίς το διάταγμα, πρόκειται να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Έχοντας καταλήξει ότι δεν έχει διαφανεί ότι η Καθ' ης η Αίτηση, πέραν του ότι εργάζεται στην Κύπρο για τα τελευταία δέκα τουλάχιστον έτη ως οικιακή βοηθός, αυτή είναι - ή υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι πρόκειται να καταστεί - αφερέγγυα, δεν είναι ούτε δυνατό να καταλήξω ότι έχει σε ικανοποιητικό βαθμό αιτιολογηθεί η ανησυχία των Αιτητών ότι πρόκειται να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά. Δεν μου διέφυγε η αναφορά του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών στην Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Χ"Ιωάννου ν. Gordian Holdings Limited, Πολ. Έφεση 273/2019, ημερομηνίας 8.9.20, ECLI:CY:AD:2020:A298, ούτε και το επιχείρημά του περί μετατόπισης του βάρους απόδειξης της φερεγγυότητας της Καθ' ης η Αίτηση στην ίδια. Παρά ταύτα η παρούσα περίπτωση παρουσιάζει διαφορές με τα όσα το Ανώτατο Δικαστήριο διαπίστωσε στη Χ"Iωάννου ασκώντας αναλόγως και τη διακριτική του ευχέρεια. Ξεκινώ από το ύψος του εξ Αποφάσεως χρέους, στο οποίο μάλιστα γίνεται και ρητή αναφορά στην ίδια την απόφαση στη Χ"Ιωάννου, δηλαδή επρόκειτο για ποσό της τάξεως των 30 εκατομμυρίων ευρώ το οποίο αφορούσε δοθείσες εγγυήσεις. Δηλαδή, εκτός της αξίας του διακυβεύματος στην έφεση, το αντικείμενο της προσβαλλόμενης απόφασης ήταν εμπορικής φύσεως συναλλαγές. Έπειτα, ως διαφάνηκε, η ανησυχία των αιτητών στην Χ"Ιωάννου κρίθηκε, εκ των εκεί δεδομένων, ως λογική. Παραθέτω, στο σημείο αυτό, σχετικό απόσπασμα της απόφασης προκειμένου να καταλήξω πιο κάτω ανάλογα, δίδοντας έμφαση στο σκεπτικό του Δικαστηρίου: «Ωστόσο, δεν είναι η προοπτική του επιτυχόντα διάδικου να εισπράξει το ποσό της απόφασης που εξισορροπείται με το ενδεχόμενο να μην μπορέσει ο αποτυχών διάδικος να επανακτήσει το ποσό που θα πληρώσει αν η εκτέλεση της απόφασης δεν ανασταλεί. Είναι η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, δηλαδή η ικανοποίηση του επιτυχόντα διαδίκου τώρα και όχι στο μέλλον*. Η πληρωμή του ποσού της απόφασης στο Δικαστήριο ή η παροχή άλλης εξασφάλισης μπορεί να τεθεί ως όρος από το Δικαστήριο για την χορήγηση της αναστολής. Διαφορετικά η αναστολή θα διατασσόταν χωρίς άλλο, οποτεδήποτε ο εξ αποφάσεως οφειλέτης κατάθετε το ποσό χρηματικής απόφασης στο Δικαστήριο. Επομένως, ό,τι ενδιαφέρει είναι η προοπτική επιστροφής του μεγάλου ποσού της απόφασης στον Εφεσείοντα σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, στη βάση της οικονομικής δυνατότητας της Εφεσίβλητης, στο βαθμό που μπορεί σήμερα να προβλεφθεί. Σημειώνεται ότι το εξ αποφάσεως χρέος, μαζί με του συσσωρευμένους μέχρι σήμερα τόκους, είναι της τάξης των €30 εκατομμυρίων*.» Και πιο κάτω στην ίδια Απόφαση: «αφότου ο εξ αποφάσεως οφειλέτης προβάλει ένα λογικό φόβο* ότι ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν θα μπορέσει να πληρώσει πίσω το ποσό της απόφασης, το μαρτυρικό βάρος απόδειξης πρέπει τότε να μεταφέρεται στον τελευταίο να καταδείξει τι πόρους έχει, εφόσον το ζήτημα βρίσκεται στη δική του αποκλειστική γνώση». *Εμφάσεις δοθείσες. Επαναλαμβάνω, για σκοπούς πληρότητας και μόνο ότι, δεν έχει παρουσιαστεί οτιδήποτε ενώπιον μου από την πλευρά των Αιτητών που να καθιστά το φόβο τους λογικό, εντός του πλαισίου των εδώ συγκεκριμένων περιστάσεων και συνεπώς δεν μπορώ να καταλήξω ότι η Καθ' ης η Αίτηση όφειλε, πέραν της αναντίλεκτης θέσης της ότι ζει και εργάζεται στην Κύπρο να προσκομίσει λεπτομερώς τα περιουσιακά της στοιχεία. Υπενθυμίζω ότι η αρχή της Νομολογίας ήταν και παραμένει ότι η υποχρέωση του Αιτητή είναι να στοιχειοθετήσει εξαιρετικές περιστάσεις και πιθανότητα να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, υποχρέωση που δεν εκπληρώνεται με γενική αναφορά σε πιθανή αδυναμία αποπληρωμής λόγω της καταγωγής του εξ αποφάσεως πιστωτή και λόγω του γεγονότος ότι είναι χαμηλόμισθος. Με όλα τα πιο πάνω κατά νου και συνυπολογίζοντας την ίδια δήλωση του συνηγόρου των Αιτητών αναφορικά με την έλλειψη βεβαιότητας πρόγνωσης για το αποτέλεσμα της Έφεσης, καταλήγω ότι η πλευρά των Αιτητών δεν κατάφερε να καταδείξει ότι συντρέχουν εν προκειμένω εξαιρετικές περιστάσεις και ότι υπάρχει πιθανότητα να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, ούτως ώστε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να ασκηθεί υπέρ της κρίσιμης Αίτησης. Η Αίτηση απορρίπτεται. Στη βάση των εκατέρωθεν δηλώσεων, το Διάταγμα του Δικαστηρίου, που εκδόθηκε στις 22.3.24, ακυρώνεται. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης, ως αυτά θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, κατ' ακολουθία του αποτελέσματος της, επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών. ........... Π. Αγαπητός Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο