← Κύπρος

ΑΔΩΝΗ ΖΑΝΝΕΤΟΥ ν. ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΓΚΙΟΥΡΤΖΙΔΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4015/2016, 16/10/2024

ΑΔΩΝΗ ΖΑΝΝΕΤΟΥ ν. ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΓΚΙΟΥΡΤΖΙΔΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4015/2016, 16/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ-Α ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4015/2016 Μεταξύ: ΑΔΩΝΗ ΖΑΝΝΕΤΟΥ Ενάγοντα και

  1. ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΓΚΙΟΥΡΤΖΙΔΗ
  2. ΑΒΡΑΑΜ ΓΚΙΟΥΡΤΖΙΔΗ
  3. N. KOUPIS ENTERPRISES LTD Εναγόμενων Ημερομηνία: 16 Oκτωβρίου 2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κα Μ. Αγαθοκλέους Για Εναγόμενο 2: κος Πλαστήρας με κο Αλεξίου Για Εναγόμενη 3: κα Α. Καλλένου ΑΠΟΦΑΣΗ Με βάση τον Κανονισμό 6(β) του περί της Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Επικοινωνία) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2021,η απόφαση δίδεται χωρίς τη φυσική παρουσία των συνηγόρων των διαδίκων και διαβιβάζεται σε αυτούς ηλεκτρονικά, με τη συγκατάθεσή τους.
  4. Εισαγωγή Με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα το οποίο καταχωρήθηκε την 17/08/2016 και τροποποιήθηκε περί την 13/02/2019 ο Ενάγοντας αξιώνει θεραπείες εναντίον των Εναγόμενων 1-3 βασισμένος στο αστικό αδίκημα της αμέλειας, οχληρίας και παράνομης επέμβασης επί ακίνητης ιδιοκτησίας και συγκεκριμένα του διαμερίσματος αρ. 601 επί της πολυκατοικίας «Τσιακλής 4» στην οδό Αγίου Γεωργίου 34, 1076 Παλλουριώτισσα Λευκωσία (στο εξής «ως το διαμέρισμα»).
  5. Δικογραφημένοι ισχυρισμοί Σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση του Ενάγοντα, περί το Μάιο 2015 διαπίστωσε την πρόκληση ζημιών στο διαμέρισμα και ειδικότερα ζημιά στους τοίχους, στην οροφή της κουζίνας στο ανατολικό μπαλκόνι στο γραφείο και σε ένα εκ των δύο υπνοδωματίων ένεκα διαρροής νερού από την οροφή της πολυκατοικίας η οποία προκλήθηκε συνέπεια ελαττωματικού και κακώς συντηρημένου ντεπόζιτου νερού που ανήκει στο διαμέρισμα αρ. 501 το οποίο βρίσκεται στην οροφή της πολυκατοικίας πάνω από το επίδικο διαμέρισμα, ή και λόγω τοποθέτησης αντικειμένων στην οροφή ή λόγω κακής και/ή της μη συντήρησης της οροφής της πολυκατοικίας από την Εναγόμενη
  6. Στο δικόγραφο παραθέτει λεπτομέρειες αμέλειας των Εναγόμενων, λεπτομέρειες ζημιών στο διαμέρισμα αλλά και ειδικών ζημιών του Ενάγοντα. Η αγωγή εναντίον της Εναγόμενης 1 έχει αποσυρθεί στις 27/11/
  7. Ο Εναγόμενος 2 και η Εναγόμενη 3 έχουν καταχωρήσει Υπεράσπιση. Ο Εναγόμενος 2 μέσω της Υπεράσπισης του εγείρει ως προδικαστικές ενστάσεις α) ότι η αγωγή δε δύναται να προχωρήσει για το λόγο ότι η Διαχειριστική επιτροπή και τα μέλη δεν είναι Ενάγοντες β) ότι δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα, γ) ότι δεν αποκαλύπτεται οιανδήποτε νομική συμβατική σχέση μεταξύ του Ενάγοντα και του Εναγόμενου 2, δ) ότι η αγωγή δεν έχει νομική βάση, ε) ότι ο Ενάγοντας κωλύεται στην προώθηση της παρούσας αγωγής καθ' ότι περιέχει άσχετους και αβάσιμους ισχυρισμούς, στ) ότι η αγωγή είναι παραπλανητική αλλά και ότι εγείρονται άσχετα θέματα και ενοχλητικά. Περαιτέρω ο Εναγόμενος 2 ισχυρίζεται ότι δεν έχει ο ίδιος προσωπική ευθύνη για τη συντήρηση της ταράτσας και την επιδιόρθωση του διαμερίσματος του Ενάγοντος, το ντεπόζιτο του διαμερίσματος αριθμό 501 δεν ήταν προβληματικό αλλά μόνο το ντεπόζιτο του διαμερίσματος με αριθμό
  8. Ο Εναγόμενος 2 ισχυρίζεται ότι η ταράτσα της πολυκατοικίας δεν είχε απομόνωση από το έτος 2002 χρονικό σημείο αγοράς του διαμερίσματος και η ταράτσα ήταν διάτρητη μέχρι που ο Ενάγοντας ανάλαβε την κατασκευή απομόνωσης με την τοποθέτηση κατρόχαρτου. Η ταράτσα είχε σχίσματα, τα ρουπινέτα στην ταράτσα έσταζαν, υπήρχαν ρωγμές και διαρροές. Ο Εναγόμενος 2 παραδέχεται όμως ότι διαρροή νερού υπήρχε στην ταράτσα λόγω τοποθέτησης αντικειμένων στην οροφή και/ή λόγω της μη συντήρησης ή λόγω της κακής συντήρησης από την Εναγόμενη
  9. Μέσω της Υπεράσπισης της η Εναγόμενη 3 θέτει επίσης προδικαστικές ενστάσεις α) ότι ο Ενάγοντας κωλύεται στην προώθηση της αγωγής εναντίον της καθότι σύμφωνα με το νόμο κεφάλαιο 224 εσφαλμένα ενήγαγε αυτή αντί τη Διαχειριστική Επιτροπή της πολυκατοικίας. Ισχυρίζεται ότι δε φέρει καμία ευθύνη και υποχρέωση. Τα θέματα που εγείρει ο Ενάγοντας αφορούν την κοινόκτητη ιδιοκτησία κατ΄ ισχυρισμό της Εναγόμενης
  10. Περαιτέρω η Εναγόμενη 3 αρνείται τις θέσεις και ισχυρισμούς του Ενάγοντος. Ισχυρίζεται ότι η Εναγόμενη 3 εταιρεία αναλαμβάνει μετά από συμφωνία την παροχή υπηρεσιών προς τις διαχειριστικές επιτροπές έναντι συμφωνηθείσας αμοιβής για την είσπραξη δια λογαριασμό των διαχειριστικών επιτροπών των κοινοχρήστων εξόδων, την πληρωμή των κοινοχρήστων εξόδων τους, τη συντήρηση και καθαριότητα των κοινοχρήστων χώρων κ.α. Περί την 28/10/2009 υπόγραψαν συμφωνία με τη Διαχειριστική Επιτροπή της πολυκατοικίας «Τσιακλή 4» η οποία είχε εκλεγεί κατά ή περί το έτος 2009 για ανάθεση υπηρεσιών επ' αμοιβής είσπραξης των τρεχόντων εξόδων της πολυκατοικίας. Αποτελεί ισχυρισμό της Εναγόμενης 3 ότι ουδεμία σχέση, ευθύνη και υπαιτιότητα έχει για τις ζημιές που ισχυρίζεται ότι έχει υποστεί ο Ενάγοντας. Διαζευκτικά ισχυρίζεται ότι για τυχόν ζημιές ευθύνονται οι Εναγόμενοι 1 και 2 οι οποίοι αρνούνταν πεισματικά να προβούν στην αντικατάσταση του ελαττωματικού ντεπόζιτου νερού του διαμερίσματος με αριθμό 501 το οποίο βρίσκεται στην ταράτσα της επιδίκου πολυκατοικίας πάνω από το διαμέρισμα του Ενάγοντος. Επιπροσθέτως η Εναγόμενη 3 μέσω Ανταπαίτησης αξιώνει αναγνωριστικές δηλώσεις. Ο Ενάγοντας μέσω απάντησης στις Υπερασπίσεις αλλά και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση αρνείται τις προδικαστικές ενστάσεις και ισχυρισμούς που εγείρονται. Περαιτέρω επαναλαμβάνει τις θέσεις και ισχυρισμούς του ως εγείρονται στην Έκθεση Απαίτησης. Αναφορικά με την Εναγόμενη 3 ισχυρίζεται ότι έχει την ευθύνη και υποχρέωση να προβαίνει σε έλεγχο των κοινοχρήστων χώρων και διαπίστωση τυχόν προβλημάτων και ζημιών στην πολυκατοικία αλλά και επιδιόρθωση αυτών. Για να αποδείξει τις αξιώσεις του ο Ενάγοντας καταθέσαν ο ίδιος ο Ενάγοντας (ΜΕ1) και ο κύριος Αντώνης Αντωνίου (ΜΕ2). Εκ μέρους του Εναγόμενου 2 μαρτύρησε ο κύριος Δημήτρης Γκιουρτζίδης (ΜΥ1 για Εναγόμενο 2) ενώ εκ μέρους της Εναγόμενης 3 (ΜΥ2 για Εναγόμενη 3) κατάθεσε η κυρία Πηνελόπη Κουπή. Η ακροαματική διαδικασία ολοκληρώθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις.
  11. Μαρτυρία Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας. Συνοπτικά παρατίθενται τα κύρια σημεία αυτής. Α. Μαρτυρία ΜΕ1 Ο Ενάγοντας ως μέρος της κυρίως εξέτασης του κατάθεσε το έγγραφο Α. Ως εξήγησε ο μάρτυρας είναι ο κάτοχος του διαμερίσματος με αριθμό 601 στην πολυκατοικία «Τσιακλής 4» που βρίσκεται στην Παλλουριώτισσα επαρχία Λευκωσίας. Το διαμέρισμα δεν είναι εγγεγραμμένο ακόμη στο όνομα του λόγω προβλημάτων που δημιουργήθηκαν με την τράπεζα αλλά και λόγω του γεγονότος ότι ο νονός του από τον οποίον αγόρασε ως ισχυρίζεται το διαμέρισμα έχει αποβιώσει. Κατάθεσε ως τεκμήριο 1 έρευνα στο τμήμα κτηματολογίου και χωρομετρίας. Αναφορικά με την Εναγόμενη 3 κατάθεσε το Τεκμήριο στο οποίο μεταξύ άλλων επισυνάπτεται αντίγραφο μίας συμφωνίας με ημερομηνία 28/10/2009 μεταξύ της και της τότε διαχειριστικής επιτροπής της πολυκατοικίας που βρίσκεται το επίδικο διαμέρισμα. Σύμφωνα με το μάρτυρα αρχές Μαΐου 2015 βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις για να ενοικιάσει το διαμέρισμα. Ο ίδιος απουσίαζε από την Κύπρο αλλά τη διαχείριση του επίδικου διαμερίσματος τότε είχε αναλάβει ο αδερφός του. Αρχές Μαΐου ο αδερφός του ανέλαβε να δείξει το διαμέρισμα σε υποψήφιους ενοικιαστές και τότε διαπιστώθηκε η ύπαρξη ζημιών οι οποίες προκλήθηκαν κατά την άποψή του από υγρασία. Ως Τεκμήριο 3 κατάθεσε έγγραφο από εταιρεία E.I.S. Plumbing & heating contractors General maintenance services το οποίο σύμφωνα με το μάρτυρα αποτελεί έκθεση. Συνοπτικά ισχυρίζεται ότι οι ζημιές προκλήθηκαν από διαρροή νερού από την οροφή αλλά κι από ελαττωματικό και κακώς τοποθετημένο και μη συντηρημένο ντεπόζιτο νερού. Θεωρεί επίσης ότι υπήρχε πρόβλημα με το ντεπόζιτο του διαμερίσματος με αριθμό 501 που βρισκόταν πάνω από το διαμέρισμα του και ήταν τοποθετημένο στο περβάζι. Θεωρεί ότι ο Εναγόμενος 2 υπήρξε αμελής ότι δεν επιδιόρθωσε το ντεπόζιτο, αγνόησε τη διαρροή νερού δεν το τοποθέτησε σωστά αλλά ούτε το συντήρησε. Ισχυρίζεται επίσης ότι υπήρξε αμελής και η Εναγόμενη 3 η οποία κατά τη θέση του παρέλειψε να διατηρήσει την οροφή της πολυκατοικίας σε καλή κατάσταση, αγνόησέ το πρόβλημα διαρροής νερού, αδιαφόρησε και δεν έλαβε μέτρα αποτροπής εναπόθεσης αντικειμένων στην οροφή της πολυκατοικίας. Αξιώνει επίσης ποσά ως απώλεια ενοικίων επειδή δεν μπορούσε να το ενοικιάσει μέχρι να γίνουν οι επιδιορθώσεις και να σταματήσει η διαρροή προς το διαμέρισμα. Σύμφωνα με το μάρτυρα κατέστη εφικτό να θέσει το διαμέρισμα προς ενοικίαση πριν το Μάιο
  12. Ο μάρτυρας επίσης κατάθεσε ως Τεκμήριο 4 δέσμη από 25 φωτογραφίες οι οποίες δεικνύουν ως ανάφερε τις ζημιές που προκλήθηκαν στο διαμέρισμα αλλά και την κατάσταση που επικρατούσε κατά τον επίδικο χρόνο στην οροφή της πολυκατοικίας. Ως ανάφερε τις φωτογραφίες τις τράβηξαν οι τεχνικοί οι οποίοι επιθεώρησαν το χώρο και ετοίμασαν την έκθεση του Τεκμηρίου
  13. Ως Τεκμήριο 5 κατάθεσε έγγραφο από την εταιρεία EIS Plumbing & heating contractors General maintenance services στο οποίο καταγράφεται η εκτίμηση για το κόστος επιδιόρθωσης της ζημιάς στο διαμέρισμα. Όπως επίσης εξήγησε ο μάρτυρας τα χρήματα που πλήρωσε ήταν πολύ περισσότερα επειδή έγιναν περισσότερες εργασίες τόσο στο διαμέρισμα όσο και στην οροφή της πολυκατοικίας. Ως Τεκμήρια 6,7 και 8 κατατέθηκαν επιστολές μεταξύ δικηγόρων Ενάγοντα και δικηγόρου της Εναγόμενης αλλά και επιστολή προς τον Εναγόμενο
  14. Σημειώνω ότι κατά την επανεξέταση του μάρτυρα κατατέθηκαν επίσης τα Τεκμήρια 9,10 και
  15. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας επιβεβαίωσε ότι δεν είναι ιδιοκτήτης του επίδικου διαμερίσματος αναφέροντας όμως ότι έχει προβεί και σε διαδικασίες για να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης και ότι κατέχει νόμιμα το διαμέρισμα. Υποδείχθηκε στο μάρτυρα ότι στην έκθεση Τεκμήριο 3 δεν αναγράφεται ότι υπήρχε διαρροή από το ντεπόζιτο του διαμερίσματος με αριθμό
  16. Ο μάρτυρας ανάφερε ότι το πρόβλημα δεν ήταν μόνο η διαρροή του ντεπόζιτου, αλλά αυτό ήταν και κακώς τοποθετημένο. Υποδείχθηκε στο μάρτυρα ότι δεν υπήρχε διαρροή από το ντεπόζιτο του διαμερίσματος με αριθμό
  17. Υποδείχθηκε επίσης στο μάρτυρα ότι στην επιστολή που στάλθηκε εκ μέρους των δικηγόρων του με ημερομηνία 26/11/2015 (Τεκμήριο 6) δε γίνεται αναφορά σε κανένα προβληματικό ντεπόζιτο αλλά μόνο σε ζημιές που προκλήθηκαν λόγω κακής συντήρησης και λόγω τοποθέτησης αντικειμένων στην ταράτσα της πολυκατοικίας. Επιπλέον υποδείχθηκε στο μάρτυρα ότι στην επιστολή ημερομηνίας 8/04/2016 το Τεκμήριο 8 γίνεται αναφορά για πρώτη φορά σε πρόβλημα του ντεπόζιτου με αρ. 501 το οποίο ανάφερε η Εναγόμενη 3 σε επιστολή της προς τους δικηγόρους τους. Ερωτήθηκε ο μάρτυρας εάν όντως πήγε τεχνικός το Σεπτέμβριο 2015 για να ετοιμάσει έκθεση υποδεικνύοντας ότι στο Τεκμήριο 8 αναγράφεται ότι ζητήθηκε έκθεση από ειδικό εμπειρογνώμονα. Υποδείχθηκε επιπροσθέτως στο μάρτυρα ότι το θέμα με το πρόβλημα διαρροής στο ντεπόζιτο του διαμερίσματος με αριθμό 501 το επικαλέστηκε εκ των υστέρων με το μάρτυρα να αναφέρει ότι είχε ειδοποιηθεί ο Εναγόμενος 2 για το θέμα επανειλημμένως από τον αδερφό του. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι υπόδειξε στον Εναγόμενο 2 και στο γιο του το ντεπόζιτο το οποίο ήταν τοποθετημένο πάνω στο περβάζι της πολυκατοικίας από το οποίο έτρεχε νερό στον τοίχο του διαμερίσματος και ότι αυτοί του απάντησαν ότι έτσι ήταν τοποθετημένο όταν αγόρασαν το διαμέρισμα το έτος
  18. Σε ερώτηση για το πότε ήταν τελευταία φορά που ενοικίασε το διαμέρισμα απάντησε ότι αυτό έγινε πριν το έτος
  19. Ο μάρτυρας επίσης αντεξετάστηκε από την συνήγορο της Εναγόμενης
  20. Η αντεξέταση επικεντρώθηκε στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του Ενάγοντα στο διαμέρισμα, στο γεγονός ότι δεν κατέβαλε τελικά ο Ενάγοντας το ποσό των €1800 για επιδιορθώσεις για το οποίο γίνεται αναφορά στο τεκμήριο
  21. Υποδείχθηκε επίσης στο μάρτυρα ότι η Εναγόμενη 3 ήταν εργοδοτούμενη με αμοιβή από την διαχειριστική επιτροπή της πολυκατοικίας «Τσιακλής 4» με συγκεκριμένους όρους και ότι δεν είχε αρμοδιότητα ή υπευθυνότητα αναφορικά με την οροφή της πολυκατοικίας. Υποδείχθηκε στον μάρτυρα ότι η Εναγόμενη 3 δεν έχει καμία ευθύνη και ότι ευθύνη θα είχε μόνο η διαχειριστική Επιτροπή. Σε ερώτηση εάν είχε μαζί του οποιεσδήποτε δημοσιεύσεις σε εφημερίδα για αγγελίες για ενοικίαση ή έγγραφα που να δηλώνουν ότι το διαμέρισμα το Μάιο του 2015 είχε τεθεί προς ενοικίαση απάντησε αρνητικά επίσης αρνητικά απάντησε στην ερώτηση κατά πόσο είχε μαζί του οποιαδήποτε έκθεση εκτιμήσης του αγοραίου ενοικίου του επίδικου διαμερίσματος. Β. Μαρτυρία ΜΕ2 Ο δεύτερος μάρτυρας ο οποίος κατάθεσε εκ μέρους του Ενάγοντα, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του κατάθεσε το έγγραφο Β. Ο Ενάγοντας ανάθεσε στο ΜΕ2 να επισκεφθεί ένα εκ των διαμερισμάτων επειδή τον είχε ενημερώσει ότι παρουσιάστηκαν προβλήματα προφανώς λόγω διαρροής νερού από την ταράτσα εφόσον το διαμέρισμα είναι ρετιρέ για να δει τις ζημιές και να εντοπίσει πως προκλήθηκαν. Ο ίδιος με οδηγίες του Ενάγοντα επισκέφθηκε το επίδικο διαμέρισμα και αυτό έγινε αρχές του Σεπτέμβρη
  22. Ο μάρτυρας αναγνώρισε το τεκμήριο
  23. Ως ανάφερε επιθεώρησε την ταράτσα της πολυκατοικίας και διαπίστωσε ότι όλα τα ντεπόζιτα του νερού δεν ήταν ορθά τοποθετημένα, οι πλαστικές σωλήνες νερού ήταν χαλαρά τοποθετημένες, τα στόμια του νερού της βροχής ήταν καλυμμένα με ακαθαρσίες. Υπήρχε έναν ντεπόζιτο το οποίο ήταν διαβρωμένο και έσταζε νερό, η μόνωσή της ταράτσας ήταν κατεστραμμένη και επέτρεπε την διαρροή νερού. Αναφέρει τι ζημιές διαπίστωσε στο εσωτερικό του διαμερίσματος και παράπεμψε στο Τεκμήριο 4 φωτογραφίες που τράβηξε. Αναγνώρισε επίσης ο μάρτυρας το Τεκμήριο 5 γραπτή εκτίμηση προσφορά του αναφορικά με το κόστος επιδιορθώσεως των ζημιών εντός του επίδικου διαμερίσματος. Τελικά δεν καταβλήθηκε το ποσό που αναφέρεται στο Τεκμήριο 5 επειδή οι εργασίες δεν έγιναν αμέσως. Οι εργασίες επιδιορθώσεων και αποκατάστασης της ταράτσας έγιναν υπό την δική του επίβλεψη από ανεξάρτητους εργολάβους μετά από οδηγίες που έλαβε από την διαχειριστική επιτροπή της πολυκατοικίας περί το Δεκέμβριο ή Νοέμβριο του έτους
  24. Εξήγησε τι εργασίες έγιναν. Μεταξύ άλλων αναφέρει ότι έγινε και μόνωση, μετακίνηση και τοποθέτηση των σωλήνων και των ντεπόζιτων όλων των διαμερισμάτων. Μετά την αποκατάσταση της ταράτσας έγιναν και εργασίες επιδιορθώσεων στο επίδικο διαμέρισμα. Δε θυμόταν ποιο ήταν το ντεπόζιτο το οποίο ήταν διαβρωμένο και έσταζε νερό. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανάφερε ότι δεν τράβηξε όλες τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 4 την ίδια ημερομηνία αλλά σε διαφορετικές επισκέψεις του στην πολυκατοικία μετά το έτος
  25. Σε ερώτηση αν θυμάται πια ντεπόζιτα ήταν αυτά που ήταν πάνω στην οροφή και ποια πάνω στο περβάζι ανάφερε ότι δε θυμόταν αλλά βλέποντας τις φωτογραφίες αναφέρθηκε στο διαμέρισμα 501 και
  26. Από τις φωτογραφίες δεν μπορούσε να θυμηθεί ποιο ήταν το ντεπόζιτο που έσταζε ως ανάφερε αλλά ανάφερε ότι η διαρροή από το ντεπόζιτο μπορεί να μην ήταν ο μόνος παράγοντας πρόκλησης των ζημιών αλλά σίγουρα συνείσφερε στην ζημιά. Επίσης ο μάρτυρας ερώτηση για πότε περίπου την Άνοιξη του έτους 2015 είχε προβεί σε εργασίες συντήρησης του διαμερίσματος του Ενάγοντα ανάφερε ότι δε θυμάται πότε ακριβώς είτε αρχές του έτους 2015 ή πιθανώς να ξεκίνησε το Δεκέμβριο
  27. Σε ερώτηση εάν είχε ανέβει τότε στην οροφή της πολυκατοικίας δεν θυμάται αλλά θυμόταν ότι έκανε ανακαίνιση στο μπάνιο και επειδή έκανε συντήρηση δεν είχε ψάξει τότε για διαρροή νερών. Σε ερώτηση αν είχε δει καθόλου υγρασία τότε απάντησε ότι δεν είχε υγρασία πάνω στα ταβάνια σίγουρα αλλά μόνο μέσα στα μπάνια που θα είναι φυσιολογικό λόγω του ότι δεν έβλεπε φως εκείνος ο χώρος. Γ. Μαρτυρία ΜY1 (για Εναγόμενο 2) Εκ μέρους του Εναγόμενου 2 κατάθεσε ο γιος του λέγοντας ότι γνωρίζει τα γεγονότα προσωπικά. Ως ανάφερε έλαβαν μία επιστολή τον Απρίλιο του 2016 η οποία έλεγε ότι το ντεπόζιτο τους στάζει και ότι προκλήθηκαν ζημιές στο διαμέρισμα του Ενάγοντος. Ο ίδιος ανέβηκε στην ταράτσα της πολυκατοικίας και δεν βρήκε κάτι, το ντεπόζιτο δεν έσταζε. Όταν έλαβε πλέον την αγωγή ο πατέρας του, ο ίδιος έκανε ξανά έλεγχο του ντεπόζιτου. Διαπίστωσε τότε ότι έσταζε το ντεπόζιτο του διαμερίσματος
  28. Γενικά στην οροφή της πολυκατοικίας υπήρχαν ακαθαρσίες, ρωγμές, περιττώματα πουλιών, άχρηστα αντικείμενα όπως σκελετούς ποδηλάτων, σακούλες και άλλα πράγματα. Αντεξεταζόμενος ερωτήθηκε για ποιο λόγο δεν απάντησε ο Εναγόμενος 2 στην επιστολή που έλαβε τον Απρίλιο του 2016 και απάντησε ότι θεώρησαν ότι έγινε λάθος αφού δεν έσταζε το ντεπόζιτο τους. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι διαμένει με τον πατέρα του στο διαμέρισμα τους από το έτος 2002 και ότι δεν τοποθέτησαν οι ίδιοι πότε τα ντεπόζιτα σε εκείνη τη θέση. Ανάφερε ότι αυτή τη στιγμή έχουν μετακινηθεί τα ντεπόζιτα. Αναφορικά με την Εναγόμενη 3 σε ερώτηση εάν γνωρίζει τι έπρεπε να κάνει σε παρόμοιες περιπτώσεις ανάφερε ότι δε γνωρίζει ποια ήταν ακριβώς τα καθήκοντα της απλώς γνωρίζει ότι ήταν υπεύθυνη στο να μαζεύει χρήματα. Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε επίσης από την συνήγορο της Εναγόμενης
  29. Σε ερώτηση κατά πόσο η εκπρόσωπος της Εναγόμενης 3 είχε ζητήσει από τον πατέρα του και από τη μητέρα του να μετακινήσουν το ντεπόζιτο απάντησε αρνητικά. Δ. Μαρτυρία ΜΥ2 (για Εναγόμενη 3) Εκ μέρους της Εναγόμενης 3 κατάθεσε η γραμματέας και εκτελεστική διευθύντρια της η οποία ως μέρος της κυρίως εξέτασης της κατάθεσε το Έγγραφο Γ. Ως Τεκμήριο 12 κατάθεσε πιστοποιητικό από τον Έφορο Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη αναφορικά με την Εναγόμενη 3 και ως Τεκμήριο 13 κατάθεσε πιστοποιητικό διευθυντών και γραμματέα. Εξήγησε τα πλαίσια του κύκλου εργασιών της Εναγόμενης 3 και τι υπηρεσίες επ' αμοιβή παρείχε στην Διαχειριστική Επιτροπή της πολυκατοικίας που βρίσκεται το επίδικο διαμέρισμα. Ουσιαστικά με βάση τα όσα ανάφερε η Εναγόμενη 3 ενεργεί με βάση τη γραπτή συμφωνία που κάθε φορά υπογράφεται και περιλαμβάνει την πληρωμή από το ταμείο των πολυκατοικιών των τρεχόντων εξόδων τους, για συντήρηση, καθαριότητα των κοινοχρήστων χώρων, την πληρωμή του κοινόχρηστου ρεύματος, την πληρωμή της καθαρίστριας, εξόδων πληρωμής της εταιρείας που διενεργεί συντήρηση του ανελκυστήρα και διάφορων κοινόχρηστων εξόδων που προκύπτουν κατ' εντολή της συμβαλλόμενης διαχειριστικής επιτροπής . Η μάρτυρας εξήγησε γενικά με ποιο τρόπο παρέχει υπηρεσίες και τι προβλέπεται σε κάθε συμφωνία που υπογράφεται. Με τη διαχειριστική επιτροπή της πολυκατοικίας που βρίσκεται το επίδικο διαμέρισμα συμβλήθηκε το έτος
  30. Παράπεμψε σχετικά η μάρτυρας στο Τεκμήριο
  31. Σύμφωνα με τη μάρτυρα με βάση τους όρους της συμφωνίας του Τεκμηρίου 2 προέβαινε σε συλλογή των κοινοχρήστων από κάθε διαμέρισμα. Προέβαινε σε όλες τις πληρωμές για λογαριασμό της διαχειριστικής επιτροπής της πολυκατοικίας. Όλες οι αποδείξεις πληρωμής εκδίδονταν στο όνομα της διαχειριστικής επιτροπής της πολυκατοικίας. Αν κάποιος καθυστερούσε την πληρωμή των κοινοχρήστων εξόδων ενημερωνόταν η διαχειριστική επιτροπή για να λάβει μέτρα προς είσπραξη. Η Εναγόμενη 3 δε λάμβανε πρωτοβουλίες ποτέ από μόνη της. Αναλάμβανε επίσης τα τρέχοντα έξοδα της πολυκατοικίας όπως πληρωμή λογαριασμού ΑΗΚ, πληρωμή της καθαρίστριας, της εταιρείας του ανελκυστήρα, έξοδα πληρωμής για καθαρισμό βόθρων, σκυβαλοδοχείων κ.α. Ετοίμαζε επίσης κατάσταση εσόδων και εξόδων που αφορούσαν την εν λόγω πολυκατοικία για κάθε διαμέρισμα και αναρτούσαν σε πίνακα ανακοινώσεων στην πολυκατοικία. Σε περίπτωση επιδιορθώσεων και αποκατάστασης βλαβών στην πολυκατοικία η Εναγόμενη 3 λάμβανε προσφορές τις οποίες κοινοποιούσε στη διαχειριστική επιτροπή για λήψη τελικής απόφασης. Παρείχε επίσης υπηρεσίες τεχνικής επίβλεψης η οποία γινόταν από τον εισπράκτορα της Εναγόμενης 3, 2-3 φορές το μήνα και προέβαινε σε αντικατάσταση καμένων λαμπτήρων, μέριμνα επικοινωνίας με την εταιρεία συντήρησης του ανελκυστήρα, αντικατάστασης των σπασμένων πόμολων σε κοινόχρηστες πόρτες της πολυκατοικίας ή θρυμματισμένων υαλοπινάκων σε κοινόχρηστους χώρους εισόδου ή διαδρόμου. Οι υπηρεσίες τους προς τη διαχειριστική επιτροπή της πολυκατοικίας τερματίστηκαν περί το έτος 2018 ως το Τεκμήριο
  32. Η μάρτυρας εξήγησε ότι η επιστολή του Τεκμηρίου 6 απαντήθηκε μέσω της συνηγόρου της Εναγόμενης 3 και αρνήθηκε οποιαδήποτε ευθύνη. Η μάρτυρας έμαθε επίσης μέσω του τότε προέδρου της Διαχειριστικής επιτροπής ότι είχε βλάβη το ντεπόζιτο του διαμερίσματος αρ. 501 και τους είχε ζητήσει να το επιδιορθώσουν. Η μάρτυρας επίσης κατ' εντολή του κου Στυλιανού τότε Προέδρου της Διαχειριστικής Επιτροπής μίλησε και η ίδια με τους ιδιοκτήτες του διαμερίσματος
  33. Η ίδια απλώς συνέστησε στους ιδιοκτήτες του διαμερίσματος αρ. 501 όπως επιδιορθώσουν το ντεπόζιτο. Δεν μπορούσε να κάνει κάτι άλλο. Σε κάθε περίπτωση υπεύθυνη για συντήρηση της κοινόχρηστης ταράτσας της πολυκατοικίας είχε η διαχειριστική επιτροπή της πολυκατοικίας και όχι η Εναγόμενη
  34. Κατά την αντεξέταση υποδείχθηκε στη μάρτυρα ότι είχε υποχρέωση η Εναγόμενη 3 να ελέγχει την ταράτσα και να εντοπίσει το πρόβλημα διαρροής με τη μάρτυρα να αρνείται ότι ήταν στις ευθύνες της. Ως ανάφερε η μάρτυρας το ντεπόζιτο και τα αντικείμενα στην οροφή ήταν τοποθετημένα από πριν και δεν μπορούσαν να τα ελέγξουν. Η μάρτυρας ανάφερε ότι η Εναγόμενη 3 ήταν απλώς εργοδοτούμενη της διαχειριστικής επιτροπής της πολυκατοικίας και δεν ήταν αντιπρόσωπος της. Δεν ήταν υπόψη της κάποιο παράπονο από κάποιο ένοικο στην πολυκατοικία ότι είχε πρόβλημα. Η ίδια δεν είχε υπόψη της ούτε ο εισπράκτορας εάν έσταζε το ντεπόζιτο του διαμερίσματος
  35. Αυτό της το είπε ο τότε πρόεδρος της διαχειριστικής επιτροπής.
  36. Αξιολόγηση της μαρτυρίας Μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες ενώ έδιδαν τη μαρτυρία τους και έλαβα υπόψη την ποιότητα της μαρτυρίας, τη σαφήνεια στον τρόπο απάντησης, στη φυσικότητα και αμεσότητα των απαντήσεων, την τυχόν ύπαρξη υπερβολών σε αυτές, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τυχόν ουσιαστικές αντιφάσεις, τη μνήμη των μαρτύρων, τους λόγους που είχαν να τα θυμούνται αυτά κ.α. Επίσης δεν έχω περιοριστεί μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά την έχω συσχετίσει, αντιπαραβάλει και διερευνήσει με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων.[1] Με την αξιολόγηση της μαρτυρίας το Δικαστήριο προβαίνει σε διαπιστώσεις και ευρήματα επί των γεγονότων ώστε να μπορεί να εξετάσει στη συνέχεια κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης, το έχει αποσείσει στον βαθμό που απαιτείται. Ωστόσο, η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης.[2] Σημειώνεται επίσης ότι ως έχει κριθεί νομολογιακά όταν ένας μάρτυρας κριθεί αξιόπιστος, το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο.[3] Α. ΜΕ1 Ο ΜΕ1 είναι και ο Ενάγοντας. Αναγνωρίζω ότι ο Ενάγοντας έχει άμεσο συμφέρον από την έκβαση της υπόθεσης. Γι' αυτό η μαρτυρία του προσεγγίζεται με προσοχή. Καταρχάς δε θεωρώ ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει ψέματα ως προς το ότι δηλαδή εντοπίστηκαν στο εσωτερικό του διαμερίσματος κάποιες ζημιές, όμως η μαρτυρία του αναφορικά με το είδος, έκταση ζημιών το λόγο πρόκλησης αυτών δεν υπήρξε θετική εφόσον σε αρκετά σημεία εντοπίζονται ασάφειες ή παρέμειναν κενά. Σε άλλα σημεία υπήρξε υπερβολικός και σε άλλα σημεία υπήρξε εμφανής η προσπάθεια του να παρουσιάσει τα γεγονότα ως βόλευαν με αποτέλεσμα να προβαίνει σε αναφορές ισχυρισμών μη δικογραφημένων. Διαπίστωσα επίσης ότι κάποιες φορές απόφευγε να δώσει απάντηση ή περιτριγύριζε την απάντηση. Αρχικά προσπάθησε να μετουσιώσει τον εαυτό του σε εμπειρογνώμονα προσπαθώντας να θέσει στο Δικαστήριο ως δεδομένο ότι οι ζημιές που προκλήθηκαν στο επίδικο διαμέρισμα οφείλονται σε υγρασίες και διαρροή νερών από την οροφή επειδή το διαμέρισμα είναι ρετιρέ ως ανάφερε. Παρόλο που υιοθέτησε τα όσα καταγράφονται στο Τεκμήριο 3 υπενθυμίζω ότι ο μάρτυρας δεν έχει επιστημονικές γνώσεις ώστε να παραθέτει τη γνώμη του ως προς τα αίτια πρόκλησης των ζημιών. Παρατηρώ επίσης ότι ο ΜΕ1 προσπάθησε να διευρύνει μέσω της μαρτυρίας του τα αίτια πρόκλησης των ζημιών αναφέροντας ότι τα ντεπόζιτα νερού των διαμερισμάτων δεν ήταν ορθά τοποθετημένα στην οροφή της πολυκατοικίας και ειδικότερα του ντεπόζιτου του διαμερίσματος αρ.
  37. Ουδέποτε δικογράφησε ο Ενάγοντας ότι αιτία πρόκλησης των ζημιών υπήρξε η κακή ή λανθασμένη τοποθέτηση του ντεπόζιτου του διαμερίσματος αρ.
  38. Ο Ενάγοντας ανάφερε επίσης για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση ότι είχε ενημερώσει μεταξύ άλλων για την εσφαλμένη τοποθέτηση του ντεπόζιτου και τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος αρ.
  39. Είναι γνωστή η νομολογιακή αρχή ότι η δίκη δρομολογείται με βάση τις δικογραφημένες θέσεις και εκδοχές. Ισχυρισμοί που δε δικογραφούνται δε θα ληφθούν υπόψη. Είναι επίσης άξιο σχολιασμού ότι στο τεκμήριο 3 έκθεση ημερομηνίας 11/09/2015 γίνεται αναφορά σε λάθος τοποθέτηση των ντεπόζιτων νερού που βρίσκονταν στην οροφή της πολυκατοικίας αλλά, όταν αποστάλθηκε η επιστολή του Τεκμηρίου 8 εκ μέρους του Ενάγοντα το έτος 2016 δεν έγινε καμία αναφορά σ' αυτό τον ισχυρισμό. Ούτε και στην αγωγή που ακολούθησε τέθηκε ισχυρισμός περί εσφαλμένης τοποθέτησης. Επιπροσθέτως ασάφεια παραμένει ως προς τον ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι υπήρχε διαρροή νερού από το ντεπόζιτο του διαμερίσματος αρ. 501 τη στιγμή που στο Τεκμήριο 3 δε γίνεται καμία αναφορά σε ντεπόζιτο διαμερίσματος με αρ.
  40. Εν πάση περίπτωση ο Ενάγοντας σε διάφορα σημεία της μαρτυρίας του δε ήταν σε θέση να διαφωτίσει το Δικαστήριο για την έκταση αλλά και το είδος των ζημιών που ως ισχυρίστηκε εντοπίστηκαν στο επίδικο διαμέρισμα το Μάιο
  41. Δεν εξήγησε ούτε το λόγο που ενώ έλαβε γνώση για την ύπαρξη των ζημιών από το Μάιο 2015 οι ειδικοί επισκέφθηκαν το επίδικο διαμέρισμα το Σεπτέμβριο 2015 και όχι νωρίτερα. Επισημαίνω επίσης ότι ως πρόκυψε από τη μαρτυρία ο μάρτυρας κατά τον επίδικο χρόνο και δη το Μάιο 2015 απουσίαζε στο εξωτερικό. Ο ίδιος προφανώς δεν είχε δει τις ζημιές στο διαμέρισμα ως ήταν το Μάιο
  42. Ουσιαστικά μαρτυρία για το πως ήταν η κατάσταση στο διαμέρισμα το Μάιο 2015 δεν υπάρχει. Επίσης παρατηρώ ότι ο ΜΕ1 αναφέρθηκε γενικά ότι διαπιστώθηκαν ζημιές στο διαμέρισμα και δη τοίχους και οροφή του διαμερίσματος. Παρόλο που δε παρουσιάστηκε μαρτυρία για το πως ήταν η κατάσταση στο διαμέρισμα το Μάιο 2015 ενόψει του ότι δεν αμφισβητήθηκε ότι εντοπίστηκαν γενικά ζημιές αποδέχομαι πράγματι ότι παρουσιάστηκαν κάποιες ζημιές στους τοίχους, οροφή κουζίνας ή στο ανατολικό μπαλκόνι του διαμερίσματος, στο υπνοδωμάτιο και στο γραφείο. Επισημαίνω όμως ότι μαρτυρία για το είδος και έκταση αυτών δεν παρουσιάστηκε. Λαμβάνω υπόψη μου επιπροσθέτως και το τεκμήριο 4 φωτογραφίες το περιεχόμενο των οποίων δεν αμφισβητήθηκε και δη δεν αμφισβητήθηκε ότι κάποιες φωτογραφίες απεικονίζουν το εσωτερικό του διαμερίσματος αρ. 601 βλ. φωτογραφίες αρ. 1,2,3,8,9,10,11,12,13,14, 15, 17,
  43. Οι φωτογραφίες όμως τραβήχτηκαν μετά το Σεπτέμβριο 2015 χωρίς επακριβή χρονικό προσδιορισμό σε διάφορες επισκέψεις του ΜΕ2 ως εξηγείται κατωτέρω. Ως είναι γνωστό μια φωτογραφία η οποία στην ουσία η γνησιότητα της δεν έχει αμφισβητηθεί αλλά ούτε και η ίδια η φωτογραφία έχει αμφισβητηθεί μπορεί να γίνει αποδεκτή ως μαρτυρία για οποιοδήποτε σκοπό όπως για την παρουσίαση κάποιου χώρου κατά τον επίδικο χρόνο και τις συνθήκες που επικρατούσαν ούτως ώστε να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε ασφαλή ευρήματα. Παρόλο που τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 4 δεν τις τράβηξε ο ίδιος ο μάρτυρας δεν αμφισβητήθηκε η γνησιότητα ή το περιεχόμενο τους. Από τις φωτογραφίες φαίνονται κάποιες ζημιές στους τοίχους και στην οροφή του διαμερίσματος μετά το Σεπτέμβριο
  44. Το Δικαστήριο όμως δεν μπορεί στην απουσία μαρτυρίας για το είδος και έκταση των ζημιών να κρίνει από μόνο του με βάση τις φωτογραφίες για το είδος και έκταση αυτών. Σημειώνω επίσης ότι ουδεμία μαρτυρία παρουσιάστηκε ως προς το τι εργασίες έγιναν τελικά στο εσωτερικό του διαμερίσματος για επιδιόρθωση των ζημιών. Ο ΜΕ1 ανάφερε γεγονός που επιβεβαίωσε και ο ΜΕ2 ότι οι ζημιές με την πάροδο του χρόνου επιδεινώθηκαν χωρίς να υποδειχθεί πως ήταν, πως έγιναν και τι εργασίες χρειάστηκε να γίνουν ειδικότερα εφόσον τελικά ως αναφέρθηκε τα όσα καταγράφονται στο Τεκμήριο 5 ως κόστος κτλ δεν ίσχυε λόγω της επιδείνωσης. Απορία δημιουργεί και το γεγονός ότι ενώ φαίνεται να υπάρχει μια έκθεση με ημερομηνία 11/09/2015 στις επιστολές (Βλ. Τεκμήρια 6 και 8) που ακολούθησαν χρονικά αναγράφεται απλώς ότι ζητήθηκε έκθεση από ειδικό εμπειρογνώμονα χωρίς να γίνεται αναφορά στην έκθεση ημερομηνίας 11/09/
  45. Ο ΜΕ1 δε εξήγησε στο Δικαστήριο εάν μετά το Σεπτέμβριο 2015 ζητήθηκε άλλη έκθεση από ειδικό εμπειρογνώμονα και απόφυγε να απαντήσει σχετικά. Ασάφεια και κενό προκύπτει και από το γεγονός ότι στην επιστολή του Τεκμηρίου 8 που αποστάλθηκε εκ μέρους του Ενάγοντα στον Εναγόμενο 2 γίνεται αναφορά ότι το ντεπόζιτο του διαμερίσματος του είναι ελαττωματικό και ότι αυτό το πληροφορήθηκε από την Εναγόμενη
  46. Εφόσον ο Ενάγοντας ως ισχυρίζεται είχε την έκθεση από το Σεπτέμβριο 2015 δημιουργείται κενό ως προς το λόγο που δεν έκανε αναφορά σε αυτή την έκθεση αλλά στήριξε τον ισχυρισμό για ελαττωματικότητα του ντεπόζιτου στην πληροφορία που έλαβε από την Εναγόμενη
  47. Εν πάση περίπτωση εν προκειμένω αμφισβητήθηκε η αιτία πρόκλησης των ζημιών αλλά και η ευθύνη των Εναγόμενων γι' αυτές. Δεν αμφισβητήθηκε όμως ότι στην οροφή της πολυκατοικίας υπήρχαν άχρηστα αντικείμενα ή ότι η οροφή χρειαζόταν συντήρηση. Ο ΜΕ1 επέμενε επίσης ότι έσταζε νερό στο διαμέρισμα από την οροφή και ένεκα διαρροής του ντεπόζιτου του διαμερίσματος αρ. 501 αλλά δε μερίμνησε να παρουσιάσει μια φωτογραφία με την ισχυριζόμενη διαρροή. Ο ΜΕ1 προσπάθησε επίσης ανεπίτρεπτα να ερμηνεύσει τους όρους του Τεκμηρίου 2 συμφωνίας μεταξύ Εναγόμενης 3 και της τότε Διαχειριστικής Επιτροπής της πολυκατοικίας. Η νομική ερμηνεία ενός εγγράφου σαφώς είναι θέματα που εξετάζει το Δικαστήριο καθώς και εάν συντελέστηκε οποιοδήποτε εκ των αστικών αδικημάτων στα οποία βασίζεται ο Ενάγοντας. Δεν αμφισβητήθηκε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1, το οποίο είναι αποδεκτό. Είναι αποδεκτό επίσης ότι ανταλλάχθηκαν οι επιστολές των Τεκμηρίων 6, 7 και
  48. Δεν έχει αμφισβητηθεί ή αντικρουστεί με οποιοδήποτε τρόπο το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 9, 10 και
  49. Σε καμία περίπτωση όμως αυτό δε σημαίνει ούτε μπορεί να σημαίνει ότι ο Ενάγοντας δύναται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης του επίδικου διαμερίσματος. Οι ασάφειες και τα κενά που δημιουργήθηκαν στη μαρτυρία του ΜΕ1 επιδρούν στην εν γένει αξιοπιστία του με αποτέλεσμα να μην μπορεί το Δικαστήριο με ασφάλεια να βασιστεί στις θέσεις του. Από τη μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή μόνο η μαρτυρία γεγονότων που δεν έχει αμφισβητηθεί ή έχει γίνει αποδεκτή. Β. ΜΕ2 Ο ΜΕ2 κλήθηκε από τον Ενάγοντα για να καταθέσει ως εμπειρογνώμονας. Ο πραγματογνώμονας οφείλει να εφοδιάσει το Δικαστήριο με όλα τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια και δεδομένα που θα του επιτρέψουν να καταλήξει σε δικαστική κρίση. Ενώ η μαρτυρία πραγματογνώμονα, κατά κανόνα θεωρείται μαρτυρία ανεξάρτητου μάρτυρα, η εκτίμηση της εν λόγω μαρτυρίας δε διαφέρει από την εκτίμηση της μαρτυρίας άλλων μαρτύρων. Και τούτο, επειδή οι κανόνες που διέπουν τη μαρτυρία των πραγματογνωμόνων είναι ίδιοι με τους κανόνες που διέπουν τη μαρτυρία όλων των άλλων μαρτύρων. Ένα πρόσωπο μπορεί να θεωρηθεί ως εμπειρογνώμονας, με βάση, είτε τα ακαδημαϊκά του προσόντα είτε την πείρα του σ' ένα τομέα, η οποία από μόνη της μπορεί να καταστήσει το μάρτυρα εμπειρογνώμονα ή πραγματογνώμονα. Το Δικαστήριο θα αξιολογήσει όλα τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, την όλη εντύπωση και τους λόγους που δίνει ο μάρτυρας για τα όσα κατάθεσε.[4] Επίσης προκειμένου να επιτραπεί η προσαγωγή μαρτυρίας για θέματα τα οποία απαιτείται επιστημονική γνώση και άποψη θα πρέπει το πρόσωπο που καλείται να καταθέσει ως εμπειρογνώμονας να έχει τα προσόντα που χρειάζονται ώστε να δώσει μαρτυρία. Εν προκειμένω ο ΜΕ2 δεν παρουσίασε τα ακαδημαϊκά του προσόντα ώστε να του επιτρέπεται να προβαίνει σε εμπειρογνωμοσύνη ως προς τα αίτια πρόκλησης ζημιών αλλά ούτε την πραγματική εμπειρία που δυνατόν να απόκτησε στο θέμα αυτό δηλαδή να προβαίνει σε εκτίμηση αιτιών πρόκλησης ζημιών. [5] Υπενθυμίζω ότι είναι υποχρέωση του να προμηθεύσει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του για να μπορεί να σχηματίσει το Δικαστήριο στη συνέχεια ιδίαν ανεξάρτητη γνώμη κάτι που ο συγκεκριμένος μάρτυρας απέτυχε να πράξει.[6] Αυτό που ανάφερε ο μάρτυρας είναι ότι ο ίδιος εργαζόταν στην Αγγλία ως ηλεκτρολόγος αλλά έκανε και άλλες εργασίες όπως ξυλουργικές, υδραυλικές και μπογιατίσματα. Το 2003 ήρθε στην Κύπρο και έκανε την ίδια εργασία ως στην Αγγλία αλλά μέσω άλλων ανεξάρτητων εργολάβων. Ο ίδιος έκανε εκτίμηση των εργασιών που έπρεπε να γίνουν, αναλάμβανε προσφορές για διάφορες εργασίες αλλά επίσης είχε και την επίβλεψη και επιθεώρηση αυτών των εργασιών τις οποίες εκτελούσαν οι ανεξάρτητοι εργολάβοι. Δεν έχει λοιπόν τις επιστημονικές γνώσεις ώστε να παραθέσει τη γνώμη του για τα αιτία πρόκλησης των ζημιών αλλά ούτε και την εμπειρία. Εμπειρία ως ανάφερε έχει για εργασίες ηλεκτρολογικής φύσεως, υδραυλικές, μπογιατίσματα. Επίσης η εργασία του στην Κύπρο περιορίστηκε από το έτος 2003 στο να εκτιμά τι επιδιορθώσεις θα γίνουν προφανώς σε θέματα ηλεκτρολογικά, υδραυλικά και μπογιατίσματα, ξυλουργικά. Επίσης η έλλειψη επιστημονικής τεκμηρίωσης της άποψης του, προβάλλεται τόσο μέσα από την έκθεση Τεκμήριο 3 αλλά μέσα από απαντήσεις που έδωσε κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του. Ο ΜΕ2 εντελώς γενικά και αόριστα αναφέρεται στην έκθεση του σε διαρροή νερού από ντεπόζιτο διαβρωμένο. Ο ίδιος στο Τεκμήριο 3 δεν αναφέρει ποιο ντεπόζιτο έσταζε. Μάλιστα όταν ερωτήθηκε δε θυμόταν. Είναι άξιον απορίας πως ο Ενάγοντας ήταν τόσο σίγουρος ότι το ντεπόζιτο του διαμερίσματος αρ. 501 έσταζε όταν ο ίδιος ο ΜΕ2 που έκανε έλεγχο ως ανάφερε για να διαπιστώσει τα αίτια πρόκλησης διαρροής δεν κατάγραψε αυτό στην έκθεση του. Εκτός των άλλων η μαρτυρία του ΜΕ2 δε χαρακτηριζόταν από θετικότητα και σαφήνεια. Επιπλέον ο ΜΕ2 ανάφερε στην έκθεση του ότι οι σωλήνες νερού ήταν χαλαρά τοποθετημένες ή ότι τα ντεπόζιτα νερού δεν ήταν ορθά τοποθετημένα. Παρόλο που δε δικογραφείται κάτι τέτοιο δεν εξήγησε με ποιο τρόπο οι χαλαρές σωλήνες ή η κακή τοποθέτηση ντεπόζιτων συνδέονται με τις ζημιές στο διαμέρισμα. Η πλευρά των Εναγόμενων 2 και 3 δεν αμφισβήτησαν το γεγονός ότι στην οροφή της ταράτσας είχε σωλήνες ή διάφορα άλλα αντικείμενα ούτε ότι η ταράτσα δεν είχε συντηρηθεί. Σε καμία περίπτωση όμως δε παρουσιάστηκε αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπήρχε διαρροή είτε από ντεπόζιτο είτε από την ταράτσα. Είναι άξιο σχολιασμού ότι πρώτη φορά θέμα διαρροής του ντεποζίτου αρ. 501 τέθηκε από την Εναγόμενη 3 όταν απάντησε στην επιστολή η οποία αποστάλθηκε σ' αυτήν από τους συνηγόρους του Ενάγοντα. Ο ΜΕ2 ουσιαστικά αυτό που έκανε ήταν να πιθανολογήσει πιθανές αιτίες πρόκλησης των ζημιών. Ανάφερε διάφορους παράγοντες όπως βροχές, ότι η ταράτσα δε βρισκόταν σε καλή κατάσταση, ότι είχε ακαθαρσίες, ότι οι σωλήνες ήταν κλειστές, ότι τα ντεπόζιτα ήταν λανθασμένα τοποθετημένα. Σε καμία περίπτωση δε φάνηκε να γνωρίζει πως και με ποιο τρόπο οι πιο πάνω παράγοντες οδήγησαν στις ζημιές. Επίσης ενώ αναφέρθηκε σε σοβαρές ζημιές δεν υπέδειξε το είδος των ζημιών ούτε την έκταση που έχουν αυτές. Κατά την αντεξέταση του επίσης δεν ήταν σίγουρος για τις απαντήσεις του. Μάλιστα όταν φάνηκε να βρέθηκε σε δύσκολη θέση αναφορικά με το θέμα των αιτιών πρόκλησης των ζημιών εν τέλει ανάφερε ότι όλοι οι παράγοντες συνείσφεραν στην πρόκληση των ζημιών. Επίσης η μνήμη του ΜΕ2 δεν ήταν καλή ως προς τα γεγονότα. Ενώ αναφέρει στη γραπτή δήλωση του ότι τράβηξε τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 4 ανάφερε ότι τελικά δε θυμόταν αν τις τράβηξε όλες ο ίδιος ή πότε χρονικά. Κάτι τελευταίο. Ο ΜΕ2 σε κάθε περίπτωση θεωρώ ότι δεν ενήργησε ανεξάρτητα. Ως ο ίδιος ανάφερε γνώριζε τον Ενάγοντα έκανε ανακαινίσεις στα διαμερίσματα του και μάλιστα την Άνοιξη του έτους 2015 είχε προβεί σε εργασίες συντήρησης στο επίδικο διαμέρισμα. Επιπλέον ενώ ανάφερε ότι έκανε ανακαίνιση στο διαμέρισμα την Άνοιξη 2015 τελικά ανάφερε ότι μπορεί να είναι και Δεκέμβριος
  50. Επίσης ξενίζει το γεγονός ότι όταν έκανε ανακαίνιση στο διαμέρισμα την Άνοιξη του 2015 δε βρήκε ζημιές στα ταβάνια και υγρασίες παρά μόνο στα μπάνια και το θεώρησε φυσιολογικό αφού ήταν κλειστό για μεγάλο χρονικό διάστημα ενώ το Σεπτέμβριο 2015 ανάφερε ότι βρήκε σοβαρές ζημιές στο επίδικο διαμέρισμα. Ευλόγως δημιουργείται η υποψία ότι πρόκειται για καθοδηγούμενο μάρτυρα. Απορία δημιουργείται ως προς τη «σοβαρότητα» των ζημιών που διαπίστωσε τη στιγμή που λίγους μήνες πριν δε βρήκε κάτι. Υπενθυμίζω ότι ο Ενάγοντας ανάφερε ότι το Μάιο 2015 (Άνοιξη δηλαδή του έτους 2015) ως ανάφερε όταν υποδείχθηκε το ακίνητο σε υποψήφιους ενοικιαστές τότε διαπιστώθηκαν οι ζημιές. Από όλα τα πιο πάνω, είναι εμφανής η ανεπάρκεια της διεξαχθείσας από αυτόν εργασία διαπίστωσης των αιτιών πρόκλησης ζημιών, η ασάφεια, η πιθανολόγηση και οι υποθέσεις στις οποίες βασίσθηκε για να καταλήξει στα συμπεράσματα του. Τα όσα παράθεσε δεν έχουν τεκμηριωθεί με επάρκεια και πειστικότητα. Ο ΜΕ2 ετοίμασε ως ανάφερε το έτος 2018 το Τεκμήριο 5 στο οποίο αναφέρει το κόστος επιδιόρθωσης των ζημιών στο διαμέρισμα. Πολύ γενικά χωρίς επεξήγηση αναφορικά με τις ζημιές αναφέρεται σε διογκωμένο σκυρόδεμα, σε ρωγμές χωρίς να εξηγεί που βρίσκονταν αυτά και σε ποια έκταση. Εν πάση περίπτωση ερωτηματικό προκύπτει ως προς το λόγο που ενώ ισχυρίστηκε ότι οι εργασίες επιδεινώθηκαν μέχρι να γίνουν επιδιορθώσεις οι οποίες φαίνεται να ξεκίνησαν περί το έτος 2018 με βάση στο Τεκμήριο 5 (που ετοιμάστηκε το έτος 2018) δε γίνεται αναφορά στις εργασίες που έπρεπε να γίνουν προς αποκατάσταση των ζημιών ως είχαν εκείνη τη χρονική περίοδο. Από τη μαρτυρία του από πλευρά γεγονότων γίνεται μόνο αποδεκτό ότι η οροφή της πολυκατοικίας δεν είχε συντηρηθεί, ότι στην ταράτσα είχαν τοποθετηθεί διάφορα αντικείμενα. Δεν έχει αμφισβητηθεί επίσης η μαρτυρία του ότι επέβλεψε και έγιναν εργασίες μόνωσης στην ταράτσα, μετακίνησης των ντεπόζιτων και αντικειμένων και δη ότι οι εργασίες ξεκίνησαν περί το Δεκέμβριο 2018 και ολοκληρώθηκαν το Μάιο
  51. Το εάν έπρεπε να μετακινηθούν τα ντεπόζιτα ή οι σωλήνες σαφώς είναι θέμα που δεν εξετάζει το Δικαστήριο. Ως προς τα λοιπά η μαρτυρία του λοιπόν δε λαμβάνεται υπόψη. Γ. ΜΥ1 Και η μαρτυρία του ΜΥ1 προσεγγίζεται με προσοχή καθότι είναι εκ των προσώπων που είχαν άμεση εμπλοκή στην υπόθεση και ενεργεί για το συμφέρον του Εναγόμενου
  52. Παρόλο που η μαρτυρία του ΜΥ1 ήταν λακωνική σε γενικές γραμμές υπήρξε θετική. Ως φάνηκε ο μάρτυρας αυτός είχε προσωπική γνώση και ανάμειξη των επίδικων θεμάτων. Ο ΜΥ1 υπήρξε σταθερός στη θέση και ισχυρισμό ότι το ντεπόζιτο του διαμερίσματος 501 δεν είχε κάποιο πρόβλημα διαρροής. Μάλιστα δεν αρνήθηκε το γεγονός ότι όταν έγιναν εργασίες στην ταράτσα μετακινήθηκαν όλα τα ντεπόζιτα και αυτό είναι ένα δείγμα της ειλικρίνειας του. Ο ίδιος ανάφερε ότι η ταράτσα είχε ακαθαρσίες και αντικείμενα που δεν έπρεπε να ήταν εκεί. Επίσης οι θέσεις του μάρτυρα ως προς την ευθύνη ή καθήκοντα της Εναγόμενης 3 αφορούν νομικά θέματα ή θέματα που εκ φεύγουν των γνώσεων του. Συνεπώς δε λαμβάνονται υπόψη. Ως προς τα λοιπά η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Δ. ΜΥ2 Επιπροσθέτως και η μαρτυρία της ΜΥ2 προσεγγίζεται με προσοχή καθότι είναι η διευθύντρια και γραμματέας της Εναγόμενης
  53. Παρόλα αυτά όμως η μάρτυρας φάνηκε ειλικρινής και ότι παράθεσε στο Δικαστήριο ότι γνώριζε για την υπόθεση. Ως προς τη νομική πτυχή του θέματος σαφώς και δε θα ληφθεί υπόψη η μαρτυρία όμως ως προς τα γεγονότα που γνώριζε η μαρτυρία γίνεται αποδεκτή. Πιο συγκεκριμένα είναι αποδεκτή η μαρτυρία της ως περίγραψε τον τρόπο συνεργασίας της με τη Διαχειριστική Επιτροπή της πολυκατοικίας «Τσιακλής 4». Δεν αμφισβητήθηκε σε καμία περίπτωση ότι τις σχέσεις τους διείπε η συμφωνία του Τεκμηρίου 4 και ότι αυτή τερματίστηκε το έτος
  54. Οι νομικές συνέπειες και τυχόν ευθύνη σαφώς θα εξεταστούν από το Δικαστήριο. Όσον αφορά τη θέση της ότι το ντεπόζιτο του διαμερίσματος αρ. 501 είχε διαρροή και αυτό ανάφερε εις απάντηση στην επιστολή της προς τους δικηγόρους του Ενάγοντα το έτος 2015 φαίνεται να μην το γνώριζε η ίδια προσωπικά αλλά ήταν κάτι που της το ανάφερε κάποιος Πέτρος Στυλιανού ο τότε πρόεδρος της διαχειριστικής επιτροπής και ως αναφέρθηκε αδερφός του Ενάγοντα. Η ίδια δε γνώριζε ούτε έλεγξε κάτι τέτοιο. Σημειώνω ότι μαρτυρία από το πρόσωπο που πρόβηκε σ' αυτή τη δήλωση δεν παρουσιάστηκε. Καμία βαρύτητα δεν μπορεί να αποδοθεί ειδικότερα στην απουσία δικαιολογίας ως προς το λόγο μη κλήτευσης του. Η μαρτυρία της με τις διευκρινήσεις ως ανωτέρω γίνεται αποδεκτή.
  55. Ευρήματα Ο Ενάγοντας είναι κάτοχος του διαμερίσματος με αριθμό 601 στην πολυκατοικία Τσιακλής 4 που βρίσκεται στην οδό Αγίου Γεωργίου 34 στην Παλλουριώτισσα στην επαρχία Λευκωσίας. Σχετικό είναι το Τεκμήριο 1 έρευνα που διεξάχθηκε στο κτηματολόγιο μέσω του οποίου φαίνεται ότι το συγκεκριμένο διαμέρισμα είναι εγγεγραμμένο στο όνομα του νονού του Ενάγοντα ο όποιος αποβίωσε Ανδρέα Μιχαήλ Τσιακλή. Κατά τον ουσιώδη χρόνο ο Εναγόμενος 2 ήταν και εξακολουθεί να είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης και κάτοχος του διαμερίσματος με αριθμό 501 που βρίσκεται στην πιο πάνω πολυκατοικία. Η Εναγόμενη 3 ήταν και είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο η οποία ασχολείται μεταξύ άλλων με την παροχή επ' αμοιβής υπηρεσίες προς τις διαχειριστικές επιτροπές πολυκατοικιών. Μεταξύ της Εναγόμενης 3 και της Διαχειριστικής Επιτροπής της πιο πάνω πολυκατοικίας υπογράφηκε την 28/10/2009 η συμφωνία ως το Τεκμήριο
  56. Ρητοί όροι της συμφωνίας ήταν ότι η Εναγόμενη 2 θα εισέπραττε τα κοινόχρηστα από τους ιδιοκτήτες και ενοίκους των διαμερισμάτων της πάνω πολυκατοικίας, θα προέβαινε σε πληρωμή των τρεχόντων εξόδων της πολυκατοικίας όπως την πληρωμή λογαριασμών της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, την πληρωμή της καθαρίστριας, την πληρωμή της εταιρείας του ανελκυστήρα, τα έξοδα πληρωμής για τον καθαρισμό των βόθρων, τα έξοδα καθαρισμού των σκυβαλοδοχείων. Επίσης έπρεπε να ετοιμάζει κατάσταση εξόδων και εσόδων της πολυκατοικίας το οποίο θα παρέδιδε σε κάθε διαμέρισμα και θα αναρτάτο στον πίνακα ανακοινώσεων ο οποίος βρισκόταν στο ισόγειο της πολυκατοικίας. Η Εναγόμενη 3 σε περίπτωση επιδιορθώσεων και αποκατάστασης βλαβών θα λάμβανε προσφορές. Τις τελικές αποφάσεις όμως τις λάμβανε η Διαχειριστική Επιτροπή η οποία μπορούσε να πάρει προσφορές χωρίς τη συνδρομή της Εναγόμενης
  57. Επίσης σύμφωνα με τους όρους της μεταξύ τους συμφωνίας η Εναγόμενη 3 παρείχε τεχνική επίβλεψη μέσω των υπαλλήλων των κοινόχρηστων χώρων της πολυκατοικίας κατά το χρόνο συλλογής των κοινοχρήστων ή άλλων ποσών. Η Εναγόμενη 3 σε περίπτωση που παρατηρούσε καθυστέρηση στην είσπραξη από οποιοδήποτε εκ των διαμερισμάτων έπρεπε να ενημερώνει γραπτώς τη Διαχειριστική Επιτροπή της πολυκατοικίας για να λάβουν μέτρα ως προς την είσπραξη των καθυστερημένων Κοινοχρήστων. Η τεχνική επίβλεψη στην πολυκατοικία γινόταν δύο με τρεις φορές το μήνα από τον εισπράκτορα της Εναγόμενης 3 ο οποίος αντικαθιστούσε καμένους λαμπτήρες, μεριμνούσε για την επικοινωνία με την εταιρεία συντήρησης του ανελκυστήρα, προχωρούσε σε αντικατάσταση σπασμένων πόμολων σε κοινόχρηστες πόρτες η θρυμματισμένο υαλοπινάκων σε κοινόχρηστους χώρους της εισόδου ή του διαδρόμου. Στις 12/12/2018 τερματίστηκε η γραπτή συμφωνία (Τεκμήριο 2) μεταξύ Εναγόμενης 2 και της Διαχειριστικής Επιτροπής της πολυκατοικίας «Τσιακλής 4» ως το Τεκμήριο
  58. Περί τον Μάιο του 2015 ο αδερφός του Ενάγοντα Πέτρος Στυλιανού ο οποίος διαχειριζόταν το διαμέρισμα στην απουσία του Ενάγοντα, στην προσπάθειά του να επιδείξει το επίδικο διαμέρισμα σε υποψήφιους ενοικιαστές διαπίστωσε κάποιες ζημιές στο διαμέρισμα στην οροφή και στους τοίχους. Το Τεκμήριο 4 δέσμη φωτογραφιών αποτυπώνει στις φωτογραφίες αρ. 1,2, 3, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 17, 18 το εσωτερικό του διαμερίσματος. Στις φωτογραφίες αρ. 4,5,6,7, 16,19, 20,21, 22, 23, 24, 25 αποτυπώνεται η οροφή της πολυκατοικίας από το Σεπτέμβριο 2015 και έπειτα. Η εταιρεία E.I.S Plumbing & heating contractors General Maintenance services το Δεκέμβριο του 2018 μέχρι και τον Μάιο του 2019 μέσω του κύριου Αντωνίου επέβλεψε εργασίες επιδιόρθωσης της ταράτσας της πολυκατοικίας οι οποίες έγιναν από ανεξάρτητους εργολάβους αλλά και επιδιορθώσεις στο εσωτερικό μέρος του επίδικου διαμερίσματος. Το διαμέρισμα του ενάγοντος ενοικιάστηκε το έτος 2021 και δη τον Οκτώβριο. Οι εργασίες επιδιόρθωσης στην ταράτσα αφορούσαν εργασίες μονώσεις, απομάκρυνση αντικείμενων, μετακίνηση των ντεπόζιτων των διαμερισμάτων. Ο Ενάγοντας μέσω των δικηγόρων του την 26/11/2015 απόστειλε επιστολή στην Εναγόμενη 3 ως το Τεκμήριο 6 ζητώντας να επιδιορθωθούν οι ζημιές στο διαμέρισμα αναφέροντας ότι υπαίτια για την πρόκληση αυτών είναι η Εναγόμενη
  59. Ανάφερε δε ότι ζητήθηκε παράλληλα έκθεση από ειδικό εμπειρογνώμονα. Εις απάντηση στην εν λόγω επιστολή η Εναγόμενη 3 έστειλε μέσω των δικηγόρων της την επιστολή του Τεκμηρίου 7 ημερομηνίας 15/12/
  60. Η Εναγόμενη 3 απόρριψε τις ευθύνες και αρμοδιότητες που της αποδόθηκαν αναφέροντας παράλληλα ότι το πρόβλημα προέκυψε από προβληματικό ντεπόζιτο του διαμερίσματος
  61. Η Εναγόμενη 3 πρόβηκε σ' αυτήν την αναφορά χωρίς να ελεγχθεί από τους αντιπροσώπους της εάν είχε πρόβλημα το ντεπόζιτο του διαμερίσματος 501 αλλά το είχε αναφέρει ο τότε πρόεδρος της διαχειριστικής επιτροπής αδελφός του Ενάγοντα. Στη συνέχεια ο Ενάγοντας απόστειλε μέσω των δικηγόρων του επιστολή στον Εναγόμενο 2 αναφέροντας ότι είναι υπαίτιος για πρόκληση ζημιών στο διαμέρισμα συνεπεία ελαττωματικού ντεποζίτου νερού του διαμερίσματος του. Ο Εναγόμενος 2 δεν απάντησε στην επιστολή. Ο υιός του όμως όταν έλαβε την επιστολή και στη συνέχεια την αγωγή έλεγξε το ντεπόζιτο του διαμερίσματος αρ. 501 και δε βρήκε οποιαδήποτε διαρροή.
  62. Νομική Πτυχή και Υπαγωγή συμπερασμάτων Προτού προχωρήσω στη νομική πτυχή του θέματος κρίνω ορθό ότι θα πρέπει να προσδιοριστούν τα επίδικα θέματα που χρειάζονται επίλυση. Θα πρέπει να εξεταστεί: Α) κατά πόσο ορθά καταχωρήθηκε η αγωγή εναντίον της Εναγόμενης 3, Β) κατά πόσο πληρούνται τα συστατικά στοιχεία των αστικών αδικημάτων αμέλειας, ιδιωτικής οχληρίας και/ή παράνομης επέμβασης από τους Εναγόμενους 2 και 3, Γ) εάν έχει προκληθεί ζημιά και ποια είναι αυτή και Δ) αν δικαιούται οποιεσδήποτε θεραπείες ο Ενάγοντας και ποιες είναι αυτές, Ε) Ανταπαίτηση Εναγόμενης
  63. Το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης ορίζεται στο άρθρο 43 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.
  64. Από το άρθρο 43

(1)του Κεφ. 148 συνάγεται ότι παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία μπορεί να επέλθει ή να διαπραχθεί με τρεις διαφορετικούς τρόπους, ήτοι: (α) με παράνομη είσοδο (β) με παράνομη πρόκληση ζημιάς και (γ) με παράνομη παρέμβαση. Tο αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης είναι αδίκημα εναντίον της κατοχής και όχι της κυριότητας του ακινήτου. Έστω και μικρός βαθμός κατοχής νομιμοποιεί τον Ενάγοντα να εγείρει αγωγή για παράνομη επέμβαση. Κατοχή συνεπάγεται πραγματική κατοχή ή φυσικός έλεγχος. Τα αγώγιμα δικαιώματα της οχληρίας και της αμέλειας και οι αξιώσεις για κάθε ένα από αυτά θα πρέπει να ξεχωρίζονται και να δικογραφούνται ξεκάθαρα στην Έκθεση Απαίτησης. Σημαντικό να λεχθεί ότι το διάταγμα για άρση της οχληρίας είναι θεραπεία η οποία μπορεί να αποδοθεί στη βάση του αστικού αδικήματος της ιδιωτικής οχληρίας για την προστασία του δικαιώματος απόλαυσης της ιδιοκτησίας υπό συγκεκριμένες περιπτώσεις. Σκοπεύει να σταματήσει μια συνεχιζόμενη κατάσταση η οποία επηρεάζει το πιο πάνω δικαίωμα. Το ίδιο ισχύει και για το διάταγμα για άρσης της παράνομης επέμβασης. Το άρθρο 46 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου αναφέρει τα ακόλουθα: «Ιδιωτική οχληρία συνίσταται στο ότι πρόσωπο επιδεικνύει συµπεριφορά ή διεξάγει τις εργασίες του ή χρησιµοποιεί ακίνητη ιδιοκτησία που ανήκει σε αυτό κατά κυριότητα ή κατέχεται από αυτό, µε τρόπο ώστε κατά συνήθεια να παρεµβαίνει στην εύλογη χρήση και απόλαυση, αφού ληφθούν υπόψη η θέση και η φύση αυτής, της ακίνητης ιδιοκτησίας οποιουδήποτε άλλου προσώπου: Νοείται ότι ο Ενάγοντας δεν τυγχάνει αποζηµίωσης σε σχέση µε ιδιωτική οχληρία εκτός αν εξαιτίας αυτής υπέστη ζηµιά: Νοείται περαιτέρω ότι οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν εφαρµόζονται καθόσον αφορά παρέµβαση στο φως». Όπως έχει λεχθεί στην απόφαση Σταυρούλα Χριστοδουλίδου v.
  1. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
  2. Κοινοτικού Συμβούλιου Μοσφιλωτής[7] αν η χρήση της γης ή της ιδιοκτησίας είναι παράλογη, ο γείτονας και ιδιοκτήτης ακίνητης ιδιοκτησίας έχει δύο θεραπείες, αυτή των αποζημιώσεων για την ζημιά που υπέστη και η δεύτερη και πιο σημαντική, την έκδοση διατάγματος ώστε να σταματήσει η συνέχιση της οχληρίας ή όπου είναι δυνατό, την άρση της. Στην περίπτωση διεκδίκησης αποζημιώσεων, η έμφαση είναι στη διακρίβωση της υπαίτιας συμπεριφοράς (fault) του εναγόμενου γι' αυτό οι ενέργειες του εναγόμενου αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Υπάρχουν περιπτώσεις όμως που είναι δυνατόν οι πράξεις του εναγόμενου να μη δικαιολογούν εύρημα για αμέλεια επειδή ο εναγόμενος έλαβε όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα για αποφυγή πρόκλησης ζημιάς. Όμως η ίδια πράξη μπορεί να οδηγήσει σε εύρημα για ύπαρξη οχληρίας. Αναφορικά με το αστικό αδίκημα της οχληρίας μπορεί να ενάγει και ο κάτοχος αυτής που επηρεάζεται από την οχληρία. Αναφορικά με το μέτρο των αποζημιώσεων σε υπόθεση οχληρίας, η επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων, γίνεται όπως στην αγωγή για αμέλεια. Είναι συχνή η επικάλυψη του ενός αδικήματος από το άλλο. Παρέχεται όμως δικαίωμα αποζημίωσης τόσο με βάση της προκληθείσας ζημιάς αλλά και με βάση τη μείωση ενοικιαστικής αξίας που λογικά προέκυψε ως συνέπεια της οχληρίας. Βλ. A. I. Ogus, στο σύγγραμμα του "The Law of Damages,
(1973), σελ. 166. Ενδιαφέρει ιδιαίτερα η πρόταση με τον λατινικό αριθμό (iii): «In general, the principles as to consequential loss developed in relation to damage to chattels apply also to damage to land. Thus the plaintiff is entitled to (
  1. i)any reasonable expenses he incurred as a result of the tort; (
  2. ii)any loss of profits which was prevented from earning though the damage to his land; (iii) damages for the loss of use of the property to the extent that his use and enjoyment of the property was impaired by the tort». Στην απόφαση Medcon Constructions Ltd v. Ευαγγέλου[8] λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την ιδιωτική οχληρία: «Η ιδιωτική οχληρία συνίσταται σε παράνομη επέμβαση στη χρήση ή απόλαυση ακίνητης ιδιοκτησίας κάποιου προσώπου, ή κάποιου δικαιώματος επί ή σε σχέση με αυτή. Η αμέλεια είναι ζήτημα πραγματικό. Εξετάζεται σε κάθε περίπτωση η γενεσιουργός αιτία και ό,τι πραγματικά επίδρασε στην πρόκληση της ζημιογόνας πράξης.[9] Τυχόν ευθύνη για αμέλεια εξετάζεται κάτω από το πρίσμα της κοινής λογικής και της καθημερινής εμπειρίας. Οι εκατέρωθεν παραλείψεις συνεκτιμώνται όχι μικροσκοπικά, αλλά από την πλατιά γωνιά του μέσου συνετού πολίτη.[10] Το Άρθρο 51 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, κωδικοποιεί και εμπεριέχει τις αρχές του κοινοδικαίου σε σχέση με το αδίκημα της αμέλειας, oι οποίες είναι πολύ καλά γνωστές. Θα πρέπει να καταδειχθεί η ύπαρξη καθήκοντος επιμέλειας, η παράβαση του καθώς επίσης και η αιτιώδης συνάφεια με την προκληθείσα ζημιά. Όπως έχει νομολογηθεί[11], «Το καθήκον επιμέλειας όπως και το αστικό αδίκημα της αμέλειας δεν εξετάζονται αφηρημένα αλλά σε συνάρτηση προς το συγκεκριμένο πρόσωπο που την επικαλείται και με αναφορά στην πράξη ή παράλειψη που κατ' ισχυρισμό προκάλεσε τη ζημιά.» Ουσιαστικά η αμέλεια συνίσταται στην τέλεση πράξης, τηv oπoία υπό τις περιστάσεις δε θα τελoύσε λoγικό συvετό πρόσωπo ή στηv παράλειψη τέλεσης πράξης τηv oπoία υπό τις περιστάσεις τέτoιo πρόσωπo θα τελoύσε, αλλά αποζημίωσης δικαιούται να τύχει μόvo τo πρόσωπo έvαvτι τoυ oπoίoυ o υπαίτιoς της αμέλειας είχε υπoχρέωση, υπό τις περιστάσεις, vα μηv επιδείξει αμέλεια. Βασική προϋπόθεση που πρέπει να υφίσταται είναι η απόδειξη αιτιώδης συνάφειας μεταξύ της αμέλειας και των ζημιών που έχουν προκληθεί.[12] Ο βαθμός επιμέλειας που πρέπει να επιδεικνύεται στις περιπτώσεις που υπάρχει ένα τέτοιο καθήκον κρίνεται αντικειμενικά και το κριτήριο είναι ο μέσος συνετός άνθρωπος. Λαμβάνονται υπόψη οι περιστάσεις της κάθε υπόθεσης και εξετάζεται κατά πόσο από τις πράξεις ή παραλείψεις του εναγόμενου ήταν εύλογο και αναμενόμενο ότι ο Ενάγοντας θα υποστεί ζημιά.[13] Eάν η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι ευλόγως εμφανής, τότε η παράλειψη λήψης ανάλογου μέτρου προφύλαξης συνιστά αμέλεια.[14] Ο ζημιωθείς θα πρέπει θετικά να αποδείξει ότι η ζημιά του εκ του συμβάντος ήταν αποτέλεσμα της αμέλειας του εναγόμενου. Η αιτιώδης συνάφεια είναι θέμα πραγματικό που θα πρέπει να αποφασίζεται, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, κατά τη δίκη. Η βασική υπεράσπιση που μπορεί να προβάλει ο εναγόμενος σε αγωγή αμέλειας, είναι ότι δεν υπείχε καθήκον επιμέλειας απέναντι στον ενάγοντα, ή ακόμη ότι εκπλήρωσε το καθήκον αυτό. Κατά τη νομολογιακή προσέγγιση της έννοιας της αμέλειας πρωταρχικά θα πρέπει να καταδειχθεί η απόδειξη ότι το άτομο, φυσικό ή νομικό, για το οποίο υπάρχει ισχυρισμός ότι προκάλεσε τη ζημιά, ότι όφειλε καθήκον επιμέλειας, έναντι του ζημιωθέντος («duty of care») που περικλείεται στη ρήση του Lord Atkin στην πασίγνωστη υπόθεση Donoghue v. Stevenson[15], με τη χρήση της έννοιας ή κριτηρίου του γείτονα ώστε πρόσωπο που βρίσκεται σε γειτνίαση με άλλο πρόσωπο να είναι σε θέση να αντιλαμβάνεται ως θέμα εύλογης αποτίμησης των δεδομένων ότι πράξη ή παράλειψη του πιθανόν να επιφέρει στο «γείτονα» του ζημιά, τότε αναδύεται καθήκον επιμέλειας. Κάποιος ο οποίος βρίσκεται σε σχέση εγγύτητας με το πρόσωπο που επιφέρει τη ζημιά μπορεί να θεωρηθεί ως «γείτονας». Πρωτίστως θεωρώ ορθό να εξετάσω το αστικό αδίκημα της αμέλειας αναφορικά με την Εναγόμενη 3 κατά πόσο δηλαδή υπείχε έναντι του Ενάγοντα καθήκον επιμέλειας και εάν η συμφωνία που υπογράφηκε μεταξύ της και της τότε διαχειριστικής επιτροπής της πολυκατοικίας «Τσιακλή 4» την 28/10/2009 δημιουργεί δικαιώματα και υποχρεώσεις της Εναγόμενης 3 έναντι του Ενάγοντα για έλεγχο και συντήρηση της πολυκατοικίας. Μέσα από το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης του ο Ενάγοντας προσδιορίζει την αμέλεια της Εναγόμενης 3 στο ότι αυτή α) παρέλειψε να διατηρήσει την οροφή της πολυκατοικίας σε καλή κατάσταση, β) ότι παρέλειψε να αντιληφθεί έγκαιρα ή δεν αντιλήφθηκε καθόλου την κακή κατάσταση της οροφής, παρέλειψε να λάβει υπόψη τη διαρροή νερού από το ντεπόζιτο των Εναγόμενων 1 και 2, γ) παρέλειψε να λάβει οποιαδήποτε προστατευτικά και προληπτικά μέτρα για να αποφευχθεί η ανεξέλεγκτη εναπόθεση αντικειμένων, δ) δεν επόπτευσε καθόλου τις εργασίες που γίνονταν στην οροφή. Ουσιαστικά αποδίδεται στην Εναγόμενη 3 ότι είχε υποχρέωση να διατηρεί σε καλή κατάσταση την οροφή και να προβαίνει σε πράξεις βελτίωσης. Επισημαίνω ότι εν προκειμένω δεν αμφισβητήθηκε ότι η οροφή και η ταράτσα της πολυκατοικίας αποτελεί κοινόχρηστο χώρο και/ή μέρος της κοινόκτητης οικοδομής. Είναι επίσης παραδεκτό ότι στην προκείμενη περίπτωση υπήρχε εκλεγμένη διαχειριστική επιτροπή. Διαχειριστική επιτροπή εν πάση περίπτωση πρέπει να υπάρχει σε κοινόκτητη οικοδομή (βλ. το άρθρο 38ΚΒ του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφάλαιο 224 (στο εξής «ως ο Νόμος») όπως έχει τροποποιηθεί. Στο μέρος με τίτλο πίνακας 4, 6 (Ι) 1993 του ίδιου Νόμου στο άρθρο 2 αναφέρεται ότι μέρος της κοινόκτητης οικοδομής είναι η οροφή, η στέγη, εξωτερικές κατασκευές. Θεωρώ χρήσιμο στο στάδιο αυτό να παραθέσω αυτούσια τα άρθρα του Νόμου σε σχέση με τη Διαχειριστική Επιτροπή και τα καθήκοντα της. «Αρμοδιότητες Διαχειριστικής Επιτροπής: 38ΚΣΤ.-
(1)Η Διαχειριστική Επιτροπή θα ενεργεί από μέρους και για λογαριασμό των κυρίων των μονάδων, θα είναι υπεύθυνη για την επιβολή των Κανονισμών, θα έχει τις εξουσίες και τις υποχρεώσεις που καθορίζονται από ή δυνάμει του Μέρους αυτού ή των Κανονισμών και θα ασκεί τις εξουσίες και θα εκτελεί τα καθήκοντα που καθορίζονται από ή δυνάμει αυτών.
(2)Χωρίς να επηρεάζεται η γενικότητα του εδαφίου
(1), η Διαχειριστική Επιτροπή μπορεί- (α) Να ενάγει και ενάγεται σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα που αφορά την κοινόκτητη ιδιοκτησία ή την κοινόκτητη οικοδομή. (β) να ενάγει για και σε σχέση με οποιεσδήποτε ζημιές ή βλάβες που προκλήθηκαν στην κοινόκτητη ιδιοκτησία από οποιοδήποτε πρόσωπο, ανεξάρτητα από το αν το πρόσωπο αυτό είναι κύριος μονάδας ή όχι. (γ) να συνάπτει συμβάσεις σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα που αφορά τη συντήρηση και διαχείριση της κοινόκτητης οικοδομής. (δ) να ενάγει και ενάγεται σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα που αφορά την εφαρμογή των ιατάξεων του Νόμου αυτού ή των Κανονισμών που εκδίδονται δυνάμει αυτού. Καθήκοντα Διαχειριστικής Επιτροπής: 38ΚΖ.-
(1)Η Διαχειριστική Επιτροπή έχει, μεταξύ άλλων υποχρέωση- (α) Να ελέγχει, λειτουργεί, διαχειρίζεται και διευθύνει την κοινόκτητη ιδιοκτησία και να προβαίνει σε κάθε πράξη που είναι αναγκαία για την επιβολή των Κανονισμών και τον έλεγχο, λειτουργία, διαχείριση και διεύθυνση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας και για τη διασφάλιση των υπηρεσιών που καθορίζονται από ή δυνάμει του Μέρους αυτού ή των Κανονισμών · (β) να διατηρεί σε καλή κατάσταση και λειτουργικότητα και να συντηρεί την κοινόκτητη ιδιοκτησία και τέτοια άλλα τμήματα της κοινόκτητης οικοδομής και των βελτιώσεων συστατικών και προσαρτημάτων, όπως θα ανατεθεί σ' αυτή από ή δυνάμει του Μέρους αυτού ή των Κανονισμών · (γ) να εκτελεί τα καθήκοντα που επιβάλλονται σ' αυτή από ή δυνάμει του Μέρους αυτού ή των Κανονισμών (δ) να συγκαλεί γενική συνέλευση των κυρίων των μονάδων τουλάχιστο μια φορά το χρόνο και κάθε άλλη συνέλευση που καθορίζεται από το Μέρος αυτό ή τους Κανονισμούς · (ε) να συμμορφώνεται σε κάθε ειδοποίηση, διαταγή ή άλλη απόφαση οποιουδήποτε αρμόδιου διοικητικού οργάνου, αρχής ή προσώπου αναφορικά με την κοινόκτητη ιδιοκτησία · (στ) να συνάπτει οποιαδήποτε ασφάλιση που καθορίζεται από ή δυνάμει του Μέρους αυτού ή των Κανονισμών · (ζ) να καταβάλλει ασφάλιστρα αναφορικά με οποιαδήποτε ασφάλιση που συνήψε · (η) να διαθέτει τα χρήματα της ασφάλισης που εισέπραξε, όπως καθορίζονται από ή δυνάμει του Μέρους αυτού ή των Κανονισμών.
(2)Για τη σύναψη οποιασδήποτε ασφάλισης δυνάμει του εδαφίου 2 του άρθρου 381Β η Διαχειριστική Επιτροπή θεωρείται ότι έχει ασφαλιστέο συμφέρον στην αξία αντικατάστασης της κοινόκτητης ιδιοκτησίας και τη σύναψη οποιασδήποτε ασφάλισης που επιτρέπεται από ή δυνάμει του Μέρους αυτού ή των Κανονισμών η Διαχειριστική Επιτροπή θεωρείται ότι έχει ασφαλιστέο συμφέρον στο αντικείμενο που ασφαλίζεται.
(3)Καμιά ασφάλιση που επιτρέπεται από ή δυνάμει του Μέρους αυτού και συνάπτεται από τη Διαχειριστική Επιτροπή σε σχέση με την κοινόκτητη οικοδομή δεν υπόκειται σε συμψηφισμό με οποιαδήποτε άλλη ασφάλιση, εκτός από ασφάλιση που επιτρέπεται από ή δυνάμει του Μέρους αυτού ή των Κανονισμών σε σχέση με την ίδια οικοδομή». Επίσης στην απόφασηPambis Fellas Sports Ltd v. Karyatis Centre Ltd[16], έχει επιβεβαιωθεί ότι την ευθύνη για τη συντήρηση και επισκευή της κοινόκτητης ιδιοκτησίας φέρει μόνο η Διαχειριστική Επιτροπή. Η Εναγόμενη 3 είναι ξεκάθαρο ότι δεν αποτελεί διαχειριστική επιτροπή εκλεγμένη σύμφωνα με το νόμο. Η μόνη σχέση μεταξύ τους είναι συμβατική και αυτή επισημαίνω δημιούργησε συμβατικά δικαιώματα και υποχρεώσεις μεταξύ τους όχι με τρίτα πρόσωπα μη συμβαλλόμενα. Η Διαχειριστική επιτροπή εν πάση περίπτωση έχει κάθε δικαίωμα να εργοδοτεί πρόσωπα ή αντιπροσώπους και να καταβάλει αμοιβή. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ούτε μπορεί να σημαίνει ότι απεκδύεται της ευθύνης της ως προβλέπεται στο Νόμο για συντήρηση και επισκευή της κοινόκτητης ιδιοκτησίας. Ακόμα και αν η ίδια η συμφωνία (Τεκμήριο 2) καθόριζε με τον όρο τεχνική επίβλεψη την υποχρέωση και συνάμα ευθύνη της Εναγόμενης 3 για να λαμβάνει μέτρα ώστε να διατηρείται σε καλή κατάσταση ή οροφή της πολυκατοικίας ή εάν αυτό σημαίνει ότι έπρεπε να εποπτεύει τις εργασίες ή την οροφή της πολυκατοικίας για να εξετάζει εάν ήταν σε καλή κατάσταση τυχόν παραβίαση αυτής της υποχρέωσης δε συνεπάγεται ότι υπήρξε αμελής έναντι του Ενάγοντα. Εάν είχε παραβιάσει κάποιο όρο της συμφωνίας η Εναγόμενη 3, τότε μόνο η Διαχειριστική επιτροπή της πολυκατοικίας θα είχε δικαίωμα να στραφεί εναντίον της. Εν προκειμένω καμία συμβατική σχέση μεταξύ της Εναγόμενης 3 και Ενάγοντα δεν υπήρξε. Επιπροσθέτως η Εναγόμενη 3 δεν υπείχε καθήκον επιμέλειας έναντι του Ενάγοντα. Ως έχει νομολογηθεί καθήκον επιμέλειας φαίνεται να έχουν πρόσωπα που είναι τόσο εγγύς και άμεσα επηρεαζόμενα από τις πράξεις και/ή παραλείψεις κάποιου προσώπου. Εν προκειμένω μεταξύ Ενάγοντα και Εναγόμενης 3 δε φαίνεται να υπήρχε καθήκον επιμέλειας ώστε να έπρεπε να ασκήσει εύλογη επιμέλεια για να μην προκαλέσει κάποια ζημιά στον Ενάγοντα. Η αρχή αυτή σαφώς δεν έχει εφαρμογή στην προκείμενη περίπτωση. Καμία σχέση εγγύτητας δεν υπήρχε μεταξύ Ενάγοντα και Εναγόμενης
  1. Η Εναγόμενη 3 προφανώς ενάγεται επειδή θεωρεί ότι ο Ενάγοντας ενέργησε εκ μέρους της Διαχειριστικής Επιτροπής. Η Διαχειριστική Επιτροπή σύναψε μια συμφωνία για να ευκολυνθεί κατά τη διεκπεραίωση των εργασιών της. Εργοδότησε την Εναγόμενη
  2. Σε καμία περίπτωση δεν απεκδύθηκε των υποχρεώσεων της βάσει του νόμου για τη συντήρηση και επισκευή κοινόκτητων οικοδομών. Επισημαίνω η ταράτσα της πολυκατοικίας αποτελεί κοινόκτητο μέρος. Από τη στιγμή που δεν ενάγεται η Διαχειριστική επιτροπή της Πολυκατοικίας «Τσιακλή 4» θεωρώ ότι η περαιτέρω συζήτηση του θέματος είναι άσκοπη. Παρόλα αυτά είναι ορθό να αναφερθεί ότι εν πάση περίπτωση για τους λόγους που εξηγούνται ανωτέρω ο Ενάγοντας δεν κατάφερε να αποδείξει το είδος και έκταση των ζημιών που εντοπίστηκαν αλλά ούτε ότι η ενδεχόμενη κακή κατάσταση της οροφής της πολυκατοικίας ή η μη συντήρηση αυτής είχε σαν αιτία την πρόκληση ζημιών στον Ενάγοντα. Καταληκτικά αναφορικά με την Εναγόμενη 3 δεν έχει αποδειχθεί ότι υπήρξε υπαίτια για οχληρία ούτε αποδείχθηκε να επέμβηκε με οποιοδήποτε τρόπο στην εύλογη χρήση και απόλαυση του επίδικου διαμερίσματος από τον Ενάγοντα. Εν πάση περίπτωση υπενθυμίζω δεν έχει αποδειχθεί ότι η μη συντήρηση της οροφής είχε σαν αποτέλεσμα τη διαρροή ή ότι η μη συντήρηση οδήγησε στην πρόκληση ζημιών. Ακόμη δηλαδή κι αν η Εναγόμενη 3 κρινόταν ότι είχε καθήκον επιμέλειας έναντι του Ενάγοντος δε θα μπορούσε χωρίς την απόδειξη των πιο πάνω στοιχείων να κριθεί παράνομη επέμβαση ή οχληρία. Ερχόμενη στον Εναγόμενο 2 θα εξετάσω κατά πόσο προέβη σε κάποια πράξη ή παράλειψη η οποία είχε σαν αιτία την πρόκληση ζημιάς στον Ενάγοντα. Είναι παραδεκτό ότι το ντεπόζιτο του διαμερίσματος αρ. 501 ανήκει στον Εναγόμενο
  3. Μέσω της Έκθεσης Απαίτησης αποδίδεται στον Εναγόμενο 2 ότι παρέλειψε να διατηρήσει το ντεπόζιτο του διαμερίσματος αρ. 501 σε καλή κατάσταση, ότι δεν το επιδιόρθωσαν και/ότι δεν έλαβαν μέτρα με σκοπό την αποφυγή διαρροής. Από το σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε αλλά και από τα ευρήματα του Δικαστηρίου δεν έχει αποδειχθεί ότι υπήρχε οποιαδήποτε διαρροή από το ντεπόζιτο του διαμερίσματος που ανήκει στον Εναγόμενο
  4. Υπενθυμίζω ότι κατά την ακροαματική διαδικασία προωθήθηκε ισχυρισμός ότι μια εκ των αιτιών πρόκλησης ζημιών ήταν η εσφαλμένη τοποθέτηση του ντεπόζιτου, θέση που ως εξηγείται δε δικογραφείται και δε λαμβάνεται υπόψη. Συνεπώς δεν τίθεται ζήτημα εξέτασης του. Εν προκειμένω όχι μόνο δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη της διαρροής από το ντεπόζιτο του Εναγόμενου 2 αλλά δεν αποδείχθηκε γενικά ότι η αιτία πρόκλησης των ζημιών στο επίδικο διαμέρισμα ήταν διαρροή. Κατά συνέπεια δεν τίθεται θέμα αμέλειας εκ μέρους του Εναγόμενου
  5. Παρόλο που δεν τίθεται θέμα αμέλειας θεωρώ ορθό να αναφερθώ στο άρθρο 52 των περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο όπου εφαρμόζεται σε περιπτώσεις πρόκλησης ζημιάς από διαφυγή πράγματος. Εάν αποδειχθεί ότι προκλήθηκε ζημιά από διαφυγή πράγματος του οποίου ο Εναγόμενος είχε ευθύνη τότε μετατίθεται το βάρος απόδειξης στους ώμους του ότι δεν υπήρξε αμελής. Όμως εδώ δεν εφαρμόζεται καθότι δεν αποδείχθηκε πρόκληση ζημιάς από διαφυγή πράγματος. Ούτε ο κανόνας Rylands v Fletcher εφαρμόζεται. Ο κανόνας αυτός δεν καλύπτει πράγματα που βρίσκονται συνήθως φυσιολογικά στη γη, και η εφαρμογή του περιορίζεται σε μη φυσιολογική χρήση της γης (βλ. Parthenon Shirts (Exporters) Ltd v. Γαβριηλίδου
(2010)1 (Β) ΑΑΔ 1288). Για να μπορούσε να στοιχειοθετηθεί ευθύνη λοιπόν του Εναγόμενου 2 θα έπρεπε να αποδειχθεί το είδος της ζημιάς και ότι η ζημιά προκλήθηκε από διαρροή νερού από το ντεπόζιτο του. Εφόσον απορρίφθηκε η μαρτυρία που προσκομίσθηκε επί του θέματος από τον Ενάγοντα για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω να παραμένει άγνωστη για το Δικαστήριο η αιτία πρόκλησης ζημιών στο επίδικο διάμερισμα. Η αγωγή του Ενάγοντα σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσε να έχει επιτυχή κατάληξη (βλ. Αικατερίνη Χατζηπαύλου v. Τόνιας Ιντζιρτζιάν[17], αφού η απόδειξη του γεγονότος αυτού αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για εφαρμογή των πιο πάνω. Στην υπόθεση Ρίτσας Δημοσθένους v. Μάριου Γεωργίου κ.α.[18] το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή επειδή «(
  1. i)η ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει την προέλευση της διαρροής ή την αιτία της, (
  2. ii)δεν απέδειξε κανένα στοιχείο υπαιτιότητας για τους εναγόμενους ούτε ότι έγινε καμιά μη συνηθισμένη χρήση των πραγμάτων από τους εναγόμενους ώστε αυτοί να υπέχουν αυστηρή ευθύνη ούτε ότι η πρόκληση της ζημιάς της ήταν προβλεπτή, (iii) η διαφυγή υγρασίας έγινε χωρίς οι εναγόμενοι να γνωρίζουν για αυτή και η ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει οποιαδήποτε αμέλεια εκ μέρους των εναγομένων στο να επιτρέπουν τη συνέχιση της». Έτσι και στην παρούσα περίπτωση ο Ενάγοντας απέτυχε να αποδείξει την αιτία ή την προέλευση των ζημιών, ή κάποιο στοιχείο υπαιτιότητας του Εναγομένου 2, ότι έγινε από αυτόν μη συνηθισμένη χρήση του ντεποζίτου του. Δεν διαφάνηκε επίσης ότι αυτός αμέλησε και επέτρεψε τη συνέχιση της διαρροής. Εν προκειμένω δεν αποδείχθηκε ούτε το είδος και έκταση των ζημιών. Κατά συνέπεια ο Ενάγοντας απέτυχε να αποδείξει ότι ο Εναγόμενος 2 παρέμβηκε με οποιοδήποτε τρόπο στο επίδικο διαμέρισμα αλλά ούτε αποδείχθηκε να είναι υπαίτιος για πρόκληση ζημιών ή ότι χρησιμοποίησε την ιδιοκτησία του με τέτοιο τρόπο ώστε να ευθύνεται για οχληρία. Ως έχει επίσης νομολογηθεί βλ. Ρίτσας Δημοσθένους v. Μάριου Γεωργίου ανωτέρω αναφορικά με το αστικό αδίκημα της ιδιωτικής οχληρίας παρόλο που η αμέλεια,με τη στενή της έννοια, δεν είναι αναγκαίο στοιχείο της ιδιωτικής οχληρίας, εν τούτοις, κάποιου είδους υπαιτιότητα (fault) που να προκαλεί προβλεπτή ζημιά είναι αναγκαία. Παρά το ότι η τύχη της αγωγής είναι προδιαγεγραμμένη, εν τούτοις και για σκοπούς πληρότητας της απόφασης θα προχωρήσω να εξετάσω εάν ο Ενάγοντας απόδειξε τις αξιωμένες ειδικές ζημιές. Ο Ενάγοντας αξιώνει ως ειδική ζημιά το ποσό των €11.400,00 που αφορά ποσό €1800 για εργασίες επιδιόρθωσης εντός του εσωτερικού του διαμερίσματος και ποσό €9.600,00 ως απώλεια ενοικίων από το Μάιο 2015 μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής. Είναι ξεκάθαρη η νομολογία ότι οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει όχι μόνο να εξειδικεύονται στα δικόγραφα, αλλά και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα. [19] Αναφορικά με τις ζημιές που προκλήθηκαν στο εσωτερικό του διαμερίσματος πέραν της γενικής αναφοράς ότι επιδιορθώθηκαν υπενθυμίζω δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία για το είδος έκταση των ζημιών αλλά ούτε και τι εργασίες τελικά έγιναν με σκοπό την επιδιόρθωση τους. Ο ΜΕ1 ανάφερε επιπροσθέτως ότι δεν κατέβαλε το ποσό αλλά άλλο ποσό. Αποδεικτικό στοιχείο του κόστους εν πάση περίπτωση δεν καταβλήθηκε. Το ποσό λοιπόν των €1800 που αξιώνει ο Ενάγοντας ως ειδική ζημιά δεν αποδείχθηκε με την αυστηρότητα που απαιτείται. Το Τεκμήριο 5 δεν είναι αρκετό για να ικανοποιήσει την αυστηρή προσέγγιση της νομολογίας ότι πρέπει να αποδεικνύονται με αυστηρότητα οι ειδικές ζημιές ειδικότερα εφόσον αναφέρθηκε ότι δεν καταβλήθηκε εκείνο το ποσό. Ομοίως ο Ενάγοντας δεν απόδειξε με την αυστηρότητα που απαιτείται την απώλεια ενοικίων που αξιώνει. Ουδεμία μαρτυρία παρουσιάστηκε ότι η ζημιά ήταν τέτοια ώστε να μην μπορούσε να ενοικιαστεί ή ότι δεν υπήρχε ενδιαφέρον. Μάλιστα ως φάνηκε από το σύνολο της μαρτυρίας το διαμέρισμα ήταν ανοίκιαστο πριν το έτος 2015. Σε ερώτηση προς το ΜΕ1 εάν είχε αγγελίες σε εφημερίδες για εξεύρεση ενοικιαστή απάντησε αρνητικά. Σε κάθε περίπτωση δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία για την αγοραία ενοικιαστική αξία του διαμερίσματος κατά τον επίδικο χρόνο και δη το έτος 2015. Ο ΜΕ1 κατάθεσε ένα ενοικιαστήριο έγγραφο του Μαΐου 2021 το οποίο δεν μπορεί να αποτελέσει βάση για να καθοριστεί πόσο θα ήταν η αγοραία ενοικιαστική αξία τον επίδικο χρόνο. Στην απουσία μαρτυρίας που να αποδεικνύει την αγοραία ενοικιαστική αξία το Δικαστήριο δε θα μπορούσε να προβεί σε οιονδήποτε υπολογισμό. 7. Ανταπαίτηση Η Εναγόμενη 3 εγείρει ανταπαίτηση αξιώνοντας αναγνωριστικές δηλώσεις ότι δηλαδή η Εναγόμενη 3 ενεργούσε κατ' εντολή και λογαριασμό της τότε Διαχειριστικής Επιτροπής της πολυκατοικίας «Τσιακλής 4», ότι δεν έχει προσωπική ευθύνη για θέματα που την αφορούν και δη ότι η Εναγόμενη 3 δεν αποτελεί διαχειριστική επιτροπή. Τα θέματα για τα οποία ζητούνται αναγνωριστικές δηλώσεις έχουν ήδη απαντηθεί. Ήδη αποτέλεσε συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι δεν απεκδύθηκε των ευθυνών και καθηκόντων της η Διαχειριστική Επιτροπή, ότι η Εναγόμενη 3 απλώς σύναψε μια συμφωνία μεταξύ της και ότι δεν έχει καθήκον επιμέλειας έναντι του Ενάγοντα για θέματα που αφορούν την κοινόκτητη οικοδομή. Ως έχει νομολογηθεί το Δικαστήριο εκδίδει αναγνωριστική απόφαση με μεγάλη προσοχή όταν ζητείται μόνο αναγνωριστική απόφαση χωρίς να ζητείται οποιαδήποτε άλλη θεραπεία.[20] Ως επίσης αναφέρθηκε στην απόφαση Ιωσήφ Σολωμού Πεκρής v Αντωνάκη Τζιαννάρου κ.α.[21] «για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια υπέρ της έκδοσης αναγνωριστικής απόφασης, θα πρέπει να προκύπτει κάποιο χειροπιαστό όφελος για τον Ενάγοντα (Maerkle v British and Continental Fur Co Ltd
(1954)All ER 50 CA). Τα δικαστήρια δεν εκδίδουν αναγνωριστικές αποφάσεις για ακαδημαϊκά και μόνο ερωτήματα (Howard v Pickford Tool Co Ltd
(1951)1 KB 417 CA) ή όπου η απάντηση στο ερώτημα θα είναι μάταιη ή άνευ ουσιαστικής σημασίας». Αναφορικά με τις λοιπές αξιώσεις ως η Ανταπαίτηση της Εναγόμενης 3 δεν έχει προκύψει κάποιος λόγος που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης αναγνωριστικής δήλωσης. Εφόσον το Δικαστήριο πρόβηκε σε κάποιες διαπιστώσεις αναφορικά με το ζήτημα η έκδοση περαιτέρω αναγνωριστικών δηλώσεων είναι άνευ ουσίας και μάταιη. 8. Κατάληξη Υπό το φως όλων των πιο πάνω η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγόμενων 2 και 3 ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η Ανταπαίτηση επίσης απορρίπτεται. Ενόψει όμως της συνεκδίκασης με την Απαίτηση αλλά και των διαπιστώσεων υπέρ της Εναγόμενης 3 κρίνω ορθό και δίκαιο όπως αυτή απορριφθεί χωρίς έξοδα. (Υπ.) ............ Μ-Α Στυλιανού, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506. [2] Barry Wynne v. David Costakis Mavronicola κ.α.
(2009)1(β) Α.Α.Δ. 1138 [3] (Shahin Mohamed v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ 266, 268 και Ιωσηφίδης ν. Αστυνομίας
(2014)2Α Α.Α.Δ 307). [4] (βλ. Νικολάου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 841). [5] Kayat Trading Limited v. Genzvme Corporation, Π.Ε. 316/2010 ημερ. 21.2.2013. [6] Κουππής ν. Δημοκρατίας
(1977)2 Α.Α.Δ. 361, Φιλίππου ν. Οδυσσέως
(1989)1 Α.Α.Δ. 1. [7]
(2008)1Β Α.Α.Δ. 746 [8]
(1997)1 Α.Α.Δ. 565 [9] Κυριάκου ν. Κανάρη
(1997)1 ΑΑΔ 1436. [10] Χριστοδούλου ν. Γρηγορίου
(1989)1(Ε)Α.Α.Δ.178 [11] Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου v. Αmerican Home Assurance Co Ltd κ.α.,
(2003)1Γ Α.Α.Δ. 1570 [12] Χριστοδούλου ν. Γρηγορίου
(1989)1(Ε)Α.Α.Δ.178 [13] . (βλ. Στρατμαρκο Λτδ v. Μιχαήλ
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 453, 458 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. 1. Ελευθερίας Ζιπιτη κ.α.
(2003)1Β Α.Α.Δ. 749). [14] (βλ. Φοινικαρίδης κ.α. v. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 484). [15]
(1932)AC 562, [16]
(2010)1 A.A.Δ. 156. [17]
(2004)1 ΑΑΔ 1278. [18]
(2001)1 ΑΑΔ 1298. [19] Χαραλάμπους v. Χαραλάμπους Π.Ε.360/08/26.4.2012). [20] Mellstrom v Garner
(1970)2 All E.R.9 CA [21] Π.Ε.93/2011, 18/01/2016. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.