ΑΓΓΕΛΟΣ ΗΛΙΑ ν. MARINA NAZUCHINA SAVVA, Αριθμός αγωγής: 3493/2013, 8/11/2024

ΑΓΓΕΛΟΣ ΗΛΙΑ ν. MARINA NAZUCHINA SAVVA, Αριθμός αγωγής: 3493/2013, 8/11/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ. Αριθμός αγωγής: 3493/2013 Μεταξύ: ΑΓΓΕΛΟΣ ΗΛΙΑ Ενάγοντα Και MARINA NAZUCHINA SAVVA Εναγόμενη 8 Νοεμβρίου, 2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κ. Μιχάλης Β. Ιωάννου Για Εναγόμενη: κ. Χαράλαμπος Ιωάννου για Χ. Π. Ιωάννου Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή/Δικογραφημένες θέσεις. Η αγωγή αφορά αξιώσεις του Ενάγοντα που προέκυψαν συνεπεία τροχαίου ατυχήματος που συνέβη στις 15.4.2012, όταν μοτοποδήλατο που οδηγούσε συγκρούστηκε με όχημα που οδηγούσε η Εναγόμενη. Κατά τον χρόνο του ατυχήματος ο Ενάγων ήταν 17 ετών, μαθητής. Είναι η θέση του ότι η Εναγόμενη επέδειξε αμέλεια ως αποτέλεσμα της οποίας προκλήθηκε το ατύχημα και, μέσω της αγωγής, διεκδικεί αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, και ειδικές ζημιές που ισχυρίζεται ότι έχει υποστεί. Η Εναγόμενη αρνείται την αποδιδόμενη σε αυτή αμέλεια. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι το ατύχημα ήταν αποτέλεσμα αποκλειστικής και/ή συντρέχουσας αμέλειας του Ενάγοντα. Αμφισβητεί τη φύση και έκταση των τραυματισμών που ο Ενάγοντας ισχυρίζεται καθώς και τις ειδικές ζημιές που εκείνος αξιώνει. Σε αυτή τη βάση η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Μαρτυρία. Κατά την ακρόαση, η πλευρά του Ενάγοντα παρουσίασε 15 μάρτυρες προς απόδειξη της υπόθεσης της. Πρόκειται για τον Αστ. 1855 Παναγιώτη Παναγιώτου (ΜΕ1), τον εκτιμητή μηχανοκίνητων οχημάτων κ. Νίκο Μαρκουλλή (ΜΕ2), την κα Ειρήνη Σοφοκλέους, λειτουργό της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (ΜΕ3), την κα Χρυστάλλα Παπαχριστοδούλου, λειτουργό στο Τμήμα Μετεωρολογίας (ΜΕ4), τον κ. Νίκο Καραολή, φυσιοθεραπευτή (ΜΕ5), τον κ. Λάκη Δρουσιώτη, φυσικοθεραπευτή (ΜΕ7), τον κ. Χριστάκη Κλεοβούλου, εργολάβο οικοδομών (ΜΕ7), τον Δρ. Σίμο Ιωάννου, ορθοπεδικό (ΜΕ8), τον Δρ. Μάρκο Μάρκαρη, χειρούργο ορθοπεδικό τραυματιολόγο (ΜΕ9), τον κ. Ανδρέα Χάρπα, διερμηνέα/μεταφραστή (ΜΕ10), τον κ. Χριστόδουλο Νικολάου, λειτουργό του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού (ΜΕ11), την κα Χρυσοβαλάντη Στεφανή, λειτουργό του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΜΕ12), τον κ. Ευθύμιο Ευθυμίου (ΜΕ13), τον Ενάγοντα (ΜΕ14), και τον Δρ. Κωνσταντίνο Ζωδιάτη, χειρούργο ορθοπεδικό (ΜΕ15). Η πλευρά της Εναγόμενης παρουσίασε πέντε μάρτυρες για σκοπούς υπεράσπισης. Πρόκειται για την ίδια την Εναγόμενη (ΜΥ1), τον Κυριάκο Λοϊζίδη, ιδιωτικό ερευνητή (ΜΥ2), την κα Άννα Στυλιανού, Πρωτοκολλητή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (ΜΥ3), τον κ. Σάββα Σάββα, εκτιμητή και ερευνητή τροχαίων ατυχημάτων (ΜΥ4) και τον Δρ. Χριστόφορο Σολομωνίδη, χειρούργο ορθοπεδικό (ΜΥ5). Δεν θα αναπαράγω με λεπτομέρεια όσα κατέθεσε ο κάθε μάρτυρας στο Δικαστήριο αφού το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας και το έχω κατά νου. Για σκοπούς πληρότητας της απόφασης μου θα παραθέσω μια σύνοψη της μαρτυρίας εστιάζοντας στα σημεία που έκρινα ως σημαντικά για την κατάληξη μου επί των επίδικων θεμάτων ή που έκρινα ως σημαντικά για σκοπούς αξιολόγησης. Παρά την πρόθεση μου για μια συνοπτική, μόνο, αναφορά στη μαρτυρία, σε κάποια σημεία παραθέτω αυτούσια αποσπάσματα από έγγραφα, από τη δια ζώσης μαρτυρία και, ειδικότερα. από το διάλογο μεταξύ μάρτυρα και συνηγόρου. Αυτό, όταν κρίνω ότι είναι σημαντικό να μεταφερθεί επακριβώς το περιεχόμενο κάποιου εγγράφου, η φρασεολογία, ο τρόπος έκφρασης ή οι απαντήσεις κάποιου μάρτυρα. ΜΕ

1. Όπως ανέφερα πιο πάνω, πρώτος μάρτυρας για την πλευρά του Ενάγοντα ήταν ο εξεταστής του ατυχήματος Αστ. 1855 Παναγιώτης Παναγιώτου (ΜΕ1) ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν τοποθετημένος στον Κλάδο Διερεύνησης Τροχαίων Ατυχημάτων και έτυχε σχετικής εκπαίδευσης σε εξειδικευμένο πρόγραμμα διερεύνησης ατυχημάτων της αστυνομίας. Αναφορικά με το επίδικο ατύχημα, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι είχε συμβεί στις 15.4.2012, στις 00:40πμ, τη νύχτα του Μεγάλου Σαββάτου προς Κυριακή του Πάσχα. Ο ίδιος μετέβηκε στο σημείο γύρω στις 01:
2. Σημείωσε ότι εκεί συνάντησε το όχημα που οδηγούσε η Εναγόμενη και το μοτοποδήλατο που οδηγούσε ο Ενάγων, στην τελική τους θέση. Παρούσα ήταν η Εναγόμενη ενώ ο Ενάγων, που τραυματίστηκε, είχε ήδη μεταφερθεί στο Νοσοκομείο. Προέβη σε μετρήσεις και ετοίμασε συμμετρικό σχεδιάγραμμα της σκηνής (Τεκμήριο 1). Εξηγώντας όσα παρουσιάζονται στο σχεδιάγραμμα σε συνάρτηση με την εικόνα που συνάντησε στη σκηνή, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι το ατύχημα συνέβη επί της οδού Μίλτωνος, πλησίον του σημείου όπου υπάρχει δεξιά πάροδος της οδού Αντικυθήρων. Στο σχεδιάγραμμα σημείωσε την τελική θέση του οχήματος και του μοτοποδηλάτου καθώς και το σημείο σύγκρουσης. Σε σχέση με τα εμπλεκόμενα οχήματα και τον τρόπο που συνέβη το ατύχημα, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι η Εναγόμενη οδηγούσε στην οδό Μίλτωνος και είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά ως η πορεία της και να εισέλθει στην οδό Αντικυθήρων. Το όχημα της βρέθηκε σε πλάγια/διαγώνια θέση στον δρόμο, πριν το ύψος της παρόδου, περί τα 7 μέτρα πίσω από την κάθετη άσπρη γραμμή που καθορίζει τις λωρίδες των οχημάτων στην πάροδο της οδού Αντικυθήρων και της οδού Μίλτωνος. Κατά τη σύγκρουση, η δεξιά μπροστινή γωνία του οχήματος της Εναγόμενης συγκρούστηκε με τη δεξιά πλευρά του μοτοποδηλάτου του Ενάγοντα. Το σημείο σύγκρουσης έχει απόσταση περί τα 8μ από το δυτικό πεζοδρόμιο ενώ το συνολικό μήκος του δρόμου στο σημείο εκείνο ήταν περί τα 10 μέτρα. Επίσης, η δεξιά μπροστινή γωνία του οχήματος της Εναγόμενης βρισκόταν περίπου 6 μέτρα πριν το ύψος της διαχωριστικής γραμμής της παρόδου. Πρόσθεσε ότι ο δρόμος είναι ευθύς και δεν υπήρχε κάτι που να εμπόδιζε την ορατότητα όμως διευκρίνισε ότι δεν προέβη σε σχετικές συγκεκριμένες μετρήσεις, ούτε επί του δρόμου ούτε της εμβέλειας των φώτων του οχήματος της Εναγόμενης. Από τη γενικότερη εμπειρία του ανέφερε ότι η εμβέλεια φώτων παρόμοιου τύπου οχημάτων είναι περί τα 25-30μ. Σύμφωνα με τον ΜΕ1, εκείνο το βράδυ τα φώτα του δρόμου ήταν σε λειτουργία όμως περιγράφοντας τον φωτισμό ανέφερε ότι ήταν «αμυδρός. Το μέτρο σύγκρισης εμένα προσωπικά είναι με τις νέες τοποθετήσεις των πασσάλων που μπαίνουν τωρά που είναι LED οι λάμπες και κάνουνε τη νύχτα μέρα. Το 2012 οι συγκεκριμένοι πάσσαλοι ήταν ο παλιός φωτισμός. Οι λάμπες ήταν, δεν φώτιζαν ικανοποιητικά τον δρόμο. Για εμένα η άποψη μου είναι ότι δεν ήταν ικανοποιητικός ο φωτισμός.» Σε σχέση με τις καιρικές συνθήκες, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι είχε προηγηθεί βροχή και το οδόστρωμα ήταν ελαφρά βρεγμένο όμως την ώρα που ο ίδιος είχε μεταβεί στη σκηνή δεν έβρεχε. Για τα ζητήματα αυτά, στην κατάθεση που είχε ετοιμάσει στις 27.9.2012 για σκοπούς της διερεύνησης του επίδικου ατυχήματος (Τεκμήριο 4) κατέγραψε ότι «ο δρόμος ήταν ελαφριά βρεγμένος από βροχές που προηγήθηκαν προηγουμένως. Ήταν ωστόσο καθαρός και η ορατότητα δεν εμποδιζόταν. Στο σημείο του δυστυχήματος ο δρόμος ήταν ευθύς και επίπεδος. Ο φωτισμός του δρόμου ήταν ανεπαρκής και αμυδρός και αυτό παρόλο που υπάρχουν πάσσαλοι της ΑΗΚ τοποθετημένοι στη δυτική πλευρά του δρόμου, ως φαίνονται στο σχέδιο της σκηνής και φώτιζαν μόνο στη βάση του πασσάλου» Σε σχέση με την τροχαία κίνηση κατά τον χρόνο του ατυχήματος, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι ήταν το βράδυ της Ανάστασης και συνεπώς η τροχαία κίνηση ήταν περισσότερη από άλλες μέρες την ίδια ώρα. Αναφορικά με το μοτοποδήλατο του Ενάγοντα, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι δεν είχε διερευνήσει την κατάσταση του προ του ατυχήματος. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο Ενάγων του είχε πει πως έλειπε όλο το σύστημα φώτων πορείας από το μοτοποδήλατο τόσο μπροστά όσο και πίσω. Πρόσθεσε ότι ο Ενάγων του είχε επίσης αναφέρει ότι έλειπε από το μοτοποδήλατο ο μιλιοδείκτης. Στην κατάθεση του (Τεκμήριο 4) είχε καταγράψει ότι «στη σκηνή έλεγξα [το μοτοποδήλατο] και διαπίστωσα ότι από αυτό έλειπε το όλο σύστημα των φώτων πορείας του τόσο στο μπροστινό όσο και στο πίσω του μέρος. Και δεν υπήρχε ούτε και σύστημα φαναριών μπαταρίας τοποθετημένο σε οποιοδήποτε σημείο του μοτοποδηλάτου. Επίσης δεν είχε πινακίδες εγγραφής μπροστά και πίσω.» Πρόσθεσε ότι στη σκηνή είχε διαπιστώσει συντρίμμια των εμπλεκόμενων οχημάτων όμως δεν κατάρτισε κατάλογο με αυτά. Δεν εντόπισε στη σκηνή φανάρι με μπαταρία ή κολλητική ταινία. Διευκρίνισε ότι «δεν εντοπίστηκε οτιδήποτε από κανένα συνάδελφο σχετικά με φανάρι μπαταρίας.» Σημείωσε ότι τέτοια αντικείμενα δεν εντοπίστηκαν ούτε στο σημείο της σύγκρουσης ούτε σε ακτίνα 3-4 μέτρων από το σημείο εκείνο. Ο ΜΕ1 ήταν το πρόσωπο που είχε λάβει κατάθεση από τον Ενάγοντα και την Εναγόμενη σε σχέση με το ατύχημα, τις οποίες και παρουσίασε (Τεκμήρια 5 και 6 αντίστοιχα). Κατέθεσε επίσης δέσμη φωτογραφιών (Τεκμήριο 3) που λήφθηκαν το βράδυ του ατυχήματος στην σκηνή από άλλο συνάδελφο του όμως με δικές του υποδείξεις. Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΕ1 συμφώνησε ότι η γραμμή του αλτ στην πάροδο Αντικυθήρων δεν ήταν ευδιάκριτη. Πρόσθεσε ότι στην οδό Μίλτωνος δεν υπήρχε στον δρόμο σχεδιασμένη διαχωριστική γραμμή στη μέση του δρόμου. Υποστήριξε ότι η ταχύτητα του οχήματος που οδηγούσε η Εναγόμενη κατά τον χρόνο της σύγκρουσης δεν ήταν αυξημένη και εξήγησε ότι αυτό το συμπέρασμα βασίζεται στην τελική θέση του μοτοποδηλάτου και στην ακτίνα που σκορπίστηκαν τα συντρίμμια που ήταν σχετικά μικρή. Αυτή ήταν η μαρτυρία του ΜΕ
3. ΜΕ
4. Δεύτερος μάρτυρας για την πλευρά του Ενάγοντα ήταν ο κ. Νίκος Μαρκουλλής, εκτιμητής μηχανοκίνητων οχημάτων (ΜΕ2). Ο ΜΕ2 ετοίμασε μια έκθεση σχετικά με το επίδικο ατύχημα, Τεκμήριο
5. Στην έκθεση του, με αναφορά στο σχεδιάγραμμα της αστυνομίας και φωτογραφίες της σκηνής, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι η Εναγόμενη είχε επιχειρήσει δεξιά στροφή ενώ το όχημα της ήταν περί τα 6,30 μέτρα πίσω από την γραμμή του αλτ της παρόδου στην οποία είχε πρόθεση να εισέλθει. Κατά τον χρόνο που επιχείρησε τη στροφή το όχημα της ήταν επίσης 8 μέτρα από το αριστερό πεζοδρόμιο ενώ η μέση νοητή γραμμή της οδού Μίλτωνος ήταν 5,60 μέτρα. Άρα η σύγκρουση έγινε περί τα 2,40 μέτρα εντός της λωρίδας του Ενάγοντα. Αναφορικά με τον φωτισμό του δρόμου κατά τον χρόνο του ατυχήματος, ο ΜΕ2 καταγράφει στην έκθεση του ότι: «Εις το σχεδιάγραμμα της αστυνομίας έχει παραληφθεί η τοποθέτηση του πασσάλου φωτισμού αρ 1 ο οποίος ευρίσκεται ακριβώς εις την συμβολήν των ανωτέρω οδών ως φαίνεται εις τις φωτογραφίες 1-6 και εις το σχέδιον της Αρχής Ηλεκτρισμού κατά την ημέραν του δυστυχήματος (ως η επιστολή ημερομηνίας 30/11/2022). Εις το σχέδιον της Αρχής Ηλεκτρισμού φαίνονται καθαρά οι πάσσαλοι 49, 50, 51 ως οι φωτογραφίες 1-
6. Η απόσταση των πασσάλων 49-50 είναι 25 μέτρα ενώ η απόσταση 50 μέχρι 1 είναι 25,1 μέτρα και η απόσταση 49 μέχρι 1 είναι 23,60 μέτρα. Από τα δεδομένα που έχομεν βλέπομεν ότι κατά την ημέραν του δυστυχήματος υπήρχεν άπλετος φωτισμός εις την διασταύρωση Μίλτωνος-Αντικυθήρων. Εξ άλλου εις τις φωτογραφίες 1-5 όπως και εις το σχέδιο της Αρχής Ηλεκτρισμού φαίνονται σειρά από πασσάλους φωτισμού και επειδή υπάρχει απεριόριστη ορατότητα στη οδό Μίλτωνος Βόρεια και Νότια του σημείου συγκρούσεως πολύ εύκολα μπορεί οδηγός να δει πλησιάζον όχημα εξ αντιθέτου κατευθύνσεως. Με αυτά τα δεδομένα ακόμα και χωρίς μπροστινό φωτισμό η μοτοσυκλέτα ήταν ορατή από πολύ μακρυά. Έχομεν προβεί σε έλεγχο ιδίου οχήματος όσον αφορά τη δέσμη φωτός το βράδυ και έχομε μετρήσει απόσταση 50,64 μέτρα για τα μεγάλα φώτα και 29,54 μέτρα για κανονικά φώτα. Το αντικείμενο φωτίζεται πάρα πολύ καλά σε αυτές τις αποστάσεις και αρχίζει να αδυνατεί το φως ώσπου μεγαλώνει η απόσταση. Για σκοπούς ελέγχου του φωτισμού έχομεν χρησιμοποιήσει ένα δίπορτο σουζούκι βιτάρα υπ' αριθμό εγγραφής [.] κατασκευής 1991 το οποίον είναι αδελφόν όχημα με το σουζούκι εσκούτο [αριθμό εγγραφής] κατασκευής 1993 που ενεπλάκη στο δυστύχημα.» Στην έκθεση του Τεκμήριο 10, ο ΜΕ1 καταγράφει τα προσόντα και την εμπειρία του. Μεταξύ άλλων καταγράφει ότι διαθέτει 46 χρόνια ως εμπειρογνώμονας Ατυχημάτων & Εκτιμητής μηχανοκίνητων οχημάτων. Η θέση του ΜΕ2, όπως την καταγράφει στην έκθεση, είναι ότι «η οδηγός του [οχήματος] αντιλήφθηκε το μοτοποδήλατο από απέναντι και εβιάστηκε να στρίψει λανθασμένα για να τον προλάβει και να μην αναγκαστεί να σταματήσει η ίδια ανακόπτοντας την πορεία του και προκαλώντας το δυστύχημα». Κατά την αντεξέταση εξήγησε ότι με τη λέξη «βιάστηκε» εννοούσε ότι η Εναγόμενη βιάστηκε να στρίψει πολύ πριν την πάροδο αντί να προχωρήσει ώστε το όχημα της να είναι κάθετα με την πάροδο πριν στρίψει. Η πλευρά της Εναγόμενης αμφισβήτησε ότι ο εν λόγω μάρτυρας διαθέτει την απαραίτητη εμπειρογνωμοσύνη για να εκφέρει άποψη ως προς τις αιτίες του ατυχήματος και τις διαπιστώσεις που καταγράφει στην έκθεση του Τεκμήριο
7. Ειδικότερα αμφισβητήθηκε ότι είναι ειδικός στην αναπαράσταση τροχαίων ατυχημάτων. Ο ΜΕ2 διαφώνησε. Του ζητήθηκε από το συνήγορο της Εναγόμενης να παραπέμψει σε ακαδημαϊκά ή επαγγελματικά προσόντα που να δείχνουν ότι διαθέτει πραγματογνωμοσύνη στην αναπαράσταση ατυχημάτων. Ο ΜΕ2 απάντησε ότι «μέρος της διδαχής μας στο κολέγιο που σπούδασα ήταν και η φυσική κινηματική η οποία ασχολείται με τη συμπεριφορά οχημάτων εις τον δρόμο.» Αντεξεταζόμενος αναφορικά με τα δεδομένα στα οποία στηρίχθηκε το 2023 για να υποστηρίξει τη θέση του για «άπλετο φωτισμό», ο ΜΕ2 δέχτηκε ότι δέντρα που βρίσκονταν στον δρόμο στις πρόσφατες φωτογραφίες και το ύψος τους υπερβαίνει το ύψος των φώτων, το 2012 που έγινε το ατύχημα μπορεί να ήταν ακριβώς στο ύψος των φώτων και να εμπόδιζαν την εμβέλεια τους. Επίσης, κατά την αντεξέταση του ο ΜΕ2 ανέφερε ότι είχε επισκεφθεί την οδό Μίλτωνος κατά τη διάρκεια της ημέρας και ότι η μέτρηση των φαναριών αντίστοιχου οχήματος έγινε σε άλλο χώρο και όχι στην οδό Μίλτωνος που έγινε το ατύχημα. Αυτή ήταν μια σύνοψη της μαρτυρίας του ΜΕ
8. ΜΕ
9. Τρίτη μάρτυρας για την πλευρά του Ενάγοντα ήταν η κα Ειρήνη Σοφοκλέους, λειτουργός στην Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου. Η εν λόγω μάρτυρας παρουσίασε επιστολή (Τεκμήριο 12) σύμφωνα με την οποία: «Κατά την 15.4.2012 λειτουργούσε κανονικά ο οδικός φωτισμός στο [σημείο του ατυχήματος]. Η ισχύς των λαμπτήρων στη συγκεκριμένη οδό ήταν 70W.» Η μάρτυρας παρουσίασε επίσης σχεδιάγραμμα που αποτυπώνει τους πασσάλους της ΑΗΚ στην οδό Μίλτωνος και οδό Αντικυθήρων κατά τον χρόνο του επίδικου ατυχήματος (Τεκμήριο 13). Η μάρτυρας ανέφερε ότι οι λαμπτήρες στην οδό Μίλτωνος ήταν ισχύος 70W, τύπου high pressure sodium και οι πάσσαλοι απείχαν περί τα 25 μέτρα μεταξύ τους ενώ οι λαμπτήρες στην οδό Αντικυθήρων ήταν ισχύος 20W, συνηθισμένου τύπου. Δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει τη διαφορά μεταξύ λαμπτήρων high pressure sodium και συνηθισμένου τύπου. Δεν ήταν επίσης σε θέση να αναφέρει κατά πόσο οι λαμπτήρες τύπου LED που τοποθετούνται σήμερα σε πασσάλους είναι πιο φωτεινοί. Αυτή ήταν η μαρτυρία της ΜΕ
10. ΜΕ
11. Τέταρτη μάρτυρας ήταν η κα Χρυστάλλα Παπαχριστοδούλου, λειτουργός στο Τμήμα Μετεωρολογίας. Η μάρτυρας παρουσίασε αλληλογραφία μεταξύ του συνηγόρου του Ενάγοντα και του Τμήματος Μετεωρολογίας (δέσμη, Τεκμήριο 15). Σε αυτή το Τμήμα Μετεωρολογίας αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι κατά την ημερομηνία του ατυχήματος είχε καταγραφεί βροχόπτωση στην περιοχή από παρακείμενους μετεωρολογικούς σταθμούς όμως «στο ερώτημα σας εάν οι δρόμοι στις 15.4.2012 και ώρα 00:40 ήταν βρεγμένοι δεν μπορούμε να απαντήσουμε διότι δεν διαθέτουμε σαν Υπηρεσία σχετικές μετρήσεις κατάστασης οδοστρώματος.» ΜΕ
12. Πέμπτος μάρτυρας ήταν ο κ. Νίκος Καραολής, φυσιοθεραπευτής. Τα προσόντα του μάρτυρα δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά της Εναγόμενης. Ο ΜΕ5 παρουσίασε τιμολόγιο στο όνομα του Ενάγοντα, ημερομηνίας 24.10.2012 για ποσό €1.470 που αφορούσε: «φυσικοθεραπείες μετά από ατύχημα που είχε. Προσήλθε από τις 30.4.2012-5.9.2012» (Τεκμήριο 16). Εξήγησε ότι το τιμολόγιο αφορά 49 φυσικοθεραπείες κόστους €30 έκαστη που είχε παρακολουθήσει ο Ενάγων. Σημείωσε ότι το ποσό του τιμολογίου δεν εξοφλήθηκε από τον Ενάγοντα και παραμένει οφειλόμενο. Ανέφερε ότι ο Ενάγων ήρθε με παραπεμπτικό του ιατρού που τον είχε χειρουργήσει και οι φυσικοθεραπείες ήταν απαραίτητες ενόψει του τραυματισμού του. Κατά την αντεξέταση τέθηκε στον μάρτυρα ότι ο αριθμός των φυσικοθεραπειών ήταν υπερβολικός. Ο ΜΕ5 διαφώνησε και υποστήριξε ότι ο κάθε ασθενής χρειάζεται τον δικό του χρόνο αποθεραπείας και δεν υπάρχει απόλυτη μαθηματική φόρμουλα για τον αριθμό των θεραπειών που πρέπει να παρακολουθήσει. Υποστήριξε ότι ο αριθμός των θεραπειών δεν μπορεί να προκαθοριστεί. Τέθηκε στον ΜΕ5 ότι ο τραυματισμός του Ενάγοντα δεν δικαιολογούσε περισσότερες από 36 συνεδρίες και ο ΜΕ5 διαφώνησε. ΜΕ
13. Έκτος μάρτυρας ήταν ο κ. Λάκης Δρουσιώτης, φυσικοθεραπευτής. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του παρουσίασε επιστολή/βεβαίωση (Τεκμήριο 17) σύμφωνα με την οποία ο Ενάγων: «παρουσιάστηκε κοντά μας για φυσιοθεραπεία μετά από παραπεμπτικό του θεράποντα ιατρού του. Η θεραπεία του περιλάμβανε τα εξής: -HILT -Φαραδικά ρεύματα - Μασάζ -Ασκήσεις -Βάδιση σε LAIT GATE. Έκανε συνολικά 20 θεραπείες και το κόστος ανήλθε στα 800 ευρώ.» Εξήγησε ότι ο Ενάγων παρουσιάστηκε κοντά του αφού πρώτα είχε παρακολουθήσει φυσικοθεραπείες σε άλλο φυσικοθεραπευτή και ο ίδιος προέβη σε φυσικοθεραπευτική αξιολόγηση σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό του Ενάγοντα, τον Δρ. Σολομωνίδη, ειδικό ορθοπεδικό. Ανέφερε ότι μετά από 20 θεραπείες ο Ενάγων είχε «κανονική κίνηση» στον καρπό και «καλύτερη κινητικότητα στο γόνατο στα πλαίσια επίσης του φυσιολογικού.» Κατά την αντεξέταση εξήγησε ότι δεν έχει πληρωθεί για το κόστος των φυσιοθεραπειών και διαφώνησε ότι το κόστος των θεραπειών είναι υπερβολικό. Δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί τις ημερομηνίες στις οποίες είχε προσέλθει για θεραπείες ο Ενάγων λόγω της παρόδου του χρόνου. Υποστήριξε επίσης ότι ο αριθμός των θεραπειών ήταν αναγκαίος για την βελτίωση της κατάστασης του καρπού και του ποδιού καθώς και ότι οι θεραπείες σταμάτησαν όταν θεώρησε ότι δεν μπορούσε μέσω των φυσιοθεραπειών να βελτιωθεί περαιτέρω η κατάσταση του Ενάγοντα. ΜΕ
14. Έβδομος μάρτυρας ήταν ο κ. Χριστάκης Κλεοβούλου, εργολάβος οικοδομών. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του, ο ΜΕ7 ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι «γνωρίζω τον [Ενάγοντα] από το 2010 όταν ήταν ηλικίας 15 ετών περίπου οπότε μου είχε ζητήσει να τον απασχολήσω εις τις οικοδομές ως εργάτη. [..] από το έτος 2010 μέχρι τον Απρίλιο του 2012 τον απασχολούσα περιοδικά όποτε χρειαζόμουνα εργάτη και του πλήρωνα μεροκάματο €50 για όσες φορές εργάζετουν. .Τον Απρίλιο του 2012 έγινε ένα δυστύχημα με το μοτοποδήλατο του και έκτοτε δεν τον ξαναπασχόλησα εις την εργασία μου.» Κατά την αντεξέταση ο ΜΕ7 εξήγησε τα εξής σε σχέση με την απασχόληση του Ενάγοντα «εμπόρεν να έρτει μια βδομάδα τον μήνα εννοώ με τις εβδομάδες. Ημερησίως πέντε μέρες την εβδομάδα δεν έρχετουν ποτέ του. Δηλαδή εμπόρεν να έρτει δύο-τρεις μέρες τζιαι κάποτε εμπόρεν να μεν έρτει καθόλου. Λόγω του ότι επήγαινε τζιαι σχολείο τζιαι ήταν τζιαι νεαρός σε ηλικία, οι μιτσιοί έτσι εδουλέφκαν.» Εξήγησε ότι υπήρχαν μήνες που ο Ενάγοντας εργαζόταν 15-20 μέρες και μήνες που εργαζόταν 2-3 μέρες. ΜΕ
15. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο Δρ. Σίμος Ιωάννου, ορθοπεδικός ο οποίος ανέφερε ότι εξέτασε τον Ενάγοντα για πρώτη φορά στις 2.6.2012 και για δεύτερη φορά στις 25.10.2012 για να εκδώσει το ιατρικό πιστοποιητικό (Τεκμήριο 19). Σύμφωνα με το Τεκμήριο 19, που ο ΜΕ8 ανέφερε ότι εξέδωσε στις 25.10.2012, ο Ενάγων: «Ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα στις 15.4.
16. Μεταφέρθη στις Α' Βοήθειες του Νοσ. Λ/σου όπου μετά από κλινικές και ακτινολογικές εξετάσεις, στις 16.4.2012 με γενική νάρκωση, υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση δ. μηριαίου οστού, λόγω κατάγματος μεσότητος. Του έγινε ενδομυελική ήλωση. Επίσης διενεργήθηκε χειρ. επέμβαση στην περιοχή του άνω περιφερικού τμήματος δ. αντιβραχίονα, λόγω διατομής 4ου και 5ου εκτείνοντος τένοντα. Τοποθετήθηκε νάρθηκας για 5 εβδομάδες. Εξήλθε του νοσοκομείου στις 25.4.
17. Το ιατρείο μου επεσκέφθη στις 2.6.2012 παραπονούμενος για πόνο στην περιοχή του δ. μηρού ως και αδυναμία στο δ. άνω άκρο. Αντικειμενικά παρατηρείται χειρ. ουλή στο άνω και κάτω έξω μέρος δ. μηρού. Παρατηρείται ατροφία δ. τετρακέφαλου μυός ως και περιορισμός της κινητικότητας δ. γόνατος. Παρατηρείται χειρουρ. ουλή τύπου L, στο άνω περιφεριακό τμήμα δ. αντιβραχίονα ως και περιορισμός της έκτασης των δακτύλων δ. άκρας χειρός κατά 20°. Ακτινολογικώς δεν παρατηρείται επούλωση του κατάγματος δ. μηρού. Αποσπαστικό τεμάχιο οστού παρατηρείτο στην έξω επιφάνεια του κατάγματος. Βάδιζε με πατερίτσες. Διάγνωση: κάταγμα μεσότητος δ. μηρού. Διατομή εκτείνοντων τενόντων 4ου και 5ου δακτύλου δ. χεριού. Θεραπεία: συνεστήθει φυσιοθεραπεία, κινησιοθεραπεία. Σημερινή κατάσταση: Παραπονείται για πόνο στο δ. μηρό μετά από ορθοστασία, πεζοπορία, ανεβοκατεβάσμα σκάλων. Μετά από χειρωνακτική εργασία νιώθει πόνο και κούραση στη δ. άκρα χείρα. Αντικειμενικά παρατηρείται ατροφία δ. τετρακέφαλου μυός, ελαφρά αδυναμία της σύσφιξης των δακτύλων δ. άκρας χειρός. Ακτινολογικώς το κάταγμα δ. μηρού έχει πορωθεί σχεδόν πλήρως. Γνώμη: Το ως άνω άτομο ένεκα του ατυχήματος, υπέστη πολύ σοβαρά τραύματα στο δ. μηρό και δ. αντιβραχίονα. Υπεβλήθει σε χειρουργικές επεμβάσεις που τον ταλαιπώρησαν σωματικά και ψυχικά. Για αρκετό καιρό βάδιζε με πατερίτσες και έκανε φυσιοθεραπεία. Μετεγχειρητικά η κατάσταση του έχει βελτιωθεί όμως ακόμη δεν είναι ικανός να εργαστεί, να τρέξει, να αθληθεί. Στο μέλλον θα είναι δύσκολο μέχρι απίθανο να ασχοληθεί με αθλοπαιδίες ή έντονη εργασία που απαιτεί ορθοστασία, πεζοπορία. Κατά τις έντονες καιρικές μεταβολές θα νιώθει πόνο στον δ. μηρό. Στο μέλλον θα χρειαστεί αφαίρεση της εσωτερικής οστεοσύνθεσης. Τα συνολικά έξοδα της χειρ. Επέμβασης θα ανέλθουν στις €4.
18. Έξοδα παρακολούθησης και ιατρ. πιστοποιητικού €200.» Εξήγησε ότι στην ετοιμασία του πιο πάνω πιστοποιητικού είχε βασιστεί σε έκθεση του Δρ. Ζωδιάτη από το Νοσοκομείο Λεμεσού που του είχε προσκομίσει ο Ενάγων. Δεν θυμόταν εάν του είχε προσκομίσει και άλλα έγγραφα. Ανέφερε ότι από το 2012, είδε ξανά τον Ενάγοντα πρόσφατα και διαπίστωσε από την εξέταση που διενήργησε ότι «παρουσίαζε ελαφρά μέχρι μετρίου βαθμού χωλότητα. Είχε τις ουλές οι οποίες υπήρχαν και προηγουμένως δεν έχουν φύγει οι ουλές λόγω της χειρουργικής επέμβασης. Είχε παρατηρηθεί, βάδιζε με έξω στροφή του δεξιού σκέλους, πίεζε προς τα έξω και τα δάκτυλα της παλάμης που είχαν χειρουργηθεί είχαν μια απώλεια κατά την έκταση περίπου δέκα μοίρες. Δεν μπορούσε να κάνει σε έκταση πλήρους. Υπήρχε μια απώλεια δέκα μοίρες.» Αναφορικά με το κόστος χειρουργικής επέμβασης για αφαίρεση των υλικών οστεοσύνθεσης, ο ΜΕ8 είπε ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει ποιο είναι αυτό σήμερα διότι ο ίδιος παρέχει υπηρεσίες μόνο μέσω ΓΕΣΥ πλέον. Ανέφερε ότι επειδή πρόκειται για νεαρό άτομο η θέση του ιδίου είναι πως 2-3 χρόνια μετά την επέμβαση τα υλικά οστεοσύνθεσης έπρεπε να είχαν αφαιρεθεί. Τώρα, λόγω των πολλών ετών που έχουν παρέλθει «μπορεί να δυσκολευτεί πάρα πολύ ή ακόμα και να μην βγαίνει» το υλικό. Ερωτώμενος σε σχέση με τον αριθμό των φυσιοθεραπειών που πρέπει να παρακολουθήσει ένας ασθενής μετά από τέτοια επέμβαση, ο ΜΕ8 υποστήριξε ότι δεν υπάρχει προκαθορισμένος αριθμός και η κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή. Ανέφερε ότι δεν παρακολουθούσε ο ίδιος τον Ενάγοντα άρα δεν μπορεί να εκφράσει άποψη αναφορικά με τον αριθμό φυσιοθεραπειών που παρακολούθησε. Εξήγησε ότι η ατροφία στην οποία αναφέρεται στο πιστοποιητικό Τεκμήριο 19 ήταν αναμενόμενη ενόψει του τραύματος και της χειρουργικής επέμβασης και της ακινησίας. Τέλος, ανέφερε ότι δεν πληρώθηκε τα €200 που αναγράφονται στο πιστοποιητικό τους ως αμοιβή για τις υπηρεσίες του. ΜΕ
19. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο Δρ. Μάρκος Μάρκαρης, χειρούργος ορθοπεδικός τραυματιολόγος, με εξειδίκευση στις αθλητικές κακώσεις και στη μικροχειρουργική. Ο ΜΕ9 ετοίμασε ιατρική έκθεση ημερομηνίας 3.8.2013 (Τεκμήριο 20). Στην εν λόγω έκθεση αναφέρει ότι εξέτασε τον Ενάγοντα στις 26.7.
20. Καταγράφει ότι ο Ενάγων: «βαδίζει με χωλότητα. Παρουσιάζει επώδυνο δυσκαμία στο δεξί γόνατο με επέκταση του πόνου στη πρόσθια επιφάνεια του μηρού. Άνευ νευρολογικών ευρημάτων στα κάτω άκρα.» Σύμφωνα επίσης με το πιστοποιητικό Τεκμήριο 20, διαπίστωσε ότι ο Ενάγων: «-Παρουσιάζει χειρουργική ουλή στην πλάγια άνω επιφάνεια του δεξιού μηρού μήκους 10 εκατοστών και κάτω μηριαίου μήκους τριών εκατοστών του μέτρου με καλή επούλωση. Επώδυνος δυσκαμψία του δεξιού γόνατος. - το δεξί κάτω άκρο παρουσιάζει βράχυνση ενός εκατοστού μέτρου συγκριτικά με το αριστερό - παραμόρφωση έσω στροφής του δεξιού μηρού - μυϊκή αδυναμία του δεξιού κάτω άκρου. -αδυναμία ισχιομηριαίων τετρακέφαλου και οπίσθιων μηριαίων.» Πέραν των πιο πάνω που αφορούν το δεξί πόδι του Ενάγοντα, ο ΜΕ9 καταγράφει στο πιστοποιητικό Τεκμήριο 20 ότι ο Ενάγων: «-παραπονείται για πόνο και οίδημα του δεξιού καρπού μετά από τη χρήση του δεξιού χεριού. - παρουσιάζει ακανόνιστη μετατραυματική-μετεγχειρητική ουλή στη ραχιαία επιφάνεια, 1,5 εκατοστά άνωθεν της άρθρωσης του καρπού - παρουσιάζει ψηλαφητούς όζους υποδερμικά στη περιοχή του τραύματος, οι οποίοι οφείλονται στα σημεία συρραφής των τενόντων. Τριγμός κίνησης των τενόντων. - αδυναμία πλήρους σύγκλισης και σύσφιξης των δακτύλων με αδυναμία πλήρους έκτασης του μέσου και παράμεσου δακτύλου της δεξιάς χειρός.» Στο ίδιο πιστοποιητικό Τεκμήριο 20, ο ΜΕ9 καταγράφει ότι ο Ενάγων μετά το ατύχημα και τις χειρουργικές επεμβάσεις παρέμεινε κλινήρης για περίοδο τριών μηνών. Καταγράφει επίσης τα ακόλουθα: «Παρουσιάζει βράχυνση του δεξιού κάτω άκρου κατά ένα εκατοστό μέτρου. Παρουσιάζει επούλωση του κατάγματος του μηριαίου σε παραμόρφωση εσω στροφής. Οι παραμορφώσεις αυτές είναι μόνιμες. Παρουσιάζει σκλήρυνση και οζώδη διόγκωση των τραυματισμένων τενόντων του καρπού και δακτύλων με αποτέλεσμα τον περιορισμό της κίνησης και δύναμης του καρπού και δακτύλων. Η μερική ανικανότητα του καρπού και δακτύλων είναι μόνιμη.» Αναφέρει επίσης ότι περί τα δύο έτη μετά το χειρουργείο ο Ενάγων θα πρέπει να υποβληθεί σε νέα χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση των υλικών οστεοσύνθεσης με κόστος €4.
21. Τέλος, στην έκθεση του αναφέρει ότι μέχρι την ημερομηνία αυτή, 3.8.2013, ο Ενάγων δεν δύναται να εργαστεί λόγω της δυσλειτουργίας του δεξιού καρπού και δακτύλων και αδυναμίας του κάτω άκρου. Καθώς και ότι μελλοντική ανάπτυξη οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων στο δεξί γόνατο είναι πολύ πιθανή λόγω της παραμόρφωσης έσω στροφής. Τα έξοδα ετοιμασίας της έκθεσης και δύο ιατρικών εξετάσεων που διενεργήθηκαν ανέρχονται σε €
22. Κατά την κυρίως εξέταση του, ο ΜΕ9 ανέφερε ότι κόστος της δεύτερης επέμβασης ανέρχεται σήμερα περίπου στις €10.
23. Είπε ότι εξέτασε για τελευταία φορά τον Ενάγοντα στις 24.2.
24. Από τη δεύτερη εξέταση διαπίστωσε ότι το κάταγμα του δεξιού μηρού «το οποίο είχε χειρουργηθεί στο Νοσοκομείο μετά το ατύχημα το 2012 και παρατηρούμε ότι ως αναμένετο ότι υπάρχει κάποιου βαθμού αναπηρία μικρότερη απ΄ ότι αναμέναμε αλλά εξακολουθεί να υπάρχει. Αυτή η αναπηρία εκδηλώνεται υπό τύπον αδυναμίας στο δεξί κάτω άκρο με ατροφία των μυών του μηρού και δικαιολογείται από την εκτεταμένη χειρουργική επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε και από την αδράνεια που υπήρξε λόγω αποφόρτισης του πάσχοντος σκέλους για μακρό χρονικό διάστημα. Επίσης παρατηρείται μια στροφική παραμόρφωση η οποία εκδηλώνεται, του μηριαίου στροφική παραμόρφωση στο μηριαίο, η οποία εκδηλώνεται με έξω στροφή στο γόνατο. Το δεύτερο πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζει είναι το χέρι του. Εις το χέρι είχε 10-15 εκατοστά πάνω από τον καρπό είχε ένα μεγάλο θλαστικό τραύμα με αποτέλεσμα τη διατομή σχεδόν όλων των εκτεινόντων τενόντων όπου και εγένετο πάλι το 2012 στο γενικό νοσοκομείο Λεμεσού, εγένετο συρραφή των τενόντων. Ο άρρωστος ακολούθησε μια μακροχρόνια αποθεραπεία ως είθισται δηλαδή. Δηλαδή πολλές φυσιοθεραπείες για αρκετό καιρό, δύο χρόνια. Δυόμιση χρόνια; Και είχε ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Παραμένει όμως κάποια αδυναμία έκτασης των δακτύλων και του καρπού, το οποίο προκαλεί αδυναμία χειρισμών, λεπτών χειρισμών του χεριού [.] Υπάρχουν οι ουλές οι μετεγχειρητικές και μετατραυματικές ουλές, υπάρχει πόνος και ελαφρό οίδημα μετά από εργασία χειρωνακτική.» Αναφορικά με τη στροφική παραμόρφωση στο δεξί πόδι του Ενάγοντα, ο ΜΕ9 ανέφερε ότι «το μηριαίο όπως γνωρίζετε οστό καταλήγει και δημιουργεί το γόνατο, την άρθρωση του γόνατος. Αυτή η άρθρωση έχει μια στροφή προς τα έξω, γύρω στις πέντε με δέκα μοίρες, είναι δύσκολο να μετρηθεί. Όμως είναι κάτι το οποίο είναι εμφανές, φαίνεται με το μάτι και το οποίο πιθανόν και να έχει επιπλοκές στο μέλλον γιατί μια στροφική παραμόρφωση ξέρουμε ότι οδηγεί σε οστεοαρθρίτιδα μετά από πάροδο χρόνων. .εξαρτάται από τη χρήση που κάνει ο ασθενής, αν ανεβαίνει σκάλες, αν τρέχει, σίγουρα θα αναπτύξει οστεοαρθριτίδα σε διάστημα δέκα χρόνων περίπου υπολογίζω. Αν η ζωή του είναι πιο ήσυχη και δεν ασχολείται μπορεί να είναι και περισσότερο.» Ανέφερε ότι η στροφική παραμόρφωση είναι κατάσταση μόνιμη. Μόνιμη είναι και η κατάσταση με τον περιορισμό κινήσεων του δεξιού χεριού. Ανέφερε επίσης ότι ο Ενάγων συνεχίζει να παρουσιάζει χωλότητα στη βάδιση η οποία «οφείλεται στην παραμόρφωση έξω στροφής στο γόνατο και οφείλεται στην ατροφία των μυών η οποία ακόμα υπάρχει και θα υπάρχει πάντοτε για τον λόγο που σας εξήγησα προηγουμένως ότι αυτό ο μυς μετά από τέτοιο τραυματισμό δεν μπορεί να αναρρώσει ώστε να μην παρουσιάζει ατροφία.» Κατά την κυρίως εξέταση του, ο ΜΕ9 ανέφερε επίσης ότι ο Ενάγων έχει βράχυνση του δεξιού ποδιού κατά δύο εκατοστά και αυτό μπορεί επίσης να προκαλέσει χωλότητα κατά τη βάδιση. Τέλος, κατά την κυρίως εξέταση διευκρίνισε ότι δεν πληρώθηκε τα €300 που αναγράψει στο πιστοποιητικό του και το ποσό αυτό παραμένει οφειλόμενο. Κατά την αντεξέταση, ο ΜΕ9 ανέφερε ότι είχε δει τον Ενάγοντα κάποιες φορές μετά την έκδοση του πιστοποιητικού, Τεκμήριο 20, στις 7.2.2014, 9.8.2021 και 24.2.
25. Κατά την αντεξέταση, ο ΜΕ9 συμφώνησε ότι η ανισοσκέλια στα κάτω άκρα είναι μια παθολογική κατάσταση που συναντάται στον γενικότερο πληθυσμό. Συμφώνησε επίσης ότι είναι σπάνιο τα κάτω άκρα να έχουν ακριβώς το ίδιο μήκος και μια διαφορά περί το ένα εκατοστό είναι εντός του πλαισίου του φυσιολογικού. Ακολούθως συμφώνησε ότι δεν είχε προβεί στη μέτρηση των κάτω άκρων του Ενάγοντα προ του επίδικου ατυχήματος ώστε να είναι σε θέση να γνωρίζει εάν προϋπήρχε κάποια ανισοσκέλια. Διόρθωσε αναφορές στο ιατρικό του πιστοποιητικό από «έσω» στροφή σε «έξω» στροφή που είναι το ορθό. Απέδωσε τις αναγραφές σε «έσω» στροφή σε τυπογραφικό λάθος. Υποστήριξε επίσης ότι η βράχυνση του Ενάγοντα είναι δύο εκατοστών και όχι ενός εκατοστού που αναγράφεται στο πιστοποιητικό του αποδίδοντας το σε τυπογραφικό λάθος. Σύμφωνα με τον ΜΕ9, μια χειρουργική επέμβαση όπως αυτή που έγινε στον δεξιό μηρό του Ενάγοντα, σίγουρα προκαλεί βράχυνση του μηρού. Αναφορικά με την αναγκαιότητα αφαίρεσης των υλικών οστεοσύνθεσης, τέθηκε στον ΜΕ9 ότι μετά την πάροδο τόσων χρόνων δεν ενδείκνυται πλέον η αφαίρεση τους. Ο ΜΕ9 διαφώνησε. Υποστήριξε ότι ο Ενάγων είναι νεαρός σε ηλικία, 28 ετών και ότι εύκολα ή δύσκολα πρέπει να αφαιρεθούν. Είπε ότι ο ίδιος θα προσπαθούσε να τα αφαιρέσει και πρόσθεσε όμως «αν τα καταφέρω άλλο πράγμα. [.] εγώ θα τα καταφέρω πιστεύω.» Ο ΜΕ9 συμφώνησε ότι ο Ενάγων μπορούσε να συνεχίσει να παρακολουθεί μαθήματα στο νυχτερινό σχολείο που φοιτούσε και μπορεί να κάνει καθιστική εργασία. Πρόσθεσε ότι οι ικανότητες του να εργαστεί ως οικοδόμος είναι μειωμένες. Αναφορικά με το μήκος της ουλής στο δεξί μηρό, ο ΜΕ9 είπε ότι τη μέτρησε 10 εκατοστά και πρόσθεσε ότι το μήκος της ουλής δεν αλλάζει με την πάροδο του χρόνου. Σε σχέση με τους ψηλαφητούς όζους στο δεξί χέρι και ανέφερε ότι προήλθαν από τη συρραφή των τενόντων. Ο ΜΕ9 ανέφερε ότι το 2013 είχε δώσει στον Ενάγοντα συμβουλές για φυσιοθεραπείες, ασκήσεις, τοπικές θεραπείες στο δέρμα. Του είχε επίσης δώσει πρόγραμμα ασκήσεων για τα δάκτυλα και το χέρι του που περιλάμβανε κινησιοθεραπεία με φυσιοθεραπεία, του χορήγησε ειδικά επιθέματα με υαλουρονικό για τη θεραπεία των τενόντων και ένα παρασκεύασμα από κολλαγόνο, ασβέστιο και βιταμίνη D για το κάταγμα του μηρού γιατί τότε φαινόταν ότι δεν υπήρχε πλήρης πώρωση του κατάγματος. Αναφορικά με τις οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις, ο ΜΕ9 υποστήριξε ότι παρότι δεν υπήρξε τραυματισμός στον τένοντα του γονάτου κατά το ατύχημα, οι αρθρώσεις καταπονούνται με αποτέλεσμα την οστεοαρθρίτιδα όταν διαταραχθεί η ισορροπία και η ανατομία. Αυτό γίνεται επειδή είναι στραβό το γόνατο. Δέχτηκε ότι σήμερα δεν έχει ενδείξεις ή στοιχεία που να δείχνουν οστεοαρθρίτιδα. Διαφώνησε ότι ετοίμασε το ιατρικό του πιστοποιητικό «κατά παραγγελία» με σκοπό να βοηθήσει τον Ενάγοντα να μεγιστοποιήσει τις αξιώσεις του έναντι της ασφαλιστικής εταιρείας της Εναγόμενης. Επέμενε ότι η έκθεση του και οι ενέργειες του ήταν επιστημονικά και δεοντολογικά ορθές. ΜΕ
26. Ο δέκατος μάρτυρας που παρουσίασε ο Ενάγων ήταν ο κ. Ανδρέας Χάρπας, διερμηνέας, μεταφραστής από τη ρωσική στην αγγλική γλώσσα και αντίστροφα. Ο ΜΕ10 εξήγησε ότι είναι διερμηνέας εδώ και 26 χρόνια. Του υποδείχθηκε η δέσμη Τεκμήριο 6 που περιλαμβάνει την κατάθεση της Εναγόμενης για το επίδικο ατύχημα στην ρωσική μητρική της γλώσσα και η μετάφραση στα ελληνικά. Του ζητήθηκε να σχολιάσει την πειστότητα και ορθότητα της μετάφρασης. Εντόπισε ότι σε κάποιο σημείο της κατάθεσης αναφέρεται στο ρωσικό κείμενο ότι η εναγόμενη κατευθυνόταν «βόρεια» στην οδό Μίλτωνος ενώ στο ελληνικό κείμενο η μετάφραση λέει «νότια». Ο ΜΕ10 αναφέρθηκε και σε κάποιες άλλες μικρο-ασυμφωνίες μεταξύ των δύο κειμένων τις οποίες επισήμανε. Είπε ότι εντόπισε κάποια λάθη στη γραμματική στο ρωσικό κείμενο και ότι φαίνεται ότι ο μεταφραστής ήταν άπειρος. Σημείωσε ότι με εξαίρεση το λάθος βόρεια/νότια, το νόημα του κειμένου δεν έχει αλλοιωθεί «απλά κάποιες λέξεις είναι ανύπαρκτες, δεν υπάρχουν στη σύνταξη, δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στη σύνταξη βάσει της γραμματικής σειράς.» ΜΕ
27. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο κ. Χριστόδουλος Νικολάου, λειτουργός του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Ο εν λόγω μάρτυρας είχε στην κατοχή του τον φάκελο του Ενάγοντα και παρουσίασε διάφορα έγγραφα από τον φάκελο αυτό. Ειδικότερα, παρουσίασε ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Ζωδιάτη (Τεκμήριο 24), ιστορικό από το ηλεκτρονικό σύστημα εγγραφής (Τεκμήριο 25), σελίδες από την έκθεση νοσηλείας του Ενάγοντα (Τεκμήριο 26), καρτέλα σχετική με επίσκεψη του Ενάγοντα στο Νοσοκομείο στις 12.6.2012 (Τεκμήριο 27), φύλλα σε σχέση με τη νοσηλεία του Ενάγοντα μεταξύ 20-23.7.2012 (Τεκμήριο 28). Ο ΜΕ11 διευκρίνισε κατά τη μαρτυρία του ότι δεν έχει ιατρικές, ούτε νοσηλευτικές γνώσεις και δεν μπορεί να εκφράσει γνώμη επί του περιεχομένου των εγγράφων που παρουσίασε. Όπως σημείωσα, ο ΜΕ11 παρουσίασε τα Τεκμήρια 24-
28. Το Τεκμήριο 24 είναι αντίγραφο ιατρικού πιστοποιητικού ημερομηνίας 29.10.2012 του Δρ. Ζωδιάτη, ορθοπεδικού χειρούργου. Μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι ο Ενάγων εισήχθηκε στην ορθοπεδική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού στις 15.4.2012 μετά από αναφερόμενο τροχαίο. Κατά την εξέταση του στο Τμήμα Επειγόντων περιστατικών: «σημειώθηκαν τα εξής: · Αυχεναλγία χωρίς νευρολογική σημειολογία. · Θλαστικό τραύμα δεξιού αντιβραχίου ωλενίας ραχιαίας επιφάνειας. · Ανοικτό κάταγμα μηριαίου αριστερά κατά Gustillo IIA. · Κάταγμα παλαμιαίας επιφάνειας της κερκίδας. · Θλαστικό τραύμα ραχιαίας επιφάνειας δεξιού αντιβραχίου 15 εκ κεντρικότερα του καρπού με συνοδή αδυναμία έκτασης του 3ου, 4ου και 5ου δακτύλου. Ο ασθενής εισήχθη στην ορθοπεδική κλινική με οδηγίες όπως παραμείνει κλινήρης. Έγινε όλος ο απαιτούμενος προεγχειρητικός έλεγχος και ο ασθενής οδηγήθηκε στο χειρουργείο στις 16.4.2012 όπου: · Το κάταγμα της διάφυσης του δεξιού μηριαίου σταθεροποιήθηκε με ενδομυελικό ήλο τύπου centro nail. · Στο αριστερό άνω άκρο έγινε συρραφή των: 1) μακρού εκτείνων του 2ου, 3ου και 4ου δακτύλου 2) συρραφή του ωλενίου εκτείνοντα του καρπού 3) συρραφή του μακρού εκτείνοντα τον αντίχειρα. Ακολούθησε φυσιολογική μετεγχειρητική πορεία και ο ασθενής εξήλθε στις 24.4.2012 με αναλγητική και αντιπηκτική θεραπεία.» Στην έκθεση νοσηλείας του Ενάγοντα, Τεκμήριο 26, υπάρχουν διάφορες καταγραφές για την περίοδο 15.4.2012 μέχρι 24.4.2012 που φαίνεται να αφορούν την νοσηλεία του κατά την εν λόγω περίοδο. Στην καρτέλα επισκέψεων του Ενάγοντα στο Νοσοκομείο, Τεκμήριο 27, υπάρχει καταγραφή στις 12.6.2012 με άγνωστο συγγραφέα όπου μεταξύ άλλων αναγράφεται «σύσταση για μερική φόρτιση» και «επανεξέταση σε 1 μήνα». Υπάρχει επίσης καταγραφή με ημερομηνίας 16.7.2012 με άγνωστο πάλιν συγγραφέα όπου αναγράφονται μεταξύ άλλων: «x-rays μηριαίου - καλή θέση, πλημμελής πόρωση. Σε λίστα για δυναμοποίηση ήλου». Τέλος, στα φύλλα νοσηλείας, Τεκμήριο 28 υπάρχουν διάφορες καταγραφές που αναφέρονται σε εισαγωγή του Ενάγοντα στο Νοσοκομείο στις 20.7.2012 με λόγο εισαγωγής «δυναμοποίηση ήλου μηριαίου δεξιά (υφιστάμενου)». Περιλαμβάνονται επίσης διάφορες καταγραφές αγνώστων συγγραφέων που καλύπτουν την περίοδο από 20.7.2012 μέχρι 24.7.2012 με τελευταία καταγραφή «3η νύχτα, γενική κατάσταση μέτρια, αναμένεται ο παθολόγος, υπέγραψε και έφυγε με δική του ευθύνη (μητέρα)». Από τα γραφόμενα φαίνεται ότι δεν διενεργήθηκε χειρουργείο για δυναμοποίηση ήλου κατά τη διαμονή του. ΜΕ
29. Επόμενη μάρτυρας ήταν η κα Χρυσοβαλάντη Στεφανή, λειτουργός στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, η οποία παρουσίασε κατάσταση ασφαλιστέων αποδοχών του Ενάγοντα από την ημερομηνία που εκείνος ενεγράφη στο Τμήμα το 2017 και κατάλογος εργοδοτήσεων (Τεκμήρια 29 Α - 29 Γ). Με αναφορά στα Τεκμήρια αυτά, η ΜΕ12 εξήγησε ότι ο Ενάγων φαίνεται να γράφτηκε στο Τμήμα μόνο για μια μέρα, τον Οκτώβρη 2017, με εργοδότη κάποιο Σπύρο Σπύρου, ως κτίστης και είχε πληρωθεί €100 ακάθαρτα. Δεν παρουσιάζεται στα αρχεία του Τμήματος ως εργοδότης ο Χριστάκης Κλεοβούλου (ΜΕ7). ΜΕ
30. Δέκατος τρίτος μάρτυρας ήταν ο κ. Ευθύμιος Ευθυμίου που διατηρεί σουβλατζίδικο στην οδό Μίλτωνος. Ανέφερε ότι γνωρίζει τον Ενάγοντα ως πελάτη που διαμένει στη γειτονιά και ότι «έτυχε κάποιες φορές για λίγο χρονικό διάστημα» να εργοδοτήσει τον Ενάγοντα. Τοποθέτησε αυτό χρονικά στο 2015,
31. Ανέφερε ότι «εζήτησε μου δουλειά μου είπε είχε κάποιο πρόβλημα και ήθελε να προσπαθήσει, εγώ ήθελα άτομο και είπα του να έρτει να δοκιμάσουμε αν μπορέσει, δεν μπόρεσε, υγεία να έχουμε. Τί να κάνουμε; . Δούλεψε μερικές μέρες, δεν μπόρεσε. .Επόνεν το πόι του, δεν εμπόρεν να σταθεί, επόνε το σιέρι του δεν εμπόρε να τυλίει πίττες, επαραπονιέτουν συνέχεια ότι δεν άντεχε.» Πρόσθεσε ότι τις μέρες που εργάστηκε, πλήρωνε τον Ενάγοντα μεροκάματο €
32. Κατά την αντεξέταση, ο ΜΕ13 ανέφερε ότι ο Ενάγων «ήρθε δύο μέρες και έφυε. Μια-δύο, τρεις» κάθε φορά και «ούλλες ούλλες δύο-τρεις φορές ήρθε.» ΜΕ
33. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο ίδιος ο Ενάγων. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ανέφερε ότι γεννήθηκε στις [ ] και ήταν 17 ετών όταν συνέβη το επίδικο ατύχημα. Πρόσθεσε ότι «από την ηλικία 15 ετών δηλαδή περίπου από το 2010 και μέχρι που επεσυνέβηκε το δυστύχημα την 15.4.2012 εργαζόμουν και απασχολούμουν εις οικοδομή πλησίον της κατοικίας μου ως εργάτης επωφελούμενος από την εργασία μου €50-ημερησίως.» Παράλληλα φοιτούσε σε εσπερινό γυμνάσιο ενώ «κάποτε απουσίαζα από την εργασία μου που εργάζουμουν περιοδικά διότι έπρεπε να διαβάζω τα μαθήματα μου.» Παρουσίασε βεβαίωση από το Γυμνάσιο Αγίας Βαρβάρας Λεμεσού (Τεκμήριο 31) καθώς και το απολυτήριο του για τη σχολική χρονιά 2014-2015 (Τεκμήριο 32). Σύμφωνα με τη βεβαίωση Τεκμήριο 31, ο Ενάγων: «Φοίτησε στη Β' τάξη του Σχολείου μας τη σχολική χρονιά 2008-2009 και με την υπ' αριθμό πράξη του καθηγητικού συλλόγου 14/1/06.2009 παρέμεινε στάσιμος.» Σύμφωνα με το Τεκμήριο 32, ο Ενάγων έλαβε τελικά απολυτήριο για τη σχολική χρονιά 2014-2015, αφού ολοκλήρωσε τη φοίτηση του στο εσπερινό σχολείο. Σε σχέση με τις συνθήκες του ατυχήματος, ανέφερε ότι «την 15.4.2013 οδηγούσα το μοτοποδήλατο με αριθμό εγγραφής [ ] το οποίο ήτο ιδιοκτησίας της μητέρας μου [.] Ενώ οδηγούσα το μοτοποδήλατο στην οδό Μίλτωνος εις Λεμεσό με νότια κατεύθυνση στην ορθή αριστερή πλευρά του δρόμου και ενώ μόλις είχα περάσει την πάροδο της οδού Αντικυθήρων εκεί που ενώνεται με τον κύριο δρόμο που είναι η οδός Μίλτωνος η Εναγόμενη στον ίδιο χρόνο οδηγούσε το πιο πάνω αυτοκίνητο αντίθετα με βόρεια κατεύθυνση στην οδο Μίλτωνος εντός της πορείας μου, μου έκοψε τον δρόμο με αποτέλεσμα η μοτοσικλέτα που οδηγούσα να συγκρουσθεί με το αυτοκίνητο που οδηγούσε η Εναγόμενη με συνέπεια εγώ να τραυματισθώ και να μεταφερθώ εις το Νοσοκομείο με ασθενοφόρο». Πρόσθεσε ότι γνωρίζει τον δρόμο εκείνο γιατί διαμένει κοντά και η οδός «εφωτίζετουν με μεγάλους λαμπτήρες της ΑΗΚ. Η οδός Μϊλτωνος εκεί που έγινε η σύγκρουση ήταν και είναι ένας μεγάλος πλατύς εμπορικός κύριος δρόμος. [.] Εις το σημείο που έγινε η σύγκρουση στην δεξιά πλευρά του πεζοδρομίου όπως εγώ οδηγούσα υπήρχε ηλεκτρικός πάσσαλος της ΑΗΚ με μεγάλη λάμπα που φώτιζε αρκετά το σημείο που έγινε η σύγκρουση. Κατά μήκος της οδού Μίλτωνος υπήρχαν και άλλοι ηλεκτρικοί πάσσαλοι που εφώτιζαν αρκετά την οδό Μίλτωνος.» Σε σχέση με τις καιρικές συνθήκες ανέφερε ότι «πριν από το δυστύχημα δεν έβρεχε, έβρεξε λίγο πολύ πιο προηγουμένως και ο δρόμος ήταν ελαφρά βρεγμένος.» Αναφορικά με την κατάσταση του μοτοποδηλάτου του ανέφερε ότι «η μοτοσυκλέτα που οδηγούσα είχε τοποθετημένο φανάρι μπαταρίας τόσο μπροστά όσο και πίσω και είχα τα φανάρια αναμμένα εκείνη την ώρα και η ταχύτητα μου ήταν χαμηλή 30-40 χιλιόμετρα. Μπροστά μου δεν υπήρχαν αυτοκίνητα. Εγώ είδα το άλλο αυτοκίνητο που έρχετουν από απέναντι μου όταν ήταν στην πορεία του. Όταν πέρασα την πάροδο της οδού Αντικυθήρων το αυτοκίνητο έστριψε ξαφνικά και απότομα μπροστά μου δεξιά χωρίς να δείξει με τον δείκτη του ότι θα έστριβε. Προσπάθησα να αποφύγω το άλλο αυτοκίνητο οδηγώντας το μοτοποδήλατο μου αριστερότερα αλλά δεν το κατόρθωσα διότι ήμουν πλησίον του αυτοκινήτου όταν τούτο έστριψε απότομα δεξιά. Μετά δεν θυμούμαι τίποτε διότι εβρέθηκα στο Νοσοκομείο Λεμεσού.» Ο Ενάγων ανέφερε ότι από το ατύχημα το μοτοποδήλατο καταστράφηκε ολοσχερώς. Είχε αγοραστεί από τη μητέρα του για €350 και το χρησιμοποιούσε εκείνος. Προσθέτει ότι «κατά τον χρόνο του δυστυχήματος το μοτοποδήλατο ήταν στην ίδια κατάσταση όπως το είχε αγοράσει η μητέρα μου.» Ανέφερε ότι από το ατύχημα υπέστη κατάγματα και χειρουργήθηκε από τον Δρ. Ζωδιάτη από τον οποίο έλαβε ιατρικό πιστοποιητικό (Τεκμήριο 24) όπου περιγράφει τα τραύματα και τη θεραπεία που έτυχε στο Νοσοκομείο. Έλαβε εξιτήριο στις 24.4.
34. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα, στις 2.6.2012 επισκέφθηκε τον Δρ. Σίμο Ιωάννου, τον οποίο ξαναεπισκέφθηκε στις 25.10.2012 «γιατί τα προβλήματα μου από το δυστύχημα εσυνέχιζαν». Τα έξοδα του Δρ Ιωάννου ανέρχονται σε €200 και δεν τα έχει πληρώσει ακόμα. Στις 16.7.2012 εισήχθη ξανά στο Νοσοκομείο ένεκα πλημμελούς πώρωσης του κατάγματος και μπήκε σε λίστα για δυναμοποίηση του ήλου μηριαίου για να υποβληθεί σε δεύτερη χειρουργική επέμβαση όμως «τελικά δεν γνωρίζω τον λόγο που δεν με χειρούργησαν». Στις 31.8.2012 επισκέφθηκε τον Δρ. Σολομωνίδη, χειρούργο ορθοπεδικό τον οποίο είδε ακόμα 6 φορές και ο οποίος του έδωσε ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 7.12.2012,το οποίο παρουσίασε (Τεκμήριο 33). Τα έξοδα του ανέρχονται σε €650 και δεν τα έχει πληρώσει μέχρι σήμερα. Περαιτέρω αναφορά στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 33 γίνεται πιο κάτω. Ο Ενάγων ανέφερε πως επειδή τα προβλήματα του συνέχιζαν, επισκέφθηκε τον Δρ. Μάρκαρη στις 26.7.2013 στον οποίο οφείλει μέχρι σήμερα €
35. Αναφορικά με την κατάσταση της υγείας του σήμερα, ο Ενάγων ανέφερε ότι «μέχρι σήμερα έχω πρόβλημα εις το περπάτημα αφού κουτσαίνω, το δεξί μου πόδι είναι μικρότερο κατά 2 εκατοστά από το αριστερό μου πόδι και έχω παραμόρφωση αφού η πατούδα του δεξιού μου ποδιού πάει προς τα έξω. Νιώθω αδυναμία στο δεξί πόδι. Όταν χρησιμοποιήσω το δεξί μου χέρι μετά από 5 με 10 λεπτά, οι κινήσεις του δεξιού μου χεριού δεν είναι όπως του αριστερού και δεν μπορώ να ανοίξω τα δάκτυλα μου, οι ίδιες ουλές που υπήρχαν συνεχίζουν να υπάρχουν μέχρι σήμερα.» Σε σχέση με την ικανότητα του προς εργασία, ο Ενάγων ανέφερε ότι «μετά το δυστύχημα δοκίμασα να εργαστώ και πάλι στις οικοδομές αλλά δεν μπόρεσα, δοκίμασα να εργαστώ σε σουβλατζίδικο αλλά είχε ορθοστασία και δεν εμπόρεσα, η τελευταία φορά που δοκίμασα να εργαστώ ήταν τέλος του 2017 σε ένα εργολάβο από τη Λάρνακα Σταύρο και θα μου έδινε €100 μεροκάματο αλλά πάλι δεν μπόρεσα να εργαστώ και από τότε δεν εργάζομαι. Ο λόγος που δεν μπορώ να εργαστώ όπως πριν από το ατύχημα είναι διότι συνεχίζω να έχω αδυναμία εις το δεξί μου πόδι και το δεξί μου χέρι και τα δάκτυλα μου δεν λειτουργούν όπως το αριστερό μου χέρι αφού είμαι και δεξιόχειρας, δεν μπορώ να στέκομαι πολλή ώρα ή να περπατώ πολλή ώρα αλλά μετά από μισή ώρα περίπου νιώθω πολλή κούραση στο πόδι μου. Στην αλλαγή του καιρού νιώθω πόνο στο πόδι μου.» Είπε ότι παρακολούθησε φυσικοθεραπείες μετά το ατύχημα στο κέντρο Στούπας και Καραολής και στο κέντρο Α/φοι Δρουσιώτη και συνεχίζει να οφείλει €1470 και €800 αντίστοιχα. Όταν σταμάτησε τις φυσικοθεραπείες συνέχισε να κάνει μόνος του ασκήσεις αλλά το πρόβλημα παραμένει. Σημείωσε ότι δεν μπορεί να ασχοληθεί με γυμναστική και ποδόσφαιρο όπως έκανε πριν το ατύχημα. Εξέφρασε την θέση ότι επειδή δεν μπορεί να εργαστεί πλέον σε οικοδομές έχει χάσει ημερομίσθια €50 από το ατύχημα μέχρι και σήμερα ενώ αν δεν πάθαινε το ατύχημα και εργαζόταν ως κτίστης θα λάμβανε €100 ημερησίως. Αναφορικά με το ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Σολομωνίδη, ο Ενάγων κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι τον είδε πρόσφατα και τον εξέτασε. Ακολούθως ο Δρ. Σολομωνίδης του ανέφερε ότι «ανέλαβε στην ασφαλιστική εταιρεία Commercial», που είναι η εταιρεία που παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στην Εναγόμενη. Ενόψει αυτής της πληροφορίας, ο Ενάγων δεν κάλεσε τον Δρ. Σολομωνίδη ως μάρτυρα στη διαδικασία «επειδή θα ήταν εναντίον μου». Κατόπιν έκδοσης σχετικού διατάγματος, ο Ενάγων εξετάστηκε πριν τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο από ιατρό που καθόρισε η πλευρά της Εναγόμενης. Επρόκειτο για τον Δρ. Ηλία Γεωργίου. Αναφορικά με αυτή την εξέταση, ο Ενάγων ανέφερε ότι διήρκησε μισή ώρα περίπου κατά τη διάρκεια της οποίας «παραπάνω με ρωτούσε, μου έκανε ερωτήσεις [.] η εξέταση ένα-δύο λεπτά πήρε.» Παραπονέθηκε ότι κατά τη διάρκεια της εξέτασης ο Δρ. Γεωργίου έβγαλε φωτογραφία το δεξί του χέρι χωρίς προηγουμένως να λάβει τη συγκατάθεση του ενώ κατά τη διάρκεια της εξέτασης ο Δρ. Γεωργίου «ήταν απότομος, νευρίαζε έτσι, ήταν νευρικός, δεν ήταν φυσιολογικός.» Κατά την κυρίως εξέταση του ο Ενάγων έδειξε το δεξί πόδι του στο Δικαστήριο αναφέροντας ότι «είναι πολύ ζαβό και φαίνεται και στο Δικαστήριο ότι δεν είναι φυσιολογικό, κουτσαίνω. Κουτσαίνω πολλά και δεν έχει τη δύναμη που έπρεπε να έχει.» Υπέδειξε και το δεξί του χέρι αναφέροντας ότι «το χέρι μου δεν είναι όπως το άλλο, κάνουν, τα δάκτυλα μου παραμορφώθηκαν. Είναι κανονικά έτσι, δεν έχει δύναμη το χέρι μου όπως παλιά πριν το δυστύχημα. Πριν να χτυπήσω.» Αντεξεταζόμενος σε σχέση με το δεξί του πόδι, ο Ενάγων ανέφερε ότι δεν μπορεί να κάτσει οκλαδόν, δεν μπορεί να καθίσει σε βαθύ κάθισμα, δεν μπορεί να κάνει άλμα προσθέτοντας ότι δεν είναι σε θέση να κάνει άλμα ούτε ενός εκατοστού. Πρόσθεσε, ερωτώμενος σχετικά, ότι δεν είναι σε θέση να κλείσει σε γροθιά το δεξί του χέρι, ούτε να ανοίξει την δεξιά του παλάμη και δάκτυλα σε πλήρη έκταση αναφέροντας ότι «δεν μπορώ, είναι κτυπημένο. Το δείχνω στο Δικαστήριο, τα έδειξα και πριν. Είναι κτυπημένα τα δάκτυλα μου, δεν μπορώ αφού.» Υποστήριξε ότι το δεξί του χέρι έχει μειωμένη μυϊκή δύναμη και αυτό μεταφράζεται ότι δεν μπορεί να κρατήσει μπάλα μπάσκετ ούτε μπάλα του bowling που είναι ακόμα πιο βάρια. Έδειξε προς το Δικαστήριο την ουλή στον καρπό του αναφέροντας ότι «έχει τρίχες έτην [.] αν φύγω αύριο να κάνω τις τρίχες να φύγουν θα φαίνεται που 50 μέτρα. Αφού είναι μεγάλες και δεν φαίνεται η ουλή.» Αντεξεταζόμενος αναφορικά με τις συνθήκες του επίδικου ατυχήματος, ο Ενάγων ανέφερε ότι το μοτοποδήλατο του δεν είχε μιλίμετρο όμως επέμενε ότι ήταν σε θέση να γνωρίζει την ταχύτητα με την οποία οδηγούσε «ήταν δική μου μοτοσικλέτα, οδήγουν την ξέρω πόσα χιλιόμετρα πηγαίνει. Υπολογίζω ότι ξέρω με την εμπειρία μου που οδηγούσα, ξέρω πόσα χιλιόμετρα πηγαίνει και ειδικά άμα είναι σε σιγανή ταχύτητα.» Εξήγησε ότι οδηγούσε το μοτοποδήλατο για περίπου δύο μήνες πριν το ατύχημα. Σε σχέση με τις συνθήκες του ατυχήματος, ανέφερε ότι είχε δει τα φώτα του οχήματος της Εναγόμενης καθώς το όχημα της κινείτο επί της οδού Μίλτωνος. Πρόσθεσε ότι δεν είχε δει σταματημένο το όχημα της και επέμενε ότι η Εναγόμενη έστριψε δεξιά απότομα ενώ το όχημα της συνέχιζε να είναι σε κίνηση, «μπήκε απότομα της κούρβας και μου έκοψε το δρόμο χωρίς να κάνει αλτ.» Τότε εκείνος κινήθηκε αριστερότερα, ως η πορεία του, για να την αποφύγει όμως δεν τα κατάφερε και συγκρούστηκαν. Επέμενε επίσης ότι η Εναγόμενη δεν είχε ανάψει τον δείκτη πορείας της για να δείξει την πρόθεση της να στρίψει δεξιά. Δέχτηκε ότι από το μοτοποδήλατο του απουσίαζε όλο το σύστημα φώτων όμως υποστήριξε ότι υπήρχαν φανάρια με μπαταρία στο μοτοποδήλατο τόσο μπροστά όσο και πίσω τα οποία «τα έσφιξα με tie up, με ένα πράγμα που βάζουν στα φανάρια που σφίγγεις ότι θέλεις. Είναι δυνατά πράγματα.» Αντεξεταζόμενος ο Ενάγων ανέφερε ότι από το ατύχημα μέχρι σήμερα διαμένει με τη μητέρα του και ουδέποτε εργάστηκε. Πριν το ατύχημα εργαζόταν στις οικοδομές όμως συμφώνησε ότι δεν εργαζόταν σταθερά, κατά το μέγιστο περί τις 15 ημέρες τον μήνα ενώ υπήρχαν και μήνες που εργαζόταν 2-3 μέρες μόνο. Πρόσθεσε ότι ουδέποτε έκανε αίτηση για να λάβει κάποιο επίδομα. Αίτηση για λήψη ΕΕΕ έκανε τους τελευταίους μήνες αναφέροντας ότι έπρεπε να κλείσει τα 28 για να δικαιούται και αναμένει απάντηση. Ερωτήθηκε κατά πόσο αιτήθηκε επίδομα ανικανότητας και απάντησε αρνητικά. Αναφορικά με την προ του ατυχήματος αξία της μοτοσικλέτας, ο Ενάγων ανέφερε ότι δεν είχε στη διάθεση του κάποια εκτίμηση αυτής, ούτε απόδειξη αγοράς της. Ανέφερε επίσης ότι ουδέποτε δοκίμασε να εργαστεί σε ελαφριά εργασία, πουθενά, ούτε γράφτηκε στο γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως άτομο που ψάχνει εργασία. Πριν ολοκληρώσω τη συνοπτική αναφορά μου στη μαρτυρία του Ενάγοντα προσθέτω το εξής. Η υπεράσπιση αμφισβήτησε την έκταση των τραυμάτων του Ενάγοντα καθώς και την έκταση και φύση των κατάλοιπων που ισχυρίζεται και σε ποιο βαθμό αυτά επηρεάζουν την καθημερινότητα του. Προς το σκοπό αυτό, κατά την αντεξέταση, υποδείχθηκε στον Ενάγοντα μεγάλος αριθμός φωτογραφιών που - σύμφωνα με τον πλευρά της Εναγόμενης - λήφθηκαν από τον λογαριασμό του Ενάγοντα στο facebook και αποτυπώνουν τον ίδιο σε διάφορες δραστηριότητες. Ο Ενάγοντας, όταν του υποδεικνυόταν η κάθε σχετική δέσμη φωτογραφιών, απαντούσε ότι δεν ήταν το πρόσωπο που αποτυπώνεται στις φωτογραφίες. Υποστήριξε επίσης ότι δεν διαθέτει λογαριασμό στο facebook. Σε αυτό το ζήτημα θα επανέλθω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Ενάγοντα. Αυτή ήταν η μαρτυρία του Ενάγοντα. ΜΕ
36. Πριν η πλευρά του Ενάγοντα κλείσει την υπόθεση της, ο συνήγορος της Εναγόμενης ζήτησε όπως κλητευθούν για σκοπούς αντεξέτασης στη βάση του άρθρου 26 του Κεφ. 9, ο Δρ. Ζωδιάτης και ο Δρ. Σολομωνίδης ώστε να αντεξεταστούν επί του περιεχομένου ιατρικών πιστοποιητικών τους που παρουσιάστηκαν κατά τη δίκη. Με σχετική ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου επιτράπηκε η αντεξέταση των δύο αυτών προσώπων. Μετά την εξέλιξη αυτή, δέκατος πέμπτος μάρτυρας για τον Ενάγοντα κατέστη ο Δρ. Ζωδιάτης. Αφού αναφέρθηκε στα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά του προσόντα αναγνώρισε και υιοθέτησε το Τεκμήριο
37. Αναφορά στο περιεχόμενο του έγινε πιο πάνω. Ο ΜΕ15 διόρθωσε ως τυπογραφικό λάθος την αναφορά σε «αριστερό μηριαίο» στο πιστοποιητικό του ενώ το σωστό είναι το «δεξί», όπως λανθασμένη είναι η αναφορά σε «αριστερό άνω άκρο» ενώ το ορθό είναι «δεξί». Ερωτήθηκε σε σχέση με την εκεί καταγραφή του για φυσιολογική μετεγχειρητική πορεία σε συνάρτηση με αναφορά σε δεύτερη επέμβαση που τελικά δεν έγινε για δυναμοποίηση του ήλου τον Ιούλιο 2012 για την οποία υπάρχει καταγραφή στο αρχείο του Νοσοκομείου. Ο ΜΕ15 ανέφερε ότι «το κάταγμα με τον ήλο θεωρητικά κολλάει δεύτερο τρίτο μήνα. Καθυστερημένη πώρωση μπορεί να προκύψει μέχρι και έναν χρόνο μετά. Συνήθως 8 με 9 μήνες. Και εδώ μου φαίνεται παράξενο που τόσο γρήγορα θεωρήθηκε ως ψευδάρθρωση. Ψευδάρθρωση είναι μη πώρωση πρώτη φορά τα βλέπω αυτά, δεν τα έχω ξαναδεί μπροστά μου.» Ήταν επίσης η θέση του ΜΕ15 ότι «εφόσον τα κατάγματα δεν περιλαμβάνουν ενδοαρθρικά κατάγματα δηλαδή κάταγμα του χόνδρου δεν προκαλούν αρθρίτιδα.» Σε σχέση με κατάλοιπα από τον τραυματισμό στο χέρι, ο ΜΕ15 ανέφερε ότι ανέμενε πως το χέρι θα γινόταν «όπως πριν πολύ κοντά στο, όπως ήταν πριν το δυστύχημα». Αναφορικά με τον τραυματισμό στο μηριαίο ανέφερε ότι «Gustilo IIIA κάταγμα, είναι σοβαρό κάταγμα. Με μεγάλες κακώσεις των μαλακών ιστών. Συνήθως αφήνει κάποια κατάλοιπα. [Όταν ο ασθενής είναι 17 ετών] έχει περισσότερο περιθώριο να γίνει καλύτερα αλλά και πάλι Gustilo IIIA είναι σημαντική κάκωση, ιδιαίτερα του τετρακέφαλου μυός.» Ερωτήθηκε αναφορικά με την πιθανότητα να υπάρχει στροφή ή βράχυνση του οστού μετά από τέτοιο κάταγμα. Απάντησε «η στροφή είναι επιπλοκή. Δεν περιμένουμε να έχουμε στροφή. Πολύ πολύ πολύ σπάνια μας τυγχαίνει να έχουμε στροφή [.] [Ανισοσκέλια] είναι συχνή επιπλοκή, πολύ πιο συχνή από τη στροφή η βράχυνση ή και σε σπάνιες περιπτώσεις η επιμήκυνση του σκέλους. Όταν υπάρχει συντριπτικό κάταγμα πέραν των δύο τεμαχίων τα οστά δηλαδή που είναι πολύ συχνό στα Gustilo III κατάγματα τότε διεγχειρητικά δηλαδή κατά τη διάρκεια του χειρουργείου ενώ έχουμε ακτινοσκοπικό έλεγχο βλέπουμε τα οστά είναι αδύνατο να υπολογίσουμε το σωστό μήκος. Γι αυτό το βάζουμε στην καλύτερη θέση που πιστεύουμε εκείνη την ώρα και το κλειδώνουμε εκεί και μένει εκεί κλειδωμένο. [.] ένας στους οχτώ ανθρώπους έχουν τα πόδια τους ίσια -ίσια μέχρι δύο χιλιοστά. [.] Οι άλλοι επτά έχουν ανισοσκέλια πέραν των δύο χιλιοστών μεταξύ των δύο σκελών. Η ανισοσκέλιες μέχρι ένα εκατοστό θεωρείται ότι δεν έχουν καμία επίδραση στη φυσιολογική βάδιση και ο άνθρωπος δεν το ξέρει γιατί δεν είναι ασθενής. Πέραν του ενός εκατοστού μέχρι δύο εκατοστά μπορεί να υπάρχει και πάλι το σύνηθες να μην υπάρχει καμία επιβάρυνση αλλά μπορεί να υπάρχει μια μικρή χωλότητα ανεπαίσθητη πέραν των δύο εκατοστών. Εκεί γίνεται πιο έντονη η βλάβη στο βάδισμα και εκεί συνήθως συστήνουμε να μπαίνει πρόθεση στο υπόδημα. Πέραν των τεσσάρων εκατοστών, από δύο στα τέσσερα είναι πρόθεση, πέραν των τεσσάρων συνήθως κάνουμε χειρουργική διόρθωση.» Εξήγησε ότι για να υπάρξει διαπίστωση ότι συνεπεία τραυματισμού προκλήθηκε βράχυνση του οστού πρέπει να υπάρχει μέτρο σύγκρισης/μέτρηση με την προ του ατυχήματος κατάσταση. Η μέτρηση γίνεται με αξονική τομογραφία. Αναφορικά με την αναγκαιότητα αφαίρεσης του ήλου, ο ΜΕ15 ανέφερε ότι συστήνεται η αφαίρεση όμως «είναι φτιαγμένος για να μένει για πάντα μέσα. [.] δεν θα του δημιουργήσει κάποια προβλήματα. [.] Δεν υπάρχουν τέτοια δεδομένα [ότι προκαλεί καρκίνο]. Δεν είμαστε σε γνώση. [.] Μικρόβια από τα δόντια πάνε σε προθέσεις. Πάντως σε μεταλλικά υλικά που βάζουν οι ορθοπεδικοί και ναι μολύνουν αυτά τα υλικά. Τον ήλο πολύ σπάνια αλλά δεν είναι αδύνατο. [.] [Ο ήλος] μπορεί να αφαιρεθεί οποιαδήποτε χρονική στιγμή. Όσο περνά ο χρόνος ειδικά σε νεαρές ηλικίες όπως ο κύριος Ηλίας επειδή εναποτίθεται οστό πάνω από τις βίδες και πάνω από τον ήλο είναι τεχνικά πιο δύσκολο [να αφαιρεθεί]». Κατέληξε όμως ότι ένεκα του νεαρού της ηλικίας του, θα συμβούλευε τον Ενάγοντα να αφαιρέσει τον ήλο. Σε σχέση με την επούλωση του χεριού, ο ΜΕ15 είπε ότι παρόλο που δεν το αναφέρει στο πιστοποιητικό του είναι πολύ πιθανόν να έχουν δημιουργηθεί όζοι στους τένοντες οι οποίοι θα παραμείνουν και μόνο αισθητικό πρόβλημα δημιουργούν, δεν θα περίμενε λειτουργικό πρόβλημα εξαιτίας των όζων. Αυτά αναφορικά με τον ΜΕ
38. Όπως σημείωσα πιο πάνω είχε επιτραπεί και η κλήτευση του Δρ. Σολομωνίδη για σκοπούς αντεξέτασης επί του ιατρικού πιστοποιητικού του Τεκμήριο 33 όμως τελικά ο συνήγορος της Εναγόμενης δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να αντεξετάσει το συγκεκριμένο πρόσωπο γιατί είχε πρόθεση να τον κλητεύσει ο ίδιος για να μαρτυρήσει για σκοπούς υπεράσπισης, όπως και έγινε. Αυτό ήταν το σύνολο της μαρτυρίας που παρουσίασε η πλευρά του Ενάγοντα. ΜΥ
39. Πρώτη μάρτυρας για την πλευρά της υπεράσπισης ήταν η ίδια η Εναγόμενη. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της ανέφερε ότι διαμένει στην Κύπρο από το
40. Στις 15.4.2012, βράδυ Ανάστασης, περί η ώρα 00:40 τελείωσε το μυστήριο της Ανάστασης και φεύγοντας από την εκκλησία οδηγούσε στη οδό Μίλτωνος με βόρεια κατεύθυνση. Νωρίτερα έβρεχε όμως την ώρα του ατυχήματος η βροχή είχε σταματήσει. Είχε αναμμένα τα φώτα του οχήματος της σε κανονική στάση. Οδηγούσε στην οδό Μίλτωνος με βόρεια κατεύθυνση και είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά ως η πορεία της για να εισέλθει στην οδό Αντικυθήρων. Είπε ότι έθεσε σε λειτουργία το δεξί δείκτη πορείας, τραφικέιτορ και, πλησιάζοντας την πάροδο, σταμάτησε το όχημα της με ελαφρά διαγώνια κλίση προς τα δεξιά δηλαδή προς την πάροδο και περίμενε να περάσουν τα οχήματα που έρχονταν από απέναντι. «Σε κάποια στιγμή είχε χώρο για να στρίψω (προλάβαινα δηλαδή να στρίψω) αφού το αυτοκίνητο που ήταν απέναντι μου είχε αρκετή απόσταση από εμένα και πήγαινε με χαμηλή ταχύτητα. Εκκίνησα σιγά σιγά για να στρίψω δεξιά και μόλις το αυτοκίνητο μου κινήθηκε ελάχιστα ήρθε ξαφνικά από την αντίθετη κατεύθυνση μια μοτόρα και χτύπησε στο μπροστινό δεξιό μέρος του αυτοκινήτου μου, δηλαδή στη δεξιά μπροστινή γωνία. Να αναφέρω ότι την μοτόρα αυτή την είδα για πρώτη φορά αμέσως πριν χτυπήσει στο αυτοκίνητο μου, την είδα δηλαδή με τα φώτα του αυτοκινήτου μου και κατάλαβα ότι η κατεύθυνση από την οποία ήρθε ήταν από απέναντι όπως δηλαδή ερχόταν και το εξ αντιθέτου αυτοκίνητο που είχα δει σε κάποια απόσταση πριν εκκινήσω. Με τη διαφορά όμως ότι η μοτόρα ήρθε προς το μέρος μου με κάποια κλίση. Όχι ευθεία. Όταν δηλαδή την είδα αμέσως πριν συγκρουστεί πάνω μου αυτό που είδα ήταν η δεξιά μεριά της μοτοσυκλέτας. Να διευκρινίσω ότι όταν αποφάσισα να εκκινήσω για να μπω στην πάροδο εγώ πήρα το βλέμμα μου από το απέναντι ερχόμενο αυτοκίνητο και κοίταξα προς την πάροδο προς την οποία ήθελα να μπω για να ξέρω εάν εκεί που θα κατευθυνθεί το αυτοκίνητο μου ο δρόμος ήταν καθαρός. Μόλις όμως είδα τη μοτόρα πάτησα αμέσως τα στόπερ του αυτοκινήτου μου και ταυτόχρονα έγινε η σύγκρουση. Είμαι σίγουρη ότι η μοτόρα δεν είχα αναμμένα φώτα γιατί αν είχε θα την έβλεπα. Η μοτόρα όμως εμφανίστηκε χωρίς φώτα μπροστά μου εντελώς ξαφνικά και μπόρεσα να την δω όταν πλέον ήταν αργά. Επίσης ο δρόμος (οδός Μίλτωνος) αλλά και η πάροδος (οδός Αντικυθήρων) ήταν σκοτεινοί δρόμοι διότι οι λάμπες στους στύλους δεν έφεγγαν αρκετά και ο ουρανός την ώρα του δυστυχήματος ήταν σκοτεινός αφού ήταν συννεφιά.» Κατά τη μαρτυρία της η Εναγόμενη παρουσίασε δύο ιατρικές εκθέσεις του Δρ. Ηλία Γεωργίου που εξέτασε τον Ενάγοντα το 2013 και 2023 (Τεκμήριο 47 και 48). Αναφορά στα έγγραφα αυτά γίνεται πιο κάτω. Η μάρτυρας αναγνώρισε την κατάθεση που είχε δώσει στην αστυνομία σε σχέση με το επίδικο ατύχημα. Κατά την αντεξέταση ερωτήθηκε τι έγινε με το όχημα που είχε δει να έρχεται από απέναντι και θεώρησε ότι υπήρχε χρόνος για να εισέλθει στην πάροδο. Ρωτήθηκε συγκεκριμένα τι έκανε το όχημα εκείνο μόλις συνέβη το ατύχημα. Η εναγόμενη απάντησε ότι δεν ξέρει τι έγινε εκείνο το όχημα. Όταν το είδε είχε τα κανονικά του φώτα αναμμένα όμως ήταν μακριά και δεν φώτιζαν τη μοτοσυκλέτα. Αμέσως πριν το ατύχημα εκείνη «κοίταξα ότι το αυτοκίνητο που έρχεται προς εμένα είναι μακριά. Προλάβαινα να στρίψω. Δευτερόλεπτα κοίταξα δεξιά, ο δρόμος είναι καθαρός και άρχισε το αυτοκίνητο να κυλάει. Δηλαδή έβαλα πρώτη, εξαπόλυσα το κλάτς και ελαφρώς έδωκα το γκάζι για να μπω. Μετά stop, χειρόφρενο και έξω. Έγινε η σύγκρουση. Μπουμ.» Σημείωσε ότι δεν είχε δει προηγουμένως τη μοτοσυκλέτα. Τέθηκε στην Εναγόμενη ότι η εμβέλεια των δικών της φώτων ήταν περί τα 25-30 μέτρα. Η Εναγόμενη απάντησε «δεν χρειάζομαι να δω τόσο μακρυα. Το θέμα μου εμένα ήταν να δω αν υπάρχει χώρος για το αυτοκίνητο μου για να στρίψω δεξιά. Αν με άφηνε αυτά τα 3, 4, 5 δευτερόλεπτα για να στρίψω εγώ το τιμόνι και να μπω στην πάροδο. Αν εγώ έβλεπα ότι τα αυτοκίνητα έρχονταν με πάρα πολλή ταχύτητα, 100% ήταν να μείνω εκεί που έμεινα να περάσουν και μετά να είναι ελεύθερος ο δρόμος για να στρίψω προς το μέρος που ήθελα να πάω σπίτι.» Ερωτήθηκε γιατί δεν προχώρησε μέχρι να βρεθεί κάθετα με την πάροδο Αντικυθήρων για να στρίψει και απάντησε «γιατί τα αυτοκίνητα που έρχονταν από την πάροδο της οδού Αντικυθήρων δεν υπήρχαν, ήταν ελεύθερος ο δρόμος. Μπορεί να ήθελα να κόψω λίγη γωνία για να πάρω. Εντάξει, καταλαβαίνω, οδηγάς ευθεία, μετά στρίβεις και μπαίνεις αλλά δυστυχώς δεν υπήρχαν ούτε γραμμές πάνω στους δρόμους, ήταν σκοτεινά, ένα περίπου έβλεπα ότι αυτό είναι πεζοδρόμιο, αυτό είναι δρόμος είναι ελεύθερος, μπορώ να μπω.» Συνέχισε αναφέροντας ότι «στρίβοντας το τιμόνι γύρισα εγώ για να δω τον δρόμο που είναι ελεύθερος γιατί δεν ήθελα να πάω ίσια, ήθελα να πάω δεξιά, έφυε το βλέμμα μου από τον κύριο δρόμο, είμαι παρών το βλέμμα μου ήταν στραμμένο προς το μέρος που ήθελα να στρίψω.» Διευκρίνισε ότι πριν τη σύγκρουση δεν είδε καθόλου τον Ενάγοντα. κατά τη σύγκρουση είδε τη δεξιά πλευρά της μοτοσυκλέτας. Στο δευτερόλεπτο, όπως το περίγραψε, που είδε τη μοτοσυκλέτα πάτησε φρένο. Δεν είδε κατά πόσο η μοτοσυκλέτα είχε φανάρια ή όχι. Αυτή ήταν συνοπτικά η μαρτυρία της Εναγόμενης. ΜΥ
41. Επόμενος μάρτυρας ήταν κ. Κυριάκος Λοϊζίδης, ιδιωτικός ερευνητής και διευθυντής του ερευνητικού γραφείου K. L. Western Eagle Private Investigation Agency Ltd. Ανέφερε ότι διετέλεσε διοικητής ασφαλείας στην αμερικανική πρεσβεία και παρουσίασε σχετικό πιστοποιητικό για την εκτίμηση των υπηρεσιών του, αντίγραφο διπλώματος ιδιωτικού ερευνητή από το εκπαιδευτικό ίδρυμα Thompson της Αμερικής, αντίγραφα πιστοποιητικών εκπαίδευσης σε ζητήματα παρακολούθησης και εντοπισμού και άδεια παροχής υπηρεσιών έρευνας και άδεια λειτουργίας ιδιωτικού γραφείου παροχής υπηρεσιών ασφαλείας (σχετικά τα Τεκμήρια 51-55). Ανέφερε ότι για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης είχε λάβει οδηγίες από την ασφαλιστική εταιρεία Commercial General Insurance Ltd να παρακολουθήσει τον Ενάγοντα ο οποίος ισχυρίζεται ότι υπέστη σωματικές βλάβες στο επίδικο τροχαίο ατύχημα που του άφησαν μόνιμα κατάλοιπα. Είπε ότι προχώρησε στην παρακολούθηση και υπέβαλε σχετική έκθεση με τα ευρήματα του ημερομηνίας 30.6.2023 (Τεκμήριο 56). Στην έκθεση του αναφέρει ότι εντόπισε τον λογαριασμό του Ενάγοντα στο facebook. Ο λογαριασμός ήταν ανοικτός, δηλαδή οποιοσδήποτε μπορούσε να έχει πρόσβαση και ήταν ενεργός από το
42. Εκτύπωσε διάφορες φωτογραφίες οι οποίες υποδείχθηκαν στον Ενάγοντα κατά την αντεξέταση του (Τεκμήρια 38-46). Εξήγησε ότι οι δέσμες φωτογραφιών εντοπίστηκαν και εκτυπώθηκαν από τον ίδιο. Εξηγεί στην έκθεση του τις ενέργειες στις οποίες προέβη για να τα εντοπίσει. Παρουσίασε επίσης το προφίλ του προσώπου στον οποίο φαίνεται να ανήκει ο λογαριασμός facebook όπου αναγράφεται το όνομα του Ενάγοντα, Άγγελος Ηλία, και ημερομηνία γέννησης 28.1.1995 (Τεκμήριο 57). Η έκθεση του ΜΥ2 συνοδεύεται από USB memory stick στο οποίο καταγράφονται πλάνα από παρακολουθήσεις του Ενάγοντα που ο ΜΥ2 διενήργησε την περίοδο 19.5.2023 μέχρι 10.6.2023 (Τεκμήριο 58). Σε σχέση με αυτό, ο ΜΥ2 ανέφερε ότι είχε ενημερωθεί για τις θέσεις που είχε προβάλει ο Ενάγων στο δικόγραφο και κατά την παρουσίαση της υπόθεσης του σε σχέση με τα τραύματα του και τα κατάλοιπα που ισχυρίζεται. Εξήγησε ότι είχε οδηγίες να διακριβώσει την φυσική του κατάσταση, ιδιαίτερα τη δεξιά παλάμη, τον τρόπο που βαδίζει, εάν μπορεί να ανεβαίνει σκάλες. Οφείλω να σημειώσω ότι ο τρόπος που διεξήχθη η αντεξέταση του ΜΥ3 από το συνήγορο του Ενάγοντα, τόσο σε σχέση με τις φωτογραφίες όσο και σε σχέση με το USB stick, ήταν ανορθόδοξος. Η θέση του Ενάγοντα κατά τη μαρτυρία του ήταν πως δεν είναι εκείνος το πρόσωπο που απεικονίζεται στις διάφορες φωτογραφίες. Η θέση του δικηγόρου του όταν έγινε προσπάθεια να παρουσιαστεί το USB ήταν πως δεν αποδέχεται ότι το πρόσωπο που απεικονίζεται στα βίντεο είναι ο Ενάγων. Όμως, οι ερωτήσεις που υποβάλλονταν κατά την αντεξέταση του ΜΥ2 τείνουν να δείξουν ότι ο συνήγορος του Ενάγοντα αποδέχεται πως το πρόσωπο στο βίντεο και στις φωτογραφίες είναι ο Ενάγων. Ειδικότερα, κατά την αντεξέταση αναφορικά με τις φωτογραφίες, η γραμμή του συνηγόρου του Ενάγοντα ήταν ότι ο Ενάγων είναι το πρόσωπο που αποτυπώνεται στις φωτογραφίες αλλά οι φωτογραφίες έχουν υποστεί επεξεργασία. Αυτή η θέση δεν συνάδει με τη μαρτυρία του ίδιου του Ενάγοντα. Ο ΜΥ2 εξήγησε ότι ο λογαριασμός στο facebook από τον οποίο έλαβε τις φωτογραφίες ήταν ανοικτός δηλαδή οποιοδήποτε πρόσωπο μπορούσε να έχει πρόσβαση. Πρόσθεσε ότι ο λογαριασμός διαγράφηκε αφότου άρχισε η αντεξέταση του Ενάγοντα. Διαφώνησε ότι επεξεργάστηκε τις φωτογραφίες ή τις δημιούργησε με λογισμικό photoshop ή ότι τις πλαστογράφησε. Όπως σημείωσα ήδη, περεταίρω αναφορές στις φωτογραφίες και στο USB Stick γίνεται κατωτέρω, κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Αυτή είναι η σύνοψη της μαρτυρίας του ΜΥ
43. ΜΥ
44. Τρίτη μάρτυρας για την πλευρά της Εναγόμενης ήταν η κα Άννα Στυλιανού, Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Η μαρτυρία της περιορίστηκε στην αναγνώριση του Τεκμήριου 34 που συνιστά πρακτικά ποινικής υπόθεσης στην οποία κατηγορούμενος ήταν ο Ενάγων και αφορούσε το επίδικο τροχαίο. Πρόκειται για τα πρακτικά που είχαν τεθεί ενώπιον του Ενάγοντα κατά την αντεξέταση με τη θέση ότι περιλαμβάνουν προηγούμενες ασυμβίβαστες δηλώσεις. Αναφορά στα εν λόγω πρακτικά γίνεται πιο κάτω, στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του Ενάγοντα. Η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. ΜΥ
45. Τέταρτος μάρτυρας ήταν ο κ. Σάββας Σάββα που ανέφερε ότι ασχολείται με εκτιμήσεις και αναπαραστάσεις τροχαίων ατυχημάτων. Κατά την κυρίως εξέταση του παρουσίασε έκθεση που ετοίμασε στις 13.6.2023 (Τεκμήριο 59) με οδηγίες της ασφαλιστικής εταιρείας που παρέχει κάλυψη στην Εναγόμενη ώστε να διακριβωθούν οι συνθήκες που συνέβαλαν στο επίδικο ατύχημα. Αναφορά στο περιεχόμενο της έκθεσης γίνεται κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Σημειώνω μόνο ότι τόσο τα προσόντα του μάρτυρα όσο και η ορθότητα της έκθεσης αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση. ΜΥ
46. Τελευταίος μάρτυρας ήταν ο Δρ. Σολομωνίδης, ορθοπεδικός χειρούργος. Όπως ανέφερα πρόκειται για γιατρό που είχε επισκεφθεί ο Ενάγων τόσο το 2012 όσο και το 2023 αλλά δεν κάλεσε ως μάρτυρα γιατί το 2023 ενημερώθηκε ότι πλέον «αναλαμβάνει υποθέσεις της Commercial» και «θα ήταν εναντίον του». Παρότι είχε επιτραπεί η κλήτευση του για σκοπούς αντεξέτασης στη βάση του άρθρου 26 Κεφ. 9, τελικά κλήθηκε από την πλευρά της Εναγόμενης για να δώσει μαρτυρία. Κατά τη μαρτυρία του υιοθέτησε το περιεχόμενο ιατρικού πιστοποιητικού του ημερομηνίας 7.12.2012 (Τεκμήριο 33). Σε αυτό καταγράφει όσα ανέφερε το πιστοποιητικό του Δρ. Ζωδιάτη Τεκμήριο 24 και αποδέχεται τις διορθώσεις στα τυπογραφικά λάθη που ο Δρ. Ζωδιάτης προέβη προφορικά κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του στο Δικαστήριο. Στο πιστοποιητικό του Τεκμήριο 33 ο Δρ. Σολομωνίδης αναγράφει, μεταξύ άλλων τα εξής: «Κλινική εξέταση: Ο τραυματίας μου παραπονέθηκε για τα ακόλουθα ενοχλήματα:
47. Πόνο στο δεξιό ισχίο και μηριαίο
48. Πόνο στο δεξιό αντιβράχιο και πηχεοκαρπική. Η κλινική εξέταση που έγινε στον τραυματία έδειξε τα εξής:
49. Ο τραυματίας βάδιζε με χωλότητα του δεξιού κάτω άκρου. Ανέφερε πόνο στην περιοχή του δεξιού γλουτού με επέκταση κατά μήκος του μηρού μέχρι το γόνατο. Ο τετρακέφαλος του δεξιού κάτω άκρου ήταν σαφώς πιο αδύναμος από τον αριστερό με απώλεια μυϊκής μάζας. Η κινητικότητα του γόνατος ήταν ελαφρά μειωμένη στην κάμψη του λόγω του πόνου που ένοιωθε ο τραυματίας.
50. Η άρθρωση του δεξιού καρπού και τα δάκτυλα ήταν ακόμα σχετικά δύσκαμπτα λόγω του σοβαρού τραυματισμού τενόντων και του ενδοαρθρικού κατάγματος της παλαμιαίας επιφάνειας της δεξιάς κερκίδας.» Κατά τη μαρτυρία του, ο ΜΥ5 εξήγησε ότι ο πόνος και η χωλότητα είναι υποκειμενικά στοιχεία. Η αναφορά στον δεξιό τετρακέφαλο ο οποίος ήταν πιο αδύνατος από τον αριστερό είναι αντικειμενικό στοιχείο. Η κινητικότητα του γόνατος είναι τόσο αντικειμενική όσο και υποκειμενική γιατί εξαρτάται από τον τραυματία να ακολουθήσει τις εντολές. «Μπορεί ο πόνος να μην τον αφήσει να κινηθεί το γόνατο περισσότερο.» Πρόσθεσε ότι όλη η κινητικότητα του σκελετού «άπτεται και υποκειμενικότητας». Στο πιστοποιητικό του αναφέρει ότι είχε δώσει οδηγίες για φυσικοθεραπείες τις οποίες ο Ενάγων ακολουθούσε προς βελτίωση της κατάστασης του. Συνεχίζει αναφέροντας στο Τεκμήριο 33 τα εξής: «Παρούσα κατάσταση-πρόγνωση: Ο τραυματίας εξετάστηκε στις 26/1020212 για σκοπούς χορήγησης του παρόντος ιατρικού πιστοποιητικού. Διαπιστώθηκαν και αναφέρονται τα εξής: Δεξιό κάτω άκρο: Ο τραυματίας βαδίζει με χωλότητα στο δεξιό κάτω άκρο λόγω της προαναφερθείσας αδυναμίας των γλουτιαίων και τετρακέφαλου μυών συνεπεία του τραυματισμού του. Η μέτρηση της περιφέρειας του μηρού 12εκ κεντρικότερα του άνω πόλου της επιγονατίδας δείχνει να είναι 3 εκ. μικρότερη του φυσιολογικού αριστερού, ενδεικτικό της απώλειας μυϊκής μάζας του τετρακέφαλου μετατραυματικά και μετεγχειρητικά. Φέρει μόνιμες χειρουργικές ουλές έντονου χρώματος ως ακολούθως:
51. Στην έξω επιφάνεια του ισχίου μεγέθους 9 χ 1,5εκ
52. Στην κάτω πέρας του μηρού 4,5 χ 1 εκ
53. Τρεις μικρότερες στην πρόσθια και έξω επιφάνια 1 χ 1 εκ Δεξιό αντιβράχιο: Στο δεξιό αντιβράχιο και πηχεοκαρπική άρθρωση ο τραυματίας φέρει τεθλασμένη ουλή στην ραχιαία επιφάνεια περίπου στην μεσότητα της που είναι αποτέλεσμα τόσο του τραυματισμού όσο και της χειρουργικής επέμβασης για αντιμετώπιση των κακώσεων που υπέστη ο τραυματίας. Φέρει επίσης μικρότερες ουλές κυκλικής διαμέτρου 1εκ. Η κινητικότητα του καρπού είναι στα φυσιολογικά πλαίσια. Η δύναμη δραγμού είναι όμως μειωμένη όπως αναφέρει ο τραυματίας σε σχέση με το πως ήταν προηγουμένως και η άρθρωση παρουσιάζει χαλαρότητα στην προσθοπίσθια διάμετρο σε σχέση με τον φυσιολογικό αριστερό καρπό. Ακτινολογική εξέταση: Στο αντικολογικό έλεγχο που έγινε στις 30/11/2012 το κάταγμα του δεξιού μηριαίου βρίσκεται σε διαδικασία πώρωσης ακόμα, λόγω της μεγάλης συντρηπτικότητας που παρουσίαζε. Το κάταγμα της δεξιάς κερκίδας πορώθηκε σε καλή θέση. Από πλευράς υλικών ο τραυματίας φέρει ενδομυελικό ήλο στο δεξιό μηριαίο με 2 βίδες μια κεντρικά δια μέσω του ήλου και μια περιφερικά εντός των μαλακών μορίων. Τα υλικά αυτά θα αφαιρεθούν στο μέλλον με χειρουργική επέμβαση υπό γενική νάρκωση. Το κόστος μιας τέτοιας επέμβαση με τα σημερινά δεδομένα είναι 4.000 ευρώ με την περίοδο ανάρρωσης να είναι περίπου ένας μήνας. Όσο αφορά την πρόγνωση της εξέλιξης της κατάστασης του συγκεκριμένου τραυματία δεν μπορεί κανείς με βεβαιότητα να αναφέρει αν και πότε θα βελτιωθεί το βάδισμα του και να εξαλειφθεί η χωλότητα με την οποία βαδίζει. Η αδυναμία του τετρακέφαλου και των γλουτιαίων μυών στο τραυματισμένο άκρο παραμένει παρά τη φυσιοθεραπεία στην οποία υπεβλήθει ο τραυματίας. Με δεδομένη τη νέα χειρουργική επέμβαση στην οποία θα υποβληθεί ο τραυματίας για αφαίρεση των υλικών οστεοσύνθεσης θα υπάρξει περαιτέρω επιβάρυνση της κατάστασης των μυών και καθυστέρηση στην όποια ανάρρωση μπορούν να έχουν. Πιστεύω ότι ένα μεγάλο ποσοστό της μυϊκής αδυναμίας των ανωτέρω μυών θα παραμείνει στον συγκεκριμένο τραυματία. Αναμένεται βελτίωση στη λειτουργικότητας του δεξιού καρπού και αντιβραχίου, θα παραμείνει όμως μόνιμα βαθμός αδυναμίας σε σχέση με την προ του ατυχήματος κατάσταση του λόγω της σοβαρότητας του τραυματισμού των μαλακών μορίων της περιοχής. Με δεδομένα ότι το κυρίαρχο χέρι του τραυματία είναι το δεξιό θα υπάρχει αντίκτυπος αν το επάγγελμα του στο μέλλον θα είναι χειρωνακτικό.» Κατά την κυρίως εξέταση του ο ΜΕ15 ανέφερε ότι η δύναμη δραγμού είναι κάτι υποκειμενικό όμως ο ΜΥ5 διευκρίνισε ότι ο Ενάγων «τη δεδομένη στιγμή [2012] θεωρώ ότι έσφιξε με όση δύναμη είχε.» Ούτε θεωρεί ότι προσποιείτο ο Ενάγων σε σχέση με τη χωλότητα με την οποία βάδιζε κατά την εξέταση το
54. Στην κυρίως εξέταση του ο ΜΥ5 ανέφερε επίσης ότι το 2021 εξέτασε ξανά τον Ενάγοντα. Κατά την εξέταση αυτή διαπίστωσε έξω στροφή του δεξιού κάτω άκρου. Ο Ενάγων επίσης του ανέφερε πόνο στο γόνατο κατά την ορθοστασία. Οπτικά διαπίστωσε ότι ήταν τα ίδια τα ισχία του Ενάγοντα όμως δεν προέβη σε σχετικές μετρήσεις. Νέα εξέταση του Ενάγοντα το 2023 δεν εντόπισε κάτι νέο. Σχετικά τα Τεκμήρια 60 και
55. Κατά την αντεξέταση του ο ΜΥ5 ανέφερε ότι η χωλότητα στη βάδιση για την οποία παραπονείτο ο ενάγων το 2012 ταίριαζε με την αδυναμία των μυών στο δεξί πόδι που είχε διαπιστώσει. Το 2021 και 2023 παραπονέθηκε ο ασθενής και για επώδυνη κινητικότητα στις ακραίες θέσεις στο δεξί πόδι. Ο ΜΙ15 εξήγησε ότι και αυτό είναι κάτι υποκειμενικό. Αναφορικά με το γόνατο, ο ίδιος διαπίστωσε πλήρη κινητικότητα αλλά ο Ενάγων παραπονείτο για πόνο. Αναφορικά με την έξω στροφή του ποδιού, ανέφερε «τούτο το πράγμα δεν θεωρώ ότι είναι πρόβλημα για κάποιον. Προφανώς τούτο έγινε την εποχή της επέμβασης. Όταν έγινε η επέμβαση οι στροφές ήταν κάπως προς τα έξω.» Ερωτήθηκε κατά πόσο αναλαμβάνει υποθέσεις της ασφαλιστικής εταιρείας Commercial. Απάντησε ότι είναι 30 χρόνια επαγγελματίας και συνεργάζεται με διάφορες ασφαλιστικές εταιρείες όπως η Altius, Commercial, Παγκυπριακή, Προοδευτική, Trust. Πρόσθεσε ότι «εξακολουθώ και παραμένω να είμαι γιατρός που εξετάζει κόσμο άρα και τραυματίες. Επομένως, αυτές οι αναφορές ότι έγινα γιατρός της Commercial και ότι θα έρθω εδώ για να αδικήσω έναν άρρωστο νομίζω ότι αδικεί τον εαυτό του ο κύριος Ιωάννου που εν με έφερε να μαρτυρήσω για τον ίδιο.» Αυτή ήταν η μαρτυρία του ΜΥ15 και με την ολοκλήρωση της, ολοκληρώθηκε το σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε κατά τη δίκη. Τελικές αγορεύσεις. Μετά την ολοκλήρωση της παρουσίασης της μαρτυρίας, οι συνήγοροι της κάθε πλευράς ετοίμασαν γραπτές τελικές αγορεύσεις. Σημειώνω ότι έχω μελετήσει τόσο τις αγορεύσεις τους όσο και τη νομολογία στην οποία με έχουν παραπέμψει. Αξιολόγηση. Κατά την ακροαματική διαδικασία, παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Εξέτασα τόσο τη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα όσο και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους. Γνωρίζω ότι η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα είναι ατομική και γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητά της και την πειστικότητά της, όμως τα όσα αναφέρει κάθε μάρτυρας πρέπει να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των υπόλοιπων μαρτύρων για να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών[1]. Η αξιολόγηση γίνεται με γνώμονα το ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται κρίνεται με βάση το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται κατά τη δίκη. Τα ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν τα επίδικα θέματα μπορούν να εξαχθούν από την σύγκριση, σύγκλιση και αντιπαραβολή όλου του φάσματος της μαρτυρίας όπως αυτή έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, από την σκοπιά που ο κάθε μάρτυρας έχει αντιληφθεί τα γεγονότα και στο βαθμό που εμπλέκεται σε αυτά[2]. Εξέτασα επίσης όλη την έγγραφη, πραγματική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου σε συνάρτηση με την δια ζώσης μαρτυρία και τα επίδικα θέματα. Προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. ΜΕ
56. Ο ΜΕ1 ήταν μάρτυρας ανεξάρτητος. Όταν διενεργούσε τις εξετάσεις του στη σκηνή του ατυχήματος και όταν ετοίμαζε το σχεδιάγραμμα Τεκμήριο 1, ενεργούσε στα πλαίσια των καθηκόντων του, δεν γνώριζε κανένα από τους εμπλεκόμενους και κανένα συμφέρον έχει στην έκβαση της παρούσας υπόθεσης. Δεν διέκρινα να προσπάθησε να παραπλανήσει το Δικαστήριο αναφορικά με το τι συνάντησε στη σκηνή του ατυχήματος και ποιες ήταν οι δικές του ενέργειες στα πλαίσια των εξετάσεων που διενήργησε. Εξήγησε με σαφήνεια το περιεχόμενο του σχεδιαγράμματος, Τεκμηρίου 1, τις μετρήσεις του, τα δεδομένα που αποτύπωσε. Η ορθότητα των μετρήσεων του δεν αμφισβητήθηκε. Ούτε διέκρινα οποιοδήποτε κίνητρο να μην καταθέσει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Συνεπώς, κρίνω ότι είναι μάρτυρας αξιόπιστος και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Αναφορικά με το σχεδιάγραμμα της σκηνής του ατυχήματος, συνιστά πραγματική μαρτυρία, βοηθητική για την κατάληξη επί των επίδικων θεμάτων. Οι πληροφορίες και μετρήσεις που περιέχει μπορούν να λειτουργήσουν ως αντικειμενικός δείχτης στην αξιολόγηση της ορθότητας και αλήθειας της υπόλοιπης μαρτυρίας. Το ίδιο ισχύει και για τις φωτογραφίες της σκηνής που παρουσίασε. ΜΕ
57. Προχωρώ στη μαρτυρία του ΜΕ
58. Η πλευρά του Ενάγοντα παρουσίασε τον μάρτυρα αυτό ως εμπειρογνώμονα στην αναπαράσταση τροχαίων ατυχημάτων. Η πλευρά της Εναγόμενης αμφισβήτησε ότι είναι ειδικός στην αναπαράσταση ατυχημάτων. Το πρώτο ερώτημα επομένως που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο ο συγκεκριμένος μάρτυρας μπορεί να θεωρηθεί πραγματογνώμονας σε αναπαράσταση ατυχημάτων ή όχι. Αυτό το ερώτημα θα απαντηθεί σε συνάρτηση με τα προσόντα του, όπως ο ίδιος τα έχει παρουσιάσει. Η έκθεση του Τεκμήριο 10 είναι τυπωμένη σε επιστολόχαρτο όπου περιγράφει τον εαυτό του ως «Εκτιμητή Μηχανοκίνητων, Γεωργικών & Βιομηχανικών Οχημάτων» και υπογράφει την έκθεση με την ίδια περιγραφή της ιδιότητας του. Καμία αναφορά σε ειδικότητα αναπαράστασης τροχαίων ατυχημάτων. Περαιτέρω, στα πιστοποιητικά που παρουσίασε για τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά του προσόντα δεν εντοπίζω ειδικότητα στην αναπαράσταση τροχαίων ατυχημάτων. Υπάρχουν αναφορές σε «automotive engineering & administration», «Motor vehicle mechanics' work, technicians' work, electricians' work», σε εκλογή του στις 17.10.1978 ως «member» του Institute of the Motor Industry», σε εκλογή του στις 25.10.1975 ως «associate member of the Institute of Road Transport Engineers», σε εγγραφή του στις 25.5.1976 ως «technician engineer» στο Institute of the Motor Industry και σε εκλογή του στις 6.5.1989 ως «member» του Cyprus Association of Automotive Engineers. Η εξήγηση του ήταν ότι στα πτυχία δεν αναγράφονται τα επί μέρους μαθήματα που παρακολουθεί κάποιος αλλά μόνο ο τίτλος του πτυχίου. Θεωρώ ότι αυτή η εξήγηση δεν είναι ικανοποιητική. Θεωρώ ότι εάν διέθετε πραγματογνωμοσύνη και ειδικές ακαδημαϊκές ή επαγγελματικές γνώσεις στην αναπαράσταση τροχαίων ατυχημάτων, τότε θα ήταν σε θέση να παρουσιάσει κάποιο πιστοποιητικό, πτυχίο ή βεβαίωση που να τον ονοματίζει και να τον περιγράφει ως τέτοιο. Συνεπώς, δεν μπορώ να δεχτώ ότι διαθέτει τις απαραίτητες ειδικές γνώσεις ή εμπειρία που να τον καθιστά εμπειρογνώμονα και να του δίνει τη δυνατότητα να εκφράζει επιστημονική άποψη σε σχέση με τον τρόπο και συνθήκες που συνέβη το ατύχημα. Ακολουθεί ότι οι σχετικές θέσεις και εισηγήσεις που εκφράζει στην έκθεση του αλλά και στη δια ζώσης μαρτυρία του, δεν γίνονται αποδεκτές. Περαιτέρω, οι μετρήσεις στις οποίες προέβη σε σχέση με την εμβέλεια των φώτων του οχήματος της Εναγόμενης και οι σχετικές αναφορές στη μαρτυρία του δεν μπορούν να θεωρηθούν ως αναπαράσταση γιατί δεν έγιναν σε συνθήκες που προσομοιάζουν τις συνθήκες του ατυχήματος. Μέτρησε την εμβέλεια φώτων οχήματος παραπλήσιου με το όχημα που οδηγούσε η Εναγόμενη και εξέτασε με ποιο τρόπο αποτυπώνονται τα φώτα στον δρόμο. Αυτό δεν έγινε στην οδό Μίλτωνος όπου έγινε το ατύχημα ούτε σε συνθήκες, καιρικές ή οδικής διαμόρφωσης ή φωτισμού, αντίστοιχες με το βράδυ του ατυχήματος. Οι φωτογραφίες που ο ίδιος έλαβε στην σκηνή, λήφθηκαν το 2022 κατά τη διάρκεια της ημέρας και με αίθριο, ηλιόλουστο καιρό. Δίνουν κάποια εικόνα για τον χώρο όπου συνέβη το ατύχημα αλλά ετεροχρονισμένη και περιορισμένης χρησιμότητας. Το συμπέρασμα του για «άπλετο φωτισμό» στη σκηνή το βράδυ του ατυχήματος δεν στοιχειοθετείται αφού κατά την αντεξέταση φάνηκε δεν έχει ίδια γνώση της φωτεινότητας των λαμπτήρων στην περιοχή, τυχόν εμπόδια από παρακείμενα δέντρα ενώ δεν μετέβη στη σκηνή όταν οι συνθήκες ήταν αντίστοιχες με εκείνες που επικρατούσαν το βράδυ του ατυχήματος. Συνεπώς δεν θα μπορούσα να βασιστώ στις απόψεις που εκφράζει ως προς την ορατότητα του μοτοποδηλάτου. Σε σχέση με το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του, αυτό ουσιαστικά συνίσταται σε σχολιασμό του σχεδιαγράμματος της σκηνής, κάτι αχρείαστο και μη βοηθητικό. Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι η μαρτυρία του συγκεκριμένου προσώπου δεν ήταν βοηθητική προς διαμόρφωση ευρημάτων. ΜΕ
59. Προχωρώ στην ΜΕ
60. Η μαρτυρία της περιορίστηκε ουσιαστικά στην παρουσίαση επιστολής από την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου σε σχέση με την ισχύ των λαμπτήρων στην οδό Μίλτωνος και οδό Αντικυθήρων κατά τον χρόνο του ατυχήματος. Γενικά δεν κρίνεται βοηθητική μάρτυρας ενόψει του ότι δεν ήταν σε θέση να διαφωτίσει σε σχέση με την φωτεινότητα λαμπτήρων αυτής της ισχύος. Η αναφορά της σε ισχύ 70W και 20W δεν επαρκεί για εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων σε σχέση με τις συνθήκες φωτισμού τον χρόνο του ατυχήματος. ΜΕ
61. Προχωρώ στην ΜΕ4, λειτουργό του Τμήματος Μετεωρολογίας. Όπως και στην περίπτωση της ΜΕ3, θεωρώ ότι η μαρτυρία της δεν ήταν βοηθητική. Για τους λόγους που εξήγησε, δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει εάν κατά το χρόνο του ατυχήματος έβρεχε ή εάν ο δρόμος ήταν βρεγμένος από βροχόπτωση που είχε προηγηθεί. ΜΕ
62. Ο ΜΕ5 είναι φυσιοθεραπευτής και η ιδιότητα του αυτή δεν αμφισβητήθηκε. Παρενθετικά σημειώνω τα ακόλουθα που αφορούν την αξιολόγηση προσώπου που καταθέτει ως πραγματογνώμονας για συγκεκριμένα θέματα. Ο ρόλος και το καθήκον ενός εμπειρογνώμονα είναι να εφοδιάσει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του ώστε να μπορέσει το Δικαστήριο να διαμορφώσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση εφαρμόζοντας αυτά τα κριτήρια στα γεγονότα που αποδεικνύει η μαρτυρία[3]. Σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο οφείλει να καταλήξει στα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα, έχοντας υπόψη τη μαρτυρία εμπειρογνωμοσύνης η οποία έγινε αποδεκτή και κρίθηκε αξιόπιστη, χωρίς όμως να είναι και αναγκαίο να την αποδεχθεί[4]. Κατά την αξιολόγηση μαρτυρίας εμπειρογνώμονα, ισχύουν οι ίδιοι κανόνες όπως για κάθε άλλο μάρτυρα[5], με μόνη ίσως διαφορά ότι η συμπεριφορά εμπειρογνωμόνων στο εδώλιο του μάρτυρα, κατά γενικό κανόνα, δεν θεωρείται τόσο σημαντική για την εκτίμηση της αξιοπιστίας του, όπως στη περίπτωση ενός μάρτυρα γεγονότων[6]. Διευκρινίζω ότι τα προαναφερόμενα ισχύουν στην αξιολόγηση όλων των προσώπων που κατέθεσαν στην παρούσα υπόθεση ως εμπειρογνώμονες στον τομέα τους. Επανέρχομαι στον ΜΕ5, ο οποίος άφησε θετική εντύπωση. Εξήγησε με σαφήνεια την εμπλοκή του στα γεγονότα και τις ενέργειες του σε σχέση με τις συνεδρίες για θεραπείες του Ενάγοντα. Κατά την αντεξέταση τέθηκε στον ΜΕ5 ότι τόσο ο αριθμός των φυσιοθεραπειών που παρακολούθησε ο Ενάγων όσο και η χρέωση €30 ανά θεραπεία, ήταν υπερβολικά. Ο ΜΕ5 εξήγησε με σαφήνεια γιατί διαφωνεί με αυτή τη θέση και αποδέχομαι την εξήγηση του ως εύλογη. Συνεπώς, ο μάρτυρας αυτός κρίνεται αξιόπιστος και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. ΜΕ
63. Ο ΜΕ6, επίσης φυσιοθεραπευτής, κρίνεται αξιόπιστος. Εξήγησε με σαφήνεια τις ενέργειες του σε σχέση με τις θεραπείες του Ενάγοντα και τη δική του γενικότερη εμπλοκή από φυσικοθεραπευτική άποψη με την ανάρρωση του Ενάγοντα. Η αδυναμία του να θυμηθεί κάποιες λεπτομέρειες για γεγονότα που χρονολογούνται προ δεκαετίας, κρίνεται εύλογη και αναμενόμενη. Η εξήγηση που έδωσε για τον αριθμό θεραπειών που ο Ενάγων παρακολούθησε και το κόστος αυτών κρίνεται επίσης εύλογη και γίνεται αποδεκτή. Οι ερωτήσεις που τέθηκαν κατά την αντεξέταση αναφορικά με τον αριθμό φυσιοθεραπειών που προσφέρονται σήμερα μέσω του ΓΕΣΥ δεν διαφοροποιούν το πιο πάνω συμπέρασμα. Οι ρυθμίσεις του προγράμματος του ΓΕΣΥ αφορούν διαχείριση των πόρων του συστήματος και δεν υπερισχύουν της άποψης θεράποντα ιατρού που παραπέμπει ασθενή για φυσιοθεραπείες επειδή το κρίνει ωφέλιμο για βελτίωση της κατάστασης του. Ούτε οι εν λόγω ρυθμίσεις υπερισχύουν της άποψης του φυσιοθεραπευτή αναφορικά με την εικόνα του ασθενή και τη δυνατότητα βελτίωσης της κατάστασης του. ΜΕ
64. Ο ΜΕ7 θεωρώ ότι ήταν μάρτυρας που είχε πρόθεση να καταθέσει την αλήθεια όμως το περιεχόμενο της μαρτυρίας του δεν ήταν βοηθητικό στην απόφαση επί των επίδικων θεμάτων. Είναι αντιληπτό ότι κάποια περίοδο πριν το ατύχημα είχε απασχολήσει περιστασιακά τον Ενάγοντα σε οικοδομές και δέχομαι ότι τον πλήρωνε €50 ημερησίως. Όμως φαίνεται ότι η απασχόληση αυτή δεν ήταν σε μόνιμη βάση αλλά περιστασιακή και ακανόνιστη, αναλόγως του προγράμματος του Ενάγοντα. ΜΕ
65. Όγδοος μάρτυρας ήταν ο Δρ. Ιωάννου, ορθοπεδικός. Η εμπειρογνωμοσύνη του δεν αμφισβητήθηκε. Αναφορικά με την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ως εμπειρογνώμονα, ισχύουν όσα έχω αναφέρει πιο πάνω. Θεωρώ ότι είναι μάρτυρας αξιόπιστος. Ήταν σταθερός στη θέση του, δεν επηρεάστηκε αρνητικά η εικόνα του στο εδώλιο κατά την αντεξέταση, δεν διέκρινα αντιφάσεις ή ανακολουθίες ούτε άλλες ενδείξεις ότι προσπαθούσε να παραπλανήσει. Κατά την εξέταση του Ενάγοντα που διενήργησε το 2012 αλλά και πρόσφατα, αποδέχομαι τα αντικειμενικώς μετρήσιμα και διαπιστωθέντα ευρήματα που κατέγραψε στο πιστοποιητικό και ανέφερε στη δια ζώσης μαρτυρία του. Σε σχέση με τα υποκειμενικά ευρήματα στα οποία προέβη, που βασίζονται σε παράπονα ή υπόκεινται στον έλεγχο, βούληση ή υποκειμενική κρίση του Ενάγοντα, η αποδοχή τους θα εξαρτηθεί από την αξιολόγηση του ίδιου του Ενάγοντα. Ο ΜΕ8 ήταν πειστικός και σαφής αναφορικά με την αναγκαιότητα μελλοντικής εγχείρησης για αφαίρεση των υλικών οστεοσύνθεσης ακόμα και μετά την πάροδο τόσων ετών από το ατύχημα καθώς και την περίοδο αποθεραπείας από τέτοια επέμβαση. Αναφορικά με το κόστος της δεύτερης εγχείρησης, κατά την αντεξέταση του ΜΕ8 ήταν η θέση του συνηγόρου της Ενάγουσας ότι αυτή μπορεί να διενεργηθεί εντός του ΓΕΣΥ και, συνεπώς, χωρίς κόστος. Αναφορικά με αυτή τη θέση, σημειώνω ότι οι υπηρεσίες που παρέχονται μέσω του ΓΕΣΥ δεν είναι δωρεάν ούτε χωρίς κόστος. Οι παροχείς των υπηρεσιών πληρώνονται μέσω του ΓΕΣΥ, το οποίο χρηματοδοτείται από όλους που πληρώνουν εισφορές. Σε κάθε περίπτωση, ο Ενάγων δεν αξιώνει ως ειδική ζημιά το κόστος της δεύτερης εγχείρησης. Όμως δέχομαι τη θέση του ΜΕ8 για την αναγκαιότητα της και είναι ένα δεδομένο που λαμβάνω υπόψη σε σχέση με το ύψος των γενικών αποζημιώσεων στις οποίες δυνατό να δικαιούται ο Ενάγων. Ο συνήγορος της Εναγόμενης υπέβαλε την πιο πάνω θέση και σε άλλους ιατρούς κατά την αντεξέταση τους. Τα προαναφερόμενα ισχύουν για όλες αυτές τις περιπτώσεις. ΜΕ
66. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο Δρ. Μάρκαρης, του οποίου η εμπειρογνωμοσύνη επίσης δεν αμφισβητήθηκε. Κατά την αντεξέταση, ήταν η θέση του συνηγόρου της Εναγόμενης ότι ο εν λόγω μάρτυρας κατασκεύασε τη μαρτυρία του με σκοπό να βοηθήσει τον Ενάγοντα να «μεγιστοποιήσει» τις αξιώσεις του εναντίον της Εναγόμενης. Εξέτασα τόσο τις σχετικές θέσεις που υποβλήθηκαν όσο και τις απαντήσεις του μάρτυρα. Δεν μπορώ να δεχτώ αυτή τη θέση. Ο ΜΕ9 εξέτασε τον Ενάγοντα το 2013 και το
67. Μεσολάβησαν και κάποιες άλλες μεμονωμένες επισκέψεις στο ενδιάμεσο. Καμία εισήγηση ότι υπάρχει άλλη σχέση ή σύνδεση μεταξύ τους πέραν από αυτή του ιατρού και ασθενή. Ένας επαγγελματίας, ιατρός, με χρόνια εμπειρίας στο επάγγελμα δεν σημαίνει ότι ετοιμάζει ιατρικά πιστοποιητικά «κατά παραγγελία» και έρχεται να μαρτυρήσει ψέματα στο Δικαστήριο επειδή οι θέσεις που εκφράζει δεν είναι αρεστές στον αντίδικο. Όταν προβάλλεται τέτοια θέση, για αναξιοπιστία εμπειρογνώμονα, πρέπει να υποστηρίζεται από συγκεκριμένη μαρτυρία. Διαφορετικά είναι μετέωρη, όπως συμβαίνει σε αυτή την περίπτωση. Το γεγονός ότι ένας επαγγελματίας αμείβεται για τις υπηρεσίες του δεν μπορεί αφ΄ εαυτού να θεωρηθεί επαρκές κίνητρο για να ψευδομαρτυρήσει. Ενόψει του περιεχομένου και της ποιότητας της μαρτυρίας του, δέχομαι ότι ο ΜΕ9 ήταν μάρτυρας αξιόπιστος. Κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του ήταν σταθερός και εξηγούσε τις ιατρικές του απόψεις με σαφήνεια και καθαρότητα. Όπως και στην περίπτωση του ΜΕ8, οι διαπιστώσεις του σε σχέση με την κατάσταση του Ενάγοντα οι οποίες αφορούν αντικειμενικά, μετρήσιμα, στοιχεία γίνονται αποδεκτές. Εξαίρεση αποτελεί το εύρημα του για βράχυνση του μηριαίου οστού του Ενάγοντα. Στην έκθεση του Τεκμήριο 20 αναφέρεται σε βράχυνση ενός εκατοστού, κατά τη μαρτυρία του αναφέρθηκε σε δύο εκατοστά. Εξήγησε ότι η ασυμφωνία οφείλεται σε τυπογραφικό λάθος στο πιστοποιητικό του. Ο λόγος όμως που δεν μπορώ να καταλήξω σε συμπέρασμα εάν υπήρξε βράχυνση συνεπεία του ατυχήματος και της εγχείρησης είναι διότι ο ΜΕ9 δεν είχε διενεργήσει μετρήσεις προ του ατυχήματος για σκοπούς σύγκρισης. Οι αναφορές του σε παρατηρήσεις υποκειμενικής υφής θα εξαρτηθούν από την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ίδιου του Ενάγοντα. Αναφορικά με το μήκος της ουλής στον μηρό του Ενάγοντα, ο ΜΕ9 αναφέρει ότι την μέτρησε και ήταν 10 εκατοστά ενώ ο ΜΥ15 αναφέρθηκε σε 9 εκατοστά. Ακόμα και αν υπήρξε λάθος μέτρηση από τον ΜΕ9 ή άλλο μάρτυρα, η διαφορά είναι αμελητέα για σκοπούς της παρούσας αγωγής. Η ύπαρξη των ουλών είναι δεδομένη. ΜΕ
68. Προχωρώ στον δέκατο μάρτυρα που ήταν ο μεταφραστής. Αν και θεωρώ ότι ήταν μάρτυρας αξιόπιστος, η μαρτυρία του δεν ήταν βοηθητική. Το μόνο ουσιαστικό λάθος στη μετάφραση της κατάθεσης της Εναγόμενης που εντόπισε αφορούσε κατά πόσο η πορεία της ήταν νότια ή βόρεια, ζήτημα που δεν είναι αμφισβητούμενο στη δίκη. ΜΕ
69. Ο ΜΕ11 ουσιαστικά διαβίβασε στο Δικαστήριο μέρος του φακέλου του Νοσοκομείου Λεμεσού για τον Ενάγοντα. Ο ίδιος ανέφερε ότι καμία ιατρική εκπαίδευση έχει και δεν ήταν σε θέση να σχολιάσει τα έγγραφα που παρουσίασε. Δέχομαι την αναφορά του ότι τα έγγραφα που προσκόμισε ήταν μέρος του φακέλου και η χρησιμότητα του ως μάρτυρα ήταν στον ρόλο του κομιστή των εγγράφων. Σε σχέση με το Τεκμήριο 24 που παρουσίασε, πιστοποιητικό του Δρ. Ζωδιάτη, γίνεται ξεχωριστή αναφορά πιο κάτω. Τα υπόλοιπα έγγραφα που παρουσίασε, παρότι φαίνεται να αφορούν τον Ενάγοντα δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση για εξαγωγή συμπερασμάτων. Οι συντάκτες δεν παρουσιάστηκαν και είναι άγνωστοι στο Δικαστήριο ενώ, στο βαθμό που αφορούν ιατρικά θέματα, χωρίς μαρτυρία από πρόσωπο με ίδια γνώση που να μπορεί αν εξηγήσει τα γραφόμενα και το γενικότερο πλαίσιο, κρίνω ότι δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση για να καταλήξω σε συγκεκριμένα ευρήματα. ΜΕ
70. Τον ίδιο ρόλο, δηλαδή του κομιστή εγγράφων είχε και η μάρτυρας των Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Η χρησιμότητα της μαρτυρίας της περιορίζεται στα έγγραφα που παρουσίασε. ΜΕ
71. Αξιόπιστος αλλά μη βοηθητικός ήταν ο ΜΕ13, ιδιοκτήτης σουβλατζίδικου. Κατά τη μαρτυρία του ανέφερε ότι ο Ενάγων είχε απασχοληθεί στο σουβλατζίδικο του δυο-τρεις φορές, για μια-δυο μέρες κάθε φορά, την περίοδο 2015-2016 και λάμβανε μεροκάματο €
72. Κάθε φορά παραπονιόταν ότι πονούσε. Ενάγων/ΜΕ
73. Προχωρώ στη μαρτυρία του Ενάγοντα. Για τους λόγους που θα εξηγήσω, κρίνω ότι δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Η άποψη που αποκόμισα είναι ότι ήρθε στο Δικαστήριο με πρόθεση να παραπλανήσει και να παραποιήσει τα γεγονότα. Επιδίωξε να παρουσιάσει μια εικόνα που ο ίδιος θεωρούσε ότι θα τον βοηθούσε να στοιχειοθετήσει την υπόθεση του και να μεγιστοποιήσει τις αποζημιώσεις που διεκδικεί. Για να πραγματώσει αυτό τον σκοπό δεν δίστασε να καταθέσει ψέματα. Σε πολλά σημεία η μαρτυρία του στερείται λογικής και είναι καταφανώς ψεύτικη. Σε άλλα σημεία αυτοαναιρείται. Θα παραθέσω κάποια ενδεικτικά παραδείγματα από τη μαρτυρία του που με έχουν οδηγήσει σε αυτό το συμπέρασμα. (α) Κατά τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο, ο Ενάγων δέχτηκε ότι το σύστημα φώτων είχε αφαιρεθεί από το μοτοποδήλατο του αλλά επέμενε ότι είχε προσδεμένα φανάρια μπαταρίας με tie-up, μπροστά και πίσω, κατά τον χρόνο του δυστυχήματος. Μάλιστα προχώρησε να περιγράψει με λεπτομέρεια πως λειτουργούν τα tie ups. Τέθηκε στον Ενάγοντα ότι στα πλαίσια της μαρτυρίας του στην ποινική υπόθεση 14759/2013 είχε υποστηρίξει ότι τα φανάρια ήταν στερεωμένα με ασφαλή τρόπο γιατί «βαστούσαν τα δύο βίδες». Αυτό, του τέθηκε, είναι διαφορετικό από την εδώ μαρτυρία του ότι τα φανάρια ήταν προσδεμένα με tie-ups. Η απάντηση του ενάγοντα ήταν να υποστηρίξει ότι στην ποινική υπόθεση τον είχε παραπλανήσει με τις ερωτήσεις της η κατήγορος κα Γιασκούση. Σημειώνω όμως ότι στην εν λόγω υπόθεση εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ήταν η κα Δημητρίου. Πέραν των διαφορετικών εκδοχών για τον τρόπο που ήταν προσδεμένα τα φανάρια, από τις φωτογραφίες της σκηνής δεν διαπιστώνονται φανάρια ούτε στο μπροστινό ούτε στο πισινό μέρος της μοτοσυκλέτας αλλά ούτε και στον χώρο γύρω από το σημείο σύγκρουσης. Όταν του ζητήθηκε να υποδείξει στις φωτογραφίες από τη σκηνή του ατυχήματος τα φανάρια που ισχυρίζεται ότι ήταν προσδεμένα στο μοτοποδήλατο, ο Ενάγων απάντησε ότι δεν φαίνονται γιατί πιθανόν να είναι κάτω από τη μοτοσυκλέτα ή ίσως εξαιτίας της σύγκρουσης να αποσπάστηκαν τα φανάρια και να έφυγαν από τη μοτοσικλέτα. Η σύγκρουση έγινε με το δεξί πλαϊνό μέρος της μοτοσικλέτας και καμία λογική εξήγηση υπάρχει γιατί, συνεπεία της σύγκρουσης, να αποσπαστεί το πίσω φανάρι. Η εξήγηση του Ενάγοντα ότι «μπορεί να επήε ένας να ετάραξε κάτι» δεν είναι ικανοποιητική. Οι διαφορετικές εκδοχές για τον τρόπο που ήταν προσδεμένα τα φανάρια και η εξήγηση που πρόσφερε για την απουσία τους στη σκηνή, δεν στέκουν στη βάσανο της λογικής. Δεν έχω αμφιβολία ότι ο Ενάγων οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του χωρίς σύστημα φώτων και χωρίς οποιοδήποτε σύστημα/εξάρτημα φωτεινής σήμανσης. Τα υπόλοιπα που κατέθεσε δεν ήταν αλήθεια. (β) Τέθηκε στον Ενάγοντα ότι είναι σε θέση να εκτελέσει γραφειακή εργασία και αρνήθηκε υποστηρίζοντας ουσιαστικά ότι καμία χρήση του δεξιού χεριού μπορεί να κάνει, ούτε για γράψιμο. Τότε ο συνήγορος της Εναγόμενης επισήμανε ότι είχε γράψει τελικές εξετάσεις στο σχολείο για να αποφοιτήσει. Ο διάλογος και οι εξηγήσεις/απαντήσεις του Ενάγοντα ήταν τελείως παράλογες: Η συζήτηση ήταν η εξής: «Ε: Έδινες εξετάσεις στο σχολείο; Α: Εδίουν. Σε όλα τα σχολεία διάς εξετάσεις. Ε: Και συμφωνάς μαζί μου ότι οι εξετάσεις αυτές ήταν γραπτές; Α: Δεν θυμούμαι τωρά. Δεν θυμούμαι έτσι πράγμα. Ε: Δεν θυμάσαι κύριε; Α: Για το σχολείο τωρά μπορεί να ήταν προφορικές, μπορεί να ήταν γραπτές. Δεν θυμούμαι, παίζει ρόλο; Ε: Δεν θυμάσαι. Ήταν γραπτές και έγραψες κανονικά τα γραπτά σου κύριε; Α: Μπορεί να ήταν γραπτές. Είπα εγώ δεν θυμούμαι. Ε: Άρα ήταν εντάξει το χέρι σου. Με το αριστερό που γράφεις; Γιατί μου έδειξε έτσι. Α: Ναι μπορεί να έγραψα με το αριστερό. Μπορεί, δεν ξέρω. Άμα δεν ξέρω θα σου πω τωρά τυχαία; Αφού δεν ξέρω. Μιλούμε πριν τόσα χρόνια.» Δε δέχομαι ότι δεν θυμάται κατά πόσο έδωσε γραπτές εξετάσεις για να αποφοιτήσει. Ούτε μπορώ να δεχτώ ότι δεν ξέρει εάν γράφει με το αριστερό ή δεξί χέρι. Αυτό που επιδίωκε ήταν να πείσει ότι δεν είναι σε θέση να εκτελέσει οποιαδήποτε εργασία λόγω του τραυματισμού του. Όμως οι απαντήσεις του δείχνουν ότι δεν λέει την αλήθεια. (γ) Ιδιαίτερα περίεργη ήταν η στάση του όταν του υποβλήθηκαν ερωτήσεις με σκοπό να εξακριβωθεί η σημερινή του φυσική κατάσταση. Ερωτήθηκε σε σχέση με διάφορες ασχολίες, ενέργειες, επιτηδεύματα. Η θέση του ήταν κάθετη, ότι η φυσική του κατάσταση ήταν τόσο επιβαρυμένη που δεν ήταν σε θέση ούτε να εξυπηρετηθεί στις καθημερινές του ανάγκες. Μεταξύ άλλων, κατά την αντεξέταση υποστήριξε ότι σήμερα δεν οδηγεί ούτε αυτοκίνητο, ούτε μοτοσυκλέτα, ούτε ποδήλατο, «Δεν οδηγώ μοτοσυκλέτα [.] ούτε αυτοκίνητο οδηγώ [..] τίποτε δεν οδηγώ. Με παίρνουν.» Αρνήθηκε ότι διέθετε μοτοσυκλέτα και ανέφερε ότι ίσως έχουν φίλοι του όμως ο ίδιος δεν τις οδηγεί, ούτε έχει «στηλλώσει» ποτέ μοτοσυκλέτα, ουδέποτε εργάστηκε σε πλυντήριο αυτοκινήτων, ούτε σε καφετέρια με το όνομα Black utopia, ουδέποτε οδήγησε μοτοσικλέτα μεγάλου κυβισμού για την οποία είπε ότι «δεν ξέρω αν μπορώ ή όχι [να την οδηγήσω]». Είπε ότι δεν μπορούσε να καθίσει οκλαδόν, ούτε σε βαθύ κάθισμα, ούτε να σηκώσει με το δεξί του χέρι κάτι βαρύ όπως μπάλα bowling, ότι δεν μπορούσε να πηδήξει από το έδαφος ούτε ένα εκατοστό. Υποστήριξε επίσης δείχνοντας το χέρι του στο Δικαστήριο ότι δεν μπορεί ούτε να το κλείσει σε γροθιά ούτε να εντείνει τα δάκτυλα της παλάμης. Όλα αυτά αποδείχτηκαν αναλήθειες, για τους λόγους που θα εξηγήσω: