← Κύπρος

ASTRA SELF DRIVE CARS LTD ν. Γαβριέλλας Καντούνα, Αρ. Αγωγής: 392/2016, 9/12/2024

ASTRA SELF DRIVE CARS LTD ν. Γαβριέλλας Καντούνα, Αρ. Αγωγής: 392/2016, 9/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 392/2016 Μεταξύ: ASTRA SELF DRIVE CARS LTD, εκ Λευκωσίας Εναγόντων -και- Γαβριέλλας Καντούνα, εκ Λευκωσίας Εναγόμενης Ημερομηνία: 9 Δεκεμβρίου 2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Α. Πετρίδης για Πολύκαρπος Δ. Πετρίδης & Συνεργάτες Για Εναγόμενη: κ. Κ. Καντούνας για Κωνσταντή Καντούνα Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

  1. Τον Νοέμβριο του έτους 2015, οι Ενάγοντες, εταιρεία που ασχολείται με ενοικιάσεις αυτοκινήτων, ενοικίασαν στην Εναγόμενη αυτοκίνητο δικής τους ιδιοκτησίας, δυνάμει σχετικής γραπτής συμφωνίας. Επί του εν λόγω αυτοκινήτου προκλήθηκαν ζημιές συνεπεία τροχαίου ατυχήματος για το οποίο υπεύθυνη ήταν η Εναγόμενη. Οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον της το σύνολο της ζημιάς που προκλήθηκε επί του εν λόγω αυτοκινήτου, ύψους €5.500 πλέον το ποσό των €120 ως έξοδα εκτίμησης των εν λόγω ζημιών, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Η Εναγόμενη υπερασπίζεται την αξίωση των Εναγόντων κυρίως στη βάση του ότι η ζημιά καλυπτόταν από τη μεταξύ των μερών συμφωνία ασφάλισης για κάλυψη ζημιών και ότι η ίδια ήταν υπεύθυνη έναντι των Εναγόντων μόνο για το ποσό απαλλαγής (excess) το οποίο επίσης, κατά τη θέση της, είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων. II. ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ
  2. Ισχυρίζονται οι Ενάγοντες μέσω της Έκθεσης Απαίτησης τους ότι, κατά ή περί την 7/11/2015 υπεγράφη μεταξύ των διαδίκων, στα γραφεία των Εναγόντων στη Λευκωσία, συμφωνία ενοικίασης αυτοκινήτου δικής τους ιδιοκτησίας («η Συμφωνία» και το «Αυτοκίνητο», αντίστοιχα). Η περίοδος ενοικίασης καθορίστηκε αρχικά, για επτά ημέρες, με ενοίκιο προς €181,30 για την εν λόγω περίοδο, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Η Εναγόμενη κατέβαλε αυθημερόν το ποσό των €60,00, έναντι της ως άνω οφειλής της. Ακολούθως η περίοδος της Συμφωνίας παρατάθηκε για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και συγκεκριμένα για περίοδο τριών εβδομάδων. Τα έξοδα ενοικίασης για την εν λόγω περίοδο έχουν διευθετηθεί από την Εναγόμενη. Αφού καταγράφουν ορισμένους εκ των όρων της Συμφωνίας, συνεχίζουν ότι η Εναγόμενη συμφώνησε και αποδέχτηκε όπως το ποσόν απαλλαγής (excess), δηλαδή η δική της κάλυψη για ασφάλιση του Αυτοκινήτου βάσει του νόμου, καθοριστεί στο ποσόν των €700,
  3. Ισχυρίζονται επίσης ότι στις 2.12.2015, η Εναγόμενη ενεπλάκη σε ατύχημα, προσκρούοντας σε μεταλλικό κιγκλίδωμα («το Ατύχημα»). Συνεπεία τούτου, το Αυτοκίνητο καταστράφηκε ολοσχερώς και ευρίσκεται στην κατοχή των Εναγόντων, κατόπιν σχετικής ειδοποίησης, που έλαβε, από τους αστυνομικούς - εξεταστές του Ατυχήματος. Η Εναγόμενη αφού έτυχε των πρώτων βοηθειών και απελύθη από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, κλήθηκε, επανειλημμένως από τους Ενάγοντες όπως προσέλθει, στα γραφεία τους και συνεργαστεί μαζί τους, για συμπλήρωση των απαραίτητων εγγράφων, τα οποία, σύμφωνα με την δικογραφημένη τους θέση, επιβάλλεται να συμπληρωθούν μετά από οποιοδήποτε ατύχημα. Δεν υπήρξε όμως οποιαδήποτε ανταπόκριση εκ μέρους της.
  4. Προβάλλουν ακόμη ότι «η ασφαλιστική κάλυψη ακυρώθηκε και/ή δεν εφαρμόζεται και/ή δεν υφίσταται, λόγω των ενεργειών και/ή παραλείψεων της Εναγόμενης προκύπτουσες από παραβάσεις εκ μέρους της των όρων της Συμφωνίας». Λόγω αυτού, καταλήγουν, οι Ενάγοντες απώλεσαν τα δικαιώματά τους και/ή υπέστησαν ζημιές. Οι εν λόγω ζημιές καταγράφονται στην παρ. 1 πιο πάνω.
  5. Η Εναγόμενη δια της Υπεράσπισης της αρνείται της θέσεις των Εναγόντων προβάλλοντας κυρίως ότι τα μέρη συμφώνησαν όπως το Αυτοκίνητο έχει μεικτή ασφαλιστική κάλυψη. Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι: «. τα μέρη συμφώνησαν και υπέγραψαν το όχημα να έχει μεικτή ασφαλιστική κάλυψη. Ο φερόμενος ως ιδιοκτήτης της Ενάγουσας εξήγησε και προφορικά στην Εναγομένη ότι σε περίπτωση ατυχήματος αυτή θα επιβαρυνόταν οποιοδήποτε ποσό έως και 700 ευρώ ενώ οποιοδήποτε ζημιά μεγαλύτερη αυτής της αξίας θα καλύπτετο από την ασφάλεια. Συζητήθηκε επίσης και το ενδεχόμενο να επιβαρυνθεί η Εναγόμενη με το excess waiver στην τιμή ενοικίασης (ώστε να μην έχει οποιαδήποτε υποχρέωση σε περίπτωση ζημιάς) και τελικά απορρίφθηκε με την κατάληξη ότι θα είναι υπόλογη μόνο για ζημιά μέχρι €700.-. Σε καμία περίπτωση δεν ελέχθη στην Εναγομένη ότι η ισχύς της ασφάλεια ήταν υπό την αίρεση τήρησης οποιωνδήποτε όρων ή ότι δεν θα ανανεωνόταν με την ανανέωση της ενοικίασης ή ότι η Εναγομένη για την χρονική επέκταση της ασφάλειας θα έπρεπε να προβεί σε οποιεσδήποτε ενέργειες. Η Εναγομένη επέκτεινε χρονικά την ενοικίαση του οχήματος. Κανείς σε διάστημα τριών εβδομάδων που η Εναγομένη χρησιμοποιούσε το αυτοκίνητο δεν την ενημέρωσε ότι η συμφωνία είχε ακυρωθεί, ούτε και ζητήθηκε από την Εναγομένη να επιστρέφει το αυτοκίνητο. Αντιθέτως, μετά την πρώτη επταήμερη περίοδο ενοικίασης, η Εναγομένη επικοινώνησε με την Ενάγουσα για να την ενημερώσει ότι βρήκε ίχνη λαδιού κάτω από το αυτοκίνητο. Η Ενάγουσα σε καμία περίπτωση δεν ανέφερε στην Εναγομένη είτε ότι είχε παραβεί οποιοδήποτε όρο της συμφωνίας, ή ότι η ενοικίαση είχε τερματιστεί, είτε ότι θα έπρεπε να επιστρέφει το αυτοκίνητο, είτε ότι οι όροι της ασφάλειας ή οποιοιδήποτε άλλοι όροι της συμφωνίας είχαν μεταβληθεί. Αντιθέτως η Ενάγουσα έστειλε εκπρόσωπό της για να διαπιστώσει αν επρόκειτο για κάποιο σοβαρό πρόβλημα που θα καθιστούσε μη ασφαλή τη συνέχιση χρήσης του οχήματος. Ο εκπρόσωπος της Ενάγουσας διαβεβαίωσε την Εναγομένη ότι μπορούσε να συνεχίσει την χρήση του οχήματος και ότι η συνέχιση της χρήσης ήταν ασφαλής.»
  6. Οι Ενάγοντες δια της Απάντησης τους επαναλαμβάνουν κατ' ουσίαν τα όσα κατέγραψαν στην Έκθεση Απαίτησης τους, προβάλλοντας πρόσθετα ότι η Εναγόμενη έτυχε πλήρους ενημέρωσης ως προς τους όρους του ασφαλιστηρίου εγγράφου που αφορούσαν το Αυτοκίνητο. III. ΔΙΑΔΚΑΣΙΑ
  7. Παρά το ύψος της απαίτησης των Εναγόντων, με τη σύμφωνη γνώμη των μερών, δόθηκαν οδηγίες όπως η παρούσα εκδικαστεί ως ταχείας εκδίκασης απαίτηση δυνάμει των προνοιών της Νέας Διαταγής
  8. Σε συμμόρφωση με τις οδηγίες του Δικαστηρίου, αμφότερες οι πλευρές καταχώρησαν έγγραφη μαρτυρία προς υποστήριξη των εκατέρωθεν δικογραφημένων τους θέσεων. Ειδικότερα, για τους Ενάγοντες έγγραφη μαρτυρία κατέθεσε ο διευθυντής τους, κ. Ανδρέας Κοντός. Για την Εναγόμενη, έγγραφη μαρτυρία κατέθεσαν η ίδια και ο κ. Κωνσταντής Καντούνας, συγγενής της Εναγόμενης ο οποίος ήταν παρών στα γραφεία των Εναγόντων κατά τη σύναψη της Συμφωνίας. Παρεμβάλλω εδώ, ότι ο μάρτυρας κ. Κωνσταντής Καντούνας είναι διαφορετικό πρόσωπο από τον συνήγορο που χειρίστηκε την υπόθεση για την Εναγόμενη. Κατόπιν των πιο πάνω, κατατέθηκε από κοινού κατάλογος παραδεκτών γεγονότων και εγγράφων. Σε μεταγενέστερο στάδιο, δόθηκε άδεια για αντεξέταση όλων των μαρτύρων επί συγκεκριμένων σημείων της έγγραφης τους μαρτυρίας που υποδείχθηκαν στο Δικαστήριο. Αφού οι μάρτυρες αντεξετάσθηκαν, οι συνήγοροι παρέδωσαν στο Δικαστήριο τις γραπτές τους αγορεύσεις τις οποίες το Δικαστήριο μελέτησε και ειδική αναφορά στο περιεχόμενο τους θα προβώ στον βαθμό που τούτο κρίνεται αναγκαίο. IV. ΣΥΝΟΨΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ (α) Σύνοψη μαρτυρίας κ. Ανδρέα Κοντού
  9. Στα πλαίσια της έγγραφης του μαρτυρίας του, ο κ. Κοντός επανέλαβε τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγόντων. Πρόσθεσε ότι το ποσό των €60 που κατέβαλε η Εναγόμενη προς τους Ενάγοντες, ήταν «έναντι των καυσίμων» ενώ ισχυρίστηκε ότι δε είχε άλλα χρήματα μαζί της. Όταν της ζητήθηκαν στοιχεία της πιστωτικής της κάρτας, ισχυρίστηκε ότι δε είχε διαθέσιμο ποσό στον τραπεζικό της λογαριασμό και ότι «τη Δευτέρα θα διευθετούσε το οφειλόμενο υπόλοιπό της μέσω της τράπεζάς της.»[1]
  10. Σε σχέση με την ανανέωση της περιόδου ενοικίασης, επισύναψε επί της ένορκης του μαρτυρίας δέσμη εγγράφων, ως Τεκμήριο 4, τα οποία περιέγραψε ως «δέσμη εγγράφων ανανέωσης» της Συμφωνίας «για τις περιόδους 14/11/2015 - 21/11/2015, 21/11/2015 - 28/11/2015 και 28/11/2015 - 5/12/2015».[2] Σε σχέση με το ποσό απαλλαγής (excess), πρόσθεσε ότι «η σχετική με το επίδικο όχημα, σύμβαση ασφάλισης, ήταν έναντι τρίτου και συνεπώς, δεν κάλυπτε ζημιές, που αφορούσαν το ενοικιασθέν όχημα.» [3] Ανέφερε πρόσθετα ότι ο ίδιος προέβη προσωπικά σε ενημέρωση των Εναγόντων για τους όρους ασφάλισης, ότι σχετική αναφορά υπάρχει και επί του κειμένου της Συμφωνίας, ενώ αντίγραφο της ασφάλισης υπήρχε και στο ντουλαπάκι έμπροσθεν της θέσης του συνοδηγού στο Αυτοκίνητο. Ως Τεκμήριο 5 επισύναψε έγγραφο το οποίο περιέγραψε ως «αντίγραφο της σχετικής ασφαλιστικής κάλυψης και/ή του Πιστοποιητικού Ασφάλισης, της Κοινοπραξίας Ασφαλιστών, για την περίοδο 11/1/2015 - 10/1/2016» αναφορικά με το Αυτοκίνητο.[4] Συνέχισε ότι κατόπιν του Ατυχήματος, η Εναγόμενη ουδέποτε ενημέρωσε σχετικά τους Ενάγοντες. Οι Ενάγοντες μέσω δικών τους ενεργειών εντόπισαν τον εξεταστή της υπόθεσης, αφού ενημερώθηκαν από περαστικό για το εν λόγω ατύχημα. Παρόλο που ο ίδιος αλλά και υπάλληλοι του επιχείρησαν να μιλήσουν τηλεφωνικώς με την Εναγόμενη, η ίδια δεν ανταποκρίθηκε. Πρόσθεσε επίσης ότι ο ίδιος επανειλημμένως προσπάθησε να επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με την Εναγόμενη, η οποία ουδέποτε του απάντησε καθ' όλη τη διάρκεια που κατείχε το Αυτοκίνητο, ενώ η μοναδική φορά που μίλησε μαζί της ήταν στις 15.12.2015, ημερομηνία κατά την οποία η μητέρα της Εναγόμενης προσήλθε στα γραφεία των Εναγόντων και κατέβαλε το ποσό των €600 έναντι της συνολικής οφειλής της Εναγόμενης. Κατά την πιο πάνω ημερομηνία, ο κ. Κοντός τηλεφώνησε στην Εναγόμενη η οποία τελικά τον εξύβρισε. Τέλος, προς επίρρωση της θέσης των Εναγόντων ότι απώλεσαν τα δικαιώματα τους για ασφαλιστική αποζημίωση, επισύναψε ως Τεκμήριο 6 σχετικό έντυπο απαίτησης ημερ. 4.2.2016, της Κοινοπραξίας Ασφαλιστών.
  11. Αντεξεταζόμενος αναφέρθηκε στην ανανέωση της Συμφωνίας, στις προσπάθειες στις οποίες προέβησαν οι Ενάγοντες για να αποκτήσουν επικοινωνία με την Εναγόμενη, στους όρους της ασφάλισης του Αυτοκινήτου ενώ προέβαλε τη θέση ότι επειδή η Εναγόμενη δεν κατέβαλε το τίμημα της ενοικίασης, επήλθε ακύρωση της Συμφωνίας. (β) Σύνοψη μαρτυρίας κ. Κωνσταντή Καντούνα
  12. Ο κ. Καντούνας στα πλαίσια της έγγραφης μαρτυρίας του ανέφερε ότι ήταν παρών στα γραφεία των Εναγόντων κατά τη σύναψη της Συμφωνίας, ότι προσφέρθηκε στην Εναγόμενη από τον κ. Κοντό η επιλογή και για πλήρη ασφάλιση, επιλογή την οποία η Εναγόμενη απέρριψε, περιορίζοντας την έκταση της ευθύνης της στο ποσό των €
  13. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε τις θέσεις του αναφερόμενος εκ νέου στις επιλογές για ασφαλιστική κάλυψη που προσφέρθηκαν από τους Ενάγοντες προς την Εναγόμενη κατά το χρόνο σύναψης της συμφωνίας. (γ) Σύνοψη μαρτυρίας Εναγόμενης
  14. Στα πλαίσια της μαρτυρίας της η Εναγόμενη επανάλαβε κατ' ουσία τις δικογραφημένες θέσεις της (βλ. παρ. 5 πιο πάνω) τις οποίες επίσης επανέλαβε και κατά την αντεξέταση της. V. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΠΙ ΠΑΡΑΔΕΚΤΩΝ Η ΜΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
  15. Από τις έγγραφες προτάσεις, τον κατάλογο παραδεκτών γεγονότων, τα κοινώς αποδεκτά έγγραφα (βλ. Έγγραφα Α και Β) και από το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, προκύπτουν τα πιο κάτω ως παραδεκτά ή μη αμφισβητούμενα γεγονότα: (α) Οι Ενάγοντες αποτελούν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία και ασχολούνται με την ενοικίαση μηχανοκινήτων οχημάτων. Οι Ενάγοντες ήταν ιδιοκτήτες του Αυτοκινήτου. (β) Κατά ή περί τις 7.11.2015 υπεγράφη μεταξύ των διαδίκων στα γραφεία των Εναγόντων στη Λευκωσία, η Συμφωνία, δια της οποίας τα μέρη συμφώνησαν όπως η Εναγόμενη ενοικιάσει το Αυτοκίνητο για περίοδο επτά ημερών, έναντι τιμήματος ύψους €181,
  16. Η Συμφωνία αποτελείται από το Τεκμήριο
  17. (γ) Συμφωνήθηκε και προφορικά μεταξύ των διαδίκων ότι η περίοδος ενοικίασης του Αυτοκινήτου θα παρατεινόταν ανά εβδομάδα, για όσο χρονικό διάστημα χρειαζόταν η Εναγόμενη το Αυτοκίνητο. Συμφωνήθηκε ότι η παράταση μπορούσε να γίνει και τηλεφωνικώς χωρίς να απαιτείται η φυσική μετάβαση της Εναγόμενης στα γραφεία των Εναγόντων. Πράγματι, η περίοδος της ενοικίασης του Αυτοκινήτου ανανεώθηκε και παρατάθηκε τρεις χωριστές φορές, στις 14.11.15, 21.11.15 και 28.11.15, ήτοι για σύνολο τριών εβδομάδων, μέχρι τις 5.12.
  18. (δ) Η Εναγόμενη παρέλαβε το Αυτοκίνητο στις 7.11.
  19. Την ίδια ημερομηνία κατέβαλε στους Ενάγοντες το ποσό των €60, έναντι της πιο πάνω οφειλής της, στην παρουσία του ιδιοκτήτη των Εναγόντων, κ. Άντρου Κοντού. Ο τελευταίος συμφώνησε με την καταβολή αυτού του ποσού, ως προκαταβολή και παραχώρησε στην υπάλληλο των Εναγόντων σχετική εντολή. Τα δε έξοδα ενοικίασης έχουν εξοφληθεί για όλη την αναφερόμενη στην υποπαράγραφο (γ) ανωτέρω περίοδο. (ε) Σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια της ενοικίασης του Αυτοκινήτου, η Εναγόμενη ανέφερε στους Ενάγοντες ότι υπήρχε κάποια βλάβη στο Αυτοκίνητο οπότε και μετέβη αντιπρόσωπος των Εναγόντων σε χώρο που βρισκόταν το Αυτοκίνητο για να το ελέγξει. (στ) Η Εναγόμενη στις 2.12.2015 ενεπλάκη στο Ατύχημα σε σχέση με το οποίο έφερε αποκλειστική ευθύνη. Οι Ενάγοντες ενημερώθηκαν για το γεγονός αυτό από την Αστυνομία. (ζ) Το Αυτοκίνητο βρίσκεται στην κατοχή των Εναγόντων από την ημερομηνία του Ατυχήματος. (η) Συνεπεία του Ατυχήματος προκλήθηκαν ζημιές επί του Αυτοκινήτου αλλά και σε προστατευτικό κιγκλίδωμα επί του οποίου προσέκρουσε. Οι Ενάγοντες υπέβαλαν σχετική απαίτηση στην ασφαλιστική εταιρεία που παρείχε ασφαλιστική κάλυψη αναφορικά με το Αυτοκίνητο, η οποία και κάλυψε τις ζημιές που προκλήθηκαν στο εν λόγω προστατευτικό κιγκλίδωμα. (θ) Διενεργήθηκε εκτίμηση των ζημιών του Αυτοκινήτου από τους εκτιμητές "Alkis A. Economides - Automotive Engineer Assessor", καταρτίστηκε σχετική έκθεση ημερομηνίας 30.12.15 και λήφθηκαν δέκα φωτογραφίες του Αυτοκινήτου. Τα προαναφερθέντα έγγραφα περιλαμβάνονται επί του Τεκμηρίου
  20. Η ζημιά επί του Αυτοκινήτου ανερχόταν στο ποσό των €5.500 και τα έξοδα της εκτίμησης στο ποσό των €
  21. Συνεπώς, προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. VI. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ (α) Αξιολόγηση μαρτυρίας κ. Ανδρέα Κοντού
  22. Από το εδώλιο του μάρτυρα ο κ. Κοντός δεν επέδειξε διάθεση να κατατοπίσει το Δικαστήριο ως προς τις λεπτομέρειες των δικογραφημένων θέσεων των Εναγόντων. Αντιθέτως, μετέβαλλε τις θέσεις του κατ' εξακολούθηση καταφεύγοντας σε διάφορα πεδία που, όχι μόνο εκπίπτουν του οριοθετημένου εκ των δικογράφων πεδίου, αλλά, και, αποκλίνουν ουσιωδώς από τα όσα κατέθεσε δια μέσου της έγγραφης του μαρτυρίας αναδεικνύοντας, παράλληλα, την απουσία ειρμού, συνοχής, λογικής και πειστικότητας επί της δικής του συλλογιστικής. Ενδεικτικά είναι τα εξής.
  23. Η θέση του κ. Κοντού ότι ο ίδιος και οι υπάλληλοι των Εναγόντων προσπαθούσαν κατ' επανάληψη να επικοινωνήσουν μαζί με την Εναγόμενη για σκοπούς πληρωμής του ποσού το οποίο συμφωνήθηκε για την ενοικίαση του Αυτοκινήτου, χωρίς όμως επιτυχία, δεν κρίνεται πειστική για τους εξής λόγους.
  24. Αφ' ενός, ο ίδιος ανέφερε κατά την αντεξέταση του ότι σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια της περιόδου ενοικίασης, μετέβη αντιπρόσωπος τον Εναγόντων για να ελέγξει αναφερόμενη από την Εναγόμενη βλάβη επί του Αυτοκινήτου.[5] Το στοιχείο αυτό, το οποίο είναι κοινώς αποδεκτό, από μόνο του επιμαρτυρεί ότι υπήρχε επικοινωνία μεταξύ των διαδίκων, τουλάχιστον για τον πιο πάνω σκοπό, κατ' αντίθεση με τη θέση του κ. Κοντού περί απουσίας οιασδήποτε επικοινωνίας μεταξύ των διαδίκων. Επιμαρτυρεί δηλαδή, κατ' ελάχιστον, ότι η επικοινωνία μεταξύ των διαδίκων ήταν και υπαρκτή και εφικτή.
  25. Αφ΄ ετέρου, σύμφωνα με την δική του και πάλιν θέση, η περίοδος της ενοικίασης ανανεωνόταν, με τον ίδιο να παρουσιάζει και το Τεκμήριο 4 περιγράφοντας, μάλιστα, τα εκεί έγγραφα ως «έγγραφα ανανέωσης» της ενοικίασης. Η θέση του αυτή δεν συνάδει ως ζήτημα λογικής με την θέση του ότι καμία επικοινωνία είχαν οι διάδικοι, εφόσον δεν είναι αντιληπτό πώς άλλως πως θα ήτο πρακτικά εφικτή η «ανανέωση» της Συμφωνίας, όπως και έγινε, χωρίς και τη σύμφωνη γνώμη του άλλου συμβαλλόμενου μέρους, ήτοι, της Εναγόμενης.
  26. Αντεξεταζόμενος επί του σημείου, έσπευσε ο κ. Κοντός να παραχωρήσει κάποια επεξήγηση αναφέροντας ότι «(τ)ην ενοικίαση την ανανεώναμε παρ' όλες τις προσπάθειες που κάμαμε τηλεφωνικώς καθημερινώς να έρτει να πληρώσει και λόγω του ότι η Αστυνομία τότε ερχόταν και έπαιρνε τα στοιχεία των πελατών των αυτοκινήτων έπρεπε να δώσουμε στοιχεία για την πελάτισσα για να μην θεωρηθεί το αυτοκίνητο κλοπιμαίο».[6] Η πιο πάνω θέση του, πέραν του ότι εκπίπτει του πεδίου της δικογραφίας, ουδεμία συνοχή παρουσιάζει ως ζήτημα λογικής. Ειδικότερα, δεν είναι ευλόγως αντιληπτό για ποιον λόγο οι Ενάγοντες, με δεδομένη την πρωταρχική θέση του κ. Κοντού ότι καμία επικοινωνία είχαν με την Εναγόμενη, δεν θεώρησαν σκόπιμο ή αναγκαίο να καταγγείλουν το Αυτοκίνητο στην Αστυνομία ως κλοπιμαίο. Επρόκειτο για περιουσία των Εναγόντων η οποία, στη βάση των θέσεων του κ. Κοντού, δεν γνώριζαν για το πού μπορεί βρισκόταν, με την Εναγόμενη να μην ανταποκρίνεται για να πληρώσει έστω το ποσό της ενοικίασης, παρά και τη σαφή της υπόσχεση να πληρώσει «τη Δευτέρα» σύμφωνα και πάλιν με τη θέση του κ. Κοντού.[7] Επομένως, η θέση του κ. Κοντού ότι καμία επικοινωνία είχαν μεταξύ τους οι διάδικοι παρά τις προσπάθειες των Εναγόντων, δεν συμβαδίζει ούτε με την παράταση της ενοικίασης τρεις φορές για συνολική μάλιστα περίοδο τριών εβδομάδων,[8] ούτε με την παροχή υπηρεσιών επιδιόρθωσης του Αυτοκινήτου στο μέσο της ενοικιαστικής περιόδου (ανεξαρτήτως εάν τελικώς κατέστη αναγκαία η όποια επιδιόρθωση), ούτε και με την παράλειψη των Εναγόντων να προβούν σε σχετική καταγγελία για κλοπή του Αυτοκινήτου στην Αστυνομία. Ενδεικτική της απουσίας οιασδήποτε πειστικότητας στις ως άνω τοποθετήσεις του, είναι και η τοποθέτηση του ότι τον ουσιώδη χρόνο «δεν υπήρχαν» emails ή sms,[9] ερωτηθείς για ποιον λόγο δεν προσπάθησε ο κ. Κοντός ή οι Ενάγοντες, υπό τις συνθήκες που ο ίδιος επικαλέσθη, να επικοινωνήσει γραπτώς με την Εναγόμενη.
  27. Των πιο πάνω δοθέντων, δεν αποδέχομαι τη θέση του κ. Κοντού ότι ουδεμία επικοινωνία είχε η Εναγόμενη με τους Ενάγοντες παρά τις προσπάθειες των τελευταίων.
  28. Οι ως άνω διαπιστώσεις μου καθιστούν μη πειστική και τη θέση του κ. Κοντού που εξέφρασε κατά την αντεξέταση του, ότι δεν καταβλήθηκε το ποσό της ενοικίασης του Αυτοκινήτου. Εύλογα θα αναμενόταν δηλαδή από μια επιχείρηση ενοικίασης αυτοκινήτων να λάβει μέτρα, εάν και εφόσον το τίμημα ενοικίασης δεν καταβαλλόταν σε χρόνο που συμφωνήθηκε και όχι να ανανεώνει την ίδια τη συμφωνία, τρεις χωριστές φορές και για συνολική περίοδο τριών εβδομάδων.
  29. Ανεξαρτήτως τούτου, η πιο πάνω θέση του παρουσιάζει και μεταβολή από τη θέση που εξέφρασε στα πλαίσια της γραπτής του μαρτυρίας ότι, τα έξοδα ενοικίασης για ολόκληρη την ενοικιαστική περίοδο έχουν διευθετηθεί από την Εναγόμενη.[10] Αντικρούεται ακόμα και στην ίδια τη δικογραφημένη θέση των Εναγόντων, ότι τα εν λόγω έξοδα έχουν διευθετηθεί από την Εναγόμενη[11] αλλά και τα ίδια τα παραδεκτά γεγονότα ενώπιον μου όπου καταγράφεται πανομοιότυπη αναφορά (βλ. παρ. 5 Εγγράφου Β). Ως εκ τούτου δεν δύναμαι να την αποδεχτώ. Όπως εξάλλου ο ίδιος ανέφερε σε κατοπινό στάδιο της αντεξέτασης του, ολόκληρο το ποσό της ενοικίασης πράγματι καταβλήθηκε από τους γονείς της σε μεταγενέστερο στάδιο.
  30. Η δε θέση του μάρτυρα ότι οι Ενάγοντες δεν αποζημιώθηκαν από την ασφαλιστική τους εταιρεία λόγω ενεργειών της Εναγόμενης, απέμεινε στη σφαίρα της γενικότητας και της ασάφειας, με τις θέσεις του κ. Κοντού να παρουσιάζουν συνεχείς μεταβολές ως προς ποια ήταν η ακριβής παράλειψη της Εναγόμενης η οποία, κατά τη θέση του, οδήγησε την ασφαλιστική εταιρεία του Αυτοκινήτου να απορρίψει αίτημα των Εναγόντων για αποζημίωση.
  31. Ειδικότερα, ενώ αρχικά ανέφερε ότι, εάν η Εναγόμενη υπέγραφε κάποια έγγραφα ως οδηγός του Αυτοκινήτου εντός μίας εβδομάδας από το Ατύχημα τότε θα μπορούσαν οι Ενάγοντες να υποβάλουν σχετική απαίτηση προς την ασφαλιστική τους εταιρεία,[12] αμέσως μετά μετάβαλε την πιο πάνω θέση του αναφέροντας ότι η εν λόγω ασφαλιστική εταιρεία ήταν υπεύθυνη «για ξένη ζημιά όχι για τη δική μας τη ζημιά»,[13] προβαίνοντας δηλαδή σε παραδοχή ότι η εν λόγω ασφαλιστική εταιρεία δεν θα ήταν ούτως η άλλως σε θέση να καλύψει το αξιούμενο ποσό το οποίο αφορά τη ζημιά του Αυτοκινήτου. Τούτο επιβεβαίωσε και σε κατοπινό στάδιο της αντεξέτασης του οπότε και ανέφερε ότι, εάν εντός επτά ημερών υπέγραφε «τα χαρτιά» τότε «θα δήλωνε το σύστημα της κοινοπραξίας τα όποια χαρτιά συμπληρώσαμε εμείς για να μπορέσει να πληρώσει το κράτος, ειδάλλως θα μας επιβάρυνε εμάς η κοινοπραξία για τα έξοδα για το περιτοίχισμα της Δημοκρατίας.»[14] Ακολούθησε η εξής στιχομυθία: «E.Μάλιστα. Λοιπόν, και απλώς να σας υποδείξω ότι πριν 5 λεπτά είπετε στο Δικαστήριο ότι εάν εντός 7 ημερών ερχόταν να υπογράψει τα χαρτιά, θα εδούλευκε το σύστημα με τα €700 excess. A. Θα δήλωνε το σύστημα της κοινοπραξίας τα οποία χαρτιά συμπληρώσαμε εμείς για να μπορέσει να πληρώσει το κράτος, ειδάλλως θα μας επιβάρυνε εμάς η κοινοπραξία για τα έξοδα για το περιτοίχισμα της Δημοκρατίας. E. Το οποίο πλήρωσε; A. Μάλιστα. E. Άρα το γεγονός ότι δεν ήρτε η κυρία Καντούνα να υπογράψει εν έχει σχέση με τις 5.000 που ζητάτε σήμερα, εκείνες ήταν χαμένες, διότι δεν σας πλήρωσε το ενοικιαστήριο τα λεφτά που την αρχή; A. Εν εκαταλάβετε καθόλου, ευθύς εξαρχής δεν καταλάβετε! Η κοπέλα έκαμε ένα συμβόλαιο το οποίο δεν τίμησε, είναι μορφωμένη ξέρει που βάλλει την υπογραφή της, της τα εξηγήσαμε και συμφώνησε για εκείνο το ποσό. Εάν πλήρωνε την ίδια ώρα το ποσό της ενοικίασης ή τη Δευτέρα που μας υποσχέθηκε, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα και η ευθύνη της θα ήταν μόνο €
  32. E. Άρα είναι το γεγονός ότι δεν πλήρωσε όταν ενοικίασε το αυτοκίνητο ή μέχρι τη Δευτέρα που έχασε την δυνατότητα των €700; A. Και τις επόμενες μέρες.»[15]
  33. Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι το παράπονο των Εναγόντων διαμορφώθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία ως εξής: ότι η Εναγόμενη δεν κατέβαλε το ποσό της ενοικίασης, κατά το χρόνο σύναψης της Συμφωνίας ή μέχρι την ερχόμενη «Δευτέρα» και ότι αυτό προκάλεσε την ακύρωση της ασφαλιστικής κάλυψης των Εναγόντων αναφορικά με τη ζημιά του Αυτοκινήτου. Θέση του μάλιστα είναι ότι «(ε)αν πλήρωνε την ίδια ώρα το ποσό της ενοικίασης ή τη Δευτέρα που μας υποσχέθηκε, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα και η ευθύνη της θα ήταν μόνο €700.» Προέβαλε μάλιστα τη θέση κατά την αντεξέταση του ότι «που τη στιγμή που δεν τήρησε την αρχική της υπογραφή», αναφερόμενος στην καταβολή του τιμήματος ενοικίασης, «τίποτε δεν ισχύει.»[16]
  34. Με όλο το σέβας, η εν λόγω θέση του μάρτυρα, εκπίπτει του πεδίου της δικογραφίας και δεν δύναται να ληφθεί υπόψιν. Ορθά ο κ. Καντούνας παραπονείται ότι ειδική μνεία γίνεται στο δικόγραφο των Εναγόντων, ότι, «τα έξοδα της ενοικίασης έχουν διευθετηθεί από την Εναγόμενη» αφήνοντας σαφώς να νοηθεί ότι ουδέν παράπονο έχουν οι Ενάγοντες αναφορικά με το ζήτημα των εξόδων. Ενόψει της ρητής αναφοράς αυτής αλλά και της σημασίας που οι ίδιοι οι Ενάγοντες απέδωσαν κατά την ακροαματική διαδικασία, μέσω του κ. Κοντού, στο γεγονός της μη έγκαιρης, κατά τη θέση του, καταβολής του τιμήματος της ενοικίασης, όφειλαν οι Ενάγοντες να δικογραφήσουν την θέση τους αυτή με ρητά και με σαφήνεια. (βλ. Γεωργίου ν. Ζαννέττου Γεωργίου Πολ. Έφ. 33/19, 5.2.2021, ECLI:CY:DOD:2021:1, Παπαγεωργίου ν. Κλάππα

(1991)1 ΑΑΔ 24.) Όπως υπενθύμισε το Ανώτατο Δικαστήριο στην πρόσφατη του απόφαση Λ.Δ. ν. Μ.Φ. Πολ. Έφ. 188/14, 19.1.2022, ECLI:CY:AD:2022:A11, οι κανόνες του δικονομικού μας δικαίου που περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα που προσδιορίζονται από τη δικογραφία, συναρτάται άμεσα με το αντιπαραθετικό σύστημα της δίκης που ισχύει στο δικαιϊκό μας σύστημα και συνιστά απόρροια της φυσικής δικαιοσύνης που επιβάλλει τη διασφάλιση του δικαιώματος διαδίκου για ουσιαστική ευκαιρία απάντησης στις θέσεις και ισχυρισμούς του αντιδίκου του (βλ. επίσης Speed Line Autoservices Ltd v. Υδρόγειος Ασφαλιστική Εταιρεία Κύπρου Λτδ, Πολ. Έφ. Αρ. 324/2014, 7.3.2023), ECLI:CY:AD:2023:A
  1. Ως θέση εκπίπτουσας της δικογραφίας, δεν μπορεί να ληφθεί και δεν λαμβάνεται υπόψιν.
  2. Για σκοπούς πληρότητας και μόνο και χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω, σημειώνω ότι η θέση του κ. Κοντού ότι «τίποτε δεν ισχύει» αντίκειται της ίδιας της θέσης αλλά και της ενέργειας των Εναγόντων να «ανανεώνουν» την Συμφωνία με τους ίδιους όρους για τρεις εβδομάδες. Συνεπώς, δεν τίθετο ζήτημα παύσης της ισχύος της σε προγενέστερο στάδιο. Επίσης, η θέση του κ. Κοντού ότι η Εναγόμενη όφειλε να καταβάλει ολόκληρο το ποσό της ενοικίασης του Αυτοκινήτου κατά το χρόνο της υπογραφής της Συμφωνίας, δεν προκύπτει ούτε και από το περιεχόμενο της. Ορθή είναι η θέση του συνηγόρου της Εναγόμενης ότι, σύμφωνα με τον όρο 5 της Συμφωνίας το εν λόγω ποσό ήταν πληρωτέο εφόσον οι Ενάγοντες το «απαιτούσαν». Εν προκειμένω, η παράλειψη τους να απαιτήσουν το ποσό της ενοικίασης, προτού λάβει χώρα το Ατύχημα, επιμαρτυρείται, επαναλαμβάνω, από το γεγονός της κατ' επανάληψη ανανέωσης της Συμφωνίας άνευ καταβολής του εν λόγω ποσού. Επιμαρτυρείται και από την παράλειψη τους να τερματίσουν τη Συμφωνία, παρά το ότι τους παρείχετο ρητά η δυνατότητα αυτή δυνάμει του όρου 16 της Συμφωνίας. Συνεπώς, η εν λόγω θέση του δεν θα μπορούσε σε κάθε περίπτωση να γίνει αποδεχτή.
  3. Στρέφομαι στη θέση του κ. Κοντού περί ασφαλιστικής κάλυψης. Aναφέρω κατ' αρχάς ότι ο κ. Κοντός επιβεβαίωσε τόσο δια της θέσης του στην παρ. 26 πιο πάνω όσο και σε άλλο σημείο της αντεξέτασης του,[17] ότι οι διάδικοι συμφώνησαν στο ποσό των €700 ως το ποσό απαλλαγής (excess) για σκοπούς ασφαλιστικής κάλυψης αναφορικά με το Αυτοκίνητο. Η πλευρά της Εναγόμενης δεν αμφισβήτησε την εν λόγω θέση του κ. Κοντού και συνεπώς την αποδέχομαι.
  4. Αντικείμενο της διαφωνίας των μερών ήταν το περιεχόμενο της εν λόγω ασφαλιστικής κάλυψης. Ειδικότερα, αποτέλεσε τη θέση του κ. Κοντού στα πλαίσια της γραπτής του μαρτυρίας ότι «η σχετική, με το επίδικο όχημα, σύμβαση ασφάλισης, ήταν έναντι τρίτου και συνεπώς, δεν κάλυπτε ζημιές, που αφορούσαν το ενοικιασθέν όχημα.»[18]
  5. Η εν λόγω θέση του όμως δεν περιλαμβάνεται στο δικόγραφο του. Πρόκειται σαφώς για ουσιώδες γεγονός ενόψει της κρισιμότητας του στοιχείου αυτού ως προς την επίλυση των επίδικων θεμάτων εφ' όσον, αποτελεί το θεμέλιο επί γεγονότων επί του οποίου οι Ενάγοντες σπεύδουν κατά την ακρόαση να βασισθούν για να τεκμηριώσουν τόση την ύπαρξη όσο και το ύψος της ζημιάς τους. Ενόψει δε της σημασίας του στοιχείου αυτού, όφειλαν οι Ενάγοντες να το καταγράψουν ρητά στο δικό τους δικόγραφο (βλ. αυθεντίες στην παρ. 27 ανωτέρω). Ως γεγονός που δεν δικογραφείται, δεν μπορεί να ληφθεί και δεν λαμβάνεται υπόψιν.
  6. Και πάλιν όμως για σκοπούς πληρότητας σημειώνω ότι η ως άνω θέση του δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή καθώς παρουσιάζεται ουσιώδης μεταβολή της θέσης του κ. Κοντού, ως προς το τί πραγματικά κάλυπτε η εν λόγω συμφωνία ασφάλισης. Ειδικότερα, παρά την πιο πάνω θέση του, ο κ. Κοντός εν συνεχεία κατά την αντεξέταση του αποδέχθηκε τη θέση του συνηγόρου της Εναγόμενης ότι η εν λόγω συμφωνία ασφάλισης που συνήφθη μεταξύ των μερών δεν περιοριζόταν σε ευθύνη έναντι τρίτου, αλλά, αποτελούσε συμφωνία ασφάλισης δυνάμει της οποίας καλύπτονταν όλες οι ζημιές εκτός από το ποσό της απαλλαγής των €700.[19] Ανατρέχοντας στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5, το οποίο, σύμφωνα με τη θέση του κ. Κοντού αποτελεί αντίγραφο του πιστοποιητικού ασφάλισης αναφορικά με το Αυτοκίνητο, δεν προκύπτει οτιδήποτε αντίθετο. Δεν προκύπτει δηλαδή ότι η ασφάλιση του Αυτοκινήτου περιοριζόταν σε ασφάλιση για ευθύνη έναντι τρίτου. Ούτε και από την παραπομπή επί του εν λόγω πιστοποιητικού στον Νόμο Ν. 96
(1)/2000 δύναται να εξαχθεί ένα τέτοιο συμπέρασμα εφ' όσον οι πρόνοιες της εν λόγω νομοθεσίας δεν περιορίζονται στην ασφάλιση έναντι τρίτου αλλά καθορίζουν την ασφάλιση έναντι τρίτου ως την ελάχιστη υποχρέωση ασφαλιστικής κάλυψης μηχανοκίνητου οχήματος (βλ. λ.χ. άρθρο 4 του Ν. 96
(2)/2000). Η δε παραπομπή του κ. Κοντού στο Τεκμήριο 6 δεν προσθέτει οτιδήποτε εφ' όσον το Τεκμήριο 6 δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά την υποβολή απαίτησης από τους Ενάγοντες στην ασφαλιστική τους εταιρεία και ουδόλως στηρίζει τη θέση του κ. Κοντού, ότι η ασφαλιστική κάλυψη που συμφωνήθηκε με την Εναγόμενη, ήταν μόνο για ζημιές τρίτου.
  1. Αποτέλεσε πρόσθετα τη θέση του κ. Κοντού στα πλαίσια της έγγραφης μαρτυρίας ότι οι Ενάγοντες κάλεσαν επανειλημμένα την Εναγόμενη να παρουσιαστεί στα γραφεία των Εναγόντων με σκοπό να υπογράψει «τα απαραίτητα έγγραφα, τα οποία επιβάλλεται να συμπληρωθούν μετά από οποιοδήποτε δυστύχημα, χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε ανταπόκριση, εκ μέρους της.»[20] Παρά την εν λόγω θέση του, ουδόλως επεξήγησε ποια ήταν τα έγγραφα αυτά και για ποιον λόγο οι Ενάγοντες τα έκριναν «απαραίτητα» και για ποιον ακριβώς σκοπό, παρά την ευχέρεια που δόθηκε επί του σημείου προς τον κ. Κοντό κατά την αντεξέταση του. Όχι μόνο δεν παρείχε οιεσδήποτε επεξηγήσεις επί των πιο πάνω σημείων, αλλά, αντιθέτως, μετάβαλε τη θέση του ως προς τα γεγονότα που οδήγησαν στην κατ' ισχυρισμό ζημιά των Εναγόντων, ως επεξηγείται στην παρ. 32 πιο πάνω. Συναφώς, ακόμα και εάν η θέση του κ. Κοντού ως προς την όποια παράλειψη της Εναγόμενης να υπογράψει οιαδήποτε έγγραφα (τα οποία δεν καθόρισε) μπορούσε να γίνει αποδεκτή, δεν είναι αντιληπτό, επί των γεγονότων που ο ίδιος ο κ. Κοντός επικαλέσθηκε, για ποιον λόγο μια τέτοια παράλειψη λειτούργησε κατά τρόπο που να προκαλέσει ζημιά στους Ενάγοντες. Αντιθέτως, από την ενώπιον μου μαρτυρία, προκύπτει ότι οι Ενάγοντες υπέβαλαν απαίτηση αποζημίωσης στην ασφαλιστική τους εταιρεία για σκοπούς κάλυψης του προστατευτικού κιγκλιδώματος, η οποία και καταβλήθηκε.
  2. Προσθέτω εδώ για ό,τι αξίζει ότι αντιφατικότητα παρατηρείται ακόμα και στη θέση του ότι η ασφαλιστική κάλυψη που συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων περιοριζόταν σε ασφάλιση έναντι τρίτου και της θέσης του ότι οι Ενάγοντες υπέστησαν ζημιά στο ύψος των ζημιών του Αυτοκινήτου, εφ' όσον η Εναγόμενη δεν υπέγραψε «απαραίτητα έγγραφα» για σκοπούς υποβολής απαίτησης. Δεν είναι αντιληπτό για ποιον λόγο δηλαδή, οι Ενάγοντες επιχείρησαν να υποβάλουν μια τέτοια απαίτηση με δεδομένη τη δική τους θέση ότι η ασφαλιστική κάλυψη κάλυπτε μόνο ζημιά τρίτων.
  3. Συναφώς, ουδεμία εκ των πιο πάνω θέσεων του κ. Κοντού δύνανται να γίνουν ευλόγως αποδεκτές.
  4. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία του κ. Κοντού δεν δύναται να αποτελέσει ασφαλές βάθρο επί του οποίου το Δικαστήριο δύναται ευλόγως να βασισθεί ώστε να εξαγάγει οιαδήποτε συμπεράσματα επί των γεγονότων και δεν την αποδέχομαι ως αξιόπιστη μαρτυρία ενώπιον μου, εξαιρουμένων των θέσεων του που αποτέλεσαν κοινώς αποδεκτά γεγονότα και τις οποίες το Δικαστήριο απεδέχθη μόνο για τον λόγο αυτόν (βλ. παρ. 14 και 29 πιο πάνω). (β) Αξιολόγηση μαρτυρίας κ. Κωνσταντή Καντούνα
  5. Από το εδώλιο του μάρτυρα ο κ. Καντούνας κατέθετε με απλότητα και ειλικρίνεια ενώ παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του, οι οποίες επίκεντρο είχαν τη συμφωνία των μερών περί ασφάλισης του Αυτοκινήτου. Ο μάρτυρας παρείχε πλήρεις επεξηγήσεις επί του σημείου, ως πρόσωπο που ήταν παρών στα γραφεία των Εναγόντων, κατά τη σύναψη της Συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων, ιδιότητα η οποία δεν αμφισβητήθηκε και την αποδέχομαι. Συνεπώς, αποδέχομαι την μαρτυρία του στην πλήρη της έκταση.
  6. Σημειώνω εδώ ότι η θέση του κ. Καντούνα ότι προσφέρθηκαν στην Εναγόμενη επιλογές ασφάλισης επιβεβαιώθηκε ουσιαστικά και από τον ίδιο τον κ. Κοντό.[21] Εξίσου κοινώς αποδεκτή είναι η θέση του κ. Καντούνα ότι η επιλογή των €700 ως ποσό κάλυψης (excess) αποτελούσε την έκταση της ευθύνης της Εναγόμενης σε περίπτωση ζημιών επί του Αυτοκινήτου. Σχετική είναι η εξής στιχομυθία κατά την αντεξέταση του κ. Κοντού: «E. Λοιπόν, η συμφωνία που κάμετε ήταν εκείνη του excess των €700 σωστά; A. Μάλιστα. E. Άρα δεν έκαμε το έναντι τρίτου; A. Όχι, το έναντι τρίτου είναι υποχρεωτικό. E. Έκαμε κάτι παραπάνω, εκείνο που καλύπτονται όλες οι ζημιές εκτός από τα €700 σωστά; A. Μάλιστα.»[22]
  7. Συναφώς, η υποβολή προς τον κ. Καντούνα ότι ο κ. Κοντός επεξήγησε στην Εναγόμενη ότι η συγκεκριμένη ασφαλιστική κάλυψη ήταν έναντι τρίτου και δεν κάλυπτε ζημιές για το Αυτοκίνητο, αντίκειται στη μαρτυρία του ίδιου του κ. Κοντού και δεν δύναται να γίνει αποδεχτή.
  8. Δεν δύναται να γίνει αποδεκτή ούτε η υποβολή του συνηγόρου των Εναγόντων ότι, η Εναγόμενη δεν κατέβαλε το ποσό των €700 (excess). Μια τέτοια θέση εκφεύγει παντελώς της δικογραφίας και της ίδιας της βάσης της αγωγής που προωθήθηκε αλλά και αντίκειται σε αυτές. Όπως δε ο ίδιος χαρακτηριστικά ανέφερε κατά την αντεξέταση του «πρέπει να είμαστε ανόητοι να εισπράξεις €700 που τη στιγμή που η αγωγή μας ήταν για €5.000, το αυτοκίνητο καταστράφηκε ολοσχερώς».[23]
  9. Των πιο πάνω δοθέντων, αποδέχομαι τη μαρτυρία του κ. Καντούνα επί του ουσιώδους με τα επίδικα θέματα ισχυρισμού του, ήτοι τη θέση του ότι η συμφωνηθείσα τιμή ενοικίασης του Αυτοκινήτου περιλάμβανε την απαιτούμενη δια νόμου ασφαλιστική κάλυψη έναντι τρίτου και κάλυψη οιονδήποτε άλλων ζημιών πέραν των πρώτων €700 που αποτελούσαν το όριο ευθύνης και υποχρέωσης της Εναγόμενης (excess). (γ) Αξιολόγηση μαρτυρίας Εναγόμενης
  10. Η Εναγόμενη από το εδώλιο του μάρτυρα κατέθετε με ειλικρίνεια και σταθερότητα επιδεικνύοντας κάθε διάθεση να παρουσιάσει λεπτομέρειες και πλήρεις επεξηγήσεις ως προς την ουσία των θέσεων της. Οι θέσεις της ουδόλως μεταβλήθηκαν κατά την αντεξέταση της, η οποία και είχε ως αποτέλεσμα στο σύνολό της την ενίσχυση της αξιοπιστίας της. Οι θέσεις της παρέχουν εύλογες επεξηγήσεις και απαντήσεις σε ζητήματα που οι ίδιοι οι Ενάγοντες παρουσίασαν, χωρίς όμως να παράσχουν επαρκείς επεξηγήσεις, όπως για παράδειγμα, στο γεγονός της ανανέωσης της Συμφωνίας, με την ίδια να επεξηγεί ότι πράγματι υπήρχε τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ των διαδίκων.
  11. Η θέση της ως προς το περιεχόμενο της ασφάλισης στηρίζεται τόσο από την αξιόπιστη μαρτυρία του κ. Καντούνα όσα και από τα ο κ. Κοντός ανέφερε κατά την αντεξέταση του (βλ. παρ. 26 και 38 πιο πάνω) και συνεπώς την αποδέχομαι.
  12. Ερωτηθείσα σχετικά, ανέφερε ότι το τηλεφώνημα προς τους Ενάγοντες αμέσως μετά το Ατύχημα το έκανε το διερχόμενο πρόσωπο που βοήθησε την ίδια και την κόρη της να εξέλθουν από το Αυτοκίνητο, παρουσία και της Αστυνομίας. Ερωτηθείσα ως προς τη διάσταση που παρουσιάζεται μεταξύ του δικογράφου της όπου αναφέρει ότι είναι η Αστυνομία που επικοινώνησε με τους Ενάγοντες, επεξήγησε με πειστικότητα και σαφήνεια ότι ήταν παρουσία της Αστυνομίας που έγινε το εν λόγω τηλεφώνημα, η οποία συντόνιζε τη διαδικασία. Δεν παρατηρείται οιαδήποτε ουσιώδης μεταβολή κατά τρόπο που δύναται να κλονίσει το κατά τα άλλα αξιόπιστο της μαρτυρίας της.
  13. Εύλογη κρίνεται και η θέση της ότι ουδέποτε ο κ. Κοντός προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί της ως προς την υπογραφή οιωνδήποτε εγγράφων. Πέραν του μη αξιόπιστου της μαρτυρίας του κ. Κοντού, εύλογη κρίνεται η επεξήγηση της Εναγόμενης επί τούτου ότι ουδέν λόγο είχε να μην υπογράψει «έγγραφα» ώστε να μην βρίσκεται αντιμέτωπη με αξίωση τέτοιου ύψους. Εξάλλου, για λόγους που προανέφερα στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του κ. Κοντού, η υπογραφή των όποιων εγγράφων δεν έχει διασυνδεθεί επαρκώς με την όποια ζημιά των Εναγόντων, διαπίστωση που παράσχει έρεισμα στις θέσεις της Εναγόμενης.
  14. Υπό το φως όλων των πιο πάνω αποδέχομαι τη μαρτυρία της Εναγόμενης στην πλήρη της έκταση. VII. ΕΥΡΗΜΑΤΑ
  15. Πέραν των ευρημάτων που έχω καταγράψει στην Ενότητα V ανωτέρω, στη βάση της ενώπιον μου αποδεκτής και αξιόπιστης μαρτυρίας, βρίσκω πρόσθετα ότι το συμφωνηθέν τίμημα ενοικίασης του Αυτοκινήτου περιλάμβανε την απαιτούμενη δια νόμου ασφαλιστική κάλυψη έναντι τρίτου και κάλυψη οιονδήποτε άλλων ζημιών πέραν των πρώτων €700 που αποτελούσαν το όριο ευθύνης και υποχρέωσης (excess) της Εναγόμενης. Ουδέποτε οι Ενάγοντες κάλεσαν την Εναγόμενη για υπογραφή οιωνδήποτε εγγράφων αναφορικά με το Ατύχημα. VIII. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
  16. Θα πρέπει κατ' αρχάς να υπενθυμίσω ότι η δικογραφημένη εκδοχή των Εναγόντων ήταν ότι «(η) ασφαλιστική κάλυψη ακυρώθηκε και/ή δεν εφαρμόζεται και/ή δεν υφίσταται, λόγω των ενεργειών και/ή παραλείψεων της Εναγόμενης, προκύπτουσες από παραβιάσεις των όρων της» της Συμφωνίας. Αποτέλεσμα τούτου, συνεχίζουν, οι Ενάγοντες απώλεσαν τα δικαιώματα τους και υπέστησαν ζημιές (βλ. παρ. 13 της Έκθεσης Απαίτησης).
  17. Η πλευρά των Εναγόντων απέτυχε να αποδείξει την ως άνω δικογραφημένη θέση της. Καμία αξιόπιστη μαρτυρία προσκομίστηκε ως προς συγκεκριμένες ενέργειες ή παραλείψεις της Εναγόμενης, οι οποίες συνιστούσαν παραβίαση της Συμφωνίας και επιπρόσθετα οδήγησαν ή, έστω, συνδέονται καθ' οιονδήποτε τρόπο με την ακύρωση της ασφαλιστικής κάλυψης του Αυτοκινήτου.
  18. Αντιθέτως, στη βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου συνάγεται ότι οι Ενάγοντες ενημερώθηκαν για το Ατύχημα εγκαίρως και δεόντως, ως επιμαρτυρείται και από το γεγονός ότι πράγματι και έλαβαν αποζημίωση για τις ζημιές επί του κιγκλιδώματος από την ασφαλιστική εταιρεία που παρείχε κάλυψη επί του Αυτοκινήτου.
  19. Δεν μου διαφεύγει η αναφορά επί του όρου 10 της Συμφωνίας ότι «οποιαδήποτε ζημιά, η οποία προξενήθηκε στο όχημα της εταιρείας είναι ευθύνη του ενοικιαστή». Πλην όμως η βάση αγωγής των Εναγόντων ήταν η ως άνω περιγραφόμενη παράλειψη της Εναγόμενης στην υπογραφή εγγράφων η οποία και απέληξε, σύμφωνα με τη θέση τους, σε απώλεια των δικαιωμάτων τους δυνάμει του ασφαλιστηρίου συμβολαίου που κάλυπτε το Αυτοκίνητο και όχι η ισχυριζόμενη παράβαση του όρου 10, αυτής καθ' εαυτής.
  20. Ανεξαρτήτως όμως τούτου, ο όρος 10 της Συμφωνίας σαφώς υπόκειται στον όρο 9(α) περί ασφάλισης, ο οποίος διαλαμβάνει ότι το Αυτοκίνητο είναι ασφαλισμένο έναντι του νόμου και μάλιστα ο ίδιος ο ενοικιαστής, σύμφωνα με τον εν λόγω όρο, συμφωνεί να δεσμεύεται από τους όρους του. Στη βάση επίσης των ευρημάτων του Δικαστηρίου, τα μέρη επιπρόσθετα συμφώνησαν όπως το συμφωνηθέν τίμημα ενοικίασης του Αυτοκινήτου περιλαμβάνει την απαιτούμενη δια νόμου ασφαλιστική κάλυψη έναντι τρίτου και κάλυψη οιονδήποτε άλλων ζημιών πέραν των πρώτων €700 που αποτελούσαν το όριο ευθύνης και υποχρέωσης της Εναγόμενης (excess). Τούτων δοθέντων, συνάγεται ότι ο όρος 10 υπόκειτο στην ως άνω συμφωνία μεταξύ των μερών επί του ζητήματος κάλυψης των ζημιών του Αυτοκινήτου, καθ' όν χρόνο υφίστατο η ενοικίαση του από την Εναγόμενη. Σύμφωνα επίσης με τα κοινώς αποδεκτά γεγονότα, η περίοδος ενοικίασης παρατάθηκε μέχρι και τις 5.12.2015, ενώ οι ζημιές επί του Αυτοκινήτου είχαν προκληθεί στις 2.12.
  21. Συναφώς, προκύπτει ότι οι εν λόγω ζημιές υπόκειντο στην ως άνω συμφωνία των μερών δυνάμει της οποίας η ευθύνη της Εναγόμενης περιοριζόταν στο ποσό των €
  22. Σχετικά δε με τη θέση του κ. Κοντού ότι η ζημιά των Εναγόντων επήλθε λόγω του ότι η Εναγόμενη δεν κατέβαλε αμέσως το τίμημα της ενοικίασης του Αυτοκινήτου, η θέση του αυτή απερρίφθη για τους λόγους που καταγράφονται στις παρ. 26 και 28 πιο πάνω. Παρά το ότι το ζήτημα εκπίπτει εκτός δικογράφων και παρά τα όσα έχουν ήδη καταγραφεί στις πιο πάνω παραγράφους, κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό, για σκοπούς πληρότητας και μόνο, να αναφέρω και τα εξής. Πρώτον, ουδόλως προκύπτει από το περιεχόμενο της Συμφωνίας ότι η μη καταβολή του τιμήματος ενοικίασης σε χρόνο που υπέδειξε ο κ. Κοντός επιφέρει την ακυρότητα της Συμφωνίας. Υπενθυμίζω ότι οι Ενάγοντες ανανέωναν την Συμφωνία, γεγονός που στοιχειοθετεί ότι ακόμα και οι ίδιοι δεν εξέλαβαν ότι υπήρχε ένας τέτοιος όρος επί της Συμφωνίας. Δεύτερον, όφειλαν οι Ενάγοντες να εκδώσουν σχετικό τιμολόγιο ώστε να καταστεί πληρωτέο το ποσό της ενοικίασης, σύμφωνα με τον όρο 20 της Συμφωνίας. Ακόμα και εάν μπορούσε το Τεκμήριο 1 να θεωρηθεί ως τέτοιο τιμολόγιο, σύμφωνα και πάλιν με τον όρο 20 της Συμφωνίας, το ποσό ήταν πληρωτέο εντός 30 ημερών, περίοδος η οποία κάλυπτε την επέλευση του Ατυχήματος, ως ορθά ο συνήγορος της Εναγόμενης σημειώνει στα πλαίσια των τελικών του αγορεύσεων.
  23. Τα πιο πάνω επισφραγίζουν την αποτυχία της αγωγής.
  24. Προτού εγκαταλείψω την απόφαση μου κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι έχει προβληματίσει το Δικαστήριο κατά πόσο στη βάση της θέσης της Εναγόμενης, ότι είναι διατεθειμένη να καταβάλει στους Ενάγοντες το ποσό των €700 ως το ποσό απαλλαγής (excess), δικαιολογείται η έκδοση απόφασης για το εν λόγω ποσό. Ανατρέχοντας όμως στην Έκθεση Απαίτησης, ουδόλως προκύπτει ότι δικογραφούνται τέτοια γεγονότα που να δικαιολογούσαν την έκδοση απόφασης για το εν λόγω ποσό είτε στα πλαίσια διαζευκτικής αξίωσης είτε και παρεμφερώς προς επίρρωση της αξίωσης των Εναγόντων ως οι ίδιοι την διαμόρφωσαν (βλ. Kennedy Hotels Ltd v. Midgardian
(1992)1 Α.Α.Δ. 400 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Λ.Ι.Κ. κ.ά. Πολ. Έφ. 142/19, 21.9.22), ECLI:CY:AD:2022:A
  1. Ειδικότερα, πουθενά δεν αναφέρεται η παράλειψη καταβολής από μέρους της του εν λόγω ποσού ούτε και βεβαίως αξιώνεται η καταβολή του. Μάλιστα δε ο ίδιος ο κ. Κοντός κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι απέρριψε την καταβολή του εν λόγω ποσού από την Εναγόμενη (βλ. παρ. 40 πιο πάνω). Των πιο πάνω δοθέντων, δεν δικαιολογείται ούτε και η έκδοση απόφασης για το εν λόγω ποσό. IX. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  2. Υπό το φως όλων των πιο πάνω η αγωγή δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Ενόψει της αποτυχίας της αγωγής, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον των Εναγόντων, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)........... Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. ένορκη μαρτυρία κ. Κοντού, παρ.
  3. [2] Βλ. ένορκη μαρτυρία κ. Κοντού, παρ.
  4. [3] Βλ. ένορκη μαρτυρία κ. Κοντού, παρ.
  5. [4] Βλ. ένορκη μαρτυρία κ. Κοντού παρ.
  6. [5] Βλ. πρακτικά ημερ. 27.5.24, σελ.5, γρ. 25 -
  7. [6] Βλ. πρακτικά ημερ. 27.5.24, σελ. 5, γρ. 21 -
  8. [7] Βλ. παρ. 6 της ένορκης μαρτυρίας του κ. Κοντού. [8] Βλ. ένορκη μαρτυρία κ. Κοντού παρ.
  9. [9] Βλ. πρακτικά 27.5.24, σελ.
  10. [10] Βλ. ένορκη μαρτυρία του κ. Κοντού, παρ.
  11. [11] Βλ. παρ. 6 της Έκθεσης Απαίτησης. [12] Βλ. πρακτικά 27.5.24, σελ.18, γρ. 17 -
  12. [13] Βλ. πρακτικά 27.5.24, σελ. 19, γρ. 18 -
  13. [14] Βλ. πρακτικά 27.5.24, σελ.22, γρ. 5 -
  14. [15] Βλ. πρακτικά 27.5.24, σελ.
  15. [16] Βλ. πρακτικά 27.5.24, σελ. 12, γρ.
  16. [17] Βλ. πρακτικά 27.5.24, σελ.
  17. [18] Βλ. παρ. 9 της ένορκης μαρτυρίας του κ. Κοντού. [19] Βλ. πρακτικά 27.5.24, σελ.
  18. [20] Βλ. ένορκη μαρτυρία του κ. Κοντού, παρ.
  19. [21] Βλ. πρακτκά 27.4.24 σελ.
  20. [22] Βλ. πρακτικά ημερ. 27.5.24, σελ. 10, γρ. 25 -
  21. [23] Βλ. πρακτικά 27.5.24, σελ. 12, γρ. 11 -
  22. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.