Κυριάκος Τσίβικος ν. Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αίτηση - Έφεση: 425/2024, 19/12/2024

(2)και Κανονισμός 4 Μεταξύ: Κυριάκος Τσίβικος (Α.Δ.Τ. [ ]), [ ] 13, Πάφος Αιτητή - Εφεσείοντα -και- Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ., από τη Λευκωσία Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη Ημερομηνία: 19η Δεκεμβρίου, 2024 Για τον Εφεσείοντα: κος Αλεξάνδρου Για την Εφεσίβλητη: κος Πανάγος Απόφαση (Η απόφαση του Δικαστηρίου αποστέλλεται στους δικηγόρους των διαδίκων με ηλεκτρονικά μηνύματα και θεωρείται δημόσια απαγγελθείσα) Ι. Αίτηση Ο Εφεσείων, με την Αίτησή - Έφεση ημερομηνίας 8.11.24 (η «Αίτηση»), αιτείται: Α. Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η Ειδοποίηση "Τύπος ΙΑ" που εκδόθηκε στις 23.9.2024 και την οποία ο Αιτητής/Εφεσείοντας έλαβε γνώση με επίδοση στις 23.10.2024, από την Καθ' ης η Αίτηση / Εφεσίβλητη, ως άκυρη και/ή εσφαλμένη και/ή αντικανονική και/ή παράνομη, και/ή χωρίς ύπαρξη οποιασδήποτε νόμιμης αιτίας καθ΄ότι δεν υφίσταται οποιονδήποτε υπόλοιπο, καθότι εξοφλήθηκε πριν από πολλά χρόνια, και/ή λογω παραγραφής οποιασδήποτε απαίτησης σύμφωνα με τον Ν. 66(Ι)/2012, άρθρα 2, 5 και 7 και/ή λόγω παράβασης νομοθεσίας, που ίσχυε κατά τον χρόνο δανειοδότησης, σύμφωνα με την οποία το χρέος δεν μπορούσε να ξεπεράσει το διπλάσιο της δανειοδότησης, ήτοι του Ν.2/77 άρρθρο 6 και τον Ν. 166(Ι)/99 άρθρο 4, και/η λόγω συμπεριφοράς, και/ή λόγω κατάχρησης των διαδικασιών, για τον επιδιωκόμενο πλειστηριασμό, των κάτωθι ακινήτων ιδιοκτησίας του Αιτητή/ εφεσείοντα. (α) Χωράφι με αριθμό Εγγραφής 0/[ ], Φ/Σχ 29/02, τεμάχιο [ ], εγγεγραμμένο μερίδιο που θα πωληθεί 1/1, που ευρίσκεται στον Αστρομερίτη της επαρχίας Λευκωσίας. (β) Χωράφι με αριθμό Εγγραφής 0/[ ], Φ/Σχ 29/01, τεμάχιο [ ], εγγεγραμμένο μερίδιο που θα πωληθεί 1/1, που ευρίσκεται στον Αστρομερίτη της επαρχίας Λευκωσίας. Β. Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου, με το οποίο να ακυρώνεται ο ορισθείς πλειστηριασμός, σύμφωνα με την Ειδοποίηση Τύπος "ΙΑ" ημερομηνίας 23.9.2024, που θα λάβει χώρα την 19.12.2024 και ώρα 10.00π.μ. στο ηλεκτρονικό σύστημα πλειστηριασμού www.eauction-cy.com, ή και σε οποιανδήποτε άλλη μεταγενέστερη ημερομηνία ήθελε ορισθεί, των ακινήτων ιδιοκτησίας του Αιτητή/Εφεσείοντα ως περιγράφεται ανωτέρω, από την Καθ' ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη. Η Αίτηση στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6 Άρθρα 4, 5 και 9, 22-34, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 21 ,23, 29, 31, 32, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 θ. 1-3, 8 και 9 Δ.41 Δ.42 Δ.64, στον Περί Ακινήτων Ιδιοκτησίας (Διακατοχή Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ.224 ως τροποποιήθηκε και από τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμού 5, 6, 7, 16 και 17 και του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκευμένων Ακινήτων Νόμος

(1965)9/1965 ως τροποποιήθηκε άρθρα 37, 38, 39, 40, 41, ,42, 44,

(1), 44A - 44Δ, 44E

(2), 44Z

(2), 51

(1)(ο «Νόμος») στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκευμένων Ακινήτων Κανονισμούς του 2015 ΚΔΠ 185/2015 στο Κεφ.224 στο Περί Πωλήσεως Τροποποιητικό Διαδικαστικό Κανονισμό του 1994 στο Ν. 82

(1)του 2002 Νόμος που τροποποιεί και ενοποιεί τους Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Περιορισμός Πωλήσεων Νόμος άρθρα 2, 3, 4 και 5, άρθρο 6 του περί Τόκου Νόμου 2/1977, άρθρο 6, στον Περί Παραγραφής Ν.66(Ι)/2012, άρθρα 2, 5 και 7, στον Ν.160(Ι)/1999 άρθρο 4, στο άρθρο 23 του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες και Πρακτική του Δικαστηρίου, πλέον ο τροποποιητικός νόμος 61

(1)/2020, σε συνδυασμό με την εφαρμογή των υπολοίπων εδαφίων του άρθρου 44Γ, πλέον οι τροποποιητικοί νόμοι 195(I)/2020 και ο 212(I)/

1. Ο Εφεσείων προβάλλει 8 λόγους Έφεσης, ως ακολούθως:
2. Η ειδοποίηση της σκοπούμενης πώλησης "Τύπος ΙΑ" είναι καταχρηστική και/ή αυθαίρετη και/ή παράτυπη και/ή παράνομη και/ή χωρίς ύπαρξη οποιασδήποτε νόμιμης αιτίας καθ΄ ότι δεν υφίσταται οποιονδήποτε υπόλοιπο καθότι εξοφλήθηκε πριν από πολλά χρόνια, και λόγω παραγραφής οποιασδήποτε απαίτησης σύμφωνα με τον νόμο και/ή λόγω παράβασης νομοθεσίας που ίσχυε κατά τον χρόνο δανειοδότησης, σύμφωνα με την οποία το χρέος δεν μπορούσε να ξεπεράσει το διπλάσιο της δανειοδότησης, και/η λόγω συμπεριφοράς και/ή εσφαλμένη και/ή παραπλανητική και/ή αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας πλειστηριασμού.
3. Το οποιονδήποτε αγώγιμο δικαίωμα της καθ΄ ης η αίτηση/εφεσίβλητης, έχει παραγραφεί σύμφωνα με τον νόμο Περί Παραγραφής Αγώγιμου Δικαιώματος Ν.66(Ι)/2012, άρθρα 2, 5 και 7, με δεδομένο ότι στις 22.12.1999 η ισχυριζόμενη απαίτηση της καθ΄ ης η αίτηση/εφεσίβλητης, κατέστει πληρωτέα, ως αναφέρεται στην ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» (τεκμήριο Γ) και αφορούσε δάνειο του έτους 1988 και η καθ΄ ης η αίτηση/εφεσίβλητη, δεν προώθησε οποιανδήποτε δικαστική διαδικασία τόσον εναντίον του αιτητή όσον και εναντίον του πρωτοφειλέτη.
4. Τα ισχυριζόμενα οφειλέμενα ποσά, με βάση τα οποία επιδιώκεται η εκποίηση των ακινήτων του αιτητή, διεκδικούνται παράνομα και/ή κατά σαφή παραβίαση του Νόμου Περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Ν.160(Ι)/1999 άρθρο 4, του Ν.2/1977 άρθρο 6, που ίσχυε κατά τον χρόνο σύναψης της δανειοδότησης και της παραχώρησης της υποθήκης από τον αιτητή και συγκεκριμένα το έτος
6. Το ποσό που αναγράφεται στον Τύπο «ΙΑ» (τεκμήριο Γ), ήτοι €57.827,56 πλέον τόκους €4.691,13, διαφέρει από το ποσό που αναγράφεται στην ειδοποίηση Τύπος «Ι» (τεκμήριο Α), όπου αναγράφεται στην κατάσταση λογαριασμού το ποσό των €58.802,92 πλέον τόκους €5.125,80, τύπους που επέδωσε στον αιτητή/εφεσείοντα η καθ΄ ης η αίτηση/εφεσίβλητη, με συνεπακόλουθο η διαδικασία εκποίησης να καθίσταται άκυρη.
7. Η επιδοθείσα ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν πληρεί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(2)και/ή του Νόμου 9/65 και/ή των εκδοθέντων δυνάμει αυτού κανονισμών, καθ΄ ότι η αποσταλείσα ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», στάληκε σε ανύπαρκτη διεύθυνση ήτοι στην διεύθυνση [ ] 13, [ ], ενώ στην πραγματικότητα στις [ ] δεν υπάρχει τέτοια διεύθυνση.

1. Υπάρχει σαφής κατάχρηση των διαδικασιών από μέρους της καθ΄ ης η αίτηση εφεσίβλητης, καθ΄ ότι από το έτος 1988 δεν παρενόχλησε με οποιονδήποτε τρόπο τον αιτητή/εφεσείοντα και επιχειρείται η εκποίηση της ακίνητης περιουσίας του μετά από 36 χρόνια.
2. Δεν υφίσταται οποιαδήποτε νόμιμη απαίτηση της καθ΄ ης η αίτηση/εφεσίβλητης εναντίον του αιτητή, με την οποία να νομιμοποιείται η καθ΄ ης η αίτηση/εφεσίβλητη στην διαδικασία εκποίησης ακίνητης περιουσίας του αιτητή/εφεσείοντα.
3. Αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα επηρεαστούν δυσμενώς τα δικαιώματα του Αιτητή/εφεσειόντα, ως αυτά προστατεύονται μέσα από το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και την Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Την Αίτηση στήριξε ένορκη δήλωση του ίδιου του Εφεσείοντα (η «ΕΔΕ») την οποία συνοψίζω ως ακολούθως: Ο Εφεσείοντας είναι ο ιδιοκτήτης των Ακινήτων υπό στοιχεία (α) και (β) στο αιτητικό (α) της Αίτησης, τα οποία υποθηκεύθηκαν το 1988 για να εξασφαλίσουν δάνειο του αδελφού του. Ο αδελφός του τον ενημερώνει ότι είχε εξοφλήσει το δάνειο, αλλά πλέον δεν διατηρεί οποιοδήποτε αποδεικτικό. Ουδέποτε πριν από τις 9.1.24 τον ειδοποίησε οποιοσδήποτε για οποιαδήποτε οικονομική εκκρεμότητα σχετικά με τα επίδικα Ακίνητα. Στις 9.1.24 παρέλαβε Ειδοποίηση Τύπου «Ι» - Τεκμήριο Α ΕΔΕ και στις 12.1.24, μέσω του δικηγόρου του, απέστειλε επιστολή στην Εφεσίβλητη - Τεκμήριο Β ΕΔΕ - με την οποία υποδείκνυε ότι η απαίτηση είχε παραγραφεί, ότι, βάσει της Νομοθεσίας που ίσχυε κατά τη σύναψη του δανείου, το υπόλοιπο δεν θα μπορούσε να είναι διπλάσιο του αρχικού ποσού και ότι το δάνειο είχε εξοφληθεί. Η Εφεσίβλητη δεν απάντησε στην επιστολή, αλλ' αντ' αυτού επέδωσε την επίδικη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» - Τεκμήριο Γ ΕΔΕ - και μάλιστα στον ηλικιωμένο πατέρα του ο οποίος δεν ενημέρωσε ορθά τον Εφεσείοντα. Η συμπεριφορά της Εφεσίβλητης φανερώνει ότι δεν της οφείλεται οποιοδήποτε ποσό και με τη διαδικασία πρόκειται ν' αποσπάσει παρανόμως περιουσία, ενώ είναι και αντίθετη προς το Νόμο. ΙΙ. Ένσταση Η Αίτηση συνάντησε μακροσκελή Ένσταση από πλευράς Εφεσίβλητης, στην οποία προβάλλεται μεγάλος αριθμός - 19 στο σύνολο - κύριων λόγων για τους οποίους θεωρεί ότι η Αίτηση θα πρέπει ν' απορριφθεί. Οι κύριοι λόγοι αποτελούνται και από υποπαραγράφους, οι οποίες με τη σειρά τους περιέχουν λεπτομέρειες. Ορισμένοι λόγοι επαναλαμβάνονται και περιέχονται σε άλλους. Συνοψίζω τους κύριους λόγους ως ακολούθως και για σκοπούς εύκολης αναφοράς προσαρμόζω ανάλογα και την αρίθμηση:
4. Δεν συντρέχουν οι λόγοι ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και/ή ο Εφεσείοντας δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης ότι πληρείται μια εκ των περιοριστικά αναφερόμενων προϋποθέσεων οι οποίες καθορίζονται από το Μέρος VIA του Νόμου για να ακυρωθεί η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ».
5. Οι λόγοι που δύναται να προβληθούν στο πλαίσιο έφεσης κατά της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», είναι συγκεκριμένοι, ως ειδικότερα αυτοί προβλέπονται και καταγράφονται στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου

1. Πρόκειται δηλαδή για διαδικασία με εξ αρχής προσδιορισμένο και περιορισμένο σκοπό, αφού, στο πλαίσιό της, η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο κατά πόσο ισχύει ένας από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο σχετικό Νόμο λόγους ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Οποιοδήποτε παράπονο ή άλλος λόγος έφεσης δεν δύναται να αποτελέσει ουσιαστικό αντικείμενο συζήτησης.
2. Δεν διευκρινίζονται με επάρκεια οι λόγοι Έφεσης στο σώμα αυτής, με αποτέλεσμα να μην καθορίζονται με επάρκεια τα επίδικα θέματα και η Εφεσίβλητη να μην είναι σε θέση να αντικρούσει όλους τους ισχυρισμούς του Εφεσείοντα με την Ένστασή της και/ή κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας.
3. Ο Εφεσείοντας δεν έχει καλέσει όλους τους αναγκαίους διαδίκους για να παρουσιαστούν στην υπό κρίση διαδικασία και/ή δεν έχει επιδώσει σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη την υπό κρίση Έφεση.
4. Η διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου έχει αρχίσει καθόλα νόμιμα και σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 1965 (στο εξής «ο Νόμος») και/ή έχουν αποσταλεί οι απαραίτητες ειδοποιήσεις και ως εκ τούτου, δεν συντρέχουν οποιεσδήποτε προϋποθέσεις και/ή λόγοι για ακύρωση του προγραμματισμένου πλειστηριασμού.
5. Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ», «Ι», «ΙΒ» και «ΙΑ» επιδόθηκαν δεόντως, ορθά και σύμφωνα με τον ορθό τύπο στον Εφεσείοντα και/ή πληρούν όλες τις προϋποθέσεις και είναι σύμφωνες και/ή δεν διαφέρουν με τον τύπο ο οποίος καθορίζεται από τον Νόμο.
6. Οι ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» συντάχθηκαν σύμφωνα με τα σχετικά Παραρτήματα του Νόμου και/ή οποιαδήποτε τυχόν απόκλιση από τον καθορισμένο τύπο δυνάμει του Νόμου αποτελεί ακραίας μορφής τυπολατρία και/ή δεν επηρεάζει την ουσία και/ή τα δικαιώματα του Εφεσειόντα και/ή δεν επιφέρει ακυρότητα στις ειδοποιήσεις και/ή στη διαδικασία.
7. Το οφειλόμενο υπόλοιπο το οποίο αναγράφεται στις ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» και «ΙΑ» είναι καθόλα ορθό και νόμιμο και οι Εφεσείοντες κωλύονται να προβάλλουν οποιοδήποτε ισχυρισμό επί του ποσού που αναγράφεται στις ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» καθότι, ενώ κλήθηκαν με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» να πληροφορήσει τους Εφεσίβλητους εάν διαφωνούν με το οφειλόμενο υπόλοιπο, ουδέποτε εξέφρασαν οποιοδήποτε παράπονο.
8. Ο Εφεσείοντας με την Αίτηση του, κάνει λόγο σε νομοθετήματα τα οποία έχουν καταργηθεί.
9. Ουδέν δικαίωμα της Εφεσίβλητης έχει παραγραφεί.
10. Δεν προκύπτει ασυμβατότητα των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου όπως τροποποιείται από καιρού εις καιρόν με το Κυπριακό Σύνταγμα και/ή με την ΕΣΔΑ και ούτε αποσείεται το βάρος απόδειξης στον απαιτούμενο βαθμό απόδειξης.
11. Ο ενυπόθηκος δανειστής δεν δύναται να προχωρεί μονομερώς και αυθαίρετα στην πώληση αλλά, αντιθέτως, στο Νόμο ρυθμίζεται και καθορίζεται κάθε στάδιο της διαδικασίας και ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει δικαίωμα να ενημερώνεται για κάθε στάδιο και να αιτηθεί τον παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Παράλληλα, ο Νόμος παρέχει το δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη να έχει ενεργό ρόλο και λόγο στη διαδικασία καθορισμού της αγοραίας αξίας διορίζοντας ως εκτιμητή άτομο της επιλογής του ως δεύτερο εκτιμητή επιπλέον του προσώπου που διορίζει ο ενυπόθηκος δανειστής. Επίσης, ο καθορισμός της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου με την εφαρμογή της επιφυλασσόμενης τιμής πώλησης δεν αποκλείει την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου σε υψηλότερη τιμή αλλά, αντιθέτως, εκείνο το οποίο διασφαλίζεται είναι ότι σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να πωληθεί το ενυπόθηκο ακίνητο σε τιμή χαμηλότερη της επιφυλασσόμενης τιμής πώλησης. Η Ένσταση βασίστηκε στον περί Δικαστηρίων Νόμο (N. 14/60), άρθρα 21, 28 - 33, 42 και 43, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 2, 4, 5, 6, 7, 8 και 9, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρα 23, 26, 28, 30, 32 και 35, στα άρθρα 6 και 13 της ΕΣΔΑ, στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο του 1965 (Ν. 9/1965), άρθρα 5, 21, 27, 36, 37, 44, 44Α - 44ΙΑΑ και 51, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224, άρθρα 2, 80, 81, στους Κανονισμούς 5, 7, 8, 9, 14, 15 και 17 των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.1, Δ.2, Δ.5, Δ.9 θθ. 4, 5, 10, Δ.39 θθ. 1-21, Δ.48 θθ. 1-9, Δ.58 θθ. 1-3, Δ. και 64 θθ. 1 και 2, στα άρθρα 2 και 4 της Κανονιστικής Διοικητικής Πράξης 185/2015, στο Κοινoδίκαιο και το δίκαιο της επιείκειας (equity law), στις αποφάσεις των Κυπριακών Δικαστηρίων και στις συμφυείς εξουσίες, στην εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Την Ένσταση στήριξε ένορκη δήλωση (η «ΕΔΚ») υπαλλήλου εταιρείας που διαχειρίζεται εκ μέρους της Εφεσίβλητης την χρηματοπιστωτική διευκόλυνση που αποτέλεσε τη βάση για τις υποθήκες που σχετίζονται με τον επίδικο πλειστηριασμό. Ο ομνύοντας αναφέρεται, πρώτα, στο ιστορικό με το οποίο η Εφεσίβλητη κατέστη δικαιούχος της ως άνω χρηματοπιστωτικής διευκόλυνσης, επισυνάπτοντας σχετικά το Τεκμήριο 1 ΕΔΚ. Επισυνάπτει επίσης τα έγγραφα δήλωσης υποθήκης, καθώς πιστοποιητικά έρευνας για τα επίδικα Ακίνητα (Τεκμήρια 2 και 3 ΕΔΚ). Αντίθετα με τα όσα αναφέρει ο Εφεσειών, ο ομνύοντας ισχυρίζεται ότι η διευκόλυνση την αποπληρωμή της οποίας εξασφάλιζε η υποθήκη ουδέποτε εξοφλήθηκε και γι' αυτό, το έτος 1999, η προκάτοχος της Εφεσίβλητης προέβη σε αίτηση αναγκαστικής πώλησης - Τεκμήριο 4 ΕΔΚ, ενώ ο πρωτοφειλέτης της διευκόλυνσης, ως φαίνεται στο Τεκμήριο 5 ΕΔΚ, κηρύχθηκε σε δύο περιπτώσεις σε πτώχευση, για ν' αποκατασταθεί αυτοδικαίως το έτος
12. Έπειτα, όπως φαίνεται από τα Τεκμήρια 6 και 6Α ΕΔΚ, η Εφεσίβλητη επέδωσε στον Εφεσείοντα, στον πρωτοφειλέτη και στο ενδιαφερόμενο μέρος, τόσο με συστημένες επιστολές όσο και μέσω ιδιώτη επιδότη, Ειδοποίηση Τύπου «Ι», καθώς και, όπως φαίνεται από τα Τεκμήρια 7 και 7Α ΕΔΚ, κατά τον ίδιο τρόπο επέδωσε στα ίδια πρόσωπα Ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» και τέλος με τα Τεκμήρια 8 και 8Α ΕΔΚ επέδωσε κατά τον ίδιο τρόπο την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Ο ομνύοντας υπεραμύνεται της ορθότητας της διαδικασίας που ακολούθησε η Εφεσίβλητη και υπογραμμίζει τον περιορισμένο σκοπό της παρούσας υπό κρίση διαδικασίας στα όσα εξαντλητικά προνοούνται στο επίμαχο Άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου, ενώ από την άλλη αναφέρει ότι ο Εφεσείων δεν επέδωσε τη διαδικασία σε όλους τους ενδιαφερόμενους, ότι δεν υφίσταται ούτε ζήτημα αντισυνταγματικότητας του Νόμου, αλλ' ούτε και υφίσταται ζήτημα παραγραφής του δικαιώματος της Εφεσίβλητης και παράλληλα ότι δεν εξοφλήθηκε το χρέος το οποίο εξασφάλιζαν οι υποθήκες, ως φαίνεται το Τεκμήριο 9 ΕΔΚ. Ως προς τον ισχυρισμό του Εφεσείοντα ότι η Εφεσίβλητη δεν ανταποκρίθηκε στην επιστολή του δικηγόρου του, είναι η θέση του ομνύοντα ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι η Εφεσίβλητη την είχε πράγματι παραλάβει. ΙΙΙ. Ακρόαση Μετά την κατάθεση της ένορκης δήλωσης που στήριξε την Ένσταση, δεν υπήρξε άλλη κατάθεση μαρτυρίας στην υπόθεση, ούτε ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε εκ των ομνυόντων στις ένορκες δηλώσεις που στήριξαν αντιστοίχως Αίτηση και Ένσταση. Την ημέρα της Ακρόασης, οι συνήγοροι των Εφεσειόντων και των Εφεσίβλητων κατέθεσαν αμφότεροι γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες συμπλήρωσαν και την επομένη. Συνοψίζω τις θέσεις του ως ακολούθως: Αγόρευση δικηγόρου Εφεσείοντα Με την αγόρευσή του, ο δικηγόρος του Εφεσείοντα προκρίνει εν πρώτοις ότι η διαδικασία που ακολούθησε η Εφεσίβλητη είναι καταδικασμένη καθότι ουδέποτε αποστάληκε Ειδοποίηση Τύπου «Θ». Έστω όμως και ν' απαλλάσσονταν η Εφεσίβλητη από το ν' αποστείλει Ειδοποίηση Τύπου «Θ» λόγω της έναρξης διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης που φαίνεται στο Τεκμήριο 4, θ' αναμενόταν να πληροφορήσει σχετικά με την τύχη της διαδικασίας, μια και έχουν έκτοτε περάσει 25 χρόνια και το ποσό που αρχικά ζητείτο είναι κατά πολύ μικρότερο εκείνου που παρουσιάζεται στην Ειδοποίηση Τύπο «Ι», ενώ ο Εφεσείοντας δεν γνώριζε για τη διαδικασία αναγκαστικής πώλησης. Ως προς το ζήτημα της παραγραφής του δικαιώματος της Εφεσίβλητης στην κρίσιμη διαδικασία, ο δικηγόρος του Εφεσείοντα αναφέρει ότι μια και η διαδικασία εκποίησης θεωρείται αγωγή και ότι πρέπει ως τέτοια να εξεταστεί από το Δικαστήριο, ότι το αγώγιμο δικαίωμα της Εφεσίβλητης παραγράφηκε καθότι δεν κινήθηκε οποιαδήποτε διαδικασία μέχρι και την 31.12.2015, ενώ το επίδικο χρέος κατέστη απαιτητό και πληρωτέο στις 22.12.1999, ως φαίνεται από στην Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Σχετικά με το ύψος του ποσού που αναγράφεται στην εν λόγω Ειδοποίηση, είναι η θέση του δικηγόρου του Εφεσείοντα ότι αυτό, εν όψει του ότι κατά τον χρόνο παραχώρησης της διευκόλυνσης ίσχυε ο περί Τόκου Νόμος του 1977 (Ν. 2/77) αλλά και με την κατάργησή του ο περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμος του 1999 (Ν. 160(Ι)/99), περιείχε αντίστοιχη πρόνοια για διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν πριν τη θέσπισή του, δεν ανταποκρίνεται στα όσα δικαιούνταν ν' αξιώνει η Εφεσίβλητη. Έπειτα ο δικηγόρος του Εφεσείοντα εγείρει ζήτημα που φαίνεται να σχετίζεται με την διεύθυνση του πελάτη του και ισχυρίζεται ότι η διεύθυνση είναι στην Πάφο και όχι στο χωριό Κάτω Αρόδες. Τέλος, με αναφορά σε πρωτόδικη απόφαση, ισχυρίζεται ότι οι διαφορές στα ποσά που αναγράφονται στις Ειδοποιήσεις που απέστειλε η Εφεσίβλητη προκαλούν σύγχυση και δεν δίνουν την ευκαιρία στον Εφεσείοντα να γνωρίζει τι πρέπει να πληρώσει για να συμμορφωθεί. Συμπληρώνοντας την Αγόρευσή του, ο ευπαίδευτος συνήγορος, πέραν της επανάληψης ορισμένων σημείων που είχε θέσει στην κυρίως αγόρευσή του, αναφέρθηκε, με παραπομπή σε πρωτόδικη απόφαση, ότι ο πρωτοφειλέτης δεν έχει κανένα δικαίωμα στο εκπλειστηρίασμα και συνεπώς ο Εφεσείοντας δεν είχε υποχρέωση να τον συνενώσει ή να τον ειδοποιήσει για την παρούσα κρίσιμη διαδικασία. Στη βάση των πιο πάνω εισηγείται ακύρωση του σκοπούμενου πλειστηριασμού. Αγόρευση δικηγόρων Εφεσίβλητης Με τις δικές τους αγορεύσεις οι δικηγόροι της Εφεσίβλητης παραπέμπουν στη διαδικασία που προβλέπεται από το Νόμο και τονίζουν ότι, στη βάση των προνοιών του, η κρίσιμη Αίτηση είναι θνησιγενής μια και δεν επιδόθηκε στον οφειλέτη χρέους, κατ' αναλογία της υποχρέωσης που τίθεται στους ώμους των ενυπόθηκων δανειστών να ειδοποιούν κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο για την έναρξη και προώθηση διαδικασίας πλειστηριασμού. Προκρίνουν επίσης ότι στη βάση του Νόμου, μόνο η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι δυνατό να προσβληθεί και μάλιστα μόνον για τους λόγους που αναφέρονται στο Νόμο. Συνεπώς, οποιοσδήποτε άλλος λόγος για οποιαδήποτε άλλη ειδοποίηση ή διαδικασία εκφεύγει του πλαισίου εντός του οποίου το Δικαστήριο έχει εξουσία να εξετάσει την Αίτηση. Με τη συμπληρωματική εισήγησή τους, οι δικηγόροι της Εφεσίβλητης εστιάζουν στο ζήτημα παραγραφής αγώγιμου δικαιώματος, και κατ' επέκταση της παρούσας διαδικασίας, που εγείρει ο συνήγορος του Εφεσείοντα. Εισηγούνται ότι σύμφωνα με το Άρθρο 5 του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων του 2012 (Ν. 66(Ι)/2012), διαδικασία για εκποίηση υποθήκης εγείρεται εντός 12 ετών από τη συμπλήρωση της Αγωγής, και ο χρόνος, βάσει του Άρθρου 3 του ίδιου Νόμου, μετράει από την 1.1.2016. Τέλος οι συνήγοροι της Εφεσίβλητης μέμφονται την προώθηση του ζητήματος της μη αποστολής Ειδοποίησης Τύπου «Θ» μέσω της αγόρευσης του συνηγόρου του Εφεσείοντα χωρίς να αναφέρεται στους λόγους ένστασης, ούτως ώστε να τύχει απάντησης από την πλευρά τους και προχωρούν να επιχειρηματολογήσουν ότι ούτε ο τύπος στη βάση των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956 (622/1956) έχει ακολουθηθεί. Στη βάση όλων των πιο πάνω, εισηγούνται απόρριψη της Αίτησης. ΙV. Νομική Πτυχή Σύμφωνα με το Νόμο, σε περίπτωση υπερημερίας ενυπόθηκου οφειλέτη, η οποία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημέρα κατά την οποία χρέος καθίσταται πληρωτέο, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει με διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή. Ειδοποίηση για υπερημερία αποστέλλεται συνοδευόμενη από ειδοποίηση Τύπου «Θ», η αποστολή της οποίας πραγματοποιείται μια φορά (Άρθρο 44Β του Νόμου, παράγραφοι

(1)και

(2)). Στη δεύτερη επιφύλαξη του Άρθρου 44Β

(2)αναφέρεται ότι: «[.] δεν υφίσταται υποχρέωση αποστολής της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ», σε περίπτωση κατά την οποία ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή έχει ήδη κατατεθεί αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI*». *Έμφαση δοθείσα Στο Άρθρο 44Γ του Νόμου, προβλέπεται ότι: «[.] ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του απαιτούμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του απαιτούμενου ποσού [.] Νοείται έτι περαιτέρω ότι, η έγγραφη ειδοποίηση από αδειοδοτημένο ίδρυμα κατά τον Τύπο «I» του Δεύτερου Παραρτήματος, αποστέλλεται μόνο μετά την παρέλευση τουλάχιστον τριάντα

(30)ημερών από την αποστολή της ειδοποίησης που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος. [.] Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των σαράντα πέντε

(45)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου». Όσων αφορά τη δυνατότητα καταχώρισης, αλλά και ως προς το περιεχόμενο Αίτησης - Έφεσης, σχετικό είναι το εδάφιο 3 του Άρθρου 44Γ στο οποίο προνοείται ότι: «Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο*, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) ο ενυπόθηκος οφειλέτης είναι επιλέξιμος οφειλέτης και το αδειοδοτημένο ίδρυμα, παρά το ότι είχε υποχρέωση δυνάμει του περί της Σύστασης και Λειτουργίας Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου, δεν έχει προσέλθει σε διαμεσολάβηση δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του εν λόγω Νόμου. (στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος˙ (ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση. (η)(

1. i)η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση με το οποίο, έχει εγκριθεί αίτηση για ένταξη στο Σχέδιο. ή (
2. ii)η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση με το οποίο, έχει υποβληθεί και εκκρεμεί αίτηση ή ένσταση για ένταξη στο Σχέδιο, αναφορικά με την οποία- (αα) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο ή οποιοδήποτε μέλος της οικογένειάς του, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.2.2 του Σχεδίου. ή (ββ) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.5 του Σχεδίου: Νοείται ότι, για σκοπούς εφαρμογής των διατάξεων της παρούσας παραγράφου, ο όρος "Σχέδιο" σημαίνει το σχέδιο "Ενοίκιο Έναντι Δόσης", το οποίο εγκρίθηκε με την υπ' αριθμόν 95.054 Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 12 Ιουλίου 2023, ως αυτό εκάστοτε τροποποιείται. [.]». *Έμφαση δοθείσα. Στο δε Άρθρο 44ΙE εντοπίζονται, μεταξύ άλλων, και οι εδώ σχετικές ερμηνευτικές διατάξεις: ««ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος∙ [.] «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης: [.]» *Έμφαση δοθείσα. V. Ανάλυση και κρίση Δικαστηρίου Ξεκινώ, ως θέμα τάξης, από τον ισχυρισμό της Εφεσίβλητης ότι η Αίτηση πάσχει και δεν δύναται να προωθείται καθότι δεν επιδόθηκε σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα δηλαδή στον Επίσημο Παραλήπτη και στον πρωτοφειλέτη. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην ΕΔΚ, ο Επίσημος Παραλήπτης διορίστηκε παραλήπτης της περιουσίας του πρωτοφειλέτη ο οποίος ήταν πτωχεύσας. Παρά ταύτα, στο Τεκμήριο 5 ΕΔΚ διαφαίνεται ότι το 2015 ο πρωτοφειλέτης αποκαταστάθηκε αυτοδικαιώς. Από τα πιο πάνω δεν είναι ορατή η βάση του επιχειρήματος της Εφεσίβλητης ως προς την αναγκαιότητα ειδοποίησης του Επίσημου Παραλήπτη στη διαδικασία. Όμως παραμένει το ζήτημα της μη επίδοσης της Αίτησης στον πρωτοφειλέτη. Το ότι η παρούσα Αίτηση επιδόθηκε μόνον στην Εφεσίβλητη και ότι δεν επιδόθηκε στον πρωτοφειλέτη το χρέους του οποίου η επίδικη υποθήκη εξασφαλίζει, δεν αμφισβητήθηκε. Μάλιστα θέση της πλευράς του Εφεσείοντα επί του θέματος ήταν ότι τα δικαιώματα του πρωτοφειλέτη δεν πρόκειται να επηρεαστούν από την έκβαση της Αίτησης καθότι δεν έχει οποιοδήποτε συμφέρον ή δικαίωμα στο εκπλειστηρίασμα και γι' αυτό το λόγο δεν ήταν αναγκαίο να ειδοποιηθεί σχετικά. Στην Απόφαση στην Πολιτική Έφεση 68/2019, Αναφορικά με την Αίτηση της Bank of Cyprus Public Co. Ltd., ημερομηνίας 8.5.2020, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε: «Υπενθυμίζουμε επί του προκειμένου ότι κατά πάγια νομολογία (Hadjipetrou v. Petsoloukas

(1965)1 CLR 83, HjiSavva and Others v. Loizou

(1982)1 CLR 218, Tιτινίδου ν. Ρεσιάντ

(1993)1 Α.Α.Δ. 429, Γεωργιάδου ν. Γεωργιάδη

(1999)1 Α.Α.Δ. 1210 και Κωνσταντίνου κ.α. ν. Διευθυντή Κτηματολογίου

(2012)1 Α.Α.Δ. 1990), σε διαδικασίες που έχουν ως αντικείμενο ακίνητη ιδιοκτησία επιβάλλεται να συνενώνονται ως διάδικοι όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, κάτι που στην υπό εξέταση περίπτωση δεν έγινε». Με την πιο πάνω γενική αρχή κατά νου, προχωρώ να εξετάσω αν ο πρωτοφειλέτης είναι ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Με αναφορά στην ερμηνεία του όρου «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» όπως δίδεται στο Άρθρο 44ΙΕ (ανωτέρω) διαπιστώνω ότι ο Νομοθέτης όρισε ότι ενδιαφερόμενος είναι οποιοσδήποτε έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος, όπως προκύπτει από έρευνα σε μητρώα του Κτηματολογίου. Στο Τεκμήριο 3 ΕΔΚ, δεν αναφέρεται οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο να διατηρεί οποιοδήποτε δικαίωμα επί των υποθηκευμένων ακινήτων. Παρά ταύτα η ερμηνεία του Νομοθέτη δεν έμεινε μέχρι εκεί. Προχώρησε και συμπεριέλαβε και τους εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος. Κατ' αναλογική εφαρμογή της υποχρέωσης του ενυπόθηκου δανειστή να ειδοποιεί όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα για την έναρξη διαδικασίας εκποίησης συμπεριλαμβανομένων και των εγγυητών χρέους, αλλά και βάσει της προαναφερθείσας γενικής αρχής της Νομολογίας, η υποχρέωση γνωστοποίησης Αίτησης - Έφεσης σε ενδιαφερόμενα πρόσωπα βαραίνει εξίσου και τον εκάστοτε εφεσείοντα. Η εκ του Νόμου ρητή συμπερίληψη των εγγυητών στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα δεικνύει, θεωρώ, και την πρόθεση του Νομοθέτη να διευρύνει τον ορισμό πέραν των προσώπων των οποίων τα δικαιώματα διαφαίνονται σε έρευνες στα Κτηματικά μητρώα. Διαφορετικά η ρητή αυτή αναφορά σε εγγυητές δεν θα ήτο, εν προκειμένω, αναγκαία. Επομένως, και επίσης κατ' αναλογική εφαρμογή, κρίνω ότι ο πρωτοφειλέτης χρέους δεν θα μπορούσε να μην θεωρείται ενδιαφερόμενο πρόσωπο για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας ενώ οι εγγυητές του ιδίου χρέους να θεωρούνται. Καταλήγω, με την πιο πάνω ανάλυση, στο ότι και ο πρωτοφειλέτης είναι ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Μπορεί μεν ο πρωτοφειλέτης να είχε ειδοποιηθεί από τον ενυπόθηκο δανειστή και να γνωρίζει για την έναρξη διαδικασίας εκποίησης, αλλά δεν μπορεί να μην θεωρείται δικαιούχος ειδοποίησης για εν εξελίξει διαδικασία το αποτέλεσμα της οποίας επηρεάζει την σκοπούμενη εκποίηση για την οποία ήδη ειδοποιήθηκε. Έχοντας καταλήξει ως ανωτέρω, θεωρώ ότι η επιλογή του Εφεσείοντα να μην ειδοποιήσει για την εδώ κρίσιμη Αίτηση τον πρωτοφειλέτη αποτελεί παράβαση κανόνος φυσικής δικαιοσύνης και είναι, αφ' εαυτού, επαρκής λόγος για να απορρίψω την Αίτηση. Όμως για σκοπούς πληρότητας και προκειμένου να υπάρχει απόφαση Δικαστηρίου επί των λοιπών λόγων Έφεσης σε περίπτωση που ήθελε κριθεί ότι η πιο πάνω κατάληξη μου είναι εσφαλμένη, προχώρησα και τους εξέτασα: Ο πρώτος λόγος Έφεσης αποτελείται από διάφορα σκέλη και περιλαμβάνει, εν είδει σύνοψης, και τους επόμενους λόγους Έφεσης με αριθμούς 2, 3, 6 και 7. Εν όψει τούτου προχωρώ να εξετάσω τους πιο πάνω λόγους μαζί και σπεύδω να διαπιστώσω - αβίαστα - ότι ουδείς εκ των λόγων Έφεσης αυτών συμπεριλαμβάνεται ή δύναται να συμπεριληφθεί στους λόγους για τους οποίους η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι δυνατό να παραμεριστεί, όπως εξαντλητικά περιλαμβάνονται στις παραγράφους (α) έως (η) του εδαφίου 3 του Άρθρου 44Γ και όπως τις παρέθεσα αυτολεξεί ανωτέρω. Αποτέλεσε εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Εφεσείοντα ότι επειδή στην παράγραφο 2 του Άρθρου 5 του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012 (Ν.66(Ι)/2012) προβλέπεται ότι οποιαδήποτε διαδικασία εκποίησης ακινήτου θεωρείται Αγωγή, η παρούσα διαδικασία είναι πρόσφορη για εξέταση των ζητημάτων που εγείρονται στους πιο πάνω λόγους Έφεσης. Η θέση τούτη δεν με βρίσκει σύμφωνο. Ναι μεν ο Νομοθέτης για θέματα παραγραφής προέβλεψε ως ανωτέρω, αλλά η ρητή αναφορά στον εδώ ειδικό και σχετικό Νόμο σε εξαντλητικό κατάλογο ζητημάτων τα οποία το Δικαστήριο εξετάζει δεν αφήνει περιθώριο για την ερμηνεία που προτείνει ο συνήγορος. Είναι συνεπώς η κατάληξή μου ότι οι πιο πάνω εγειρόμενοι λόγοι Έφεσης εκφεύγουν του περιορισμένου πλαισίου που καθορίζει η σχετική ειδική και συγκεκριμένη νομοθετική πρόνοια και δεν μπορούν να τύχουν εξέτασης από το Δικαστήριο. Ούτε εκ του λεκτικού των σχετικών λόγων Έφεσης, διαφαίνεται σε ποια εκ των παραγράφων (α) έως (η) του εδαφίου 3 του Άρθρου 44Γ θα μπορούσαν να συγκαταλεγούν και να τύχουν εξέτασης από το Δικαστήριο στην παρούσα, περιορισμένης φύσεως, διαδικασία. Προσθέτω ότι, όπως καταδείχθηκε από το Τεκμήριο Α ΕΔΕ, ο Εφεσείων έλαβε γνώση της ειδοποίησης Τύπου «Ι» στις 9.1.24, δηλαδή 10 περίπου μήνες πριν καταχωρίσει την παρούσα διαδικασία και 9 περίπου μήνες πριν λάβει την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», ως φαίνεται στο Τεκμήριο Γ ΕΔΕ και το Τεκμήριο 8 της ΕΔΚ. Τρεις μέρες μετά απέστειλε μέσω του δικηγόρου του την επιστολή Τεκμήριο Β ΕΔΕ. Έστω και να γίνουν δεχτοί οι ισχυρισμοί του ότι πριν από τη παραλαβή της ειδοποίησης Τύπου «Ι» ουδέποτε είχε αντιληφθεί κάποια εκκρεμότητα σε σχέση με το δάνειο, όπως είναι προφανές από τις 9.1.24 τουλάχιστον, ο Εφεσειών δεν έλαβε οποιοδήποτε μέτρο για να αχθούν τα ζητήματα που εγείρει ενώπιον Δικαστηρίου σε διαδικασία που θα μπορούσαν ενδεχομένως να επιλυθούν ή να εξασφαλιστεί ενδιάμεση θεραπεία εν αναμονή της επίλυσής τους. Οι λόγοι Έφεσης 1, 2, 3, 6 και 7 απορρίπτονται. Συμπληρώνω, τέλος, ότι ως φαίνεται από το Τεκμήριο 4 ΕΔΚ - και δεν αμφισβητήθηκε - ο Εφεσειών είχε ειδοποιηθεί και για την αίτηση αναγκαστικής πώλησης που κατατέθηκε αναφορικά με τα ακίνητα. Η αναφορά στο Τεκμήριο 4 ΕΔΚ με φέρνει και σε ένα άλλο ζήτημα το οποίο εγείρεται μόνον στην αγόρευση του δικηγόρου των Εφεσείοντα και δεν περιλαμβάνεται στους λόγους Έφεσης και αφορά το γεγονός ότι δεν αποστάληκε από την Εφεσίβλητη ειδοποίηση Τύπου «Θ» πριν την αποστολή ειδοποίησης Τύπου «Ι». Αν και η εξέταση του ζητήματος δεν ενδείκνυται μια και ουδέποτε τούτο προσδιορίστηκε στο εναρκτήριο διάβημα που καταχώρισε ο Εφεσείοντας, το ζήτημα ρυθμίζεται ρητώς από την δεύτερη επιφύλαξη του Άρθρου 44Β

(2), την οποία παρέθεσα αυτολεξεί πιο πάνω. Με τούτο δεδομένο, η διαμαρτυρία του δικηγόρου του Εφεσείοντα δεν βρίσκει έρεισμα στο Νόμο, ο οποίος εξαιρεί την ανάγκη για αποστολή ειδοποίησης Τύπου «Θ» σε περίπτωση που προηγήθηκε κατάθεση αίτησης αναγκαστικής πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, όπως το γεγονός επιμαρτυρείται από το Τεκμήριο 4 ΕΔΚ. Ίδια κατάληξη με τους λόγους 1, 2, 3, 6 και 7 θα πρέπει έχει και ο τέταρτος λόγος Έφεσης, με τον οποίο προβάλλεται ότι η διαδικασία είναι άκυρη λόγω του ότι το ποσό στο οποίο γίνεται αναφορά στην ειδοποίηση Τύπου «Ι» διαφέρει από εκείνο στην ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Εκ του λεκτικού του ούτε ο λόγος αυτός είναι δυνατό να τύχει εξέτασης στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας με αναφορά στον εξαντλητικό κατάλογο του Άρθρου 44Γ

(3)του Νόμου. Έστω όμως και να θεωρούσα ότι το ζήτημα εμπίπτει στο ευρύτερο καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάζει την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» αναφορικά με τη συμμόρφωσή της με το σχετικό Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, η εξέταση των όσων προβάλλονται δεν βοηθά το επιχείρημα της πλευράς του Εφεσείοντα. Και τούτο επειδή, εν πρώτοις, τα ποσά που αναγράφονται στον αντίστοιχο λόγο έφεσης δεν είναι εκείνα που αναφέρονται στα Τεκμήρια Α ΕΔΕ και Γ ΕΔΕ. Στη συνημμένη κατάσταση λογαριασμού στην ειδοποίηση Τύπου «Ι» στο Τεκμήριο Α ΕΔΕ, το «οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος» καθορίζεται ως το ποσό των €57,827.

1. Το ίδιο ποσό αναγράφεται και στο σώμα της ίδιας της ειδοποίησης, με την προσθήκη των τόκων προς 6.5% ετησίως από 6.7.
2. Στο δε Τεκμήριο Γ ΕΔΕ, δηλαδή στην ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» αναγράφεται ακριβώς το ίδιο ποσό των €57,827.56, και προστίθεται υπολογισμένος ο τόκος στο ποσό των €4,691.
3. Επισημαίνεται ότι η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έπεται χρονικά της ειδοποίησης Τύπου «Ι» κατά περίπου 9 μήνες, και κατά 14 μήνες την ημερομηνία που τίθεται στην ειδοποίηση Τύπου «Ι» ως την ημερομηνία από την οποία εξακολουθεί να τοκίζεται το οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος με 6.5% επιτόκιο, δηλαδή την 6.7.
4. Επίσης, και κατά δεύτερον, ο ισχυρισμός του Εφεσείοντα, εν προκειμένω, δεν είναι ότι ο υπολογισμός του ποσού του τόκου από την 6.7.23 μέχρι και την ημερομηνία αποστολής της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» είναι λανθασμένος, αλλά απλώς ότι τα ποσά διαφέρουν. Αφενός όμως, όπως καταδεικνύεται, τα ποσά δεν διαφέρουν και αφετέρου ούτε υπήρξε ισχυρισμός αλλ' ούτε και καταδείχθηκε ότι ο υπολογισμός του τόκου είναι καθ' οιονδήποτε τρόπο λανθασμένος. Προσθέτω στο σκεπτικό μου ότι δεν αποτέλεσε θέση του Εφεσείοντα ότι ο ίδιος προσπάθησε να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση Τύπου «Ι», δηλαδή να καταβάλει τα ποσά που απαιτήθηκαν και εμποδίστηκε με οποιοδήποτε τρόπο να το πράξει ή απαιτήθηκε από εκείνον μεγαλύτερο ποσό. Αντίθετα, η θέση του, όπως μεταφέρθηκε από το Δικηγόρο του αμέσως μετά τη παραλαβή της ειδοποίησης Τύπου «Ι» ήταν εκείνη που φαίνεται στο Τεκμήριο Β ΕΔΕ. Τέλος, δεν διέλαθαν της προσοχής μου οι πρωτόδικες αποφάσεις στις οποίες με παρέπεμψε ο συνήγορος του Εφεσείοντα με την αγόρευσή του και σχετίζονται με την μεταχείριση τυχόν διαφοράς στα ποσά των δύο ειδοποιήσεων. Σημειώνω ότι, ούσες πρωτόδικες, οι εν λόγω αποφάσεις μπορούν να έχουν μόνο καθοδηγητικό ρόλο στην παρούσα διαδικασία. Με όλο το σεβασμό όμως και κατά τη δική μου άποψη μου, από τη στιγμή που εντοπίζεται διαφορά στο ποσά των ειδοποιήσεων και αυτή επεξηγείται με αναφορά στον συνυπολογισμό των τόκων λόγω της χρονικής διάστασης μεταξύ τους, δεν θεωρώ ότι παρίσταται οποιοσδήποτε λόγος για αποστολή άλλης ειδοποίησης Τύπου «Ι». Μια τέτοια θεώρηση θα οδηγούσε στην επιβολή υποχρέωσης στον ενυπόθηκο δανειστή να αποστέλλει ειδοποίηση Τύπου «Ι» κάθε φορά που θα προστίθετο τόκος, αλλά και το παράδοξο, αφενός να τηρείται το ελάχιστο διάστημα των 45 ημερών μεταξύ της ειδοποίησης Τύπου «Ι» και της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και αφετέρου ν' αναμένεται ότι τα ποσά θα είναι, σε κάποιο χρονικό σημείο, τα ίδια. Σε κάθε όμως περίπτωση, και επίσης κατά την άποψή μου, η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» - εκ του λεκτικού της - δεν αποτελεί κλήση προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη για να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό, όπως η ειδοποίηση Τύπου «Ι». Συνεπώς η όποια πιθανή πρόκληση σύγχυσης λόγω της διαφοράς των ποσών, νοουμένου ότι η διαφορά επεξηγείται με την προσθήκη των τόκων, δεν προκύπτει παρά μόνον μετά την εκπνοή της προθεσμίας για την καταβολή οποιουδήποτε ποσού που δίδεται με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» ακόμα και μετά που η διαδικασία εκποίησης έχει ήδη τροχοδρομηθεί με την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Έχοντας τα πιο πάνω κατά νου, το όλο επιχείρημα του Εφεσείοντα περί δυσμενούς επηρεασμού του από την κατ' ισχυρισμό διαφορά στα ποσά ή πρόκλησης σύγχυσης είναι, με κάθε σεβασμό, τόσο ατεκμηρίωτο όσο και αόριστο. Και ο τέταρτος λόγος Έφεσης απορρίπτεται. Με τον πέμπτο λόγο Έφεσης, ο Εφεσειών παραπονείται ότι η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν πληροί τις προϋποθέσεις ως προς τον τύπο και περιεχόμενο καθότι στάληκε σε «ανύπαρκτη διεύθυνση». Με τον τρόπο που διατυπώνεται, ο λόγος Έφεσης, συνδέει την κατ' ισχυρισμό μη συμμόρφωση της επίμαχης ειδοποίησης με το γεγονός ότι στάληκε σε ανύπαρκτη διεύθυνση. Δεν είναι αντιληπτό με ποιο τρόπο η κατ' ισχυρισμό αποστολή σε ανύπαρκτη διεύθυνση μπορεί ν' αποτελέσει ή να στοιχειοθετήσει μη συμμόρφωση με τύπο ή περιεχόμενο ειδοποίησης, ειδικότερα δεδομένου ότι το ορθό της επίδοσης των ειδοποιήσεων δεν προσβλήθηκε με οποιονδήποτε εκ των λόγων Έφεσης. Σε κάθε περίπτωση όμως εξέτασα τον πέμπτο λόγο Έφεσης τόσο στο ευρύτερο πλαίσιο του κατά πόσο η εν λόγω ειδοποίηση πράγματι συμμορφώνεται ως προς τον Τύπο, όσο και εν σχέσει προς τον ισχυρισμό περί ανύπαρκτης διεύθυνσης. Ξεκινώντας από το θέμα της διεύθυνσης, ο ισχυρισμός του Εφεσείοντα ότι η αναγραφείσα διεύθυνση είναι «ανύπαρκτη» παρέμεινε μετέωρος μια και δεν στηρίχθηκε από οποιαδήποτε μαρτυρία. Πέραν τούτου, όπως φαίνεται και διαπιστώνω από τα Τεκμήρια 6, 6Α, 7, 7Α, 8 και 8Α, ο Εφεσειών παρέλαβε τις ειδοποιήσεις Τύπου «Ι», «ΙΒ» και «ΙΑ» τόσο μέσω συστημένου ταχυδρομείου - μια και στις αντίστοιχες ειδοποιήσεις «Track & Trace» σημειώνεται ότι εκάστη ειδοποίηση με τον κωδικό που αντιστοιχεί στο όνομα του Εφεσείοντα παραλήφθηκε -, όσο και με ιδιώτη επιδότη. Σημειώνω ότι ούτε η ορθότητα ούτε η εγκυρότητα των πιο πάνω Τεκμηρίων αμφισβητήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο, αλλ' ούτε και οι ένορκες δηλώσεις του ιδιώτη επιδότη. Με δεδομένο ότι η επίδοση των ειδοποιήσεων δεν αμφισβητήθηκε, ο ισχυρισμός του Εφεσείοντα περί ανύπαρκτης διεύθυνσης πέραν του ότι δεν αποδείχθηκε είναι και αλυσιτελής. Ως προς το κατά πόσο η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» που τέθηκε ενώπιον μου συμμορφώνεται με τον τύπο που περιέχεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, διαπιστώνω αβίαστα - δηλαδή με απλή αντιπαραβολή και σύγκρισή της με τον εν λόγω Τύπο - ότι δεν υπολείπεται σε οτιδήποτε, μια και τόσο το λεκτικό όσο και ο Πίνακας, τον ακολουθούν πιστά. Εν όψει των πιο πάνω, και ο πέμπτος λόγος Έφεσης απορρίπτεται. Με τον όγδοο λόγο Έφεσης, ο Εφεσειών προκρίνει ότι σε περίπτωση που δεν εγκριθεί η Αίτησή του, θα επηρεαστούν δυσμενώς Συνταγματικά του δικαιώματα. Ούτε ο Εφεσείοντας ούτε ο δικηγόρος του αναπτύσσουν με οποιοδήποτε τρόπο το λόγο Έφεσης αυτό. Από τη στιγμή όμως που ο Νόμος δεν έχει κριθεί αντισυνταγματικός και βάσει των σχετικών προνοιών του δίδεται δικαίωμα στην Εφεσίβλητη να προωθεί την διαδικασία εκποίησης και να εκποιήσει το ενυπόθηκο ακίνητο, νοουμένου ότι συμμορφωθεί σωρευτικά με τις υποχρεώσεις της, ο επηρεασμός των δικαιωμάτων του Εφεσείοντα δεν μπορεί να θεωρηθεί δυσμενής. Εάν από την άλλη η ακολουθητέα διαδικασία κριθεί ως πάσχουσα, το Δικαστήριο προχωρά στον παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» με αποτέλεσμα η σκοπούμενη εκποίηση ν' ανακοπεί. Ούτε ο όγδοος λόγος Έφεσης ευσταθεί και επίσης απορρίπτεται. Στη βάση της πιο πάνω ανάλυσής μου καταλήγω: αφενός στο ότι η μη επίδοση της Αίτησης από τον Εφεσείοντα στον πρωτοφειλέτη ως ενδιαφερόμενο πρόσωπο καθιστά την Αίτηση απαράδεκτη, αλλά και αφετέρου στο ότι ουδείς εκ των λόγων έφεσης ευσταθεί. Δεν τέθηκε οτιδήποτε βάσιμο ενώπιον μου που να καθιστά την επίδικη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» απορριπτέα και τον σκοπούμενο πλειστηριασμό ακυρώσιμο. Κατά συνέπεια η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα, εν όψει του αποτελέσματος, επιδικάζονται υπέρ των Εφεσίβλητων και εναντίον των Εφεσειόντων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. ................................... Π. Αγαπητός Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο