← Κύπρος

Αναφορικά με την εταιρεία UBIZ ENTERPRISES LIMITED, Αρ. Αίτησης: 254/2021, 23/12/2024

Αναφορικά με την εταιρεία UBIZ ENTERPRISES LIMITED, Αρ. Αίτησης: 254/2021, 23/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ-Α ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 254/2021 Αναφορικά με την εταιρεία UBIZ ENTERPRISES LIMITED Και Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο κεφ. 113 ___________________________ Ημερομηνία: 23/12/2024 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κκ Chrysses Demetriades & Co LLC Για Καθ' ής η Αίτηση εταιρεία: κος Α. Αδαμίδης Για Έφορο Εταιρειών: καμία εμφάνιση ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 12/04/2021 ο αιτητής αιτείται μεταξύ άλλων διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να κηρύσσεται η διάλυση της εταιρείας UBIZ ENTERPRISES LIMITED στο εξής «ως η εταιρεία» ως άκυρη. Ζητούνται επίσης διατάγματα επαναφοράς της εταιρείας στην πρότερα κατάσταση. Η αίτηση στηρίζεται κυρίως στο άρθρο 326 του περί εταιρειών νόμου Κεφ. 113 στο εξής «ως ο νόμος». Αίτηση και ένορκη δήλωση Ως προκύπτει από την αίτηση η εταιρεία περί την 21/02/2020 διαλύθηκε κατόπιν εκούσιας εκκαθάρισης και διαγράφηκε από το μητρώο του Εφόρου Εταιρειών. Η υπό κρίση Αίτηση επιδόθηκε στον Έφορο Εταιρειών και στον εκκαθαριστή της εταιρείας κο Αντώνη Κυριάκου (στο εξής «ως ο εκκαθαριστής») ο οποίος υπέβαλε ένσταση εκ μέρους της εταιρείας στην αίτηση περί την 24/06/

  1. Ο Έφορος Εταιρειών δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία. Επιπροσθέτως καταχωρήθηκε τόσο εκ μέρους του αιτητή αλλά και από τον εκκαθαριστή εκ μέρους της εταιρείας συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Εκ μέρους του αιτητή καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση την 16/01/2024 και εκ μέρους της Καθ' ής η Αίτηση εταιρείας καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση την 30/01/
  2. Ο αιτητής ως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση κατά ή περί την 29/06/2011 συνείσφερε στη Σέρβικη εταιρεία Limited Liability Company for Production, Trade and Services Madeira Srb Kragujevac στο εξής ως «η Madeira SRB» α) εγγεγραμμένο κεφάλαιο σε μετρητά ευρώ 1.018,19, β) πληρωθέν κεφάλαιο σε μετρητά ευρώ 1.018,19 γ) εγγεγραμμένο και καταχωρημένο μη χρηματικό κεφάλαιο ευρώ 971.
  3. Συνείσφερε ως αναφέρει κατά 58,6% στο μετοχικό κεφάλαιο της Madeira SRB. Με διάφορες συμφωνίες ημερομηνιών 14/11/2011, 24/11/2011 και 08/12/2011 μεταξύ του αιτητή και της εταιρείας, ο αιτητής μεταβίβασε όλες τις μετοχές που κατείχε στη Madeira SRB στην εταιρεία. Κατάθεσε σχετικά τα Τεκμήρια 3,4,
  4. Ο αιτητής αμφισβητεί την εγκυρότητα των συμφωνιών με ημερομηνία 24/11/2011 και 08/12/2011 διότι ως αναφέρεται αμφισβητεί την εγκυρότητα του πληρεξουσίου εγγράφου που χρησιμοποιήθηκε για την υπογραφή των συμφωνιών εκ μέρους της εταιρείας. Περί την 24/05/2018 ο αιτητής απέστειλε προειδοποιητική επιστολή στην εταιρεία με την οποία την προειδοποιούσε ότι δεν είχε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς τον ίδιο ως πιστωτή της. Κατατέθηκε το Τεκμήριο
  5. Ο αιτητής καταχώρησε σε Σερβικό Επαρχιακό Δικαστήριο αγωγή εναντίον της εταιρείας με αριθμό 19P-1435/2020 μέσω της οποίας ζητά την ακύρωση των συμφωνιών ημερομηνίας 24/11/2011 και 08/12/
  6. Η αγωγή επιδόθηκε στην εταιρεία την 06/06/
  7. Στις 15/07/2020 ο αιτητής ενημερώθηκε ότι η εταιρεία είχε διαγραφεί από το μητρώο του εφόρου εταιρειών στις 21/02/
  8. Ως επίσης αναφέρεται η εταιρεία με συμφωνία ημερομηνίας 15/08/2012 μεταβίβασε τις μετοχές της Madeira SRB σε μια άλλη Κυπριακή εταιρεία την εταιρεία Dasea Services Ltd χωρίς τη συγκατάθεση του αιτητή. Κατατέθηκε το Τεκμήριο
  9. Η εταιρεία Dasea Services Ltd έχει διαλυθεί λόγω εκούσιας εκκαθάρισης. Στο μεταξύ στις 25/08/2020 η Dasea Services Ltd μεταβίβασε τις μετοχές της εταιρείας Madeira SRB στην εταιρεία Grand BGA EU Ltd. O αιτητής δεν έλαβε οποιοδήποτε αντάλλαγμα για τη μεταβίβαση των μετοχών που κατείχε στην εταιρεία Madeira SRB στην εταιρεία. Με τη διαγραφή της εταιρείας ο αιτητής δε μπορεί να συνεχίσει τη δικαστική διαδικασία εναντίον της εταιρείας και δεν μπορεί ν' ανακτήσει την περιουσία του. Οι μετοχές είχαν αξία ευρώ 975.000,
  10. Ο αιτητής θεωρεί ότι είναι πιστωτής της εταιρείας. Ένσταση και ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση Η Καθ' ής η Αίτηση εγείρει 13 λόγους ένστασης οι οποίοι συνοψίζονται ως ακολούθως: α) Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, δε παρουσιάζονται σοβαρείς ή επαρκείς λόγοι που να δικαιολογούν το αιτητικό β) Ο αιτητής δε νομιμοποιείται στην έκδοση διατάγματος για ακύρωση διάλυσης εταιρείας καθότι δεν είναι πιστωτής της εταιρείας ούτε είναι πρόσωπο ενδιαφερόμενο γ) Το νομικό υπόβαθρο της αίτησης είναι λανθασμένο δ) Η αίτηση είναι άνευ αντικειμένου και καταχρηστική. Ο αιτητής προχώρησε στην καταχώρηση της αγωγής στη Σερβία με σκοπό να δοθεί η εντύπωση ότι είναι δυνητικός πιστωτής. Δεν έχει παρέλθει ο χρόνος της ισχυριζόμενης αποπληρωμής σύμφωνα με τις συμφωνίες ημερομηνιών 14/11/2011, 24/11/2011 και 08/12/
  11. ε) Ο αιτητής δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και δεν αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα. Κατηγορήθηκε στη Σερβία ότι στις 22/01/2018 πλαστογράφησε έγγραφο με το οποίο διόριζε τον εαυτό του ως το νόμιμο αντιπρόσωπο της εταιρείας Dasea Services Ltd. Καταχωρήθηκε εναντίον του αιτητή κατηγορητήριο. στ) Το πληρεξούσιο έγγραφο (τεκμήριο 6 της αίτησης) που χρησιμοποιήθηκε για την υπογραφή των συμφωνιών ημερομηνιών 14/11/2011, 24/11/2011 και 08/12/2011 είναι έγκυρο και πιστοποιήθηκε έγκυρα. Δε γίνεται λόγος κατά πως το Δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει κατά πόσο το πληρεξούσιο έγγραφο είναι έγκυρο ή όχι. ζ) Δε δικαιολογείται η καθυστέρηση στην καταχώρηση της αγωγής στη Σερβία 9 χρόνια μετά. Τα κίνητρα του δεν είνα γνήσια. η) Δε θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στον αιτητή αφού εάν εξασφαλίσει απόφαση στο Δικαστήριο στη Σερβία μπορεί να επανέλθει με αίτηση για επαναφορά της εταιρείας ως πιστωτής. θ) Κατά το χρόνο της εκκαθάρισης δε διεξήγαγε εργασίες ούτε είχε οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία. Δεν έγινε διανομή κατά τη διάρκεια εκκαθάρισης. ι) Η απαίτηση του αιτητή για ανάκτηση των μετοχών της Madeira SRB είναι αδικαιολόγητη καθότι η εταιρεία δεν κατέχει τις μετοχές. κ) Η απόφαση για εκούσια εκκαθάριση της εταιρείας λήφθηκε την 28/08/2019 ενώ η αγωγή στη Σερβία καταχωρήθηκε το έτος
  12. Μέσω της ένορκης δήλωσης υιοθετούνται οι λόγοι της Ένστασης. Επιπλέον καταχωρήθηκαν ως Τεκμήριο 1 κατηγορητήριο εναντίον του αιτητή με βάση τα όσα διαλαμβάνονται στο σημείο ε ανωτέρω, ως Τεκμήριο 2 απόφαση απόσυρσης του κατηγορητηρίου, ως Τεκμήριο 3 επισυνάφθηκε αντίγραφο κατηγορητηρίου το οποίο καταχωρήθηκε εναντίον του αιτητή για πλαστογραφία με ημερομηνία 08/04/
  13. Ως Τεκμήριο 4 κατατέθηκε αντίγραφο της αγωγής εναντίον της εταιρείας που εκκρεμεί στο Σερβικό Επαρχιακό Δικαστήριο. Ως αναφέρει ο ενόρκως δηλών μέσω της εν λόγω αγωγής δεν αμφισβητείται το εν λόγω πληρεξούσιο έγγραφο το οποίο ανάφερε ο αιτητής ότι δεν είναι έγκυρο, αλλά η αγωγή εκείνη κινήθηκε στη βάση του ισχυρισμού ότι η τιμή αγοράς των μετοχών δεν είναι ως αναφέρεται επαρκώς στις συμφωνίες. Εισηγείται μεταξύ άλλων ότι ο αιτητής δεν είπε την αλήθεια. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 16/01/2024 Η εν λόγω συμπληρωματική ένορκη δήλωση καταχωρήθηκε εκ μέρους του αιτητή. Ο ενόρκως δηλών εξηγεί τι έγινε με τις ποινικές υποθέσεις εναντίον του αιτητή. Ως υποστηρίχθηκε οι ποινικές υποθέσεις εναντίον του είναι άσχετες με την υπό κρίση υπόθεση. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του αιτητή ότι το πληρεξούσιο έγγραφο που εξουσιοδοτεί το Jegdic Μarjan (τεκμήριο 6 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση) είναι άκυρο αναφέρεται ότι στις 29/12/2020 είχε καταχωρηθεί ιδιωτική ποινική υπόθεση από τον αιτητή εναντίον και του Marjan Jegdic για διάφορα ποινικά αδικήματα μεταξύ άλλων και για την εγκυρότητα του πληρεξουσίου εγγράφου (τεκμηρίου 6) που σχετίζεται με τις επίδικες συμφωνίες. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 η ποινική υπόθεση. Η εγκυρότητα του πληρεξουσίου εγγράφου είναι ένας πρόσθετος ισχυρισμός σύμφωνα με τον αιτητή που θα παρουσιαστεί κατά την ακρόαση της Σερβικής αγωγής. Γι' αυτό το λόγο αναφέρθηκε εξ αρχής ότι η σερβική αγωγή αφορούσε και την εγκυρότητα του πληρεξουσίου εγγράφου μεταξύ άλλων. Σε κάθε περίπτωση ως αναφέρει η σερβική αγωγή εναντίον της εταιρείας δεν μπορεί να προχωρήσει αν δεν κηρυχθεί άκυρη η εκκαθάριση της εταιρείας. Ως αναφέρεται εάν θεωρηθούν οι συμφωνίες άκυρες θα καταστεί εκ νέου ιδιοκτήτης του μη χρηματικού κεφαλαίου σαν να μην είχαν συναφθεί οι συμφωνίες. Η σερβική αγωγή καταχωρήθηκε το έτος 2018 με αριθμό 15P-3336/
  14. Στη συνέχεια κατά την ακροαματική διαδικασία o αριθμός της αγωγής τροποποιήθηκε σε 19P-1435/
  15. Κατάθεσε σχετικά τα Τεκμήρια 2 και
  16. Κατά τη θέση του αιτητή η αγωγή προηγήθηκε της εκούσιας εκκαθάρισης. Αναφέρεται επιπροσθέτως ότι ο αιτητής στις 07/12/2021 υπέβαλε αίτημα στο σερβικό Δικαστήριο για αναστολή της διαδικασίας εν αναμονή της ολοκλήρωσης της παρούσας διαδικασίας ως προκύπτει από το Τεκμήριο
  17. Αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα δε θα μπορέσει να συνεχιστεί η σερβική αγωγή. Κατατέθηκε σχετικά το Τεκμήριο
  18. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 30/01/2024 Η εν λόγω συμπληρωματική ένορκη δήλωση καταχωρήθηκε από τον εκκαθαριστή της εταιρείας. Ο εκκκαθαριστής ισχυρίζεται ότι ο αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Ισχυρίζεται επίσης ότι σκοπίμως δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο την ύπαρξη ποινικών υποθέσεων εναντίον του ειδικά τις κατηγορίες που αντιμετώπισε για πλαστογραφία εγγράφου μέσω του οποίου διόριζε τον εαυτό του ως νόμιμο αντιπρόσωπο της εταιρείας Dasea Services Ltd. Ως ο ίδιος ο Αιτητής ισχυρίζεται η εταιρεία UBIZ μεταβίβασε στην εν λόγω εταιρεία περί την 15/08/2022 τις μετοχές που κατείχε στη Madeira SRB. Αναφορικά με τα Τεκμήρια 2-5 που επισυνάφθηκαν μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 16/01/2024 ο εκκαθαριστής ισχυρίζεται ότι πρόκειται γα τυποποιημένα έγγραφα μη έγκυρα καθότι πουθενά δε φαίνεται η επίσημη σφραγίδα του Δικαστηρίου. Ακρόαση Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης διεξάχθηκε με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων. Ουδείς εκ των ενόρκων δηλούντων αντεξετάστηκε. Οι συνήγοροι των διαδίκων επιπροσθέτως εφοδίασαν το Δικαστήριο με γραπτά κείμενα αγορέυσεων. Αναφορά στις θέσεις και επιχειρήματα θα γίνει όταν και εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο. Νομική Πτυχή Οδηγός για την εξέταση της αίτησης είναι το άρθρο 326 του νόμου το οποίο παραθέτω αυτούσιο: 326.-

(1)Όταν εταιρεία έχει διαλυθεί, το Δικαστήριο δύναται οποτεδήποτε μέσα σε δύο έτη από την ημερομηνία της διάλυσης, με αίτηση που γίνεται για το σκοπό αυτό από τον εκκαθαριστή της εταιρείας ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που φαίνεται στο Δικαστήριο ότι ενδιαφέρεται, να εκδώσει διάταγμα, με τέτοιους όρους όπως το Δικαστήριο θεωρεί πρέπον, που να κηρύττει τη διάλυση ότι ήταν άκυρη, και τότε δύναται να γίνουν τέτοιες διαδικασίες που θα μπορούσαν να γίνουν αν η εταιρεία δεν είχε διαλυθεί.
(2)Αποτελεί καθήκον του προσώπου με την αίτηση του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα, μέσα σε επτά ημέρες μετά την έκδοση του διατάγματος, ή τέτοιου περαιτέρω χρόνου που το Δικαστήριο δύναται να επιτρέψει, να παραδώσει στον έφορο εταιρειών για εγγραφή αντίγραφο του διατάγματος, και αν το πρόσωπο εκείνο παραλείψει να το κάνει ευθύνεται στην πληρωμή προστίμου που δεν θα υπερβαίνει τις είκοσι πέντε λίρες για κάθε ημέρα που συνεχίζεται η παράλειψη. Ως προκύπτει αίτηση δύναται να υποβληθεί εντός περιόδου 2 ετών από την ημερομηνία της διάλυσης και το πρόσωπο το οποίο υποβάλλει την αίτηση εκτός του εκκαθαριστή θα πρέπει να αποδεικνύει το ενδιαφέρον του, και δη το συμφέρον στην προώθηση της αίτησης. Ως αναφέρεται στο σύγραμμα Δρ. Ανδρέα Π. Ποιητή "H Εκκαθάριση Εταιρειών", 2η έκδοση, σελ. 405 παρά το ότι στο Νόμο αναγράφεται ότι τέτοιο διάταγμα εκδίδεται εντός δύο ετών από την ημέρα της διάλυσης, το διάταγμα δύναται να εκδοθεί και μετά την πάροδο της ρηθείσης διετούς περιόδου εφόσον η αίτηση καταχωρήθηκε πριν λήξει η διετία. Η έκδοση διατάγματος σαφώς υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Εάν το Δικαστήριο αποφασίσει να εκδώσει κάποιο διάταγμα δύναται να επιβάλει τέτοιους όρους θα θεωρήσει πρέπον. Στην απόφαση Re Oakleague Ltd
(1995)2BCLC 624 λέχθηκαν τα ακόλουθα τα οποία είναι σχετικά ως προς τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου: «As often occurs in cases of this sort the restoration of the company to the register may do it some good or it may not. The attitude of the Companies Court is that provided the application for restoration falls within the general legislative purpose, the company will be restored, and whether the restoration does anyone any good or not is a matter to be decided by another tribunal in the future». Το Δικαστήριο σαφώς θα εξετάσει εάν η αίτηση εμπίπτει στο σκοπό του νόμου και δη εάν αφορά κάποιο θεμιτό σκοπό. To Δικαστήριο θα ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια με γνώμονα το συμφέρον της δικαιοσύνης εξισορροπώντας τα συμφέροντα από τη μια πλευρά του αιτητή και από την άλλη τα συμφέροντα προσώπων που δυνατόν να θιγούν σε περίπτωση έκδοσης διαταγής για ακύρωση της διάλυσης. Στο σύγγραμμα Pennington's Company Law, Fourth edition, 1979 στη στις σελ. 786, 787 κάτω από τον τίτλο Revocation of dissolution αναφέρονται τα ακόλουθα: «If a company has been dissolved in the normal way at the conclusion of its winding up, or by the Registrar of Companies striking its name off the register, the court may, on the application of the liquidator or any interested person within two years of the dissolution, make an order on such terms as it thinks fit declaring the dissolution void, and thereupon such proceedings may be taken as might have been taken if the company had not been dissolved. A person is interested for the purpose of making an application for the revival of the company only if he would have some claim against its assets if they were revested in it. An application cannot therefore be made by the solicitor or agent of such a claimant, or by a person who has no interest capable of quantification in money terms». (υπογράμμιση δική μου) Επίσης είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι, όπως αναφέρεται στο πιο πάνω σύγγραμμα «Η Εκκαθάριση Εταιρειών» στη σελ. 406, το διάταγμα για ακύρωση της διάλυσης δύναται να εκδοθεί αν υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία τα οποία ανήκαν στην εταιρεία ή θα μπορούσαν να ανακτηθούν από τον εκκαθαριστή και ο Αιτητής έχει απαίτηση να ικανοποιηθεί από αυτά τα περιουσιακά στοιχεία. Στην απόφαση Stanhope Pension Trust Ltd v Registrar of Companies and another (Re Forte's Manufacturing Limited)
(1994)B.C.C. 84 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα ως προς το σκοπό του άρθρου 651 του Companies Act 1986 (πανομοιότυπο με το άρθρο 326 του Νόμου): «What are the purposes of s, 651? In Re Servers of the Blind League [1960] 1 WLR 564, Pennycuick J said (at p.565): Generally speaking, the purpose of an order under section 651 is to enable distribution to be made of an asset which belonged to the company before dissolution but which, for some reason, was overlooked and has vested in the Crown as bona vacantia. But the section can also be used to enable a new or increased claim to be made by a creditor. For example, in recent years, particularly since the section was amended in 1989, it has become fairly common for dissolutions to be declared void to enable a former employee of the company to make a claim for personal injury (for example, negligence in allowing him to contract an insidious industrial disease) which was not or could not have been made at the time of the company's liquidation. The purpose of such applications is to obtain a judgment against the company which can be enforced against its insurer under the Third Parties (Rights Against Insurers) Act
  1. This Act provides that a right to indemnity under a contract of insurance vests in the claimant on the date of the winding up and does not become an asset in the liquidation. The applicant will therefore not have to prove as a creditor. He will need to revive the company only to obtain the judgment which establishes the company's right to indemnity: Bradley v Eagle Star Insurance Co Ltd [1989] AC
  2. I think it would therefore be nowadays more accurate to say that ordinarily the purposes of s. 651 are either to enable the liquidator to distribute an overlooked asset or a creditor to make a claim which he has not previously made. » υπογράμμιση δική μου. Ως προκύπτει στο σκοπό του νόμου εμπίπτει μεταξύ άλλων η δυνατότητα σε τρίτο πρόσωπο/πιστωτή να προωθήσει κάποια απαίτηση (που να μην είναι βεβαίως σκιώδης ως εξηγείται κατωτέρω) εναντίον της διαλυθείσας εταιρείας. Στην απόφαση Stanhope ανωτέρω δόθηκε η δυνατότητα υποβολής αίτησης από κάποιο ενδιαφερόμενο πρόσωπο ακόμη και για απαίτηση που δεν είχε υποβάλει προηγουμένως. Aπό μελέτη όμως της αγγλικής νομολογίας επί του θέματος διαπιστώνω ότι υπήρξαν και περιπτώσεις όπου έγινε αίτηση επιτυχώς με την οποία ζητείτο η ακύρωση της διάλυσης για να μπορέσει να προχωρήσει η απαίτηση κάποιου πιστωτή η οποία μπορεί και να προϋπήρχε της εκκαθάρισης και να είχε ήδη υποβληθεί η απαίτηση προηγουμένως. Σχετική προς τούτο είναι η απόφαση στην υπόθεση Morris v Harris
(1927)AC 252 AC όπου οι νομικές διαδικασίες εναντίον της εκεί εναγόμενης εταιρείας είχαν εγερθεί πριν τη διάλυση της. Επίσης στην υπόθεση Re Mixhurst Ltd
(1993)B.C.C. 748 οι αιτητές είχαν καταχωρήσει αγωγές εναντίον της εταιρείας τον Ιούλιο και Σεπτέμβριο 1992 αλλά μετά διαπίστωσαν ότι η εταιρεία είχε διαλυθεί από τον Ιούνιο 1992 μετά από εκούσια εκκαθάριση που ξεκίνησε το έτος 1990. Στην εν λόγω υπόθεση η αίτηση είχε υποβληθεί εντός της περιόδου των 2 ετών από την ημερομηνία της διάλυσης από κάποιο δυνητικό πιστωτή όπου η απαίτηση του με βάση το υλικό που είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν κάτι περισσότερο από σκιώδης. Στη συγκεκριμένη υπόθεση το Δικαστήριο χωρίς δυσκολία προχώρησε στην έκδοση διατάγματος ακριβώς για να μη στερηθεί ο εκεί αιτητής τη δυνατότητα να προωθήσει την απαίτηση του εναντίον της διαλυθείσας εταιρείας. Είναι σημαντικό να λεχθεί ότι ως έχει νομολογηθεί για να επιτύχει η αίτηση θα πρέπει να υποδείξει το ενδιαφερόμενο πρόσωπο το συμφέρον του. Κάποιος «δυνητικός» πιστωτής δεν απαιτείται να αποδείξει την απαίτηση του αλλά να καταδείξει ότι η απαίτηση του είναι κάτι παραπάνω από «σκιώδης» βλ. Re Wood and Martin (Bricklaying Contractors) Ltd
(1971)1 WLR 293. Στην απόφαση Re Mixhurst Ltd ανωτέρω αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ότι δεν υπήρξε δυσκολία στο να εκδοθεί διάταγμα. Η αίτηση είχε υποβληθεί εντός της περιόδου των δύο ετών από μελλοντικό πιστωτή και από το υλικό που είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μετά βεβαιότητας δεν επρόκειτο για σκιώδης απαίτηση. Σχετική είναι και η απόφαση Re Wood and Martin (Bricklaying Contractors) Ltd
(1971)1 WLR
  1. Στην απόφαση In Morris v. Harris, ανωτέρω καθορίζονται οι συνέπειες από την έκδοση διατάγματος ακύρωσης της διάλυσης: «The company is restored to life as from the moment of dissolution but, continuing a convenient metaphor, it remains buried, unconscious, asleep and powerless until the order is made which declares the dissolution to have been void. Then, and only then, is the company restored to activity. » Στην απόφαση Re Wood and Martin (Bricklaying Contractors) Ltd ανωτέρω αναφορικά με το ενδιαφέρον κάποιου προσώπου να αιτηθεί την ακύρωση της διάλυσης αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «It follows that an order under s. 651 may enable the company to meet a liability which would otherwise remain unpaid. This seems to me to be a sufficient ground for exercising the discretion and I would do so». Το πρώτο θέμα που θα με απασχολήσει είναι κατά πόσο η υπό κρίση αίτηση έχει καταχωρηθεί εντός δύο ετών από τη διάλυση της εταιρείας. Ως έχει αναφερθεί και δεν έχει αμφισβητηθεί η εταιρεία διαλύθηκε κατόπιν εκούσιας εκκαθάρισης την 21/02/
  2. Η απόφαση για εκούσια εκκαθάριση λήφθηκε στις 28/08/
  3. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε την 21/04/
  4. Είναι προφανές ότι η αίτηση καταχωρήθηκε εντός της διετίας που προβλέπει ο νόμος από τη διάλυση της. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο ο αιτητής εμπίπτει στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα που δύνανται να αποταθούν στο Δικαστήριο και να αιτηθούν ακύρωση διάλυσης. Καταρχάς επισημαίνω ότι δεν αμφισβητείται ότι ο αιτητής υπόγραψε με την εταιρεία τις συμφωνίες που περιλαμβάνονται στα Τεκμήρια 3, 4, και 5 και ότι εκ μέρους της εταιρείας υπόγραψε κάποιος Marjan Jegdic δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου ημερομηνίας 21/09/2011 (πληρεξούσιο έγγραφο τεκμήριο 6 ένορκη δήλωση ημερομηνίας 12/04/2021). Με τις εν λόγω συμφωνίες φαίνεται να μεταβίβασε ο αιτητής στην εταιρεία σε διάφορες ημερομηνίες μετοχές που κατείχε στην εταιρεία Madeira SRB. Δεν αμφισβητείται ότι οι εν λόγω μετοχές αποτέλεσαν περιουσιακό στοιχείο της εταιρείας και ότι η εταιρεία περί το έτος 2012 τις μεταβίβασε αρχικά σε άλλη εταιρεία. Παρόλο που η πλευρά της Καθ' ής η Αίτηση εταιρεία αμφισβήτησε τη γνησιότητα των Τεκμηρίων 2,3,4 και 5 που καταχώρησε ο Αιτητής με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 16/01/2024 εν τούτοις δεν αμφισβήτησε ότι ο αιτητής καταχώρησε αγωγή σε Δικαστήριο στη Σερβία εναντίον της Καθ' ής η Αίτηση εταιρείας μέσω της οποίας αιτείται την ακύρωση των συμφωνιών ημερομηνιών 24/11/2011 και 08/12/2011 με πρόθεση να αμφισβητήσει επιπλέον τις συμφωνίες ημερομηνίας 14/11/2011, 15/08/2012 και 25/08/
  5. Επισημαίνω ότι ο εκκαθαριστής μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση κατάθεσε ως Τεκμήριο 4 αντίγραφο της αγωγής που καταχώρησε ο αιτητής στη Σερβία. Eίναι δηλαδή παραδεκτή η ύπαρξη της αγωγής εναντίον της εταιρείας. Δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί ότι ο αιτητής περί την 24/05/2018 απέστειλε προειδοποιητική επιστολή στην Καθ' ής η Αίτηση εταιρεία με την οποία την προειδοποίησε ότι δεν είχε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς αυτόν. Η απαίτηση του ως προκύπτει ήταν γνωστή στην Καθ' ής η Αίτηση εταιρεία. Το Δικαστήριο στα πλαίσια εξέτασης του αιτήματος για ακύρωση της διάλυσης δε θα εξετάσει εάν θα επιτύχει η απαίτηση του αιτητή στη Σερβία ή εάν είναι βάσιμοι οι ισχυρισμοί που εγείρει μέσω της αγωγής. Αυτό που θα εξετάσει είναι εάν με βάση τα όσα τέθηκαν η απαίτηση είναι κάτι περισσότερο από σκιώδης ώστε να κριθεί στη συνέχεια ότι η αίτηση του είναι σύμφωνη με το σκοπό του Νόμου. Εκ πρώτης όψεως με βάση το Τεκμήριο 4 της ένορκης δήλωσης του εκκαθαριστή ημερομηνίας 24/06/2021 φαίνεται ότι ο αιτητής αξιώνει από Δικαστήριο στη Σερβία την ακύρωση 2 εκ των συμφωνιών μεταβίβασης των μετοχών με τον ισχυρισμό ότι είναι άκυρες αξιώνοντας επιστροφή των μετοχών. Διαζευκτικά αξιώνει μέσω της εν λόγω αγωγής την καταβολή του ποσού της αξίας τους. Το Τεκμήριο 4 που κατατέθηκε εκ μέρους της Καθ' ής η Αίτηση προσομοιάζει με το Τεκμήριο 2 που κατατέθηκε μέσω της ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 16/01/2024 εκ μέρους του Αιτητή. Είναι οξύμωρο να ισχυρίζεται η Καθ' ής η Αίτηση ότι τα δικαστικά έγγραφα που επισυνάπτει ο αιτητής μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ότι δεν είναι γνήσια γιατί δε φαίνεται η σφραγίδα του Δικαστηρίου αλλά παράλληλα αποδέχεται την ύπαρξη της αγωγής και δη του δικαστικού εγγράφου της ίδιας της αγωγής. Στα δικαστικά έγγραφα φαίνεται να υπάρχει μια επιστολή/αίτημα του αιτητή, βεβαίωση και μια δικαστική απόφαση. Δεν μπορώ να κρίνω ούτε να αποφανθώ επί της γνησιότητας των εγγράφων όμως αφ' ής στιγμής είναι παραδεκτή η ύπαρξη της αγωγής δεν έχω λόγο να αμφιβάλλω ως προς το περιεχόμενο της. Στην αγωγή πράγματι δε γίνεται αναφορά στο ότι το πληρεξούσιο έγγραφο (Τεκμήριο 6 ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 12/04/2021) το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την υπογραφή των συμφωνιών (που ισχυρίζεται ο αιτητής ότι είναι άκυρες) είναι άκυρο και μη δεσμευτικό όμως, με βάση τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου μπορώ με ασφάλεια να πω ότι ο αιτητής με την αγωγή του αξιώνει σε κάθε περίπτωση την ακύρωση των συμφωνιών ημερομηνίας 21/11/2011 και 08/12/2011 για τους λόγους που αναφέρονται στο δικόγραφο του επιτρέποντας μου παράλληλα να πω ότι ως φαίνεται ο σκοπός για τον οποίο ο αιτητής επιθυμεί την ακύρωση της διάλυσης δεν είναι άλλος από την προώθηση μιας αγωγής η οποία εκκρεμεί εδώ και κάποια χρόνια. Ο σκοπός που ζητείται η ακύρωση της διάλυσης είναι για να προωθηθεί η απαίτηση εναντίον της Καθ' ής η Αίτηση εταιρείας αφενός και αφετέρου το αντικείμενο της αγωγής στρέφεται εναντίον της εγκυρότητας των συμφωνιών μεταβίβασης των μετοχών οι οποίες μετοχές αποτέλεσαν περιουσιακό στοιχείο της Καθ' ής η Αίτηση εταιρείας. Ο σκοπός λοιπόν προώθησης της υπό κρίση αίτησης είναι θεμιτός. Επισημαίνω ότι ο αιτητής ισχυρίστηκε ότι ένας λόγος που είναι άκυρες οι συμφωνίες είναι επειδή το πληρεξούσιο έγγραφο είναι άκυρο αλλά ως φαίνεται τις αξιώσεις του για ακύρωση των συμφωνιών στηρίζει και σε άλλους λόγους. Η Καθ' ής η Αίτηση εταιρεία επίσης ισχυρίζεται ότι όφειλε να αναφέρει ο αιτητής την αμφισβήτηση του επί του πληρεξουσίου εγγράφου εξ' αρχής, γιατί αυτό κατά τη θέση της είναι καθοριστικής σημασίας για την επαναφορά της εταιρείας. Αποτελεί ισχυρισμό ότι δεν παρείχε ο αιτητής εξήγηση ως προς τους λόγους που πρόκειται να τεθεί υπό αμφισβήτηση το πληρεξούσιο έγγραφο ενώπιον του Σερβικού Δικαστηρίου. Δε λησμονώ τις πιο πάνω θέσεις αλλά αυτό που εξετάζεται είναι το κατά πόσο η απαίτηση του αιτητή ως έχει παρουσιαστεί επιτρέπει στο Δικαστήριο να κρίνει ότι δεν είναι απλώς σκιώδης. Επισημαίνω ότι έχουν επισυναφθεί ως Τεκμήρια στην αίτηση οι συμφωνίες στις οποίες στηρίζεται η απαίτηση. Εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι η απαίτηση δεν είναι απλώς σκιώδης. Σε κάθε περίπτωση φαίνεται ότι η αγωγή αφορά περιουσιακά στοιχεία που ανήκαν στην Καθ' ής η Αίτηση εταιρεία μέσω της οποίας αξιώνεται η ακύρωση των συμφωνιών με τις οποίες απόκτησε αυτά τα περιουσιακά στοιχεία η Καθ' ής η Αίτηση. Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα του Δρ. Ποιητή «Εκκαθαρίσεις Εταιρειών» σελ. 406 γενικώς εκδίδεται διάταγμα αν υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία που ανήκαν στην εταιρεία ή θα μπορούσαν να ανακτηθούν. Διαζευκτικά μέσω της αγωγής ο αιτητής αιτείται να του καταβληθεί αποζημίωση. Εάν δηλαδή αποδείξει τις απαιτήσεις του στο Σερβικό Δικαστήριο θα είναι πιστωτής της εταιρείας. Ως αναγράφεται στο σύγγραμμα του Δρ. Ποιητή «Εκκαθαρίσεις Εταιρειών» ανωτέρω σελ. 44 ως «Πιστωτής της εταιρείας είναι, εν πρώτοις, εκείνος ο οποίος, κατόπιν άμεσης σχέσης μαζί της, που προκύπτει από δικαιοπραξία, δικαιούται να εισπράξει από αυτήν οποιονδήποτε ποσό.» Εκ πρώτης όψεως εάν επιτύχει η αγωγή θα καταστεί ο αιτητής πιστωτής της εταιρείας. Κατά συνέπεια μπορεί να λεχθεί ότι ο αιτητής θεωρείται ως δυνητικός πιστωτής της Καθ' ής η Αίτηση εταιρείας. Σε κάθε περίπτωση κρίνω ότι έχει αποδειχθεί ότι είναι ενδιαφερόμενο πρόσωπο ώστε να μπορεί να αιτηθεί την ακύρωση της διάλυσης. Στο σημείο αυτό αναφέρω ότι ξενίζει το Δικαστήριο το γεγονός ότι δεν αναφέρθηκε εξ' αρχής η διαδικασία που ακολουθείται στα Σερβικά Δικαστήρια και την πορεία που ακολουθεί μια αγωγή όμως αφ ής στιγμής ο ίδιος ο εκκαθαριστής αποδέχθηκε την ύπαρξη της αγωγής δεν έχω λόγο ως αναφέρω ανωτέρω να αμφισβητήσω αυτήν ούτε και τα έγγραφα που επισυνάφθηκαν με τον ισχυρισμό ότι αποτελούν δικαστικά έγγραφα. Αναλώθηκε μεγάλος μέρος της μαρτυρίας στο ότι ο αιτητής κατηγορήθηκε στη Σερβία για πλαστογραφία. Το γεγονός ότι κατηγορήθηκε για ποινικά αδικήματα στη Σερβία είναι παραδεκτό. Πράγματι δεν το ανάφερε ο αιτητής αλλά δεν έχω αντιληφθεί τη σχετικότητα με την παρούσα διαδικασία. Δεν αποτελεί προυπόθεση για την εξέταση της αίτησης. Σε κάθε περίπτωση εάν οι κατηγορίες για πλαστογραφία αφορούν τα επίδικα ζητήματα της αγωγής σαφώς είναι θέματα που θα εξεταστούν από το Δικαστήριο που θα εξετάσει την ουσία της αγωγής στη Σερβία. Επαναλαμβάνω ότι αρκεί για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας να καταδειχθεί ότι η απαίτηση δεν είναι σκιώδης όχι να αποδειχθεί το δικαίωμα. Παρόλο που αναλώθηκε στη μαρτυρία του ο εκκαθαριστής ως προς το τι συνεπάγεται η συμπεριφορά του αιτητή ο οποίος δεν αποκάλυψε τις ποινικές υποθέσεις και κατηγορίες εναντίον του και και το πόσο σοβαρά είναι τα αδικήματα, ως ήδη προαναφέρθηκε αυτά τα θέματα δεν εξετάζονται από το παρόν Δικαστήριο και δη στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας. Το Δικαστήριο δε θα κρίνει μέσω της παρούσας ούτε εάν το πληρεξούσιο είναι έγκυρο. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι η πλευρά της Καθ' ής η Αίτηση εταιρείας ή κάποιο πρόσωπο συνδεδεμένο μ' αυτήν δεν παρουσίασε τη ζημιά που ενδέχεται να υποστεί από την έκδοση διατάγματος. Αντιθέτως ο αιτητής ως ανάφερε θέση που δεν αντικρούστηκε εάν δεν εκδοθεί διάταγμα δε θα μπορέσει να συνεχίσει την αγωγή εναντίον της Καθ' ής η Αίτηση στη Σερβία. Επιπροσθέτως είναι σημαντικό να λεχθεί ότι σε περίπτωση ακύρωση της διάλυσης της Καθ' ής η Αίτηση εταιρείας απλώς θα επιτραπεί στον αιτητή να προωθήσει την απαίτηση του. Αν δεν καταφέρει να αποδείξει τις απαιτήσεις του στο Σερβικό Δικαστήριο ουδένα άλλο όφελος δε θα του προσφέρει η ακύρωση της διάλυσης της εταιρείας. Ως αναφέρθηκε στην απόφαση Oakleague ανωτέρω «the company would be restored and wheather the restoration did anyone any good or not was a matter to be decided by another tribunal in the future». Εν προκειμένω κρίθηκε ότι η αίτηση βρίσκεται εντός του νόμιμου σκοπού. Η αγωγή επιδόθηκε ως είναι παραδεκτό μετά τη λήψη απόφασης για εκούσια εκκαθάριση και μετά τη διάλυση της εταιρείας γεγονός που πληροφορήθηκε ο αιτητής κατά το στάδιο της διάλυσης της. Υπενθυμίζω ότι η εταιρεία σε κάθε περίπτωση γνώριζε για τις απαιτήσεις του αιτητή από το έτος 2018 όταν της αποστάλθηκε επιστολή με τις απαιτήσεις του. Η εταιρεία γνώριζε ότι ο αιτητής ανάμενε από την εταιρεία να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της από τις συμφωνίες ημερομηνίας 24/11/2011 και 08/12/
  6. Θα ήταν άδικο υπό τας περιστάσεις ειδικότερα λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι δεν έχει προβληθεί εκ μέρους της εταιρείας ισχυρισμός για πρόκληση οποιαδήποτε ζημιάς ή κατά πόσο παραβλάπτονται τα δικαιώματα της ή άλλου προσώπου να μην ακυρωθεί η διάλυση ώστε να δοθεί η ευκαιρία στον αιτητή να προωθήσει την απαίτηση του. Κατά συνέπεια οι λόγοι ένστασης που έχουν τεθεί δεν μπορεί να επιτύχουν. Τέλος παρατηρώ ότι η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων και στο άρθρο 327 του Νόμου για επαναφορά της εταιρείας. Πολύ ορθά αναφέρει ο συνήγορος του αιτητή στη σελίδα 14 της γραπτής αγόρευσης ότι η συγκεκριμένη πρόνοια του Νόμου αφορά τη διαγραφή εταιρείας όχι μετά από εκούσια εκκαθάριση αλλά όταν η εταιρεία δε διεξάγει εργασία ή δε λειτουργεί ή συνεπεία παράλειψης καταχώρησης στον έφορο οποιουδήποτε εγγράφου που απαιτείται από το Νόμο όπως ετήσιες εκθέσεις. Εν προκειμένω η διαγραφή επήλθε μετά από διάλυση της. Εφαρμογή εν προκειμένω τυγχάνει μόνο το άρθρο 326 του Νόμου. Κατά συνέπεια δεν υπήρχε άλλη διαδικασία που θα μπορούσε να ακολουθήσει ο αιτητής ώστε να μπορούσε να προωθήσει την απαίτηση του εναντίον της Καθ' ής η Αίτηση εταιρείας. Υπό το φως των πιο πάνω εγκρίνεται η αίτηση. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο κηρύσσεται ως άκυρη η διάλυση της εταιρείας UBIZ ENTERPRISES LIMITED. Ο αιτητής να συμμορφωθεί με τις πρόνοιες του άρθρου 326
(2)του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και δη να παραδώσει στον Έφορο Εταιρειών και Διανοητικής Ιδιοκτησίας εντός 25 ημερών από σήμερα για εγγραφή αντίγραφο του παρόντος διατάγματος. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του αιτητή και εναντίον της Καθ' ής η Αίτηση εταιρείας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ)............. Μ-Α Στυλιανού, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.