ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΓΑΛΑΝΟΣ ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ, Αρ.Αγωγής: 2034/22, 2/8/2024

(1)ημερ.14.12.22 Μεταξύ: ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενάγοντες και ΓΑΛΑΝΟΣ ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ, εκ Λεμεσού Εναγόμενος Δυνάμει Ειδοποίησης ημερομηνίας 25.7.24 Ημερομηνία: 2 Αυγούστου 2024 Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα Ό.Κωνσταντίνου για Andronikou & Konstantinou CO LLC Για Εναγόμενο - Καθ' ου η αίτηση: Aυτοπροσώπως ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 28.1.24 ΓΙΑ ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι ενάγοντες (στο εξής οι «αιτητές») ζητούν την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον του εναγόμενου - καθ΄ου η αίτηση, ως η αξίωση τους στην έκθεση απαίτησης (στο εξής Ε/Α) ήτοι την καταβολή ετήσιων αποχετευτικών τελών λυμάτων και όμβριων υδάτων από το έτος 2008 - 2021 ύψους €3.255,53 συμπεριλαμβανομένου του ποσού επιβάρυνσης τα οποία παρέλειψε να εξοφλήσει ως ιδιοκτήτης και/ή κάτοχος περιγραφόμενου ακινήτου στην περιοχή Πάνθεα στη Λεμεσό, ως επίσης και έξοδα. Η υπό των ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρίστηκε με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα (O2r6) την 12.12.22 με το οποίο οι ενάγοντες αξιώνουν από τον εναγόμενο τα πιο πάνω και στις 14/12/2022 καταχωρίστηκε τροποποιημένο Κλητήριο (O2r6) χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την Δ.25 θ.1

(1), γιατί κατά την ηλεκτρονική καταχώρηση του Κλητηρίου δεν ανέβηκε στο σύστημα η σελίδα 4 του Κλητηρίου. Η αίτηση βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.18 Θ.1(a), 2 και Δ.48 Θ. 1, 2 και

1. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση αναφέρονται στην συνημμένη ένορκη δήλωση (Ε/Δ στο εξής) του Γιάννη Στασή, υπαλλήλου των εναγόντων, ημερ.28.1.
2. Αυτός ως ισχυρίζεται γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος από τους Ενάγοντες για να προβεί στην παρούσα E/Δ για λογαριασμό τους. Το περιεχόμενο της Ε/Δ του θ΄αναφερθεί πιο κάτω εκεί όπου κρίνεται αναγκαίο. Στην Ε/Δ του επισυνάπτονται 2 τεκμήρια ήτοι η κατάσταση των καθυστερημένων οφειλών του καθ΄ου η αίτηση προς τους αιτητές και η επιστολή που αποστάληκε σ΄αυτόν από τους συνήγορους των αιτητών. Για σκοπούς πληρότητας αναφέρω ότι ο καθ΄ου η αίτηση - εναγόμενος στις 13.2.23 καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης και στις 4.9.23 έχει καταχωρίσει έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης. Στις 12.9.23 καταχωρίστηκε απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση και Κλήση για Οδηγίες από τους ενάγοντες. Στις 29.9.23 το Παράρτημα του εναγόμενου. Δόθηκαν οδηγίες από το δικαστήριο για αποκάλυψη εγγράφων και οι δύο πλευρές συμμορφώθηκαν. Η ανταπαίτηση του Εναγόμενου/Καθ'ού η αίτηση απορρίφθηκε στις 07/03/
3. Στις 28/01/2024 οι Ενάγοντες/Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση με επισυνημμένη Ε/Δ του πιο πάνω. Στις 8.2.24 ο καθ΄ου η αίτηση αντέδρασε με την καταχώρηση ένστασης στην αίτηση και περιλαμβάνονται 3 λόγοι ήτοι ότι οι αξιώσεις των αιτητών δεν δύνανται να εξεταστούν στο παρόν στάδιο αλλά κατά την ακρόαση της αγωγής και ότι η αίτηση είναι δικονομικά αβάσιμη. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται παρατίθενται στη συνημμένη Ε/Δ του και στο περιεχόμενο του φακέλου i-justice του Δικαστηρίου. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής δικονομίας Δ.48, Θ.4.,στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στους γενικούς κανόνες επιεικείας , στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην πρακτική και στις σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ακρόαση της αίτησης έγινε με γραπτές αγορεύσεις από τις 2 πλευρές και δεν ζητήθηκε η αντεξέταση κανενός ενόρκως δηλούντα. Επιπρόσθετα έκαστος ανέφερε προφορικά τα ουσιώδη σημεία της αίτησης και της ένστασης και απάντησε στις διευκρινίσεις οι οποίες ζητήθηκαν από το δικαστήριο. Οι αγορεύσεις έχουν μελετηθεί δεόντως από το δικαστήριο και αναφορά στις θέσεις που υποστηρίχθηκαν μέσω αυτών θα γίνει κατωτέρω στα πλαίσια αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ Η αίτηση για συνοπτική απόφαση αποτελεί ένα εξαιρετικό μέτρο, για το λόγο ότι ο καθορισμός των δικαιωμάτων των διαδίκων γίνεται χωρίς την πλήρη διεξαγωγή δίκης. Έχει καταστεί σαφές από τη νομολογία ότι η χρήση της εξουσίας αυτής πρέπει να γίνεται μόνο σε ξεκάθαρες περιπτώσεις όπου δεν υπάρχουν περιθώρια για νόμιμη υπεράσπιση. Ο σκοπός της διαδικασίας αυτής είναι η γρήγορη επίλυση της αγωγής και η έκδοση απόφασης όταν τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτηση του ενάγοντα είναι τόσο καθαρή που δεν χρειάζεται κανονική δίκη, ενώ αντίθετα δείχνουν ότι η υπεράσπιση δεν προβάλλεται καλόπιστα αλλά για σκοπούς καθυστέρησης της διαδικασίας. Ο καθοριστικός παράγοντας που θα πρέπει να καθοδηγεί την κρίση του Δικαστηρίου όταν αποφασίζει κατά πόσο θα εκδώσει συνοπτική απόφαση είναι κατά πόσο υπάρχει έστω και ένα επίδικο θέμα που θα πρέπει να εκδικαστεί για να μπορέσει το Δικαστήριο να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα σε σχέση με τα γεγονότα. Εάν το Δικαστήριο εντοπίσει έστω και ένα θέμα που θα πρέπει να εκδικαστεί για τη δίκαιη επίλυση της αγωγής δεν πρέπει να προχωρήσει να εκδώσει απόφαση. Το καθήκον του Δικαστηρίου αρχίζει με τον έλεγχο της αυστηρής συμμόρφωσης του αιτητή με τις διατάξεις της Δ.18 Κ.1(α) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στην οποία βασικά στηρίζεται η επίδικη αίτηση και έχει ως ακολούθως: «Where the defendant appears to a writ of summons specially indorsed under Order 2 rule 6 the plaintiff may on affidavit made by himself, or by any other person who can swear positively to the facts, verifying the cause of action, and the amount claimed (if any), and stating that in his belief there is no defence to the action, apply for judgment for the amount so indorsed, together with interest (if any), or for the recovery of the land (with or without rent), or for the delivering up of a specific chattel, as the case may be, and costs. And judgment for the plaintiff may be given thereupon, unless the defendant shall satisfy the Court that he has a good defence to the action on the merits, or disclose such facts as may be deemed sufficient to entitle him to defend». Σε μετάφραση: «Οπου ο εναγόμενος εμφανίζεται σε κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο σύμφωνα με τη Διαταγή 2 Κανονισμός 6 ο ενάγοντας μπορεί, με ένορκη δήλωση που θα κάνει ο ίδιος, ή άλλο πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί και πιστοποιήσει τα γεγονότα και να βεβαιώσει την αιτία της αγωγής και το ποσό που απαιτείται (αν υπάρχει) και να αναφέρει ότι από ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή, να αποταθεί για απόφαση για το ποσό που απαιτείται μαζί με τόκο (αν υπάρχει) ή για ανάκτηση γης (με ή χωρίς ενοίκιο) ή για παράδοση ορισμένου κινητού πράγματος, ανάλογα με την περίπτωση, και τα έξοδα και μπορεί να δοθεί απόφαση υπέρ του ενάγοντα εκτός αν ο εναγόμενος ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που θα είναι ουσιώδη για να του δοθεί δικαίωμα υπεράσπισης». Οι προϋποθέσεις που θα πρέπει λοιπόν να πληρούνται για την άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου με βάση τη εν λόγω Διαταγή είναι οι εξής:
4. Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο δυνάμει της Δ.2 Κ.
6. Ο εναγόμενος θα πρέπει να έχει καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή.
7. Η ένορκη δήλωση για υποστήριξη της αίτησης για συνοπτική απόφαση πρέπει να γίνεται από τον ενάγοντα ή από άλλο πρόσωπο που να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επαληθεύει το αγώγιμο δικαίωμα και το ποσό που απαιτείται και περαιτέρω να δηλώνει ρητά ότι απ' ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι δεν πληρούνται σωρευτικά οι τρεις πιο πάνω προϋποθέσεις στερείται δικαιοδοσίας εξέτασης της ουσίας της αίτησης (βλ. Stavrinides ν. Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.

(1972)1 C.L.R. 130 και Δημητρίου ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 782). 4. Όταν και εφόσον ικανοποιηθούν οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το βάρος μετατίθεται στον εναγόμενο να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να είναι επαρκή για να του δώσουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί στην αγωγή. Από το λεκτικό της Δ.18 Κ.1(α) προκύπτει ότι ο ενάγοντας θεωρείται δεδομένο ότι είναι ικανός να προβεί στην ένορκη δήλωση που απαιτείται εκ μόνου του γεγονότος ότι είναι ο ενάγοντας. Η ίδια διάταξη παρέχει την δυνατότητα η εν λόγω ένορκη δήλωση να γίνεται και από πρόσωπο άλλο από τον ενάγοντα. Όμως το πρόσωπο αυτό θα πρέπει να μπορεί να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα, επιβεβαιώνοντας την αιτία της αγωγής. Στις ενδιάμεσες αιτήσεις, δυνάμει της Δ.39 Κ.2 αρκούν δηλώσεις πεποίθησης του ενόρκως δηλούντα ότι πιστεύει τα γεγονότα ως αληθινά ή ότι αυτά ευσταθούν από πληροφορίες που έχει. Δεν ισχύει όμως το ίδιο και στις αιτήσεις για συνοπτική απόφαση. Ο ενόρκως δηλών δυνάμει της Δ.18 Κ.1(α) θα πρέπει να μπορεί να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα αυτά. Η θετική γνώση είναι μια ευρύτερη έννοια από την προσωπική γνώση και δεν προϋποθέτει απαραίτητα προσωπική γνώση. Απλή δήλωση του ενόρκως δηλούντα ότι μπορεί να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα δεν αρκεί. Πρέπει να δείξει κάτω από ποιες περιστάσεις απέκτησε γνώση των γεγονότων της υπόθεσης εφόσον είναι ξένος προς την αγωγή (βλ. Goodwin Barsby Ltd v. Premixco Asphalting Co Ltd

(1985)2 J.S.C 596). Εκεί δε που ο αιτητής είναι νομικό πρόσωπο τότε μπορεί να ορκιστεί κάποιο άλλο πρόσωπο που εργοδοτείται από την εταιρεία, το οποίο όμως να μπορεί να ορκιστεί θετικά για όλα τα πιο πάνω (βλ. Annual Practice 1955, σελ. 174 και Stavrinides ανωτέρω). Δυνάμει της Δ.18 η αίτηση για συνοπτική απόφαση δεν είναι αναγκαίο να συνοδεύεται από έγγραφα εκτός εάν το επιλέξει ο ίδιος ο αιτητής ή εάν η βάση της αγωγής σχετίζεται άμεσα με αυτά. Εάν και εφόσον γίνεται αναφορά σε έγγραφα στην ένορκη δήλωση τότε αυτή θα πρέπει να συνοδεύεται από όλα τα τεκμήρια που αναφέρονται. Γνώση από έγγραφα συνταγμένα χωρίς τη συμμετοχή του ενόρκως δηλούντα δεν είναι προσωπική, βασίζεται σε πληροφορίες και δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις της Δ.18 (βλ. Δημητρίου ανωτέρω και The Chain Gulf Traders Ltd v. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 1168). ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Ερχόμενη στη συνέχεια στην παρούσα αίτηση θα πρέπει αρχικά να λεχθεί ότι η εξέταση αυτής θα γίνει στη βάση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και η οποία περιλαμβάνεται στις ενόρκους δηλώσεις και στα τεκμήρια που επισυνάπτονται σε αυτές. Οι αναφορές στις αγορεύσεις των διαδίκων σε γεγονότα που δεν περιλαμβάνονται στα πιο πάνω δεν θα ληφθούν υπόψην καθότι ως είναι νομολογημένο δεν μπορεί να εισάγεται μαρτυρία μέσω αγορεύσεων. Κρίση επί των προϋποθέσεων της Δ.18 Στην υπό εξέταση περίπτωση διαπιστώνω τα εξής: (α) η απαίτηση του ενάγοντος περιέχεται σε Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα ημερ.14.12.

1. Δύο ημέρες προηγουμένως καταχωρίστηκε το ίδιο κλητήριο ένταλμα (σελίδες 1,2,3,5) και δεν είχε συμπεριληφθεί η σελίδα 4, η οποία προστέθηκε στο τροποποιημένο. Η τροποποίηση του έγινε χωρίς την άδεια του δικαστηρίου, δυνάμει της Διαταγής 25 Θ.1 εφόσον δεν είχε επιδοθεί το κλητήριο. Θεωρώ ότι δεν τίθεται οποιοδήποτε κώλυμα στην τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος ως έγινε. Επίσης το όνομα των εναγόντων - αιτητών έχει αλλάξει και μετονομάστηκαν σε «ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ» δυνάμει της καταχωρισθείσας στον παρόντα ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης ειδοποίησης μετονομασίας ημερομηνίας 25.7.24 (με βάση το άρθρο 101 του περί Επαρχιακών Οργανισμών Αυτοδιοίκησης Νόμος του 2022 (Ν.37(I)2022) ως τροποποιήθηκε. (β) ο εναγόμενος έχει καταχωρήσει εμφάνιση στις 13.2.
2. (γ) το ζήτημα της καταλληλότητας του ομνύοντα κου Στασή στη βάση της Δ.18θ1 αποφασίζεται με βάση το περιεχόμενο της Ε/Δ του. Σε αυτήν αναφέρει ότι «γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα» της πιο πάνω με αριθμό και τίτλο αγωγής εκτός όπου δηλώνει διαφορετικά καθώς και ότι είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος από τους Ενάγοντες να προβεί στην παρούσα Ε/Δ για λογαριασμό τους (παράγραφος 1 Ε/Δ του). Αυτός αποκαλύπτει την πηγή της γνώσης του εφόσον βρίσκεται στην υπηρεσία των Εναγόντων και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα. Επομένως έχει «θετική» αλλά και «προσωπική» γνώση των γεγονότων. Τί αποτελεί «θετική γνώση» σχετικές είναι οι αποφάσεις Αθηνούλας Δημητρίου v. Τράπεζας Κύπρου

(1997)1Β Α.Α.Δ 782, 792 και συγκεκριμένα την αναφορά στην υπόθεση Pathe Freres Cinema Limited v. United Electric Theatres Limited

(1914)3 Κ.Β.1253). Υποδεικνύεται εδώ ότι, στην περίπτωση νομικών προσώπων, ο όρος «θετική γνώση» τυγχάνει λογικής ερμηνείας και όχι αυστηρής σε βαθμό που να δημιουργεί πρακτικές δυσκολίες και παράλογα αποτελέσματα (βλ. Marketrends v. Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου

(2006)1Α Α.Α.Δ.223 ). Στην παρούσα οι Ενάγοντες είναι πρόσωπο δημοσίου δικαίου, συσταθέν με Νόμο (σχ.το άρθρο 6 του περί Αποχετευτικών Συστημάτων Νόμου του 1971 (Ν.1/71), και την απόφαση Αρχή Λιμένων Κύπρου ν Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λάρνακας

(2000)3 Α.Α.Δ. 311), είναι λογικό και αποδεκτό η Ε/Δ να γίνεται από φυσικό πρόσωπο που είναι υπάλληλός τους (υπόθεση Spyros Stavrinides v Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.

(1972)1 CLR 130, σελ. 136 - 138 και στην Αθηνούλας Δημητρίου σελ. 790 - 794 πιο πάνω). Ενόψει των ανωτέρω θεωρώ ότι ο ενόρκως δηλών για τους αιτητές είναι ικανό πρόσωπο, εντός του ορισμού της Δ.18 Θ.1, για να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επαληθεύσει την αιτία της αγωγής κάτι βεβαίως που δεν αμφισβητείται με την ένσταση του καθ΄ου η αίτηση. Λαμβάνοντας υπόψη μου τα πιο πάνω θεωρώ ότι πληρούνται οι 3 τυπικές και κατ΄επέκταση δικαιοδοτικές προϋποθέσεις της Δ.18, θ.1(α) των ΚΠΔ ώστε το βάρος να μετατίθεται πλέον στην πλευρά του εναγόμενου για να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας (good defence on the merits) (Πολιτική Έφεση αρ. 27/2010, Sensus Gymnasium Ltd, κ.α. ν Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ). Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω ο καθ΄ου η αίτηση έχει καταχωρήσει έκθεση υπεράσπισης στις 4.9.23. Η Δ.18 δεν προνοεί ρητά συγκεκριμένο χρόνο εντός του οποίου πρέπει να καταχωρείται αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης, αλλά περιορίζεται στην αναφορά ότι αυτή καταχωρείται μετά την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης (βλ. Annual Practice

(1958), σελ. 259 κάτω από τον τίτλο «At what Stage of Action»). Προκύπτει ότι είναι επιθυμητό αίτηση για την έκδοση συνοπτικής απόφασης, να καταχωρείται το συντομότερο, πλην όμως είναι δυνατόν τέτοια αίτηση να καταχωρείται ακόμη και μετά την καταχώριση υπεράσπισης. (McLardy v Slateum 24 Q.B.D.504,Melita Manufactures Ltd v. Chriss Ioannou Ltd

(1996)1 (B) ΑΑΔ, 1238 και Sigma Radio TV Ltd v Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου

(2005)1 ΑΑΔ 408. Στην ετήσια δικονομική πρακτική του 1958, Annual Practice 1958 (σελ.260) αναφέρονται τα εξής: «By delivering Defence - The fact that he has delivered a defence may be sufficient to enable a defendant to get leave to defend. But it is clear that a plaintiff may apply for a summary judgment even after defence delivered. See McLardy v. Slateum, 24 Q.B.D. 504, where such an application was successfully made one month after defence. It is submitted, having regard to that case and to the language of the rule, that a defendant cannot prevent a plaintiff from proceeding under O. 14 by putting in what may by only a sham defence at or soon after the date of his appearance.» Συνακόλουθα το γεγονός ότι έχει καταχωρηθεί Υπεράσπιση στην παρούσα περίπτωση δεν συνιστά εμπόδιο για την εξέταση της παρούσας αίτησης. Οι 3 λόγοι ένστασης του καθ΄ου η αίτηση ουσιαστικά επαναλαμβάνονται και αναφέρονται στο δικονομικά αβάσιμο της αίτησης και ότι οι αξιώσεις των αιτητών δεν δύνανται να κριθούν στο παρόν στάδιο από το δικαστήριο αλλά στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας. Επίσης ότι η καταχώρηση της αίτησης δεν προβλέπεται από καμία νομοθεσία ή διαδικαστικό κανονισμό. Τα ίδια αναφέρει και στην Ε/Δ του. Εξετάζοντας την αίτηση για το κατ΄ισχυρισμό νομικά αβάσιμο της θα πρέπει να λεχθεί ότι η θέση αυτή δεν ευσταθεί εφόσον στη νομική βάση της γίνεται ρητή αναφορά στην σχετική διάταξη 18Θ1(α) των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών που προνοεί για το θέμα της συνοπτικής απόφασης και προσδίδει επαρκώς την δικαιοδοσία στο Δικαστήριο για να την εξετάσει. Ενώ ο ίδιος επικαλείται ότι οι αιτητές δεν έχουν συμμορφωθεί ως προς την αναφορά νομικής βάσης, αυτός στην ένσταση του δεν αναφέρει την Διαταγή 18 για το υπό εκδίκαση ζήτημα. Συνακόλουθα η θέση του για έλλειψη νομικής βάσης της αίτησης απορρίπτεται. Επίσης διαπιστώνεται ότι η αναφορά του στην Ε/Δ του (με αρ.7) ότι η αίτηση είναι δικονομικά αβάσιμη και/ή ανεπίτρεπτη γιατί εγείρονται αξιώσεις πέραν της έκθεσης απαίτησης δεν περιλαμβάνεται ως λόγος ένστασης του, αλλά και ούτε παραπέμπει συγκεκριμένα ποιές είναι αυτές για να εξεταστούν. Αυτό που διαπιστώνεται από την ένσταση του είναι μία γενική τοποθέτηση του χωρίς συγκεκριμένες αναφορές στις αξιώσεις των αιτητών. Ούτε και παραπέμπει είτε στο κλητήριο ένταλμα, ούτε στην έκθεση υπεράσπισης του, ούτε και την υποστηρίζει με οποιαδήποτε στοιχεία ή επαρκή έγγραφα. Παρατηρώ ότι οι αξιώσεις των Αιτητών εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση δεν αμφισβητούνται από τον Καθ'ου η αίτηση στην ένσταση και στην Ε/Δ του όπως αποκαλύπτονται στην Έκθεση Απαίτησης και υποστηρίζονται, τόσο από την Ε/Δ που υποστηρίζει την Αίτηση, όσο και από τα Τεκμήρια 1 και 2 που επισυνάπτονται. Ειδικότερα οι ισχυρισμοί που αναφέρονται στην Υπεράσπιση του χαρακτηρίζονται από γενικότητα, ασάφεια και αοριστία και περαιτέρω δεν προβάλλει κάποιο ισχυρισμό που να δικαιολογεί την μη καταβολή των εν λόγω τελών, αλλά επαναλαμβάνει τις Διατάξεις του περί Αποχετευτικών Συστημάτων Νόμου του 1971 (Ν.1/1971) και δεν καλύπτεται από κανένα νομικό υπόβαθρο. Ενώ κάνει αναφορά για παραγραφή δεν αναφέρει συγκεκριμένα ούτε και επεξηγεί τί εννοεί. Ο ίδιος αποδέχεται ότι είναι πελάτης των εναγόντων και ότι οι αιτητές μπορούν να εισπράττουν τέλη από κατόχους ακίνητης ιδιοκτησίας οι οποίοι εξυπηρετούνται από σύστημα αποχέτευσης λυμάτων και οχετού, χάνδακος ή υπόνομου όμβριων υδάτων. Όμως αυτός δεν βρίσκεται εντός περιοχής η οποία εξυπηρετείται από το σύστημα. Ακόμη αποδέχεται την αξία της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας του (παράγρ.4 έκθεσης απαίτησης). Επίσης ότι παρέλειψε να πληρώσει αποχετευτικά τέλη. Οι Αιτητές σύμφωνα με την θέση τους έχουν να λαμβάνουν από τον Καθ'ου η αίτηση το αξιούμενο ποσό που αναφέρεται στην Ε/Α και στην υπό κρίση αίτηση, ήτοι το ποσό των €3.255,53, πλέον νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής μέχρι τελείας εξόφλησης και το οποίο ποσό προέρχεται από οφειλόμενα αποχετευτικά τέλη λυμάτων και όμβριων υδάτων, συμπεριλαμβανομένου του ποσού επιβάρυνσης. Ο καθ'ου η αίτηση σύμφωνα με τους αιτητές ως ο ιδιοκτήτης και/ή κάτοχος συγκεκριμένου ακινήτου στη Λεμεσό εξυπηρετείται από το σύστημα αποχέτευσης λυμάτων και/ή ομβρίων υδάτων. Κατόπιν ελέγχου της εκτιμημένης αξίας της ιδιοκτησίας του, ως είναι καταχωρημένη στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού αυτοί αποφάσισαν και καθόρισαν τα ποσά που οφείλονται απ΄αυτόν. Οι πιο πάνω αποφάσεις των αιτητών αποτελούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις και ο καθ΄ου η αίτηση διαπιστώνεται ότι δεν τις έχει προσβάλει με τον ορθό και ενδεδειγμένο τρόπο. Αυτός είχε το δικαίωμα να προσβάλλει την νομιμότητα της επιβολής των εν λόγω τελών που επιβλήθηκαν από τους αιτητές με την καταχώρηση Προσφυγής ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου, δυνάμει του άρθρου 146 του Συντάγματος, κάτι το οποίο δεν φαίνεται να έπραξε. Δηλαδή να αμφισβητήσει και να μην αποδεχθεί τα τέλη και την πρόσθετη επιβάρυνση που επιβλήθηκε σ΄αυτόν σε σχέση με το επίδικο ακίνητο ιδιοκτησίας του για μία μεγάλη χρονική περίοδο 14 ετών. Ενόψει αυτών το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να αποφασίσει για την ορθότητα ή μη αυτών των πράξεων οι οποίες παραμένουν σε ισχύ, είναι νόμιμες και έγκυρες. Οι αναφορές του καθ΄ου η αίτηση στην έκθεση υπεράσπισης του ότι το ακίνητο του δεν βρίσκεται εντός της περιοχής η οποία εξυπηρετείται από το σύστημα αποχετεύσεων λυμάτων και/ή όμβριων υδάτων, ως και μη ύπαρξη τέτοιου συστήματος θα έπρεπε να είχαν προσβληθεί επίσης ως πιο πάνω. Στην EOE Tourist Enterprises Ltd v. Συμβουλίου Αποχετέυσεων Λεμεσού -Αμαθούντας

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 441, 445-446, κρίθηκε πως η εγκυρότητα διοικητικής πράξης για επιβολή αποχετευτικών τελών μπορεί να κριθεί αποκλειστικώς με προσφυγή διά του Άρθρου 146 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και ότι κανένα δικαστήριο πολιτικής δικαιοδοσίας δεν έχει τέτοια εξουσία, με το Εφετείο να απολήγει πως «η έφεση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και ούτε αναγκαίο αλλά ούτε και επιτρεπτό είναι να εξετάσουμε την ουσία των επιχειρημάτων των εφεσειόντων που άπτονται της εγκυρότητας της πράξης». Στην Κυριάκου και Άλλων ν. Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 589, 592, υποδείχθηκε πως αν η χρηματική απαίτηση σε αγωγή πηγάζει από διοικητική απόφαση (για την ορθότητα της οποίας το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να αποφανθεί), η οφειλή θα πρέπει να θεωρείται ως δεδομένη από τη στιγμή που δεν προσβλήθηκε η εγκυρότητα της απόφασης. Από τα όσα αναφέρονται τόσο στην Έκθεση Απαίτησης όσο και στην Ε/Δ που συνοδεύει την Αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης και από τα ενώπιον μου γεγονότα διαπιστώνω τα ακόλουθα: (α) Ο Εναγόμενος / Καθ'ου η αίτηση, καθ' όλον τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν ιδιοκτήτης και/ή κάτοχος του ακινήτου, στην Περιοχή Πάνθεα, στη Λεμεσό, και το οποίο βρίσκεται εντός περιοχής η οποία εξυπηρετείται και/ή μπορεί να εξυπηρετηθεί από το Σύστημα Αποχετεύσεως λυμάτων και/ή όμβριων υδάτων. Η συνημμένη επιστολή τεκμ.1 (17.5.23) στην υπεράσπιση του καθ΄ου η αίτηση δεν συνδέθηκε με οποιονδήποτε τρόπο με το επίδικο ακίνητο. (β) Η αξία της πιο πάνω αναφερόμενης ακίνητης ιδιοκτησίας του Καθ'ου η αίτηση ως αυτή αναφέρεται στην παράγραφο 9 της Ε/Α δεν αμφισβητείται. (γ) Οι αιτητές με βάση την εκτιμημένη και/ή υπολογισθείσα αξία της ιδιοκτησίας του καθ΄ου η αίτηση, σύμφωνα με το Νόμο και/ή τους Κανονισμούς αποφάσισαν και καθόρισαν τα ετήσια αποχετευτικά τέλη λυμάτων και ομβρίων υδάτων για τα έτη 2008 - 2021 ήτοι ύψους €2.241,39 και 516,43 αντίστοιχα (παράγρ.5 Ε/Α). (δ) Ο τρόπος, ο χρόνος και ο τόπος πληρωμής των αναφερόμενων τελών καθώς και οι διάφορες δοθείσες παρατάσεις πληρωμής γνωστοποιήθηκαν δια δημοσιεύσεων και/ή ανακοινώσεων, μεταξύ άλλων στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, σε καθημερινές και άλλες εφημερίδες, σύμφωνα με το Νόμο και/ή τους Κανονισμούς, κάτι το οποίο δεν αμφισβητήθηκε από τον καθ΄ου η αίτηση. (ε) Είναι αποδεκτό ότι ο καθ'ου η αίτηση παρέλειψε να πληρώσει τα πιο πάνω αποχετευτικά τέλη εντός των καθορισμένων προθεσμιών και συνεπώς σύμφωνα με τον Νόμο και/ή Κανονισμούς επιβαρύνθηκε και υποχρεούται να πληρώσει πρόσθετη επιβάρυνση ίση προς το εκάστοτε ποσοστό επιβάρυνσης επί των εκάστοτε οφειλόμενων τελών, επιβάρυνση η οποία υπολογίζεται στο ποσό των €497,71 πέραν του ως άνω αξιούμενου ποσού των €2.757,

1. Το συνολικό οφειλόμενο ποσό του καθ'ου η αίτηση προς τους αιτητές ανέρχεται στο ποσό των € 3.255,
2. (στ) το εκάστοτε ποσοστό επιβάρυνσης που καλείται ο καθ'ου η αίτηση και/ή γενικώς ο εκάστοτε ιδιοκτήτης να καταβάλλει στους Αιτητές σε σχέση με καθυστερημένα τέλη, υπολογίζεται επί του αρχικού ποσού των εκάστοτε οφειλόμενων τελών και σε περίπτωση καταβολής οποιουδήποτε ποσού μετά την παρέλευση των καθορισμένων προθεσμιών και την προσθήκη επί των οφειλόμενων τελών του ποσοστού επιβάρυνσης, η εν λόγω πληρωμή υπολογίζεται έναντι του ποσού των τελών και όχι της πρόσθετης επιβάρυνσης. Τα εν λόγω ποσά επιβεβαιώνονται από το τεκμήριο 1, ήτοι την κατάσταση λογαριασμού του καθ'ου η αίτηση, ημερομηνίας 14/06/2022 και τα οποία ποσά ουδέποτε αμφισβητήθηκαν από αυτόν με Προσφυγή. (ζ) Ο καθ'ου η αίτηση αποδέχεται ότι δεν έχει πληρώσει οποιοδήποτε ποσό μέχρι σήμερα και εξακολουθεί να οφείλει το συνολικό ποσό των €3.255,53 συμπεριλαμβανομένου του ποσού επιβάρυνσης, παρά τις αναφερόμενες γνωστοποιήσεις και/ή δημοσιεύσεις ως πιο πάνω. (η) δεν αμφισβητήθηκε ότι οι αιτητές αποτάθηκαν στους Δικηγόρους τους λόγω της μη καταβολής των οφειλομένων από τον καθ΄ου η αίτηση των οφειλομένων απ΄αυτόν ποσών και στις 27/06/2022 του απέστειλαν την επιστολή τεκμ.2 με την οποία τον καλούσαν όπως προβεί στην πληρωμή τους. Πέραν των πιο πάνω εκείνο το οποίο διαπιστώνει το δικαστήριο από την Ε/Υ του εναγόμενου είναι γενικές αρνήσεις του και παραπέμπω στις παραγράφους 10 -
3. Η γενική άρνηση οποιασδήποτε παραγράφου της Έκθεσης Απαίτησης δεν δύναται επ' ουδενί λόγο να αποτελέσει καλή υπεράσπιση. Σχετικές, ως προς το τί συνιστά καλή ή καλόπιστη υπεράσπιση είναι οι υποθέσεις Hermes Insurance

(1983)1 CLR 333 αλλά και η TransMiddle East Trading Ltd ν Abdul Aziz Tlais

(1991)1 ΑΑΔ 239 καθώς και η υπόθεση VIDISAVA SUBOTIC ν Anuou Στυλιανίδη

(1998)1 (A) AAΔ.22, όπου καθιερώθηκε ότι εφόσον το βάρος μετατοπιστεί στους ώμους του Εναγομένου, πρέπει να δώσει τέτοιες λεπτομέρειες που να τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς του για την ύπαρξη υπεράσπισης και ότι γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί δεν είναι από μόνοι τους αρκετοί. Επίσης, στην υπόθεση Χριστάκη Αυγουστή ν. Γεώργιου Ππίριλου (Π.Ε. 8882) αναφέρεται ότι η παράταξη γενικών και ασαφών ισχυρισμών δεν συνάδει με καλόπιστη υπεράσπιση. Είναι νομολογημένο ότι η συνοπτική απόφαση εκδίδεται όταν πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις οι οποίες θεωρώ ότι πληρούνται απόλυτα στην παρούσα περίπτωση για την έκδοση της εναντίον του Εναγόμενου/ Καθ'ου η αίτηση. Θα συμφωνήσω με τους αιτητές ότι η μη έγκριση της παρούσας αίτησης θα επιφέρει καθυστέρηση στην όλη διαδικασία σε βάρος της γρήγορης απονομής της Δικαιοσύνης και ο καθ΄ου η αίτηση καταχώρησε εμφάνιση και υπεράσπιση με απώτερο σκοπό την καθυστέρηση. Ο καθ'ου η αίτηση με την ένσταση του αμφισβητεί μια ξεκάθαρη απαίτηση των αιτητών όπου η διαταγή Δ.18 έχει την εφαρμογή της. Σε τέτοιας φύσεως απαιτήσεις, είναι αρκετή η απόδειξη μόνο της επιβολής των επίδικων τελών, εφόσον πρόκειται για αγωγή η οποία καταχωρίστηκε με σκοπό την είσπραξη οφειλής. Οι ξεκάθαρες αξιώσεις των αιτητών θα μπορούσαν να αμφισβητηθούν βάσιμα μόνο με την αποκάλυψη καλόπιστης υπεράσπισης και/ή με την έγερση οποιωνδήποτε άλλων επίδικων θεμάτων, τα οποία επιβάλλεται για σκοπούς δικαίου να εκδικαστούν (Roberts v. Plant

(1895)1Q.B. 597) και/ή να προσβάλει την νομιμότητα της επιβολής των εν λόγω τελών που επιβλήθηκαν από τους Ενάγοντες με την καταχώρηση Προσφυγής ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου, κάτι που δεν συνέβηκε στην παρούσα. Ενόψει τούτων, δεν είναι αρκετό να αναφέρει ο διάδικος ότι έχει καλό λόγο υπεράσπισης αλλά οφείλει να επικαλεστεί γεγονότα που δημιουργούν εκ πρώτης όψεως και που αποκαλύπτουν καλή βάση υπεράσπισης που να μπορεί να συνδεθεί και να εγερθεί ενάντια στις αξιώσεις των εναγόντων. Στην παρούσα δεν έχω ικανοποιηθεί ότι ο καθ΄ου η αίτηση - εναγόμενος αποκάλυψε εκ πρώτης όψεως καλή και ουσιαστική υπεράσπιση η οποία να πληροί τα νομολογημένα κριτήρια εισάγοντας δικάσιμο θέμα και να οδηγεί στην ανάγκη διεξαγωγής πλήρους και κανονικής δίκης για την επίλυση αυτής της διαφοράς. Αυτή η διαφορά θεωρώ ότι δύναται να επιλυθεί συνοπτικά. Να υπομνήσω ότι ο εναγόμενος είχε καταχωρήσει και ανταπαίτηση η οποία όμως απορρίφθηκε στις 7.3.24 γιατί αυτός δεν είχε συμμορφωθεί με τις πρόνοιες της Διαταγής 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Κατά συνέπεια η αίτηση εγκρίνεται. Καταλήγω ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδώσω συνοπτική απόφαση εναντίον του καθ΄ου η αίτηση - εναγόμενου ως οι παράγραφοι Α, Β, Γ και Δ της Έκθεσης Απαίτησης, πλέον νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής. Τα έξοδα της αγωγής και τα έξοδα της παρούσας αίτησης, πλέον ΦΠΑ και έξοδα επίδοσης, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων - Αιτητών και εναντίον του Εναγόμενου - Καθ΄ου η αίτηση. ........... Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ . cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο