ΑΝΝΑ ΜΙΚΕΛΛΙΔΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙAΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 1596/15, 28/11/2024

ΑΝΝΑ ΜΙΚΕΛΛΙΔΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙAΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 1596/15, 28/11/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ-Μ Καραπατάκης Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1596/15 Μεταξύ: ΑΝΝΑ ΜΙΚΕΛΛΙΔΟΥ Ενάγουσα -και- ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙAΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Εναγόμενοι ----------------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 28/11/2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Χρ. Χατζηστερκώτης με κα Προδρόμου για κ.κ. Χριστόφορος Χατζηστερκώτης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. και κ. Ν. Αγγελίδης Για Εναγόμενους: κα Γ. Μαραντίδου για κ.κ. Κάκκουρα & Παναγίδη Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Τα δικόγραφα Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης [1] Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον των Εναγόμενων αριθμό θεραπειών και διαταγμάτων σε σχέση με το δάνειο Λ.Κ. 28.500- που συνομολόγησε με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αγίου Δομετίου Λτδ («το Συνεργατικό») στις 23/05/2001, τους οποίους διαδέχθηκαν οι Εναγόμενοι και απέληξε στην έκδοση διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 04/11/

1. Μεταξύ των θεραπειών ζητείται και διάταγμα που να απαγορεύει την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης ημερ. 04/11/
2. Όπως επικαλείται η Ενάγουσα στην Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης, το δάνειο συνάφθηκε κατόπιν ψυχικής πίεσης, ψευδών παραστάσεων, δόλου και απάτης του Συνεργατικού και των υπαλλήλων του, καθότι την ανάγκασαν να εξοφλήσει με αυτό δάνειο του πατέρα της υποσχόμενοι ότι θα αναλάμβαναν να πωλήσουν το διαμέρισμα που ευρίσκεται επί του ακινήτου αρ. εγγραφής 3/[ ], Φ/Σχ. 21/540303, Τμήμα 3, τεμάχιο [ ], Άγιοι Ομολογητές, Λευκωσία, το οποίο αρχικά εξασφάλιζε το δάνειο του πατέρα της και ακολούθως της μεταβιβάστηκε και επιβαρύνθηκε με την υποθήκη Υ4317/
3. Η Ενάγουσα παραθέτει σειρά λεπτομερειών δόλου, απάτης, ψυχικής πίεσης και ψευδών παραστάσεων, εκτός των θέσεων περί καταχρηστικών, ετεροβαρών και παράνομων όρων, με τις οποίες επιδιώκει την κήρυξη του δανείου και της απόφασης του διαιτητή ημερ. 4/11/2004 ως άκυρων, την ακύρωση της εγγραφής της υποθήκης Υ4317/01, καθώς και γενικές, τιμωρητικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις. Για την απόφαση του διαιτητή ημερ. 4/11/2004 προβάλλει ότι εκδόθηκε κατόπιν δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων σε βάρος της, καθότι ο σύζυγος της που εμφανίστηκε στη διαδικασία παραπλανήθηκε, αφού δεν του ανακοινώθηκε ότι θα εκδοθεί η διαιτητική απόφαση, αλλά ότι θα οριζόταν σε άλλη ημερομηνία η διαδικασία και ότι δεν είχε εξουσιοδότηση να δεχθεί την όποια απόφαση εναντίον της Ενάγουσας. Τροποποιημένη Υπεράσπιση [2] Οι Εναγόμενοι στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση υποστηρίζουν ότι η Ενάγουσα προέβη στην σύναψη της συμφωνίας δανείου με το οποίο εξόφλησε το δάνειο που είχε λάβει ο αποβιώσας πατέρας της με εξασφάλιση την υποθήκη Υ3434/93, ότι της έγινε μεταβίβαση του διαμερίσματος και ότι εγγράφηκε επί αυτού η υποθήκη Υ4317/01 προς τον σκοπό διευθέτησης της διαχείρισης της περιουσίας του υπ' αριθμό 237/
4. Συγκεκριμένα, όπως προβάλλεται, επειδή ο αποβιώσας πατέρας της Ενάγουσας προόριζε το διαμέρισμα για την Ενάγουσα, αυτή ανέλαβε το υπόλοιπο του χρέους για να λάβουν οι κληρονόμοι το κληρονομικό τους μερίδιο και ότι ουδεμία πίεση της ασκήθηκε για να το συνάψει. Σε σχέση με την απόφαση του διαιτητή ημερ. 4/11/2004 προβάλλουν ότι κλήθηκε νομότυπα σε διαιτησία, επειδή δεν πλήρωσε οποιαδήποτε δόση του δανείου, όπου εμφανίστηκε ο σύζυγός της προσκομίζοντας εξουσιοδότηση της για να προβεί σε οποιαδήποτε συμφωνία ή διευθέτηση που θα την δέσμευε απόλυτα, οπόταν ο διαιτητής εξέδωσε την απόφαση του και την κοινοποίησε στον σύζυγό της μετά το πέρας της διαδικασίας. Περαιτέρω, επισημαίνουν νομοθετικές πρόνοιες που έδιδαν στο Συνεργατικό δικαίωμα να εξασφαλίζει τα δάνεια που χορηγούσε με εξασφαλίσεις, καθώς και την προθεσμία άσκησης έφεσης εναντίον της απόφασης του διαιτητή εντός 21 ημερών από την γνωστοποίηση της. Τροποποιημένη Απάντηση [3] Στην Τροποποιημένη Απάντηση στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση, η Ενάγουσα εκτός της άρνησης των θέσεων της Εναγόμενης και τους ισχυρισμούς περί αντικανονικής εισαγωγής ισχυρισμών μετά την Τροποποιημένη Υπεράσπιση, τονίζει την αντικανονική και παράνομη έκδοση της διαιτητικής απόφασης ημερ. 4/11/2004 με παραπλάνηση του συζύγου της από τον διαιτητή και παρατίθενται λεπτομέρειες. Προσκομισθείσα μαρτυρία [4] Οι εκατέρωθεν δικογραφημένες θέσεις υποστηρίχθηκαν για την πλευρά της Ενάγουσας με την μαρτυρία του συζύγου της κ. Α. Αλεξάνδρου (ΜΕ1) και της Ενάγουσας (ΜΕ2), ενώ για την Εναγόμενη μαρτυρία προσφέρθηκε από τον Λειτουργό της Dovalue Cyprus Limited («Dovalue») κ. Α. Ανδρέου (ΜΥ). Η μαρτυρία τους έχει καταγραφεί στα πρακτικά του Δικαστηρίου και ακολουθεί σύντομη παράθεση της. Μαρτυρία ΜΕ1 [5] Ο ΜΕ1 κατάθεσε γραπτή δήλωση που σημειώθηκε ως Έγγραφο Α'. Ο ΜΕ1 δηλώνει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης εκ της εμπλοκής του σε αυτή. Αναφέρθηκε στην σύναψη δανείου από τους γονείς της Ενάγουσας το 1993 για αγορά του διαμερίσματος, το οποίο εγγράφηκε επ' ονόματι του πατέρα της δυνάμει αγοράς για ποσό Λ.Κ. 38.000 και κατάθεσε ως τεκμήριο 1 αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας και ως τεκμήριο 2 αντίγραφο του λογαριασμού δανείου αρ. [ ]. Όπως εξηγεί, οι δόσεις του δανείου καταβάλλονταν κανονικά, προσθέτοντας ότι το δάνειο ήταν εξασφαλισμένο με την υποθήκη αρ. Υ3434/1993, ενώ οι γονείς της συζύγου του διατηρούσαν καταθέσεις στο Συνεργατικό ύψους Λ.Κ. 35.000- περίπου. Όπως ανέφερε, όταν αποβίωσε ο πατέρας της συζύγου του η οικογένεια προσπάθησε να αποσύρει τις καταθέσεις του, όμως το Συνεργατικό τους εμπόδισε και η Ενάγουσα δέχθηκε πιέσεις για να αιτηθεί δάνειο, ώστε να εξοφλήσει το δάνειο του πατέρα της με αντάλλαγμα την εγγραφή του διαμερίσματος επ' ονόματι της. Προβάλλει ότι το Συνεργατικό θα μπορούσε να εξοφλήσει το δάνειο του πατέρα της Ενάγουσας από τις καταθέσεις του και δεν το έπραξε. Επίσης, προβάλλει ότι το Συνεργατικό ήταν ανένδοτο στις θέσεις του ότι αν δεν εξοφλείτο το δάνειο του πατέρα της Ενάγουσας δεν θα ελευθερώνονταν οι καταθέσεις και την πίεζαν να λάβει δάνειο προς τον σκοπό αυτό υποσχόμενοι στην παρουσία του ότι θα φρόντιζαν οι ίδιοι να πωλήσουν το διαμέρισμα και με αυτό η Ενάγουσα θα είχε σημαντικό κέρδος. Περαιτέρω, όπως υποστηρίζει, το Συνεργατικό διαβεβαίωσε την Ενάγουσα ότι δεν θα κινηθεί νομικά εναντίον της, επειδή θα εύρισκαν οι ίδιοι αγοραστή. [6] Σύμφωνα με τον ΜΕ1 οι πιέσεις, ψευδείς παραστάσεις και παροτρύνσεις των υπαλλήλων του Συνεργατικού είχαν ως αποτέλεσμα η Ενάγουσα να υποβάλει αίτηση για δάνειο στις 18/09/2000 για Λ.Κ. 36.500- (τεκμήριο 3) με υποθήκη το διαμέρισμα και να υπογράψει συμφωνία δανείου με το Συνεργατικό ημερ. 23/05/2001, συμπληρωματική συμφωνία ημερ. 23/05/2001 (τεκμήρια 4 & 5) και την δήλωση υποθήκης Υ4317/
5. Ο λογαριασμός δανείου φέρει τον αριθμό [ ] ως το αντίγραφο κατάστασης που κατέθεσε ως τεκμήριο
6. [7] Ως αναφέρει ο ΜΕ1, στις 02/08/2004 η σύζυγος του έλαβε ειδοποίηση παραπομπής της διαφοράς σε διαιτησία αναφορικά με το δάνειο, αντίγραφο της οποίας κατάθεσε ως τεκμήριο 8, στην οποία εμφανίστηκε ο ίδιος δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου που κατάθεσε ως τεκμήριο 9, εξηγώντας στον διαιτητή ότι η χορήγηση του δανείου ήταν δόλια και θα έπρεπε να ακυρωθεί, καθώς το δάνειο του πατέρα της έπρεπε να εξοφληθεί από τις καταθέσεις που διατηρούσε δηλώνοντας συνάμα την ετοιμότητα του να συζητήσει την υπόθεση και να εκθέσει τις θέσεις της Ενάγουσας. Όπως υποστηρίζει, ενώ ο διαιτητής του ανέφερε ότι όλα αυτά θα τα διατυπώσει όταν του ζητηθεί, εν τέλει, δεν έγινε οποιαδήποτε διαδικασία, ούτε κλήθηκε να εκφράσει τις θέσεις του και ότι απλά του ζητήθηκε να υπογράψει ένα έγγραφο γνωστοποίησης της απόφασης του. Ο ΜΕ1 κατάθεσε ως τεκμήριο 10 αντίγραφο της διαιτητικής απόφασης ημερ. 4/11/2004 και ως τεκμήριο 11 τη δήλωση γνωστοποίησης. [8] Ο ΜΕ1 προβάλλει ότι το Συνεργατικό δολίως ανάγκασε την Ενάγουσα να συνάψει το δάνειο, αφού υπήρχαν οι καταθέσεις για να εξοφληθεί το δάνειο των γονέων της, τα οποία το υπερκάλυπταν, με σκοπό να αποκτήσουν την κυριότητα του διαμερίσματος και εν συνεχεία με την πώληση του να αποκομίσουν κέρδος, υπογραμμίζοντας ότι το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας με επιστολή του ημερ. 02/04/2018 ενημέρωσε εγγυητή της Ενάγουσας ότι το Συνεργατικό επέδειξε αδιαφορία στην αίτηση εκποίησης του διαμερίσματος ΑΝΠ/352/2005 που είχε καταθέσει (τεκμήρια 12 & 13). Όπως δηλώνει, ακόμη και μετά την διαιτησία λάμβαναν υποσχέσεις από Συνεργατικό για την πώληση του διαμερίσματος και ενώ ανέμεναν την πώληση του παράλαβαν την ειδοποίηση και την αίτηση πώλησης του διαμερίσματος με τα σχετικά έγγραφα (τεκμήριο 14), ενώ σε επικοινωνία με τους υπαλλήλους του Συνεργατικού υποστηρίζει ότι του δήλωσαν να μην ανησυχεί και ότι με την πώληση του διαμερίσματος θα παρέμενε ένα μεγάλο ποσό μετά την εξόφληση του δανείου, επειδή οι τιμές των ακινήτων ανεβαίνουν. Ένεκα των ενεργειών και μεθοδεύσεων των υπαλλήλων του Συνεργατικού, όπως δηλώνει ο ΜΕ1, το δάνειο σήμερα υπερβαίνει την αξία του διαμερίσματος, την κυριότητα του οποίου η Ενάγουσα κινδυνεύει να απωλέσει. Επαναλαμβάνει ότι η όλη διαδικασία της διαιτησίας ήταν μια σκευωρία και ζητά την ακύρωση της διαδικασίας της διαιτησίας επισημαίνοντας ότι είχε ζητήσει να αναβληθεί η υπόθεση για να παρουσιαστεί με δικηγόρο. Εν κατακλείδι, υποστηρίζει ότι θα έπρεπε μετά τον θάνατο του πατέρα της συζύγου του να διοριστεί διαχειριστής της περιουσίας, ο οποίος θα πλήρωνε το χρέος του προς το Συνεργατικό και θα έδιδε το υπόλοιπο στους κληρονόμους. Αντίθετα, ανάγκασαν με δόλιο τρόπο και ψευδείς παραστάσεις την Ενάγουσα να συνάψει δάνειο που είχε ως αποτέλεσμα να εκδοθεί διαιτητική απόφαση εναντίον της με τον τρόπο που περίγραψε, τονίζοντας αναφορικά με το λανθασμένο της διαδικασίας που ακολουθήθηκε, ότι όταν αποστάληκε η επιστολή του διαιτητή για την έκδοση της απόφασης αναγράφηκε ότι αυτή εκδόθηκε ερήμην της Ενάγουσας (τεκμήριο 15). Σε τελευταίες του επισημάνσεις, ο ΜΕ1 υποστηρίζει το λανθασμένο του υπολοίπου του δανείου σήμερα. [9] Σε συνέχεια της κυρίως του εξέτασης ο ΜΕ1 ανέφερε ότι μετά τον θάνατο του πεθερού του την επόμενη ή μεθεπόμενη μέρα τηλεφώνησε κάποια λειτουργός του Συνεργατικού στην πεθερά του και της ανέφερε ότι το δάνειο εξασφαλιζόταν με ασφάλεια και θα εξοφλείτο. [10] Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει γιατί δεν εξοφλήθηκε κατά τον τρόπο αυτό το δάνειο. Επέμεινε ότι εκτός από τις καταθέσεις του πεθερού του υπήρχε και ασφάλεια ζωής που αφορούσε το δάνειο. Όπως υπέδειξε, έγιναν συστάσεις και πιέσεις στην Ενάγουσα από το Συνεργατικό και της είπαν ότι ήταν καλύτερα να δεχθεί να πάρει δάνειο και να της μεταβιβαστεί το διαμέρισμα στο όνομα της και ότι θα είχε σημαντικό κέρδος από αυτή την πράξη. Κατά την σύναψη του δανείου απάντησε ότι δεν ήταν παρών και ότι η Ενάγουσα του έλεγε ότι είχε δεχθεί πιέσεις. Παραδέχθηκε ότι με την σύναψη του δανείου από την Ενάγουσα αποδεσμεύτηκε ένα μεγάλο μέρος των καταθέσεων και το έλαβαν οι κληρονόμοι του πατέρα της. Επίσης, ανέφερε ότι δεν αποφάσιζε μόνο η σύζυγος του, αλλά και άλλοι 3 κληρονόμοι και ότι το διαμέρισμα ο πεθερός της το προόριζε για την ίδια. [11] Σε σχέση με το ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε γραπτή δέσμευση του Συνεργατικού ότι θα αναλάμβανε την πώληση του διαμερίσματος το απέδωσε στο ότι τέτοια διαβεβαίωση δεν θα μπορούσε να δώσει. Το ότι στη γραπτή του δήλωση κάνει λόγο για διαβεβαιώσεις των υπαλλήλων του Συνεργατικού στην παρουσία του για πώληση του διαμερίσματος την απέδωσε σε λανθασμένη αναφορά γιατί δεν ήταν παρών. Δεν ανέμενε ότι η τράπεζα θα έπαιζε τον ρόλο του πωλητή, όμως εφόσον το είπαν στην σύζυγο του προφορικά ανέμεναν ότι θα ενεργούσαν με τον δικό τους τρόπο προς τον σκοπό αυτό. Όταν είδαν ότι η τράπεζα δεν εξηύρε αγοραστή από το 2001 δεν έκαναν κάτι και παράπεμψε στις ειδοποιήσεις διαιτησίας, την διαδικασία της διαιτησίας και τις ειδοποιήσεις για πώληση του
7. Όπως απάντησε στην ερώτηση γιατί δεν προέβηκαν σε παραστάσεις στο Συνεργατικό αφού είδαν ότι δεν πουλιόταν το διαμέρισμα, δεν είχε κάτι γραπτό ότι ανέλαβαν να το πράξουν, προσθέτοντας ότι όταν πήραν την επιστολή από το Συνεργατικό και ακολούθησε αυτή του Κτηματολογίου ότι προχωρούν στην πώληση περίμεναν να το πωλήσουν για να εξοφληθεί το δάνειο. Όπως δήλωσε, οι τιμές είχαν πάει σημαντικά πάνω από την ημερομηνία σύναψης του δανείου και η πώληση αυτή θα άφηνε ένα σοβαρό επιπλέον ποσό. [12] Για την διαδικασία της διαιτησίας απάντησε ότι όταν κατάλαβε ότι ο διαιτητής ήταν διορισμένος από την Κεντρική Συνεργατική διερωτήθηκε πως γίνεται να δικάζει κάποιος που δεν είναι ανεξάρτητο πρόσωπο και επανέλαβε ότι δεν του δόθηκε το δικαίωμα να ακουστεί πριν την έκδοση της διαιτητικής απόφασης. Παραδέχθηκε ότι για να μεταβιβαστεί το διαμέρισμα στο όνομα της συζύγου του θα έπρεπε να συγκατατεθούν οι κληρονόμοι του πεθερού του. Η μεταβίβαση του διαμερίσματος στο όνομα της συζύγου του απάντησε ότι προέκυψε και πως δεν είχε επιλογή, καθώς και ότι πιστεύει πως η σύζυγος του ήθελε να πάρουν τα χρήματα από τις καταθέσεις του πεθερού του οι υπόλοιποι κληρονόμοι. Στη υποβολή της θέσης ότι ήταν επιλογή της συζύγου του η σύναψη του δανείου για να πάρει το διαμέρισμα και οι κληρονόμοι το μερίδιο στις καταθέσεις, απάντησε ότι δεν το ξέρει. [13] Σε σχέση με την αναφορά του στη γραπτή δήλωση ότι παρά το ότι συμφωνήθηκε δόση δανείου η εξόφληση του θα γινόταν με την πώληση του διαμερίσματος, ο ΜΕ1 σχετικά ερωτώμενος με ποιο τρόπο θα γινόταν η αποπληρωμή του δανείου απάντησε ότι πρόθεση της συζύγου του ήταν να πληρώνει, παραδέχθηκε δε ότι δεν αποπλήρωσε κάποια δόση ένεκα σοβαρών οικονομικών προβλημάτων στην οικογένεια και για αυτό επέλεξαν την οδό της πώλησης. Του υποδείχθηκε αίτηση για μείωση της δόσης στο δάνειο από Λ.Κ. 570- σε Λ.Κ. 427.50 με ημερ. 16/05/01 (τεκ. προς Αναγνώριση Β' μετέπειτα τεκμήριο 23) και του υποβλήθηκε ότι εξ αυτού προκύπτει ότι η εξόφληση θα γινόταν με δόσεις και όχι με πώληση του διαμερίσματος. Όπως απάντησε, πρώτη φορά την ακούει, όμως επέμεινε ότι η εξόφληση θα γινόταν με την πώληση του διαμερίσματος και θα τέλειωνε το ζήτημα. Δεν υπήρχε η πρόθεση να εξοφληθεί με δόσεις. Επίσης, επέμεινε ότι δεν έκαναν οποιαδήποτε ενέργεια πώλησης του διαμερίσματος, γιατί μετά από 3 μήνες μετά την διαιτησία πήραν ειδοποίηση για εκποίηση και ότι από την στιγμή που ανέλαβε και το πιστωτικό ίδρυμα και το Κτηματολόγιο, δεν προέβησαν σε οποιαδήποτε ενέργεια. Ήξεραν ότι καθημερινώς οι τιμές αυξάνονταν και ήταν προς όφελος τους να πωληθεί. Παραδέχθηκε ότι αντιλαμβανόταν ότι αυξάνονταν οι τόκοι του δανείου, όπως και ότι ελάμβαναν κατάσταση λογαριασμού. Υπόδειξε ότι καθυστέρηση στην εκποίηση επέδειξε ο πιστωτής σύμφωνα με την επισήμανση του Κτηματολογίου. [14] Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι κατά την ημερομηνία της διαιτησίας εμφανίστηκε με εξουσιοδότηση της Ενάγουσας, όχι για να ζητήσει αναβολή, αλλά διότι δεν μπορούσε να παραστεί η ίδια, σε αντίθεση με την δικογραφημένη θέση που του υποδείχθηκε που αναφέρει ότι θα εμφανιζόταν για να ζητήσει αναβολή επειδή ήταν άρρωστη. Του υποδείχθηκε το τεκμήριο 9, ήτοι η εξουσιοδότηση της Ενάγουσας για εξουσία συμφωνίας ή διευθέτησης και απάντησε ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε, αλλά ότι απλά του γνωστοποιήθηκε η απόφαση και ότι υπέγραψε ότι του γνωστοποιήθηκε η απόφαση. Όπως δήλωσε, απαντώντας αν ανέφερε στο διαιτητή ότι δεν πλήρωσαν καμία δόση, δεν τον ρώτησε κανείς κάτι τέτοιο. Μετέπειτα παραδέχθηκε απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ότι αναγνώρισε την οφειλή. [15] Ο ΜΕ1 ερωτήθηκε γιατί δεν πρόσβαλαν την διαιτητική απόφαση εντός 21 ημερών αφού ήταν δυσαρεστημένοι από τον διαιτητή. Όπως απάντησε, ανέμενε να δει τι θα γίνει. Επέμεινε ότι προσπάθησε να μιλήσει στο διαιτητή πριν μπούνε μέσα και παρά το ότι αυτός του ανέφερε ότι θα μιλήσει όταν μπει στην διαδικασία, εντούτοις εξέδωσε απόφαση. [16] Ο ΜΕ1 ενώ παραδέχθηκε σχετικά ερωτώμενος ότι έγινε διαχείριση της περιουσίας του πατέρα της Ενάγουσας, μετά είπε ότι δεν ήταν σίγουρος. Η σχετική γνωστοποίηση χορήγησης εγγράφων διαχείρισης ημερ. 13/06/2000 στην αίτηση υπ' αριθμό 237/2000 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας κατατέθηκε ως τεκ. προς Αναγνώριση Γ' (μετέπειτα κατέστη τεκμήριο 18). [17] Ο ΜΕ1 απάντησε ότι πιθανόν το Συνεργατικό να απέστειλε πολλές φορές επιστολές και ειδοποιήσεις για εξόφληση του δανείου. Κατά την επανεξέταση του αρνήθηκε ότι αναγνώρισε την οφειλή, αλλά απλά ότι υπέγραψε ότι του γνωστοποιήθηκε η διαιτησία. Μαρτυρία Ενάγουσας-ΜΕ2 [18] Η Ενάγουσα κατάθεσε γραπτή δήλωση που σημειώθηκε ως Έγγραφο Β'. Σε αυτή αναφέρει ότι οι υπάλληλοι της Εναγόμενης την πίεσαν με αθέμιτο τρόπο να υπογράψει την συμφωνία δανείου ημερ. 23/05/2001 για ποσό Λ.Κ. 28.500- για εξόφληση του δανείου του πατέρα της, διαφορετικά δεν θα αποδέσμευαν τα χρήματα του γραμματίου του, ώστε να δοθούν στους κληρονόμους. Όπως δηλώνει, το Συνεργατικό είχε τα χρήματα του πατέρα της στη διάθεση του για εξόφληση του δανείου, κάτι που αποτελούσε και υποχρέωση του. Επίσης, ότι την διαβεβαίωσαν ότι είχαν έτοιμο αγοραστή για το διαμέρισμα και ότι το δάνειο ήταν τυπικής σημασίας. Δεν έλαβε νομική συμβουλή πριν λάβει το δάνειο και τώρα ευρίσκεται προ του κινδύνου απώλειας του διαμερίσματος και να εξακολουθεί να οφείλει. Όπως τονίζει, μόνο αυτά τα γεγονότα είναι σε γνώση της, γιατί την όλη υπόθεση από την αρχή μέχρι τέλους την χειρίστηκε ο σύζυγός της. [19] Σε συνέχεια της κυρίως της εξέτασης η ΜΕ2 δήλωσε ότι πιέστηκε να υπογράψει από τον κ. Κ., ο οποίος ήταν διευθυντής του Συνεργατικού και πολύ φίλος του πατέρα της. Όπως υποστήριξε, πείστηκε από τα λεγόμενα του κ. Κ., επειδή του είχε πλήρη εμπιστοσύνη, ο οποίος την διαβεβαίωσε ότι θα είχε κέρδος από την πώληση του διαμερίσματος. Εξηγώντας την θέση της, η ΜΕ2 δήλωσε ότι ο πατέρας της προόριζε το διαμέρισμα για αυτή, ότι ζούσε στο διαμέρισμα και ότι της είπε ότι υπήρχε γραμμάτιο δεσμευμένο για να εξοφληθεί το υπόλοιπο του δανείου, καθώς και ασφάλεια. Επισήμανε ότι μετά τον θάνατο του πατέρα της τους τηλεφώνησε λειτουργός του Συνεργατικού και ανέφερε στη μητέρα της ότι το δάνειο θα εξοφλείτο από την ασφάλεια. Πρόβαλε ότι δεν γνωρίζει τι έγινε μετά και ότι υπήρξε κάποιος δόλος σε όλα αυτά, όπως και ότι δεν γνωρίζει γιατί πείστηκε να βάλει χρέος για να ελευθερωθεί το γραμμάτιο. Κατάθεσε ως τεκμήρια 16 και 17 αντίγραφα πιστοποιητικών προθεσμιακής κατάθεσης του Συνεργατικού στο όνομα του πατέρα και/ή της μητέρας της. [20] Όπως δήλωσε, ο σύζυγος της όταν υπέγραψε το δάνειο ευρισκόταν στο εξωτερικό ένεκα σοβαρών προβλημάτων υγείας και δεν είχε να συμβουλευτεί κάποιον, ότι συμβουλεύτηκε τον κ. Κ. και όχι κάποιον δικηγόρο. Πρόσθεσε δε, ότι ο κ. Κ. με τον κ. Δ. ήταν και σύμβουλοι του πατέρα της για οποιεσδήποτε οικονομικές αποφάσεις. Όταν επέστρεψε ο σύζυγος της στην Κύπρο ανέλαβε αυτός. Επίσης, παραδέχθηκε ότι του έδωσε γράμμα για να χειριστεί την υπόθεση της διαιτησίας και τον άφησε να ασχοληθεί αυτός και δεν ασχολήθηκε πια η ίδια. [21] Στην αντεξέταση της επέμεινε ότι την επόμενη της κηδείας του πατέρα της επικοινώνησε με την μητέρα της υψηλά ιστάμενος Λειτουργός του Συνεργατικού και την διαβεβαίωσε ότι το δάνειο εξοφλείται από την ασφάλεια του πατέρα της. Όταν ερωτήθηκε πως τότε προέβηκε στη σύναψη του δανείου, απάντησε ότι δεν ξέρει τι παρανομία έγινε με το Συνεργατικό και ότι υπήρξε πλάνη στην όλη υπόθεση, διότι άλλα τους διαβεβαίωναν και παράπεμψε στην θέση της περί διαβεβαίωσης του διευθυντή για το διαμέρισμα ότι υπερβαίνει το χρέος και πως η πράξη θα είναι προς όφελος της. Όπως δήλωσε, ένεκα και του πένθους άφησε τα πράγματα όπως της υποδείκνυαν να πράξει. Ακόμη, όπως ανέφερε, είχε μιλήσει με τον πατέρα της, ο οποίος την διαβεβαίωσε ότι ό,τι πάθει θα εξοφληθεί το δάνειο από την ασφάλεια. Ζούσαν μέσα στο διαμέρισμα και αναγκάστηκε να δεχθεί την υποθήκη και το νέο δάνειο. Όλα έγιναν σε σύντομο χρονικό διάστημα και εκ των σοβαρών προβλημάτων που είχαν δεν έκατσε να σκεφτεί τι έκανε ή ότι δεν έπρεπε να υπογράψει. Δεν ρώτησε οτιδήποτε όταν της είπαν για νέο δάνειο με δεδομένο ότι το δάνειο διέθετε ασφάλεια, δεν ήξερε πως λειτουργούν τα συνεργατικά με τις ασφάλειες. Έμεινε στην διαβεβαίωση του κ. Κ. ότι θα έπαιρνε το δάνειο, ότι το διαμέρισμα θα μεταβιβαζόταν επ' ονόματι της και θα προσπαθούσαν να πωληθεί και θα λάμβανε τα τριπλάσια χρήματα σε σχέση με το δάνειο. [22] Η ΜΕ2 δήλωσε ότι δεν ήξερε αν πλήρωνε τις δόσεις του δανείου ο πατέρας της, ήξερε όμως ότι είχε δεσμευμένα χρήματα για οτιδήποτε συμβεί. Παραδέχθηκε μετά από υπόδειξη του τεκμήριου 2 ότι το 1997 ο πατέρας της σταμάτησε να καταβάλλει δόσεις στο δάνειο, όμως πρόβαλε ότι υπήρχε δεσμευμένο γραμμάτιο για το δάνειο. Αποδέχθηκε την θέση ότι οι Λ.Κ. 10.000- που δόθηκαν τον Δεκέμβριο του 2000 για αποπληρωμή στο δάνειο ήταν από το γραμμάτιο. [23] Η ΜΕ2 παραδέχθηκε ότι τα αδέλφια της είχαν απαίτηση να αποδεσμευτεί το γραμμάτιο για να πάρουν τα χρήματα και ότι η διεύθυνση του Συνεργατικού της είπε να τα αφήσει να ελευθερωθούν και θα γινόταν εκ νέου ενυπόθηκο δάνειο που θα ήταν προς όφελος της. Τα αδέλφια της, όπως δήλωσε, έσερναν την μάνα της στις τράπεζες και απαιτούσαν τα λεφτά και για αυτό αναγκάστηκε η ίδια, προσθέτοντας ότι πιέστηκε από όλες τις απόψεις και την διαβεβαίωσε ο κ. Κ. για το επωφελές της σύναψης νέου ενυπόθηκου δανείου και ότι έχουν πελάτες και θα την βοηθούσε να πωλήσει το διαμέρισμα. [24] Στην ερώτηση που της υποβλήθηκε αν πλήρωσαν οποιαδήποτε δόση στο δάνειο, η ΜΕ2 απάντησε ότι μετά την σύναψη του ο άντρας της είχε σοβαρότητα προβλήματα υγείας και ευρισκόταν στο εξωτερικό και δεν μπορούσε να εργαστεί. Έκανε μια με δύο προσπάθειες να πωληθεί το διαμέρισμα και δεν τα κατάφερε, μέχρι που έλαβαν την ειδοποίηση του Κτηματολογίου. Επέμεινε ότι έκανε προσπάθειες για πώληση, παρά το ότι της υποδείχθηκε ότι ο σύζυγος της στην μαρτυρία του δήλωσε ότι δεν έγινε κάποια προσπάθεια. Δεν μπορούσε να θυμηθεί αν έλαβε ειδοποιήσεις από το Συνεργατικό παραπέμποντας στο ότι ανέλαβε ο σύζυγός της όταν επέστρεψε στην Κύπρο. Δεν αναγνώρισε την ειδοποίηση πληρωμής που κατατέθηκε κατόπιν αναγνώρισης της ως τεκμήριο 24, γιατί όλα τα ανέλαβε ο σύζυγός της και είχε όλα τα δεδομένα. Της υποδείχθηκε το μνημόνιο 11/12/00 (τεκμήριο 19) και δεν το αναγνώρισε. Διαφώνησε λέγοντας ότι το διαμέρισμα προοριζόταν για εκείνη, αλλά με την προϋπόθεση ότι ο πατέρας της θα κάλυπτε το διαμέρισμα και ότι το γραμμάτιο που είχε το κάλυπτε. Επίσης, διαφώνησε ότι το Συνεργατικό εμπόδισε την οικογένεια να αποσύρει τις καταθέσεις, αλλά ότι απελευθέρωσε το ποσό και της φόρτωσαν το χρέος με αίτηση που έγινε κατόπιν πιέσεων. Η βασική πίεση προήλθε από το Συνεργατικό και όχι από τα αδέλφια της. [25] H ME2 δήλωσε ότι δεν ενδιαφέρθηκαν για την ασφάλεια, γιατί τους τηλεφώνησαν και τους ανέφεραν ότι το δάνειο του πατέρα της θα εξοφλείτο από την ασφάλεια του. Εξ όσων ξέρει όταν γίνεται ένα δάνειο γίνεται ασφάλεια σε περίπτωση θανάτου. Δεν ήθελε να μεταβιβαστεί το διαμέρισμα στο όνομα της, αλλά μόνο με τα λεγόμενα του κ. Κ. που της είπε να αναλάβει το χρέος με τις διαβεβαιώσεις που της έδωσε, αλλιώς δεν θα το έκανε. Όμως ήθελε και οι κληρονόμοι να λάβουν το μερίδιο τους. [26] Για την εξουσιοδότηση τεκμήριο 10 δήλωσε ότι απλά το έκανε γιατί είχε εμπιστοσύνη στο σύζυγό της. Όπως δήλωσε, εξ' όσων γνωρίζει και θυμάται, στη διαιτησία δεν εκδόθηκε κάποια απόφαση. Όπως υποστήριξε εκείνη την ημέρα και ο σύζυγος της θα χειριζόταν την υπόθεση και ήταν και άρρωστη. [27] Η ΜΕ2 παραδέχθηκε ότι θα ήθελε να πωληθεί το διαμέρισμα αναφέροντας χαρακτηριστικά μια αναλογία 28 με 120 ή έστω 80 χιλιάδες, άρα θα είχε όφελος, καθώς και ότι απλά θα μετακόμιζε από αυτό μετά την πώληση μέχρι να αποφάσιζαν τι θα έκαναν. Παραδέχθηκε ότι η μεταβίβαση του διαμερίσματος ήταν προς όφελος της εκ της τιμής των ακινήτων. Όμως δήλωσε στη συνέχεια ότι όλα ήταν μια απάτη και δεν αντιλήφθηκε πως κανονίστηκε να ελευθερωθούν τα χρήματα του πατέρα της και να μεταβιβαστεί το διαμέρισμα στο όνομα της με χρέος, προσθέτοντας ότι την διαβεβαίωσε ο κ. Κ. ότι η πράξη γινόταν προς όφελος της, αλλά στην τελική αυτό έγινε δολίως. Όπως πρόβαλε, έπρεπε να επιμένει να εξοφληθεί το ενυπόθηκο δάνειο του πατέρα της από το γραμμάτιο που ήταν δεσμευμένο και δεν το έπραξε, γιατί δεν είχε λάβει νομική συμβουλή. Μαρτυρία ΜΥ [28] Μοναδικός μάρτυρας για την Εναγόμενη ήταν ο κ. Α. Ανδρέου, Λειτουργός της Dovalue, η οποία δυνάμει συμφωνίας με την Εναγόμενη ανέλαβε την διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων συμπεριλαμβανομένου και του δανείου στο οποίο αφορά η παρούσα αγωγή (ΜΥ). Προς τον σκοπό αυτό κατάθεσε γραπτή δήλωση που σημειώθηκε ως Έγγραφο Γ'. Όπως δηλώνει, μέχρι και την 30/01/2018 ήταν λειτουργός ανάκτησης χρεών στην μητρική εταιρεία της Εναγόμενης και διαχειρίστριας των περιουσιακών της στοιχείων και ότι από την 01/02/2018 η εργοδότηση του μεταφέρθηκε στην Dovalue. [29] Ο ΜΥ αναφέρθηκε στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αγίου Δομετίου Λτδ και στην σύναψη του δανείου με τους γονείς της Ενάγουσας για αγορά του διαμερίσματος και στον τίτλο ιδιοκτησίας τεκμήριο 1, στην κατάσταση λογαριασμού τεκμήριο 2, καθώς και στην υποθήκη Υ3434/1993 προς εξασφάλιση του. Επίσης, αναφέρθηκε στην ανελλιπή καταβολή των δόσεων του, μέχρι και την 01/05/1997, ημερομηνία παύσης των καταβολών, όμως εξήγησε ότι το δάνειο δεν θεωρήθηκε προβληματικό, επειδή οι γονείς της Ενάγουσας διατηρούσαν τις καταθέσεις των τεκμηρίων 16 και
8. Ο ΜΥ αναφέρθηκε στην διαχείριση 237/2000 εκ του θανάτου του πατέρα της Ενάγουσας και στη γνωστοποίηση χορηγήσεως εγγράφων διαχείρισης στα πλαίσια αυτής-τεκμήριο
9. Όπως δήλωσε, μετά τον θάνατο του πατέρα της Ενάγουσας οι κληρονόμοι προσπάθησαν να προχωρήσουν σε ανάληψη των καταθέσεων του, όμως δεν τους επιτράπηκε από το Συνεργατικό εκ του οφειλόμενου υπόλοιπου του δανείου. Όπως τόνισε, επειδή το διαμέρισμα ο αποβιώσας το προόριζε για την Ενάγουσα, οι κληρονόμοι πίεσαν την Ενάγουσα να αναλάβει το δάνειο με μεταβίβαση σε αυτή του διαμερίσματος, για να καταστεί δυνατή η αποδέσμευση των καταθέσεων, ώστε αυτοί να λάβουν το μερίδιο τους. Για όλες αυτές τις λεπτομέρειες δήλωσε ότι έλαβε γνώση από το περιεχόμενο του τεκμηρίου 19, ήτοι το υπηρεσιακό μνημόνιο. Κατάθεσε ως τεκμήρια 20 και 21 αντίγραφα πρακτικών συνεδριάσεως της Επιτροπείας του Συνεργατικού ημερ. 02/04/2001 και 26/04/2001, όπου συζητήθηκε το αίτημα ενός εκ των προτιθέμενων εγγυητών που απέστειλε επιστολή ημερ. 12/02/2001 για απόσυρση του από εγγυητής (τεκμήριο 22), πριν την σύναψη του δανείου με την Ενάγουσα. [30] Στη γραπτή του δήλωση, ο ΜΥ αναφέρει ότι με βάση και το μνημόνιο του τεκμηρίου 19 το δάνειο εγκρίθηκε, με την προϋπόθεση να καταβληθεί στο δάνειο του πατέρα της Ενάγουσας ποσό ύψους Λ.Κ. 10.000- σε μετρητά, κάτι που προκύπτει εκ του τεκμηρίου 2 ότι έγινε στις 15/12/2000 και το δάνειο εκ του τεκμηρίου 3 προκύπτει ότι εγκρίθηκε τελικώς για το ποσό των Λ.Κ. 28.500-. Ο ΜΥ αναφέρθηκε στη σύναψη του δανείου με την Ενάγουσα ως το τεκμήριο 4 και στην άρση της υποθήκης Υ3434/1993 με την εξόφληση του δανείου των γονέων της, στη μεταβίβαση επ' ονόματι της του διαμερίσματος και στην σύσταση της υποθήκης Υ4317/2001 για εξασφάλιση του, ως το τεκμήριο
10. Περαιτέρω, ο ΜΥ αναφέρθηκε στην αίτηση της Ενάγουσας-τεκμήριο 23 για μείωση της δόσης του δανείου από Λ.Κ. 570- σε Λ.Κ. 427.50, που έγινε αποδεκτή και από τους υπόλοιπους αντισυμβαλλόμενους προβάλλοντας την υπογραφή της συμφωνίας δανείου με ελεύθερη βούληση. Όπως θεωρεί, όλα τα έγγραφα δόθηκαν στην Ενάγουσα για να τα μελετήσει, όπως επίσης και προειδοποίηση για να λάβει ανεξάρτητη νομική συμβουλή αν επιθυμεί. [31] Ο ΜΥ αναφέρεται στην παράλειψη της Ενάγουσας για αποπληρωμή του δανείου, υπογραμμίζοντας ότι δεν κατέβαλε καμία δόση. Αυτό αποτέλεσε και την αιτία αποστολής προειδοποιητικών επιστολών αναφερόμενος ειδικότερα στην επιστολή του τεκμηρίου 24 την 30/06/2004, με το υπόλοιπο να ανέρχεται στο ποσό των Λ.Κ. 35.112,
11. Η επιστολή αυτή αποστάλθηκε στην γνωστοποιηθείσα από την Ενάγουσα διεύθυνση και δεν είχε επιστραφεί. [32] Ο ΜΥ αναφέρεται στην εκ των καθηκόντων του πρόσβαση σε όλα τα αρχεία, λογαριασμούς και τραπεζικά βιβλία της Εναγόμενης, τα οποία τηρούνται στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και αφορούν σε λογαριασμούς συμπεριλαμβανομένου αυτού της Ενάγουσας. Κατάθεσε πιστοποιητικό δυνάμει του άρθρου 35 εδ. 3 του Κεφ. 9 σε σχέση με την συνημμένη σε αυτό κατάσταση του λογαριασμού της Ενάγουσας μέχρι και την 08/11/2004, ως μέρος του αρχείου της Εναγόμενης. Όπως τονίζει, στην κατάσταση λογαριασμού εμφαίνεται ότι ουδέν ποσό αυτή κατέβαλε έναντι του δανείου της και ότι ενημερωνόταν περί τούτου με αποστολή καταστάσεων λογαριασμού στην διεύθυνση που αυτή δήλωσε στο Συνεργατικό. Ούτε και έχει εντοπίσει οποιαδήποτε επικοινωνία ή παράπονα της Ενάγουσας να έχουν καταγραφεί σε σχέση με τον λογαριασμό του δανείου της. [33] Ο ΜΥ αναφέρθηκε στην διαιτησία της 04/11/2004 και στην παρουσία του συζύγου της ΜΕ1, ο οποίος προσκόμισε την γραπτή της εξουσιοδότηση για να προβεί σε οποιαδήποτε συμφωνία ή διευθέτηση για λογαριασμό της. Το αποτέλεσμα ήταν η έκδοση της διαιτητικής απόφασης ημερ. 04/11/2004 ως το τεκμήριο 10 και η γνωστοποίηση της ως το τεκμήριο
12. Όπως προβάλλει, η διαιτητική απόφαση ημερ. 04/11/2004 κατέστη τελική και δεσμευτική για την Ενάγουσα, επειδή δεν έχει προσβληθεί με Έφεση δυνάμει του Νόμου και δεν δύναται να επιδιώκεται η ακύρωση της με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Αναφέρθηκε στο τεκμήριο 14 και στην αίτηση για αναγκαστική πώληση του διαμερίσματος, πρόβαλε δε ότι η διαδικασία αυτή δεν τελεσφόρησε εκ του όγκου των αιτήσεων που εκκρεμούν στο Κτηματολόγιο. [34] Όπως δηλώνει ο ΜΥ, δεν έχει εντοπίσει στο φάκελο του δανείου οτιδήποτε από το οποίο να προκύπτει ότι το Συνεργατικό διαβεβαίωσε την Ενάγουσα ότι θα αναλάμβανε να πωληθεί το διαμέρισμα σε πελάτες του, υποδεικνύοντας ότι αυτό εκφεύγει του κύκλου των εργασιών του. Όπως υπογραμμίζει, εκ της όλης πράξης, η Ενάγουσα έλαβε όφελος, εκ της μεταβίβασης της κυριότητας του διαμερίσματος, η αξία του οποίου υπερέβαινε κατά πολύ το ποσό του δανείου που έλαβε και κατάθεσε προς τον σκοπό αυτό εκθέσεις εκτίμησης διαφόρων ημερομηνιών ως τεκμήρια 26, 27 και
13. Απορρίπτει την θέση της Ενάγουσας περί παράνομων και καταχρηστικών ρητρών στην συμφωνία δανείου που έλαβε και υποστηρίζει ότι το Συνεργατικό ενήργησε με την δέουσα επιμέλεια, καλή πίστη και την ισχύουσα τραπεζική πρακτική προς το πελατολόγιο της. Το σημερινό υπόλοιπο του δανείου, όπως αναφέρει ο ΜΥ, ανέρχεται στο ποσό των €312.791,54 πλέον τόκο προς 9% από 01/01/
14. [35] Στην αντεξέταση του ο ΜΥ δήλωσε ότι η Dovalue στην οποία εργάζεται είναι εταιρεία που διαχειρίζεται τα δάνεια της Εναγόμενης και ότι ο ίδιος είναι εξουσιοδοτημένος να προβαίνει σε οποιεσδήποτε εργασίες και διαδικασίες στο Δικαστήριο, ότι έχει πρόσβαση σε όλα τα τραπεζικά βιβλία και αρχεία, καθώς και άλλες προσβάσεις που έχει ένας υπάλληλος της Ενάγουσας. Κατάθεσε ως τεκμήριο 29 αντίγραφο γενικού πληρεξουσίου από την Dovalue ημερ. 26/01/2024, όπου στον Πίνακα Α εμφαίνεται το όνομα του ως εξουσιοδοτημένο πρόσωπο. Όπως εξήγησε, απαντώντας σχετικά, η Εναγόμενη είναι εγγεγραμμένη εταιρεία εξαγοράς πιστώσεων με άδεια πιστωτικού ιδρύματος από την Κεντρική Τράπεζα και ασκεί εργασίες διαχείρισης δανείων, αναδιάρθρωσης και δικαστικής τους επιδίωξης, όμως δεν δέχεται και δεν διατηρεί καταθέσεις. Για όσα γεγονότα καταθέτει, δηλώνει ότι λαμβάνει γνώση από τα έγγραφα και πληροφορίες που ευρίσκονται στο φάκελο και τα εξηγεί σύμφωνα με την εμπειρία του από το 2007 στο συνεργατικό. Όπως εξηγεί, στην Εναγόμενη, όπως προέκυψε από τις διάφορες συγχωνεύσεις και διαδικασίες, μεταφέρθηκαν δάνεια από το Συνεργατικό, συμπεριλαμβανομένης και της επίδικης συμφωνίας δανείου της Ενάγουσας. [36] Όπως απάντησε ο ΜΥ, τα γραμμάτια των κ.κ. Σάββα και Ελένης Μικελλίδη που διατηρούσαν στο Συνεργατικό δεν ήταν δεσμευμένα και το δάνειο εξασφαλιζόταν με υποθήκη. Δεν έχει εντοπίσει στο φάκελο της παρούσας οποιαδήποτε δέσμευση καταθέσεων για το δάνειο. Όπως εξήγησε, όταν αποβίωσε ο κ. Μικελλίδης οι κληρονόμοι του προσήλθαν να πάρουν τα χρήματα από το Συνεργατικό και δεν τους επιτράπηκε, επειδή υπήρχε υπόλοιπο στο δάνειο, καθώς και ότι έγινε συμφωνία και αποδεσμεύτηκαν. Παράπεμψε στο τεκμήριο 3, όπου η Ενάγουσα έκανε αίτηση για να πάρει δάνειο, στο μνημόνιο του τεκμηρίου 19 και στην έγκριση υπό τον όρο ότι θα καταβάλλονταν Λ.Κ. 10.000- όπως και έγινε στις 15/12/2000, εκ της αναφοράς στο τεκμήριο
15. Ακολούθως, όπως δήλωσε, προχώρησε η έγκριση για το ποσό του δανείου μειωμένο, οπόταν και αποδεσμεύτηκαν τα γραμμάτια στις 15/12/2000 και ο λογαριασμός του δανείου παρουσίασε μηδενικό υπόλοιπο. Όπως εξήγησε, ενώ η αποδέσμευση έγινε κατά την ημερομηνία αυτή και πήραν τα χρήματα οι κληρονόμοι, το νέο δάνειο, με το οποίο μηδενίστηκε ο λογαριασμός του δανείου του κ. Μικελλίδη έγινε στις 24/05/2001, οπόταν και έγινε και η μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι της Ενάγουσας. [37] Όπως υπέδειξε ο ΜΥ, αν δεν γινόταν η αίτηση του δανείου από την Ενάγουσα για να εξοφληθεί το προηγούμενο δάνειο, ένα από τα μέτρα που θα λάμβανε το Συνεργατικό θα ήταν ο συμψηφισμός. Ο ΜΥ εξήγησε την διαφορά από την αρχική αίτηση για Λ.Κ. 36.500- αναφέροντας ότι μετά την καταβολή των Λ.Κ. 10.000-, της επανέγκρισης με τον νέο εγγυητή και την κεφαλαιοποίηση του προηγούμενου δανείου, αλλά και της καθυστέρησης στη σύναψή του την 24/05/2001, το τελικό δάνειο που έλαβε η Ενάγουσα ανήλθε στις Λ.Κ. 28.500-. Όπως υποστήριξε, το δάνειο του κ. Μικελλίδη δεν φαίνεται ότι είχε ασφάλεια γιατί αλλιώς θα εξοφλείτο. [38] Υποβλήθηκε στον ΜΥ ότι η Εναγόμενη δεσμεύοντας τα γραμμάτια των γονέων της Ενάγουσας δημιούργησε μια σύμβαση ότι το δάνειο θα εξοφληθεί από τα γραμμάτια των γονέων της. Ο ΜΥ απάντησε ότι απλά απαγορεύτηκε να αποσυρθούν οι καταθέσεις χωρίς την διευθέτηση του δανείου του κ. Μικελλίδη. Υπέδειξε ότι έγινε συμφωνία για ένα μέρος των χρημάτων, όπως προκύπτει από τα έγγραφα. Όπως εξήγησε, θα μπορούσε να γίνει εξόφληση του δανείου με τις καταθέσεις, όμως έγινε η συμφωνία αυτή για τους λόγους που προκύπτει από το μνημόνιο του τεκμηρίου 19, που αποτέλεσε την αιτιολογία έγκρισης του τεκμηρίου 3 και επιβεβαιώνεται από τα γεγονότα που επακολούθησαν. [39] Στον ΜΥ υποβλήθηκε η θέση ότι η Εναγόμενη ενήργησε για ίδιον όφελος, γιατί αντί να εξοφλήσει με τις καταθέσεις το δάνειο σήμερα διεκδικεί πάνω από €300.000- από την Ενάγουσα. Ο ΜΥ διαφώνησε, εξηγώντας ότι η Εναγόμενη αν έπαιρνε τα χρήματα δεν θα είχε εμπλακεί στην παρούσα διαδικασία και με τα κεφάλαια αυτά θα επωφελούνταν τρίτοι προς όφελος της. Για την θέση του ότι δόθηκαν τα έγγραφα στην Ενάγουσα και τα μελέτησε, παράπεμψε στην αίτηση για το δάνειο που υποβλήθηκε τον 12ον του 2000 και την σύναψή του τον 5ον του 2001, υποδεικνύοντας ότι είχε δικαίωμα για νομική συμβουλή και ότι δεν εντόπισε οποιαδήποτε ένσταση ή παράπονο της Ενάγουσας στον φάκελο, εκτός από την αγωγή που καταχώρησε 10 έτη μετά. Σε σχέση με την έγκριση για μικρότερη δόση από την αναγραφόμενη στο τεκμήριο 2, ανέφερε ότι αυτή ισχύει και δεν υπήρξε τροποποίηση της αναφοράς της δόσης στο δάνειο. Όπως τόνισε, η μειωμένη δόση είχε εγκριθεί, όπως και από τους εγγυητές και αυτή λογιζόταν ως η δόση για να υπολογιστεί κατά πόσο το δάνειο θα καθίστατο προβληματικό. [40] Ο ΜΥ διαφώνησε με την θέση ότι η Εναγόμενη δεν τηρεί τραπεζικά βιβλία, εξηγώντας ότι καθημερινά γίνονται χρεοπιστώσεις στους λογαριασμούς και καταχωρούνται ή διαβάζονται δεδομένα πελατών. Όπως εξήγησε, υπάρχει η δυνατότητα να εκδίδονται καταστάσεις λογαριασμού και παράπεμψε στο τεκμήριο 25, όπου υπέδειξε, ότι αν ήταν απλά αρχείο δεν θα έφερε την ημερομηνία 03/10/
16. Για το τεκμήριο αυτό ανέφερε ότι το έχει εκτυπώσει από τον προσωπικό του υπολογιστή και έχει ελέγξει τα δεδομένα που αναφέρει στην οθόνη ότι είναι αληθή. [41] Για την διαδικασία που ακολουθήθηκε στη διαιτησία και απέληξε στην έκδοση της διαιτητικής απόφαση ημερ. 04/11/2004, ο ΜΥ δήλωσε ότι δεν ήταν παρών για να ξέρει τι έγινε, όμως παρατηρεί εκ του τεκμηρίου 10 ότι εμφανίστηκαν μια εκ των εγγυητριών και ο σύζυγος της Ενάγουσας για την Ενάγουσα και αναγνώρισαν το χρέος και υπέγραψαν ότι έλαβαν γνώση της διαιτητικής απόφασης. Όπως δήλωσε, δεν γνωρίζει ποια έγγραφα είχε ενώπιον του ο διαιτητής και εξήγησε τι συνήθως έχει στις περιπτώσεις αυτές εκ της εμπειρίας του. Απέδωσε σε λάθος την αναφορά στο τεκμήριο 10 σε ερήμην εκδοθείσα διαιτητική απόφαση παραπέμποντας στα όσα παρατίθενται στο τεκμήριο 11, ήτοι την γνωστοποίηση για την έκδοση της. Υποβλήθηκε στον ΜΥ ότι στον διαιτητή δεν παρουσιάστηκαν όλα τα στοιχεία που αφορούσαν στην έκδοση του δανείου στην Ενάγουσα, ήτοι το προηγούμενο δάνειο του πατέρα της και τα γραμμάτια. Ο ΜΥ απάντησε ότι για να εκδοθεί η διαιτητική απόφαση σημαίνει ότι έχουν επιλυθεί όλα τα θέματα αν τέθηκαν, όμως επισήμανε ότι δεν ήταν παρών. [42] Η αντεξέταση του ΜΥ συνεχίστηκε με υποβολές και θέσεις για μεροληπτική στάση του διαιτητή σε βάρος της Ενάγουσας. Ο ΜΥ απάντησε ότι δεν ήταν παρών για να γνωρίζει, όμως υποστήριξε ότι εκ πείρας δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Επεσήμανε δε, ότι η Ενάγουσα θα μπορούσε να καταχωρήσει Έφεση όπως της υπέδειξε το τεκμήριο 15, όμως δεν το έπραξε. Ο ΜΥ παραδέχθηκε ότι η Εναγόμενη δεν προχώρησε με την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης ημερ. 04/11/2004, καθότι αναμένεται το αποτέλεσμα της παρούσας αγωγής και μετά να προχωρήσουν. [43] Ο ΜΥ αρνήθηκε ότι υπήρξε κωλυσιεργία από πλευράς της Εναγόμενης για να προωθήσει την εκποίηση του διαμερίσματος εξηγώντας ότι το 2005 που κατατέθηκε η αίτηση για εκποίηση δεν ίσχυε η νέα νομοθεσία εκποίησης ακινήτων με διαδικασίες εκτός Κτηματολογίου και όταν αυτή τέθηκε σε ισχύ το 2015 δεν προχώρησαν, αφού αναμένεται το αποτέλεσμα της παρούσας αγωγής. Για την διαδικασία στο Κτηματολόγιο δήλωσε ότι η Εναγόμενη δεν μπορούσε να παρέμβει στις διαδικασίες του μετά την υποβολή της αίτησης εκποίησης και πως ούτε κάποια επιστολή για επίσπευση θα άλλαζε την κατάσταση εκ των καθυστερήσεων που παρατηρούνται στο Κτηματολόγιο, εξ' ου και ότι θεσπίστηκε η νέα νομοθεσία. [44] Ο ΜΥ παραδέχθηκε ότι σήμερα η αξία του διαμερίσματος δεν καλύπτει το χρεωστικό υπόλοιπο του δανείου, παραπέμποντας στην τελευταία εκτίμηση της αξίας του για €160.
17. Όπως υποστήριξε, το 2005 το Συνεργατικό δεν είχε άλλο τρόπο να εισπράξει εκτός της αίτησης εκποίησης στο Κτηματολόγιο, την οποία υπέβαλε. Αρνήθηκε ακόμη μια φορά ότι το Συνεργατικό έπρεπε απαραίτητα να λάβει τα γραμμάτια για εξόφληση του δανείου, αν και εκ των υστέρων φάνηκε ότι θα ήταν προς όφελος του, επειδή εξέτασε μια νέα αίτηση δανείου από την Ενάγουσα που συνδεόταν με την εξόφληση άλλου δανείου και άσκησε τραπεζικές εργασίες και το έκδωσε. Όπως δήλωσε, κανένας υπάλληλος δεν πιέζει οποιονδήποτε να λάβει δάνειο και επανέλαβε την θέση ότι η Ενάγουσα έλαβε το δάνειο για να εξοφλήσει το δάνειο του πατέρα της και ελευθερώθηκαν τα χρήματα των καταθέσεων πριν ακόμη αυτό εκδοθεί και ταυτόχρονα επωφελήθηκε με την μεταβίβαση του διαμερίσματος στο όνομα της, όπως συμφώνησε με τους κληρονόμους του πατέρα της. Ξεκαθάρισε δε, ότι δεν ενδιαφέρει την τράπεζα πως θα διαχωριστούν τα περιουσιακά των κληρονόμων. Για την αποδέσμευση των γραμματίων στις 15/12/2000 ο ΜΥ εξήγησε ότι μπήκε στην κίνηση του λογαριασμού και την είδε, όπως και στα ηλεκτρονικά του μηνύματα. Αξιολόγηση μαρτυρίας Νομικές αρχές αξιολόγησης [45] Κρίσιμο ζήτημα σε αστικής φύσεως υποθέσεις είναι η ορθή αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας από το Δικαστήριο, ώστε να προβεί σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα, με τελική κατάληξη στο κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης το έχει αποσείσει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η αναφορά της απόφασης στην υπόθεση Μαρσέλ κ.α. ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ