ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΝΑ ΛΑΖΑΡΟΥ ΛΤΔ ν. ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΛΛΟΥΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 378/2013, 30/8/2024

ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΝΑ ΛΑΖΑΡΟΥ ΛΤΔ ν. ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΛΛΟΥΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 378/2013, 30/8/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Eνώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 378/2013 Μεταξύ: ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΝΑ ΛΑΖΑΡΟΥ ΛΤΔ Ενάγουσα και ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΛΛΟΥΡΟΥ Εναγόμενου 30 Αυγούστου, 2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα/Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη: κ. Λ. Διομήδους για Καλλής & Καλλής Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενο/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα: κ. Αρ. Βρυωνίδης για Α. Βρυωνίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ 1 Εισαγωγή. Η Ενάγουσα εταιρεία ανέλαβε, δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 30.10.2009, τις εργασίες ανέγερσης πολυκατοικίας σε ακίνητο του Εναγόμενου (στο εξής η «Συμφωνία» και το «Έργο» αντίστοιχα). Στα πλαίσια της παρούσας αγωγής συνεκδικάστηκαν απαιτήσεις της Ενάγουσας σε σχέση με τις εργασίες που εκτέλεσε και άλλες αξιώσεις που εγείρει δυνάμει της Συμφωνίας καθώς και ανταπαίτηση που εγείρει ο Εναγόμενος για ισχυριζόμενες υπερπληρωμές στις οποίες προέβη προς την Ενάγουσα. Ξεκινώ με μια συνοπτική αναφορά στις δικογραφημένες θέσεις. 1.1 Έκθεση Απαίτησης. Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι με τη σύναψη της Συμφωνίας ξεκίνησε την εκτέλεση των εργασιών και γίνονταν περιοδικές πληρωμές από τον Εναγόμενο σύμφωνα με τις πρόνοιες της Συμφωνίας. Ισχυρίζεται όμως ότι στη συνέχεια προέκυψαν καθυστερήσεις που οφείλονταν στον Εναγόμενο και/ή στην αρχιτέκτονα του Έργου, καθώς και καθυστερήσεις στην έκδοση προβλεπόμενων πιστοποιητικών πληρωμής κατά παράβαση της Συμφωνίας. Ως αποτέλεσμα, η Ενάγουσα σταμάτησε τις εργασίες στο Έργο και αξιώνει ποσά που θεωρεί ότι δικαιούται για εκτελεσθείσες εργασίες που δεν πληρώθηκαν καθώς και έξοδα που υπέστηκε ένεκα καθυστερήσεων για τις οποίες δεν ευθύνεται. Είναι επίσης η θέση της Ενάγουσας ότι της ζητήθηκε η εκτέλεση εργασιών που δεν προνοούνταν από τη Συμφωνία, τις οποίες εκτέλεσε αλλά δεν πληρώθηκε και αξιώνει την αμοιβή της με την αγωγή. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι υπέστη απώλειες κέρδους ένεκα αφαίρεσης εργασιών που περιλαμβάνονταν στην Συμφωνία τις οποίες ο Εναγόμενος αποφάσισε να αναθέσει σε άλλους υπεργολάβους. Ειδικότερα, μέσω της αγωγής εγείρει τις ακόλουθες αξιώσεις: (α) για ποσό €94.194,34 πλέον ΦΠΑ, ποσό που ισχυρίζεται ότι αντιπροσωπεύει εκτελεσθείσα οικοδομική εργασία δυνάμει της Συμφωνία, (β) για ποσό €34.611,59 πλέον τόκους, ως αποζημίωση για απώλεια κέρδους ένεκα αφαίρεσης εργασιών από τη Συμφωνία, (γ) για ποσό €204.799,32, ως αποζημίωση για έξοδα και ζημιές που ισχυρίζεται ότι προέκυψαν ένεκα καθυστερήσεων στο Έργο για τις οποίες δεν ευθύνεται η Ενάγουσα. Στο ποσό αυτό περιλαμβάνονται έξοδα γραφείου και απώλεια κέρδους λόγω καθυστερήσεων καθώς και επιπλέον έξοδα εργοταξίου λόγω των καθυστερήσεων. (δ) για ποσό €16.575 πλέον ΦΠΑ ως το «ποσό κράτησης 2,5% επί του ποσού του συμβολαίου, μετά τις αφαιρέσεις εργασιών», (ε) συμφωνημένο τόκο, (στ) τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις, (ζ) νόμιμο τόκο και έξοδα. 1.2 Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Η θέση του Εναγόμενου σε σχέση με τις αξιώσεις της άλλης πλευράς είναι ότι ουδέν ποσό οφείλει. Ισχυρίζεται με τη σειρά του ότι προκλήθηκε μεγάλη καθυστέρηση στην ολοκλήρωση των εργασιών για την οποία ευθύνεται η Ενάγουσα η οποία αρνείτο ή δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις συμβατικές της υποχρεώσεις. Ένεκα αυτού ο Εναγόμενος τερμάτισε τη Συμφωνία στις 7.9.

1. Είναι η θέση του Εναγόμενου ότι έχει προβεί σε υπερπληρωμή προς την Ενάγουσα ύψους €11.688,31 και διεκδικεί επιστροφή αυτού του ποσού με την ανταπαίτηση του. Διεκδικεί επίσης τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις. 1.3 Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Η Ενάγουσα διαφωνεί με τους ισχυρισμούς του Εναγόμενου. Αρνείται ότι ήταν υπαίτια των καθυστερήσεων στο έργο και αρνείται ότι είναι υπόλογη να επιστρέψει οποιοδήποτε ποσό. 2 Παραδεκτά γεγονότα/έγγραφα. Το μεγαλύτερο μέρος των εγγράφων της υπόθεσης κατατέθηκε από κοινού, κάποια ως προς την αλήθεια του περιεχόμενου και άλλα με επιφύλαξη. 2.1 Παραδεκτά γεγονότα. Από τα έγγραφα που έγιναν παραδεκτά ως προς την αλήθεια του περιεχόμενου τους προκύπτουν τα εξής δεδομένα που συνιστούν μέρος του συμφωνημένου υπόβαθρου της υπόθεσης: (α) Η Ενάγουσα εταιρεία ήταν, καθ΄ όλο τον ουσιώδη χρόνο, εργοληπτική εταιρεία κατέχουσα τις προβλεπόμενες άδειες και ο ΜΕ1 ήταν και είναι διευθυντής αυτής. (β) Στις 30.10.2009 υπογράφηκε μεταξύ της Ενάγουσας, ως εργολάβου, και του Εναγόμενου, ως εργοδότη, συμφωνητικό έγγραφο για την ανέγερση πολυκατοικίας (η «Συμφωνία» και το «Έργο», αντίστοιχα). Το ποσό της Συμφωνίας καθορίστηκε σε €683.000 πλέον ΦΠΑ. Αρχιτέκτονας του Έργου διορίστηκε η ΜΕ
2. Επιμετρητής Ποσοτήτων ήταν η εταιρεία Ilikkos M Kyriakou Q.S. Services Ltd. Η Συμφωνία κατέστη Τεκμήριο
3. Η συμφωνία προέβλεπε ότι το Έργο θα ολοκληρωνόταν στις 30.3.
4. (γ) Το ακίνητο στο οποίο ανεγέρθηκε η επίδικη πολυκατοικία ήταν εγγεγραμμένο στον Εναγόμενο. (δ) Είχε εκδοθεί από την αρμόδια αρχή η προβλεπόμενη άδεια οικοδομής για το Έργο. (ε) Η πολυκατοικία θα ανεγειρόταν σύμφωνα με αρχιτεκτονικά σχέδια που επισυνάπτονταν στη Συμφωνία και τα οποία κατέστησαν Τεκμήριο 8 στη διαδικασία. (στ) Οι υποχρεώσεις του εργολάβου δυνάμει της Συμφωνίας καταγράφονταν σε έγγραφο που τιτλοφορείται «Συγγραφή Υποχρεώσεων», που αποτελεί μέρος της Συμφωνίας και κατέστη Τεκμήριο
5. (ζ) Στην πορεία εκτέλεσης των εργασιών της Συμφωνίας εκδόθηκαν, σύμφωνα με τους όρους αυτής, 22 πιστοποιητικά πληρωμής μεταξύ 11.11.2009 και 21.12.2011 (κατέστησαν ως δέσμη, Τεκμήριο 10). Το ποσό αυτών πληρώθηκε από τον Εναγόμενο προς την Ενάγουσα. 2.2 Κοινώς αποδεκτά έγγραφα. Όπως ανέφερα πιο πάνω, οι δύο πλευρές παρουσίασαν από κοινού περί τα 260 άλλα έγγραφα, όμως με επιφύλαξη επί του περιεχομένου. Αναφορά σε αυτά γίνεται κατωτέρω στο βαθμό που κρίνεται αναγκαίο. 3 Μαρτυρία. Σημείωσα ήδη ότι η απαίτηση και ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν. Κατά την ακρόαση, προς προώθηση των αξιώσεων στην αγωγή και προς υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, έδωσε μαρτυρία ο κ. Μηνάς Μηνά, διευθυντής της Ενάγουσας (ΜΕ1). Για την άλλη πλευρά, προς υπεράσπιση στην αγωγή και για σκοπούς προώθησης της Ανταπαίτησης, έδωσαν μαρτυρία τρία πρόσωπα, ο κ. Ηλίκκος Κυριάκου, επιμετρητής ποσοτήτων (ΜΥ1), ο Εναγόμενος (ΜΥ2) και η κα Ρένα Κάττου, αρχιτέκτονας (ΜΥ3). Πέραν των εγγράφων που κατατέθηκαν από κοινού, έχουν παρουσιαστεί από τους μάρτυρες και έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια, διάφορα άλλα έγγραφα. Ειδική αναφορά γίνεται κατωτέρω εφόσον κρίνεται αναγκαίο για σκοπούς της απόφασης. Το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας και δεν κρίνω ωφέλιμο να παραθέσω με λεπτομέρεια όλα όσα ανέφερε ο κάθε μάρτυρας. Όμως για σκοπούς πληρότητας της απόφασης μου, παραθέτω κατωτέρω μια σύνοψη των κύριων σημείων της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε και που συνδέεται άμεσα τα επίδικα θέματα ή που έκρινα σημαντικά για σκοπούς αξιολόγησης. Προσθέτω ότι έχω μελετήσει το περιεχόμενο όλων των εγγράφων που έχουν καταστεί τεκμήρια στη διαδικασία καθώς και το σύνολο της μαρτυρίας που δόθηκε δια ζώσης. 3.1 ΜΕ
6. Ο μοναδικός μάρτυρας για την Ενάγουσα ήταν ο κ. Μηνάς Μηνά, διευθυντής της εταιρείας, αδειούχος εργολάβος και άμεσα εμπλεκόμενος με τα γεγονότα. Για σκοπούς της κυρίως εξέτασης του, παρουσίασε και υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής του δήλωσης. Η γραπτή του δήλωση εκτείνεται σε 50 περίπου σελίδες. Στη δήλωση του αναφέρεται σε διάφορα γεγονότα. Αναφέρεται επίσης στα διάφορα τεκμήρια, προβαίνει σε εκτενή σχολιασμό του περιεχομένου των τεκμηρίων και δίνει τη θέση του ως προς τις προθέσεις των προσώπων που ετοίμασαν τα εν λόγω έγγραφα. Σε μια προσπάθεια να αποφύγω αχρείαστη επανάληψη, μέρος των αναφορών του ΜΕ1 σε σχέση με το περιεχόμενο τεκμηρίων, γίνεται πιο κάτω στην απόφαση μου, κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του. Στη σύνοψη που παραθέτω εδώ, προσπάθησα να περιοριστώ στις θέσεις του ΜΕ1 για τα γεγονότα. Το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του αφορούσε το θέμα της καθυστέρησης που προέκυψε στην εκτέλεση των εργασιών. Σημειώνω ότι η Συμφωνία προνοούσε ότι το Έργο θα ολοκληρωνόταν στις 30.3.2012 ενώ μέχρι τον Σεπτέμβριο 2013, το Έργο δεν είχε ακόμα παραδοθεί. Σύμφωνα με τον ΜΕ1, η 18μηνη περίπου καθυστέρηση από τη συμφωνημένη ημερομηνία ολοκλήρωσης του Έργου μέχρι τον τερματισμό της Συμφωνίας οφείλονταν «στις καθυστερημένες οδηγίες και διευκρινίσεις από πλευράς αρχιτέκτονα και του Εναγόμενου, καθυστερημένους διορισμούς και διαχείρισης/συντονισμό των υπεργολάβων και προμηθευτών από πλευράς Εναγόμενου, τις πολλές αλλαγές στις οδηγίες και πολλές επιπλέον εργασίες, στην παρενόχληση που γινόταν από πλευράς του Εναγόμενου/Ιδιοκτήτη για την ομαλή εκτέλεση των εργασιών και επίσης μη τήρηση των σωστών διαδικασιών για διορισμό των υπεργολάβων και προμηθευτών μέσω συμβολαίων διορισμένης υπεργολαβίας, όπου σε αυτήν την περίπτωση οι εμπλεκόμενοι θα έπρεπε να ακολουθούν το χρονοδιάγραμμα του εργολάβου». Υποστήριξε ότι η Ενάγουσα καμία ευθύνη φέρει για την καθυστέρηση. Ετοίμασε πίνακα (Τεκμήριο 259(η)) στον οποίο κατέγραψε τις συνολικές καθυστερήσεις 421 ημερών. Τις χαρακτηρίζει ως δικαιολογημένες από πλευράς της Ενάγουσας και προβάλλει τη θέση ότι η ευθύνη για αυτές βαραίνει τον Εναγόμενο, τους υπεργολάβους που διορίστηκαν από τον Εναγόμενο και την αρχιτέκτονα. Χωρίς αυτές τις καθυστερήσεις, σύμφωνα με τον ΜΕ1, το Έργο θα ολοκληρωνόταν στον χρόνο που καθορίζεται στη Συμφωνία. Ενόψει του ότι η Ενάγουσα δεν ευθύνεται για την καθυστέρηση στο Έργο, είναι η θέση του ΜΕ1 ότι η Ενάγουσα δικαιούται στα ποσά που αξιώνει για ζημιές που υπέστη ένεκα των καθυστερήσεων. Σημειώνω ότι η αντίστοιχη αξίωση που εγείρεται με την αγωγή ανέρχεται σε €204.799,
7. Σύμφωνα με τον ΜΕ1, οι καθυστερήσεις στο έργο ξεκίνησαν από την πρώτη μέρα έναρξης των εργασιών. Όπως ανέφερε κατά τις 2.11.2009 διαπίστωσε ότι «στο τεμάχιο δεν υπάρχουν τα όρια με το διπλανό τεμάχιο και ως αποτέλεσμα δεν μπορεί να προχωρήσει η χάραξη του τεμαχίου». Αναφέρει ότι ενημέρωσε σχετικά για το πρόβλημα την αρχιτέκτονα με επιστολή Τεκμήριο
8. Για να επιλύσει το πρόβλημα, συμπληρώνει, την ίδια μέρα επικοινώνησε με τοπογράφο. Το σχέδιο χάραξης του τεμαχίου λήφθηκε στις 5.11.2009 από την αρχιτέκτονα (Τεκμήριο 15) και στις 10.11.2009 έγινε η πρώτη χάραξη (Τεκμήριο 16). Αυτό, σύμφωνα με τον ΜΕ1, προκάλεσε συνολική καθυστέρηση τριών ημερών στο Έργο. Συνέχισε αναφέροντας ότι περαιτέρω τρεις μέρες καθυστέρηση προέκυψαν από την ανάγκη εργασιών για επιπλέον εκσκαφή 30 εκ. και επιχωμάτωση κάτω από το θεμέλιο με crusher run κατόπιν οδηγιών του πολιτικού μηχανικού (σχετικό το Τεκμήρια 17). Σύμφωνα με τον ΜΕ1, «οι πολλές αλλαγές μόνο και μόνο στο θεμέλιο του κτιρίου είχαν επιφέρει τα πρώτα προβλήματα και λάθη κάτι που μας επιβεβαιώνει και η αρχιτέκτονας με επιστολή της 20/01/2010 (με το Τεκμήριο 39) δηλαδή 79 ημέρες μετά την έναρξη των εργασιών όπου ακόμα δεν έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες χάραξης του θεμελίου». Αναφέρθηκε και σε δεύτερη επιστολή της αρχιτέκτονας ημερομηνίας 13.12.2010 (Τεκμήριο 63) για το ίδιο θέμα. Σε σχέση με εκείνη την επιστολή, ο ΜΕ1 υποστήριξε ότι εσφαλμένα η αρχιτέκτονας αναφέρει ότι η Ενάγουσα είχε προβεί σε λανθασμένη περιμετρική εργασία. Εξήγησε ότι επέλεξε να μην απαντήσει στην επιστολή εκείνη για να μην εκθέσει την αρχιτέκτονα στον Εναγόμενο, ενόψει του ότι η οριοθέτηση του τεμαχίου είχε γίνει από αυτήν και τον τοπογράφο. Το περιεχόμενο αυτών των επιστολών από την αρχιτέκτονα, παρουσιάστηκε από τον ΜΕ1 ως παράδειγμα για την μεροληπτική και άδικη στάση της αρχιτέκτονας υπέρ του Εναγόμενου ιδιοκτήτη και εναντίον της Ενάγουσας εργολάβου. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά «καλούμαστε [από την αρχιτέκτονα] με δικό μας κόστος να διορθώσουμε τα λάθη κάτι το οποίο πράξαμε». Τα προβλήματα στη χάραξη του κτιρίου δημιούργησαν ανάγκη για αλλαγές στη θεμελίωση του κτιρίου κάτι που είχε ως αποτέλεσμα καθυστέρηση 79 ημερών στο Έργο για τις οποίες δεν ευθύνεται η Ενάγουσα. Σύμφωνα με τον ΜΕ1, ένεκα των καθυστερήσεων προέκυψε ανάγκη για τροποποίηση των χρονοδιαγραμμάτων του Έργου και παρουσίασε χρονοδιαγράμματα που ανέφερε ότι είχε παραδώσει στον Εναγόμενο ώστε «να είναι ενήμερος για το χρονοδιάγραμμα που προσπαθούσαμε να εφαρμόσουμε.» Στάλθηκαν τρία χρονοδιαγράμματα με ημερομηνίες 27.5.2010, 2.6.2010 και 3.6.2010 (Τεκμήρια 47, 48 και 49). Όπως φάνηκε κατά την εξέλιξη της ακρόασης, μια από τις κύριες αιτίες της καθυστέρησης, σύμφωνα με τον ΜΕ1, ήταν η απόφαση του Εναγόμενου να αντικαταστήσει την αρχική ρύθμιση στη Συμφωνία για τρία χέρια σοβά και μπογιάτισμα στην εξωτερική όψη του κτιρίου με θερμοπρόσοψη. Ο μεν ΜΕ1 ουσιαστικά υποστήριξε ότι αυτή ήταν μια αυθαίρετη απόφαση του Εναγόμενου. Η δε πλευρά του Εναγόμενου υποστήριξε ότι η αλλαγή ήταν αποτέλεσμα μελέτης ενεργειακής απόδοσης. Η απόφαση για την αλλαγή λήφθηκε περί το τέλος 2010 από τον Εναγόμενο ο οποίος ανέθεσε τις εργασίες θερμοπρόσοψης σε τρίτη εταιρεία, υπεργολάβο. Για το θέμα αυτό, η Ενάγουσα με επιστολή ημερομηνίας 21.1.2011 (Τεκμήριο 66) ενημέρωνε ότι το συνεργείο που θα τοποθετούσε τη θερμοπρόσοψη θα ξεκινούσε τις εργασίες την 1.2.2011 και αυτές θα διαρκούσαν για 1 μήνα και 15 ημέρες. Ενημέρωνε επίσης ότι η συγκεκριμένη αλλαγή θα προκαλούσε καθυστερήσεις γιατί δεν μπορούσαν τα τοποθετηθούν οι πατούδες στα παράθυρα μέχρι την ολοκλήρωση των εργασιών ενώ θα προέκυπτε επιπρόσθετο κόστος που θα αφορούσε την παραμονή των ικριωμάτων στην οικοδομή για επιπρόσθετο χρονικό διάστημα. Τελικά οι εργασίες θερμοπρόσοψης δεν ξεκίνησαν την 1.2.2010 λόγω των καιρικών συνθηκών και ο Εναγόμενος έδωσε οδηγίες για αφαίρεση των ικριωμάτων στην οικοδομή και επανατοποθέτηση τους όταν θα ξεκινούσαν οι εργασίες. Ένας άλλος λόγος που επικαλείται ο ΜΕ1 ότι προκάλεσε εκτεταμένες καθυστερήσεις στο Έργο αφορούσε τον ανελκυστήρα. Ανέφερε ότι παρά τον αρχικό σχεδιασμό ότι ο ανελκυστήρας θα έφτανε μέχρι τον 2ο όροφο, αποφασίστηκε στην πορεία όπως ανεβαίνει ακόμα ένα όροφο, μέχρι την ταράτσα. Αυτό έγινε γιατί ο Εναγόμενος ήλπιζε σε μελλοντική αύξηση του συντελεστή δόμησης που θα του επέτρεπε να κτίσει ακόμα ένα όροφο στο κτίριο. Όμως, σύμφωνα με τον ΜΕ1 η αλλαγή αυτή προκάλεσε μεγάλες καθυστερήσεις γιατί υπήρχε κακή συνεννόηση με τον Εναγόμενο και την αρχιτέκτονα που καθυστερούσαν να τον ενημερώσουν για τις νέες προδιαγραφές. Μόλις στις 26.1.2011 (Τεκμήριο 68), όπως σημείωσε, του έδωσαν οδηγίες να μην κατασκευαστεί πλάκα στην οροφή του κτιρίου στο σημείο που τελικά θα ανέβαινε ο ανελκυστήρας, αλλά προσωρινή μεταλλική κατασκευή. Σύμφωνα με τον ΜΕ1, για την τοποθέτηση του ανελκυστήρα ήδη απαιτείτο εργασία 120 ημερών και αυτή η αλλαγή που έγινε σε καθυστερημένο στάδιο του Έργου, προκάλεσε περαιτέρω καθυστέρηση για την οποία επίσης δεν ευθύνεται η Ενάγουσα. Η κακή συνεννόηση με τον Εναγόμενο, σύμφωνα με τον ΜΕ1, είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης και εξόδων για την Ενάγουσα. Παραπονείται, παραδείγματος χάριν, ότι σε καθυστερημένο στάδιο ενημερώθηκε ότι θα υπάρχει διακοσμήτρια στο Έργο. Ειδικότερα, ενημερώθηκε στις 20.11.2009 από διακοσμήτρια ότι θα εμπλακεί στο έργο και ζήτησε να της σταλούν σχέδια. Υποστήριξε ο ΜΕ1 ότι η στάση του Εναγόμενου προκάλεσε περαιτέρω καθυστερήσεις στο έργο. Παραπονέθηκε ότι ο Εναγόμενος ήταν επεμβατικός, εμπλεκόταν και έδινε οδηγίες απευθείας σε υπεργολάβους δικούς του, σε ζητήματα που δεν κατείχε, προέβαινε σε διάφορες αλλαγές και προκαλούσε αναστάτωση και σύγχυση. Παρουσίασε ως παράδειγμα επιστολή του Εναγόμενου ημερομηνίας 16.12.2010 (Τεκμήριο 65) με την οποία ο Εναγόμενος ενημέρωνε ότι θα γίνει θερμοπρόσοψη και όχι σουβάτισμα από την Ενάγουσα, ότι θα υπήρχε αλλαγή στα παράθυρα, ενημέρωνε για την εταιρεία που θα εγκαθιστούσε υποδαπέδια θέρμανση, για την εταιρεία που θα τοποθετούσε σύστημα παρακολούθησης καθώς και κάποιες εσωτερικές τροποποιήσεις που είχε συμφωνήσει με την αρχιτέκτονα. Τέλος, με την επιστολή ζητείτο από τον ΜΕ1 να γίνει αμέσως συνάντηση για επανεκτίμηση της κατάστασης. Ως περαιτέρω παράδειγμα για την επεμβατική στάση του Εναγόμενου και μάλιστα επί ζητημάτων για τα οποία ήταν ανειδίκευτος, όπως ανέφερε ο ΜΕ1, παρουσίασε επιστολή του Εναγόμενου ημερομηνίας 19.3.2011 (Τεκμήριο 70). Η επιστολή αναφέρεται στα μεγέθη ανοιγμάτων και παραθύρων. Ο ΜΕ1 υποστήριξε ότι η επιστολή αυτή δείχνει πως ο Εναγόμενος συνεννοείτο απευθείας με τους υπεργολάβους χωρίς να ενημερώνει την Ενάγουσα. Ο ΜΕ1 σημείωσε ότι τα τελικά μεγέθη των ανοιγμάτων δόθηκαν τελικά από τον Εναγόμενο στις 21.3.2011 (Τεκμήριο 72) και ήταν διαφορετικά από τα αρχιτεκτονικά σχέδια (Τεκμήριο 8). Όταν η ημερομηνία ολοκλήρωσης του Έργου που καθόριζε η Συμφωνία είχε παρέλθει, η αρχιτέκτονας απόστειλε στις 5.4.2011 επιστολή προς τον ΜΕ1 (Τεκμήριο 73). Σε αυτήν τη επιστολή η αρχιτέκτονας καταγράφει διάφορες ελαττωματικές εργασίες και ζητά διευκρινίσεις για διάφορα ζητήματα. Ο ΜΕ1 υποστηρίζει ότι η στάση της αρχιτέκτονας ήταν υπερβολική και αδικαιολόγητη και ότι οι εργασίες από την πλευρά της Ενάγουσας έγιναν ορθά και με επιμέλεια. Θεωρεί την επιστολή αυτή ως ένα παράδειγμα της άδικης αντιμετώπισης που είχε η Ενάγουσα από την αρχιτέκτονα του Έργου. Είναι η θέση του ΜΕ1 ότι σε αυτό το χρονικό σημείο, δηλαδή όταν παρήλθε η αρχική ημερομηνία ολοκλήρωσης των εργασιών, ο Εναγόμενος αντιλήφθηκε ότι ο ίδιος ευθυνόταν για τις καθυστερήσεις στο έργο. Υποστηρίζει ότι σε μια προσπάθεια του Εναγόμενου να μετακυλήσει τις ευθύνες για την καθυστέρηση στην Ενάγουσα, ο Εναγόμενος ενήργησε προκαταβολικά και απέστειλε την επιστολή Τεκμήριο
9. Σε αυτήν ο Εναγόμενος αναφέρει στον ΜΕ1 ότι «επικοινωνώ μαζί σου και θέλω να σε ενημερώσω ότι δεν έχετε ακολουθήσει το χρονοδιάγραμμα αποπεράτωσης της οικοδομής που έχομε υπογράψει. Θα έχετε αντιληφθεί ότι το έργο παρουσιάζει σοβαρή καθυστέρηση, η οποία δεν οφείλεται σε εμένα. Παρακαλώ να ενεργήσετε άμεσα για την ολοκλήρωση των συμβολαίων που έχετε υπογράψει.» Σημειώνω ότι στο Τεκμήριο 77 ο Εναγόμενος αναφέρεται στο χρονοδιάγραμμα που είχε σταλθεί από την Ενάγουσα στις 2.6.
10. Έχοντας αντιληφθεί τις προθέσεις του Εναγόμενου όπως εξήγησε, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι ενήργησε αμέσως απαντώντας με δική του επιστολή ίδιας ημερομηνίας (Τεκμήριο 78) και επισήμανε ότι η Ενάγουσα δεν ευθύνεται για τις καθυστερήσεις. Στην εν λόγω επιστολή αναφέρει μεταξύ άλλων ότι: «δυστυχώς από το μήνυμα που μου έστειλες καταλαβαίνω ότι τα όσα σου ανέφερα πολλές φορές για το έργο δεν έχουν πιάσει τόπο. Θέλω απλά να σε θυμίσω ότι σε είχα προειδοποιήσει πολλές φορές και με επιστολές και τηλεφωνικός και με εμαιλ ότι καθυστερούμε γιατί δεν παίρνονται αποφάσεις έγκαιρα με αποτέλεσμα το όποιο χρονοδιάγραμμα δοκιμάσαμε να εφαρμόσουμε να μην μπορεί να λειτουργήσει. Θα ετοιμάσουμε ξανά χρονοδιάγραμμα και θα τοποθετήσουμε μέσα την αναμονή για αποφάσεις, τυχόν καθυστερήσεις είτε από πλευράς μας είτε από πλευρά σου, για θέματα του έργου για να μπορέσεις και εσύ να δεις την καθυστέρηση που έχει προκύψει. Απλά να ξέρεις ότι δεν μπορώ να σταματώ ένα συνεργείο να φεύγει από το έργο και μετά μόλις βγει απόφαση να έρχονται την επόμενη μέρα. Όλοι προσπαθούν να προγραμματίζουν τις δουλείες τους με αποτέλεσμα να μην μπορώ να έρθουν αμέσως μόλις τους ενημερώσω. Παραδείγματα για τις καθυστερήσεις υπάρχουν πολλά. Αυτό που προσπαθούμε τώρα να κάνουμε είναι να προχωρήσει κανονικά το έργο χωρίς περαιτέρω προβλήματα και χωρίς επιπόλαιες κινήσεις με αποτέλεσμα τις κακοτεχνίες. Επίσης αντιμετωπίζουμε και προβλήματα όπως ότι μπαίνουν στο έργο και δημιουργούν ζημιές, όπως για παράδειγμα τα κεραμικά που μας τα πατούν το απόγευμα και το πρωί τα βγάζουμε και τα ξαναβάζουμε.» Εξέφρασε τη θέση ο ΜΕ1 ότι η Ενάγουσα ανταποκρινόταν πάντα άμεσα στις διάφορες απαιτήσεις του Εναγόμενου, της αρχιτέκτονας, του μηχανολόγου μηχανικού και εκτελούσε τις εργασίες της χωρίς καθυστέρηση και με επιμέλεια. Επανέλαβε ότι συστηματικά ο Εναγόμενος και οι υπεργολάβοι του καθυστερούσαν να δώσουν οδηγίες για διάφορα ζητήματα και ότι άλλαζαν προηγούμενες οδηγίες αυθαίρετα. Στη μαρτυρία του αναφέρθηκε σε σειρά αλληλογραφίας με την αρχιτέκτονα την περίοδο Ιουνίου-Ιουλίου 2011 που, υποστήριξε, επιβεβαιώνει τη θέση του. Στις 27.7.2011 ο ΜΕ1 απέστειλε στην αρχιτέκτονα επιστολή (Τεκμήριο 127) στην οποία επισύναψε κατάσταση με «ημερομηνίες των γεγονότων και τα γεγονότα τα οποία ήταν οι αιτίες των καθυστερήσεων». Με την εν λόγω επιστολή η Ενάγουσα διεκδικεί 202 εργάσιμες μέρες καθυστερήσεις για τις οποίες ισχυρίζεται ότι δεν ευθύνεται. Στην ίδια επιστολή ο ΜΕ1 αναφέρει ότι αναμένει πληροφορίες από τους υπεργολάβους για να ετοιμάσει αναθεωρημένο χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του Έργου. Τελικά, κατόπιν περαιτέρω συναντήσεων και αλληλογραφίας, ο ΜΕ1 απέστειλε στις 8.9.2011 αναθεωρημένο χρονοδιάγραμμα εργασιών (Τεκμήριο 135). Σύμφωνα όμως με τον ΜΕ1, πως «ούτε το χρονοδιάγραμμα αυτό έγινε κατορθωτό να εφαρμοστεί, λόγω καθυστερημένων οδηγιών και μη τήρησης των χρονοδιαγραμμάτων από τους υπεργολάβους του Εναγόμενου.» Σε σχέση με το αίτημα της Ενάγουσας για έγκριση 202 εργάσιμων ημερών καθυστέρησης, η αρχιτέκτονας απάντησε με επιστολή της ημερομηνίας 15.9.2011 προς τον Εναγόμενο. Στην επιστολή εκείνη η αρχιτέκτονας αναφέρει ότι «έχω μελετήσει /αξιολογήσει την επιστολή του εργολάβου όσον αφορά την αίτηση παράτασης χρόνου (καθυστερήσεις στο έργο) και σας ενημερώνω ότι από τις 202 εργάσιμες ημέρες που αιτείται του εγκρίθηκαν οι 104 ημερολογιακές ημέρες. Ως αναθεωρημένη ημερομηνία παραλαβής του έργου θεωρείται η 12η Ιουλίου 2011.» Ακολούθησε ανταλλαγή διαφόρων επιστολών μεταξύ του ΜΕ1, της αρχιτέκτονας, του επιμετρητή και του Εναγόμενου. Το αποτέλεσμα αυτής της αλληλογραφίας είναι ότι ο ΜΕ1 έμεινε δυσαρεστημένος από τις καθυστερήσεις όπως πιστοποιήθηκαν από την αρχιτέκτονα. Ο ΜΕ1 ακολούθως αναφέρθηκε σε επιστολή του προς την αρχιτέκτονα ημερομηνίας 31.1.2012 (Τεκμήριο 171) με την οποία διαμαρτυρόταν γιατί δεν είχα δοθεί οδηγίες στον Εναγόμενο για πληρωμή των ποσών που η Ενάγουσα διεκδικούσε. Ένεκα της μη πληρωμής, σημείωσε ότι η Ενάγουσα θα ήταν αναγκασμένη να διακόψει τις εργασίες με βάση το άρθρο 27 της Συμφωνίας. Για την απόφαση διακοπής των εργασιών ενημέρωσε και τον Εναγόμενο με εμαιλ ημερομηνίας 3.2.2012 (Τεκμήριο 172). Σύμφωνα με τον ΜΕ1, η επιστολή του Τεκμήριο 171 δεν απαντήθηκε από την αρχιτέκτονα με αποτέλεσμα να αποστείλει νέα επιστολή στις 6.2.2012 ενημερώνοντας ότι οι εργασίες στο εργοτάξιο διακόπηκαν στις 3.2.2012 λόγω μη πληρωμής δεδουλευμένων, κακής συνεννόησης μεταξύ αρχιτέκτονας και Εναγόμενου, ελλιπούς ενημέρωσης και οδηγιών προς την Ενάγουσα και αναμονή υλικών. Κατόπιν αυτού, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι ο Εναγόμενος πλήρωσε κάποια ποσά οπόταν οι εργασίες άρχισαν εκ νέου όμως και πάλιν, για λόγους που δεν αφορούσαν την Ενάγουσα, δεν ήταν εφικτό να καθοριστεί η ημερομηνία ολοκλήρωσης των εργασιών και παράδοσης του Έργου. Αυτό οφειλόταν, σύμφωνα με τον ΜΕ1 στην καθυστέρηση λήψης οδηγιών από την άλλη πλευρά. Παρουσιάστηκαν επίσης προβλήματα λόγω ακαταλληλότητας υλικών που οι υπεργολάβοι του Εναγόμενου προμήθευσαν το έργο, προβλήματα που με καλή θέληση προσπάθησε ο ΜΕ1 να επιλύσει διευθετώντας την προμήθεια των ορθών υλικών. Τελικά, στις 27.4.2012 ο ΜΕ1 απέστειλε προς τον επιμετρητή ποσοτήτων έγγραφο που ονόμασε «τελικό λογαριασμό». Παράλληλα, ενημέρωσε με επιστολή ημερομηνίας 27.4.2012 (Τεκμήριο 207) την αρχιτέκτονα όπως «διευθετηθεί συνάντηση για προσωρινή παραλαβή του έργου την Τετάρτη 02 Μαΐου 2012». Η αρχιτέκτονας απάντησε (Τεκμήριο 209) και καλούσε για συνάντηση σε σκοπό την προσωρινή παραλαβή στις 14.5.
11. Για λόγους που δεν εξηγεί ο ΜΕ1, η προσωρινή παραλαβή τελικά δεν συνέβη στις 14.5.
12. Στις 25.5.2012 ο ΜΕ1 ανέφερε ότι απέστειλε επιστολή (Τεκμήριο 214) προς τον επιμετρητή ποσοτήτων στην οποία αναφέρει ότι επισυνάπτει το διατακτικό
13. Σημειώνω ότι δεν επισυνάπτεται το εν λόγω διατακτικό στο Τεκμήριο
14. Ακολούθως, ο ΜΕ1 αναφέρεται σε επιστολή που έλαβε από την αρχιτέκτονα στις 12.6.2012 με την οποία ζητούσε όπως «εντός 10 εργάσιμων ημερών δηλαδή μέχρι την 26η Ιουνίου 2012 να έχουν ολοκληρωθεί/επιδιορθωθεί και να διευθετηθούν τα πιο πάνω». Η αρχιτέκτονας παραθέτει στην επιστολή της έξι παρατηρήσεις που αφορούν την ανάγκη να γίνει έλεγχος της ΑΗΚ στο κτίριο, να υποβληθούν κατασκευαστικά σχέδια ηλεκτρομηχανολογικών, να διορθωθούν δυο υδρορροές στο σημείο επαφής/εξαγωγής από την πλάκα οροφής, να καθαριστεί το κτίριο και να αποκατασταθούν γρατσουνιές στα μπάνια. Στην ίδια επιστολή η αρχιτέκτονας αναφέρει ότι «στον τελικό λογαριασμό θα ληφθούν υπόψη και οι καθυστερήσεις συμπλήρωσης του έργου που αυτό έπρεπε να γίνει την 31η Δεκεμβρίου 2011 σύμφωνα με την αναθεωρημένη ημερομηνία συμπλήρωσης του έργου που αυτό ορίστηκε στην παρουσία σας, τη δική μου, του ιδιοκτήτη και του επιμετρητή ποσοτήτων». Ο ΜΕ1 απάντησε με επιστολή ημερομηνίας 13.6.2012 (Τεκμήριο 217). Στην επιστολή εκείνη, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι «για την παράδοση των ηλεκτρομηχανολογικών σχεδίων δεν υπάρχει καμία αντίρρηση να παραδοθούν. Αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί στην συνάντηση που θα πραγματοποιήσουμε για την διευθέτηση και αποπληρωμή του τελικού λογαριασμού.» Για τις υδρορροές εισηγείται να επιδιορθωθούν από υπεργολάβο και να γίνει αποκοπή ποσού από τον λογαριασμό της Ενάγουσας. Για την καθαριότητα του χώρου αναφέρει ότι η Ενάγουσα έχει καθαρίσει το κτίριο «πάρα πολλές φορές», ότι ακαθαρσίες εσωτερικά οφείλονται σε υπεργολάβους του Εναγόμενου και ότι «μπορούμε να παρουσιάσουμε πλούσιο ιστορικό με φωτογραφίες. Κατά συνέπεια για τυχόν βρωμιές που υπάρχουν τώρα στο έργο να αναλάβουν τις ευθύνες τους οι υπεργολάβοι οι οποίοι εκτέλεσαν εργασίες μετά από εμάς. Για το θέμα των μπάνιων θα προβούμε σε ενέργειες εντός δύο ημερών.» Ακολούθησε νέα επιστολή από την αρχιτέκτονα προς τον ΜΕ1 (Τεκμήριο 220) στην οποία τον καλεί να προσέλθει στο έργο για προσωρινή παραλαβή στις 22.6.
15. Στην επιστολή αναγράφει, «παρακαλείστε όπως έχουν ολοκληρωθεί όλες οι εργασίες καθώς και η καθαριότητα του έργου. Στη συνέχεια θα γίνει συνάντηση στο γραφείο μου για να συζήτηση και να παρθούν αποφάσεις όσον αφορά τον προσωρινό λογαριασμό.» Ο ΜΕ1 απάντησε με δική του επιστολή ημερομηνίας 25.6.2012 (Τεκμήριο 222) στην οποία εκφράζει τη διαφωνία του με αποκοπές που έγιναν από τον επιμετρητή στον προκαταρτικό τελικό λογαριασμό που ο ΜΕ1 είχε υποβάλει τον Απρίλιο
16. Ανταλλάχθηκαν άλλες επιστολές επί του θέματος και έγιναν συναντήσεις που δεν ικανοποίησαν τον ΜΕ
17. Τελικά ο ΜΕ1 απευθύνθηκε στην αρχιτέκτονα με επιστολές στις 25.7.2012 και 27.7.2012 (Τεκμήρια 226 και 227) και της ζήτησε ξανά την έκδοση πιστοποιητικού πληρωμής. Ο επιμετρητής ποσοτήτων ολοκλήρωσε τον έλεγχο των «τελικών λογαριασμών» που είχε υποβάλει ο ΜΕ1 στις 2.8.2012 και κατέγραψε τις αποφάσεις του σε σχετική κατάσταση (Τεκμήριο 229). Κοινοποίησε την απόφαση του στον ΜΕ1 στις 3.8.2012 (Τεκμήριο 230). Σύμφωνα με την απόφαση του επιμετρητή, η Ενάγουσα όφειλε να πληρώσει στον Εναγόμενο ποσό €20.604,
18. Παρενθετικά σημειώνω ότι στη συνέχεια ο επιμετρητής αναθεώρησε το ποσό αυτό σε €11.688,
19. Η απόφαση αυτή του επιμετρητή δυσαρέστησε τον ΜΕ1, ο οποίος διαφώνησε. Στην γραπτή του δήλωση ο ΜΕ1 διαμαρτύρεται ότι «ο επιμετρητής του έργου αυθαίρετα συμπεριλαμβάνει αποζημιώσεις για καθυστερήσεις για περίοδο που δεν έχει εξετάσει ή διαχειριστεί η αρχιτέκτονας, μας αποκόπτει ποσά χωρίς καμία εξήγηση και που δεν μας αφορούν και δεν συμπεριλαμβάνει έξοδα που μας οφείλονται και τις αποζημιώσεις μας ούτε για την περίοδο που έστω είχε εγκρίνει η αρχιτέκτονας ως καθυστέρηση των 104 ημερών που εμείς δεν αποδεχτήκαμε. Πιστεύω ότι η ενέργεια του επιμετρητή ήταν καθαρά για να εξυπηρετήσει τον Εναγόμενο ή και μετά από παρέμβαση του Εναγόμενου κάτι που θα εξηγήσω και στην συνέχεια. Όλες τους οι ενέργειες ήταν πρόχειρες και κατά παράβαση των όρων του συμβολαίου.» Η αρχιτέκτονας ενημέρωσε τον ΜΕ1 με επιστολή της ημερομηνίας 3.8.2012 (Τεκμήριο 231) ότι δεν είναι εφικτή η έκδοση πιστοποιητικού πληρωμής γιατί σύμφωνα με τον επιμετρητή ποσοτήτων η Ενάγουσα οφείλει στον Εναγόμενο ποσό €20.604,81 πλέον ΦΠΑ. Στην ίδια επιστολή, η αρχιτέκτονας αναφέρεται και σε εργασίες για τις οποίες στην αλληλογραφία των προηγούμενων ημερών ο ΜΕ1 είχε ζητήσει οδηγίες και αναφέρει ότι τις «συγκεκριμένες εργασίες οφείλετε βάση συμβολαίου να ολοκληρώστε χωρίς αυτές να είναι αρχιτεκτονικές οδηγίες.» Η αρχιτέκτονας καταλήγει στην επιστολή της ότι «θα πρέπει επιτέλους να ολοκληρωθούν όλες οι εργασίες που αναφέρονται εις την παράγραφο 2 και 3 ανωτέρω αναφερόμενη επιστολή μου καθότι υπάρχει αρκετός χρόνος καθυστέρησης παράδοσης του έργου (16 μήνες). Η υπομονή του εργοδότη εξαντλήθηκε. Γι' αυτό σας καλώ όπως συμμορφωθείτε άμεσα με την εις την παράγραφο 2 και 3, σε αντίθετη περίπτωση επίκειται επιστολή τερματισμού. Υπό το φως των πιο πάνω γεγονότων, δια της παρούσας επιστολής σας παρακαλούμε για τελευταία φορά όπως εντός 27 ημερών από τη λήψεως της, συμμορφωθείτε πλήρως με τις συμβατικές σας υποχρεώσεις και ολοκληρώσετε αμέσως τις εργασίες του έργου. Τελευταία ημερομηνία προσωρινής παραλαβής ορίζεται η 30η Αυγούστου
20. Εύχομαι ότι θα ανταποκριθείτε θετικά, στην παρούσα τελευταία προειδοποίηση, καθότι σε αντίθετη περίπτωση ο εργοδότης κος Κώστας Γιάλλουρος θα προχωρήσει άμεσα στην λύση του μεταξύ σας συμβολαίου με όλες τις δυσάρεστες και δαπανηρές συνέπειες που ενδεχομένως μια τέτοια πράξη να έχει για την εταιρεία σας.» Ο ΜΕ1 χαρακτηρίζει τη θέση αυτή της αρχιτέκτονας ως άδικη και εκβιαστική. Εκφράζει τη διαφωνία του σε απαντητική επιστολή ημερομηνίας 13.8.2012 (Τεκμήριο 232) όπου αμφισβητεί την ορθότητα των υπολογισμών του επιμετρητή και διερωτάται γιατί αγνοήθηκαν οι απαιτήσεις της Ενάγουσας για καθυστερήσεις στο Έργο που δεν οφείλονται στην ίδια. Ειδικότερα, στην επιστολή Τεκμήριο 232, ο ΜΕ1 αναφέρει ότι «Αυτό το γεγονός δεν μας δίνει άλλη επιλογή από το να σας ειδοποιήσουμε ότι εάν δεν διορθώσετε τα πιο πάνω και εκδώσετε άμεσα το πιστοποιητικό ενδιάμεσης πληρωμής που δικαιούται ο εργολάβος, θα αναγκαστούμε δυστυχώς να προχωρήσουμε στη λύση του συμβολαίου βάση του άρθρου 27 του συμβολαίου του έργου.» Για την πρόθεση τερματισμού της Συμφωνίας σε περίπτωση που δεν αναθεωρηθεί η παρούσα στάση, ο ΜΕ1 ενημέρωσε και τον Εναγόμενο με επιστολή ίδιας ημερομηνίας (Τεκμήριο 234). Ακολούθως στη μαρτυρία του ο ΜΕ1 αναφέρθηκε σε μια επιστολή που στάλθηκε από τον Εναγόμενο προς την αρχιτέκτονα αναφέροντας ότι «περιγράφει ένα πολύ παράξενο σενάριο σχετικά με την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου, που δεν είμαι σε θέση να γνωρίζει αν είναι πραγματικότητα ή όχι. Στην επαγγελματική μου καριέρα σίγουρα όμως δεν μου έχει τύχει ξανά το ίδιο πράγμα που περιγράφεται. Αν έχω αντιληφθεί σωστά η επιστολή αυτή δημιουργήθηκε για να μπορεί να χρησιμοποιηθεί αργότερα για τη διακοπή του συμβολαίου.» Η επιστολή που προκάλεσε αυτή την εντύπωση στον ΜΕ1, είχε σταλεί στις 28.8.2012 από τον Εναγόμενο προς την αρχιτέκτονα (Τεκμήριο 235). Σε αυτήν ο Εναγόμενος αναγράφει τα εξής: «Στις 23 Αυγούστου 2012 μου τηλεφώνησε η κυρία Έλλη Ερωτοκρίτου υπάλληλος της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (αριθμός τηλεφώνου [-]), αναφορικά με προγραμματισμένο έλεγχο εγκατάστασης ηλεκτρικού ρεύματος στην ανεγειρόμενη πολυκατοικία μου στα Λατσιά και μου ανέφερε ότι δυστυχώς οι υπεύθυνοι εργολάβοι-ηλεκτρολόγοι δεν έχουν καταθέσει τα σχέδια ηλεκτρικών εγκαταστάσεων αλλά ούτε και ανταποκρίνονται στα τηλεφωνήματα τους με αποτέλεσμα ο προγραμματισμένος έλεγχος για τις 3 και 4 Σεπτεμβρίου 2012 να αναβληθεί χωρίς καθορισμό ημερομηνίας. Αξίζει να αναφέρω ότι οι εργολάβοι του έργου με ενημέρωσαν ότι ο καθορισμένος προγραμματισμός ήταν 6 και 7 Αυγούστου
21. Η κ. Έλλη Ερωτοκρίτου παρέδωσε την υπόθεση στον κ Στέλιο Αλεξάνδρου (αριθμό τηλεφώνου [-]) με τον οποίο έχω επικοινωνήσει σήμερα και μου ανέφερε ότι ο εργολάβος δεν ανταποκρίνεται και ούτε ενδιαφέρεται για τον έλεγχο εγκατάστασης ρεύματος στην πολυκατοικία μου. Αγαπητή κ. Κάττου, όπως αντιλαμβάνεστε έχομε μπροστά μας για ακόμη μια φορά την ασυνέπεια του εργολάβου της πολυκατοικίας [Ενάγουσα] και γι΄ αυτό ζητώ άμεσα τον τερματισμό της συμβάσης με την πιο πάνω εταιρεία σύμφωνα με τις πρόνοιες του συμβολαίου.» Μετά από την επιστολή αυτή, η αρχιτέκτονας απευθύνθηκε στον ΜΕ1 με δική της επιστολή ημερομηνίας 5.9.2012 (Τεκμήριο 236). Σε αυτή την επιστολή, η αρχιτέκτονας απαντά στα παράπονα που είχε εκφράσει ο ΜΕ1 για τον έλεγχο του «τελικού λογαριασμού» από τον επιμετρητή και αναφέρεται και στο θέμα που έχει προκύψει με την ΑΗΚ. Σύμφωνα με τον ΜΕ1 όσα η αρχιτέκτονας αναφέρει στην εν λόγω επιστολή αποδεικνύουν ότι καθ' όλη τη διάρκεια του Έργου δεν ενεργούσε δίκαια ούτε αμερόληπτα. Θεωρώ ότι είναι ορθό να παραθέσω απόσπασμα από την επιστολή αυτή της αρχιτέκτονας (Τεκμήριο 236). Η αρχιτέκτονας ξεκινά απορρίπτοντας το παράπονο του ΜΕ1 ότι οι εκτιμήσεις του επιμετρητή είναι σκανδαλώδεις. Απορρίπτει επίσης την κατηγορία που της είχε αποδώσει ο ΜΕ1 ότι ενέκρινε τις εκτιμήσεις του επιμετρητή χωρίς να τις μελετήσει. Σε σχέση με τον προσωρινό λογαριασμό αναφέρει ότι «οι 25.000 ευρώ που αποκόπτονται ως αποζημιώσεις του εργοδότη είναι η συμφωνία που έγινε στο γραφείο σας, πάλι στην παρουσία όλων μας και αφορούσε τις αποκοπές για τις καθυστερήσεις του έργου από τις 12/07/2011 μέχρι 30/12/2011 όπου και είχατε υποσχεθεί ότι θα γινόταν η προσωρινή παραλαβή του έργου, πράγμα που δεν έγινε. Όσον αφορά τις αποζημιώσεις του εργολάβου για τους 14 μήνες από τις 202 εργάσιμες ημέρες που αιτηθήκατε σας εγκρίθηκαν οι 104 ημερολογιακές ημέρες.
22. Επίσης εγκρίθηκε ποσό 14.330 ευρώ για αυξήσεις εργατικών μέχρι το Δεκέμβριο του 2011 πράγμα που έπρεπε να εγκριθεί μέχρι τις 12/07/2011 που ήταν και η αναθεωρημένη ημερομηνία παραλαβής του έργου μετά την έγκριση των καθυστερήσεων.
23. Η ανάλυση των επιπλέον εργασιών που εκτίμησε ο κος Κυριάκου είναι σύμφωνα με όσα είχατε αποστείλει/ενημερώσει εσείς στις συναντήσεις που είχατε καθώς και σύμφωνα με την αλληλογραφία που είχαμε και αυτά αφορούσε αρχιτεκτονικές οδηγίες.
24. Το ποσό των 43.425 ευρώ που αποκόπτονται ως τόκοι χρηματοδότησης του έργου είναι σύμφωνα με τα πραγματικά που του έχουν δοθεί από τον εργοδότη και αφορά τις ζημιές που έχει υποστεί ο εργοδότης από την καθυστέρηση παράδοσης του έργου από την εταιρεία σας. Στην επιστολή σας αναφέρεστε μόνο για το θέμα του τελικού λογαριασμού και για την πληρωμή του ενδιάμεσου πιστοποιητικού πληρωμής χωρίς να κάνετε οποιαδήποτε αναφορά για τις αρχιτεκτονικές μου οδηγίες που κατ' επανάληψη σας έχω ζητήσει όπως εκτελέσετε και όπως προχωρήσετε στον έλεγχο της ΑΗΚ. Έχετε προγραμματίσει με την ΑΗΚ για έλεγχο στις 6 και 7 Αυγούστου και δεν ανταποκριθήκατε. Ανανεώθηκε το ραντεβού σας στις 3 και 4 Σεπτεμβρίου και πάλιν δεν ανταποκριθήκατε και ο υπεργολάβος ηλεκτρολόγος διορισμένος από την εταιρεία σας δεν ανταποκρινόταν στα τηλεφωνήματα της κυρίας Έλλης Ερωτοκρίτου, υπάλληλος της ΑΗΚ για να καταθέσουν τα σχέδια των ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων. Στην επιστολή μου 3/8/2012 έχω κάνει αναφορά για όλα τα πιο πάνω, καθώς και για την 30η Αυγούστου 2012 την είχα ορίσει ως ημερομηνία προσωρινής παραλαβής που ακόμα μια φορά αρνείστε και αμελείτε κατ' επανάληψη να συμμορφωθείτε στα πιο πάνω θέματα να εκτελεστούν και να παραδώσετε το έργο. Επίσης σε χθεσινή μου επίσκεψη στον χώρο του έργου διαπίστωσα ότι έχουν διακοπεί όλες οι εργασίες και σε όλες τις εισόδους στην περιμετρική περίφραξη έχει τοποθετηθεί προστατευτικό κάγκελο με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εισέλθει στην ιδιοκτησία του ούτε και ο ιδιοκτήτης.» Ακολούθως ο ΜΕ1 ανέφερε ότι έλαβε επιστολή από το δικηγόρο του Εναγόμενου με την οποία τερμάτιζαν την Συμφωνία. Στην εν λόγω επιστολή ημερομηνίας 7.9.2012 (Τεκμήριο 238) αναφέρονται τα εξής: «Ο πελάτης μου έλαβε επιστολή ημερομηνίας 5/9/2012 (Τεκμήριο 237) από την αρχιτέκτονα του έργου Ρένα Κάττου με την οποία τον έχει πληροφορήσει ότι δεν έχετε ανταποκριθεί στις αρχιτεκτονικές οδηγίες που σας είχαν δοθεί κατ' επανάληψη με αποτέλεσμα να καταστεί αδύνατη η προσωρινή παραλαβή του έργου η οποία αναμένετο να γίνει στις 30/8/
25. Ήδη η καθυστέρηση στην παράδοση του έργου έχει ξεπεράσει τους δεκαοκτώ μήνες και οι ζημιές που έχει υποστεί ο πελάτης μου είναι τεράστιες. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με το άρθρο 26 του εν θέματι συμφωνητικού εγγράφου ο ιδιοκτήτης τερματίζει το αναφερόμενο συμβόλαιο υπαιτιότητα σας και παράλληλα επιφυλάσσει το δικαίωμα του για αποζημιώσεις για όλες τις ζημιές που έχει υποστεί ως επίσης και για τις ζημιές που αναμένεται να υποστεί. Περαιτέρω, έχει κοινοποιηθεί προς τον πελάτη μου επιστολή ημερομηνίας 5/9/2012 την οποία σας απέστειλε η αρχιτέκτονας του έργου Ρένα Κάττου με την οποία φαίνεται να έχετε τοποθετήσει παράνομα προστατευτικό κάγκελο με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η πρόσβαση του ιδιοκτήτη στην περιουσία του. Καλείστε όπως εντός πέντε ημερών από λήψεως της παρούσας μετακινήσετε το κάγκελο και οτιδήποτε άλλο έχετε τοποθετήσει ούτως ώστε να αποκατασταθεί η πρόσβαση στην οικοδομή. Παράλληλα καλείστε να παραλάβετε όταν τα αντικείμενα και/ή εργαλεία τα οποία ενδεχομένως διατηρείται στην οικοδομή εντός της πιο πάνω προθεσμίας.» Ο ΜΕ1 απάντησε με επιστολή των δικηγόρων της Ενάγουσας ημερομηνίας 19.9.2012 (Τεκμήριο 249). Με την επιστολή αυτή ουσιαστικά η Ενάγουσα διαφώνησε με τον τερματισμό και υποστήριξε ότι παραβιάζεται η διαδικασία που αναφέρει η Συμφωνία. Παράλληλα με άλλη επιστολή προς την αρχιτέκτονα (Τεκμήριο 239) εκφράζεται η θέση ότι δεν ενεργεί δίκαια. Ενημερώνεται επίσης ότι η περίφραξη έγινε για λόγους ασφαλείας και ότι θα παρέχουν διευκολύνσεις στην ίδια και τον ιδιοκτήτη εάν επιθυμούν να εισέλθουν καθώς και ότι ο ιδιοκτήτης διατηρεί κλειδί της κεντρική εισόδου. Ακολούθως ο ΜΕ1 αναφέρθηκε σε αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε μεταξύ των δικηγόρων της Ενάγουσας από τη μια και του Εναγόμενου από την άλλη (Τεκμήρια 241-250). Η αλληλογραφία αυτή είναι μεταγενέστερη των γεγονότων στα οποία εδράζεται η απαίτηση και ανταπαίτηση και δεν κρίνω σκόπιμο να επεκταθώ περαιτέρω. Η επικοινωνία μεταξύ του ΜΕ1 και του Εναγόμενου ολοκληρώθηκε με δύο επιστολές του ΜΕ1 προς τον Εναγόμενο που δεν απαντήθηκαν. Με την πρώτη επιστολή ημερομηνίας 3.12.2012 (Τεκμήριο 254) Ο ΜΕ1 απευθύνεται στον Εναγόμενο και του αναφέρει ότι «κατά την επίσκεψη μας στο έργο για έλεγχο αυτού και για την επίβλεψη της κατάστασης του εξοπλισμού μας που βρίσκεται εντός του έργου διαπιστώσαμε ότι έχετε προβεί σε παράνομη αλλαγή των κλειδαριών χωρίς να μας ενημερώσετε και δεν είναι δυνατή η πρόσβαση μας σε αυτό. Παρακαλούμε όπως μας προμηθεύσετε με κλειδιά των εισόδων του έργου όπως και των αποθηκών έτσι ώστε να μπορούμε να ελέγχουμε το έργο και τον εξοπλισμό μας. Επίσης σας ενημερώνουμε ότι πρέπει να επανατοποθετήσετε την πινακίδα μας στο σημείο που βρισκόταν.» Στη δεύτερη επιστολή ημερομηνίας 7.12.2012 (Τεκμήριο 256) ο ΜΕ1 αναφέρει στον Εναγόμενο και την αρχιτέκτονα ότι «κατά την επίσκεψη μας στο έργο διαπιστώθηκε ότι εκτελούνται παράνομα εργασίες οι οποίες είναι μέρος του συμβολαίου μας και για τις οποίες εκκρεμεί η έκδοση πιστοποιητικού πληρωμής. Σας αναφέρουμε ότι οι εργασίες αυτές πρέπει να σταματήσουν αμέσως καθώς είναι παράνομες και παραβιάζουν όρους του συμβολαίου.» Αυτά ήταν, συνοπτικά, τα γεγονότα στα οποία αναφέρθηκε ο ΜΕ1 σε σχέση με το θέμα της καθυστέρηση στο έργο. Για να δείξει ότι η καθυστέρηση που προκλήθηκε από τον κακό συντονισμό των υπεργολάβων που είχαν διοριστεί από τον Εναγόμενο και δεν βαραίνουν την Ενάγουσα, ανέφερε κατά τη μαρτυρία του ότι οι υπεργολάβοι που διορίστηκαν απευθείας από τον Εναγόμενο είχαν διοριστεί χωρίς συμβόλαιο διορισμένης υπεργολαβίας. Αυτό σημαίνει ότι η Ενάγουσα δεν είχε ευθύνη διαχείρισης της ποιότητας της εργασίας τους ή της χρονικής τους ανταπόκρισης. Πέραν του θέματος της καθυστέρησης, ο ΜΕ1 αναφέρθηκε και στις επιπλέον εργασίες για τις οποίες η Ενάγουσα εγείρει αξιώσεις. Σημείωσε ότι η αξία των επιπλέον εργασιών που δεν περιλαμβάνονταν στην Συμφωνία ανερχόταν €55.283,
26. Πρόσθεσε ότι οι εργασίες αυτές δεν είχαν περιληφθεί σε κάποιο από τα 22 πιστοποιητικά πληρωμής και η Ενάγουσα δεν έχει πληρωθεί. Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι σε σχέση με τις ισχυριζόμενες επιπλέον εργασίες, είχε ετοιμάσει και απέστειλε στις 25.5.2012 στον επιμετρητή ποσοτήτων διατακτικό με αριθμό 23 (Τεκμήριο 214). Παραπονέθηκε ότι το εν λόγω διατακτικό ουδέποτε πιστοποιήθηκε από την αρχιτέκτονα και τον επιμετρητή. Παρενθετικά σημειώνω, όπως έχω ήδη επισημάνει πιο πάνω, ότι η επιστολή Τεκμήριο 214 δεν συνοδεύεται από οποιοδήποτε διατακτικό. Σύμφωνα με τον ΜΕ1, ένεκα της πιο πάνω παράλειψης του επιμετρητή και της αρχιτέκτονας, στις 24.9.2012 η Ενάγουσα εξέδωσε νέο αναθεωρημένο διατακτικό με αριθμό 24 (που εκ παραδρομής αρίθμησε ως διατακτικό 21). Στο νέο αυτό διατακτικό η Ενάγουσα συμπεριέλαβε τις απαιτήσεις της μέχρι 24.9.2012 που ανέρχονταν σε συνολικό ποσό €247.785,
27. Αυτό κοινοποιήθηκε προς την αρχιτέκτονα, επιμετρητή και Εναγόμενο με τις επιστολές Τεκμήρια 244, 245 και
28. Τυπογραφικά λάθη στην περίληψη του διατακτικού 24 διορθώθηκαν με επιστολή της Ενάγουσας ημερομηνίας 27.9.2012 (Τεκμήριο 248). Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι ουδέποτε εκδόθηκε πιστοποιητικό πληρωμής σε σχέση με το διατακτικό
29. Ο ΜΕ1 εξήγησε πως όταν αντιλήφθηκε ότι η διαφορά των μερών δεν θα επιλυόταν με διαιτησία αλλά θα κατέληγε στο Δικαστήριο, στις 7.1.2013 ετοίμασε «αναθεωρημένο διατακτικό (Τεκμήριο 259) όπου συμπεριλάβαμε όλες τις απαιτήσεις μας μέχρι την καταχώρηση της αγωγής.» Σύμφωνα με αυτό το διατακτικό, η αξίωση της Ενάγουσας ήταν για ποσό €354.446,
30. Τέλος, ο ΜΕ1 κατέθεσε ότι από τις εργασίες που περιλαμβάνονταν αρχικά στη Συμφωνία, αφαιρέθηκαν από τον Εναγόμενο και δεν εκτελέστηκαν εργασίες αξίας €173.057,
31. Σε σχέση με αυτές τις αφαιρέσεις, ο ΜΕ1 εξήγησε ότι η Ενάγουσα διεκδικεί αποζημιώσεις για την απώλεια κέρδους που θα πραγματοποιούσε εάν τις είχε εκτελέσει η ίδια. Από εκεί προκύπτει η συγκεκριμένη αξίωση το ποσό της οποίας, σύμφωνα με τον ΜΕ1, υπολόγισε με τη μέθοδο Hudson. Ανέφερα προηγουμένως ότι ο ΜΕ1 ήταν ο μόνος μάρτυρας της Ενάγουσας και αυτή ήταν η σύνοψη της μαρτυρίας που παρουσίασε προς απόδειξη των αξιώσεων της αγωγής και προς υπεράσπιση στην ανταπαίτηση. 3.2 ΜΥ
32. Πρώτος μάρτυρας για την πλευρά του Εναγόμενου ήταν ο κ. Ηλίκκος Κυριάκου επιμετρητής ποσοτήτων του επίδικου Έργου. Κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του αναφέρθηκε στα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά του προσόντα και στην εμπειρία του. Εξηγώντας τα καθήκοντα του στο επίδικο Έργο ανέφερε ότι αφορούσαν την επίβλεψη της οικονομικής προόδου του Έργου, τη μέτρηση των εργασιών που εκτελέστηκαν, επιπλέον εργασιών καθώς και εργασιών που τελικά δεν εκτελέστηκαν. Ανέφερε ότι είχε ετοιμάσει το δελτίο ποσοτήτων και τα έγγραφα προσφοράς του Έργου (Τεκμήριο 9). Είπε ότι ο δικός του ρόλος ήταν συμβουλευτικός προς την αρχιτέκτονα στην έκδοση των πιστοποιητικών πληρωμής και ειδικότερα ότι απέστελλε τα διατακτικά του για έγκριση από την αρχιτέκτονα. Εξήγησε τη διαδικασία έκδοσης διατακτικών αναφέροντας ότι κατά την εξέλιξη των εργασιών ο εργολάβος του απέστελλε πλήρη και λεπτομερή κατάσταση της εκτελεσθείσας εργασίας, ο ίδιος την έλεγχε και αναλόγως ετοίμαζε διατακτικό στο οποίο καθόριζε το ποσό που θα έπρεπε να πληρωθεί ο εργολάβος. Ακολούθως, έστελνε το διατακτικό στην αρχιτέκτονα για έγκριση. Η αρχιτέκτονας εξέδιδε τότε πιστοποιητικό πληρωμής το οποίο προωθούσε στον ιδιοκτήτη για να προβεί σε πληρωμή προς τον εργολάβο. Πρόσθεσε πως, αν και ο ρόλος του επιμετρητή είναι συμβουλευτικός, όταν υπάρχει επιμετρητής σε ένα έργο η βαρύνουσα οικονομική απόφαση είναι του επιμετρητή και όχι του αρχιτέκτονα. Διευκρίνισε ότι καμία σχέση ή εμπλοκή είχε με τους υπεργολάβους του έργου. Το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του ΜΥ1 επικεντρώθηκε στο θέμα της καθυστέρησης που παρουσίαζε το Έργο. Παρατήρησε ότι κατά η διάρκεια των κατασκευαστικών εργασιών υπήρχε μεγάλη καθυστέρηση και ενώ η συμφωνημένη ημερομηνία παραλαβής του Έργου ήταν η 30.3.2011, οι εργασίες δεν ολοκληρώθηκαν από τον εργολάβο. Συνέχισε λέγοντας ότι κατόπιν αλληλογραφίας για το θέμα της καθυστέρησης μεταξύ αρχιτέκτονα και ΜΕ1 (Τεκμήριο 105), ο ΜΕ1 είχε αιτηθεί να εγκριθούν καθυστερήσεις υπέρ της Ενάγουσας (σχετικό το Τεκμήριο 127). Ο ΜΕ1 είχε ζητήσει να εγκριθούν 204 εργάσιμες μέρες καθυστέρησης υπέρ της Ενάγουσας και η αρχιτέκτονας ενέκρινε 104 ημερολογιακές ημέρες (σχετικό το Τεκμήριο 151). Ο ΜΥ1 αναφέρθηκε σε συνάντηση που έγινε στα γραφεία της Ενάγουσας στις 28.11.2011 για να συζητηθεί το θέμα. Είπε ότι παρόντες στη συνάντηση εκείνη ήταν ο ίδιος, η αρχιτέκτονας, ο ΜΕ1 και ο Εναγόμενος. Κατά τη συνάντηση συμφωνήθηκε όπως, με βάση τις καθυστερήσεις που είχαν πιστωθεί υπέρ της Ενάγουσας, θεωρηθεί ως αναθεωρημένη ημερομηνία προσωρινής παραλαβής του Έργου η 12.7.
33. Συμφωνήθηκε περαιτέρω ότι οι εργασίες στο έργο θα ολοκληρωθούν μέχρι 30.12.2011 και ότι ο ΜΕ1 θα απέστελλε αναθεωρημένο χρονοδιάγραμμα εργασιών. Σύμφωνα με τον ΜΥ1 για την περίοδο από 12.7.2011 μέχρι την προσωρινή παραλαβή τις 30.12.2011 ο ΜΕ1 αποδέχτηκε την αποκοπή ποσού €25.000 ως αποζημίωση προς τον Εναγόμενο για τις καθυστερήσεις για τις οποίες ευθύνεται η Ενάγουσα. Τέλος, στη συνάντηση εκείνη εγκρίθηκε ποσό €14.330 υπέρ της Ενάγουσας για τις αυξήσεις υλικών και εργατικών μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου 2011 που θα ολοκλήρωνε τις εργασίες στο Έργο. Σύμφωνα με τον ΜΥ1, παρά τα όσα συμφωνήθηκαν ο ΜΕ1 δεν τήρησε τη δέσμευση του ολοκλήρωση των εργασιών μέχρι τις 30.12.2011 ώστε να γίνει προσωρινή παραλαβή του Έργου. Ενόψει αυτού, η αρχιτέκτονας καθόρισε νέα ημερομηνία προσωρινής παραλαβής του έργου την 9.3.2012 (επιστολή Τεκμήριο 174) που επίσης δεν τηρήθηκε γιατί ακολούθησαν άλλες καθυστερήσεις από την Ενάγουσα. Στις 27.4.2012 ο ΜΥ1 παρέλαβε από τον ΜΕ1 τον τελικό λογαριασμό (Τεκμήριο 206) του Έργου. Ο ΜΥ1 ανέφερε ότι μελέτησε τον τελικό λογαριασμό και έγιναν δύο συναντήσεις με τον ΜΕ1 με σκοπό να ληφθούν διευκρινίσεις ενώ ο ΜΥ1 επισκέφθηκε και επί τόπου το εργοτάξιο για να προβεί σε μετρήσεις. Ακολούθως ο ΜΥ1 προέβη σε διορθώσεις επί του τελικού λογαριασμού και τον απέστειλε στον ΜΕ1 προς ενημέρωση. Σύμφωνα με τον ΜΥ1, στον τελικό λογαριασμό όπως είχε σταλθεί από τον ΜΕ1, η Ενάγουσα διεκδικούσε ποσό €62.223,
34. Μετά τον έλεγχο του και δικούς του υπολογισμούς, καθόρισε το ποσό που είχε να λαμβάνει η Ενάγουσα για τις εργασίες που εκτέλεσε σε €30.142,
35. Πρόσθεσε όμως ότι «στη μελέτη του τελικού λογαριασμού που μου είχε αποστείλει ο εργολάβος και στα ευρήματα που είχα καταλήξει δεν είχαν συμπεριληφθεί οι απαιτήσεις και/ή ζημιές του ιδιοκτήτη, ένεκεν της αδυναμίας του εργολάβου να παραδώσει το έργο και της περαιτέρω καθυστέρησης που υπήρχε. Για το θέμα αυτό ήταν πλήρως ενημερωμένος ο εργολάβος.» Μετά που απέστειλε στον ΜΕ1 τους υπολογισμούς του, ο ΜΕ1 στις 25.6.2012 του έστειλε νέα επιστολή (Τεκμήριο 222) στην οποία του επισύναψε αναθεωρημένο κείμενο του τελικού λογαριασμού καθορίζοντας το ποσό που διεκδικούσε η Ενάγουσα σε €63.871,
36. Σύμφωνα με τον ΜΥ1, στις 23.7.2012 έγινε συνάντηση στο εργοτάξιο στην παρουσία του ΜΕ1 με σκοπό να διευκρινιστούν όλες οι τυχόν εκκρεμότητες στο Έργο και να καταστεί δυνατή η έκδοση της κατάστασης του τελικού λογαριασμού. Στις 2.8.2012 ο ΜΥ1 ετοίμασε τελικό λογαριασμό (Τεκμήριο 229) και τον παρέδωσε στα μέρη. Η κατάληξη του ΜΥ1 στον τελικό λογαριασμό (Τεκμήριο 229) ήταν ότι ποσό €14.617,77 ήταν επιστρεπτέο προς τον Εναγόμενο. Από μεταγενέστερο έλεγχο που διενήργησε το ποσό αυτό διορθώθηκε και διαμορφώθηκε σε €11.688,31 (Τεκμήριο 277) που έπρεπε να επιστραφεί στον Εναγόμενο. Ειδικότερα, ο ΜΥ1 αναφέρθηκε σε επιστολή του ημερομηνίας 2.8.2012 (Τεκμήριο 277) προς τον ΜΕ1 τον οποίο ενημερώνει ότι «κατόπιν της συνάντηση μας στο εργοτάξιο στις 23/7/2012 και επιστολής σας ημερομηνίας 27/7/2012 για έκδοση πιστοποιητικού πληρωμής σας επισυνάπτουμε κατάσταση τελικού λογαριασμού που φαίνεται ότι οφείλετε στον ιδιοκτήτη το ποσό €11.688,31 πλέον ΦΠΑ. Ο ιδιοκτήτης επιφυλάσσεται των δικαιωμάτων του.» Εξηγώντας πως κατέληξε στο ποσό αυτό, ανέφερε ότι ξεκίνησε από το ποσό των €30.142,04 που είχε καταλήξει αφού εξέτασε τον τελικό λογαριασμό που του είχε αποστείλει στις 27.4.2012 ο ΜΕ1 σε σχέση με τις κατασκευαστικές εργασίες που είχαν εκτελεστεί από την Ενάγουσα. Από το ποσό αυτό αφαίρεσε ποσό €25.000 για καθυστερήσεις που οφείλονταν στην Ενάγουσα και πρόσθεσε τα χρηματοδοτικά έξοδα που είχε υποστεί ο Εναγόμενος ένεκα των καθυστερήσεων. Για τον υπολογισμό των χρηματοδοτικών εξόδων βασίστηκε σε καταστάσεις που του παρουσίασε ο Εναγόμενος. Τα χρηματοδοτικά έξοδα αφορούσαν τόκους που ο Εναγόμενος πλήρωνε για τρία δάνεια συνολικού ποσού €1.200.000 για χρηματοδότηση του Έργου. Παρότι το ποσό της Συμφωνίας ήταν €683.000, ο ΜΥ1 εξήγησε ότι τα έξοδα αυτά αφορούν το συνολικό ύψος της επιβάρυνσης προς τον ιδιοκτήτη ένεκα της καθυστέρησης και όχι μόνο το ποσό της Συμφωνίας. Σε σχέση με τις €25.000 που χρέωσε την Ενάγουσα για τις καθυστερήσεις ανέφερε ότι το ποσό αυτό είχε συμφωνηθεί με τον ΜΕ1 στη συνάντηση 28.11.
37. Σημείωσε ότι η Συμφωνία προνοούσε για ποσό €500 ημερησίως, ο Εναγόμενος περιόρισε την απαίτηση του σε €25.000 τις οποίες ο ΜΕ1 αποδέχτηκε. Επισήμανε ότι και στον τελικό λογαριασμό που ετοιμάστηκε από τον ΜΕ1 (Τεκμήριο 225), ο ίδιος ο ΜΕ1 αναγράφει αφαιρέσεις ύψους €25.000 για καθυστερήσεις, αφού αυτό είχε συμφωνήσει. Ανέφερε επίσης ότι στο ποσό του τελικού λογαριασμού στο οποίο κατέληξε έλαβε υπόψη εργασίες που περιλαμβάνονταν στην Συμφωνία αλλά στην πορεία αφαιρέθηκαν από τον Εναγόμενο και ανατέθηκαν σε τρίτους. Οι αφαιρεθείσες εργασίες ήταν αξίας €177.097,
38. Επίσης αφαιρέθηκε ποσό €6.160,84 που ο ίδιος ο ΜΕ1 ενημέρωσε ότι αφορούσε εργασίες που δεν είχαν εκτελεστεί από την Ενάγουσα. Στο ποσό που δικαιούτο ο εργολάβος συμπεριέλαβε €14.330 που αντιστοιχούσε σε αύξηση εργατικού κόστους μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου 2012 που ο ΜΕ1 είχε συμφωνήσει να παραδώσει το Έργο στη συνάντηση 28.11.2012 καθώς και ποσό €47.505,61 που αφορούσε επιπλέον εργασίες που εκτέλεσε η Ενάγουσα. Για όσα ακολούθησαν τον τελικό λογαριασμό που ετοίμασε στις 2.8.2012, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι περί τον Σεπτέμβριο 2012 ενημερώθηκε ότι το Έργο δεν είχε ακόμα παραδοθεί και ότι ο Εναγόμενος τερμάτισε τη Συμφωνία στις 7.9.
39. Ενόψει αυτού, παραξενεύτηκε όταν στις 24.9.2012 έλαβε επιστολή από τον ΜΕ1 (Τεκμήριο 244) με την οποία του ζητούσε την έκδοση ενδιάμεσου διατακτικού πληρωμής. Είπε ότι την ίδια μέρα ο ΜΕ1 του απέστειλε επιστολή με την οποία του κοινοποιούσε νέο διατακτικό το οποίο είχε αριθμήσει ως «διατακτικό 21» με το οποίο η Ενάγουσα για πρώτη φορά διεκδικούσε ποσό €247.785,03 (Τεκμήριο 248). Σύμφωνα με τον ΜΥ1 αυτό το ποσό δεν είχε αναφερθεί σε καμία από τις συναντήσεις που προηγήθηκαν και το χαρακτήρισε «κατασκεύασμα δικό του [του ΜΕ1] όταν είχε αντιληφθεί ότι δεν είχε να λαμβάνει οποιαδήποτε χρήματα σε σχέση με το συγκεκριμένο έργο». Τρεις μέρες αργότερα ο ΜΕ1 του έστειλε επιστολή με την οποία του ζητούσε να αντικαταστήσει την τελευταία σελίδα του ισχυριζόμενου διατακτικού 21 λόγω τυπογραφικού λάθους (Τεκμήριο 248). Σε μεταγενέστερο στάδιο, ενημερώθηκε από τον Εναγόμενο ότι ο ΜΕ1 στις 7.1.2013 παρουσίασε νέο διατακτικό με αριθμό 23 με το οποίο διεκδικούσε ποσό €354.446,07 (Τεκμήριο 259). Πέραν των πιο πάνω, θα αναφερθώ σε τρία σημεία που εγέρθηκαν κατά την αντεξέταση του ΜΥ1 από το συνήγορο της Ενάγουσα. Κατά πρώτον, αμφισβητήθηκε η αμεροληψία του και τέθηκε στον ΜΥ1 ότι επιδίωκε και επιδιώκει να βοηθήσει τον Εναγόμενο για οικονομικό όφελος και επειδή συνδέονται φιλικά. Ο ΜΥ1 αρνήθηκε ότι συνέβαινε αυτό. Ανέφερε ότι για ένα χρόνο διέμενε δίπλα από την οικία του Εναγόμενου όμως μετά μετακόμισε. Γνωρίζει τον Εναγόμενο ως πελάτη και δεν διατηρούσαν φιλικές σχέσεις. Ανέφερε ότι γνωρίζονταν φυσιογνωμικά. Σημείωσε ότι δεν είχαν επαγγελματική σχέση άλλη από το επίδικο Έργο. Πρόσθεσε ότι έχει πληρωθεί από τον Εναγόμενο την αμοιβή του για το Έργο και πως αν και δεν έλαβε χρήματα για τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο, αναμένει ότι θα πληρωθεί. Πρόσθεσε ότι «εγώ ένας τίμιος επιμετρητής 44 χρόνια στην αγορά είμαι πολύ περήφανος για τη δουλειά που έχω προσφέρει και τις υπηρεσίες και δεν θα μου επιβάλει κανένας για ποιόν θα δουλέψω. Αν έχει λάθος ο ιδιοκτήτης θα του το έλεγα ότι είχε λάθος.» Κατά δεύτερον, ερωτήθηκε σε σχέση με την επιστολή ημερομηνίας 25.5.2012 που ο ΜΕ1 είχε αναφέρει στη δική του μαρτυρία ότι του απέστειλε (Τεκμήριο 214) και για την οποία ο ΜΕ1 ανέφερε ότι συνοδευόταν από το διατακτικό
40. Ο ΜΥ1 ανέφερε ότι δεν έλαβε τέτοια επιστολή ούτε το διατακτικό στο οποίο η επιστολή αναφέρεται. Σημείωσε ότι ο εργολάβος είχε ήδη υποβάλει τελικό λογαριασμό στις 27.4.2012 (Τεκμήριο 206) και ότι ο ίδιος ήταν τότε σε διαδικασία ελέγχου εκείνου του τελικού λογαριασμού. Διερωτήθηκε γιατί ότι εφόσον ο ΜΕ1 είχε υποβάλει τελικό λογαριασμό, μετά να ζητά την έκδοση ενδιάμεσου διατακτικού πληρωμής. Το τρίτο σημείο αφορά σειρά ερωτήσεων που τέθηκαν σε σχέση με το γεγονός πως το τελευταίο ενδιάμεσο πιστοποιητικό πληρωμής αρ. 22 του Έργου είχε εκδοθεί στις 21.12.2011 και έκτοτε δεν εκδόθηκε άλλο μέχρι του τελικούς λογαριασμούς. Ο ΜΥ1 εξήγησε ότι δεν εξέδωσε ο ίδιος άλλο ενδιάμεσο διατακτικό γιατί από το διατακτικό 22 και μετά εκτελέστηκε «πολύ λίγη [εργασία από τον εργολάβο]. Το έργο ήταν σχεδόν 95% τελειωμένο.» Πρόσθεσε ότι στο ενδιάμεσο μέχρι 2.8.2012 «κάναμε τον νενομισμένο έλεγχο και από τον τελικό λογαριασμό τον δικό μας μετά την εξέταση αυτού που υπέβαλε ο [ΜΕ1] σαν εργολάβος ξέραμε ότι το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό. Πώς θα εκδίδαμε πιστοποιητικό;» 3.3 ΜΥ
41. Δεύτερος μάρτυρας για σκοπούς υπεράσπισης και για προώθηση της ανταπαίτησης ήταν ο ίδιος ο Εναγόμενος. Στη μαρτυρία του αναφέρθηκε στη υπογραφή της Συμφωνίας (Τεκμήριο 9) και ότι με βάση τη Συμφωνία το Έργο έπρεπε να παραδοθεί στις 30.3.
42. Εξήγησε ότι επέλεξε να συνεργαστεί με την Ενάγουσα λόγω συγγένειας του με τον ΜΕ
43. Ανέφερε ότι στην πορεία του Έργου πλήρωσε στην Ενάγουσα ολόκληρο το ποσό των 22 ενδιάμεσων πιστοποιητικών πληρωμής που εκδόθηκαν από την αρχιτέκτονα. Ανέφερε ότι μετά τα αρχικά στάδια των εργασιών η Ενάγουσα «συστηματικά καθυστερούσε στην εκτέλεση των οικοδομικών εργασιών». Αυτό οφειλόταν, σύμφωνα με τον Εναγόμενο σε οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η Ενάγουσα εταιρεία. Αυτά δημιουργούσαν περαιτέρω προβλήματα με τους συνεργάτες της Ενάγουσας οι οποίοι δεν ανταποκρίνονταν στις εργασίες που τους ανέθετε. Πρόσθεσε ότι η εταιρεία είχε μεγάλες οφειλές στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων και άλλα χρέη σε τράπεζες. Αυτά του τα είχε αναφέρει ο ΜΕ1 τον οποίο, περί τον Μάιο 2011, δάνεισε ποσό €15.000 για να ανταποκριθεί σε οικονομικές του υποχρεώσεις. Το ποσό αυτό μετέπειτα αφαιρέθηκε από το διατακτικό Τεκμήριο
44. Σύμφωνα με τον Εναγόμενο η καθυστέρηση στο Έργο του προκάλεσε τεράστια προβλήματα γιατί δεν μπορούσε να εκμεταλλευτεί τα διαμερίσματα σύμφωνα με τον σχεδιασμό που είχε κάνει. Αυτό επηρέασε τη δυνατότητα του να αποπληρώσει τα δάνεια που είχε συνάψει για την αποπεράτωση του έργου. Ανέφερε ότι έγιναν τρία δάνεια για τη χρηματοδότηση του Έργου. Το πρώτο δάνειο έγινε στις 16.12.2011, για ποσό €600.000 και μηνιαία δόση €4.680,82 από 30.6.
45. Το δεύτερο δάνειο έγινε στις 4.3.2011, για €400.000 και μηνιαία δόση €2.977,19 από 30.9.
46. Το τρίτο δάνειο έγινε στις 31.10.2011, για ποσό €200.000 και μηνιαία δόση €1.477,80 από 30.12.2011 (Τεκμήρια 278, 279 και 280). Εξήγησε ότι ο σχεδιασμός του για την αποπληρωμή των δανείων ήταν ότι με την αποπεράτωση του Έργου τον Μάρτιο 2011 ή έστω από το Καλοκαίρι 2011, θα ενοικίαζε τα δέκα διαμερίσματα για να πληρώνονται οι δόσεις από τα ενοίκια. Εναλλακτική λύση ήταν η πώληση δύο εκ των διαμερισμάτων για μείωση του χρέους και αποπληρωμή του υπόλοιπου από τα ενοίκια των εναπομείναντων οκτώ διαμερισμάτων. Ανέφερε ότι ένεκα της καθυστέρησης στην ολοκλήρωση των εργασιών είχε ήδη ξεκινήσει να λαμβάνει προειδοποιητικές επιστολές από την ΣΠΕ Λατσιών που χορήγησε τα τρία δάνεια. Για το συνολικό ύψος των δανείων, που υπερβαίνει το ποσό της Συμφωνίας, ο Εναγόμενος ανέφερε ότι πέραν του ποσού που έλαβε η Ενάγουσα, με τα δάνεια αυτά πληρώθηκαν όλοι οι υπεργολάβοι, και ολοκληρώθηκε η οικοδομή. Ο Εναγόμενος αρνήθηκε ότι εκείνος ευθύνεται για την καθυστέρηση στην εκτέλεση των εργασιών. Αναφορικά με την απόφαση για θερμοπρόσοψη αντί σοβά εξωτερικά του κτιρίου, σύμφωνα με τον Εναγόμενο ήταν σε γνώση του εργολάβου όλη η διαδικασία και η ανάγκη για θερμοπρόσοψη προέκυψε μετά από μελέτη ενεργειακής απόδοσης. Πρόσθεσε ότι η εταιρεία στην οποία ανατέθηκε το έργο ήταν κοινής αποδοχής της αρχιτέκτονας και του εργολάβου. Παρότι η εταιρεία που ανέλαβε την εργασία αυτή είχε διοριστεί και πληρώθηκε απευθείας από τον ίδιο, ο Εναγόμενος υποστήριξε ότι με βάση τη Συμφωνία ο συντονισμός των υπεργολάβων ήταν ευθύνη της Ενάγουσας και ότι για την εργασία αυτή η Ενάγουσα έχει πληρωθεί. Αναφορικά με τον ανελκυστήρα στο κτίριο, ο Εναγόμενος διαφώνησε ότι προκάλεσε καθυστέρηση. Η απόφαση του να ανεβαίνει ο ανελκυστήρας στην ταράτσα του κτιρίου αντί στον δεύτερο όροφο, δεν προκάλεσε προβλήματα. Διαφώνησε επίσης ότι η απόφαση του να τοποθετήσει σύστημα συναγερμού στο κτίριο κατά την εξέλιξη των εργασιών είχε προκαλέσει καθυστέρηση και αρνήθηκε ότι επενέβαινε στην εκτέλεση των εργασιών προκαλώντας σύγχυση και προβλήματα. Ανέφερε ότι επισκεπτόταν την οικοδομή περίπου μια φορά τη βδομάδα γιατί διέμενε στη Λεμεσό. Είπε ότι οι συνεχείς καθυστερήσεις που παρατηρούνταν οδήγησαν σε συνάντηση τις 28.11.2011 που έγινε στα γραφεία της Ενάγουσας εταιρείας, στην παρουσία του ΜΕ1, της αρχιτέκτονας, του επιμετρητή και του ιδίου. Στη συνάντηση εκείνη, κατόπιν διαβουλεύσεων και μετά από πολλές διαβεβαιώσεις που έδωσε ο ΜΕ1, συμφωνήθηκε ο τρόπος και η διαδικασία αποπεράτωσης του Έργου. Ειδικότερα, συμφωνήθηκε ότι η προσωρινή παραλαβή του Έργου θα γινόταν στις 30.12.2011, ότι θα αποκοπεί ποσό €25.000 ως αποζημίωση του ιδίου για τις καθυστερήσεις του εργολάβου και ότι θα προστεθεί ποσό €14.330 για αυξήσεις εργατικών κα υλικών μέχρι Δεκέμβριο
47. Σε συνέχεια όσων συμφωνήθηκαν στη συνάντηση εκείνη, ο Εναγόμενος ανέφερε ότι πλήρωσε το Διατακτικό 22 με την προσδοκία ότι η παραλαβή του έργου ήταν θέμα ημερών. Δυστυχώς όμως, ανέφερε ο Εναγόμενος, παράδοση ουδέποτε έγινε αν και δόθηκαν περαιτέρω παρατάσεις. Ανέφερε ότι τον Απρίλιο 2012 ο ΜΕ1 ετοίμασε τελικό λογαριασμό και τον έστειλε στον επιμετρητή για σκοπούς ελέγχου. Ο επιμετρητής τότε ζήτησε από τον ίδιο στοιχεία σε σχέση με τα δάνεια που είχε συνάψει τα οποία ο Εναγόμενος του έδωσε. Στη βάση των στοιχείων και ελέγχων που διενήργησε, τελικά ο επιμετρητής κατέληξε στον τελικό λογαριασμό Τεκμήριο 277 ότι ο Εναγόμενος είχε να λαμβάνει από την Ενάγουσα ποσό €11.688 πλέον ΦΠΑ ποσό που αξιώνει με την ανταπαίτηση του. Στις 5.9.2012 η αρχιτέκτονας με επιστολή (Τεκμήριο 237) ενημέρωσε τον Εναγόμενο ότι η Ενάγουσα δεν μπορούσε να ανταποκριθεί με τις αρχιτεκτονικές της οδηγίες αφού δεν καθόριζε ημερομηνία προσωρινής παραλαβής του Έργου και ότι αυτό του έδινε το δικαίωμα να τερματίσει τη Συμφωνία. Ο Εναγόμενος τότε έδωσε οδηγίες στον δικηγόρο του και η Συμφωνία τερματίστηκε με επιστολή ημερομηνίας 7.9.2012 (Τεκμήριο 238). Αμέσως σε μια προσπάθεια να ολοκληρωθεί το έργο ήρθε σε επαφή με τον υπεργολάβο ηλεκτρολόγο του Έργου και συμφώνησε να του πληρώσει όσα είχε να λαμβάνει από την Ενάγουσα για να υποβάλει τα σχέδια για τον έλεγχο της ΑΗΚ (Τεκμήριο 254). 3.4 ΜΥ
48. Τελευταία μάρτυρας ήταν η αρχιτέκτονας του έργου κα Ρένα Κάττου. Κατά την κυρίως εξέταση της αναφέρθηκε στα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά της προσόντα. Σε σχέση με την παρούσα υπόθεση εξήγησε ότι ο Εναγόμενος της ανέθεσε την εκπόνηση αρχιτεκτονικών σχεδίων για την ανέγερση της επίδικης πολυκατοικίας και τα καθήκοντα της περιλάμβαναν επίβλεψη εργασιών, έλεγχο της ποιότητας των εργασιών και έγκριση των διατακτικών πληρωμής για την εκτελεσθείσα εργασία. Είχε επίσης την ευθύνη αξιολόγησης προσφορών από υπεργολάβους. Πρόσθεσε ότι από τα πρώτα στάδια της έναρξης των εργασιών δημιουργήθηκαν προβλήματα με καθυστερήσεις που προκλήθηκαν από την Ενάγουσα. Σύμφωνα με την ΜΥ3, οι εργασίες στο Έργο ξεκίνησαν στις 2.11.2009 όμως στις 10.12.2009 ενημέρωσε με δελτίο επίβλεψης ότι τα υψόμετρα ήταν διαφορετικά με αυτά των σχεδίων. Για το ίδιο θέμα ακολούθησαν άλλες επιστολές της ημερομηνίας 20.1.2010 (Τεκμήριο 39) και ημερομηνίας 13.2.2010 (Τεκμήριο 63) όπου γίνεται αναφορά στη λανθασμένη τοποθέτηση του κτιρίου και ζητούνται διορθωτικά μέτρα. Παράλληλα προέκυψαν διάφορες ελαττωματικές εργασίες που έπρεπε να διορθωθούν. Ενδεικτικά αναφέρθηκε σε επιστολή του ημερομηνίας 5.4.2011 (Τεκμήριο 73) προς την Ενάγουσα. Σε σχέση με το θέμα της καθυστέρησης, υποστήριξε ότι δεν υπήρξαν σημαντικές αλλαγές ή αποκλίσεις στα αρχιτεκτονικά σχέδια ώστε να προκάλεσαν καθυστέρηση στο Έργο από πλευράς του Εναγόμενου. Προς επιβεβαίωση, ανέφερε ότι εκδόθηκε τελική έγκριση για το κτίριο χωρίς να χρειαστεί καλυπτική άδεια. Αναφορικά με την αλλαγή που έγινε σε σχέση με τον ανελκυστήρα, τη χαρακτήρισε «τυπική λεπτομέρεια» που δεν επηρέαζε την λήψη αδειών του κτιρίου. Διαφώνησε ότι αυτή η αλλαγή είχε επίπτωση στο ποσό προσφοράς που είχε υποβάλει η Ενάγουσα κατά την ανάληψη του Έργου. Τέθηκε στην ΜΥ3 ότι η τοποθέτηση του ανελκυστήρα έγινε τον Ιούνιο 2011 και αυτό σήμαινε ότι δεν μπορούσαν να κλείσουν οι πόρτες περιμετρικά της εξόδου κάθε ανελκυστήρα πριν την τοποθέτηση του. Η ΜΥ3 απάντησε ότι επειδή ο ανελκυστήρας είναι είδος πολυτελείας συνηθίζεται να τοποθετείται προς το τέλος σε οικοδομές για να μην γίνεται χρήση του. Αφού τοποθετηθεί κλείνουν οι θύρες του ανελκυστήρα όμως «μιλούμε για ένα σημείο ελάχιστου χρόνου». Όταν ο συνήγορος της Ενάγουσας σημείωσε ότι τον Οκτώβριο 2011 ακόμα δεν είχαν δοθεί τελικές οδηγίες σε σχέση με το σκέπαστρο του ανελκυστήρα, η ΜΥ3 απάντησε ότι «το εν λόγω σκέπαστρο δεν προκαλούσε καμία καθυστέρηση προς την ολοκλήρωση του έργου.» Τέθηκε τότε στην ΜΥ3 ότι το ζήτημα προκαλούσε καθυστερήσεις γιατί «όπως εμπαίναν νερά στο έργο δημιουργούσαν ζημιές πάνω στους τοίχους και αναγκάζετουν ο εργολάβος να μπογιατίζει και να σάζει και να ξαναμπογιατίζει διότι δεν του δίδετε επιτέλους οδηγίες πως να κλείσει εκείνη η τρύπα». Η ΜΥ3 διαφώνησε και απάντησε «όταν ένας εργολάβος ήταν σε αναμονή το οποίο θα δω και εγώ τον λόγο γιατί υπήρξε η καθυστέρηση ενός πολύ μικρού σκεπάστρου οφείλει με την τεχνογνωσία του να προστατεύσει την εισροή των υδάτινων νερών. Να βάλει ένα OSB να το κλείσει μπορούσε να κάνει προσωρινή προστασία του έργου.» Επισήμανε ότι η Ενάγουσα, στο αναθεωρημένο χρονοδιάγραμμα του Έργου που υπέβαλε ο ΜΕ1, εκείνος είχε σημειώσει δυο μέρες καθυστέρηση για τον ανελκυστήρα. Σε σχέση με την απόφαση για θερμοπρόσοψη στο κτίριο, συμφώνησε ότι υπήρχαν κάποιες «αστοχίες» όπως ανέφερε και ότι η απόφαση λήφθηκε από τον ιδιοκτήτη τον Δεκέμβρη 2010, περί τους 3,5 μήνες πριν την παράδοση. Όταν ο συνήγορος της Ενάγουσας της έθεσε ότι τον Ιούλιο 2011 ακόμα εκτελούνταν εργασίες θερμοπρόσοψης και αρά οι εργασίες αυτές ευθύνονταν για την αντίστοιχη καθυστέρηση στο έργο, η ΜΥ3 διαφώνησε. Επισήμανε ότι την ίδια περίοδο εκτελούνταν ακόμα επιχρίσματα εσωτερικά ενώ με βάση το αναθεωρημένο χρονοδιάγραμμα που είχε υποβληθεί από τον ΜΕ1, Τεκμήριο 134, εκείνες οι εργασίες έπρεπε να είχαν ήδη ολοκληρωθεί. Συμφώνησε ότι αν δεν ολοκληρωθούν οι εργασίες θερμοπρόσοψης δεν μπορούν να τοποθετηθούν αλουμίνια, ούτε ξυλουργικά όμως πρόσθεσε ότι «αν δεν υπήρχαν προηγούμενες καθυστερήσεις αν δεν υπήρχε γενική καθυστέρηση του έργου σίγουρα δεν θα φτάναμε σε εκείνη την ημερομηνία.» Ανέφερε επίσης ότι «υπήρχαν εργασίες που μπορούσαν να ολοκληρώνονταν άλλες και δεν γίνονταν. όταν δουλεύεις τη θερμοπρόσοψη και ξεκινάς και ασχολείσαι με τη μια πλευρά και τελειώνεις και ολοκληρώνεις κάποιες εργασίες μπορούν να συντονιστούν, να υλοποιηθούν.» Επέμεινε ότι «το εσωτερικό [του κτιρίου] δεν είναι μόνο να μιλήσω για τις ξυλουργικές εργασίες. Υπάρχουν πάρα πολλές άλλες εργασίες, οι οποίες γίνονται. Κάνω τα σκριτ, περνώ τις σωλήνες των ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων, βάζω τα δάπεδα μου, προχωρώ, ξεκινώ την τοποθέτηση τα μπάνια μου, τα αποχωρητήρια.» Τέθηκε στην ΜΥ3, από το συνήγορο της Ενάγουσας, ότι αυτά που περιγράφει γίνονταν και ότι οι εργασίες που είχαν καθυστερήσει ήταν τα αλουμίνια, τα ξυλουργικά και το μπογιάτισμα που επηρεάζονταν από τη θερμοπρόσοψη. Η ΜΥ3 διαφώνησε. Πρόσθεσε ότι εάν από το ημερολόγιο του εργοταξίου φαινόταν ότι ο εργολάβος προχωρούσε άλλες εργασίες, δεν θα είχε κανένα λόγο να μην τις αποδεχτεί ως εκτελεσθείσες, «για ποιο όφελος εγώ να του τις απορρίψω;» Εξάλλου για εργασίες θερμοπρόσοψης, επισήμανε ότι είχε εγκρίνει καθυστέρηση 48 ημέρων υπέρ της Ενάγουσας που αφορούσαν αναμονή συνεργείου ενώ για επαναστήσιμο σκαλωσιών καθώς και παραλαβή υλικών τρεις μέρες, ήτοι σύνολο 51 ημέρες. Αυτό προκύπτει από το Τεκμήριο
49. Επειδή οι καθυστερήσεις συνέχιζαν απέστειλε προς την Ενάγουσα επιστολή ημερομηνίας 11.7.2011 (Τεκμήριο 105) με την οποία καθόρισε συντονιστική συνάντηση. Στη εν λόγω συνάντηση κανένας εκπρόσωπος της Ενάγουσας εταιρείας παρέστη πράγμα για το οποίο ανταλλάχθηκε και άλλη αλληλογραφία (Τεκμήριο 116 ημερομηνίας 12.7.2011). Ένεκα των καθυστερήσεων στο Έργο, στις 18.7.2011 (Τεκμήριο 120), ζήτησε από τον ΜΕ1 να της αποστείλει αναθεωρημένο χρονοδιάγραμμα του έργου. Ζήτησε επίσης να σταματήσει η αχρείαστη συνεχής ανταλλαγή επιστολών και του ζήτησε να ετοιμάσει έκθεση για τα αίτια των καθυστερήσεων προς αξιολόγηση. Ο ΜΕ1 απέστειλε κατάσταση σε σχέση με τις καθυστερήσεις στις 27.7.2011 (Τεκμήριο 127). Η ίδια εξέτασε την κατάσταση και στις 9.11.2011 έστειλε επιστολή με την οποία γνωστοποίησε το αποτέλεσμα της εξέτασης της (Τεκμήριο 151). Με την επιστολή αυτή ενημέρωσε τον ΜΕ1 ότι εγκρίθηκαν 104 ημερολογιακές ημέρες δικαιολογημένης καθυστέρησης υπέρ της Ενάγουσας και, με βάση αυτόν τον υπολογισμό, αναθεωρημένη ημερομηνία παραλαβής του έργου θεωρείται η 12.7.
50. Σχολιάζοντας το αναθεωρημένο χρονοδιάγραμμα που είχε υποβάλει η Ενάγουσα, η ΜΥ3 ανέφερε ότι υπήρχε πολύ μεγάλη απόκλιση μεταξύ αυτού και του αρχικού. Ενδεικτικά αναφέρθηκε ότι στο πρώτο χρονοδιάγραμμα η Ενάγουσα καθόριζε 193 ημέρες για εργασίες επιχρίσματος τοιχοποιίας ενώ με το αναθεωρημένο καθόριζε 405 μέρες. Σημείωσε ότι έδινε οδηγίες για τα τούβλα του 1ου ορόφου τον Δεκέμβριο 2010 ενώ κανονικά έμεναν ακόμα 4 μήνες περίπου μέχρι την αρχική ημερομηνία παράδοσης του Έργου. Δηλαδή ήδη ήταν αδύνατο να ολοκληρωθούν οι οικοδομικές εργασίες και να παραδοθεί το κτίριο τη συμφωνημένη ημερομηνία, 30.3.
51. Όπως το έθεσε, υπήρξε «σοβαρή καθυστέρηση εξ αρχής. Ξεκίνησε το έργο λανθασμένα υψομετρικά από τον εργολάβο, τα οποία έστειλα επιστολή και φαίνεται, συνέχισε με το θέμα χάραξης του έργου τοποθέτηση κτιρίου στο οικόπεδο και υπάρχουν και ζητάει και πως το λέμε; Ζητάει και που τούτη την παράταση τη στιγμή που υπήρχε λάθος στη χάραξη και έπρεπε να γίνουν τρεις διαφορετικές χαράξεις. Τζιείνο ήταν η χάραξη λανθασμένη εξαρχής. Όλο το έργο ξεκίνησε από την αρχή λάθος και ακόμα και στα τούβλα τονίζω που δεν εμπλέκονταν υπεργολάβοι ή εξαρτήματα η οτιδήποτε από τον ιδιοκτήτη να είμαι 12/12 ξαναλέω του '10 του 2010 όπως ακολουθήσουν τις προσόψεις μου.» Σε σχέση με το αναθεωρημένο χρονοδιάγραμμα σημείωσε επίσης ότι ο ΜΕ1 είχε αιτηθεί καθυστερήσεις υπέρ της Ενάγουσας ακόμα και για εργασίες που ήταν ευθύνη της ίδιας όπως πχ προμήθεια ξυλείας για πλάκα και καθυστερήσεις που αφορούσαν τον καλουψιή που επίσης διορίστηκε από την Ενάγουσα και οι εργασίες του περιλαμβάνονται στη Συμφωνία. Συγκεκριμένα σημειώνει ότι για την πλάκα κλιμακοστασίου η Ενάγουσα ζητά 235 μέρες καθυστέρηση από τον ιδιοκτήτη, για εργασίες που ήταν μόνο δική του ευθύνη. Τα πιο πάνω, η ΜΥ3 ανέφερε ως παράδειγμα για την παράλογη, όπως την περιγράφει, στάση του ΜΕ
52. Σύμφωνα με την ΜΥ3, για να αντιμετωπιστεί το ζήτημα των καθυστερήσεων έγινε συνάντηση στα γραφεία του εργολάβου στις 28.11.2011 στην οποία παρούσα ήταν η ίδια, ο ΜΕ2, ο επιμετρητής και ο Εναγόμενος. Στην συνάντηση εκείνη επιβεβαιώθηκε η έγκριση 104 ημερολογιακών ημερών καθυστέρησης υπέρ της Ενάγουσας και η αναθεωρημένη ημερομηνία παραλαβής του έργου. Παράλληλα ο ΜΕ1 δεσμεύτηκε να παραδώσει άμεσα χρονοδιάγραμμα εργασιών για την ολοκλήρωση του Έργου μέχρι 30.12.
53. Στην ίδια συνάντηση εγκρίθηκε προς όφελος του εργολάβου ποσό €14.330 για αυξήσεις σε εργατικά κι υλικά μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου 2011 και ο εργολάβος αποδέχτηκε την αποκοπή ποσού €25.000 ως αποζημίωση προς τον εργοδότη για τις καθυστερήσεις που αφορούσαν την περίοδο από 12.7.2011 μέχρι 30.12.
54. Μετά τη συνάντηση εκείνη και τα όσα συμφωνήθηκαν, εκδόθηκε το διατακτικό 22 για τις εργασίες που είχαν εκτελεστεί μέχρι τότε, για ποσό €59.599,07, το οποίο ο Εναγόμενος πλήρωσε. Η ΜΥ3 ανέφερε ότι παρά τη συμφωνία που είχε γίνει, ο ΜΕ1 δεν ανταποκρίθηκε στις υποχρεώσεις που ανέλαβε, προβάλλοντας διάφορες δικαιολογίες και δεν έγινε η προσωρινή παραλαβή του έργου στις 30.12.
55. Ακολούθως, η ΜΥ3 σε μια προσπάθεια να επιτευχθεί πρόοδος στο Έργο απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 9.2.2012 (Τεκμήριο 174) με την οποία καθόρισε τεχνική συνάντηση στις 13.2.2012 και όρισε ως νέα ημερομηνία παραλαβής τις 9.3.2012, χορηγώντας ξανά παράταση στην Ενάγουσα. Με την ίδια επιστολή γνωστοποίησε στον ΜΕ1 ότι δεν θα γίνει αποδεκτό άλλο πιστοποιητικό πληρωμής μέχρι την παράδοση του Έργου. Η ΜΥ3 συνέχισε αναφέροντας ότι ούτε στις 9.3.2012 έγινε προσωρινή παραλαβή και ο ΜΕ1 τον Απρίλιο 2012 ετοίμασε τελικό λογαριασμό τον οποίο απέστειλε στον επιμετρητή. Κατόπιν ελέγχου από τον επιμετρητή και αφού λήφθηκαν υπόψη οι απαιτήσεις του ιδιοκτήτη από τις καθυστερήσεις που μεσολάβησαν, ο επιμετρητής κατέληξε ότι ο εργολάβος πρέπει να πληρώσει στον ιδιοκτήτη ποσό €11.688,31 πλέον ΦΠΑ (Τεκμήριο 277). Η ίδια προσπάθησε να επιτευχθεί η ολοκλήρωση των εργασιών και όρισε ως τελευταία ημερομηνία παραλαβής τις 30.8.2012 (Τεκμήριο 231) δίνοντας ξανά παράταση στην Ενάγουσα. Δυστυχώς όμως, σύμφωνα με την ΜΥ3, και πάλιν ο ΜΕ1 φάνηκε ασυνεπής και με επιστολή της προς εκείνον ημερομηνίας 5.9.2012 (Τεκμήριο 236) εξέφρασε τη διαπίστωση της για την πλήρη αδυναμία της Ενάγουσας να παραδώσει το Έργο. Την ίδια μέρα ενημέρωσε τον Εναγόμενο ότι μπορούσε να προχωρήσει με τον τερματισμό της Συμφωνίας (Τεκμήριο 237). Πληροφορήθηκε αργότερα από τον Εναγόμενο ότι τερμάτισε τη Συμφωνία με επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 7.9.
56. Συνέχισε λέγοντας ότι παραξενεύτηκε όταν μετά τον τερματισμό της Συμφωνίας παρέλαβε στις 24.9.2012 επιστολή από τον ΜΕ1 με την οποία της ζητούσε την έκδοση ενδιάμεσου πιστοποιητικού. Την ίδια περίοδο εκδόθηκαν διάφορα διατακτικά από τον ΜΕ1, που χαρακτήρισε ως «κατασκευασμένα» με τα οποία η Ενάγουσα διεκδικούσε τεράστια ποσά που δεν της είχαν γνωστοποιηθεί ούτε είχαν διεκδικηθεί στο παρελθόν. Διαφώνησε ότι ο Εναγόμενος ήταν ασυνεπής στην πληρωμή των διατακτικών και ότι αυτός ήταν ένας από τους λόγους που προκάλεσε καθυστέρηση. Πρόσθεσε ότι δύο φορές που δεν πληρώθηκαν άμεσα διατακτικά αυτό αφορούσε «μη πληρωμή επιπρόσθετων εργασιών που προέκυπταν προς τον εργολάβο οι οποίες έπρεπε να αξιολογηθούν, να επιμετρηθούν, να πληρωθούν». Όταν γινόταν αυτά, τα διατακτικά πληρώνονταν κανονικά. Διαφώνησε ότι υπήρχε σύγχυση και κακή συνεννόηση μεταξύ της ίδιας και του Εναγόμενου στις οδηγίες που δίνονταν στην Ενάγουσα και σε υπεργολάβους για τον συντονισμό των εργασιών. Πρόσθεσε ότι «ο εργολάβος είχε την απόλυτη ευθύνη στον συντονισμό και πληρωνόταν ώστε να συντονίσει κάθε διορισμένο υπεργολάβο της εταιρείας του ή του ιδιοκτήτη.. Πληρωνόταν ο εργολάβος. Όφειλε ως συντονιστής με πληρωμή να πιάσει το τηλέφωνο και να συντονίσει το έργο.» Όμως επειδή ο ΜΕ1 φάνηκε ότι δεν ήθελε ή δεν μπορούσε να κάνει τον συντονισμό «σε περίπτωση καθυστερήσεων όταν ο εργολάβος δεν μπορεί να κάνει συντονισμό αναγκάζομαι να κάνω εγώ ον συντονισμό για να τελειώνουμε επιτέλους. Παίρνω εγώ τηλέφωνα υπεργολάβους και ασκώ πίεση.» Όπως και στην περίπτωση του ΜΥ1, κατά την αντεξέταση αμφισβητήθηκε η αμεροληψία της. Η ΜΥ3 αρνήθηκε ότι ενήργησε μεροληπτικά και σημείωσε ότι διαθέτει 26 χρόνια εμπειρία ως αρχιτέκτονας και στη διαχείριση συμβολαίων ίδιας φύσης όπως το επίδικο. Δέχτηκε ότι διορίστηκε από τον Εναγόμενο ο οποίος πλήρωσε και την αμοιβή της καθώς και ότι θα πληρωθεί και για τον χρόνο που ανάλωσε για τη μαρτυρία της στο Δικαστήριο. Όμως αρνήθηκε ότι ο ρόλος της ήταν να εξυπηρετήσει το συμφέρον του Εναγόμενου αναφέροντας ότι «στόχος δεν είναι μόνο το συμφέρον και δεν είμαστε, ως αρχιτέκτονες μόνο το συμφέρον του ιδιοκτήτη. είναι το συμφέρον της ολοκλήρωσης αποπεράτωσης μιας οικοδομής ή ενός έργου.» Πρόσθεσε ότι πάντα ενεργεί αμερόληπτα, δίκαια και εύλογα στα πλαίσια του συμβολαίου. Υποστήριξε ότι κανένα όφελος είχε να ενεργήσει μεροληπτικά εις βάρος της Ενάγουσας και υπέρ του Εναγόμενου. Σημείωσε ότι είχε πληρωθεί κατ' αποκοπή ποσό για τις υπηρεσίες της δυνάμει της Συμφωνίας και ότι το οικονομικό όφελος της από τις επιπλέον επιβλέψεις που απαιτήθηκαν ένεκα της καθυστέρησης δεν ήταν σημαντικό. Διευκρίνισε ότι δεν γνώριζε τον Εναγόμενο πριν τη Συμφωνία, ενώ γνώριζε τον ΜΕ1 από το
57. Σημείωσε ότι ο ΜΕ1 ήταν αυτός που της σύστησε τον Εναγόμενο περί το
58. Επανέλαβε ότι «εγώ δεν είχα κανένα σκοπό να θίξω ποτέ τον εργολάβο. Απεναντίας. Προσπαθούσα ενώ ήταν υποχρέωση του ιδίου να τονίζω 'στείλτε για τις καθυστερήσεις' πράγματα τα οποία δεν έκανε και τα τόνιζα μέσα από τις επιστολές μου και τα τόνιζα και τα εργοτάξια.. δεν ήθελα να φτάσω με την εταιρεία του [ΜΕ1] σ΄αυτά εδώ τα σημεία. Τον ξέρω χρόνια.» Επισήμανε ότι υπήρχε πρόνοια στη Συμφωνία για €500 αποζημίωσης κάθε μέρα καθυστέρησης και ότι «από την στιγμή που υπάρχουν οι πολλές καθυστερήσεις έχει το δικαίωμα να τις αιτηθεί μετά τις καθυστερήσεις [ο Εναγόμενος]». Και αργότερα «όταν ενημέρωσα τον εργολήπτη με επιστολή ότι τόσες μέρες αποκόπτονταν ενημερώθηκε και ο επιμετρητής και θα προχωρούσε ο ίδιος στις αποκοπές των χρημάτων. Εγώ η δουλειά μου ήταν να ενημερώσω ότι υπάρχει καθυστέρηση του έργου βάσει του συμβολαίου του έχει κάθε δικαίωμα να αιτηθεί [ο Εναγόμενος] και στη συνέχεια να γίνουν από τον επιμετρητή οι εν λόγω αποκοπές.» Σημείωσε ότι ουδέποτε έλαβε απόφαση για ποιος ευθύνεται για την καθυστέρηση από Ιανουάριο 2012 μέχρι Ιούλιο 2012 γιατί ουδέποτε της ζητήθηκε να πιστοποιήσει καθυστερήσεις για το
59. Πρόσθεσε (σε σχέση με το Τεκμήριο 237) ότι «ούτε ο εργολάβος έχει αποστείλει στο γραφείο μου οποιαδήποτε δικαιολογητικά που αφορούν την καθυστέρηση 18 μήνες προσωρινής παραλαβής του έργου. Το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης το έχει ο εργολάβος.» Για τα έξοδα χρηματοδότησης που καθόρισε ο ΜΥ1 υπέρ του Εναγόμενου στον τελικό λογαριασμό ένεκα των καθυστερήσεων, η ΜΥ3 ανέφερε δεν είναι δικό της αντικείμενο. Εξήγησε ότι ο υπολογισμός έγινε από τον επιμετρητή στη βάση των στοιχείων που του παρουσίασε ο Εναγόμενος. Ερωτήθηκε γιατί δεν εξέδωσε τελικό λογαριασμό του Έργου και απάντησε ότι «δεν τον εκδίδω τον λογαριασμό για τον λόγο ότι είχε πάρει πορεία σε Δικαστήριο και δεν παραλήφθηκε το έργο. Δεν είχε την ικανότητα να μου παραδώσει το έργο. Πως θα προχωρήσω σε προσωρινή, σε έκδοση τελικού λογαριασμού όταν δεν μπορούσε να παραληφθεί το εν λόγω έργο;» Σημείωσε επίσης ότι ένας ακόμα λόγος ήταν «γιατί ο επιμετρητής μαζί με τον ιδιοκτήτη λόγω των πολλών καθυστερήσεων εγίνετουν πλην. Θα έπρεπε να πληρώσει ο εργολάβος αφού δεν μπορούσε να παραληφθεί το έργο.. Θα μπορούσα να εκδώσω με το άρθρο του συμβολαίου απόφαση και να πω, απόφαση αρχιτέκτονα να πληρώσει τόσα λεφτά. Δεν το έπραξα γιατί γνωρίζω την εργοληπτική εταιρεία και γι' αυτό έκανα υπομονή, δεν ήθελα να φτάσουμε εδώ.» 4 Τελικές αγορεύσεις. Μετά το πέρας παρουσίασης της μαρτυρίας, οι συνήγοροι της κάθε πλευράς συνόψισαν τις θέσεις και τα επιχειρήματα τους σε γραπτές τελικές αγορεύσεις τις οποίες έχω μελετήσει. Έχω επίσης μελετήσει τη νομολογία στην οποία παραπέμπουν. 5 Αξιολόγηση. Κατά την ακροαματική διαδικασία, παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Εξέτασα τη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα αλλά, κυρίως, εξέτασα το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους[1]. Όπως έχω ήδη αναφέρει, εξέτασα επίσης και το περιεχόμενο όλων των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Έχω κατά νου ότι στην αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν πρέπει να απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα είναι ατομική και γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως τα όσα αναφέρει κάθε μάρτυρας πρέπει να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των υπόλοιπων μαρτύρων και το περιεχόμενο των τεκμηρίων[2]. Όλα αυτά γίνονται πάντα σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα και με δεδομένα τα παραδεκτά γεγονότα. 5.1 Έγγραφη μαρτυρία. Ξεκινώ από τα διάφορα έγγραφα που έχουν παρουσιαστεί και κατατεθεί ως Τεκμήρια. Η ύπαρξη των εγγράφων αυτών και, σε περίπτωση αντιγράφων, η πιστότητα με τα πρωτότυπα, δεν έχουν αμφισβητηθεί. Εξ άλλου η πλειοψηφία των εγγράφων έχει κατατεθεί από κοινού. Ενόψει αυτού, αποδέχομαι ότι τα έγγραφα που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια συντάχθηκαν από τα πρόσωπα που παρουσιάζονται σε έκαστο ως συντάκτης, υπογράφονται από τα πρόσωπα που παρουσιάζονται ως υπογράφοντες και απευθύνονται προς τα πρόσωπα που καταγράφονται ως παραλήπτες, κατά τις ημερομηνίες που έκαστο αναγράφει και με το αυτό περιεχόμενο. Εξαιρείται το Τεκμήριο 214 που η πλευρά του Εναγόμενου έχει υποστηρίξει ότι είναι κατασκευασμένο εκ των υστέρων από τον ΜΕ
60. Αναφέρομαι σε αυτό κατωτέρω. Στη βαρύτητα και αποδεικτική αξία συγκεκριμένων Τεκμηρίων αναφέρομαι επίσης κατωτέρω. 5.2 ΜΕ
61. Προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΕ
62. Για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια θεωρώ ότι δεν ήταν ειλικρινής. Προσπάθησε να παρουσιάσει τα γεγονότα με τρόπο που έκρινε ότι ήταν βοηθητικός για να προωθήσει τις αξιώσεις της Ενάγουσας και κατ' επέκταση τα προσωπικά του συμφέροντα. Οι επιδιώξεις αυτές καθώς και η προσωπική του αντιπάθεια προς τον Εναγόμενο τον παρέσυρε να στρεβλώσει γεγονότα και καταστάσεις και επιχείρησε να παραπλανήσει. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας του δεν συνάδει με το περιεχόμενο των τεκμηρίων και, σε σημαντικά σημεία, δεν στέκει στην βάσανο της λογικής. Θα αναφέρω στη συνέχεια κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα που με οδήγησαν στο πιο πάνω συμπέρασμα. (α) Το πρώτο σχόλιο που πρέπει να κάνω αφορά τη θέση του ΜΕ1 ότι καμία ευθύνη έχει η Ενάγουσα για τη 18μηνη καθυστέρηση στο έργο και όλες οι καθυστερήσεις οφείλονται στον Εναγόμενο, τους υπεργολάβους και τους μελετητές του Έργου. Οφείλω να σημειώσω ότι από τις υποθέσεις αυτής της φύσης που οδηγούνται στο Δικαστήριο είναι εξαιρετικά ασύνηθες εάν όχι πρωτάκουστο σε ένα οικοδομικό έργο με ορίζοντα ολοκλήρωσης 16 μηνών και επιπρόσθετους 18 μήνες καθυστέρησης, ο εργολάβος να μην ευθύνεται καθόλου για την καθυστέρηση. Σε κάθε περίπτωση, ο ΜΕ1 θα μπορούσε να τεκμηριώσει αυτή του θέση, ότι δηλαδή καμία ευθύνη είχε η Ενάγουσα για την καθυστέρηση, παρουσιάζοντας το ημερολόγιο του εργοταξίου. Οι καταχωρήσεις στο ημερολόγιο θα μπορούσαν να ελεγχθούν σε αντιπαραβολή με το χρονοδιάγραμμα των εργασιών, αρχικό και αναθεωρημένο. Η διεργασία αυτή θα διαφώτιζε για το συγκεκριμένο ζήτημα. Όμως το ημερολόγιο δεν παρουσιάστηκε. Ο ΜΕ1 παρουσίασε μόνο κάποιες σελίδες του ημερολογίου στα πλαίσια της μαρτυρίας του. Η συγκεκριμένη παράλειψη δημιουργεί καχυποψία. Επίσης η θέση του αυτή για το θέμα της καθυστέρησης έρχεται σε αντίθεση με δικές του αναφορές σε διάφορα έγγραφα. Ειδική αναφορά γίνεται πιο κάτω. (β) Άλλο χαρακτηριστικό της μαρτυρίας του ΜΕ1 είναι η διαπίστωση ότι επανειλημμένα παρουσίαζε με παραπλανητικό και επιλεκτικό τρόπο τα γεγονότα. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές όταν αναφορές στη μαρτυρία συγκριθούν με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων. Παρατηρείται σταθερά μια στρέβλωση του κειμένου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αφορά αλληλογραφία περί τις αρχές 2012 μεταξύ του ΜΕ1, της αρχιτέκτονας και του Εναγόμενου. Σημειώνω ότι το περιεχόμενο της αλληλογραφίας αυτής εκτός από τα πιο πάνω, τείνει να δείξει ότι η Ενάγουσα δεν ήταν σε θέση να παραδώσει το Έργο που ανέλαβε. Στην γραπτή του δήλωση, ο ΜΕ1 (παράγραφος 112) αναφέρεται σε επιστολή του ημερομηνίας 6.2.2012 (Τεκμήριο 173) προς την αρχιτέκτονα. Εξέφραζε παράπονο γιατί καθυστερούσε η πληρωμή ενός διατακτικού. Καταλήγει αναφέροντας ότι οι εργασίες στο εργοτάξιο έχουν διακοπεί. Στην ίδια επιστολή αναφέρει ότι «Είναι πολύ λυπηρό να συμβαίνει κάτι τέτοιο σε ένα έργο στο οποίο έχουν απομείνει εργασίες για 15 μέρες.» Η τελευταία φράση είναι νομίζω ξεκάθαρη. Στην επιστολή δηλώνει ότι οι εργασίες που υπολείπονται στο Έργο μπορούν να ολοκληρωθούν εντός 15 ημερών και το Έργο να παραδοθεί, εάν πληρωθεί το διατακτικό. Ακολούθως ο ΜΕ1 αναφέρεται στη γραπτή του δήλωση στην απάντηση της αρχιτέκτονας ημερομηνίας 9.2.212 (Τεκμήριο 174). Σύμφωνα με την γραπτή δήλωση του ΜΕ1 «στην επιστολή της μας ανέφερε ότι δεν αποδέχεται την διακοπή των εργασιών και κάνει παραδοχή της παραβίασης των όρων του συμβολαίου για τις καθυστερημένες πληρωμές και την μη πληρωμή των επιπλέων εργασιών.» Όμως, το ύφος και περιεχόμενο της απαντητικής επιστολής της αρχιτέκτονας Τεκμήριο 174, δεν είναι όπως το παρουσιάζει ο ΜΕ
63. Δεν υπάρχει δηλαδή παραδοχή από πλευράς της αρχιτέκτονας για παράβαση της Συμφωνίας από τον Εναγόμενο ή άρνηση πληρωμής. Ειδικότερα, στο κείμενο της επιστολής Τεκμήριο 174 η αρχιτέκτονας καταγράφει τα εξής: «Είναι η πρώτη και τελευταία φορά που αποδέχομαι από εσάς τη διακοπή των εργασιών του πιο πάνω έργου. Σύμφωνα με την πορεία του έργου ο Εργοδότης πλήρωνε τα Πιστοποιητικά εντός του Χρονικού Ορίου σύμφωνα με τους Όρους του Συμβολαίου που έχετε υπογράψει. Στις δύο φορές που έχει καθυστερήσει ήταν για λόγους μη πληρωμής των επιπρόσθετων εργασιών και όχι της εκτελεσθείσας εργασίας και αυτό όταν είχε ζητήσει με αρχιτεκτονική μου οδηγία από τον Επιμετρητή Ποσοτήτων διευκρινίσεις. Οι πληροφορίες τις οποίες ζήτησα έχουν απαντηθεί και έχει δοθεί οδηγία δική μου σήμερα στον Εργοδότη όπως εντός τριών εργάσιμων ημερών να σας πληρώσει για τις επιπρόσθετες εργασίες». Η διαφορά μεταξύ του τρόπου παρουσίασης της απάντησης από τον ΜΕ1 και του κειμένου αυτής είναι εμφανής. Στην ίδια επιστολή Τεκμήριο 174 η αρχιτέκτονας αναφέρει τα εξής: «Σύμφωνα με την επιστολή σας [Τεκμήριο 173] αναφέρεστε ότι οι εργασίες που σας απομένουν μέχρι την ολοκλήρωση του έργου είναι 15 ημέρες. Σας ορίζω από τώρα όπως θεωρώ ότι στις 9 Μαρτίου 2012 (21 εργάσιμες ημέρες), θα γίνει η προσωρινή παραλαβή του έργου. Για αυτό το λόγο στις 13/2/2012 και ώρα 11:30 πρωινή, ημέρα Δευτέρα, θα είμαι στο εργοτάξιο για τεχνική συνάντηση με την εταιρεία σας για να σας δοθούν άμεσες αρχιτεκτονικές οδηγίες και να σας υποδειχθούν κάποιες κακοτεχνίες τις οποίες θα πρέπει να επιδιορθώσετε πριν την προσωρινή παραλαβή.» Είναι δεδομένο ότι το ποσό για το οποίο διαμαρτυρόταν ο ΜΕ1 πληρώθηκε αμέσως. Η δε αρχιτέκτονας του έδωσε 21 εργάσιμες μέρες και όχι 15 ημέρες που είχε αναφέρει για παράδοση του Έργου. Όμως η αλληλογραφία που ακολούθησε δείχνει ότι η Ενάγουσα ούτε ετοιμότητα ούτε δυνατότητα είχε να ολοκληρώσει το Έργο. Σε νέα επιστολή του ημερομηνίας 15.2.2012 (Τεκμήριο 175) ο ΜΕ1 αναφέρει ότι «Δυστυχώς η εταιρεία μας δεν είναι σε θέση να δεσμευτεί με κανένα χρονοδιάγραμμα από την στιγμή που δεν γνωρίζουμε ημερομηνίες παραλαβής διαφόρων υλικών και εκτελέσεις εργασιών διορισμένων υπεργολάβων». Καμία αναφορά υπάρχει σε τέτοια προβλήματα που καθιστούν αδύνατο να προσδιοριστεί η ολοκλήρωση των εργασιών στην επιστολή Τεκμήριο 173 όταν η Ενάγουσα προσδοκούσε πληρωμή από τον Εναγόμενο. Στην γραπτή του δήλωση, ο ΜΕ1 προσπάθησε να δικαιολογήσει την αδυναμία συμμόρφωσης με τη νέα ημερομηνία προσωρινής παραλαβής κάνοντας αναφορά σε επιπλέον δυσκολίες. Αναφέρει σχετικά (παράγραφος 114) ότι «ενημερώσαμε [την αρχιτέκτονα] ότι δεν είμασταν σε θέση να αποδεχτούμε την ημερομηνία παράδοσης του έργου που είχε ορίσει καθώς δεν είμασταν σε θέση να γνωρίζουμε πότε θα εκτελέσουν οι υπεργολάβοι του Εναγόμενου τις εργασίες τους, πότε θα μας δοθούν νέες οδηγίες και πόσο χρόνο χρειαζόμασταν να τις εκτελέσουμε.» (γ) Η παρερμηνεία και στρέβλωση του περιεχομένου των εγγράφων από πλευράς του ΜΕ1 εκτείνεται και σε άλλα τεκμήρια που ακολούθησαν. Ακόμα ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αφορά εμαιλ του ΜΕ1 προς τον Εναγόμενο ημερομηνίας 5.3.2012 (Τεκμήριο 186) ο ΜΕ1 αναφέρει «Σε επικοινωνία με την Rooms [υπεργολάβο που διόρισε ο Εναγόμενος] μας ενημέρωσε ότι για τις εκκρεμότητες τους και για κάποια πράγματα που ζήτησες, θα έρθουν να τελειώσουν τέλος του Μάρτη. Είσαι ενήμερος για αυτό? Αυτό συμφωνήσατε?». Ο Εναγόμενος απαντά με εμαιλ ίδιας ημερομηνίας (Τεκμήριο 190) και αναφέρει ότι «Έχω πάρει τα τηλεμηνύματα σας με ημερομηνία 5 Μαρτίου 2012, αλλά τα γεγονότα είναι πολύ διαφορετικά από τους ισχυρισμούς σας. Η εταιρεία Rooms σήμερα εργάζεται στην οικοδομή και άρα οι ισχυρισμοί σας δεν ευσταθούν.» Στην ίδια επιστολή ο Εναγόμενος τον ρωτά «Μπορείτε να με ενημερώσετε πότε θα τελειώσουν τα πογιατίσματα εσωτερικά και εξωτερικά αυτά που χρειάζονται διορθώσεις;» Ο ΜΕ1 απαντά στις 7.3.2012 (Τεκμήριο 191) ότι «Κώστα ισχυρισμούς δεν έκανα. Αν θέλεις για να μην νομίζεις ότι σου λέω ψέματα να σου στείλω ονόματα και τηλέφωνα με ποιους μιλήσαμε. Πογιατίσματα για να τελειώσουμε πρέπει να ολοκληρωθούν κάποια άλλα πράγματα. Εξωτερικά για ποια πογιατίσματα μιλάς; Αν εννοείς το τρίτο χέρι στα περιτοιχίσματα τελείωσαν ναι». Με την απάντηση του ο ΜΕ1 δεν διαψεύδει ότι την ίδια ημέρα η εταιρεία Rooms εκτελούσε εργασίες στην οικοδομή. Διαμαρτύρεται μόνο και προσπαθεί να αμυνθεί γιατί τον αμφισβήτησε ο Εναγόμενος. Γιατί η Rooms (το πρόσωπο με τον οποίο είχε μιλήσει ο ΜΕ1 αλλά δεν κατονομάζει) να αναφέρει στον ΜΕ1 ότι περί το τέλος Μαρτίου 2012 (3 εβδομάδες μετά δηλαδή) θα προσερχόταν να εκτελέσει τις εργασίες τη στιγμή που οι εργασίες εκτελούνταν την ίδια μέρα; Η μόνη λογική εξήγηση θεωρώ είναι ότι ο ΜΕ1 προσπάθησε να παραπλανήσει τον Εναγόμενο ότι το Έργο καθυστερεί εξαιτίας άλλων και να αποπροσανατολίσει από καθυστερήσεις της Ενάγουσας. Και για αυτό το ζήτημα, όπως και για άλλα, το ημερολόγιο εργοταξίου θα μπορούσε να διαφωτίσει όμως δεν παρουσιάστηκε. Στην ίδια επιστολή, στη σαφή ερώτηση του Εναγόμενου για τα μπογιατίσματα (που ήταν ευθύνη της Ενάγουσας με βάση τη Συμφωνία) ο ΜΕ1 δίνει μια πλήρως ασαφή και αόριστη απάντηση. Την ίδια περίοδο ανταλλάχθηκε περαιτέρω αλληλογραφία σε σχέση με τα μπογιατίσματα. Ίσως πράγματι να υπήρχαν μέχρι εκείνη την περίοδο ζητήματα για τα οποία έπρεπε να δοθούν οδηγίες από την αρχιτέκτονα ή για τα οποία αναμένονταν υλικά από προμηθευτές του Εναγόμενου. Όμως αυτό το οποίο ξενίζει, είναι η επιμονή του ΜΕ1 να προσπαθεί να παρουσιάσει μια εικόνα που δεν ανταποκρίνεται καν στα δικά του γραφόμενα. Στην γραπτή του δήλωση (παράγραφος 122) ο ΜΕ1 παραπέμπει σε εμαιλ που απέστειλε στον Εναγόμενο στις 7.3.2012 (Τεκμήριο 187) για το οποίο αναφέρει τα εξής «Στις 07/03/2012 αναγκάζομαι με ηλεκτρονικό μήνυμα να εξηγώ στον Εναγόμενο οικονομικά θέματα που προέκυψαν με τον υπεργολάβο μπογιατζή αποτέλεσμα των οικονομικών ζημιών που μας έγιναν και την μη πληρωμή των πιστοποιητικών.» Είναι δηλαδή φανερό από το κείμενο ότι επιρρίπτει ευθύνες για τα «οικονομικά θέματα που προέκυψαν» στον Εναγόμενο εξαιτίας «μη πληρωμής πιστοποιητικών» και είναι επίσης φανερή η δυσφορία του που «αναγκάζεται» να εξηγεί αυτά τα ζητήματα στον Εναγόμενο. Προσθέτω ότι εκείνη την χρονική περίοδο κανένα πιστοποιητικό εκκρεμούσε προς πληρωμή. Όμως, στο κείμενο του ηλεκτρονικού του μηνύματος (Τεκμήριο 187), ο τόνος και το ύφος του ΜΕ1 είναι τελείως διαφορετικός. Γράφει «Δυστυχώς χθες ενημερώθηκα για το τι έκανε ο μπογιατζής. Κανονικά δεν πρέπει να ασχολούμαι με τέτοια αλλά αναγκαστικά πρέπει να σε ενημερώσω. Κατά την τελευταία πληρωμή που μας έκανες ο μπογιατζής έπιασε το υπόλοιπο του. Αλλά ήθελε να τα καταχωρήσει τα λεφτά σε άλλα έργα που έχουμε μαζί με σκοπό να φαίνονται ξοφλημένα και να εκκρεμεί το δικό σου που είναι και αυτό που συνεχίζει. Ως αποτέλεσμα δεν είχε κανένα δικαίωμα να σε ενοχλήσει και ούτε κανονικά στο έργο σου θα είχε υπόλοιπο. Δεν είμαι τόσο βλάκας να του αφήνω υπόλοιπο από τη στιγμή που ξέρω ότι μιλάτε και ανά πάσα στιγμή θα σε ενημέρωνε και να είχα εγώ προβλήματα.» Η διαφορά μεταξύ του κειμένου του τεκμηρίου από τη μια και του τρόπου που παρουσιάζονται τα γεγονότα στη μαρτυρία από την άλλη, είναι εμφανής. Επί του ίδιου ζητήματος και εφόσον ο μπογιατζής είναι εξοφλημένος, δεν αντιλαμβάνομαι τις ακόλουθες αναφορές σε επιστολή του ΜΕ1 προς την αρχιτέκτονα ημερομηνίας 9.4.2012 (Τεκμήριο 192). Στην επιστολή εκείνη ο ΜΕ1 αναφέρει τα εξής «Στις εργασίες χρωματισμών, οι εργασίες που περιγράφονται πιο κάτω δεν θα συμπεριλαμβάνονται στον τελικό λογαριασμό μας και παρακαλούμε όπως πληρωθούν απευθείας στον υπεργολάβο χρωματισμών από τον ιδιοκτήτη. Ο λόγος που προβαίνουμε σε αυτή την ενέργεια είναι για τον λόγο ότι ο ιδιοκτήτης έχει απευθείας επαφή με το συνεργείο αυτό καθώς θα εκτελέσει τις εργασίες που αφορούν το εξωτερικό επίχρισμα του γραφιάτου. Επίσης δεν θέλουμε να συνεχίσει η μεταφορά λάθους μηνύματα από το άτομο που είναι υπεύθυνο για το έργο από την εταιρεία χρωματισμών και θα έχουν ως αποτέλεσμα περαιτέρω παρεξηγήσεις και προβλήματα στο έργο.» Εφόσον προηγουμένως ο ΜΕ1 διαβεβαίωνε τον Εναγόμενο ότι ο μπογιατζής έχει εξοφληθεί, γιατί υπάρχουν αυτές οι αναφορές στην επιστολή Τεκμήριο 192; Στη γραπτή του δήλωση, όταν ο ΜΕ1 αναφέρεται στην επιστολή αυτή Τεκμήριο 192, παραλείπει να αναφερθεί στο πιο πάνω απόσπασμα. Η απάντηση της αρχιτέκτονας στην επιστολή εκείνη είναι το Τεκμήριο
64. Για την απάντηση αυτή, ο ΜΕ1 καμία αναφορά κάνει στη γραπτή του δήλωση. Στην απάντηση της, για έξι από τις επτά εργασίες που ο ΜΕ1 ζητά να μην συμπεριληφθούν στον τελικό λογαριασμό και να πληρωθούν απευθείας από τον Εναγόμενο στον μπογιατζή, η αρχιτέκτονας σημειώνει ότι «Αφορά τον εργολάβο» και «να τα τελειώσει ο εργολάβος και όχι ο ιδιοκτήτης». Για το ίδιο θέμα ο Εναγόμενος απευθύνθηκε γραπτώς στον ΜΕ1 στις 10.4.2012 (Τεκμήριο 201) ότι «επιθυμώ να σας πληροφορήσω ότι έχω επικοινωνήσει με την αρχιτέκτονα και της ανέφερα ότι δεν αποδέχομαι την πρόταση σας. Οι εργασίες που προβλέπονται από το συμβόλαιο πρέπει να ολοκληρωθούν και πληρωθούν από τον εργολάβο. Ο τελικός λογαριασμός θα γίνει όταν ολοκληρώσετε και παραδώσετε το έργο». Ο ΜΕ1 προσπαθεί στην γραπτή του δήλωση να παρουσιάσει αυτή τη στάση του Εναγόμενου ως παράλογη. Παραβλέπει όμως ότι το μόνο στο οποίο επιμένει ο Εναγόμενος είναι να τηρηθεί η Συμφωνία. Κάνω αυτή την αναφορά για να δείξω ότι ο ΜΕ1, σε σημεία που θεωρεί ότι τον συμφέρει επικαλείται τη Συμφωνία, ενώ σε άλλα στρεβλώνει τα γεγονότα για να δείξει ότι η στάση του Εναγόμενου είναι παράλογη. Στην απάντηση του προς τον Εναγόμενο (Τεκμήριο 202), ο ΜΕ1 αναφέρει «Για το θέμα του πογιατή υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν είναι έτσι και αλλιώς μέσα στο συμβόλαιο μου και κάποια έχουν αφαιρεθεί. Για τον λόγο ότι εχθές ολοκληρώσαμε τις εργασίες που είχαμε θα σας στείλω πιο μετά ενημερωτική επιστολή και βλέπουμε το θέμα μετά. Επίσης μην ξεχνάς ότι όπως εσύ αφαίρεσες πράματα από το συμβόλαιο θεωρώ ότι και εγώ έχω δικαίωμα να το κάνω.» Η πιο πάνω αλληλογραφία δεν συνάδει με τη θέση του ΜΕ1 ότι η ευθύνη για τις καθυστερήσεις βαραίνει τον Εναγόμενο και τους υπεργολάβους του. Εδώ ο ΜΕ1 δέχεται ότι οι εργασίες μπογιατίσματος είναι δική του ευθύνη, όμως τον Απρίλιο 2012 ζητά να αφαιρεθούν από τις δικές του υποχρεώσεις. Η ίδια παραπλανητική στάση κυριαρχεί και για γεγονότα που ακολούθησαν. Δηλαδή ο τρόπος που ο ΜΕ1 παρουσιάζει τα γεγονότα αυτά συγκρούεται με το κείμενο των επιστολών και τεκμηρίων της ίδιας περιόδου. Όπως έχω σημειώσει πιο πάνω, ο ΜΕ1 απέστειλε προς την αρχιτέκτονα την επιστολή Τεκμήριο 207 και ζητούσε όπως γίνει συνάντηση για προσωρινή παραλαβή του έργου στις 2.5.
65. Η αρχιτέκτονας με την επιστολή της Τεκμήριο 209 που απευθύνεται προς την Ενάγουσα με κοινοποίηση στον Εναγόμενο και τον επιμετρητή ποσοτήτων, καθορίζει ότι η προσωρινή παραλαβή θα γίνει στις 14.5.
66. Στην γραπτή του δήλωση ο ΜΕ1 (παράγραφος 132) υποστηρίζει ότι «ο λόγος της καθυστέρησης ήταν για να προλάβουν οι εμπλεκόμενοι που ήταν διορισμένοι από τον Εναγόμενο να ολοκληρώσουν τις υποχρεώσεις τους αλλά και ο Εναγόμενος να προμηθεύσει αυτά που έπρεπε. Η οποιαδήποτε αναμονή για την εκτέλεση αποτελεί για εμάς δικαιολογημένη καθυστέρηση». Δηλαδή, λέει ο ΜΕ1 ότι ο λόγος που η αρχιτέκτονας μετέθεσε την συνάντηση για προσωρινή παραλαβή από 2.5.2012 στις 14.5.2012 ήταν για να δοθεί χρόνος στον Εναγόμενο και στους υπεργολάβους του να ολοκληρώσουν τις εκκρεμότητες τους. Όμως, η ανάγνωση της επιστολής της αρχιτέκτονας Τεκμήριο 209 φανερώνει κάτι διαφορετικό. Η εν λόγω επιστολή, που απευθύνεται προς την Ενάγουσα, αναφέρει «παρακαλείσθε όπως προσέλθετε στο χώρο ανέγερσης του έργου για προσωρινή παραλαβή ημέρα Δευτέρα στις 14 Μαΐου 2012 και ώρα 9:30 πρωινή. Παρακαλείστε όπως έχουν ολοκληρωθεί όλες οι εργασίες καθώς και η καθαριότητα του έργου.» Δηλαδή η αρχιτέκτονας δίνει παράταση μέχρι 14.5.2012 στην Ενάγουσα και την παρακαλεί μέχρι τότε να ολοκληρώσει τις εργασίες της και να καθαρίσει τον χώρο. Τελικά ούτε στις 14.5.2012 κατέστη δυνατό να πραγματοποιηθεί η προσωρινή παραλαβή του Έργου και δόθηκε εκ νέου παράταση από την αρχιτέκτονα. Εφόσον η θέση του ΜΕ1 είναι πως η Ενάγουσα ούτε για μια μέρα καθυστέρησης ευθύνεται και συνεπώς δικαιούται να διεκδικεί χρηματική αποζημίωση από τον Εναγόμενο για όλες τις καθυστερήσεις στο Έργο, δεν κατανοώ γιατί ο ΜΕ1 απέστειλε την επιστολή ημερομηνίας 13.6.2012 προς την αρχιτέκτονα (Τεκμήριο 217). Σε εκείνη την επιστολή ο ΜΕ1 αναφέρει τα εξής: «Σχετικά με το θέμα των καθυστερήσεων θα θέλαμε να αναφέρουμε ότι προτείνουμε όπως δεν αναφερθεί το θέμα αυτό στη συνάντηση μας. Ο λόγος που το προτείνουμε αυτό είναι γιατί αν υπάρξει οποιαδήποτε απαίτηση από κάποια πλευρά για το θέμα των καθυστερήσεων τότε η κάθε πλευρά θα πρέπει να παρουσιάσει τη δική της απαίτηση για την καθυστέρηση. Στην περίπτωση αυτή θα εξετάστει το έργο εξολοκλήρου για να παρουσιαστεί η συνολική καθυστέρηση με την κάθε πλευρά να ζητά τυχόν αποζημιώσεις ή έγκριση ημερών καθυστέρησης κτλ. Σε περίπτωση διαφωνίας τότε θα πρέπει να προχωρήσουμε σε διαιτησία. Αυτό θεωρούμε ότι δεν πρέπει να συμβεί σε καμία περίπτωση καθώς θα προκαλέσει ζημιά σε όλες τις πλευρές καθώς θα υπάρχει ένα έργο ολοκληρωμένο που δεν θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για λόγους διαδικαστικούς.» Ο μόνος λόγος για τον οποίο ο ΜΕ1 καταγράφει τα πιο πάνω στην επιστολή του είναι διότι γνωρίζει ότι ο Εναγόμενος δικαιούται να απαιτήσει εναντίον της Ενάγουσας για τις καθυστερήσεις στο Έργο. Εάν ειλικρινά πίστευε ότι η Ενάγουσα δικαιούται σε αποζημίωση για όλες τις μέρες καθυστέρησης στο Έργο, δεν θα είχε λόγο να «προτείνει» την ρύθμιση αυτή εις βάρος των οικονομικών του συμφερόντων. (δ) Δημιούργησε ερωτηματικά όταν στην μακροσκελή του γραπτή δήλωση ο ΜΕ1 δεν αναφέρθηκε στη συνάντηση που είχε γίνει στα γραφεία του στις 28.11.
67. Θεωρώ ότι η παράλειψη αυτή δεν ήταν τυχαία αλλά έγινε με σκοπό να αποφύγει τα όσα συμφωνήθηκαν στην συνάντηση εκείνη που δεν συνάδουν με τις θέσεις που προβάλλει η Ενάγουσα στην αγωγή. Όταν ερωτήθηκε για τη συνάντηση εκείνη κατά την αντεξέταση του, δεν την αρνήθηκε. Όταν όμως τέθηκε στον ΜΕ1 ότι ένα από τα ζητήματα που συμφωνήθηκαν στην συνάντηση ήταν η αποκοπή ποσού €25.000 από την Ενάγουσα για καθυστερήσεις για τις οποίες ευθύνεται στο Έργο, ο ΜΕ1 αρνήθηκε. Συγκεκριμένα, απάντησε ότι «οι 25.000 που αναφέρεστε είχε γίνει 28/11 μια συνάντηση στο γραφείο της εταιρείας μου και μετά που έντονες πιέσεις δέχτηκα να μου αφαιρεθούν 25 χιλιάδες από τις οποίες τελικές απαιτήσεις είχα για τα θέματα των καθυστερήσεων και τον μετριασμό. Η συμφωνία αυτή προϋπόθετε όμως κάποια πράγματα. Ότι θα είχαμε όλες τις απαντήσεις που χρειαζόμασταν για να ολοκληρωθούν οι εργασίες μέχρι τέλος του χρόνου και γίνονταν και πληρωμές. Τίποτε που τούτα τα τρία δεν τηρήθηκε. Τον 3ο του '12 είχε γίνει τον Νοέμβριο του '11 αυτή η συνάντηση 28/
68. 19/3/12 ακόμα εκτελούνταν εργασίες θερμοπρόσοψης. 18/1 έχω αλληλογραφία που ζητώ να μου δοθούν εξηγήσεις για κεραμικά, θύρα εισόδου και διάφορες άλλες τεχνικές λεπτομέρειες. Τίποτε δεν τηρήθηκε από αυτό το πράγμα, αλλά η συμφωνία είχε αφαιρέσει 25 χιλιάδες από τις συνολικές μου εμένα απαιτήσεις και νοουμένου ότι θα τηρούνταν κάποιες προϋποθέσεις.» Από την απάντηση του προκύπτει ότι κάποια συμφωνία ή συνεννόηση είχε γίνει κατά την εν λόγω συνάντηση. Δέχεται πως είχε συμφωνήσει στην αποκοπή των €25.
69. Για να αποφύγει αυτή του τη δέσμευση, προβάλλει ως δικαιολογία ότι η συμφωνία ήταν υπό προϋποθέσεις οι οποίες δεν τηρήθηκαν για λόγους που δεν ευθύνεται η Ενάγουσα. Η δικαιολογία όμως αυτή αναιρείται από τα δικά του γραφόμενα. Συγκεκριμένα, στον τελικό λογαριασμό που υπέβαλε στον επιμετρητή τις 27.4.2012 (Τεκμήριο 225) ο ίδιος αναγράφει υπό τον τίτλο «Αφαιρέσεις» και υπότιτλο «αφαιρέσεις για καθυστερήσεις» ποσό €25.
70. Δηλαδή, ο ίδιος αφαιρεί το ποσό αυτό από την πληρωμή που διεκδικεί η Ενάγουσα. Ο ίδιος το εισηγήθηκε και ο επιμετρητής το αποδέχτηκε. Δεν έχω αμφιβολία ότι ο μόνος λόγος που το έγραψε στον τελικό λογαριασμό είναι διότι αυτό είχε πράγματι συμφωνηθεί. Η προσπάθεια του στη δίκη να υποστηρίξει ότι ουδέποτε είχε συμφωνήσει την αποκοπή του ποσού αυτού, επομένως δεν πείθει. Αναιρείται από τα δικά του γραφόμενα. (ε) Άλλο σημείο όπου φάνηκε η ανειλικρίνεια του σχετίζεται με την επιστολή Τεκμήριο
71. Πρόκειται για επιστολή που υποστήριξε ότι απέστειλε στις 25.5.2012 προς τον επιμετρητή και στην οποία επισύναψε διατακτικό
72. Η θέση του συνηγόρου της Εναγόμενης ήταν ότι ουδέποτε απέστειλε αυτό το έγγραφο και ότι δεν υπάρχει διατακτικό
73. Τέθηκε στον ΜΕ1 ότι η εν λόγω επιστολή είναι ένα έγγραφο κατασκευασμένο εκ των υστέρων για να δικαιολογήσει τις αξιώσεις της Ενάγουσας. Ο ΜΕ1 διαφώνησε επιμένοντας στη θέση του. Έχω επισημάνει ότι στην επιστολή Τεκμήριο 214 δεν επισυνάπτεται οποιοδήποτε διατακτικό, όμως ο ΜΕ1 επέμενε κατά την αντεξέταση του ότι ετοίμασε διατακτικό 23 το οποίο απέστειλε μαζί με την επιστολή στον επιμετρητή. Ο συνήγορος του Εναγόμενου υπέβαλε στον ΜΕ1 ότι παρότι κατατέθηκαν εκατοντάδες έγγραφα ως τεκμήρια εντούτοις «ζητάς αποζημιώσεις στη βάση αυτού του διατακτικού. Αυτό το διατακτικό, αυτό το διατακτικό είναι με βάση αυτό το διατακτικό που ζητάς ότι ζητάς και ήρτες στο Δικαστήριο και δεν το έφερες. Και ξαναρωτώ σας πριν τελειώσουμε. Έχεις το; Να μας το φέρεις;» Ο ΜΕ1 απάντησε «Βεβαίως το έχω, θα το φέρω και να απαντήσω αν είναι χρήσιμο στο Δικαστήριο για ακόμα μια φόρα ότι το τι στάλθηκε στο πιστοποιητικό τον 5ο καλύπτεται από το πιστοποιητικό που στάλθηκε τον Σεπτέμβρη. Κάθε επόμενο πιστοποιητικό υποβάλλεται από την αρχή μέχρι το τέλος όλα όσον αφορά τις οικοδομικές εργασίες διότι επαναλέγχονται σε κάθε πιστοποιητικό. Δηλαδή αν κάποιος δεν εξετάσει τον Μάη μπορεί να εξετάσει πολύ εύκολα τον Σεπτέμβρη αλλά το πιστοποιητικό το έχω και θα το φέρω.» Με την απάντηση του δηλαδή επιμένει ότι υπάρχει διατακτικό αρ. 23 και ότι το Τεκμήριο 214 δεν είναι κατασκευασμένο εκ των υστέρων. Δηλώνει ότι θα παρουσιάσει το εν λόγω διατακτικό στο Δικαστήριο την επόμενη δικάσιμο. Προχωρεί όμως να υποστηρίξει, ουσιαστικά, ότι δεν έχει και τόση σημασία αν το παρουσιάσει ή όχι διότι το επόμενο διατακτικό που ετοίμασε και απέστειλε τον Σεπτέμβριο 2012 με αρ. 24 (που λόγω τυπογραφικού λάθους αναγράφει αρ. 21) περιλαμβάνει την εργασία του διατακτικού
74. Ο συνήγορος της Ενάγουσας ζήτησε όπως διακοπεί η αντεξέταση του ΜΕ1 ώστε να έχει την ευκαιρία την επόμενη δικάσιμο ο ΜΕ1 να παρουσιάσει στο Δικαστήριο το διατακτικό 23, εφόσον η ύπαρξη του αμφισβητείται. Την επόμενη δικάσιμο, ο ΜΕ1 δεν παρουσίασε διατακτικό
75. Όταν του ζητήθηκε να εξηγήσει γιατί, ανέφερε ότι «το Τεκμήριο 206 είναι δελτίο ποσοτήτων και οι καταγεγραμμένες εργασίες που συνόδευαν την επιστολή 25/5». Δηλαδή την επόμενη δικάσιμο ο ΜΕ1 θυμήθηκε ότι το διατακτικό αρ. 23 που ανέφερε στην επιστολή Τεκμήριο 214 ότι έστειλε στον επιμετρητή και που επέμενε στη μαρτυρία του ότι υπήρχε και θα το παρουσίαζε, δεν ήταν τελικά κάποιο ξεχωριστό έγγραφο / διατακτικό αλλά ο «τελικός λογαριασμός» Τεκμήριο
76. Η εξήγηση αυτή δεν πείθει. Αντιστρατεύεται την κοινή λογική. Εάν το «διατακτικό 23» ήταν ο «τελικός λογαριασμός» που είχε ήδη στείλει στον επιμετρητή στις 27.4.2012 γιατί να αποστείλει στο ίδιο πρόσωπο ξανά, το ίδιο έγγραφο στις 25.5.2012 και να το ονομάσει «διατακτικό 23»; Ενώ μάλιστα εκκρεμούσε η εξέταση του τελικού λογαριασμού από τον επιμετρητή; Δεν έχω πειστεί ότι το Τεκμήριο 214 στάλθηκε πράγματι στον επιμετρητή στις 25.5.2012 όπως ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε στη μαρτυρία του. Ούτε έχω πειστεί ότι το διατακτικό 23 υπάρχει ή ότι πρόκειται για το ίδιο έγγραφο με τον τελικό λογαριασμό. (στ) Καθόλου πειστικές ήταν οι αναφορές του στο Τεκμήριο
77. Υπενθυμίζω ότι αυτό ήταν μια επιστολή που είχε στείλει ο Εναγόμενος στην αρχιτέκτονα τον Αύγουστο 2012 στην οποία την ενημέρωνε ότι είχε επικοινωνήσει με λειτουργό της ΑΗΚ που τον ενημέρωσε ότι ακυρώθηκε ο έλεγχος του κτιρίου γιατί ο εργολάβος δεν ανταποκρίνεται στις κλήσεις του και ουδέποτε υπέβαλε τα ηλεκτρομηχανολογικά σχέδια. Στην μαρτυρία του ο ΜΕ1 χαρακτήρισε την επιστολή αυτή κατασκεύασμα του Εναγόμενου, υποστήριξε ότι είχε ετοιμαστεί κακόβουλα, είπε ότι όσα περιγράφονται στην επιστολή είναι ανήκουστα και σενάρια φαντασίας. Οι εξηγήσεις του ΜΕ1, όπως είπα, δεν πείθουν. Εάν όσα ο Εναγόμενος καταγράφει είναι εφευρήματα τότε το πιο απλό θα ήταν να αναφέρει πότε υποβλήθηκαν τα ηλεκτρομηχανολογικά σχέδια στην ΑΗΚ και να τα παρουσιάσει ώστε να δείξει ότι έχουν ετοιμαστεί και να στοιχειοθετήσει τη θέση του. Δεν το πράττει όμως. Μαρτυρία από τον ηλεκτρολόγο μηχανικό για να αντικρούσει αυτές τις ψευδείς κατηγορίες και προφάσεις, όπως τις χαρακτηρίζει, του Εναγόμενου δεν παρουσιάστηκε. (ζ) Ακόμα μια διαπίστωση σε σχέση με τη μαρτυρία του ΜΕ1 εγείρει ερωτηματικά για το βάσιμο των αξιώσεων της Ενάγουσας. Διαπιστώνεται ότι υπάρχει αλλαγή στα διάφορα ποσά που αξιώνει η Ενάγουσα. Δηλαδή, ποσά με την ίδια περιγραφή αλλάζουν και αυξάνονται σε διάφορους χρόνους χωρίς να εξηγείται ικανοποιητικά γιατί προκύπτει αυτή η αύξηση και γιατί το «ορθό» ποσό δεν είχε περιληφθεί εξ αρχής στις απαιτήσεις της Ενάγουσας. Αναφέρομαι στα εξής παραδείγματα. Στο διατακτικό αρ. 24 (που λανθασμένα είναι αριθμημένο ως αρ. 21) το οποίο η Ενάγουσα εξέδωσε στις 24.9.2012 (και διορθώθηκε στις 27.9.2012) διεκδικεί €55.283,67 ως «επιπλέον εργασίες». Στο «αναθεωρημένο διατακτικό αρ. 23» ημερομηνίας 7.1.2023 (Τεκμήριο 259), που σύμφωνα με τον ΜΕ1 είχε ετοιμαστεί για σκοπούς της αγωγής, το ποσό παραμένει το ίδιο. Με την αγωγή, το αντίστοιχό ποσό αυξάνεται σε €94.194,
78. Σημειώνω ότι η Συμφωνία τερματίστηκε τον Σεπτέμβριο 2012 και επομένως καμία εργασία εκτελέστηκε από την Ενάγουσα έκτοτε. Με το διατακτικό 24 αξιώνει ποσό €100.186,67 ως έξοδα γραφείου και απώλεια κέρδους λόγω καθυστερήσεων σύμφωνα με τη μέθοδο Hudson. Στο «αναθεωρημένο διατακτικό αρ. 23» ημερομηνίας 7.1.2013 (Τεκμήριο 259) το ποσό αυξάνεται σε €132.
79. Με το διατακτικό 24 αξιώνει ποσό €56.963,26 ως έξοδα εργοταξίου λόγω καθυστερήσεων. Στο «αναθεωρημένο διατακτικό αρ. 23» ημερομηνίας 7.1.2013 (Τεκμήριο 259) το ποσό αυτό αυξάνεται σε €72.199,
80. (η) Ως προς το θέμα των καθυστερήσεων, όπως έχω ήδη αναφέρει, ο ΜΕ1 προσπάθησε στη μαρτυρία του να υποστηρίξει ότι από τις 421 εργάσιμες μέρες καθυστέρηση στο Έργο, η Ενάγουσα δεν ευθύνεται για καμία. Επιπρόσθετα όσων αναφέρω πιο πάνω για το ζήτημα των καθυστερήσεων, πρέπει επίσης να σημειώσω ότι τα παραδείγματα που περιέλαβε στην γραπτή του δήλωση έχουν υφή υπερβολής και παρουσιάζονται με τρόπο που να διογκώνει «τεχνητά», θα έλεγα, τα προβλήματα που κατ' ισχυρισμό αντιμετώπισε η Ενάγουσα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο τρόπος με τον οποίο παρουσίασε τη συμμετοχή διακοσμήτριας στο Έργο που δίνει την αίσθηση δραματοποίησης από μέρους του ΜΕ
81. Ανέφερε στη γραπτή του δήλωση ότι «πριν την υπογραφή της συμφωνίας δεν γνωρίζαμε ότι θα υπάρχει διακοσμήτρια στο έργο κατά τον υπολογισμό του κόστους μας, του χρονοδιαγράμματος και της μεθοδολογίας εργασίας, δεν υπολογίστηκε η συμμετοχή διακοσμητή με την όποια παρενόχληση θα είχε προκαλέσει. Επίσης στα προκαταρτικά μας δεν είχαμε υπολογίσει τη διαχείριση ακόμα ενός μελετητή.» Αυτά ενώ χρονικά είμαστε στον Νοέμβριο 2009 και το Έργο είναι ακόμα στο στάδιο της χάραξης του τεμαχίου. Με αυτές τις περιγραφές στην αρχή της γραπτής του δήλωσης, ο ΜΕ1 μάλλον δίνει την εντύπωση ότι προσπαθεί να δημιουργήσει συνθήκες που να του επιτρέπουν να επικαλεστεί σε μεταγενέστερο στάδιο τη διακοσμήτρια ως δικαιολογία για καθυστερήσεις από την Ενάγουσα παρά για γνήσιο πρόσκομμα στην έγκαιρη ολοκλήρωση των εργασιών. Αναφέρει στη γραπτή του δήλωση ότι από τις 24.11.2009 είχε αποστείλει στη διακοσμήτρια τις ποσότητες κεραμικών πατωμάτων και επενδύσεων (Τεκμήριο 24) και παραπονείται ότι ακόμα και στις 18.1.2012 δεν είχαν παραδοθεί κεραμικά για να ολοκληρωθεί η τοποθέτηση τους. Όμως, οφείλω να σημειώσω ότι με την αρχική επιστολή της ημερομηνίας 20.11.2009 (Τεκμήριο 19), η διακοσμήτρια ζητά «επίσης αν έχεις ετοιμάσει χρονοδιάγραμμα για το έργο αυτό, να μου ετοιμάσεις και μένα ένα αντίγραφο για να κανονίσω το πρόγραμμα μου». Δηλαδή από την αρχή η διακοσμήτρια ζητά να ενημερωθεί για το πρόγραμμα εξέλιξης των εργασιών ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί. Στην απάντηση του ίδιας ημερομηνίας (Τεκμήριο 20) ο ΜΕ1 αναφέρει ότι «To xronodiagramma pou bgike mexri tora den exei ftasei sta ilektrologika pou xekinas. Opotan tha me perimeneis ligo.» [sic] Πότε απέστειλε τελικά το χρονοδιάγραμμα στη διακοσμήτρια δεν εξηγεί. Συνεπώς, η εικόνα που προσπάθησε να παρουσιάσει ο ΜΕ1 ότι από τον 11.2009 η διακοσμήτρια αμέλησε και καθυστέρησε να επιλέξει κεραμικά κτλ είναι παραπλανητική. Σε άλλο σημείο της γραπτής του δήλωσης ο ΜΕ1 αναφέρει ότι στις 11.6.2010 «δηλαδή 221 ημέρες μετά την έναρξη των εργασιών, επισημάνω στην διακοσμήτρια κα Ειρήνη Ανδρέου ότι θα πρέπει να μου αποστείλει τις αλλαγές στα ηλεκτρολογικά σχέδια της πλάκας του 1ου ορόφου. Αυτό το λέω για να δείξω ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι στο έργο όπως οι σύμβουλοι του εναγόμενου ήθελαν να εκτελούν τις εργασίες τους στο χρόνο που τους βόλευε ανεξάρτητα των χρονοδιαγραμμάτων ολοκλήρωσης του έργου αλλά την ευθύνη της καθυστέρησης να την αναλάβουμε εμείς κατά τον Εναγόμενο!!!» Βάσισε τη θέση του αυτή στο Τεκμήριο 50 που είναι ηλεκτρονικό μήνυμα του ιδίου ημερομηνίας 11.6.2010 προς τη διακοσμήτρια στο οποίο της αναφέρει «to xronodiagramma to sosto to estila meta apo dyo meres kai apooso gnoriza tha enhmeronosoyn. Tha mporo na soy to stilo I avrio I tin deftera. Mou eipe o gialouros oti tha mou steileis tis allages ton ilektrologikon simera gia thn plaka toy 1ou orofou giati tin alli evdomada tha paei o ilektrologos na valei solines. Ta koutia tis plakas exoun mpei». [sic] Παραβλέπει όμως ο ΜΕ1 ότι στο Τεκμήριο 50 περιλαμβάνεται και το μήνυμα της διακοσμήτριας ίδιας ημερομηνίας που είχε προηγηθεί. Το περιεχόμενο του μηνύματος εκείνου δεν συνάδει με την εικόνα που προβάλλει ο ΜΕ
82. Η διακοσμήτρια του γράφει συγκεκριμένα: «Μετά από τόση καθυστέρηση μου έστειλες το χρονοδιάγραμμα του Εθνικού Λατσιών????? Γιατί???? Παρακαλώ όμως μου στείλετε το χρονοδιάγραμμα για την πολυκατοικία του κ. Γιάλλουρου άμεσα!!!!! Ευχαριστώ». Δηλαδή αυτό που προκύπτει είναι ότι η διακοσμήτρια ήταν αυτή που πίεζε τον ΜΕ1 να ανταποκριθεί και όχι το αντίθετο. (θ) Μια από τις πρώτες αναφορές του ΜΕ1 στην γραπτή του δήλωση αφορούσαν ισχυριζόμενη λάθη της αρχιτέκτονας και του τοπογράφου της σε σχέση με τη χάραξη του οικοπέδου τα οποία προκάλεσαν λάθη στη θεμελίωση και καθυστερήσεις. Υποστήριξε μάλιστα ότι η Ενάγουσα, με δικά της έξοδα κλήθηκε να διορθώσει λάθη άλλων. Όμως ούτε αυτό συνάδει με το κείμενο των εγγράφων στα οποία ο ίδιος παραπέμπει. Παρουσίασε δελτίο επίβλεψης από την αρχιτέκτονα ημερομηνίας 10.12.2009 (Τεκμήριο 37) για να δείξει την ημερομηνία που δόθηκαν οδηγίες από την αρχιτέκτονα και να υποστηρίξει ότι καθυστέρησε η αρχιτέκτονας να ανταποκριθεί. Παραβλέπει όμως ή δεν αναφέρεται καθόλου στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου
83. Εκεί, μεταξύ άλλων, η αρχιτέκτονας γράφει ότι «τα σημεία υψομέτρηση του σχ. Α2 και του δικού σας είναι τα ίδια. Η διαφορά είναι μόνο το σημείο +0.00 το δικό σας, εμένα είναι το +0.57, δηλ. ως σημείο +0.00 έχετε βασιστεί αλλού με διαφορά όλα τα υψόμετρα σας να έχουν +0.57 εκ. διαφορά με του σχεδίου. Παρακαλείστε όπως βασιστείτε σ' αυτά του σχεδίου». Δηλαδή η αρχιτέκτονας επισημαίνει ότι το λάθος οφείλεται στην Ενάγουσα και προτρέπει τον ΜΕ1 να βασιστεί στα σχέδια της οικοδομή. Η αρχιτέκτονας επανέρχεται και ζητά ξανά από την Ενάγουσα να συμμορφωθεί με τα σχέδια, σε επιστολής της ημερομηνίας 20.1.2010 (Τεκμήριο 39). Εκεί αναφέρει ότι «το πρόβλημα που δημιουργήθηκε αφορά τη λανθασμένη τοποθέτηση του κτιρίου επί της δυτικής πλευράς. Έγινε προσπάθεια από το γραφείο μας όπως γίνουν μερικές μετατροπές για να αποφύγουμε τη μετακίνηση, όμως προκύπτουν τα πιο κάτω προβλήματα. Παρακαλώ όπως μελετηθεί, διορθωθεί η χάραξη σύμφωνα με τα σχέδια και τους Όρους του Συμβολαίου και να με ενημερώσετε το συντομότερο δυνατό για επί τόπου επίβλεψη.» Η έγγραφη δηλαδή μαρτυρία στην οποία ο ΜΕ1 παραπέμπει, δεν συνάδει με την εικόνα που εκείνος προσπαθεί να παρουσιάσει για το εν λόγω ζήτημα. Για το ίδιο θέμα, η αλληλογραφία συνεχίστηκε και μεταγενέστερα. Πιο πάνω, στη σύνοψη της μαρτυρίας του ΜΕ1, αναφέρθηκα στη εξήγηση που είχε δώσει σε σχέση με την επιστολή της αρχιτέκτονας προς την Ενάγουσα ημερομηνίας 13.12.2010 (Τεκμήριο 63). Στην εν λόγω επιστολή αναγράφονται τα ακόλουθα υπό το θέμα «Χάραξη»: «Αναφέρομαι στο πιο πάνω θέμα και σχετικά με τα προβλήματα που προέκυψαν με τις αποστάσεις του κτιρίου από τα σύνορα. Σαν ενημερώνω ότι κατόπιν ελέγχου των σχεδίων και τις αποτυπώσης της περιμετρικής σας χάραξης το πρόβλημα που δημιουργήθηκε αγορά την χάραξη με μπλε περίγραμμα που έχετε κάνει. Σας αποστέλλεται το σχέδιο με τις διαφορές. Παρακαλώ όπως μελετηθεί, διορθωθεί και να με ενημερώσετε το συντομότερο δυνατόν για επί τόπου επίβλεψη.» Για την επιστολή αυτή, για ένα σημαντικό ζήτημα (που σύμφωνα με τον ΜΕ1 προκάλεσε αλυσιδωτές καθυστερήσεις στο Έργο), ο ΜΕ1 ανέφερε ότι είχε επιλέξει να μην απαντήσει γραπτώς για να μην εκθέσει την αρχιτέκτονα και τον τοπογράφο στον Εναγόμενο επειδή τα λάθη ήταν δικά τους. Αυτό ενώ με διάφορες άλλες επιστολές της ίδιας περιόδου έριχνε την ευθύνη για διάφορες καθυστερήσεις στην κακή συνεννόηση και κωλυσιεργία της αρχιτέκτονα και του Εναγόμενου. Η θέση του αυτή δεν πείθει. (ι) Ένας άλλος λόγος που επικαλείται ο ΜΕ1 για να υποστηρίξει ότι η ευθύνη για τις καθυστερήσεις το Έργο δεν βαραίνει την Ενάγουσα είναι ότι ο Εναγόμενος ήταν παρεμβατικός, και επενέβαινε συνεχώς δίνοντας οδηγίες και κάνοντας παρατηρήσεις εν αγνοία της αρχιτέκτονας για θέματα που δεν διέθετε την απαραίτητη εξειδίκευση καθώς και ότι αποφάσιζε για αλλαγές αυθαίρετα και σε προχωρημένα στάδια. Στα πλαίσια της δήλωσης του έφερε ως παράδειγμα για τη στάση του Εναγόμενου επιστολή που του είχε αποστείλει ο Εναγόμενος στις 19.3.2011 (Τεκμήριο 70). Ο ΜΕ1 στη γραπτή του δήλωση παρουσιάζει την επιστολή αυτή ως ακόμα ένα παράδειγμα της επεμβατικής συμπεριφοράς του Εναγόμενου που επικοινωνούσε απευθείας με τους υπεργολάβους και τους έδινε οδηγίες εν αγνοία του ΜΕ1 και αλλαγών τελευταίας στιγμής στα συμφωνημένα σχέδια (σχετική η παράγραφος 55 της γραπτής δήλωσης του ΜΕ1). Όμως το περιεχόμενο της επιστολής Τεκμήριο 70 δεν συνάδει με την εικόνα που παρουσιάζει ο ΜΕ
84. Στο Τεκμήριο 70, μεταξύ άλλων ο Εναγόμενος αναφέρει τα εξής απευθυνόμενος προς τον ΜΕ1: «Έχω επικοινωνήσει τηλεφωνικά μαζί σας το πρωί αλλά μου έχετε απαντήσει ότι είσαστε σε μάθημα. Σε επίσκεψη μου σήμερα στην οικοδομή διαπίστωσα τα πιο κάτω:
85. Το άνοιγμα των διαφόρων πόρτων στα διαμερίσματα έχουν ανοίγματα άλλα από αυτά που υποδεικνύουν τα σχέδια όπως έχουν υπογραφεί. Υπάρχουν πόρτες 100 πόντους, υπάρχουν πόρτες 90 υπάρχουν πόρτες 70 κλπ. Επίσης υπάρχουν ανοίγματα 90 πόντους στο πάνω μέρος και 95 πόντους στο κάτω μέρος. Όπως καταλαβαίνετε είναι αδύνατο να γίνουν εγκαταστάσεις των πόρτων και των ερμαριών.
86. Οι σουβάδες των παραστατών στα διαμερίσματα 103 και 104 έχουν διαφορετικό πάχος από τους σουβάδες των υπνοδωματίων με αποτέλεσμα οι παραστατοί των πόρτων να μην μπορούν να τοποθετηθούν.
87. Στο διαμέρισμα 101 στο δεύτερο δωμάτιο δεν έχετε κτίσει τον τοίχο μεταξύ παραθύρου και δοκού και είναι αδύνατο να γίνει τοποθέτηση ερμαριού.
88. Οι πατούδες των παραθύρων δεν έχουν κλίση προς τα έξω. Επειδή δεν θέλω να παρατηρηθούν οποιεσδήποτε παρεξηγήσεις σας παρακαλώ να συντονίσετε συνάντηση μεταξύ αρχιτέκτονα, εργολάβου, επιμετρητή και ιδιοκτήτη στην οικοδομή τη Δευτέρα 21 Μαρτίου η ώρα 3:30μμ για συζήτηση των πιο πάνω προβλημάτων.» Οι μετρήσεις στις οποίες αναφέρεται ο Εναγόμενος δεν αφορούν ζητήματα για τα οποία απαιτείται ειδική κατάρτιση και ακαδημαϊκό υπόβαθρο, όπως το θέτει ο ΜΕ1 (παράγραφος 55 γραπτής δήλωσης). Με τον τρόπο που διατυπώνει την παράγραφο 55 της γραπτής του δήλωσης, αφήνει να νοηθεί ότι οι διαστάσεις των θύρων και ανοιγμάτων ως ήταν στην οικοδομή στις 19.3.2011 ήταν οι ορθές, όπως αποτυπώνονταν στα συμφωνημένα σχέδια. Αδυνατώ όμως να δεχτώ ότι οι διαστάσεις που καταγράφει ο Εναγόμενος στην επιστολή του Τεκμήριο 70 ήταν αυτές που καθορίζονταν στα σχέδια, ότι δηλαδή τα σχέδια έδειχναν πόρτες με απόκλιση από την πάνω μέχρι την κάτω πλευρά ή ανομοιομορφία μεταξύ τους. Σημειώνω ότι αντίστοιχες παρατηρήσεις για την ανομοιομορφία στα ανοίγματα και μη τήρηση των σχεδίων κάνει και η αρχιτέκτονας σε επιστολή της ημερομηνίας 5.4.2011 (Τεκμήριο 73). Εκεί, μεταξύ άλλων η αρχιτέκτονας αναφέρει ότι: «όσον αφορά τα ύψη και τα πλάτη των θυρών εσωτερικά και εξωτερικά, με πιο τρόπο θα τα επιδιορθώσετε για να είναι συμμετρικά και σύμφωνα των σχεδίων;» Σε άλλο σημείο της ίδιας επιστολής η αρχιτέκτονας αναφέρει: «όλα τα παράθυρα που βρίσκονται σε τοιχοποιίες που υπάρχει πάγκος της κουζίνας να έχει καθαρό ύψος από το τελειωμένο δάπεδο το ελάχιστο 110εκ. Στο διαμέρισμα 104 το ύψος του παραθύρου της κουζίνας είναι 107εκ και δεν έχει υπολογιστεί και το ύψος του δαπέδου/κεραμικού. Να επιδιορθωθεί καθώς και όλα τα υπόλοιπα εάν είναι λιγότερο από 110εκ από το τελειωμένο δάπεδο.» Να σημειώσω ότι δεν έχει υποδειχθεί από τον ΜΕ1 ούτε διαπιστώνω τα συμφωνημένα σχέδια να προβλέπουν για ανισομερή υψόμετρα ή θύρες διαφορετικών διαμέτρων. Επανέρχομαι στη θέση του ΜΕ1 για παρεμβατική στάση του Εναγόμενου σε τέτοιο βαθμό που εμποδίζει την πρόοδο των εργασιών και να προκαλεί καθυστερήσεις. Εξέτασα όλη την αλληλογραφία που επικαλείται ο ΜΕ1 για να εξηγήσει αυτή τη θέση καθώς και περιεχόμενο όλων των επιστολών που απευθύνονται προς τον Εναγόμενο όπως και τις επιστολές που ο ίδιος ο Εναγόμενος απέστελλε. Από τα έγγραφα αυτά δεν συμφωνώ με τη θέση του ΜΕ
89. Από τα στοιχεία και τα έγγραφα ενώπιον μου, δεν διακρίνω ο ρόλος του Εναγόμενου και η εμπλοκή του να ήταν εκτός του πλαισίου του φυσιολογικού ενός εργοδότη σε συμφωνία αυτής της φύσης. (ια) Σε σχέση με τις εργασίες θερμοπρόσοψης του κτιρίου, πάλιν θεωρώ ότι ο ΜΕ παρερμηνεύει και παραπληροφορεί όταν υποστηρίζει πως ήταν ένας από τους κύριους λόγους της 18μηνής καθυστέρησης στο Έργο. Στην γραπτή του δήλωση, ο ΜΕ1 αναφέρει ότι «ενημερώσαμε με επιστολή μας στις 21/01/2011 (η οποία είναι το Τεκμήριο 66) την αρχιτέκτονα και τον Εναγόμενο ότι το συνεργείο για τη θερμομόνωση που διόρισε ο Εναγόμενος ήταν χωρίς συμβόλαιο διορισμένης υπεργολαβίας που να τους υποχρέωνε να ακολουθούν το χρονοδιάγραμμα του εργολάβου (όπως προβλέπεται στο άρθρο 28 της συμφωνίας) θα μπορεί να ξεκινήσει εργασίες την 01 Φεβρουαρίου 2011, δηλαδή 57 ημέρες πριν την ημερομηνία παράδοσης του έργου και ότι χρειάζονται 45 μέρες για την ολοκλήρωση των εργασιών τους.» Όμως στο Τεκμήριο 66 καμία αναφορά υπάρχει ότι το συνεργείο δεν έχει διοριστεί με συμβόλαιο διορισμένης υπεργολαβία. Επίσης καμία σχετική αναφορά γίνεται ούτε παράπονο ή παρατήρηση ότι αυτό θα προκαλέσει καθυστέρηση για την οποία να ζητείται παράταση του χρονοδιαγράμματος. Το μόνο σχετικό που καταγράφεται στο Τεκμήριο 66 είναι ότι οι εργασίες του συνεργείου θα ξεκινήσουν την 1.2.2011 και θα διαρκέσουν για 1 μήνα και 15 ημέρες. Ο ΜΕ1 παρουσίασε γραπτές οδηγίες της αρχιτέκτονας σε σχέση με τις εργασίες θερμοπρόσοψης σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του. Οι οδηγίες αυτές είχαν δοθεί σε συνάντηση μεταξύ της αρχιτέκτονας, του ΜΕ1 και της εταιρείας που είχε αναλάβει τις εργασίες. Ο ΜΕ1 απέστειλε αντίγραφο των οδηγιών αυτών πίσω στην αρχιτέκτονα (που ήταν παρούσα στη συνάντηση) και της αναφέρει στην επιστολή του, Τεκμήριο 84, ότι «κατόπιν της συνάντησης που πραγματοποιήθηκε σήμερα στις 06 Ιουνίου 2011, στην παρουσία της εταιρίας μας, εσάς, του ιδιοκτήτη και της εταιρείας που εφαρμόζει το σύστημα θερμοπρόσοψης, δόθηκαν οι πιο κάτω εντολές που επισυνάπτονται. Οι εντολές που δόθηκαν θα μελετηθούν και στην περίπτωση που χρειάζονται οποιαδήποτε περαιτέρω διευκρινίσεις θα σας αποσταλούν σε μεταγενέστερη επιστολή.» Δεν αντιλαμβάνομαι ποιες περαιτέρω διευκρινίσεις θα χρειάζονταν οι οποίες δεν μπορούσαν να ζητηθούν και να δοθούν κατά την ίδια τη συνάντηση. Ο ΜΕ1 ήταν παρών στη συνάντηση αφού υπογράφει τις εντολές εκ μέρους της Ενάγουσας, το ίδιο και η αρχιτέκτονας καθώς και το συνεργείο θερμοπρόσοψης. Η εντύπωση που δημιουργεί η εν λόγω επιστολή του ΜΕ1, είναι ότι πρόκειται για προσπάθεια να δικαιολογήσει προκαταβολικά την αδυναμία της Ενάγουσας να προχωρήσει και να διεκπεραιώσει αμέσως τις εργασίες που αναμένονται από αυτήν. (ιβ) Κατηγορεί ο ΜΕ1 την αρχιτέκτονα ότι δεν ενεργούσε δίκαια και ότι μεροληπτούσε υπέρ του Εναγόμενου και εναντίον της Ενάγουσας. Λυπούμαι να παρατηρήσω ότι οι κατηγορίες αυτές δεν βρίσκουν έρεισμα στη μαρτυρία. Ενδεικτικά αναφέρω ότι για να αποδείξει αυτή του την κατηγορία, ο ΜΕ1 παρέπεμψε σε επιστολή της αρχιτέκτονας, Τεκμήριο
90. Με αναφορά στο περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής υποστήριξε ότι η αρχιτέκτονας «μεροληπτικά μας αναφέρει επίσης ότι όλη η καθυστέρηση που πρόκυψε στο έργο είναι δική μας ευθύνη, μη αναλαμβάνοντας την ευθύνη της, μη καλώντας τον Εναγόμενο να αναλάβει τις δικές του ευθύνες, αγνοώντας και μη λαμβάνοντας υπόψη όλες μας τις προειδοποιήσεις, επιστολές, εμαιλς και αναφορές σε συναντήσεις, στοιχεία τα οποία συμπεριλαμβάνονται στα τεκμήρια». Όμως μελετώντας το περιεχόμενο της επιστολής Τεκμήριο 106, αυτό δεν συνάδει με την εικόνα και τη θέση που προβάλλει ο ΜΕ
91. Στην εν λόγω επιστολή, μεταξύ άλλων, η αρχιτέκτονας αναφέρει ότι «οποιαδήποτε εργασία εκτός σχεδίων και συμβολαίου κατασκευαστεί χωρίς τη γραπτή οδηγία από την αρχιτέκτονα δεν θα μπορεί να εξεταστεί/εγκριθεί για πληρωμή». Αυτή η δήλωση δεν μπορεί να θεωρηθεί αυθαίρετη η απειλητική. Δηλώνει αυτό που ήδη προνοεί η Συμφωνία. Το περιεχόμενο όμως της εν λόγω επιστολής με οδηγεί σε ένα άλλο ζήτημα όπου η γενικότερη στάση του ΜΕ1 και κατ' επέκταση της Ενάγουσας αποκαλύπτεται. Στην ίδια επιστολή η αρχιτέκτονας αναφέρει στον ΜΕ1 ότι «όσον αφορά για σχέδιο των υδρορροών, στις 3 Μαρτίου 2010 σας είχε εγκριθεί και σας σταλεί. Στις 15 Ιουνίου 2011 και σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχα με τον πολιτικό μηχανικό της εταιρείας σας κο Πάμπο ζητάτε οδηγίες για το ίδιο θέμα τη στιγμή που σας έχει εγκριθεί πριν 1 χρόνο. Στην επιστολή σας ημερομηνίας 20/06/2011 αναφέρεστε ότι θα τοποθετηθεί μια υδρορροή εξωτερικά. Στο σημείο του κλιμακοστασίου η έγκριση ήταν για 2 υδρορροές στις γωνιές του κλιμακοστασίου, οι οποίες υδρορροές θα έκλειναν ομοιόμορφα με γυψοσανίδα. Σε σημερινή μου επίβλεψη στο εργοτάξιο υπάρχει 1 προεξοχή υδρορροής και αυτή είναι κεντρικά της τοιχοποιίας της οποίας και η θέση της δεν εγκρίνεται για αισθητικούς λόγους.» Σε άλλο σημείο της ίδιας επιστολής η αρχιτέκτονας αναφέρει «το χρονοδιάγραμμα έπρεπε να το υποβάλετε το αργότερο στις 11 Ιουνίου 2011 το οποίο και εκκρεμεί με αποτέλεσμα να εξακολουθεί να υπάρχει τρομερή καθυστέρηση στο έργο χωρίς καν να γνωρίζουμε νέα ημερομηνία συμπλήρωσης του έργου.» Συνεχίζει η αρχιτέκτονας αναφέροντας ότι «σας υπενθυμίζω ότι το έργο έπρεπε να παραδοθεί στον εργοδότη στις 30/3/2011 πράγμα που μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει. Στη συντονιστική συνάντηση που είχαμε στις 6/6/2011 προγραμματίσαμε νέα συνάντηση για αύριο στις 23/6/2011 η οποία αναβάλλεται δια το λόγο τον οποίο το έργο παραμένει στάσιμο από την πλευρά σας. Σας τονίζω ότι η καθυστέρηση η οποία υπάρχει στο πιο πάνω έργο είναι αδικαιολόγητη και είμαι αναγκασμένη να ακολουθήσω τους όρους του συμβολαίου που έχετε υπογράψει με τον εργοδότη. Στο επόμενο διατακτικό θα πληρώσετε/παραχωρήσετε προς τον εργοδότη το ποσό το οποίο καθορίζεται στο Παράρτημα ως Εκτιμηθείσες Αποζημιώσεις για Καθυστερήσεις €500 ημερησίως. Τονίζεται επίσης ότι από τώρα και στο εξής δε θα γίνεται αποδεκτό οποιοδήποτε διατακτικό προς πληρωμή χωρίς τη δική μου έγκριση. Σας δίνετε περιθώριο συμμορφώσε