← Κύπρος

S.G. YIANNAKOU CONTRUCTIONS LTD ν. ΠΑΝΤΕΛΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2575/16, 16/10/2024

S.G. YIANNAKOU CONTRUCTIONS LTD ν. ΠΑΝΤΕΛΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2575/16, 16/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2575/16 Μεταξύ: S.G. YIANNAKOU CONTRUCTIONS LTD Εναγόντων / εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενων -και- ΠΑΝΤΕΛΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Εναγόμενου / εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα Ημερομηνία: 16 Οκτωβρίου 2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Δ. Παυλίδης Για Εναγόμενο: κ. Χατζηευτυχίου μαζί με την κα Μ. Κωνσταντίνου ΑΠΟΦΑΣΗ Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

  1. Με την παρούσα αγωγή τους οι Ενάγοντες αξιώνουν ποσό ύψους €5000, πλέον €700 ως Φ.Π.Α. «ως υπόλοιπο χρέους δυνάμει συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων και/ή δυνάμει παροχής υπηρεσιών και/ή δυνάμει εκτελεσθείσας εργασίας και/ή δυνάμει τιμολογίου και/ή δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού», πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα.[1]
  2. Προβάλλουν δια της Έκθεσης Απαιτήσεως τους ότι οι ίδιοι ασχολούνται με την διεξαγωγή οικοδομικών εργασιών. Ισχυρίζονται ότι τον Απρίλιο του έτους 2013 συμφώνησαν με τον Εναγόμενο να προβούν σε διάφορες οικοδομικές εργασίες στην κατοικία του για το συμφωνηθέν ποσό των €8000 πλέον 5% ΦΠΑ («το Τιμολόγιο») αφού του παραχωρήθηκε και σχετική αναλυτική προσφορά. Στα πλαίσια αυτά οι Ενάγοντες εξέδωσαν σχετικό τιμολόγιο έναντι του οποίου ο Εναγόμενος κατέβαλε στους Ενάγοντες το ποσό των €
  3. Απέμεινε συνεπώς προς αποπληρωμή το ποσό των €5000 πλέον το ανάλογο Φ.Π.Α. επί του ποσού των €8000 (€400), ήτοι σύνολο €
  4. Επιπρόσθετα ισχυρίζονται ότι, κατόπιν οδηγιών του Εναγόμενου, εκτέλεσαν κάποιες επιπρόσθετες εργασίες για το συμφωνηθέν ποσό των €
  5. Από το πιο πάνω ποσό απέμεινε προς αποπληρωμή το ποσό που αναλογεί στο 5% του Φ.Π.Α., ήτοι, το ποσό των €300, ενώ το υπόλοιπο ποσό, ξοφλήθηκε. Συνεπώς, οι Ενάγοντες αξιώνουν από τον Εναγόμενο το συνολικό ποσό των €
  7. Ο Εναγόμενος με την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση του του προέβαλε προδικαστικά ότι η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί καθώς κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν ήταν εταιρεία εγγεγραμμένη στο Συμβούλιο Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών και/ή δεν ήταν κάτοχος έγκυρης άδειας. Συνεχίζει ότι ο ίδιος είναι πρόσφυγας και διέμενε σε συγκεκριμένη οδό στην Επαρχία Λευκωσίας. Η Πολεοδομική Αρχή του παραχώρησε κατοικία σε μία άλλη οδό με δυνατότητα προσθήκης τρίτου δωματίου. Για την επέκταση αυτή συμφώνησε προφορικά με τους Ενάγοντας κατά ή περί τον Απρίλιο του έτους 2015, να προβούν σε συγκεκριμένες εργασίες. Ήταν όρος της συμφωνίας ότι τα υλικά θα πληρώνονταν από τους Ενάγοντες. Η δε συμφωνηθείσα αξία των εργασιών ήταν ύψους €14,
  8. Προς τούτο εκδόθηκε συγκεκριμένο τιμολόγιο με ημερομηνία έκδοσης 30.5.2015 και όχι την 30.4.2013, ως αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης, για το ποσό των €8,
  9. Έναντι του πιο πάνω ποσού, καταβλήθηκε το ποσό των €
  10. Το εν λόγω τιμολόγιο παραδόθηκε στην Πολεοδομική Αρχή από την οποία έλαβε εκ των υστέρων την πρώτη δόση ύψους €4000, ενώ το υπόλοιπο θα αποπληρωνόταν με το πέρας των εργασιών. Οι Ενάγοντες ξεκίνησαν εργασίες τον Μάιο του έτους 2015 και εργάστηκαν μέχρι τον Ιούνιο του 2015, περίοδο κατά την οποία κατασκεύασαν μόνο τον σκελετό και τοποθέτησαν και μερικές γυψοσανίδες. Στις 8.7.2015, ο Εναγόμενος πλήρωσε στους Ενάγοντες το ποσό των €3,050 και κατά ή περί τις 21.10.2015, το ποσό των €
  11. Κατά ή περί τον Ιούνιο του έτους 2015, ο Εναγόμενος κατέβαλε στους Ενάγοντες διάφορα άλλα ποσά τα οποία συγκεκριμενοποιούνται και συμπονούνται σε ύψος €3,
  12. Κατόπιν, οι Ενάγοντες εγκατέλειψαν τις εργασίες που εκτελούσαν στο υποστατικό με αποτέλεσμα ο Εναγόμενος να προσλάβει άλλον εργολάβο για την αποπεράτωση των εργασιών. Ισχυρίζεται πρόσθετα ότι ο ίδιος κατέβαλε την αξία των υλικών, τα οποία και καθόρισε, η συνολική αξία των οποίων ανερχόταν σε €3.388,02, το οποίο ανταπαιτεί έναντι του Ενάγοντα. Τούτο διότι, ως αναφέρει, η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία ήταν όπως το κόστος των υλικών το επωμιστούν οι Ενάγοντες. Ανταπαιτεί πρόσθετα το ποσό των €2000 το οποίο, ως ισχυρίζεται, αποτελεί το κόστος ανάθεσης σε άλλον εργολάβο για την αποπεράτωση των εργασιών.
  13. Με την Απάντηση στην Υπεράσπιση και την Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση τους οι Ενάγοντες προβάλλουν ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο οι ίδιοι ήταν εγγεγραμμένοι στο Συμβούλιο Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών. Αναφέρονται σε συγκεκριμένες εργασίες τις οποίες τα μέρη συμφώνησαν να εκτελεστούν από τους Ενάγοντες, αρνούνται τη θέση του Εναγόμενου ότι συμφωνήθηκε ότι τα υλικά θα πληρώνονταν από τους ιδίους, αναφέρονται στο περιεχόμενο των επιπρόσθετων εργασιών προβάλλοντας πρόσθετα ότι το μέγιστο των ποσών που καταβλήθηκε από τον Εναγόμενο, αφορά τις έξτρα εργασίες αυτές. Ισχυρίζονται πρόσθετα ότι ουδέποτε υπήρξε προφορική συμφωνία για αλουμίνια ενώ ολοκλήρωσαν κάθε εργασία που τους ανατέθηκε από τον Εναγόμενο. ΙΙ. ΣΥΝΟΨΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
  14. Για τους Ενάγοντες κατέθεσε η κα Κατερίνα Γιαννακού (ΜΕ1), γραμματέας και μέτοχος των Εναγόντων. Η ΜΕ1 κατέθεσε γραπτή δήλωση, η οποία κατατέθηκε ως Έγγραφο Α και κατέθεσε τα Τεκμήρια 1 μέχρι
  15. Για τον Εναγόμενο κατέθεσε ο ίδιος (ΜΥ1), καταθέτοντας γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Β καθώς και τα Τεκμήρια 5 μέχρι
  16. Για τον Εναγόμενο κατέθεσε και ο κ. Νίκος Νικολάου, ο οποίος εργάστηκε στην κατοικία του Εναγόμενου, ο οποίος κατέθεσε γραπτή δήλωση (Έγγραφο Γ) και το Τεκμήριο
  18. Η ΜΕ1 κατά την κυρίως εξέταση της επανέλαβε τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγόντων στην Έκθεση Απαίτησης τους. Ως Τεκμήριο 1 κατέθεσε το Τιμολόγιο, ως Τεκμήριο 2 κατέθεσε αποδείξεις ημερ. 8.7.15 και 21.10.15 επεξηγώντας ότι η πρώτη αφορά απόδειξη πληρωμής έναντι επιπρόσθετων εργασιών και η δεύτερη αφορά απόδειξη πληρωμής του ποσού των €3000 έναντι του Τιμολογίου. Ως Τεκμήριο 3 κατέθεσε έγγραφο με τίτλο «Δελτίο Επιπρόσθετων Εργασιών» και ημερομηνία 19.10.2015 επεξηγώντας ότι αφορά τις επιπρόσθετες εργασίες που εκτέλεσαν οι Ενάγοντες στην κατοικία του Εναγόμενου. Ως Τεκμήριο 4 κατέθεσε, ως εξήγησε, αντίγραφο της ετήσιας άδειας εργολήπτη αναφορικά με το έτος 2015, δυνάμει του περί Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών 29(Ι) του
  20. Αντεξεταζόμενη δεν ήταν σε θέση να παράσχει λεπτομέρειες αναφορικά με τις οικοδομικές εργασίες που εκτέλεσαν οι Ενάγοντες, αναφέροντας μόνο ότι αυτές είχαν ολοκληρωθεί πριν από τις 30.4.2015 ενώ κατόπιν εξέφρασε αβεβαιότητα για το πότε ολοκληρώθηκαν. Ανέφερε ότι το Τεκμήριο 3 ετοιμάστηκε από την ίδια και ερωτηθείσα αναφορικά με τις πληρωμές ημερ. 8.7.15 και 5.8.15 όπου αναγράφεται η λέξη "cash" απάντησε ότι δεν είχε εκδοθεί σχετικό τιμολόγιο, ενώ σε σχέση με την δεύτερη πληρωμή δεν είχε εκδοθεί χωριστή απόδειξη, προβάλλοντας ότι οι χειρόγραφες αναφορές επί του εν λόγω τεκμηρίου αποτελούν απόδειξη. Ερωτηθείσα δε για ποιον λόγο εκδόθηκε το Τεκμήριο 1 απάντησε ότι εκδόθηκε για να βοηθήσει τον Εναγόμενο να εισπράξει τα χρήματα από την επιχορήγηση που δικαιούτο από τον Πολεοδομική Αρχή. Ανέφερε ότι ήταν ο Εναγόμενος που όφειλε να καταβάλλει τα ποσά των υλικών για την όλη συμφωνία, προβάλλοντας ότι ουδέν ποσό οφείλεται προς τον Εναγόμενο.
  21. Ο ΜΥ1, Εναγόμενος, στα πλαίσια της γραπτής του δήλωσης επίσης επανέλαβε τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του. Ως Τεκμήριο 5 κατέθεσε αντίγραφο του τιμολογίου στο οποίο αναφέρεται στην παρ. 9 της Έκθεσης Απαίτησης του. Ως Τεκμήριο 6 κατέθεσε έμβασμα από το Γενικό Λογιστήριο της Δημοκρατίας από το οποίο προκύπτει ότι ο ίδιος έλαβε από την Πολεοδομική Αρχή το ποσό των €
  22. Πρόσθεσε ότι το ποσό αυτό το παρέδωσε στους Ενάγοντες. Ως Τεκμήριο 7 και 7Β κατέθεσε τις πρωτότυπες αποδείξεις που περιλαμβάνονται επί του Τεκμήριου 2 και ως Τεκμήριο 8 έμβασμα της δεύτερης δόσης που έλαβε από την Πολεοδομική Αρχή, ύψους €
  23. Ως Δέσμη Εγγράφων 9 κατέθεσε δέσμη τιμολογίων που εκδόθηκαν από την εταιρεία Σοφοκλής Κυπριανού Λτδ αναφορικά με την αγορά υλικών την αξία των οποίων ανταπαιτεί και ως Τεκμήριο 10 απόδειξη πληρωμής ύψους €2000 προς τον εργολάβο ο οποίος, κατά τον ισχυρισμό του, ολοκλήρωσε τις εργασίες τις οποίες οι Ενάγοντες δεν είχαν ολοκληρώσει.
  24. Αντεξεταζόμενος αναφέρθηκε στο περιεχόμενο των εργασιών που συμφώνησαν οι διάδικοι όπως εκτελεσθούν, επαναλαμβάνοντας τη θέση του ότι το συμφωνηθέν τίμημα για τις εν λόγω εργασίες ανερχόταν στο συνολικό ποσό των €14.000, πλέον το ποσό των €500 ως αναφέρεται στην παρ. 10 της δήλωσης του. Ακολούθως αναφέρθηκε στις πληρωμές στις οποίες διενήργησε, προβάλλοντας πρόσθετα ότι είχε εκπονηθεί σχέδιο από πολιτικό μηχανικό το οποίο υπεβλήθη στην αρμόδια πολεοδομική αρχή, το κόστος του οποίου περιλαμβανόταν στην συμφωνηθείσα τιμή. Αναφέρθηκε στις συμφωνηθείσες εργασίες προβάλλοντας και το ότι δεν είχαν γίνει οποιεσδήποτε επιπρόσθετες εργασίες. Προέβαλε πρόσθετα τη θέση ότι έναντι του Τιμολογίου καταβλήθηκε το ποσό των €4950 από τον ίδιο και ακολούθως καταβλήθηκε το ποσό των €4000, ποσό το οποίο έλαβε από την Πολεοδομία.
  25. Ο ΜΥ2, στα πλαίσια της δήλωσης του ανέφερε ότι ο Εναγόμενος τον κάλεσε τον Δεκέμβριο του έτους 2015 να διεκπεραιώσει ορισμένες εργασίες στην κατοικία του. Με την ολοκλήρωση των εργασιών του κατέβαλε το ποσό των €1300 και προς τούτο εξέδωσε σχετική απόδειξη με ημερομηνία 15.12.15, αντίγραφο της οποίας κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  26. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι όταν μετέβηκε στην κατοικία του Εναγόμενου το σπίτι δεν ήταν «τελειωμένο». ΙΙΙ. ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ / ΜΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
  27. Από τις έγγραφες προτάσεις και από το σύνολο της μαρτυρίας προκύπτουν ως κοινώς αποδεκτά ή μη αμφισβητούμενα γεγονότα τα εξής: Το έτος 2015 μεταξύ των μερών συνήφθη προφορική συμφωνία για εκτέλεση κάποιων οικοδομικών εργασιών επί της κατοικίας του Εναγόμενου. Στα πλαίσια αυτά εκδόθηκε το Τιμολόγιο για το ποσό των €8000 πλέον €400 ΦΠΑ. Ο Εναγόμενος κατέβαλε στους Ενάγοντες το ποσό των €3050 στις 8.7.15 και το ποσό των €3000 στις 21.10.
  28. Ο Εναγόμενος έλαβε από την Πολεοδομική Αρχή το ποσό των €
  29. Οι Ενάγοντες το έτος 2015 διατηρούσαν ετήσια άδεια εργολήπτη δυνάμει του Νόμου Περί Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών 29

(1)του
  1. Συνεπώς, προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. ΙV. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
  2. Στα πλαίσια του πρωταρχικού καθήκοντος του παρόντος Δικαστηρίου για αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίας, παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεταν και διεξήλθα με προσοχή την ενώπιον μου μαρτυρία στην πλήρη της έκταση χωρίς να περιορίζομαι στα όσα παρέθεσα συνοπτικώς πιο πάνω. Η ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης επέτρεψε στο Δικαστήριο να παρακολουθήσει την αμεσότητα με την οποία οι μάρτυρες απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τις αντιδράσεις τους, τον τρόπο αφήγησης της εκδοχής τους και γενικά την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωσαν και την όλη στάση τους από το εδώλιο του μάρτυρα.[2] Έλαβα υπόψιν μου τα πιο πάνω χωρίς να αποδίδω υπέρμετρη βαρύτητα στα ως άνω εξωτερικά γνωρίσματα των μαρτύρων, έχοντας κατά νουν ότι ένας αναξιόπιστος μάρτυρας συμβαίνει να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα.[3] Συναφώς, έλαβα υπόψιν μου επιπλέον την λογικοφάνεια της εκδοχής τους, την ύπαρξη ή έλλειψη υπερβολών η ουσιωδών αντιφάσεων[4] ή οποιουδήποτε προσωπικού συμφέροντος τους. Το Δικαστήριο έχει επίσης υπόψιν του ότι αντιφάσεις που εντοπίζονται στη μαρτυρία για να καθιστούν αναξιόπιστο ένα μάρτυρα, πρέπει να είναι ουσιαστικής μορφής, δηλαδή, να πλήττουν ουσιωδώς την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή να φανερώνουν τη διάθεση του να ψευσθεί και να μολύνουν τη μαρτυρία στο βαθμό που να καθίσταται επικίνδυνη η αποδοχή της από το δικαστήριο.[5] Λαμβάνω επίσης υπόψιν μου ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά,[6] αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές[7] και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων.[8] Στα πλαίσια αυτά το Δικαστήριο έχει υπόψιν του ότι το πρωταρχικό έργο του Δικαστηρίου στην αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίας είναι διακριτό από την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων στη βάση του βάρους και επιπέδου απόδειξης. (α) Αξιολόγηση Μαρτυρίας ΜΕ1
  3. Η ΜΕ1 από το εδώλιο του μάρτυρα επιδείκνυε νευρικότητα και ανασφάλεια με την ουσία των θέσεων της να αφήνουν σωρεία ερωτηματικών ως προς τη λογική και τον ειρμό των δικών της ισχυρισμών, σε σχέση με τα οποία δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί με την ελάχιστη βεβαιότητα. Για παράδειγμα, δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί ως προς το περιεχόμενο των οικοδομικών εργασιών που εκτελέσθηκαν από τους Ενάγοντες σε σχέση με τις οποίες εκδόθηκε το Τιμολόγιο (Τεκμήριο 1), ούτε ήταν σε θέση να τοποθετηθεί αναφορικά με το κατά πόσο οι εργασίες που καταγράφονται επί του Τεκμηρίου 3 είχαν εξοφληθεί. Παράλληλα δεν γνώριζε για ποιον λόγο δεν είχε εκδοθεί σχετική απόδειξη για μέρος των ποσών που καταγράφεται επί του Τεκμηρίου 3 ότι λήφθηκε, ούτε και το κατά πόσο η επίδικη συμφωνία ήταν προφορική.
  4. Επιπρόσθετα, κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης της διεφάνη ότι η ίδια αντιμετώπισε την γραπτή της δήλωση ως ανεξάρτητη επίρρωση των όσων η ίδια εκεί ανέφερε, εφ' όσον η ίδια δια ζώσης δεν ήταν σε θέση να παρουσιάσει κατάλληλη μαρτυρία. Ειδικότερα, ενώ κατά την κυρίως εξέταση της ανέφερε στην παρ. 4 ότι «οι Ενάγοντες ετοίμασαν αναλυτική προσφορά για την εν λόγω εργασία κατά ή περί της 30.4.13 για το συνολικό ποσόν των €8000 πλέον 5% Φ.Π.Α.» αντεξεταζόμενη κατά πόσο πράγματι ετοιμάστηκε μια τέτοια προσφορά απάντησε, με παραπομπή στην δική της γραπτή δήλωση, «για να το γράφει εδώ, θα ετοίμασα, δεν θυμάμαι πριν τόσα χρόνια, πάντα ετοιμάζουμε προσφορές (.) πρέπει να δόθηκε για να υπάρχει εδώ, δεν θυμάμαι, τί να σας πω; Εμένα δεν μου ζητήθηκε να φέρω copy της προσφοράς.»[9] Παρά την πιο πάνω θέση της δεν επιχείρησε να καταθέσει οποιαδήποτε τέτοια προσφορά παρά και την βεβαιότητα δια της οποίας εκφράστηκε στη γραπτή της δήλωση, ότι, «οι ενάγοντες ετοίμασαν αναλυτική προσφορά για την εν λόγω εργασία»[10] Σε άλλο σημείο, παραπέμποντας στη δήλωση της ανέφερε «ετοίμασα αναλυτική προσφορά στις 30/04/13 λέει, το συνολικό ποσό, σωστό, για να το γράφουμε εκεί, σωστό, σημαίνει εμιλήσαμε και ήβραμε το» και ερωτηθείσα από το Δικαστήριο από πού διαβάζει απάντησε «από αυτό το πράγμα που μου δώσατε, γραπτή δήλωση.» Ερωτηθείσα μάλιστα πώς η ίδια γνωρίζει ότι οι εργασίες ολοκληρώθηκαν παρέπεμψε στην δική της δήλωση αναφέροντας ότι «διότι ο πελάτης αυτός, όπως γράφει εδώ, έλεγξε το τιμολόγιο που το εξεδώσαμε, συμφώνησε με αυτό και το υπέγραψε, άρα έγιναν οι εργασίες τούτες.»[11] Η πιο πάνω στάση της επιμαρτυρεί, κατ' ελάχιστον, ότι τα όσα κατέγραψε επί της γραπτής της δήλωσης δεν ήταν αποκλειστικά προϊόν των όσων η ίδια ήταν σε θέση να καταθέσει. Η διαπίστωση μου αυτή από μόνη της κλονίζει την αξιοπιστία των όσων κατέθεσε στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της σε τέτοιο βαθμό που το Δικαστήριο να μην δύναται να αποδεχθεί τις εκεί θέσεις της.
  5. Αντεξεταζόμενη σε σχέση με τις εκτελεσθείσες εργασίες, παρέπεμψε σε κάποια πρακτική των Εναγόντων αναφορικά με την ύπαρξη κάποιας χωριστής λίστας που διατηρείται προς τούτο, χωρίς όμως να επιχειρεί να παραχωρεί οιαδήποτε τέτοια λίστα αναφορικά με την υπό κρίση περίπτωση. Επί του σημείου, παρουσιάζεται και μεταβολή στις θέσεις της ως προς το χρόνο ολοκλήρωσης των επίδικων εργασιών. Ενώ ανέφερε αρχικά ότι οι εργασίες ολοκληρώθηκαν πριν από την έκδοση του Τεκμηρίου 1 σε άλλο σημείο της αντεξέτασης της ανέφερε ότι δεν θυμόταν πότε ολοκληρώθηκαν.[12]
  6. Η δε έγγραφη μαρτυρία που παρουσίασε δεν τείνει να ενισχύσει το αξιόπιστο των ισχυρισμών της επί της γραπτής της δήλωσης. Το Τεκμήριο 1 αποτελεί ένα τιμολόγιο,[13] το οποίο, ως είναι κοινώς αποδεκτό, είχαν εκδώσει οι Ενάγοντες αναφορικά με την εκτέλεση των επίδικων εργασιών. Πέραν τούτου, το περιεχόμενο του δεν δύναται να ενισχύσει τη θέση της περί εκπλήρωσης της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας από τους Ενάγοντες. Εκεί δεν αναγράφονται ποιες ήταν οι εργασίες αυτές ούτε και η ίδια παρουσίασε οιαδήποτε μαρτυρία ως προς το περιεχόμενο των εργασιών που είτε συμφωνήθηκαν είτε εκτελέσθηκαν.
  7. Σε σχέση με το Τεκμήριο 3 παρατηρείται ότι αυτό δεν υπογράφεται από τον Εναγόμενο. Ως εκεί καταγράφεται εφόσον αυτό υπογραφεί, αποτελεί δεσμευτική συμφωνία. Η ίδια η ΜΕ1, ως προανέφερα, δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί με σαφήνεια ή ειρμό επί του περιεχομένου του. Μάλιστα ερωτηθείσα αναφορικά με τις εργασίες που διεξήγαγε ο δεύτερος εργολάβος δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί περιοριζόμενη στο να προβάλει ότι ο Εναγόμενος ανέφερε στον σύζυγο της ότι ήταν ευχαριστημένος. Των πιο πάνω δοθέντων, δεν δύναμαι να αποδώσω οιαδήποτε αποδεικτική αξία επί το Τεκμηρίου
  9. Υπό το φως όλων των πιο πάνω η μαρτυρία της ΜΕ1 δεν αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο επί του οποίου το Δικαστήριο δύναται ευλόγως να βασισθεί για εξαγωγή οιωνδήποτε ασφαλών συμπερασμάτων. Συνεπώς, πέραν των γεγονότων που αποτέλεσαν κοινό έδαφος (βλ. παρ. 11 πιο πάνω) δεν δύναμαι να αποδεχτώ και δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία της. (β) Αξιολόγηση Μαρτυρίας ΜΥ1
  10. Ούτε και ο ΜΥ1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Από το εδώλιο του μάρτυρα παρουσίαζε ανασφάλεια και νευρικότητα, καταφεύγοντας συνεχώς σε επεξηγήσεις οι οποίες στερούντο πειστικότητας αλλά και λογικής, κατά τρόπο που να καταδεικνύεται ότι ο ίδιος δεν προσήλθε στο Δικαστήριο να πει την αλήθεια.
  11. Σε ό,τι αφορά τη θέση του ότι ο ίδιος κατέβαλε στους Ενάγοντες το ποσό των €4000 το οποίο έλαβε από την Πολεοδομική Αρχή, μια τέτοια θέση δεν δικογραφείται και συναφώς δεν δύναται να ληφθεί υπόψιν. Τα ποσά τα οποία δικογραφούνται ως καταβληθέντα προς εξόφληση αποτελούνται από (α) το ποσό των €4950 (βλ. παρ. 10 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης), (β) το ποσό των €3050 την 8.7.2015 και των €3000 την 21.10.2015 (βλ. παρ. 13 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης), (γ) το ποσό των €500 για τον σιδερά (βλ παρ. 14 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης) και (δ) το ποσό των €3000 που καταβλήθηκε, σύμφωνα με τη θέση του, τον Δεκέμβριο του έτους 2015 (βλ. παρ. 15 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης) ήτοι, σύνολο, €14.
  12. Όφειλε ο Εναγόμενος να περιλάβει στο δικόγραφο του και την καταβολή του πιο πάνω ποσού, ως ουσιώδες γεγονός, στα πλαίσια απόδειξης της υπεράσπισης του περί εξόφλησης.
  13. Ανεξαρτήτως όμως της πιο πάνω διαπίστωσης μου, σημειώνω πρόσθετα ότι η πιο πάνω θέση του στερείται οιασδήποτε πειστικότητας ή αξιοπιστίας. Τούτο διότι, εάν το ποσό των €4000 προστεθεί στο πιο πάνω σύνολο των €14,500, ποσό το οποίο ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι κατέβαλε στους Ενάγοντες, το άθροισμα υπερβαίνει το συνολικό ποσό της συμφωνηθείσας αμοιβής για την εκτέλεση των επίδικων εργασιών, ήτοι, ως ο ίδιος ισχυρίστηκε, το ποσό των €14,000 (βλ. παρ. 7 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης). Ο ίδιος προώθησε μια τέτοια θέση άνευ οιασδήποτε εύλογης επεξήγησης και ενώ ο ίδιος ισχυρίστηκε μάλιστα ότι οι Ενάγοντες εγκατέλειψαν το έργο στο μέσο της εκτέλεσης των επίδικων εργασιών, γεγονός που οδήγησε στα ισχυριζόμενα γεγονότα επί των οποίων βασίζει την ανταπαίτησή του. Εύλογα συνεπώς εγείρεται το ερώτημα, για ποιον λόγο, όχι μόνο εξόφλησε πλήρως τους Ενάγοντες, ενώ οι ίδιοι, κατά τη θέση του, δεν ολοκλήρωσαν τις συμφωνηθείσες εργασίες αλλά πρόσθετα, τους κατέβαλε και επιπρόσθετα ποσά. Ερωτηθείς από τον κ. Παυλίδη κατά πόσο κατέβαλε ποσό πέραν από αυτό που συμφώνησε με τους Ενάγοντες κατέφυγε και περιορίστηκε στην εξής απάντηση: «μπορεί και να του έδωσα».[14] Αντεξεταζόμενος εκτενώς επί τούτου απάντησε ότι «δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό»[15] ενώ δεν ήταν σε θέση να παράσχει περαιτέρω επεξηγήσεις.[16] Κατόπιν απέδωσε την πιο πάνω εξέλιξη σε ανθρώπινο λάθος.
  14. Τα πιο πάνω κατά την κρίση μου αποκαλύπτουν ότι ο ΜΥ1 δεν προσήλθε στο Δικαστήριο να προβάλει τα πραγματικά γεγονότα. Η πιο πάνω θέση του δεν δύναται να αποδοθεί σε σύγχυση του μάρτυρα, ως οι συνήγοροι του επιχειρηματολόγησαν στις γραπτές τους αγορεύσεις, αλλά σε καταφανή του προσπάθεια να προβάλει μια εκδοχή γεγονότων η οποία στερείται αντικειμενικού ερείσματος επί γεγονότων. Τούτο προκύπτει και από το γεγονός ότι ο ίδιος ήταν κατ' επανάληψη που προέβαλε την πιο πάνω θέση με επιμονή και βεβαιότητα,[17] αποδίδοντας στους Ενάγοντες και την παράλειψη έκδοσης σχετικών αποδείξεων.
  15. Αναφορικά με τη θέση του ότι έναντι του Τιμολογίου κατέβαλε το ποσό των €4950, παρέπεμψε στο Τεκμήριο 5 προβάλλοντας ότι «το γεγονός αυτό σημειώθηκε επί του Τιμολογίου».[18] Επεξήγησε σε κάποιο σημείο ότι οι εκεί σημειώσεις αποτελούν σημειώσεις της ΜΕ1, πλην όμως το Τεκμήριο 5 δεν της τέθηκε κατά την αντεξέταση της ιδίας, ώστε να δύναται να τοποθετηθεί αναλόγως (βλ. Frederickou Schools Co Ltd a.o. v. Acuac Inc.
(2002)1 ΑΑΔ 1527, Adidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383, 384 και Philippou General Bonded Warehouse Ltd ν. Κώστα Νικολαΐδη
(2006)1 Α.Α.Δ. 1057).
  1. Ανεξαρτήτως τούτου, ούτε και το περιεχόμενο των όσων καταγράφονται επί του Τεκμηρίου 5 δύναται να οδηγήσει σε ασφαλές συμπέρασμα δια το ότι οι Ενάγοντες αποδέχθηκαν ότι έναντι του τιμολογίου καταβλήθηκε το ποσό των €4950 και ακολούθως το ποσό των €
  2. Ακόμα δε και με βάση τις δικές του θέσεις επί του Τεκμηρίου 5, η ημερομηνία που αναγράφεται επί της εν λόγω σημείωσης, ήτοι η 2η Ιουνίου 2015 είναι προγενέστερη της ημερομηνίας που, σύμφωνα με το Τεκμήριο 6, έλαβε το ποσό των €4000 από τον Πολεοδομική Αρχή. Συναφώς, επ' ουδενί η αναφορά σε €4000 επί του Τεκμηρίου 5 δύναται να θεωρηθεί ότι αποτελεί ένδειξη δια το ότι ο ίδιος κατέβαλε το εν λόγω ποσό στους Ενάγοντες, με βάση τους δικούς του και μόνο ισχυρισμούς.
  3. Έλλειψη πειστικότητας παρουσιάζεται και στη θέση του περί παράβασης της συμφωνίας από πλευράς των Εναγόντων οι οποίοι, ως ανέφερε, δεν είχαν ολοκληρώσει τις συμφωνηθείσες εργασίες. Τούτο με δεδομένο το ότι, ως ο ίδιος ισχυρίζεται, προχώρησε στην εξόφληση της συμφωνηθείσας αμοιβής, κατά το χρόνο που ως ο ίδιος ανέφερε, οι Ενάγοντες είχαν εγκαταλείψει το έργο. Η θέση που προέβαλε στην αντεξέταση του περί εξαπάτησης του απέμεινε στην σφαίρα της γενικότητας, χωρίς να αναφερθεί από ποιον εξαπατήθηκε, τί λέχθηκε και πώς τούτο επηρέασε την απόφαση του περί της ισχυριζόμενης εξόφλησης, ζητήματα που εν πάση περιπτώσει ουδόλως δικογραφήθηκαν. Συνεπώς, ούτε και την εν λόγω θέση του δύναμαι να αποδεχθώ.
  4. Περιπλέον, παρά τη πιο πάνω θέση του ουδόλως επεξήγησε ο ΜΥ1 επακριβώς ποιες εργασίες είχαν μέχρι το χρονικό εκείνο σημείο συμπληρώσει οι Ενάγοντες, με αναφορά στις εργασίες που κατά τον ισχυρισμό του είχαν συμφωνηθεί να εκτελεσθούν. Τούτο αποτελεί βασική του παράλειψη ώστε να Δικαστήριο να δύναται να αξιολογήσει τόσο την ουσία όσο και το αξιόπιστο των ισχυρισμών του, εν σχέσει με τις εργασίες τις οποίες, ως προέβαλε, αναγκάστηκε να ολοκληρώσει με δικά του έξοδα. Ούτε και ανέφερε ο ίδιος ποιες εργασίες εκτέλεσε ο δεύτερος εργολάβος για την «ολοκλήρωση» του έργου.[19]
  5. Η δε αλληλουχία των γεγονότων που ο ίδιος επικαλέστηκε καταρρίπτει το αξιόπιστο των θέσεων του. Ειδικότερα, παρατηρούνται τα εξής. Βασική του θέση ήταν ότι τον Δεκέμβριο του έτους 2015 οι Ενάγοντες εγκατέλειψαν το έργο. Πλην όμως, αντεξεταζόμενος απεδέχθη ότι τα αλουμίνια τοποθετήθηκαν στις 15 Δεκεμβρίου 2015.[20] Κατ' ίδιο πλέγμα, τον Ιανουάριο του έτους 2016 τοποθετήθηκαν και τα ήδη υγιεινής.[21] Τούτου δοθέντος, εύλογα δύναται να συναχθεί ότι δεν ήταν «μισοτελιωμένο» το σπίτι τον Δεκέμβριο του έτος 2015, ως ο Εναγόμενος ισχυρίστηκε.[22] Αντεξεταζόμενος ως προς την αλληλουχία αυτή των γεγονότων ο Εναγόμενος μετάβαλε την πιο πάνω θέση του προβάλλοντας ότι δεν είχαν τοποθετηθεί τα είδη υγιεινής και τα κεραμικά αλλά ότι είχαν απλώς αγοραστεί σε εκείνο το χρονικό σημείο. Θέτοντας του ευλόγως το ερώτημα του κατά πόσο τα είδη υγιεινής είναι το τελευταίο πράγμα που τοποθετείται σε ένα σπίτι που ολοκληρώνεται απέφυγε, σαφώς να απαντήσει προβάλλοντας ότι ο ίδιος δεν είναι εργολάβος. Ερωτηθείς ακόμη για ποιον λόγο δεν περιέλαβε στην ανταπαίτηση του και άλλα αξεσουάρ μπάνιου απάντησε «δεν τα λέω αυτά, εννοούνται αυτά.»[23]
  6. Αντίστοιχη γενικότητα παρατηρείται και ως προς τους ίδιους τους όρους της προφορικής συμφωνίας που ο ίδιος επικαλέσθηκε. Από τα όσα κατέγραψε στην παρ. 3 της γραπτής του δήλωσης, ακόμα και εάν αυτά δύναντο να γίνουν αποδεκτά, δεν δύνανται να αποτελέσουν τη βάση για να εξαχθεί ότι μέρος της μεταξύ των μερών συμφωνίας αποτελούσε και η τοποθέτηση αλουμινίων και ειδών υγιεινής. Στη βάση της γενικότητας των όρων της προφορικής συμφωνίας που ο ίδιος επικαλέσθηκε αλλά και της ευρύτερης έλλειψης αξιόπιστης εικόνας του μάρτυρα ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν δύναμαι να αποδεχθώ τη θέση του ότι μεταξύ των διαδίκων συμφωνήθηκε ότι οι Ενάγοντες θα τοποθετούσαν είτε τα αλουμίνια είτε τα ήδη υγιεινής, που αργότερα τοποθετήθηκαν επί της κατοικίας. Ως εκ τούτου, ούτε η Δέσμη Τεκμηρίων 9 ούτε και το Τεκμήριο 10, διασυνδέθηκαν επαρκώς με τις όποιες ενέργειες ή παραλείψεις των Εναγόντων. Σε ό,τι τα εν λόγω τεκμήρια, αυτά αποτελούν εξ ακοής μαρτυρία, χωρίς να έχει δοθεί οιοσδήποτε λόγος για τον οποίο δεν κλήθηκαν τα πρόσωπα που τα συνέταξαν να καταθέσουν και να τα επεξηγήσουν. Σε σχέση ειδικά με το Τεκμήριο 9, προκύπτει ότι αφορά και σε ημερομηνίες προγενέστερες του Δεκεμβρίου 2015, που κατά τον ισχυρισμό του Εναγόμενου, οι Ενάγοντες εγκατέλειψαν τις εργασίες. Σε σχέση με το Τεκμήριο 10 δεν εξειδικεύτηκε από τον Εναγόμενο, επαναλαμβάνω, ποιες εργασίες αποπεράτωσε ο δεύτερος εργολάβος, ώστε να δύναται το Δικαστήριο να προβεί σε συγκεκριμένες διαπιστώσεις ή να αξιολογήσει το αξιόπιστο των θέσεων του. Των πιο πάνω δοθέντων και της όλης γενικότητας που διέπνεε τις θέσεις του Εναγόμενου αλλά και της μη αξιόπιστης εικόνας του ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν δύναμαι να αποδώσω οιαδήποτε βαρύτητα στα τεκμήρια 9 και
  8. Υπό το φως όλων των πιο πάνω ούτε η μαρτυρία του Εναγόμενου αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο επί του οποίου το Δικαστήριο δύναται ευλόγως να βασισθεί για εξαγωγή οιωνδήποτε ασφαλών συμπερασμάτων. Συνεπώς, πέραν των γεγονότων που αποτέλεσαν κοινό έδαφος (βλ. παρ. 11 πιο πάνω) δεν δύναμαι να αποδεχτώ και δεν αποδέχομαι ούτε και τη δική του μαρτυρία. (γ) Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΥ2
  9. Η ουσιώδης με τα επίδικα θέματα θέση που προεάβλε ο ΜΥ2 δια το ότι τοποθέτησε αλουμίνια επί της κατοικίας του Εναγόμενου, εργασία για την οποία πληρώθηκε το ποσό των €1300 απέμεινε αναντίλεκτη, ερείδεται επί του Τεκμηρίου 11 και συνεπώς την αποδέχομαι. Η δε θέση που εξέφρασε ότι το σπίτι δεν ήταν «τελειωμένο» τον Δεκέμβριο του έτους 2015 δεν εξειδικεύτηκε ούτε και παρασχέθηκαν περαιτέρω λεπτομέρειες και συναφώς δεν δύναμαι να αποδώσω οιαδήποτε αξία στην εν λόγω αναφορά του. V. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
  10. Πέραν των ευρημάτων που καταγράφονται στην παρ. 14 ανωτέρω, βρίσκω πρόσθετα ότι ο ΜΥ2 τοποθέτησε αλουμίνια επί της κατοικίας του Εναγόμενου, τον μήνα Δεκέμβριο του έτους 2015, εργασία για την οποία ο Εναγόμενος του κατέβαλε το ποσό των €
  12. Αναφέρω εδώ ότι ο Εναγόμενος δεν προώθησε εν τέλει την προδικαστική του ένσταση (βλ. παρ. 3 πιο πάνω) και συνεπώς αυτή έχει εγκαταλειφθεί. Σε κάθε περίπτωση, όπως προκύπτει τα ενώπιον μου κοινώς αποδεκτά γεγονότα, οι Ενάγοντες το έτος 2015 διατηρούσαν ετήσια άδεια εργολήπτη δυνάμει του Νόμου Περί Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών 29
(1)του
  1. Συνεπώς, η εν λόγω προδικαστική ένσταση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται.
  2. Στη βάση των ευρημάτων όμως του Δικαστηρίου ούτε η απαίτηση ούτε και η ανταπαίτηση δύνανται να επιτύχουν. Αφ' ενός, οι Ενάγοντες, απέτυχαν να αποδείξουν το ακριβές περιεχόμενο της μεταξύ των διαδίκων προφορικής συμφωνίας. Κατ' επέκταση, απέτυχαν να αποδείξουν και την όποια παράβαση της από πλευράς του Εναγόμενου. Πρόσθετα, απέτυχαν να αποδείξουν και την ύπαρξη οιοδήποτε οφειλόμενου ποσού, εφ' όσον η ΜΕ1 δεν κρίθηκε αξιόπιστη αλλά ούτε ήταν σε θέση να παράσχει επαρκής επεξηγήσεις, προς απόσειση του βάρους απόδειξης των Εναγόντων. Αφ' ετέρου, ο Εναγόμενος απέτυχε να αποδείξει και τη δική του αξίωση. Τα όσα ο ΜΥ1 και ΜΥ2, για τους λόγους που κατέγραψα πιο πάνω, δεν διασυνδέθηκαν επαρκώς με την επίδικη συμφωνία μεταξύ των διαδίκων. Απέτυχε ο Εναγόμενος να αποδείξει εξίσου το περιεχόμενο της επίδικης προφορικής συμφωνίας, την όποια παράβαση από πλευράς Εναγόντων καθώς και το ότι, τα ποσά που κατέβαλε αποτελούν συνέπεια της εν όποιας παράβασης συμφωνίας από πλευράς των Εναγόντων. VI. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  3. Υπό το φως όλων των πιο πάνω η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου και εναντίον των Εναγόντων, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενων και εναντίον του εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).......... Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. παρ. 12(Α) της Έκθεσης Απαίτησης. [2] C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273. [3] Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη
(2002)1 ΑΑΔ 401 και βλ. ΧΧΧ Κουσουλίδης ν. Αστυνομία Ποιν. Έφ. 10/18, 9.11.2018, Ζερβού κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2011)1 ΑΑΔ 2192. [4] Ζερβού ν. Ζερβού
(2011)1 ΑΑΔ 2192. [5] Ομήρου ν. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 98, R.K.B. LEATHERGOODS LIMITED v. Αγγελίδη
(2004)1 ΑΑΔ 1071 και Οράτη ν. Παστού
(2000)1 Α.Α.Δ. 1787. [6] Rana και Άλλου ν Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489. [7] Φώτσιου ν Ηροδότου
(2010)1(B) ΑΑΔ
  1. [8] Βασιλείου ν Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 159/09, 4.5.
  2. [9] Βλ. πρακτικά ημερ. 8.2.
  3. [10] Βλ. παρ. 4 του Έγγραφου Α. [11] Βλ. πρακτικά 8.2.24, σελ.
  4. [12] Βλ. πρακτικά 8.2.24, σελ. 8 -
  5. [13] Βλ. Θεοδώρου Θεόδωρος ν. Χριστάκη Χ. Αντωνίου Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ
(2003)1 ΑΑΔ
  1. [14] Βλ .13.2.24, σελ. 17, γρ.
  2. [15] Βλ. πρακτικά 13.2.24, σελ. 21, γρ. 27-
  3. [16] Βλ. πρακτικά 13.2.24, σελ.22, γρ. 7 -
  4. [17] Βλ. πρακτικά 13.2.24, σελ.9, γρ. 6 -7 και 32, σελ. 10 γρ.1, σελ.11 γρ. 11-12 και 29, σελ. 14 γρ.
  5. [18] Βλ. Έγγραφο Β, παρ.
  6. [19] Βλ. παρ. 13 και 15 του Εγγράφου Β. [20] Βλ. πρακτικά 13.2.24, σελ.26, γρ.
  7. [21] Βλ. πρακτικά 13.2.24, σελ.
  8. [22] Βλ. πρακτικά 13.2.24, σελ. 27, γρ. 10 [23] Βλ. πρακτικά 13.2.24, σελ.31, γρ.
  9. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.