Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ν. Ι&Κ Σκουμπρής Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1365/17, 16/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1365/17 Μεταξύ: Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ Ενάγουσα - και -
- Ι&Κ Σκουμπρής Λτδ
- Γεώργιος Σκουμπρής
- Κωνσταντίνος Σκουμπρή
- Καίτη Αγγελίδου Σκουμπρή
- Ιωάννης Σκουμπρής Εναγόμενοι ---------------------------------- Ημερομηνία: 16 Δεκεμβρίου, 2024 Εμφανίσεις: Για ενάγουσα: κα Φωτιάδου Για εναγόμενους 1, 2, 4 και 5: καμία εμφάνιση Για εναγόμενο 3: κ. Μιχαήλ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα ζητά οφειλόμενο ποσό δυνάμει συμφωνίας δανείου. Η εναγόμενη εταιρεία 1 είναι πρωτοφειλέτιδα. Οι εναγόμενοι 2, 3, 4 και 5 είναι εγγυητές. Οι εναγόμενοι καταχώρισαν κοινή υπεράσπιση. Σε αυτή παραδέχονται την υπογραφή και τους όρους των συμφωνιών. Αρνούνται τους ισχυρισμούς σε σχέση με τον τερματισμό και το οφειλόμενο ποσό. Μεσούσης της ακροαματικής διαδικασίας ο δικηγόρος των εναγόμενων 1, 2, 4 και 5 αποσύρθηκε. Δεν εμφανίστηκαν και η διαδικασία συνέχισε στην απουσία τους. Προς απόδειξη της απαίτησης κατέθεσε ο ΜΕ. Οι εναγόμενοι δεν πρόσφεραν μαρτυρία. Ο ΜΕ ανέφερε ότι τον Ιούλιο 2010 η εναγόμενη 1 υπέγραψε συμφωνία δανείου για €154.000, πλέον το εκάστοτε Euribor 6 μηνών, πλέον 3,5% περιθώριο με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης και 3% τόκο υπερημερίας (Τεκμήριο 3). Θα αποπληρωνόταν με μηνιαίες δόσεις. Οι εναγόμενοι 2-5 εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις της (Τεκμήριο 4). Οι δύο πλευρές αγόρευσαν γραπτώς. Η πλευρά της ενάγουσας εισηγείται ότι αποδείχθηκε η απαίτηση. Η πλευρά του εναγόμενου 3 εισηγείται ότι δεν αποδείχθηκαν οι όροι της συμφωνίας δανείου, ο τερματισμός και το οφειλόμενο ποσό. Έλαβα υπόψη μου όλα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου, έστω κι αν δεν γίνεται ρητή αναφορά στο κείμενο της απόφασης. Αναφορά γίνεται όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο. Παρακολούθησα τον ΜΕ έχοντας υπόψη τις σχετικές αρχές (Δ. Κούβα και Υιοί Λτδ v. Γενικού Εισαγγελέα, Πολιτική Έφεση 295/15, ημερ. 17.7.24, Παναγή v. Χρυσοδόντα, Πολιτική Έφεση 249/15 κ.ά., ημερ. 6.6.24). Μου έκανε καλή εντύπωση. Απαντούσε με πληρότητα, παραπέμποντας σε τεκμήρια. Ουδεμία τάση υπεκφυγής ή καταφυγής στο ψεύδος διαπιστώθηκε. Η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε. Τα όσα επικαλείται η πλευρά του εναγόμενου 3 στην αγόρευσή της, για παράδειγμα «υπεκφυγές», «δεν έδωσε ξεκάθαρη απάντηση», «απέφυγε να απαντήσει», δεν με βρίσκουν σύμφωνο. Η μαρτυρία κρίνεται στο σύνολό της, και όχι αποσπασματικά, σε συνάρτηση με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Παναγή v. Χρυσοδόντα, Πολιτική Έφεση 249/15, ημερ. 6.6.24). Εξάλλου, στην αγόρευσή της η πλευρά του εναγόμενου 3 σημειώνει: «Σε καμία περίπτωση αμφισβητώ το ότι ο μάρτυρας ήρθε στο Δικαστήριο να πει την αλήθεια και θεωρώ ότι σε μεγάλο βαθμό είπε την αλήθεια». Το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του. Τα όσα καταγράφονται στην παράθεση της μαρτυρίας του, για σκοπούς αποφυγής επανάληψης, καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου. Το βάρος απόδειξης της απαίτησης είναι στην ενάγουσα στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (Φαίδωνος v. Μαυροπούλου, Πολιτική Έφεση 40/16, ημερ. 18.10.24). Αν ικανοποιήσει ότι η εκδοχή της είναι πιο πιθανή παρά όχι, δικαιούται απόφαση (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ v. Οικονόμου
(2014)1 Α.Α.Δ. 2287). Εδώ υπάρχει μια μόνο εκδοχή ως προς τα γεγονότα. Ό,τι απομένει να εξεταστεί, αφού δεν υπάρχουν δυσκολίες ως προς την αξιοπιστία του ΜΕ, είναι αν τα γεγονότα αποδεικνύουν την απαίτηση στον αναγκαίο βαθμό (Χρίστου v. Γεωργίου, Πολιτική Έφεση 158/13, ημερ. 26.10.22), ECLI:CY:AD:2022:A403. Η υπογραφή των συμφωνιών και οι όροι τους είναι παραδεκτοί. Η πλευρά του εναγόμενου 3 στην αγόρευσή της εισηγείται ότι δεν αποδείχθηκαν οι όροι της συμφωνίας δανείου. Με κάθε σεβασμό, οι εναγόμενοι στην υπεράσπιση παραδέχονται την υπογραφή της και τους όρους που επικαλείται η ενάγουσα. Δεν απαιτείτο προσκόμιση μαρτυρίας για να αποδειχθούν (George Varellas Ltd v. Photo Stratos Ltd, Πολιτική Έφεση 140/16, ημερ. 17.7.24). Ούτε είναι επιτρεπτή η εκ των υστέρων αμφισβήτησή τους (Παρλάτα v. Δημητρίου
(2014)1 Α.Α.Δ. 994). Η συμφωνία δανείου προνοεί ότι, όταν ζητηθεί από την ενάγουσα, το δάνειο θα καθίσταται αμέσως απαιτητό (Τεκμήριο 3, παρ. 9). Προνοεί, επίσης, ότι κάθε ειδοποίηση μπορεί να δοθεί στην εναγόμενη 1 με συνηθισμένο ταχυδρομείο στην τελευταία γνωστή της διεύθυνση και ότι ένδειξη ή καταχώριση στα αρχεία της ενάγουσας ότι δόθηκε η ειδοποίηση συνιστά «αμάχητη απόδειξη» (παρ. 20). Η συμφωνία εγγύησης προνοεί ότι η υποχρέωση των εναγόμενων 2-5 να πληρώσουν αρχίζει από τη στιγμή που θα τους αποσταλεί γραπτή ειδοποίηση με συνηθισμένο ταχυδρομείο στην τελευταία γνωστή διεύθυνσή τους (Τεκμήριο 4, παρ. 13). Οι δόσεις του δανείου δεν πληρώνονταν. Η ενάγουσα, ως ανέφερε ο ΜΕ, στις 23.11.12 απέστειλε επιστολή στους εναγόμενους με την οποία τερμάτισε τη συμφωνία (Τεκμήριο 7). Η επιστολή στάλθηκε με συνηθισμένο ταχυδρομείο στην τελευταία γνωστή διεύθυνσή τους και δεν επιστράφηκε. Αντίθετη μαρτυρία δεν προσκομίστηκε. Επιστολή η οποία ταχυδρομήθηκε και δεν επιστράφηκε τεκμαίρεται ότι παραδόθηκε στο πρόσωπο στο οποίο απευθυνόταν (N.N. Fiesta Limited κ.ά. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 183/18, ημερ. 4.6.24). Στην επιστολή αναφέρεται το ποσό των καθυστερήσεων, το οφειλόμενο ποσό και ότι η συμφωνία «θα τερματιστεί χωρίς οποιαδήποτε άλλη προειδοποίηση εκ μέρους [της ενάγουσας] αμέσως μετά την πάροδο 21 ημερών από την επίδοση σε σας της παρούσης» αν δεν πληρωθούν οι καθυστερήσεις. Δεν διαπιστώνεται ασάφεια η οποία να προκαλεί σύγχυση στον παραλήπτη, ως εισηγείται η πλευρά του εναγόμενου
- Ούτε προσκομίστηκε τέτοια μαρτυρία. Το περιεχόμενο της επιστολής είναι σαφές. Διερωτάται η πλευρά του εναγόμενου 3: «Και εγώ σαν εγγυητής διαβάζω ότι 21 μέρες μετά που επιδόθηκε στον έναν ήταν να τερματιστεί το δάνειο μετά την επίδοση της επιστολής. Πρέπει σαν εγγυητής να αντιληφθεί 21 μέρες μετά την επίδοση, εννοείτε την αποστολή;». Με κάθε σεβασμό, ο όρος «επίδοση» περιλαμβάνει την κοινοποίηση και την παράδοση (Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Γ. Μπαμπινιώτης, Β' έκδοση). Ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε ότι ο όρος «επίδοση» εκλήφθηκε από τους εναγόμενους να σημαίνει κοινοποίηση με ιδιώτη επιδότη, ως φαίνεται να εισηγείται η πλευρά του εναγόμενου
- Ο τερματισμός ήταν νόμιμος (Ψαρή v. Marfin Popular Bank Public Co Ltd, Πολιτική Έφεση 106/16, ημερ. 4.9.24, A. Hadjiyiannis Constructions Ltd κ.ά. v. Themis Portfolio Management Holdings Limited, Πολιτική Έφεση 361/18, ημερ. 9.4.24). Επήλθε στις 15.12.12, ήτοι 21 μέρες από την κοινοποίηση της επιστολής. Η ενάγουσα προσκόμισε αναδομημένες καταστάσεις (Τεκμήριο 10), ως η συνήθης πρακτική (Καραγιάννη v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 70/14, ημερ. 17.11.21, ECLI:CY:AD:2021:A528, Λοφίτης v. Gordian Holdings Ltd, Πολιτική Έφεση 304/18, ημερ. 19.1.24). Χρεώθηκε τόκος, ως η συμφωνία. Προσκομίστηκε πίνακας επιτοκίου και κατάσταση με το εκάστοτε Euribor (Τεκμήρια 12 και 13). Κατά τον τερματισμό οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των διάδικων αποκρυσταλλώθηκαν (Evelthon Developments Ltd κ.ά. v. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2012)1 Α.Α.Δ. 2486). Το επιτόκιο ήταν τότε 4,43%, ήτοι 0,93% Euribor και 3,5% περιθώριο. Εφαρμόστηκε κεφαλαιοποίηση δύο φορές ετησίως, ως η συμφωνία. Εφαρμόστηκε τόκος υπερημερίας 2% από τον τερματισμό, αν και στη συμφωνία προνοείται τόκος υπερημερίας 3%. Η πλευρά του εναγόμενου 3 παραπονείται στην αγόρευσή της ότι ο τόκος υπερημερίας δεν δικογραφείται. Με κάθε σεβασμό, ο ισχυρισμός ότι ο τόκος υπερημερίας συμφωνήθηκε στο 3%, όχι μόνο δικογραφείται, αλλά είναι και παραδεκτός από τους εναγόμενους στην υπεράσπισή τους. Ο ΜΕ επεξήγησε ότι αντικατοπτρίζει τη ζημιά της ενάγουσας και το κόστος από την παράλειψη των εναγόμενων να συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις τους. Η πλευρά του εναγόμενου 3 παραπονείται, ακόμη, ότι στο αιτητικό της έκθεσης απαίτησης η ενάγουσα ζητά τόκο υπερημερίας 1% (αντί 2% το οποίο ζητά η ενάγουσα μέσω του ΜΕ). Θεραπεία που προκύπτει από το δικόγραφο και τη μαρτυρία μπορεί να αποδοθεί, έστω κι αν δεν περιλαμβάνεται στο παρακλητικό της έκθεσης απαίτησης (Σαμουρίδης v. Inzzeyannis, Πολιτική Έφεση 326/14, ημερ. 18.3.22, ECLI:CY:AD:2022:A133, C&SO Medical Properties Ltd κ.ά. v. Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 110/18, ημερ. 21.6.24). Αφαιρέθηκαν όλα τα έξοδα. Εφαρμόστηκε ο διαιρέτης των 365 ημερών. Πιστώθηκε το ποσό για το οποίο το ενυπόθηκο ακίνητο εκποιήθηκε. Η πλευρά του εναγόμενου 3 στην αγόρευσή της παραπονείται για τη διαδικασία εκποίησης. Τέτοιοι ισχυρισμοί δεν δικογραφούνται. Ούτε ο ΜΕ αντεξετάστηκε σχετικά. Προσκομίστηκε «Πιστοποιητικό» δυνάμει του άρθρου 35, Κεφ. 9. Εν ολίγοις, το οφειλόμενο ποσό αποδείχθηκε. Στις 31.12.23 ήταν €208.539,47. Η απαίτηση έχει αποδειχθεί (Κόκκινος κ.ά. v. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Πολιτική Έφεση 386/14, ημερ. 20.5.23), ECLI:CY:AD:2023:A124. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγόμενων 1-5 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα για το ποσό των €208.539,47, με τόκο 6,43% από 1.1.24 μέχρι εξόφλησης, με κεφαλαιοποίηση κάθε 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου. Τα έξοδα, αφού δεν εντοπίζεται λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, επιδικάζονται εναντίον των εναγόμενων αλληλέγγυα και κεχωρισμένα, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο