ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ ν. CC COFFEE COMPANY LIMITED, Αρ. Αγωγής: 2258/2016,

ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ ν. CC COFFEE COMPANY LIMITED, Αρ. Αγωγής: 2258/2016, 25/11/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ-Α ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2258/2016 Μεταξύ: ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ Ενάγουσα και CC COFFEE COMPANY LIMITED Εναγόμενης Ημερομηνία: 25 Νοεμβρίου 2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κος Α. Γεωργίου Για Εναγόμενη: κα Θέκλα Θεοδώρου ΑΠΟΦΑΣΗ Με βάση τον Κανονισμό 6(β) του περί της Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Επικοινωνία) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2021,η απόφαση δίδεται χωρίς τη φυσική παρουσία των συνηγόρων των διαδίκων και διαβιβάζεται σε αυτούς ηλεκτρονικά, με τη συγκατάθεσή τους. Με την υπό κρίση αγωγή η Ενάγουσα αξιώνει από την Εναγόμενη γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για ζημιές που ισχυρίζεται ότι έχει υποστεί από ατύχημα που συνέβη την 26/09/2015 στην καφετέρια με το όνομα Gloria Jean'ς (στο εξής «ως η καφετέρια») στην Έγκωμη στη Λευκωσία. Σύμφωνα με τη δικογραφημένη εκδοχή της Ενάγουσας, επισκέφθηκε την πιο πάνω καφετέρια την 26/09/2015 περί την 06:30 μ.μ. και έφυγε περί την 08:00 μ.μ. Κατά την έξοδο της από αυτήν σκόνταψε σε μικρό σκαλοπάτι. Η Ενάγουσα παραθέτει λεπτομέρειες αμέλειας της Εναγόμενης: α) Το συγκεκριμένο σημείο δεν είχε την απαραίτητη σήμανση και/ή προειδοποίηση με αποτέλεσμα να μην αντιληφθεί τη διαφορά στο επίπεδο του πατώματος και έτσι σκόνταψε, β) δεν υπήρχε σήμανση ή επιγραφή ή οτιδήποτε άλλο σε ανυψωμένο/ορατό και/ή ευδιάκριτο σε φανερό τόπο που να προειδοποιεί για τη διαφορά στο επίπεδο του πατώματος, γ) δεν υπήρχε φωτεινή ή ευδιάκριτη σήμανση επί του δαπέδου, δ) δεν τοποθετήθηκε επαρκής τεχνικός φωτισμός στο συγκεκριμένο σημείο με αποτέλεσμα να μη διακρίνεται η διαφορά στο επίπεδο του πατώματος. Παρατίθενται δε λεπτομέρειες σωματικών βλαβών, ειδικών ζημιών αλλά και λεπτομέρειες των συνεπειών που κατ' ισχυρισμό προκάλεσε το ατύχημα στην Ενάγουσα. Η Εναγόμενη μέσω της Υπεράσπισης της αρνείται τις θέσεις της Ενάγουσας. Ειδικότερα αρνείται ότι υπήρξε αμελής με οποιοδήποτε τρόπο. Είναι η θέση της ότι δεν είναι ιδιοκτήτης ούτε κάτοχος και στερείται ελέγχου και κατοχής του χώρου που κατ' ισχυρισμό έγινε το ατύχημα. Παραθέτει επιπροσθέτως λεπτομέρειες αμέλειας της Ενάγουσας. Μεταξύ άλλων αποτελεί ισχυρισμό της Εναγόμενης ότι υπήρχε ευκρινής σήμανση, προειδοποίηση και ικανοποιητικός φωτισμός εντός της καφετέριας και στα σημεία εισόδου και εξόδου από την καφετέρια όπου υπήρχε υψομετρική διαφορά στο πάτωμα, εντούτοις η Ενάγουσα αγνόησε την προειδοποίηση. Η ίδια εξέθεσε τον εαυτό της σε κίνδυνο, ενήργησε βεβιασμένα και απερίσκεπτα. Χρησιμοποίησε έξοδο που δεν προοριζόταν για χρήση από το κοινό. Η υπόθεση διευκολύνθηκε με την παράθεση εκ μέρους των διαδίκων παραδεκτών γεγονότων ως ακολούθως: A. Η Εναγόμενη εταιρεία είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με αριθμό εγγραφής HE 175825 από τις 3/5/2006 και κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο διατηρούσε καφετέρια στην οδό Αγίου Νικολάου 41,2408, Έγκωμη με την ονομασία Gloria Jean's Coffee. B. Στις 26/9/2015 η Ενάγουσα παρουσιάστηκε στο Απολλώνιο Ιδιωτικό Νοσοκομείο όπου, μετά από σχετικές ιατρικές εξετάσεις, έγιναν τα εξής ακτινολογικά ευρήματα: -Κάταγμα σε πολλαπλές θέσεις στην κεφαλή του δεξιού βραχιονίου οστού και επεκτείνεται στη περιοχή του αυχένα και στο άνω τμήμα του δεξιού βραχιονίου. -Εξάρθρωμα του δεξιού ώμου. -Εικόνα υγράθρου στο χώρο προσθίως της κεφαλής του δεξιού βραχιονίου οστού. Γ. Η Ενάγουσα υπέστη, από το κατ' ισχυρισμό ατύχημα, τα ακόλουθα ιατρικά προβλήματα: -Κάταγμα 4 τμημάτων κεφαλής δεξιού βραχιονίου. -Διάστρεμμα β βαθμού δεξιάς ποδοκνημικής. -Περιορισμό του εύρους κίνησης του δεξιού ώμου σε όλες τις κατευθύνσεις και πιο συγκεκριμένα, πρόσθια ανάταση 80° απαγωγή 80° εν σχέση με 110° αριστερά, έσω στροφής πλήρης και έξω στροφή 20-25° έλλειμμα και οπίσθια ανάταση 45° εν σχέση με 80° αριστερά. - Δεν υπάρχει περιορισμός της κίνησης του αγκώνος, του χειρός και των δακτύλων. -Φόβος και προβλήματα ύπνου για τα οποία αρχικά χρησιμοποιήθηκε φαρμακευτική αγωγή. Δ. Στην Ενάγουσα προτάθηκε χειρουργική επέμβαση με ανάταξη των 4 τμημάτων και οστεοσύνθεση με την τεχνική της οστεοσυρραφής. Στην Ενάγουσα επεξηγήθηκαν τα θετικά στοιχεία της επέμβασης αλλά και τα αρνητικά, κυρίως από την παρέλευση 10 ημέρου, όσο και από τις εκτεταμένες αποκολλήσεις και τον κίνδυνο άσηπτης νέκρωσης της κεφαλής βραχιονίου. Η Ενάγουσα εν τέλει απέρριψε το χειρουργείο. Ε. Η Ενάγουσα αντί της χειρουργικής επέμβασης ακολούθησε συντηρητική αγωγή και συγκεκριμένα: -Για τα κάταγμα έγινε συντηρητική αποκατάσταση με ακινητοποίηση για 1 μήνα σε ανάρτηση και ακολούθησε εντατικό πρόγραμμα φυσικοθεραπείας. -Το διάστρεμμα αντιμετωπίσθηκε συντηρητικά με επίδεση και αποφόρτιση για μία εβδομάδα. -Πλέον δεν παρουσιάζει ενοχλήματα παρά μόνο εάν κουρασθεί. Περπατά χωρίς χωλότητα και έχει πλήρη κινητικότητα χωρίς πόνο. -Για τα προβλήματα ύπνου και πόνου χορηγήθηκε αρχικά φαρμακευτική αγωγή (tabl xanax) -Χορηγήθηκε αντιφλεγμονώδης αγωγή. -Παρέμεινε εκτός εργασίας για 3 μήνες και έπειτα επέστρεψε στα καθήκοντά της. ΣΤ. Η πρόγνωση των ιατρικών της προβλημάτων είναι πως δε προβλέπεται βελτίωση των συμπτωμάτων του άλγους και της κινητικότητας του δεξιού ώμου. Αναμένεται περαιτέρω ανάπτυξη μετατραυματικής αρθρίτιδας δεξιού ώμου με επιδείνωση των ενοχλημάτων που πιθανόν να οδηγήσουν σε επέμβαση ολικής αρθροπλαστικής. Ζ. Ακτινογραφίες ημερομηνίας 23/3/2017 παρουσιάζουν πώρωση ενός συντριπτικού κατάγματος της κεφαλής βραχιονίου με παρεκτόπιση και με παραμόρφωση της κεφαλής με αρχόμενες οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις. Η. Η Ενάγουσα πλήρωσε τα εξής ποσά τα οποία σχετίζονται με ιατρικές/θεραπευτικές υπηρεσίες που αφορούν τα πιο πάνω τραύματα: -744 ευρώ στο Απολλώνιο Ιδιωτικό Νοσοκομείο για εξετάσεις και/ή ιατρικές υπηρεσίες πλέον 27 ευρώ και 250 ευρώ . -300 ευρώ στο Απολλώνιο Ιδιωτικό Νοσοκομείο για φυσικοθεραπείες από τις 3/11/2015 μέχρι τις 14/12/2015. -70 ευρώ στο Nic Gym & Spa Center για σχετικές υπηρεσίες με σκοπό την ενδυνάμωση των τραυματισμένων περιοχών της. -30 ευρώ στο Radiological Health Care Services Ltd για ακτινογραφίες. -250 ευρώ προς το American Medical Center και των Δρ. Κυρούση για ιατρικές υπηρεσίες και ακτινογραφίες. Σύνολο: €1394 Τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα αποτελούν ευρήματα μου. Eκ μέρους της Ενάγουσας μαρτυρία έδωσε η ίδια (ΜΕ1), ο κος Δημήτρης Χρίστου (ΜΕ2), ο Δρ. Παναγιώτης Αταλιανής (ΜΕ3) και εκ μέρους της Εναγόμενης η κα Άντρια Σταυρινίδου (ΜY1). Η ακροαματική διαδικασία ολοκληρώθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Προτού προχωρήσω στην παράθεση της μαρτυρίας υπενθυμίζω ότι σε αρκετές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου επισημάνθηκε ότι τα επίδικα θέματα καθορίζονται από τα όσα καλύπτονται από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς και οποιαδήποτε μαρτυρία ή θέμα που δεν καλύπτεται από αυτούς αγνοείται.[1] Είναι επίσης καλά εδραιωμένη αρχή ότι ζητήματα και θέσεις που δε δικογραφούνται δε μπορούν να ληφθούν υπόψη έστω και αν δόθηκαν μέσω της μαρτυρίας χωρίς ένσταση.[2] Μαρτυρία ΜΕ1 Σαν μέρος της κυρίως εξέτασης της η Ενάγουσα κατάθεσε το Έγγραφο Α. Eξήγησε πότε επισκέφθηκε την καφετέρια. Παρουσίασε ως Τεκμήριο 1 απόδειξη αγοράς από την καφετέρια. Σύμφωνα με τη μάρτυρα κατά την έξοδο της από την καφετέρια και στην προσπάθεια της να πάει στο χώρο στάθμευσης σκόνταψε σε μικρό σκαλοπάτι. Το σημείο από οποίο σκόνταψε ως αναφέρει δεν είχε την απαραίτητη σήμανση και προειδοποίηση με αποτέλεσμα να μην αντιληφθεί τη διαφορά στο επίπεδο του πατώματος και έτσι σκόνταψε. Σύμφωνα με τη μάρτυρα δεν ήταν ευδιάκριτη η διαφορά του πατώματος. Ως επίσης ανάφερε δεν υπήρχε επαρκής τεχνητός φωτισμός. Ως Τεκμήριο 2(α-δ) παρουσίασε δέσμη από 3 φωτογραφίες τις οποίες ως ανάφερε τράβηξε η ίδια στο σημείο όπου κτύπησε όταν ένιωσε λίγο καλύτερα. Εξήγησε τι τραυματισμούς και ζημιές υπέστη από τη πτώση της. Παρουσίασε ως Τεκμήριο 3 ακτινογραφία ώμου, ως Τεκμήριο 4 αποδείξεις είσπραξης του Δρ. Κυρούση Γεωργίου, ως Τεκμήριο 5 ιατρική γνωμάτευση του Δρ. Αταλιανή, ως Τεκμήριο 6 απόδειξη από American Medical Center, ως Τεκμήριο 7 τιμολόγιο από American Medical Center, ως Τεκμήριο 8 ιατρική γνωμάτευση Δρ. Κυρούση Γεωργίου (neuro specialists), ως Τεκμήριο 9 έγγραφο από Γενικό Νοσοκομείο με αποτελέσματα ακτινογραφίας, ως Τεκμήριο 10 ιατρική έκθεση Δρ. Χριστοδουλάκη, ως Τεκμήριο 11 επιστολή από δικηγορικό γραφείο κου Μάριου Γεωργίου και Συνεργάτες και ως Τεκμήριο 12 αντίγραφο σχεδίου κάτοψης της καφετέριας Gloria Jeans Café. Σημειώνω ότι σημείωσε με στυλό χρώματος μπλε το σημείο που κατ' ισχυρισμό επήλθε η πτώση της. Eπιπροσθέτως εξήγησε τις δυσκολίες που ισχυρίζεται ότι αντιμετώπισε μετά το ατύχημα τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και στον επαγγελματικό τομέα αλλά και πως επηρέασε την καθημερινότητα της ή την οικογένεια της. Aντεξεταζόμενη ανάφερε ότι στο χώρο στάθμευσης που έγινε το επίδικο ατύχημα στάθμευσαν το όχημα τους περίπου 3-4 φορές και ότι επισκεπτόταν τη συγκεκριμένη καφετέρια με το σύζυγο της. Όταν στάθμευαν στο συγκεκριμένοο χώρο στάθμευσης χρησιμοποιούσαν την είσοδο και έξοδο που είναι κοντά στο χώρο στάθμευσης. Έφευγαν κάθε φορά μετά τις 08:00 το βράδυ. Η μάρτυρας υπόδειξε μέσω των Τεκμηρίων 2 (α), 12, 14 και 22

(8)το σημείο της πτώσης της. Αρχικά υπόδειξε από τη φωτογραφία α του Τεκμηρίου 2 τη γωνιά του υπερυψωμένου δαπέδου που φαίνεται χρωματισμένο με κίτρινο χρώμα. Σε διάφορες ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν αναφορικά με το χώρο έξω από την καφετέρια και πιο συγκεκριμένα αναφορικά με τη ράμπα η οποία ως υποδείχθηκε στη μάρτυρα οδηγούσε στην είσοδο της καφετέριας παράθεσε διάφορες απαντήσεις σχετικά με την ύπαρξη της ράμπας. Αντεξεταζόμενη προσπάθησε να δείξει ότι ο χώρος που απεικονίζεται στη φωτογραφία του Τεκμηρίου 14 δεν είναι ο ίδιος με τη φωτογραφία α του Τεκμηρίου

Παρόλα αυτά σημείωσε στη φωτογραφία του Τεκμηρίου 14 ως Χ το σημείο πτώσης της. Το σημείο Χ που σημείωσε η μάρτυρας στη φωτογραφία βρίσκεται αριστερότερα της γωνιάς που υπόδειξε μέσω της φωτογραφίας α του Τεκμηρίου
Επιπλέον η μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να υποδείξει τη ράμπα στη φωτογραφία του Τεκμηρίου 14 λέγοντας ότι άλλαξε ο χώρος και ότι η ράμπα δεν ήταν κατά τον επίδικο χρόνο ως απεικονίζεται στη φωτογραφία του Τεκμηρίου
Εν τέλει σε ερώτηση εάν η ράμπα και το σημείο Χ που υπέδειξε στη φωτογραφία Τεκμήριο 14 εφάπτεται με τους χώρους στάθμευσης απάντησε «Χώρος στάθμευσης, μετά τζιείνο, ναι». Αναφορικά με τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 τελικά ανάφερε ότι τις τράβηξε η κόρη της αλλά δε θυμόταν ακριβώς πότε τραβήχτηκαν. Νομίζει τραβήχτηκαν το έτος
Υποδείχθηκε στη μάρτυρα με βάση το Τεκμήριο 14 ότι περιμετρικά του χώρου υπάρχουν τοποθετημένοι 4 προβολείς στο ύψος του γονάτου και δύο στύλοι αλλά δε θυμόταν η μάρτυρας κάτι. Αντεξεταζόμενη απάντησε ότι δεν υπήρχε φωτισμός στο χώρο. Μπορεί ως ανάφερε να υπήρχαν οι προβολείς δεν κοίταξε ποτέ. Ήταν επίσης η θέση της ότι και να υπήρχαν δεν ήταν αναμμένοι. Επιπλέον υποδείχθηκε στη μάρτυρα ότι οι 4 προβολείς στο ύψος του γονάτου φέγγιζαν το πάτωμα και οι στύλοι το χώρο από πάνω. Η μάρτυρας ως ανάφερε δεν μπορεί να ξέρει εάν ήταν αναμμένοι οι προβολείς, αλλά δε διέκρινε τη διαφορά του σκαλιού και έπεσε, το μόνο που ξέρει ως ανάφερε ήταν ότι δεν υπήρχε ικανοποιητικό φως. Ανάφερε επίσης για πρώτη φορά ότι το σκαλάκι ήταν πολύ μικρό και δε φαινόταν. Πρώτη φορά ανάφερε ότι μπροστά από τους προβολείς υπήρχαν τοποθετημένα αντικείμενα που ανήκαν στην καφετέρια. Μάλιστα με αναφορά στη φωτογραφία του Τεκμηρίου 14 ανάφερε: «Έννεν δαμέ που ήταν τα πατσαρίτζια του Gloria, τώρα που την αντιλήφθηκα λίγο (εννοεί το χώρο που απεικόνιζε η φωτογραφία Τεκμήριο 14) καλύτερα τη φωτογραφία? Ήταν ούλλα τζιαμέ. Πού να δω το στύλλο, τζαι τούτο αν είσιε τζιόλας? Εγώ ξέρω ότι δαμέ που έπεσα (δείχνει το σημείο Χ από τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 14) δεν υπήρχε φως.» Eπίσης πρώτη φορά είπε ότι εκείνη το βράδυ είχε ποδόσφαιρο, είχαν παρκάρει παντού τα οχήματα ακόμα και στη ράμπα. Αναφορικά με τις σωματικές βλάβες που έχει υποστεί ανάφερε ότι οι γιατροί που την εξέτασαν θεώρησαν το τραύμα της αρκετά σοβαρό και ότι της συνέστησαν να μην υποβληθεί τελικά σε χειρουργείο επειδή είτε το έκανε είτε όχι θα εξακολουθούσε να έχει περιορισμό. Σήμερα ως ανάφερε μπορεί να κάνει πολύ περισσότερα πράγματα από ότι έκανε όταν τραυματίστηκε. Μετά τον πρώτο χρόνο δυσκολευόταν να κάνει εργασίες που εκτελούνται μέχρι το ύψος του αγκώνα. Επεσήμανε ότι σταμάτησε το Πανεπιστήμιο επειδή δεν μπορούσε να γράψει λόγω του ατυχήματος. ΜΕ2 Η μαρτυρία του ΜΕ2 σε μεγάλο μέρος της αποτελεί αντιγραφή της μαρτυρίας της ΜΕ
Δεν προσθέτει κάτι ουσιώδες παρά μόνο ότι μετά τη πτώση της Ενάγουσας έπεσε κάτω η τσάντα της με διάφορα αντικείμενα τα οποία βρίσκονταν μέσα και επέστρεψαν την επόμενη μέρα για να τα ψάξουν. ΜΥ1 Για την Εναγόμενη μαρτυρία έδωσε η κυρία Σταυρινίδου η οποία ως ανάφερε βρίσκεται στην υπηρεσία της Εναγόμενης ως Γενική Διευθύντρια από την 01/06/
Η μάρτυρας ως μέρος της κυρίως εξέτασης της κατάθεσε το έγγραφο Γ. Εξήγησε τη σχέση μεταξύ της Εναγόμενης με την εταιρεία C.N Shiakolas της ιδιοκτήτριας εταιρείας του κτιρίου όπου στεγάζεται η καφετέρια. Η μάρτυρας διευκρίνισε ότι στο χώρο ενοικίασης δεν περιλαμβάνεται ο χώρος ο εξωτερικός που οδηγεί στο χώρο στάθμευσης στον οποίο ισχυρίζεται η Ενάγουσα ότι χτύπησε αλλά ούτε ο χώρος στάθμευσης. Αποτελεί ισχυρισμό της Εναγόμενης ότι το σημείο στο οποίο ισχυρίζεται η Ενάγουσα ότι είχε ατύχημα αποτελεί κοινόχρηστο χώρο, τον οποίο δεν ελέγχει η Εναγόμενη. Επεσήμανε ότι στο συγκεκριμένο εξωτερικό χώρο δηλαδή από την έξοδο της καφετέριας προς το χώρο στάθμευσης πρόκειται για έναν κενό χώρο που δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει η Εναγόμενη. Εάν επιθυμεί να προβεί σε κάποια ενέργεια σε σχέση με αυτό το χώρο πρέπει να λάβει άδεια από τον ιδιοκτήτη. Δεν δικαιούνται ούτε οι υπάλληλοι της να χρησιμοποιούν το χώρο. Η μάρτυρας κατάθεσε τα ακόλουθα Τεκμήρια: Ως Τεκμήριο 16 κατάθεσε άδεια για χρήση της οικοδομής από το Δήμο Έγκωμης με ημερομηνία 26/03/2015, ως τεκμήριο 17 κατάθεσε άδεια λειτουργίας του κέντρου από τον κυπριακό οργανισμό τουρισμού για την κατηγορία καφετέριας ημερομηνίας 10/03/2015, ως τεκμήριο 18 κατάθεσε υγειονομικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 13/03/2015, ως τεκμήριο 19 κατάθεσε πιστοποιητικό Επιθεώρησης Ηλεκτρικής εγκατάστασης ημερομηνίας 12/03/2015, ως τεκμήριο 20 κατάθεσε πιστοποιητικό καταλληλότητας ημερομηνίας 17/03/2015 και ως τεκμήριο 21 κατάθεσε άδεια πώλησης οινοπνευματωδών ποτών ημερομηνίας 18/03/
Ως ανάφερε το έτος 2015 εντός της καφετέριας υπήρχε και υπάρχει μέχρι σήμερα μόνο μία έξοδος που δίνει πρόσβαση σε εξωτερικό χώρο στάθμευσης στην οποία δεν υπάρχει υψομετρική διαφορά. Όλες οι είσοδοι έξοδοι από και προς την καφετέρια με σκαλάκι έχουν φωσφορούχα ταινία και ικανοποιητικό φωτισμό. Ως τεκμήριο 22 επισύναψε δέσμη αποτελούμενη από 11 φωτογραφίες των χώρων της καφετέριας οι οποίες λήφθηκαν το έτος
Εξήγησε τι απεικονίζει κάθε φωτογραφία. Ανάφερε επιπροσθέτως ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο μέσα από πληροφορίες που έλαβε από άλλους υπαλλήλους της Εναγόμενης, είτε από μελέτη των αρχείων της Εναγόμενης είτε από τον πολιτικό μηχανικό της ιδιοκτήτριας του κτιρίου στο χώρο που ισχυρίζεται η Ενάγουσα ότι έγινε το ατύχημα υπήρχαν τέσσερις προβολείς στο ύψος του γονάτου και ακόμα τρεις στύλοι που φέγγουν το χώρο από πάνω. Εξήγησε πως λειτουργεί το σύστημα φωτισμού λέγοντας ότι ανάβουν αυτόματα με καθορισμένο ωράριο όταν νυχτώνει και ξημερώνει. Ειδικότερα αναφορικά με τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 22 η μάρτυρας εξήγησε ότι η φωτογραφία 22 αρ. 1 απεικονίζει το πέρασμα που ενώνει το μπροστινό δρόμο έξω από την καφετέρια με κατεύθυνση το χώρο στάθμευσης. Σύμφωνα με τη μάρτυρα πρόκειται για ένα κοινόχρηστο πέρασμα. Η φωτογραφία αρ. 2 του Τεκμηρίου 22 απεικονίζει το χώρο που η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι είχε το ατύχημα της. Επισημαίνει ότι τα μαύρα κουτιά που φαίνονται είναι προβολείς. Τον ίδιο χώρο ως αναφέρει η μάρτυρας υποδεικνύει η φωτογραφία αρ. 8 και δη ως αναφέρει απεικονίζει τη δεξιά πλευρά του επίδικου εξωτερικού χώρου. Υπόδειξε η μάρτυρας μέσω της εν λόγω φωτογραφίας το σημείο που ισχυρίζεται η Ενάγουσα ότι έγινε το ατύχημα. Ανάφερε ότι στη φωτογραφία αρ. 8 του Τεκμηρίου 22 απεικονίζεται η ράμπα, η οποία είναι ράμπα προσβασιμότητας για ανάπηρους. Ο χώρος ο συγκεκριμένος δεν εμπίπτει στη διαχείριση και έλεγχο της Εναγόμενης. Η ράμπα έχει πλάτος ένα μέτρο και είκοσι εκατοστά και δεν μπορεί να σταθμεύσει κάποιο όχημα εκεί λόγω χωρητικότητας εκτός εάν παρκάρει κάποιος παράνομα και στο τέλος κλείσει όλο το χώρο στάθμευσης. Εξήγησε επίσης τις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 13,14 και
Μέσα από τις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 14 και 15 υπέδειξε τα σημεία που βρίσκονται τοποθετημένοι 4 προβολείς. Όσον αφορά τη φωτογραφία α του Τεκμηρίου 2 εξήγησε ότι τα τραπέζια εξοπλισμός της καφετέριας που διακρίνονται στοιβαγμένα στη μια πλευρά αριστερά της φωτογραφίας ήταν εκεί προσωρινά καθότι γνωρίζει ότι ο συγκεκριμένος χώρος μένει πάντα κενός. Γνωρίζει από την εμπειρία της ότι μπορεί να στοιβαχθεί προσωρινά εξοπλισμός για να μεταφερθεί αλλού και αυτό για λίγη ώρα. Επιπρόσθετο εξοπλισμό χρησιμοποιούν εάν προκύψει κάποιο κοινωνικό συμβάν (event) όπως ένας ποδοσφαιρικός αγώνας. Η Εναγόμενη πληρώνει κοινόχρηστα επί ποσοστού 1.8 % επί των κοινόχρηστων χώρων. Η αντεξέταση της μάρτυρος σε μεγάλο βαθμό επικεντρώθηκε στην περιγραφή του χώρου έξω από την καφετέρια προς το χώρο στάθμευσης που βρίσκεται το σημείο που ισχυρίστηκε η Ενάγουσα ότι κτύπησε. Υποδείχθηκε στη μάρτυρα το Τεκμήριο 12 και οι φωτογραφίες του Τεκμηρίου 22 και της υποβλήθηκαν σχετικές ερωτήσεις. Υποδείχθηκε στη μάρτυρα ότι στη φωτογραφία του Τεκμηρίου 15 στην αρχή της ράμπας που οδηγεί στο χώρο στάθμευσης ότι υπάρχει φωσφορούχα ταινία αλλά δε γνώριζε ποιος την τοποθέτησε. Υπόδειξε μετά από ερώτηση του συνηγόρου της Ενάγουσας τα σημεία που βρίσκονται οι 4 προβολείς στον εξωτερικό χώρο πριν το χώρο στάθμευσης με βάση τα Τεκμήρια 14 και
Υποβλήθηκε στη μάρτυρα ότι κατά τον επίδικο χρόνο ακόμη κι αν ήταν σε λειτουργία οι προβολείς υπήρχε μπροστά από αυτούς εξοπλισμός της καφετέριας που εμπόδιζε το φως. Παράπεμψε τη μάρτυρα στη φωτογραφία του Τεκμηρίου 2 (α). Πρωτίστως επισημαίνω ότι αυτή η θέση προβλήθηκε πρώτη φορά κατά την ακροαματική διαδικασία. Η Ενάγουσα ουδέποτε στο δικόγραφο της ισχυρίστηκε ότι υπήρχε εμπόδιο μπροστά από τα σημεία φωτισμού και δη ότι δε φωτιζόταν ο χώρος εξ υπαιτιότητας της Εναγόμενης. Επισημαίνω ότι η απαίτηση στηρίζεται στο αστικό αδίκημα της αμέλειας. Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Bullen & Leake & Jacobs Precedents of Pleadings section 77 παράγραφοι 77-08, 77-09 σελίδα 1387 όταν εγείρεται αγωγή στη βάση του αστικού αδικήματος της αμέλειας στο δικόγραφο πρέπει να παρατίθενται λεπτομέρειες της παραβίασης του καθήκοντος επιμέλειας. Αυτολεξεί αναφέρεται ότι «Proper particulars need to be given of breach setting out the respects in which it is said the defendant has fallen short of the standard to be expected of a reasonably competent professional in the relevant field of expertise». Εν προκειμένω έχουν τεθεί στο δικόγραφο της Ενάγουσας συγκεκριμένες λεπτομέρειες αμέλειας και στη βάση αυτών των γεγονότων και λεπτομερειών θα εξεταστεί η απαίτηση της Ενάγουσας. Κατά την ακροαματική διαδικασία έγινε προσπάθεια διεύρυνσης των επίδικων γεγονότων δια αναφοράς σε γεγονότα που δυνατόν να στοιχειοθετούν αμέλεια. Ό,τι δε δικογραφήθηκε δε θα ληφθεί υπόψη. Η μάρτυρας ανάφερε αντεξεταζόμενη ότι στο σημείο που ισχυρίστηκε ότι κτύπησε η Ενάγουσα υπάρχει φωσφορούχα μπογιά. Υποδείχθηκε επίσης στη μάρτυρα ότι κατά τον επίδικο χρόνο στο χώρο στάθμευσης υπήρχαν παντού σταθμευμένα οχήματα ακόμη και πάνω στη ράμπα ζήτημα που όφειλε να ελέγχει η Εναγόμενη θέση που ουδέποτε δικογραφήθηκε. Ουδέποτε τέθηκε ισχυρισμός ότι τα αυτοκίνητα ήταν σταθμευμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να εμπόδιζαν τη διέλευση των θαμώνων στο χώρο στάθμευσης. Υποδείχθηκε επιπροσθέτως στη μάρτυρα ότι ευθύνεται η Εναγόμενη λόγω μη ελέγχου του χώρου στάθμευσης και της απρόσκοπτης έξοδος και πορεία πεζών από τη ράμπα. Επισημαίνω ισχυρισμοί που δε δικογραφούνται δε θα ληφθούν υπόψη. Η μάρτυρας συμφώνησε ότι στο χώρο στάθμευσης υπάρχει πινακίδα με το λογότυπο της καφετέριας στην οποία αναγράφονται οι ώρες λειτουργίας του χώρου στάθμευσης. Ιατρική μαρτυρία ΜΕ3 Πέραν της μαρτυρίας της ΜΕ1 αναφορικά με τους τραυματισμούς της Ενάγουσας κατάθεσε και ο ΜΕ
O ME3 Δρ. Αταλιανής αναγνώρισε και υιοθέτησε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
Εξήγησε τις συνθήκες γνωριμίας του με την Ενάγουσα, τι έλαβε υπόψη του όταν της έδωσε συμβουλή για τα τραύματα της και ποια θεραπεία εισηγήθηκε σ' αυτήν. Εξήγησε επίσης το λόγο που πρότεινε τη συντηρητική αγωγή αντί το χειρουργείο στην Ενάγουσα. Όσον αφορά την εισήγηση για ενδεχόμενη ανάπτυξη μετατραυματικής αρθρίτιδας εξήγησε ότι μπορεί να προκληθεί ανεξαρτήτως της προηγούμενης διενέργειας χειρουργείου. Διαφώνησε ότι ο κίνδυνος θρόμβωσης στον ώμο μετά από χειρουργείο είναι ανύπαρκτος αλλά συμφώνησε ότι είναι σπάνιος. Διαφώνησε επίσης ότι η αντίδραση των υλικών σε οστεοσύνθεση ώμου είναι εξαιρετικά σπάνια λέγοντας ότι εάν μιλούμε για αντίδραση πάνω στα υλικά και επιμόλυνση καταγμάτων μια μόλυνση μπορεί να καταλήξει σε σήψη και να χτυπήσει όπου υπάρχουν μέταλλα και να αναγκαστούν να τα αφαιρέσουν λόγω αντίδρασης των υλικών. Εξήγησε πως προκαλείται άσηπτη νέκρωση. Εξήγησε τι σημαίνει για τον ίδιο σταθεροποίηση κατάγματος. Aνάφερε επίσης ότι δεν ήταν ο θεράπων ιατρός της Ενάγουσας και δε γνωρίζει μετά τη συντηρητική αγωγή που έλαβε ποιο ήταν το αποτέλεσμα της θεραπείας ή ποια είναι η κατάσταση της Ενάγουσας. Αξιολόγηση της μαρτυρίας Μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες ενώ έδιδαν τη μαρτυρία τους και έλαβα υπόψη την ποιότητα της μαρτυρίας, τη σαφήνεια στον τρόπο απάντησης, τη φυσικότητα και αμεσότητα των απαντήσεων, την τυχόν ύπαρξη υπερβολών σε αυτές, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τυχόν ουσιαστικές αντιφάσεις, τη μνήμη των μαρτύρων, τους λόγους που είχαν να τα θυμούνται αυτά κ.α. Επίσης δεν έχω περιοριστεί μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά την έχω συσχετίσει, αντιπαραβάλει και διερευνήσει με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων.[3] Υπενθυμίζω ότι θέσεις και ισχυρισμοί που δε δικογραφούνται και θα έπρεπε να δικογραφηθούν δε θα ληφθούν υπόψη. Η δικογραφημένη εκδοχή της Ενάγουσας είναι ότι δεν υπήρχε σήμανση ή επιγραφή ή οτιδήποτε άλλο σε ανυψωμένο, ορατό και/ή ευδιάκριτο φανερό τόπο που να προειδοποιεί για τη διαφορά στο επίπεδο του πατώματος. Δεν τοποθέτησε επαρκή τεχνικό φωτισμό ή φωτεινή σήμανση. Οι ισχυρισμοί περί του ότι η Εναγόμενη δεν έλεγχε το χώρο στάθμευσης ούτε πόσα άτομα είχαν σταθμεύσει κοντά στην είσοδο της καφετέριας, ή ότι υπήρχαν παντού σταθμευμένα αυτοκίνητα ακόμα και πάνω στη ράμπα και δεν υπήρχε χώρος εκτός εάν περνούσαν ανάμεσα από αυτοκίνητα ή ότι στον εξωτερικό χώρο μπροστά από τους προβολείς υπήρχαν αντικείμενα τοποθετημένα αφορούν γεγονότα που τέθηκαν με σκοπό να εναποθέσουν αμέλεια στην Εναγόμενη και οι οποίοι θα έπρεπε να δικογραφηθούν. Τεκμήρια 2,13,14,15,22 και 23 Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας της ΜΕ1 κρίνω ορθό πρωτίστως να αναφερθώ στις φωτογραφίες που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια στη διαδικασία. Οι φωτογραφίες αποτέλεσαν κεντρικό ρόλο στην ακροαματική διαδικασία. Ουσιαστικά και οι δύο πλευρές στηρίχθηκαν στις φωτογραφίες για να προωθήσουν τις θέσεις τους. Μια φωτογραφία η γνησιότητα της οποίας δεν έχει αμφισβητηθεί αλλά ούτε η ίδια η φωτογραφία έχει αμφισβητηθεί μπορεί να γίνει αποδεκτή ως μαρτυρία για οποιοδήποτε σκοπό όπως για την παρουσίαση κάποιου χώρου ή για να υποδείξουν πως ήταν κάποιος χώρος κατά τον επίδικο χρόνο ή για να υποδείξουν κάτι για ένα χώρο ή αντικείμενο. Εν προκειμένω δεν έχει αμφισβητηθεί η γνησιότητα των φωτογραφιών που έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο. Κρίνω λοιπόν ότι οι φωτογραφίες που περιέχονται στα Τεκμήρια 2, 13,14,15, και 23 μπορούν να καταδείξουν πως ήταν ο χώρος έξω από την καφετέρια από το πέρασμα προς το χώρο στάθμευσης αλλά και ότι απεικονίζουν το χώρο που ισχυρίζεται ότι είχε το ατύχημα η Ενάγουσα. Ειδικότερα είναι αποδεκτό ότι οι φωτογραφίες του Τεκμηρίου 22 δεικνύουν μεταξύ άλλων τις εξωτερικές εξόδους της καφετέριας τόσο στο χώρο στάθμευσης, όσο και μπροστά καθώς και τα σημεία φωτισμού και σημάνσεις που έχουν τεθεί περιμετρικά των διαφόρων εισόδων και εξόδων περί την 02/05/2018 όταν τραβήχτηκαν. Επισημαίνω ότι ως έχει αναφερθεί κατά την ακροαματική διαδικασία ουδεμία εκ των φωτογραφιών έχει τραβηχθεί την 26/09/
Το μόνο σίγουρο είναι ότι τραβήχτηκαν μετά το Σεπτέμβριο του έτους
Επιπλέον η φωτογραφία του Τεκμηρίου 23 κατατέθηκε στη διαδικασία μετά από αίτημα του συνηγόρου της Ενάγουσας. Η εν λόγω φωτογραφία προφανώς τραβήχθηκε σε χρόνο μετά το επίδικο ατύχημα. Δεν τέθηκε μαρτυρία ότι άλλαξε η διαμόρφωση του χώρου ως απεικονίζεται στις φωτογραφίες από το έτος 2015 μέχρι σήμερα. ΜΕ1-Ενάγουσα Ουσιαστικά αναφορικά με τις συνθήκες πρόκλησης του ατυχήματος, έχω ενώπιον μου μόνο τη θέση της Ενάγουσας και του συζύγου της ΜΕ
Η μαρτυρία του ΜΕ2 αποτελεί αντιγραφή ως εξηγείται της μαρτυρίας της Ενάγουσας και δεν αναφέρει κάτι διαφορετικό. Παρατηρώ επίσης ότι ενώ η Ενάγουσα ισχυρίζεται έντονα ότι το ατύχημα συνέβη βράδυ αρκέστηκε στο να αναφέρει μέσω της γραπτής δήλωσης της (έγγραφο Α) ότι δεν υπήρχε επαρκής τεχνητός φωτισμός του χώρου ώστε να διακρίνεται η διαφορά στο επίπεδο του πατώματος. Δεν παρουσίασε όμως σαφή μαρτυρία ως προς το πως ήταν ο χώρος κατά τον επίδικο χρόνο και ειδικότερα το βράδυ αλλά ούτε περιέγραψε το χώρο πως ήταν εκτός από αόριστες αναφορές ότι δεν είχε επαρκή φωτισμό ή και καθόλου φωτισμό. Απορία δημιουργείται ως προς το λόγο που η Ενάγουσα δε μερίμνησε ώστε να παρουσιάσει μια φωτογραφία και γενικά μαρτυρία για το πως ήταν ο χώρος μετά τις 8:00 το βράδυ όπου κατ' ισχυρισμό συνέβη το επίδικο ατύχημα ώστε να παρουσιάσει τις συνθήκες που επικρατούσαν στον επίδικο χώρο το βράδυ ελλείψει φυσικού φωτός. Αρκέστηκε γενικά στο να αναφέρει ότι δεν υπήρχε επαρκής τεχνητός φωτισμός χωρίς να εξηγεί σε κάθε περίπτωση τι σημαίνει έλλειψη επαρκούς φωτισμού. Ως εξηγείται κατωτέρω η Ενάγουσα ενώ ισχυρίστηκε έλλειψη επαρκούς φωτισμού τελικά κατέληξε στο ότι δεν υπήρχε καθόλου φωτισμός. Σε γενικές γραμμές η εντύπωση από τη μαρτυρία της ΜΕ1 ως προς τις συνθήκες που συνέβη το ατύχημα δεν είναι θετική. Παρατήρησα ότι στις διάφορες υποδείξεις και ερωτήσεις που της υποβάλλονταν κατά την αντεξέταση της περιτριγύριζε τις απαντήσεις και τις απόφευγε και δε δίστασε να αναφέρει στο Δικαστήριο κάθε φορά νέους ισχυρισμούς ή να αλλάζει τη θέση της. Γενικά η μαρτυρία της στο σύνολο άφησε κενά και ασάφειες. Καταρχάς η ίδια κατάθεσε τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου
Υπενθυμίζω ότι ως ανάφερε νομίζει ότι τραβήχτηκαν το έτος
Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν τραβήχτηκαν τη μέρα του επίδικου συμβάντος. Στις διάφορες ερωτήσεις ως προς την ύπαρξη ράμπας δεξιά της φωτογραφίας α του Τεκμηρίου 2 ανάφερε αρχικά ότι δεν υπήρχε ράμπα, μετά ότι υπήρχε αλλά ότι μετά την είδε επειδή εκείνη τη μέρα είχε πολλά αυτοκίνητα. Ο ισχυρισμός ότι είχε πάρα πολλά αυτοκίνητα και δε φαινόταν η ράμπα και κατ΄ επέκταση δεν είδε το «σκαλάκι» αφορά θέση που προβλήθηκε για πρώτη φορά κατά την ακροαματική διαδικασία. Επιπλέον κατά την αντεξέταση της δόθηκε έμφαση στην ύπαρξη της ράμπας που ουσιαστικά βρισκόταν ως υποδείχθηκε στο πέρασμα που περνούσε μέσα από την καφετέρια στα δεξιά όταν κάποιος από το χώρο στάθμευσης κατευθύνεται προς την καφετέρια. Ως τέθηκε μεταξύ του χώρου στάθμευσης και της καφετέριας υπήρχε ένας κενός χώρος και μετά ήταν ο χώρος της καφετέριας. Η Ενάγουσα λοιπόν μέσα από τις φωτογραφίες που κατάθεσε (Τεκμήριο 2) έδωσε διαφορετικές απαντήσεις για τη ράμπα. Επίσης περιτριγύριζε τις απαντήσεις της στο θέμα αυτό και όποτε ένιωθε «πίεση» έλεγε ότι άλλαξε η διαμόρφωση του χώρου που βρίσκεται η ράμπα σήμερα και δεν μπορούσε να απαντήσει. Η θέση της όμως καταρρίπτεται από τις φωτογραφίες τόσο του Τεκμηρίου 2 που η ίδια κατάθεσε όσο και από τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 14 και
Μια σύγκριση των 3 φωτογραφιών δεικνύει ότι ο χώρος είναι ο ίδιος. Επισημαίνω ότι παρόλο που η Ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι ο χώρος και το πέρασμα με τη ράμπα άλλαξε εντούτοις μέσω του συνηγόρου της κατά την αντεξέταση της ΜΥ1 υποδείχθηκε σ' αυτήν η φωτογραφία του Τεκμηρίου 23 η οποία είναι ίδια με τις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 14 και
Η θέση της λοιπόν ότι άλλαξε η διαμόρφωση του χώρου και ότι η ράμπα δεν ήταν διαμορφωμένη ως ήταν διαμορφωμένη κατά τον επίδικο χρόνο δεν υιοθετήθηκε κατά την αντεξέταση της. Υπενθυμίζω ότι κατά την αντεξέταση της απόφευγε να δώσει απαντήσεις σε ερωτήσεις που υποβάλλονταν αναφορικά με το Τεκμήριο
Μάλιστα κάποια στιγμή ανάφερε ότι της υποδεικνύονταν φωτογραφίες για τις οποίες δεν υπήρχε ένδειξη το τι απεικονίζουν αλλά όταν τη βόλευε αντιλαμβανόταν το χώρο που απεικόνιζαν οι φωτογραφίες. Για τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 14 όταν της υποδείχθηκαν τα σημεία φωτισμού στο χώρο ενώ σε άλλες ερωτήσεις ισχυρίστηκε ότι άλλαξε ο χώρος τελικά είπε «Έννεν δαμέ που ήταν τα πατσαρίτζια του Gloria, τώρα που την αντιλήφθηκα λίγο καλύτερα τη φωτογραφία? Ήταν ούλλα τζιαμέ. Πού να δω το στύλλο, τζαι τούτο αν είσιε τζιόλας? υπονοώντας ότι μπροστά από τους προβολείς υπήρχαν αντικείμενα που εμπόδιζαν το φως. Παρά το ότι ανάφερε για πρώτη φορά ότι τη μέρα του επίδικου συμβάντος είχε αντικείμενα μπροστά από τα σημεία φωτισμού που εμπόδιζαν το φως στη συνέχεια αναγνώρισε το χώρο. Τονίζω ότι η ίδια σημείωσε στο Τεκμήριο 14 (φωτογραφία για την οποία ισχυρίστηκε ότι δεν αντικατόπτριζε το χώρο ως είχε το έτος 2015) ως Χ το σημείο που θεωρεί ότι έπεσε και κτύπησε. Εάν είχε πράγματι αλλάξει ο χώρος η λογική επιτάσσει ότι δε θα σημείωνε το σημείο Χ ως το σημείο που έπεσε. Όσον αφορά τη θέση που πρόβαλε ότι μπροστά από τους προβολείς είχε αντικείμενα της καφετέριας επισημαίνω ότι η ίδια η Ενάγουσα όχι μόνο δεν το ανάφερε αυτό στο δικόγραφο της η ίδια ανάφερε ότι η φωτογραφία α του Τεκμηρίου 2 τραβήχτηκε σε άλλη ημερομηνία και όχι κατά τον επίδικο χρόνο. Είναι φανερό ότι ο ισχυρισμός ότι υπήρχαν αντικείμενα τη μέρα του συμβάντος που εμπόδιζαν το φωτισμό αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις. Σημαντικό να αναφερθεί ότι δεν τέθηκε μαρτυρία πότε ακριβώς λήφθηκαν οι φωτογραφίες που κατάθεσε η ίδια. Μια απλή σύγκριση των φωτογραφιών των πιο πάνω Τεκμηρίων 2, 14 και 15 οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα ότι απεικονίζουν ένα εξωτερικό χώρο που δεξιά ως είναι οι φωτογραφίες φαίνεται μια ράμπα και αριστερά απλώνεται ένα πλακόστρωτο. Η γωνιά που έδειξε η Ενάγουσα ως το σημείο που έπεσε (φωτογραφία α Τεκμήριο 2) φαίνεται να είναι υπερυψωμένη σχηματίζοντας κάτι σαν σκαλί και προς τα πάνω ισοπεδώνεται. Επίσης φαίνεται ότι το υπερυψωμένο έδαφος επεκτείνεται προς τα αριστερά σχηματίζοντας κάτι σαν πεζοδρόμιο και διαχωρίζει το χώρο στάθμευσης. Η φωτογραφία του Τεκμηρίου 2 α αλλά και οι υπόλοιπες που παρουσίασε η Ενάγουσα που αποτελούν μέρος του ίδιου Τεκμηρίου έχουν τραβηχτεί σε μεγέθυνση και δη μεγεθύνθηκε η γωνιά του υπερυψωμένου σημείου στα αριστερά της ράμπας που φαίνεται να υπάρχει. Οι φωτογραφίες του Τεκμηρίου 14 και 15 απεικονίζουν ολόκληρο τον εξωτερικό χώρο της καφετέριας. Επίσης μέσω των φωτογραφιών των Τεκμηρίων 14 και 15 φαίνονται τα 4 σημεία φωτισμού που βρίσκονται σε χαμηλό ύψος κοντά στο πάτωμα και οι στύλοι που είναι πάνω από το χώρο. Θεωρώ ότι το τι φαίνεται λοιπόν στις φωτογραφίες των πιο πάνω τεκμηρίων είναι ξεκάθαρο παρόλο που η Ενάγουσα απόφευγε τις ερωτήσεις ως προς την ύπαρξη της ράμπας. Παρατηρώ επίσης ότι η Ενάγουσα απόφυγε να παρουσιάσει την απεικόνιση ολόκληρου του εξωτερικού επίδικου χώρου παρουσιάζοντας φωτογραφίες σε μεγέθυνση και εκ των υστέρων ισχυρίστηκε ότι ο χώρος ήταν διαφορετικός. Εύλογα συνάγεται συμπέρασμα ότι μέσω των φωτογραφιών του Τεκμηρίου 2 προσπάθησε να παρουσιάσει το χώρο ως τη βόλευε. Ως προς το σημείο που ισχυρίστηκε ότι βρισκόταν όταν κτύπησε η μαρτυρία της είναι ασαφής. Υπόδειξε αρχικά τη γωνιά που φαίνεται να υπάρχει φωσφορούχα κίτρινη μπογιά στη φωτογραφία α του Τεκμηρίου 2 ενώ στη φωτογραφία του Τεκμηρίου 14 έδειξε άλλο σημείο αριστερότερα. Όσον αφορά τη γωνιά (σημείο)που υπόδειξε στη φωτογραφία α Τεκμήριο 2 ενώ αρνήθηκε ότι το σημείο εκεί είναι υπερυψωμένο τελικά ανάφερε ότι είναι υπερυψωμένο επειδή καταλήγει ράμπα και είναι πιο ψηλό από τη ράμπα. Γνώριζε πολύ καλά πως ήταν τελικά διαμορφωμένος ο χώρος παρόλο που προσπάθησε να υποδείξει ανεπιτυχώς ότι σήμερα άλλαξε η διαμόρφωση του εξωτερικού επίδικου χώρου. Φαίνεται να γνώριζε επίσης πολύ καλά ότι υπήρχε ράμπα και ότι η μια πλευρά ήταν λίγο υπερυψωμένη. Επίσης όταν «πιεζόταν» με ερωτήσεις δε δίσταζε να αναφέρει νέους ισχυρισμούς προκειμένου να προωθήσει την εκδοχή που βόλευε. Σε ερώτηση για ποιο λόγο δεν μπορούσε να υπολογίσει το σκαλάκι δίπλα από τη ράμπα εφόσον γνώριζε για την ύπαρξη της ράμπας ανάφερε πάλι για πρώτη φορά ότι είχαν παρκάρει αυτοκίνητα και μέσα στη ράμπα με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να περάσει ενδιάμεσα από αυτοκίνητα και έπεσε ως ανάφερε. Αφήνει δηλαδή να νοηθεί ότι είχε αυτοκίνητα που εμπόδιζαν την ελεύθερη διέλευση και έπεσε. Παρόλο που δεν έχει δικογραφηθεί τέτοιος ισχυρισμός είναι άξιο να σχολιαστεί. Δε συνάδει με τη λογική να είχε αυτοκίνητα μέσα στη ράμπα και ταυτόχρονα να μπορούσε να σταθεί στη γωνιά που έδειξε στη φωτογραφία α του Τεκμηρίου 2 εφόσον σύμφωνα με τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε η ράμπα είχε διαστάσεις 1 μέτρο και 20 μέτρα πλάτος και δεν μπορούσε εκεί να σταθμεύσει αυτοκίνητο. Αν είχε σταθμεύσει εκεί αυτοκίνητο λογικά θα καταλάμβανε και μέρος της γωνιάς που ισχυρίστηκε ότι έπεσε (υπέδειξε τη γωνιά στα αριστερά της φωτογραφίας α με κίτρινο χρώμα του Τεκμηρίου 2 και τη γωνιά στο Τεκμήριο 12). Παρατήρησα επίσης ότι για πρώτη φορά στην αντεξέταση της ανάφερε ότι το σημείο που έπεσε ήταν χαμηλό περίπου 10 εκατοστά και γι΄ αυτό δε φαινόταν. Υπενθυμίζω ότι ουδέποτε εισηγήθηκε η Ενάγουσα μέσω των δικογράφων της ότι είχε κάποιο ελάττωμα ή πρόβλημα το σημείο «σκαλί» ως το αποκάλεσε από το οποίο έπεσε αλλά απόδωσε αμέλεια της Εναγόμενης αναφορικά με μη επαρκή σήμανση και με έλλειψη επαρκούς τεχνητού φωτισμού. Όσον αφορά τον τεχνητό φωτισμό στο χώρο εν τέλει ενώ η αρχική θέση της ως προωθείται στο δικόγραφο της αλλά και στη γραπτή της δήλωση είναι ότι ο τεχνητός φωτισμός δεν ήταν επαρκής, εν τέλει ισχυρίστηκε ότι δεν υπήρχε καθόλου φως και ότι δεν είδε να υπάρχουν στύλοι και προβολείς στο χώρο. Ακόμη κι αν υπήρχαν ισχυρίστηκε δεν θα ήταν αναμμένοι. Τελικά επειδή στη φωτογραφία α του Τεκμηρίου 2 που κατάθεσε η οποία λήφθηκε σε άγνωστο χρόνο είχε τραπεζάκια μπροστά από τους προβολείς απάντησε ότι γι' αυτό το λόγο δε είδε τις λάμπες. Επισημαίνω ξανά ότι ενώ επέμενε ότι δεν υπήρχε φως ουδεμία μαρτυρία ως προς τις συνθήκες που επικρατούσαν στον επίδικο χώρο το βράδυ δεν παρουσίασε. Ουσιαστικά η Ενάγουσα δεν παρουσίασε επαρκή μαρτυρία ως προς τις συνθήκες της πτώσης της. Η εύκολη εναλλαγή των θέσεων της Ενάγουσας, η προβολή ισχυρισμών για πρώτη φορά, η αποφυγή απαντήσεων, η ασάφεια και κενά που παρατηρήθηκαν αποτελούν λόγους που επιδρούν στην εν γένει αξιοπιστία της. Επισημαίνω τον ισχυρισμό ότι στο χώρο δεν είχε καθόλου φως τον προέβαλε η Ενάγουσα μετά την υπόδειξη σ' αυτήν των Τεκμηρίων 14 και 15 όπου είχε υποβληθεί σ' αυτήν ότι υπήρχαν στον επίδικο χώρο 3 στύλοι και 4 προβολείς στο ύψος του γονάτου. Είναι φανερό ότι η Ενάγουσα προσπάθησε να παρουσιάσει τα γεγονότα με τέτοιο τρόπο ώστε να επιρρίψει ευθύνη στην Εναγόμενη και αυτό φαίνεται από τη στάση που κράτησε κατά την αντεξέταση της. Ενώ η ίδια όφειλε να παρουσιάσει μαρτυρία για τις συνθήκες που έγινε το ατύχημα και πως ήταν διαμορφωμένος ο χώρος το βράδυ προσπάθησε με τις απαντήσεις της να μετατοπίσει το βάρος απόδειξης στην Εναγόμενη κατά τρόπο που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Καταληκτικά είναι η κρίση μου ότι η Ενάγουσα δεν έπεισε στα λεγόμενα της το Δικαστήριο σε σχέση με τον τρόπο που η ίδια έπεσε στο έδαφος ή που ακριβώς έπεσε ή πως ήταν ο χώρος την ώρα που έπεσε και ως εκ τούτου δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου αξιόπιστη μαρτυρία με πιο τρόπο κατάληξε η Ενάγουσα στο έδαφος τραυματισμένη ή πόσο φωτιζόταν ο χώρος ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να καταλήξει σε εύρημα εάν υπήρχε επαρκής φωτισμός. Από τη μαρτυρία της παρόλο που υπήρξε ασάφεια ως προς το σημείο που έπεσε γίνεται μόνο αποδεκτό εφόσον δεν αμφισβητήθηκε ότι κάπου μεταξύ της γωνιάς στη ράμπα προς τα αριστερά έπεσε. Ως εκ τούτου, δεν έχω πεισθεί ότι τα γεγονότα είναι όπως τα ανέφερε η Ενάγουσα. Γενικά θεωρώ ότι δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία της Ενάγουσας για εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων αναφορικά με τις συνθήκες πρόκλησης του τραυματισμού της. Αναφορικά με τους τραυματισμούς της είναι παραδεκτό ότι από το κτύπημα υπέστη κατάγματα στο δεξιό βραχίονα και διάστρεμμα στη δεξιά ποδοκνημική. Δεν αμφισβητείται ότι έκανε την ακτινογραφία που περιγράφεται στο Τεκμήριο 3 και 9, ή ότι υποβλήθηκε σε φυσιοθεραπείες. Δεν αμφισβητείται ότι προέβηκε σε ιατρικές εξετάσεις για τις οποίες εκδόθηκαν τα τιμολόγια και αποδείξεις πληρωμής ως τα Τεκμήρια 6 και
Τα Τεκμήρια 8 και 10 αφορούν ιατρικές γνωματεύσεις που ετοιμάστηκαν από πρόσωπα που δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο ώστε να καταθέσουν και να εξηγήσουν τα ευρήματα τους. Από τα εν λόγω Τεκμήρια γίνονται αποδεκτά μόνο τα γεγονότα που έρχονται σε συνάφεια με τα γεγονότα που δηλώθηκαν ως παραδεκτά. Επιπροσθέτως είναι αποδεκτό ότι ο συνήγορος της Ενάγουσας απόστειλε στην Εναγόμενη στις 06/11/2015 την επιστολή του Τεκμηρίου
Παρατηρώ ότι η Ενάγουσα μέσω της συγκεκριμένης επιστολής ισχυρίζεται ότι σκόνταψε σε μικρό σκαλοπάτι το οποίο δεν είχε την απαραίτητη σήμανση. Δημιουργεί απορία στο Δικαστήριο ως προς το λόγο που δεν έγινε αναφορά σε έλλειψη επαρκούς φωτισμού εφόσον- αυτός είναι ο βασικός ισχυρισμός της μέσω των δικογράφων. Σε κάθε περίπτωση ως αναφέρεται ανωτέρω η Ενάγουσα δεν παρουσίασε μαρτυρία ως προς τις συνθήκες που επικρατούσαν στον επίδικο χώρο το βράδυ. Είναι επίσης αποδεκτό ότι η Ενάγουσα μετά τον τραυματισμό της αντιμετώπισε δυσκολίες αφού περιορίστηκαν οι κινήσεις της, ότι για κάποιο χρονικό διάστημα χρειάστηκε βοήθεια για τις καθημερινές της ανάγκες ότι δεν μπορούσε να ανταποκριθεί πλήρως στα καθήκοντα της στο χώρο εργασίας της ώστε να συνοδεύσει παιδιά με ειδικές ανάγκες στις διάφορες εκδρομές λόγω του περιορισμού των κινήσεων ή ότι ανάπτυξε φοβίες και άγχος. Αναφέρθηκε όμως ότι μετά τον πρώτο χρόνο του ατυχήματος ήταν σε πολύ καλή κατάσταση. Οι τοποθετήσεις της όμως ότι στερήθηκε και δεν απόλαυσε το ρόλο της ως γιαγιά υπήρξαν υπερβολικές όπως υπερβολική υπήρξε και η αξίωση της για το ποσό των ευρώ 2100 που αντιστοιχούν στα ποσά που καταβλήθηκαν ώστε να πάει το βρέφος σε βρεφοκομικό σταθμό. Δεν έχει τεθεί μαρτυρία με ποιο τρόπο στερήθηκε το εγγόνι της ούτε μαρτυρία ότι χρειαζόταν στο σπίτι κάποιον να τη φροντίζει επί 24ωρης βάσης. Επισημαίνω επίσης ότι δεν εξηγήθηκε πως προέκυψε το εν λόγω ποσό και για πόσο χρονικό διάστημα χρειάστηκε τη βοήθεια της θυγατέρας της. Οι θέσεις της ως προς την ανάγκη να πάει το βρέφος σε βρεφοκομικό σταθμό ή ότι αυτό αποτελεί ζημιά που συνδέεται με το ατύχημα δε δικαιολογήθηκαν επαρκώς. Ανάφερε επίσης ότι δεν μπόρεσε να σπουδάσει. Παρουσίασε σαν όνειρο ζωής τις σπουδές της. Είναι αποδεκτό ότι Σεπτέμβριο δε θα μπορούσε να πάει να σπουδάσει εφόσον το ατύχημα επηρέασε και το χέρι της. Η δικαιολογία που έθεσε ως προς το λόγο που τελικά δε σπούδασε κρίνεται δικαιολογημένη. Επισημαίνω όμως ότι δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία ότι απώλεσε εισοδήματα ή ότι δεν ανελίχθηκε η επαγγελματική της πορείας λόγω μη απόκτησης του πτυχίου σπουδών. Αναφέρθηκε η Ενάγουσα επίσης σε μόνιμη βλάβη στο χέρι της. Ο ΜΕ3 όμως δεν μπόρεσε να υποστηρίξει αυτόν τον ισχυρισμό εφόσον από ο έτος 2015 δεν είδε την Ενάγουσα ξανά. Λαμβάνω όμως υπόψη μου ότι είναι παραδεκτό ότι έγινε πρόγνωση ότι δε θα υπάρξει βελτίωση του άλγους και της κινητικότητας του δεξιού ώμου. Η μαρτυρία της λοιπόν ως προς τους τραυματισμούς και επακόλουθα αυτών γίνεται μερικώς αποδεκτή με τις διευκρινήσεις ως ανωτέρω. ME2 Υπενθυμίζω ότι η μαρτυρία του ήταν ακριβώς αντιγραφή της μαρτυρίας της ΜΕ1 ως προς τις συνθήκες που συνέβηκε το ατύχημα η μαρτυρία της οποίας δεν κρίθηκε αξιόπιστη. Πέραν τούτου η μαρτυρία του δεν έχει κάποιο στοιχείο ώστε να μπορώ να κρίνω ότι αυτή είναι αντικειμενική και ανεξάρτητη. Ο ΜΕ2 υιοθέτησε τα όσα ανάφερε η ΜΕ
Ως προς τις συνθήκες που επικρατούσαν στο χώρο κατά τον επίδικο χρόνο θα ανάμενε κανείς να ήταν σε θέση να θέσει λεπτομέρειες. Αντιθέτως τόσο ο ίδιος όσο και η ΜΕ1 ισχυρίστηκαν γενικά ότι δεν υπήρχε επαρκής φωτισμός αλλά όταν τους υποδείχθηκαν τα σημεία φωτισμού ευθύς ανάφεραν και οι δύο ότι δεν υπήρχε καθόλου φωτισμός. Πως πραγματικά ήταν ο χώρος όμως δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία. Ουδείς εκ των μαρτύρων που ισχυρίστηκαν ότι δεν υπήρχε φωτισμός δεν παρουσίασαν φωτογραφία ή μαρτυρία πως ήταν ο χώρος βράδυ. Επισημαίνω τη δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας ότι δεν υπήρχε επαρκής τεχνητός φωτισμός. Μάλιστα ο ΜΕ2 δε φάνηκε πρόθυμος να απαντήσει ερωτήσεις με βάση τις φωτογραφίες που ήδη κατατέθηκαν προβάλλοντας δικαιολογία ότι δεν μπορεί να δώσει μαρτυρία από σχέδια. Επίσης συγκρίνοντας τη μαρτυρία του με τη μαρτυρία της ΜΕ1 διαπιστώνω ότι ενώ η Ενάγουσα ΜΕ1 είχε αναφέρει ότι στο πίσω μέρος της καφετέριας που είναι ο χώρος στάθμευσης είχαν πάει περίπου 3-5 φορές αλλά και ότι επισκέφθηκαν αρκετές φορές την καφετέρια ο ίδιος προσπάθησε να δείξει ότι πολύ λίγες φορές πήγαν στη συγκεκριμένη καφετέρια και ότι δε γνώριζαν το χώρο. Η Ενάγουσα όμως ως φάνηκε γνώριζε πολύ καλά το χώρο. Εν κατακλείδι η ποιότητα της μαρτυρίας του ήταν τέτοια ώστε εύλογα μπορεί να συναχθεί συμπέρασμα ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει την Ενάγουσα. Σε κάθε περίπτωση με τη μαρτυρία του ουδόλως βοήθησε το Δικαστήριο στο έργο του. ΜΥ1 Η ΜΥ1 αν και βρίσκεται στην υπηρεσία της Εναγόμενης η οποία προφανώς έχει συμφέρον από την έκβαση της υπόθεσης εντούτοις δεν έχω διαπιστώσει να προσήλθε στο Δικαστήριο ώστε να πει ψέματα ή να αποκρύψει γεγονότα. Η μαρτυρία της ΜΥ1 όμως ως προς τις συνθήκες που συνέβη το επίδικο ατύχημα δεν είναι βοηθητική για το Δικαστήριο καθότι η ίδια δε γνώριζε κάτι για το περιστατικό ούτε βρισκόταν κατά την 26/09/2015 στην υπηρεσία της Εναγόμενης. Πέραν τούτου γενικά δεν παρουσίασε μαρτυρία η ΜΥ1 σχετική με το περιστατικό πτώσης που περίγραψε η Ενάγουσα. Παρατηρώ επίσης ούτε η ΜΥ1 παρουσίασε το χώρο πως ήταν το βράδυ. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του μαρτυρία για το πως φαίνεται ο επίδικος χώρος το βράδυ. Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας της στηρίχθηκε σε εξ' ακοής δηλώσεις. Εξ' αρχής αναφέρω ότι δεν αποκλείεται η μαρτυρία η οποία είναι εξ' ακοής αλλά η αποδεικτική αξία αυτής εξετάζεται με βάση το άρθρο 27

(2)του περί Αποδείξεως Νόμου. Η μαρτυρία που παρουσιάστηκε επικεντρώθηκε στο κατά πόσο η Εναγόμενη έχει τον έλεγχο του χώρου έξω από την είσοδο και έξοδο προς το χώρο στάθμευσης. Συγκεκριμένα προσπάθησε να παρουσιάσει μαρτυρία ότι δεν ελέγχει το χώρο που ισχυρίζεται η Ενάγουσα ότι έπεσε και κτύπησε. Αναφέρθηκε στη συμφωνία ενοικίασης που έχει με την ιδιοκτήτρια εταιρεία, στους όρους αυτής της συμφωνίας. Παρατήρησα επίσης ότι αναφέρθηκε αρκετές φορές στον πολιτικό μηχανικό της ιδιοκτήτριας εταιρείας από τον οποίο έλαβε ενημέρωση για τα σημεία φωτισμού και πως λειτουργούσε το κύκλωμα φωτισμού. Ως ανάφερε για να προβεί σε ανακαίνιση στην καφετέρια χρειαζόταν άδεια και συνομιλούσε με τον αρχιτέκτονα και πολιτικό μηχανικό του έργου. Δεν εξηγήθηκε ο λόγος που δεν παρουσιάστηκαν τα πρόσωπα αυτά στο Δικαστήριο ώστε να καταθέσουν για όσα έλαβε πληροφόρηση η μάρτυρας και να εξηγήσουν στο Δικαστήριο το πως λειτουργούσε το σύστημα φωτισμού αλλά γενικά πως φωτιζόταν ο χώρος. Η μαρτυρία της ως προς τον τρόπο λοιπόν που λειτουργούσαν τα σημεία φωτισμού ή πως λειτουργούσαν κατά τον επίδικο χρόνο παρέμεινε μετέωρη. Επισημαίνω όμως ότι δεν αμφισβητήθηκε ότι η Εναγόμενη η Εναγόμενη πληρώνει κοινόχρηστα σε ποσοστό 1,8% επί των κοινοχρήστων χώρων και δη δεν αμφισβητήθηκε ότι ο επίδικος χώρος είναι κοινόχρηστος. Αυτό που αμφισβητήθηκε είναι ο ισχυρισμός ότι δεν ελέγχει τον επίδικο χώρο. Η μάρτυρας εξήγησε με σαφήνεια και παραστατικότητα τι απεικονίζουν οι φωτογραφίες των Τεκμηρίων 2, 13,14,15, 22 και

Μάλιστα παρατηρώ ότι η φωτογραφία του Τεκμηρίου 23 υποδείχθηκε στη μάρτυρα από την πλευρά της Ενάγουσας. Υπενθυμίζω ότι κατά την αντεξέταση της ΜΥ1 δεν υιοθετήθηκε η θέση της Ενάγουσας ότι ο χώρος που έγινε το ατύχημα, το σημείο που είναι η ράμπα άλλαξε αντιθέτως υποβάλλονταν ερωτήσεις στη μάρτυρα για τον επίδικο χώρο με αναφορά στο Τεκμήριο 22, 14,
Μάλιστα το Τεκμήριο 23 κατατέθηκε μέσω της Ενάγουσας. Η φωτογραφία του Τεκμηρίου 23 απεικονίζει τον εξωτερικό επίδικο χώρο και είναι ο ίδιος με το χώρο που απεικονίζεται στις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 14 και 15 γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε. Επισημαίνω ότι ενώ οι φωτογραφίες του Τεκμηρίου 22 είναι ξεκάθαρο ότι λήφθηκαν το έτος 2018 ζητήθηκε από τη μάρτυρα να συγκρίνει αυτές με το Τεκμήριο 12 σχέδιο κάτοψης του κτιρίου της καφετέριας το οποίο έχει ημερομηνία 30/11/
Η μάρτυρας επεξήγησε με σαφήνεια τους χώρους όπως με σαφήνεια υπόδειξε τα σημεία φωτισμού προβολείς στο ύψος του γονάτου που υπήρχαν στον επίδικο χώρο και τους στύλους φωτός πάνω από το χώρο. Δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση η ύπαρξη τους. Επίσης η μαρτυρία της ότι ο επίδικος χώρος δηλαδή ο χώρος έξω από την καφετέρια προς το χώρο στάθμευσης μένει πάντα κενός είναι πειστική. Με βάση τις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 14,15 και 23 φαίνεται ότι ο χώρος είναι κενός. Υπενθυμίζω ότι η φωτογραφία του Τεκμηρίου 23 κατατέθηκε μετά από αίτημα του συνηγόρου της Ενάγουσας. Αποδέχομαι λοιπόν ότι ο χώρος έμενε κενός και ότι τα αντικείμενα/εξοπλισμός που φαίνονται στοιβαγμένα στη φωτογραφία του Τεκμηρίου 2 (α) τέθηκαν προσωρινά. Τονίζω ότι το Τεκμήριο 2 α δε λήφθηκε κατά τη μέρα του επίδικου συμβάντος. Η μαρτυρία της μάρτυρος ότι ο χώρος ο εξωτερικός δεν άλλαξε είναι πειστική και βρίσκεται σε συνάφεια με τα Τεκμήρια 2,14,15,22 και
Επισημαίνω όμως στο Δικαστήριο δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία για το πως έφεγγαν οι προβολείς και οι λάμπες των στύλων τον επίδικο χρόνο. Από τη μαρτυρία της ΜΥ1 προέκυψε επίσης ότι είχαν παραχωρηθεί για τους πελάτες της καφετέριας κάποιοι χώροι στάθμευσης στους οποίους αναγράφονται τα αρχικά GJ. Σχετική είναι η φωτογραφία του Τεκμηρίου
Ως φαίνεται από την εν λόγω φωτογραφία οι χώροι στάθμευσης βρίσκονται ακριβώς πίσω από τον εξωτερικό επίδικο χώρο όπου το έδαφος είναι υπερυψωμένο και σχηματίζει κάτι σαν σκαλί. Δίπλα από τη γωνιά του «σκαλιού» από το οποίο ως ανάφερε η Ενάγουσα έπεσε και τραυματίστηκε βλέπε Τεκμήρια 2 α και 14 είναι το πέρασμα και η ράμπα. Επίσης η ΜΥ1 εξήγησε ότι στις εξόδους της καφετέριας με βάση τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 22 δεν υπήρχε σκαλί. Στη φωτογραφία αρ. 8του Τεκμηρίου 22 η οποία δεικνύει ως εξήγησε η μάρτυρας την έξοδο από την οποία βγήκε η Ενάγουσα φαίνεται ξεκάθαρα ότι φεύγοντας κάποιος από την καφετέρια δε χρησιμοποιεί σκαλί. Το υπερυψωμένο έδαφος που σχηματίζει κάτι σαν σκαλί (γωνιά που κτύπησε η Ενάγουσα) βρίσκεται στον εξωτερικό χώρο ως φαίνεται και στις φωτογραφίες πριν το χώρο στάθμευσης Η μάρτυρας λοιπόν δεν είπε ψέματα στο Δικαστήριο ότι στην έξοδο της ίδιας της καφετέριας δεν υπάρχει σκαλί. Σημαντικό να αναφερθεί ότι τα Τεκμήρια που η μάρτυρας κατάθεσε 16-21 δεν σχετίζονται με τα επίδικα θέματα. Σε κάθε περίπτωση δεν αμφισβητήθηκε το περιεχόμενο τους. Η μαρτυρία της ΜΥ1 με τις διευκρινήσεις ως ανωτέρω γίνεται μερικώς αποδεκτή. ΜΕ3 Ο ΜΕ3 ως ανάφερε είναι ορθοπαιδικός χειρουργός και κατάθεσε ως εμπειρογνώμονας με σκοπό να αντεξεταστεί από τη συνήγορο της Εναγόμενης. Είναι γνωστή η νομολογία σε σχέση με τον εμπειρογνώμονα, ότι δηλαδή αυτός οφείλει να εφοδιάσει το Δικαστήριο με όλα τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια και δεδομένα που θα του επιτρέψουν να καταλήξει σε δικαστική κρίση. Ένα πρόσωπο μπορεί να θεωρηθεί ως εμπειρογνώμονας, με βάση, είτε τα ακαδημαϊκά του προσόντα είτε την πείρα του σ' ένα τομέα, η οποία από μόνη της μπορεί να καταστήσει το μάρτυρα εμπειρογνώμονα ή πραγματογνώμονα. Το Δικαστήριο θα αξιολογήσει όλα τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, την όλη εντύπωση και τους λόγους που δίνει ο μάρτυρας για τα όσα κατάθεσε.[4] Στη συγκεκριμένη υπόθεση παρόλο που δεν αμφισβητήθηκαν τα προσόντα του ΜΕ3 και ότι αυτός είναι εμπειρογνώμονες στην ειδικότητά του, εξέτασα το επάγγελμα, την εκπαίδευση, τα προσόντα, τις γνώσεις και την πείρα του και έχοντας κατά νου τις αρχές που καθορίζουν πότε ένας μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας, κρίνω ότι αυτός είναι εμπειρογνώμονες, στην ειδικότητα που έχει.[5] Ο ΜΕ3 θα έλεγα ότι σε γενικές γραμμές μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Με βάση τα όσα ανάφερε και δη σε σχέση με τα επιστημονικά κριτήρια που παράθεσε κρίνω ότι προσήλθε στο Δικαστήριο να πει την αλήθεια αλλά και ότι πρόκειται για ένα ανεξάρτητο κριτή. Μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του για να καταλήξω σε ασφαλή ευρήματα. Ήταν, επίσης, αυθόρμητος και δεν υπολόγιζε τις απαντήσεις του. Η μαρτυρία του ήταν συνεπής και σε συνάρτηση με το Τεκμήριο 5 αλλά και με το περιεχόμενο των παραδεκτών γεγονότων. Τα όσα ανάφερε στο Δικαστήριο τα εξήγησε με σαφήνεια. Ο ΜΕ1 θεωρώ ότι ήταν σαφής όταν εξήγησε το λόγο που δεν πρότεινε στην Ενάγουσα τη χειρουργική επέμβαση. Σημαντικό να αναφερθεί ότι δεν απόκρυψε από το Δικαστήριο το γεγονός ότι δε γνωρίζει σήμερα σε ποια κατάσταση βρίσκεται η Ενάγουσα. Μπορώ λοιπόν να βασιστώ στη μαρτυρία του για να καταλήξω σε ασφαλή ευρήματα. Ευρήματα Πέραν των γεγονότων που δηλώθηκαν ως παραδεκτά η μαρτυρία που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Πολύ συνοπτικά η Ενάγουσα περί την 26/09/2015 περί την 6:36 μ.μ. συνοδεία του συζύγου της μετέβηκε στην καφετέρια με την ονομασία Gloria Jeans που ανήκει στην Εναγόμενη εταιρεία και αγόρασε νερό ως το Τεκμήριο
Πάρκαρε στο χώρο στάθμευσης που βρίσκεται στο πίσω μέρος της καφετέριας και εισήλθε σ' αυτήν από την είσοδο που ενώνει την καφετέρια με το χώρο στάθμευσης. Μεταξύ του χώρου στάθμευσης και της εξόδου που βρίσκεται κοντά σ' αυτόν υπάρχει στα δεξιά ως φαίνεται στα Τεκμήρια 2, 14,15 και 23 πέρασμα που ενώνει τη μια πλαϊνή είσοδο με την άλλη πλαϊνή είσοδο που οδηγεί σε δρόμο. Το πέρασμα (το οποίο βλέπει κάποιος περπατώντας από το χώρο στάθμευσης προς την πλαϊνή είσοδο της καφετέριας) στη δεξιά πλευρά ως φαίνεται στις φωτογραφίες 14, 15 και 23 σχηματίζει ράμπα. Αριστερά του περάσματος περπατώντας κάποιος από το χώρο στάθμευσης προς την καφετέρια υπάρχει ένας χώρος επικαλυμμένος με πλακάκια και μετά ακολουθεί η είσοδος της καφετέριας. Στη μια πλευρά αριστερά της ράμπας περπατώντας από το χώρο στάθμευσης προς την καφετέρια υπερυψώνεται το έδαφος και σχηματίζεται «σκαλί» το οποίο εκτείνεται κατά μήκος προς τα αριστερά με βάση το Τεκμήριο 14, 15 και
Ως φαίνεται από τις φωτογραφίες το σκαλί σχηματίζει γωνιά προς τα αριστερά. Ο χώρος ο οποίος είναι επικαλυμμένος με πλακάκια είναι κενός. Προσωρινά μπορεί να τοποθετήσει αντικείμενα η Εναγόμενη αλλά για λίγη ώρα. Στη γωνιά του υπερυψωμένου σημείου «σκαλιού» υπάρχει κίτρινη φωσφορούχα μπογιά. Στην αρχή της ράμπας υπάρχει φωσφορούχα ταινία. Η Ενάγουσα βγαίνοντας από την καφετέρια περί τις 08:00-08:30 μ.μ. δε χρησιμοποίησε τη ράμπα αλλά προσπάθησε να κατέβει από το υπερυψωμένο σημείο περίπου στη γωνιά αυτού δίπλα από τη ράμπα. Έπεσε μεταξύ του σημείου που είναι η γωνιά (κίτρινο σημείο στο Τεκμήριο 2 α) προς τα αριστερά. Η Ενάγουσα τραυματίστηκε. Στο κενό χώρο μεταξύ της εξόδου (πλαϊνής εξόδου) της καφετέριας προς το χώρο στάθμευσης υπάρχουν τοποθετημένοι 4 προβολείς και τρεις στύλοι με λάμπες. Σχετικά είναι τα Τεκμήρια 2 (α), 14,15 και
Οι 4 προβολείς φέγγουν στο ύψος του γονάτου ενώ οι στύλοι φέγγουν το χώρο από πάνω. Ο επίδικος χώρος ως φαίνεται στις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 2, 14,15, και 23 είναι κοινόχρηστος χώρος. Η Εναγόμενη ενοικιάζει το χώρο της καφετέριας από την εταιρεία C.N. Shiakolas (Investments) Ltd. Η Ενάγουσα από την πτώση της τραυματίστηκε, υπέστη κατάγματα στο δεξιό βραχίονα και διάστρεμμα στη δεξιά ποδοκνημική. Υποβλήθηκε σε διάφορες ιατρικές εξετάσεις και ακτινογραφίες αλλά και φυσιοθεραπείες. Δεν υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση μετά από εισηγήσεις των ιατρών που συμβουλεύθηκε οι οποίοι της συνέστησαν συντηρητική θεραπεία. Παρέμεινε εκτός εργασίας για περίπου 3 μήνες και για κάποιο χρονικό διάστημα χρειάστηκε βοήθεια για τις καθημερινές της ανάγκες, δεν μπορούσε να ανταποκριθεί πλήρως στα καθήκοντα της στο χώρο εργασίας της για κάποιο χρονικό διάστημα ώστε να μπορεί να συνοδεύει παιδιά με ειδικές ανάγκες στις διάφορες εκδρομές λόγω του περιορισμού των κινήσεων, ανάπτυξε φοβίες και άγχος. Το Σεπτέμβριο 2016 είχε προγραμματίσει να σπουδάσει στο ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου αλλά λόγω του ατυχήματος εφόσον τραυματίστηκε το χέρι δεν μπόρεσε να πάει. Δεν αναμένεται βελτίωση του άλγους και κινητικότητας του δεξιού ώμου. Νομική Πτυχή/Συμπεράσματα Η υπό κρίση αγωγή στηρίζεται στο αστικό αδίκημα της αμέλειας. Κάποιος ενάγοντας σε αγωγή αμέλειας οφείλει να αποδείξει ότι ο εναγόμενος είχε νομική υποχρέωση να είναι επιμελής, ότι υπήρξε παραβίαση της υποχρέωσης αυτής και ότι ως αποτέλεσμα αυτού ο ενάγοντας υπέστηκε τραύματα ή ζημιές.[6] Μόνο όταν αποδειχθεί αμέλεια του εναγόμενου τότε ο τελευταίος έχει το βάρος να αποδείξει ότι τα περιστατικά δε δικαιολογούν εύρημα αμέλειας.[7] Η υπόθεση λοιπόν της Ενάγουσας εξαρτάται από το αν αυτή θα επιτύχει να αποδείξει, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι είναι πιο πιθανή, παρά να μην είναι, η δική της εκδοχή.[8] Στην προκείμενη υπόθεση η Ενάγουσα θα πρέπει να αποδείξει τα πιο πάνω. Η αμέλεια είναι ζήτημα πραγματικό. Εξετάζεται σε κάθε περίπτωση η γενεσιουργός αιτία και ό,τι πραγματικά επίδρασε στην πρόκληση του ατυχήματος (βλ. Κυριάκου ν. Κανάρη

(1997)1 ΑΑΔ 1436). Το άρθρο 51

(1)(α) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε είναι εκείνο που καθιερώνει τα συστατικά στοιχεία του αστικού αδικήματος της αμέλειας γενικά. Η αμέλεια συνίσταται στην τέλεση πράξης, τηv oπoία υπό τις περιστάσεις δεv θα τελoύσε λoγικό συvετό πρόσωπo ή στηv παράλειψη τέλεσης πράξης τηv oπoία υπό τις περιστάσεις τέτoιo πρόσωπo θα τελoύσε, αλλά αποζημίωσης δικαιούται να τύχει μόvo τo πρόσωπo έvαvτι τoυ oπoίoυ o υπαίτιoς της αμέλειας είχε υπoχρέωση, υπό τις περιστάσεις, vα μηv επιδείξει αμέλεια. Πιο συγκεκριμένα, στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνοντας υπόψη την δικογραφημένη εκδοχή που προωθήθηκε από πλευράς της Ενάγουσας, η ισχυριζόμενη αμέλεια εκδηλώθηκε ενόσω αυτή είχε εξέλθει από την καφετέρια πέφτοντας από υπερυψωμένο δάπεδο που βρίσκεται σε κοινόχρηστο χώρο. Σύμφωνα με την Ενάγουσα δεν ήταν ευδιάκριτο το υπερυψωμένο δάπεδο, δεν υπήρχε προειδοποίηση ούτε επαρκής τεχνητός φωτισμός περί τις 8:00 το βράδυ που κατ' ισχυρισμό έγινε το επίδικο συμβάν. Στις διατάξεις του άρθρου 51

(2)(β) του Κεφ. 148 ρυθμίζεται η ευθύνη του κατόχου ακίνητης ιδιοκτησίας έναντι προσώπων που τελούν νόμιμα σ΄ αυτή. Το πρώτο που πρέπει να εξεταστεί εν προκειμένω είναι κατά πόσο η Εναγόμενη είναι κάτοχος του επίδικου εξωτερικού χώρου, για να διαπιστωθεί κατά πόσο υπείχε η τελευταία καθήκον επιμέλειας έναντι της Ενάγουσας και στη συνέχεια να εξεταστεί αν παραβίασε αυτό το καθήκον αλλά και εάν ευθύνεται για τις ζημιές που η Ενάγουσα έχει υποστεί. Ως έχει λεχθεί στην υπόθεση Λ.Π. Φραγκεσκίδης & Σία Λτδ v Μάμα[9] ο κάτοχος ακίνητης ιδιοκτησίας έχει τον έλεγχο και την άμεση επίβλεψή αυτής καθώς και την εξουσία να επιτρέπει ή να απαγορεύει την είσοδο σε αυτήν. Έτσι λοιπόν η ευθύνη βασίζεται στην κατοχή και τον έλεγχο και όχι στην ιδιοκτησία. Για να ενεργοποιηθεί το καθήκον επιμέλειας του κατόχου θα πρέπει να διευκρινιστεί ποιος είναι ο κάτοχος. Στην υπόθεση Αγγελίδης ν. Λούτσιου[10] το Ανώτατο Δικαστήριο ανάφερε τα εξής: Όπως είναι θεμελιωμένο, κάτοχος ενός ακινήτου ή μέρος ακινήτου είναι το πρόσωπο που έχει επαρκή βαθμό ελέγχου του ακινήτου ώστε να του επιβάλλεται το καθήκον της επιμέλειας προς τα πρόσωπα που έρχονται ή βρίσκονται νόμιμα σ' αυτό. Ο βαθμός ελέγχου θεωρείται, εκ πρώτης όψεως, επαρκής αν είναι τέτοιος ώστε το άτομο που τον ασκεί να οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι παράλειψη του να ασκήσει επιμέλεια μπορεί να καταλήξει σε βλάβη ή ζημιά προσώπου που έρχεται ή βρίσκεται στο ακίνητο (Δέστε: Wheat v. Lacon (E.) & Co. Ltd [1966] 1 Q.B. 335). Στην υπόθεση Fisher v. C.H.T. Ltd [1966] 2 Q.B. 475 αποφασίστηκε ότι ο ιδιοκτήτης ενός ακινήτου, το οποίο είχε εκμισθώσει σε άλλους, ως εστιατόριο, ήταν και εκείνος, εν μέρει, κάτοχος του ακινήτου επειδή διατήρησε τον έλεγχο της εισόδου του κτιρίου καθώς και το δικαίωμα να εισέρχεται στο εστιατόριο και να εργοδοτεί άτομα με σκοπό τη συντήρηση του ακινήτου. Αυτό, θεωρήθηκε ως επαρκής βαθμός ελέγχου για να επιβληθεί στον ιδιοκτήτη «το κοινό καθήκον επιμέλειας» προς ένα εργάτη που εργαζόταν στο εστιατόριο. Στην περίπτωση εκείνη το δικαστήριο έκρινε ότι ο ιδιοκτήτης του κτιρίου είχε ευθύνη 1/6 και ο ενοικιαστής του εστιατορίου είχε ευθύνη 5/6 ως, από κοινού, κάτοχοι. Στην υπόθεση Howard and Wife v. Walker and Others [1947] 2 All E.R. 197 πελάτης του ενοικιαστή καταστήματος τραυματίστηκε όταν έπεσε, εξαιτίας του ελαττωματικού πεζοδρομίου μπροστά από το κατάστημα. Το κατάστημα είχε εκμισθωθεί από τον ιδιοκτήτη στον καταστηματάρχη χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη ή υποχρέωση του ιδιοκτήτη να επιδιορθώνει το κατάστημα, αλλά με δικαίωμα του ιδιοκτήτη να επιθεωρεί το ακίνητο. Σε αγωγή του τραυματισθέντος πελάτη εναντίον τόσο του ενοικιαστή-καταστηματάρχη όσο και του ιδιοκτήτη το δικαστήριο αποφάσισε ότι το ατύχημα συνέβηκε καθ' ον χρόνο ο πελάτης ήταν «προσκεκλημένος» του ενοικιαστή και επομένως ο ενοικιαστής ήταν υπόλογος, ο ιδιοκτήτης όμως όχι. Σε σχέση με το καθήκον κατόχου, ως αναφέρεται ρητά στο άρθρο 51

(2)(β), αυτό ισχύει έναντι κάθε προσώπου που τελεί νόμιμα, όχι μόνο εντός ή επί της ακίνητης ιδιοκτησίας, αλλά και τόσον κοντά σε αυτήν ώστε να επηρεάζεται από την αμέλεια κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων. Eπίσης ενώ θεσμοθετείται από το άρθρο 51

(2)(β) η ύπαρξη καθήκοντος επιμέλειας του κατόχου ακινήτου έναντι όλων των προσώπων που νόμιμα βρίσκονται σ' αυτό ή των οποίων η περιουσία βρίσκεται σ' αυτό ή τόσο πλησίον του ώστε κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων να επηρεάζονται από την αμέλεια δεν αναγνωρίζει τέτοιο καθήκον σε σχέση με την κατάσταση τη συντήρηση ή την επιδιόρθωση του ακινήτου έναντι του απλού αδειούχου για κάθε κρυμμένο ή λανθάνοντα κίνδυνο μέσα ή πάνω στο ακίνητο τον οποίο ο κάτοχος γνωρίζει ή πρέπει να θεωρηθεί ότι γνωρίζει.[11] Το εύρος και η ερμηνεία του καθήκοντος επιμέλειας εξετάστηκαν στην υπόθεση Σχολική Εφορεία Στροβόλου v Στεργίδου[12]. Όπως εξηγήθηκε στην προαναφερθείσα υπόθεση Α.Π. Φραγκεσκίδης & Σία Λτδ, ο κάτοχος έχει δύο καθήκοντα: για τη στατική κατάσταση των πραγμάτων (κατάσταση, συντήρηση και επιδιόρθωση του ακινήτου) και για τη λειτουργία της δραστηριότητας ή επιχείρησής του. Η διαφοροποίηση αυτή έχει σημασία για τη ρύθμιση του κοινοδικαίου η οποία κωδικοποιήθηκε στο άρθρο 51

(2)(β), με βάση την οποία, η ευθύνη του κατόχου διαφοροποιείται αναλόγως του κατά πόσο το πρόσωπο που βρίσκεται στο υποστατικό είναι «προσκεκλημένος» («invitee») ή «απλός δικαιούχος» («bare licensee»). «Προσκεκλημένος» είναι το πρόσωπο που βρίσκεται στη ιδιοκτησία με πρόσκληση του κατόχου, ρητή ή εξυπακουόμενη, για τους σκοπούς της επιχείρησης ή της δραστηριότητας του κατόχου, υπό την έννοια ότι ο κάτοχος έχει κάποιο χρηματικό ή υλικό συμφέρον, όπως συμφέρον έχει και ο προσκεκλημένος. Με άλλα λόγια, ο προσκεκλημένος είναι το πρόσωπο που εισέρχεται στην ιδιοκτησία με τη συγκατάθεση του κατόχου για σκοπούς κάποιας εργασίας αναφορικά με την οποία ο κάτοχος και ο προσκεκλημένος έχουν κοινό συμφέρον (βλ. Λέσχη Ιπποδρομιών Λευκωσίας ν. Νικήτα

(2000)1 ΑΑΔ 1712). «Απλός δικαιούχος» είναι το πρόσωπο που εισέρχεται στην ιδιοκτησία νόμιμα, όχι όμως σε σχέση με εργασία στην οποία έχει συμφέρον ο κάτοχος, ούτε κατά τη νόμιμη εκτέλεση δημοσίου καθήκοντος, όπως ρητώς εξηγείται στο άρθρο 51

(2)(β). Σε ότι αφορά τις «δραστηριότητες» στα υποστατικά του κατόχου, το καθήκον έναντι «προσκεκλημένου» και «απλού δικαιούχου» είναι ταυτόσημο και έγκειται σε υποχρέωση λήψης λογικών μέτρων ώστε το υποστατικό να είναι ασφαλές από κινδύνους την ύπαρξη των οποίων ο κάτοχος γνωρίζει ή θα όφειλε, ως λογικός άνθρωπος, να γνωρίζει. Σε ότι όμως αφορά την στατική κατάσταση του ακινήτου, το καθήκον επιμέλειας του κατόχου έναντι «απλού δικαιούχου» περιορίζεται σε προειδοποίηση για κρυμμένο ή λανθάνοντα κίνδυνο τον οποίο γνωρίζει ή πρέπει να θεωρηθεί ότι γνωρίζει. (βλ. Α.Π. Φραγκεσκίδης & Σία Λτδ, ανωτέρω, Κυριακίδης ν. Tenekedzian

(1994)1 ΑΑΔ 504). Η πρόσκληση ή άδεια που παρέχεται από τον κάτοχο σε άλλο πρόσωπο να εισέλθει ή να χρησιμοποιήσει τα υποστατικά του μπορεί να είναι ρητή ή εξυπακουόμενη.[13] Η διαφοροποίηση σε προσκεκλημένο ή αδειούχο έχει σημασία μόνο στο καθήκον επιμέλειας όσον αφορά τη στατική κατάσταση του ακινήτου αφού σε σχέση με τις δραστηριότητες του κατόχου εντός του ακινήτου η επίδειξη της δέουσας επιμέλειας είναι ταυτόσημη. Πρέπει λοιπόν ο κάτοχος να μεριμνά και να διασφαλίζει ότι το υποστατικό είναι εύλογα ασφαλές για να προστατεύσει τον ευρισκόμενο εντός της ιδιοκτησίας «από ασυνήθιστο κίνδυνο» τον οποίο γνωρίζει ή μπορεί να θεωρηθεί ότι γνωρίζει. Στην υπόθεση London Graving Dock Co. Ltd v Horton[14] εξετάστηκε η έννοια αυτή και κρίθηκε ότι ασυνήθιστος μπορεί να είναι κίνδυνος αν και πλήρως αναγνωρίσιμος και ότι η λέξη ασυνήθιστος δεν πρέπει να ερμηνεύεται υποκειμενικά με την έννοια του απροσδόκητου αλλά αντικειμενικά ως κίνδυνος ο οποίος δε συναντάται συνήθως στα πλαίσια άσκησης δραστηριότητας ή προς εκπλήρωση της ενέργειας του προσκεκλημένου αν και το τι συνιστά ασύνηθες διαφοροποιείται ανάλογα με τον λόγο για τον οποίο αυτός εισέρχεται στο υποστατικό.[15] Το τι μέτρα θα πρέπει να ληφθούν κάθε φορά εξαρτάται από όλα τα περιστατικά της κάθε περίπτωσης και δεν πρέπει να υποτιμάται κάποιος κίνδυνος λόγω του ότι η πιθανότητα εκδηλώσεως του κινδύνου είναι μικρή και αυτό δεν απαλλάσσει τον κάτοχο από τη λήψη προστατευτικών μέτρων εφόσον ο κίνδυνος είναι προβλεπτός (βλ. και Σχολική Εφορεία Στροβόλου ανωτέρω). Ως επίσης αναφέρθηκε στην υπόθεση Πολυμέταλ Λτδ, Μεταλλικες Κατασκευές κ.α. v Κωνσταντίνου[16]«το καθήκον για την επίδειξη επιμέλειας για την ασφάλεια του επισκέπτη εξομοιούται προς το κοινό καθήκον επιμέλειας για την ασφάλεια του γείτονα». Στην υπόθεση Indermaur v. Dames [17]λέχθηκε δε ότι όπου υπάρχει μαρτυρία για αμέλεια πρέπει να κριθεί κατά πόσο λήφθηκε εύλογη φροντίδα είτε με προειδοποίηση, φωτισμό, προφύλαξη ή άλλως πως και κατά πόσο υπήρξε συντρέχουσα αμέλεια από την πλευρά του θύματος. Κατοχή του επίδικου εξωτερικού χώρου/ ράμπας και υπερυψωμένου δαπέδου από Εναγόμενη Από το σύνολο της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι ο χώρος έξω από την καφετέρια στην πλαϊνή είσοδο και έξοδο της καφετέριας προς το χώρο στάθμευσης ως φαίνεται στις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 2, 14,15 και 23 είναι κοινόχρηστος χώρος. Στον εξωτερικό αυτό επίδικο χώρο βρίσκεται η ράμπα και η γωνιά «σκαλί» από το οποίο έπεσε η Ενάγουσα. Προφανώς ο κοινόχρηστος αυτός χώρος και η ράμπα/ πέρασμα που οδηγεί στην καφετέρια της πλαϊνής εισόδου της καφετέριας χρησιμοποιείτο από την Εναγόμενη και άλλα πρόσωπα θαμώνες και επισκέπτες της καφετέριας. Από τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή προκύπτει ότι η πλαϊνή εκείνη είσοδος/έξοδος προς και από το χώρο στάθμευσης δεν αποτελούσε την κύρια είσοδο/έξοδο της καφετέριας αλλά οι θαμώνες της καφετέριας μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν αυτήν και ήταν ανοικτή για το κοινό. Συνήθως όσοι στάθμευαν στον παρακείμενο με την είσοδο/έξοδο χώρο στάθμευσης χρησιμοποιούσαν εκείνη την είσοδο/έξοδο. Ως φάνηκε από το σύνολο της μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή στο χώρο στάθμευσης που γειτνιάζει με τον επίδικο εξωτερικό χώρο έχουν καθοριστεί για τους θαμώνες της καφετέριας χώροι στάθμευσης βλ. φωτογραφία του Τεκμηρίου 23. Όπως είναι αναμενόμενο οι θαμώνες για να εισέλθουν/εξέλθουν της καφετέριας θα έπρεπε να περάσουν από τον κοινόχρηστο επίδικο εξωτερικό χώρο γεγονός που γνώριζε η Εναγόμενη. Δεν υπήρχε κάποια απαγορευτική σήμανση. Ο εξωτερικός αυτός χώρος είναι μεταξύ της καφετέριας και του χώρου στάθμευσης. Δηλαδή θα έπρεπε κάποιος να διασχίσει τον κοινόχρηστο εξωτερικό χώρο για να βρεθεί στο χώρο στάθμευσης. Είναι γεγονός λοιπόν ότι η Εναγόμενη μέσω θαμώνων και επισκεπτών αλλά μέσω και αντιπροσώπων αυτής χρησιμοποιούσε αυτό το χώρο. Επισημαίνω δεν απαγόρευσε η Εναγόμενη τη χρήση εκείνης της εισόδου παρόλο που δεν ήταν κύρια είσοδος. Όπως η ίδια η ΜΥ1 ανάφερε μέσω του περάσματος που υπήρχε ενωνόταν η πλαϊνή είσοδος πίσω στο χώρο στάθμευσης με την μπροστινή πλαϊνή είσοδο. Σχετική είναι η φωτογραφία αρ.1 και 8 του Τεκμηρίου 22. Το γεγονός ότι ο εξωτερικός επίδικος χώρος είναι κοινόχρηστος δεν αποκλείει την Εναγόμενη από του να θεωρηθεί κάτοχος ή ένας εκ των κατόχων του επίδικου εξωτερικού χώρου. Πρώτα απ' όλα το χώρο το χρησιμοποιεί η Εναγόμενη μέσω των θαμώνων της. Είναι επίσης παράλογο ο έλεγχος της Εναγόμενης να περιορίζεται μόνο στην είσοδο και έξοδο της καφετέριας. Οι θαμώνες οι οποίοι επισκέπτονταν νόμιμα το χώρο όταν χρησιμοποιούσαν το χώρο στάθμευσης αναπόφευκτα για να εισέλθουν στην καφετέρια μέσω της πλαϊνής εισόδου/εξόδου έπρεπε να περάσουν από τον εξωτερικό κενό επίδικο χώρο αφού εκεί υπήρχε το πέρασμα και η ράμπα. Ο επίδικος εξωτερικός χώρος οδηγούσε κατά κύριο λόγο στην καφετέρια. Η Εναγόμενη σε κάθε περίπτωση είχε γενικό καθήκον επιμέλειας ώστε να μεριμνά όπως οι προσκεκλημένοι και νόμιμοι επισκέπτες της καφετέριας δύνανται να εισέλθουν ή να εξέλθουν με ασφάλεια από την καφετέρια και δη ότι οι θαμώνες και επισκέπτες της δεν κινδυνεύουν από κάποιο κίνδυνο στην προσπάθεια τους να εισέλθουν ή εξέλθουν της καφετέριας από την πλαινή είσοδο που οδηγούσε στο χώρο στάθμευσης. Σαφώς οι θαμώνες και επισκέπτες της είναι πρόσωπα που γειτνιάζουν με αυτήν και πρέπει να τα έχει στη σκέψη της. Ως συνάγεται επίσης από το άρθρο 51

(2)(β) του Κεφ. 148 η ευθύνη κατόχου είναι όχι μόνο επί προσώπου που τελεί νόμιμα εντός της ακίνητης ιδιοκτησίας αλλά και τόσο κοντά σε αυτήν ώστε να επηρεάζεται από την αμέλεια κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, όπως κρίνεται ότι ισχύει στην παρούσα. Εν προκειμένω ο επίδικος εξωτερικός χώρος γειτνιάζει με την καφετέρια σε τέτοιο βαθμό που δε φαίνεται να αποτελεί ξεχωριστό χώρο. Ως επίσης αναφέρω ανωτέρω η Εναγόμενη ήταν πρόσωπο που είχε εξουσία να προσκαλεί ή να επιτρέπει ή να απαγορεύει είσοδο στην καφετέρια στους επισκέπτες της. Υπενθυμίζω τη νομολογία ότι δε χρειάζεται κάποιο πρόσωπο να έχει πλήρη έλεγχο ή αποκλειστική κατοχή κάποιου χώρου ώστε να θεωρηθεί κάτοχος. Είναι αρκετό να έχει κάποιο βαθμό φυσικού ελέγχου. Υπενθυμίζω επίσης ότι κάποιες φορές η Εναγόμενη σύμφωνα με τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή εναποθέτει στον επίδικο εξωτερικό χώρο και δικά της αντικείμενα και εξοπλισμό προσωρινά μεν (βλέπε φωτογραφία του Τεκμηρίου 2 α) αλλά μπορεί να γίνει. Στο σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts (12th edition) σελ. 803 επ. αναφέρθηκε ότι οι κάτοχοι του ίδιου ακινήτου-υποστατικού μπορεί να είναι περισσότεροι και ο καθένας του να έχει καθήκον επιμέλειας έναντι επισκέπτη, ανάλογα με τον βαθμό ελέγχου που έχει. Παρόλα αυτά το καθεστώς του κατόχου εξαρτάται από κάποιο βαθμό πραγματικού φυσικού ελέγχου. Ο έλεγχος όμως δεν χρειάζεται να είναι ούτε αποκλειστικός ούτε απόλυτος-καθολικός. Κάποιος δε που έχει το νόμιμο δικαίωμα να προσκαλεί ή να επιτρέπει σε άλλους να εισέρχονται στο ακίνητο επίσης μπορεί να θεωρηθεί κάτοχος. Μάλιστα για αυτό το σκοπό ο έλεγχος που πρέπει να έχει το πρόσωπο αυτό δεν χρειάζεται να είναι απαραίτητα απόλυτος. Η απάντηση σε κάθε περίπτωση ως προς το ποιος μπορεί να θεωρηθεί κάτοχος εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα κάθε υπόθεσης και ειδικά στη φύση και την έκταση της κατοχής ή του ελέγχου που απολαμβάνει ή ασκεί ο εναγόμενος επί του ακινήτου. Η Εναγόμενη ως φαίνεται με βάση τα όσα αναφέρονται ανωτέρω είχε επαρκή βαθμό ελέγχου του επίδικου χώρου. Όμως το γεγονός ότι πλήρωνε κοινόχρηστα σε ποσοστό 1,8% δεν μπορεί να αποτελέσει ασφαλή βάση για να κριθεί ότι ο βαθμός ελέγχου στον επίδικο εξωτερικό χώρο ήταν σε ποσοστό 1,8%. Ευθύνη Η Ενάγουσα επισκέφθηκε την καφετέρια κατόπιν εξυπακουόμενης πρόσκλησης και συγκατάθεσης της Εναγόμενης για τους σκοπούς της επιχείρησης της, έχοντας και οι δύο πλευρές υλικό συμφέρον. Ως εκ των άνω, για να μπορέσει να χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες που παρείχε αυτό προϋπόθετε απαραίτητα τη χρήση πρωτίστως του εξωτερικού χώρου της καφετέριας τόσο κατά την είσοδο όσο και κατά την έξοδο τους από την καφετέρια, η δε Ενάγουσα εμπίπτει στην έννοια του προσκεκλημένου. Να σημειωθεί ότι ακόμη και αδειούχοι να θεωρούνταν ως έχει νομολογηθεί το καθήκον έναντι «προσκεκλημένου» και «απλού δικαιούχου» είναι ταυτόσημο και έγκειται σε υποχρέωση λήψης λογικών μέτρων ώστε το υποστατικό να είναι ασφαλές από κινδύνους την ύπαρξη των οποίων ο κάτοχος γνωρίζει ή θα όφειλε, ως λογικός άνθρωπος, να γνωρίζει. Επισημαίνω ότι σε κάθε περίπτωση δεν αμφισβητήθηκε ότι πριν το ατύχημα η Ενάγουσα είχε εισέλθει νόμιμα στην καφετέρια ως θαμώνας και νόμιμος επισκέπτης της Εναγόμενης. Βλ. Howard and Wife v Walker and Others ανωτέρω. Σε ότι όμως αφορά την στατική κατάσταση του ακινήτου, το καθήκον επιμέλειας του κατόχου έναντι «απλού δικαιούχου» περιορίζεται σε προειδοποίηση για κρυμμένο ή λανθάνοντα κίνδυνο τον οποίο γνωρίζει ή πρέπει να θεωρηθεί ότι γνωρίζει. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι το «σκαλί» η γωνιά στο υπερυψωμένο σημείο που βρισκόταν είχε κάποιο ελάττωμα ή πρόβλημα που να δημιουργούσε κίνδυνο θέμα λοιπόν που δεν εξετάζεται. Από τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε φαίνεται ότι η Ενάγουσα γνώριζε ότι για να εισέλθει και να εξέλθει της καφετέριας έπρεπε να διασχίσει τον εξωτερικό επίδικο χώρο στον οποίο υπήρχε ως φαίνεται στις φωτογραφίες Τεκμήρια 2,14,15,23 ράμπα και στην μια πλευρά υπερυψωνόταν το έδαφος και σχημάτιζε γωνιά κάτι σαν σκαλί (γωνιά που ισχυρίστηκε ότι έπεσε). Η ύπαρξη της ράμπας και πως κατέληγε αλλά και με βάση το πως φαίνεται στις φωτογραφίες (Τεκμήριο 2, 14) υποδηλώνουν αβίαστα ότι ήταν ευδιάκριτη η υψομετρική διαφορά στο χώρο τουλάχιστον την ημέρα. Παρόλα αυτά στη γωνιά που ισχυρίστηκε ότι κτύπησε η Ενάγουσα το πάτωμα είναι ζωγραφισμένο με κίτρινη φωσφορούχα μπογιά ως φαίνεται στις φωτογραφίες που η ίδια η Ενάγουσα κατάθεσε. Υπήρχε δηλαδή σήμανση στο σημείο που ήταν υπερυψωμένο το έδαφος. Η ύπαρξη όμως της ράμπας από μόνη της και το πέρασμα που ήταν ουσιαστικά ένας διάδρομος κεκλιμένος ως φαίνεται στις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 14,15, 22

(8), 23 αποτελούσε από μόνο του εν πάση περίπτωση «σήμανση» ότι υπάρχει διαφορά στο ύψος του πατώματος. Επίσης στην αρχή της ράμπας πριν δηλαδή να προχωρήσει κάποιος στο χώρο στάθμευσης ως φάνηκε έχει φωσφορούχα ταινία που προφανώς προειδοποιεί για τη ράμπα. Είναι ορθό όμως να αναφερθεί ότι δεν αποδείχθηκε από την Ενάγουσα ότι κατά τη διάρκεια της μέρας το υπερυψωμένο σημείο δημιουργούσε κάποιο κίνδυνο. Σε περίπτωση όμως που αυτό το «σκαλάκι» υπερυψωμένο έδαφος, παρά την ύπαρξη της ράμπας, δεν ήταν ευδιάκριτο το βράδυ σαφώς θα δημιουργούσε προβλεπτό κίνδυνο πτώσης και ενδεχόμενα τραυματισμού κάποιου προσώπου ακριβώς λόγω του ότι σε καθεστώς σκότους ή μη επαρκούς τεχνητού φωτισμού ενδεχομένως να ήταν δύσκολο να διακρίνει κάποιος το υπερυψωμένο δάπεδο. Όσον αφορά το φωτισμό του χώρου επαρκώς ώστε να διακρίνεται το υπερυψωμένο σημείο αρχικά μέσα από τη μαρτυρία της ΜΥ1 προκύπτει ότι στον επίδικο εξωτερικό χώρο υπήρχαν 4 προβολείς και 2 στύλοι. Αρχικά δε διαφαίνεται να παρέλειψε η Εναγόμενη να φωτίσει το χώρο. Η σήμανση και δη η επαρκής σήμανση ενδεχομένως να αποτελεί επαρκή τρόπο προειδοποίησης για το υπερυψωμένου δάπεδο. Ενώπιον του Δικαστηρίου όμως δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία ως προς το πως ήταν κατά τον επίδικο χρόνο ο επίδικος χώρος το βράδυ. Ουσιαστικά οι συνθήκες που επικρατούσαν το βράδυ και γενικά οι συνθήκες πτώσης της Ενάγουσας παρέμειναν άγνωστες στο Δικαστήριο. Υπενθυμίζω ότι η Ενάγουσα αρχικά είχε ισχυριστεί γενικά και αόριστα ότι δεν υπήρχε επαρκής τεχνητός φως χωρίς να παραθέτει λεπτομέρειες ή περιγραφή του φωτισμού που υπήρχε ή πως φωτιζόταν ο χώρος. Στη συνέχεια ανάφερε ότι δεν υπήρχε καθόλου φως ή ότι και να υπήρχαν προβολείς δεν θα ήταν αναμμένοι. Η έλλειψη επαρκούς τεχνητού φωτισμού σαφώς αποτέλεσε τη δικογραφημένη εκδοχή της Ενάγουσας και δη αποτελεί μέρος των γεγονότων για τα οποία η Ενάγουσα έχει το βάρος απόδειξης ώστε να καταδειχθεί εάν η Εναγόμενη πρόβηκε σε κάποια παράλειψη ή εάν παραβίασε το καθήκον της να είναι επιμελής. Απουσία μαρτυρίας ως προς το πως ήταν ο χώρος ή εάν πράγματι δεν υπήρχε επαρκής φωτισμός συνεπάγεται αποτυχία της Ενάγουσας να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας. Υπενθυμίζω ότι ως προέκυψε από τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή στον επίδικο εξωτερικό χώρο εκτός από 2 στύλους πάνω από τον επίδικο χώρο υπήρχαν εντός του επίδικου χώρου και 4 προβολείς στο ύψος του γονάτου. Υπήρχαν δηλαδή στο χώρο σημεία φωτισμού, 4 εκ των οποίων βρίσκονταν στο ύψος του γονάτου προς το πάτωμα. Προφανώς ήταν προβλεπτός ο κίνδυνος πτώσης τη βραδυνή ώρα γι' αυτό και τοποθετήθηκαν προβολείς για να φέγγουν στο έδαφος. Το κατά πόσο όμως ήταν επαρκής ο φωτισμός ή πόσο έφεγγαν δεν είναι εις γνώση του Δικαστηρίου. Η Ενάγουσα δεν απόδειξε τις συνθήκες πρόκλησης του ατυχήματος, το πως ήταν ο χώρος το βράδυ και κατ' επέκταση με τη μαρτυρία που παρουσίασε δεν απέδειξε κατά πόσο η Ενάγουσα παραβίασε το καθήκον επιμέλειας της ώστε να μετατίθεται στην Εναγόμενη το βάρος να αποδείξει ότι τα περιστατικά της υπόθεσης δε δικαιολογούν εύρημα αμέλειας. Κατά συνέπεια δε συμφωνώ με την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Εναγόμενης ότι θα έπρεπε να αποδείξει η Εναγόμενη ότι λειτουργούσαν οι προβολείς κατά τον επίδικο χρόνο. Η Ενάγουσα πρωτίστως δεν απόδειξε πως θα έπρεπε να ήταν ο χώρος το βράδυ και πως τελικά ήταν ώστε να κριθεί εάν η Εναγόμενη πρόβηκε σε κάποια πράξη ή παράλειψη. Ελλείψει απόδειξης ενδεχόμενης παράλειψης της Εναγόμενης κατά συνέπεια δεν μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα περί παραβίασης εκ μέρους της Εναγόμενης του καθήκοντος επιμέλειας της ως καθορίστηκε ανωτέρω. Ως εκ τούτου η απαίτηση οδηγείται σε αποτυχία και η αγωγή υπόκειται σ' απόρριψη. Για σκοπούς πληρότητας έχω προχωρήσει όμως και εξετάσει τι ποσά αποζημιώσεων θα επιδίκαζα υπέρ της Ενάγουσας σε πλήρη ευθύνη. Ειδικές αποζημιώσεις Οι ειδικές αποζημιώσεις συμφωνήθηκαν στο ποσό των € 1394 και αφορούν έξοδα τα οποία επωμίστηκε η Ενάγουσα για θεραπείες, επισκέψεις σε ιατρούς, ακτινογραφίες και φυσιοθεραπείες. Είναι γνωστή η νομολογία ότι οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να αποδεικνύονται με αυστηρότητα. Έχουν κατατεθεί σχετικά τεκμήρια. Ενόψει όμως του γεγονότος ότι έγιναν παραδεκτές κρίνονται αποδεκτές. Γενικές αποζημιώσεις Αναφορικά με τις αξιωμένες γενικές αποζημιώσεις, έχω κατά νου ότι ο σκοπός για τον οποίο επιδικάζονται είναι η δίκαιη αποζημίωση του θύματος για τη ζημιά και τραυματισμούς που έχει υποστεί και συναρτώνται άμεσα με τη σοβαρότητα των τραυμάτων, τον πόνο, την οδύνη, τη δυσχέρεια που προκαλούν τα τραύματα, τη διάρκεια των τραυμάτων και τα κατάλοιπα από τους τραυματισμούς με την όποια μορφή αυτά παίρνουν. Δεν υπάρχει μέτρο, ούτε ζυγαριά, με τα οποία θα μπορούσαμε να μετρήσουμε και να ζυγίσουμε αυτό τούτο τον τραυματισμό και τα όσα πιθανόν να έπονται απ' αυτόν, χωρίς όμως να εναποτίθεται υπέρμετρο βάρος στον αδικοπραγούντα[18]. Έχω επίσης κατά νου ότι το επιδικασθέν ποσό πρέπει να είναι εύλογο,[19] «κοινωνικά αποδεκτό»[20] και να αντανακλά την ευαισθησία για τον ανθρώπινο πόνο που υπέστη το αθώο μέρος[21]. Επίσης, χωρίς όμως να πρόκειται για απόλυτο κανόνα, διαπιστώνεται μια γενικά αυξητική τάση στα ποσά που επιδικάζονται ως γενικές αποζημιώσεις. [22] Η υποτίμηση του χρήματος στην περίοδο που διέρρευσε από τον χρόνο προηγουμένων επιδικασθέντων ποσών, είναι παράγοντας που κατά τον υπολογισμό των αποζημιώσεων θα πρέπει να λαμβάνεται υπ' όψη.[23] Για τον λόγο αυτό, προηγούμενες αποφάσεις δεν αποτελούν δεσμευτικό προηγούμενο με την έννοια του δεδικασμένου αλλά παρέχουν απλή καθοδήγηση στο Δικαστήριο.[24] Για σκοπούς καθοδήγησης ως προς το ύψος των γενικών αποζημιώσεων έχω λάβει υπόψη μου, το ύψος των αποζημιώσεων που επιδικάστηκαν σε περιπτώσεις όπου η φύση και έκταση των τραυματισμών όπως και τα κατάλοιπα των τραυμάτων ήταν αντίστοιχα ή προσομοίαζαν με την παρούσα υπόθεση (βλέπε ενδεικτικά Πέτρου v. Γαλάνη

(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 84, Κωμιάτη v. Πολίτσου και άλλου

(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 226, Θεοδώρου Στέλιος v. Aνδρέα Βασιλείου

(2007)1 Α.Α.Δ. 1192, Αντώνη Νικολάου v Επίσημου Παραλήπτη ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Λούη Αιμιλίου

(2009)1 ΑΑΔ 1339.). Σε κάποιες υποθέσεις υπήρξαν και σοβαρότερα τραύματα αλλά αυτό δεν επηρέασε την κρίση μου ως προς το ύψος των γενικών αποζημιώσεων. Για σκοπούς γενικών αποζημιώσεων λοιπόν λαμβάνω υπόψη τη φύση και τα τραύματα για τα οποία διαγνώστηκε η Ενάγουσα. Λαμβάνω υπόψη μου τα όσα τέθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα, το χρόνο που αναγκάστηκε να απουσιάσει από την εργασία της, ότι αντιμετώπιζε δυσκολίες στο να επιτελέσει την εργασία της στο Ίδρυμα για παιδιά και ενήλικες με αναπηρία. Δεν έχει αποδειχθεί όμως ότι απώλεσε την ικανότητα της για εργασία ούτε ότι απώλεσε χρήματα που θα λάμβανε ως υπερωρίες αφού θα παρακολουθούσε και θα συνόδευε άτομα σε εκδρομές και κατασκηνώσεις πράγμα που δεν μπορούσε μετά το ατύχημα να κάνει. Της προκλήθηκε άγχος και ταλαιπωρία και προβλήματα ύπνου. Λόγω της ακινητοποίησης και δυσκολίας στην κίνηση της δημιουργήθηκαν προβλήματα στις καθημερινές της ασχολίες, δεν μπορούσε να μαγειρέψει, να συνευρεθεί με φίλους, να οδηγήσει, να περιποιηθεί τον εαυτό της, χρειαζόταν βοήθεια στο λούσιμο. Επίσης υποβλήθηκε για κάποιο χρονικό διάστημα σε θεραπείες και υποβλήθηκε και σε φυσιοθεραπείες. Πλέον δεν παρουσιάζει ενοχλήματα παρά μόνο εάν κουρασθεί. Περπατά χωρίς χωλότητα και έχει πλήρη κινητικότητα. Επίσης έλαβα υπόψη μου ότι η Ενάγουσα δεν προτίμησε τη χειρουργική επέμβαση λόγω των κινδύνων που ενδεχομένως θα πρόκυπταν και τη θέση του ιατρού ότι ήταν καλύτερα να ακολουθηθεί συντηρητική θεραπεία. Σήμερα δεν έχει εξεταστεί από ιατρό ώστε να εξηγήσει εάν έχει υποστεί μετατραυματική αρθρίτιδα και εάν τελικά θα χρειαστεί άλλη επέμβαση σήμερα αλλά λαμβάνω υπόψη ότι έγινε πρόγνωση και αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός ότι δεν αναμένεται βελτίωση του άλγους και περιορισμού του δεξιού ώμος. Επίσης λαμβάνω υπόψη ότι κατά διαστήματα έχει ενοχλήσεις αλλά σε γενικές γραμμές έχει επανέλθει στις δραστηριότητες της προ του ατυχήματος. Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω, θα έκρινα ως εύλογο και δίκαιο, το ποσό των € 25.000 ως γενικές αποζημιώσεις επί πλήρους ευθύνης. Υπό το φως όλων των πιο πάνω η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον της Ενάγουσας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Μ-Α Στυλιανού, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Παπαγεωργίου v Λούη Κλάππα (Investments Services) Ltd

(1991)1 A.A.Δ, Dairy King Ltd v Oργανισμού Κυπριακής Γαλακτοκομικής Βιομηχανίας Π.Ε. 272/10 ημερ.21/07/

[2] Φελλά κ.α. v Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Π.Ε. 94/2010 και 158/10 ημερ. 28/09/
[3] Βλ. Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506. [4] Νικολάου ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 841. [5] Ελένη Τσαγγάρη Δημητρίου ν. Ανδριανής Κυριάκου Εγγλέζου κ.ά.

(1997)1 ΑΑΔ 1285). [6] Loizou v Soleas

(1983)1(B) CLR 982, Charalambous v Demetriou Gargour & Co Ltd

(1980)1 CLR 138, Savvides v Georghiou

(1975)1 CLR 140. [7] Βλ.σύγραμμα « Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές» A' έκδοση των κκ Τάκη Ηλιάδη & Νικόλα Σάντη [8] Μαρσέλ κ.α. ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ

(2001), 1(B) Α.Α.Δ 1858. [9]

(1989)1Ε Α.Α.Δ [10]

(2010)1Α Α.Α.Δ. 200 [11] Κυριακίδης v Tenekedzian

(1994)1 ΑΑΔ

[12] Π.Ε. 8/2011 ημερ. 04.03.
[13] Λάζαρος Ππόλος & Υιοι Λτδ ν. Θεοφάνους κ.α.

(1997)1Β Α.Α.Δ. 673. [14]

(1951)2 All E.R. 1. [15] Μιχαήλ ν. Ττουνιά κ.α.

(2005)1Α Α.Α.Δ 19 [16]

(1998)1Α Α.Α.Δ. 393 [17] [1866] L.R. 1 C.P. 274 [18] Χαριλάου ν Νικολάου

(2003)1 Α.Α.Δ. 1460, Fletcher v Autocar Transporters Ltd [1968] 1 All E.R. 726, Constantinou v Salahouris

(1969)1 C.L.R. 416. [19] Βαρβάρα Χρίστου Μιχαήλ ν Φίλιος Συκοπετρίτης Λτδ

(2000)1 Α.Α.Δ. 1049, Κώστας Ιακώβου ν Αλέξανδρος Παπαδάκη κ.α.

(2000)1 Α.Α.Δ. 2079 [20] Paraskevaides (Overseas) Ltd v Christofi

(1982)1 C.L.R. 789 [21] Φοινικαρίδης κ.α. ν Γεωργίου κ.α.

(1991)1 Α.Α.Δ. 475, Παναγή ν Θεοδώρου

(1992)1 Α.Α.Δ. 1303, Μαυροπετρή ν Λουκά

(1995)1 Α.Α.Δ. 66 [22] Παναγή ν Θεοδώρου κ.α.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1303, Κωνσταντίνου ν Ιωάννου

(1993)1 Α.Α.Δ. 669 [23] (βλ.Σύγραμμα Φρίξου Νικολαΐδη 'Αποζημιώσεις για Σωματικές Βλάβες' παρ. 1-21, σελ. 25) [24] Ιακώβου ν Παπαδάκη κ.α

(2000)1Γ Α.Α.Δ 2079) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.