← Κύπρος

ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΑΒΒΑ κ.α. ν. ΧΑΡΗΣ ΣΑΒΒΑ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4416/13, 20/12/2024

ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΑΒΒΑ κ.α. ν. ΧΑΡΗΣ ΣΑΒΒΑ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4416/13, 20/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Π. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 4416/13 Ημερομηνία: 20/12/2024 Μεταξύ:

  1. ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΑΒΒΑ
  2. ΜΑΡΙΑ ΣΑΒΒΑ
  3. ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΑΒΒΑ Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση
  4. ΧΑΡΗΣ ΣΑΒΒΑ
  5. ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΑΒΒΑ
  6. JUNE ANNE SAVVA
  7. -και- ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγομένων/Αιτητών -και-
  8. Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου
  9. Γενικός Εισαγγελέας
  10. Αρχή Εξυγίανσης Τριτοδιαδίκων Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κα Ε. Μελεάγρου Για Εναγόμενους: κα Κλ. Πολυβίου Αίτηση ημερομηνίας 22/07/2024 ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια-Εναγόμενη στην αγωγή 4416/2013, έχει καταχωρήσει Αίτηση μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης στα πλαίσια ακροαματικής διαδικασίας ημερομηνίας 14/06/2024 και ενόψει καταχώρησης Έφεσης. Ζητεί την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης του Σεβαστού Δικαστηρίου ημερομηνίας 14/06/2024 και/ή που να απαγορεύει στους Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση να προβούν σε οποιαδήποτε διαβήματα και/ή μέτρα εκτέλεσης της απόφασης του Σεβαστού Δικαστηρίου ημερομηνίας 14/06/2024 σε ό,τι αφορά την είσπραξη και/ή καταβολή και/ή απαίτηση πληρωμής των επιδικασθέντων με την απόφαση ημερομηνίας 14/06/2024 ποσών και/ή τόκων και/ή δικηγορικών εξόδων, μέχρι την πλήρη επιδίκαση της πολιτικής Έφεσης, η οποία καταχωρήθηκε από τους Αιτητές εναντίον της απόφασης του Σεβαστού Δικαστηρίου ημερομηνίας 14/06/
  11. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να αναστέλλει όλες τις μετέπειτα διαδικασίες που βασίζονται στην απόφαση ημερομηνίας 14/06/2024 και/ή όλες τις διαδικασίες εκτέλεσης της εν λόγω απόφασης, σε ό,τι αφορά την είσπραξη και/ή καταβολή και/ή απαίτηση πληρωμής των επιδικασθέντων με την απόφαση ποσών και/ή τόκων και/ή δικηγορικών εξόδων, μέχρι την πλήρη επιδίκαση της πολιτικής Έφεσης, η οποία καταχωρήθηκε από τους Αιτητές εναντίον της απόφασης του Σεβαστού Δικαστηρίου ημερομηνίας 14/06/
  12. Η Αίτηση βασίζεται επί του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 άρθρα 32 και 47 και στις Διαταγές 35, 19, 40 και 48 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Η πραγματική βάση της Αίτησης, είναι ένορκη δήλωση που έχει ετοιμάσει ο Μιχάλης Στυλιανού υπάλληλος της Αιτήτριας που αναφέρει ότι εκδόθηκε τελική απόφαση την 14/06/2024 με την οποίαν διατάχθηκε η Αιτήτρια να εκτελέσει οδηγία που είχε δοθεί και όπως καταστούν οι Ενάγοντες στην αγωγή δικαιούχοι στους συγκεκριμένους λογαριασμούς και ακολούθως να εφαρμοστεί η απομείωση επί αυτών με τα ποσά που θα παραμείνουν στους λογαριασμούς να φέρουν νόμιμο τόκο από τις 15/03/
  13. Εναντίον της απόφασης έχει καταχωρηθεί Έφεση. Το Δικαστήριο διέταξε όπως επιστραφεί στους εν λόγω λογαριασμούς το ποσό της απομείωσης που να πρέπει η απομείωση να πραγματοποιηθεί μετά την επιστροφή του ποσού. Το, πιο πάνω, είναι ζήτημα που αμφισβητείται από τους Αιτητές. Είναι έτοιμοι να παρέχουν οποιασδήποτε μορφής εξασφάλιση για ποσό της δικαστικής απόφασης και είναι πρόθυμοι να πληρώσουν τα δικηγορικά έξοδα που επιδικάστηκαν εναντίον τους. Εάν δεν εγκριθεί το αίτημα, η Έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Δεν γνωρίζουν κατά πόσο οι Ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες οποιασδήποτε περιουσίας ή αν θα είναι σε θέση να επιστρέψουν οποιαδήποτε ποσά τους πληρωθούν. Οι Ενάγοντες Καθ' ων η Αίτηση έχουν καταχωρήσει ένσταση με τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
  14. Η Αίτηση είναι ατεκμηρίωτη, αόριστη και καταχρηστική και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  15. Τα γεγονότα επί των οποίων εδράζεται η Αίτηση δεν στοιχειοθετούν λόγο που να δικαιολογεί την παροχή της αιτούμενης θεραπείας.
  16. Οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει ότι υπάρχουν εξαιρετικές περιστάσεις, οι οποίες να δικαιολογούν τα αιτούμενα διατάγματα και ότι τυχόν απόρριψη της Αίτησης θα τους προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη.
  17. Η Έφεση δεν έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, είναι επιπόλαιη, κακόπιστη και καταχωρήθηκε με μοναδικό σκοπό να καθυστερήσει την εκτέλεση της απόφασης.
  18. Οι Εφεσείοντες/Αιτητές δεν έχουν αποδείξει ότι έχουν καλή πιθανότητα επιτυχίας στην Έφεση τους, αντίθετα η Έφεση δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας και/ή ο ισχυρισμός των Εφεσειόντων/Αιτητών περί καλής υπόθεσης με μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας προβάλλεται γενικά και αόριστα.
  19. Οι Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση δικαιωματικά απαιτούν την άμεση εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 14/06/2007 με την οποίαν να διατάσσονται οι Εναγόμενοι/Αιτητές ''να καταστήσει τους Ενάγοντες 3, 4, 5 και 6 συνδικαιούχους στους συγκεκριμένους λογαριασμούς, ήτοι των λογαριασμών των Εναγόντων 1 και 2 και ακολούθως να εφαρμόσει την όποιαν απομείωση σύμφωνα με τον Ν.17(Ι)/
  20. Τα ποσά που θα παραμείνουν μετά την απομείωση θα φέρουν νόμιμο τόκο από 15/03/2013'' και δεν είναι δίκαιο ή εύλογο να αποστερηθούν τους καρπούς της επιτυχίας τους μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης και της Αντέφεσης.
  21. Οι Αιτητές δεν παραθέτουν οποιαδήποτε στοιχεία που να δείχνουν αφερεγγυότητα των Καθ' ων η Αίτηση και/ή αδυναμία να επιστρέψουν τα χρήματα και οι ισχυρισμοί για αφερεγγυότητα των Καθ' ων η Αίτηση εδράζονται σε ελλιπή και/ή λάθος δεδομένα, είναι γενικοί, αόριστοι, παραπλανητικοί και ατεκμηρίωτοι.
  22. Δεν έχει προβληθεί οποιοδήποτε στοιχείο που να καταδεικνύει ότι η μη έγκριση των αιτούμενων διαταγμάτων θα καταστήσει την Έφεση άνευ αντικειμένου.
  23. Οι Αιτητές οφείλουν να καταβάλουν άμεσα τα δικηγορικά έξοδα στους δικηγόρους των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση όπως θα υπολογιστούν από το πρωτοκολλητείο και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ένσταση υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση που έχει καταχωρήσει ο Ενάγοντας 3 στην αγωγή. Αναφέρει ότι οι Ενάγοντες πρόκειται για φυσικά πρόσωπα που όλοι εκτός του ενός, βρίσκονται μόνιμα στην Κύπρο και είναι ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας αξίας πολύ μεγαλύτερης των ποσών που έχουν επιδικαστεί. Η σημερινή αξία της περιουσίας, υπερβαίνει το ποσό των €1.000.
  24. Οι διάσπαρτοι ισχυρισμοί περί εξαιρετικών περιστάσεων προκειμένου να τεθεί σε αναστολή η εκτέλεση της απόφασης, παραμένει αδικαιολόγητη. Δεν ευσταθεί ότι η Αιτήτρια ως τραπεζικό ίδρυμα θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά στην περίπτωση που δεν εγκριθεί το αίτημα τους. ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ως προκύπτει από το δραστικό μέρος της απόφασης ημερομηνίας 14/06/2024 με την εκτέλεση της απόφασης, συνεπάγεται διαταγή για πληρωμή εκκαθαρισμένου ποσού χρηματικών αποζημιώσεων: Ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση προς όφελος των Εναγόντων 1-6 και σε βάρος της Εναγόμενης τράπεζας με την οποίαν διατάσσεται η Εναγόμενη όπως εκτελέσει την οδηγία που της είχε δοθεί στις 06/03/2013 και ολοκληρώθηκε στις 15/03/2013 και όπως καταστήσει τους Ενάγοντες 3, 4, 5 και 6 συνδικαιούχους στους συγκεκριμένους λογαριασμούς, ήτοι των λογαριασμών των Εναγόντων 1 και 2 και ακολούθως να εφαρμόσει την όποιαν απομείωση σύμφωνα με τον 17

(1)/2013. Τα ποσά που θα παραμείνουν μετά την απομείωση θα φέρουν νόμιμο τόκο. Εναντίον της πιο πάνω απόφασης, καταχωρήθηκε Έφεση με οκτώ λόγους Έφεσης με αναφορά αυτών, καθώς και της αιτιολογίας που τους συνοδεύει. Προκύπτει ότι οι λόγοι Έφεσης διατυπώνουν, μεταξύ άλλων, τη θέση ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε εσφαλμένα σε πραγματικά ευρήματα που αφορούν τα ουσιώδη γεγονότα της απαίτησης. Κατά δεύτερο λόγο, ο όγδοος λόγος Έφεσης προβάλλει τη θέση ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα εξέδωσε το ποσό που καθορίζεται στη σελίδα 30 της απόφασης. Δεν είναι δυνατόν στα πλαίσια της Αίτησης να γίνει εκτίμηση κατά πόσο τα πραγματικά ευρήματα του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ήταν ακροσφαλή, προκειμένου να θεωρήσω ως αβάσιμο στο στάδιο αυτό, επιχείρημα της Αιτήτριας ότι έχει πιθανότητες επιτυχίας η Έφεση της. Επιβάλλεται όμως να εξετάσω το αίτημα για να αποφασίσω κατά πόσο θεωρώ ότι είναι ορθό να χορηγήσω την αιτούμενη θεραπεία. Επιτρέπεται η καταχώρηση Αίτησης για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης στη βάση της Διαταγής 35 Θεσμός 18 ως ακολούθως: Η Δ.35 Θ.18 προνοεί ως ακολούθως: ''Αn appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made party in whose favour the decision under appeal was given''. Είναι καθαρό από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης, ότι η εξουσία του Δικαστηρίου αφορά μόνο την έκδοση διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση της απόφασης εναντίον της οποίας έχει καταχωρηθεί Έφεση. Στην απόφαση Fotiou & Another v. Petrolina Ltd 1 CLR 708
(1984), το Ανώτατο Δικαστήριο επεξήγησε με σαφήνεια ποια είναι τα πλαίσια και η έκταση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου με βάση τη Δ.35 Θ.
  1. Δηλαδή η εξουσία του Δικαστηρίου, περιορίζεται στο να αναστείλει την εκτέλεση της απόφασης εναντίον της οποίας έχει καταχωρηθεί Έφεση ή να αναστείλει διαδικασίες που προκύπτουν άμεσα από αυτήν. ''In view of the fact that the above rule appears to relate only to 'stay of execution or of proceedings under the decision appealed from' and as by this application it is not being sought by the appellant to stay the execution of or any proceedings under the decision of the trial Court.I am of the opinion that I do not possess jurisdiction under r.18 Order 35, above, to stay the further trial of the action in question pending the determination of this appeal''. Η αντίστοιχη αγγλική διάταξη της Δ.35 θ.18,19 είναι το O. 58 rr. 15a,
  2. Σύμφωνα με το Annual Practice Book του 1955 σελ.1284, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει την εκτέλεση της απόφασης είναι ευρεία και δεν περιορίζεται από οποιονδήποτε κανόνα πρακτικής (rule of practice). Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, θα πρέπει να ασκείται υπέρ της έκδοσης διαταγής για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης μόνο όταν ο Αιτητής δείξει ότι συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την απόκλιση του γενικού κανόνα ότι ο διάδικος που έχει επιτύχει στην αγωγή έχει το δικαίωμα να εκτελέσει την εκδοθείσα απόφαση. Στην αγγλική απόφαση Monk v. Bartram [1891] 1 Q.B. 346 λέχθηκε ότι η ένδειξη του αιτούντος ότι η Έφεση του έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας, δεν αποτελεί ειδικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της αναστολής. Βεβαίως παρά του γεγονότος ότι οι πιθανότητες επιτυχίας της Έφεσης είναι καλές, αυτό δεν αποτελεί ιδιαίτερο λόγο για τη χορήγηση διατάγματος αναστολής [Βλ. EYRIK & Others 1 C.L.R. 625
(1986)]. Στην περίπτωση όμως που συντρέχουν βάσιμοι ειδικοί λόγοι που να δικαιολογούν την αναστολή, ο Αιτητής θα πρέπει να καταδείξει τουλάχιστον ότι η Έφεση που έχει καταχωρηθεί δεν είναι εντελώς χωρίς ουσία. Αυτή η προϋπόθεση είναι αναγκαία, διά να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι ο Αιτητής δεν έχει καταχωρήσει την Έφεση για επιπόλαιους λόγους, ήτοι μόνο για να καθυστερήσει την εκτέλεση της απόφασης, αλλά επειδή πράγματι επιθυμεί να προωθήσει τα νομικά του δικαιώματα. Αυτό που λέχθηκε στην υπόθεση EYRIK, πιο πάνω, είναι ότι ο ρόλος του Δικαστηρίου κατά την εξέταση Αίτησης αναστολής, είναι να εξετάσει όλους τους παράγοντες που έχουν τεθεί ενώπιον του και έπειτα να ζυγίσει τα δύο συμφέροντα τα οποία είναι αντίθετα μεταξύ τους, δηλαδή αφενός το συμφέρον του διάδικου που έχει πετύχει πρωτόδικα να απολαύσει τα δικαιώματα που απορρέουν από την πρωτόδικη απόφαση και αφετέρου το συμφέρον του διάδικου που έχει καταχωρήσει την Έφεση, στην περίπτωση που η Έφεση θα έχει επιτυχία, αυτή να μην είναι χωρίς αποτέλεσμα εξαιτίας της εκτέλεσης της απόφασης κατά το διάστημα που η Έφεση ακόμη εκκρεμεί. "Two are the competing principles that should in each case be weighed in the light of the facts of the case. The first aims to protect the rights of the successful litigant. He is entitled to the fruits of his success notwithstanding the challenge of the decision by way of appeal. The finality attached to first instance judgments is not suspended when challenged by appeal. The imprint of finality attaches thereto unless reversed by the Court of Appeal. Under our judicial system finality is not dependent upon confirmation on appeal. On the other end of the scale there is the right of appeal. This is the second basic principle to which the Court should have regard in exercising its discretion under O.35 r.
  1. It is a right given by law and its efficacy must be sustained. Its exercise must not be allowed to dwindle into a theoretical measure.An equilibrium must be maintained between the principles of finality of first instance judgements and the preservation of the efficacy of the right to appeal". Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και θα πρέπει να κρίνεται με τις δικές τις περιστάσεις. Το Δικαστήριο οφείλει, ώστε να επιτευχθεί η εξισορρόπηση των δύο πιο πάνω, αντιθέτων συμφερόντων, να λάβει υπόψη του τους ακόλουθους παράγοντες: Το ύψος του ποσού της απόφασης, την οικονομική κατάσταση των διαδίκων που πρέπει να πληρώσουν το ποσό που προνοείται στην απόφαση, ως και επίσης την οικονομική κατάσταση των διαδίκων που θα πληρώσουν το ποσό της απόφασης. (Βλ. Cropper v Smith [1883] 24 Ch. D. 305). Περαιτέρω, συμφώνως των όσων έχουν λεχθεί στην απόφαση Cropper v. Smith πιο πάνω, το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του την καθυστέρηση που έχει σημειωθεί από διάδικο να καταχωρήσει Αίτηση με την οποίαν ζητεί την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης, παρά τη διαπίστωση εκ μέρους του Δικαστηρίου ότι συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας υπέρ της αναστολής. "I do not mean by this to favour the idea that parties may come at any time to this Court, or that this Court will after great delay entertain a renewal of an application which has been refused by the Court below. The party who has delayed must shew why he has delayed, and probably would not get an order, unless he either gives a satisfactory explanation of the delay or comes on new grounds" Δεν θα σχολιάσω τους λόγους Έφεσης που προβάλλονται, παρά να σημειώσω ότι οι Αιτητές δικαιούνται σε αναθεώρηση της απόφασης ημερομηνίας 14/06/
  2. Ισχύει αυτό που λέχθηκε από το Εφετείο στην υπόθεση Χριστοφόρου ν. Έλληνας Σολομωνίδης Μωσαϊκά Λτδ Πολιτική Έφεση 435/2019, ημερομηνίας 20/01/2021, ECLI:CY:AD:2021:A14, ήτοι ότι οι προοπτικές επιτυχίας της Έφεσης είναι οριακής σημασίας για να προκρίνουν την τύχη της Αίτησης. Αυτό επειδή η πραγματική προοπτική της Έφεσης και το βάσιμο των λόγων Έφεσης δεν καταδεικνύει βεβαιότητα επιτυχίας. Δεν προκρίνεται οτιδήποτε σε σχέση με την επιτυχία της Έφεσης, όμως υπάρχουν κάποια δεδομένα που κρίνω ότι καθορίζουν τις ισορροπίες μεταξύ των μερών και μία παράμετρος του ζητήματος στην παρούσα περίπτωση, είναι το ύψος του οφειλόμενου ποσού βάσει της αιτιολογημένης απόφασης και του γεγονότος ότι η επίδικη διαφορά αφορά αγώγιμο δικαίωμα που συμπληρώθηκε τον Μάρτιο του 2013 και που η εκδίκαση της αγωγής καθυστέρησε με αποτέλεσμα να ενταχθεί η εκδίκαση της σε ειδικό πρόγραμμα εκδίκασης καθυστερημένων αγωγών. Η Αιτήτρια είναι πιστωτικό ίδρυμα και δεν αντιμετωπίζει καμία πρακτική δυσκολία να συμμορφωθεί με τη δικαστική απόφαση που μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Οι επιτυχόντες διάδικοι έχουν ταλαιπωρηθεί εξαιτίας της καθυστέρησης του αποτελέσματος στην πρωτόδικη διαδικασία και ο δε χρόνος που θα μεσολαβήσει μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης επενεργεί αποτρεπτικά για την επιτυχία της Αίτησης. (βλ. Λουκαΐδου-Θεοφάνους 1 ΑΑΔ 473
(2016). Το επιχείρημα της Αιτήτριας ότι η Έφεση της θα καταστεί άνευ αντικειμένου, καθότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν θα είναι σε θέση να επιστρέψουν το ποσό της απόφασης, δεν τεκμηριώνεται. Προβάλλεται ισχυρισμός ότι οι Καθ' ων η Αίτηση είναι κάτοικοι του εξωτερικού. Περαιτέρω, ο ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι οι Καθ' ων η Αίτηση είναι κάτοικοι του εξωτερικού και ότι στερούνται επαρκών πόρων και/ή περιουσιακών στοιχείων ώστε να αποζημιώσουν την Αιτήτρια στην περίπτωση επιτυχίας της Αίτησης, είναι χωρίς πραγματικό έρεισμα ενόψει αντίθετης θέσης που προβάλλεται στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης, ότι πλην της Καθ' ης η Αίτηση 5 οι υπόλοιποι Καθ' ων η αίτηση διαμένουν στην Κύπρο. Περαιτέρω, έχουν καταχωρηθεί χειροπιαστά στοιχεία ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 3 και 6 έχουν αγοράσει πολυτελή οικία στην Κύπρο από το 2014 που η αξία της σύμφωνα με τους Καθ' ων η Αίτηση υπερβαίνει το €1.000.000. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδη ν. Κωμοδρόμου 1 ΑΑΔ 772
(2016)το Ανώτατο Δικαστήριο επεξήγησε ότι εναπόκειται στην Αιτήτρια να καταδείξει ανεπανόρθωτη βλάβη και την εν γένει ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων στην περίπτωση εκτέλεσης της απόφασης όταν ένας διάδικος έχει εμπλακεί σε πολύχρονες δικαστικές διαδικασίες στην προσπάθεια του να δικαιωθεί. Σε εκείνην την υπόθεση, απέρριψε την Αίτηση ενόψει του ότι η Αιτήτρια δεν είχε προσκομίσει μαρτυρία να αποδείξει ότι η Εφεσίβλητη ήταν αφερέγγυα, καθώς και αδυναμία κληρονόμων του αποβιώσαντα να επιστρέψουν επίδικη κατοικία και έξοδα στην περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης. Για να εγκριθεί αίτημα αναστολής, θα πρέπει να καταδειχθεί ότι υπάρχουν εξαιρετικές περιστάσεις και να καταδειχθεί ότι η απόρριψη της Αίτησης θα προκαλέσει στην Αιτήτρια ανεπανόρθωτη βλάβη. (βλ. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Δημόσια Λτδ. v Athinodorou Beton ltd. Πολιτική Έφεση 145/2022 ημερομηνίας 07/09/2023). Επ' αυτού η προοπτική ανεπανόρθωτης ζημιάς, δεν αναδύεται στον ορίζοντα ενόψει του ότι οι Καθ' ων η Αίτηση διαμένουν στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και κατέχουν ακίνητη ιδιοκτησία που υπερκαλύπτει με άνεση την αξία του εξ' αποφάσεως χρέους. Η Αιτήτρια απέτυχε να αποσείσει το βάρος που είχε ως προς την αναγκαιότητα της Αίτησης της. Όσον αφορά την πληρωμή δικηγορικών εξόδων στην υπόθεση Νίκος Χαραλάμπους ν. A. Panagides Contracting Ltd.
(2001)1Γ ΑΑΔ 1978, το Εφετείο επεξήγησε ότι πρέπει να συντρέχει ειδικός λόγος απόκλισης της πρακτικής να πληρώνονται τα δικηγορικά έξοδα όταν ο δικηγόρος αναλαμβάνει προσωπική δέσμευση να επιστρέψει τα έξοδα στην περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης. Τέτοιος ειδικός λόγος δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και η δικηγόρος έχει αναλάβει προσωπική δέσμευση να τα επιστρέψει στην περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης. Ενόψει των πιο πάνω, θεωρώ λοιπόν ότι η Αίτηση πρέπει να αποτύχει και απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 1-6 ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)........ Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Π. Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.