ΧΑΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ν. ΝΙΚΟΣ ΠΟΥΛΙΑΟΣ, Αριθμός Αγωγής: 1441/2022, 17/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χ. Στρόππου, Ε.Δ. Αριθμός Αγωγής: 1441/2022 ΧΑΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ενάγοντας -και- ΝΙΚΟΣ ΠΟΥΛΙΑΟΣ Εναγόμενος Ημερομηνία: 17/10/2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγoντα/Αιτητή: κυρία Νικολάου για Λυσάνδρου, Φλώρου Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση: κύριος Μπενάκης Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (Αίτηση ημερομηνίας 09/01/2024 για αντεξέταση του Εναγόμενου) I. Εισαγωγή
- Επίδικη είναι η Αίτηση Αντεξέτασης που καταχώρισαν οι Συνήγοροι του Ενάγοντα/Αιτητή με σκοπό την αντεξέταση του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση στις 09/01/2024 (εφεξής θα γίνεται αναφορά σε αυτήν ως επίδικη Αίτηση).
- Περί τις 23/12/2022 εκδόθηκαν -κατόπιν ακρόασης σχετικής ενδιάμεσης Αίτησης- διάφορα Διατάγματα, τα οποία επί της ουσίας (συνοπτικά αναφερόμενα) απαγόρευαν στον Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση από το να εισέρχεται ή/και να επεμβαίνει ή/και παρενοχλεί ή/και να τοποθετεί αντικείμενα εντός του μέρους (½) που παραχωρήθηκε προς τον Ενάγοντα/Αιτητή από τον Καθ' ου η Αίτηση ή/και την επιχείρηση που λειτουργεί ο Ενάγοντας/Αιτητής «ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΧΑΡΗΣ ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΙΚΕΣ ΚΑTΑΣΚΕΥΕΣ» (εφεξής θα αναφέρεται ως το Διάταγμα). Η σχετική Αίτηση καταχωρίστηκε στο πλαίσιο της πιο πάνω Αγωγής δια της οποίας ο Ενάγοντας ζητά διάφορα διατάγματα εναντίον του Εναγόμενου σχετικά με το ½ του Ακινήτου που βρίσκεται επί της Οδού Ελευθερίας 78 στη Λεμεσό και για το οποίο εκδόθηκε το Διάταγμα.
- Ακολούθως στις 03/07/2023 ο Ενάγοντας/Αιτητής καταχώρισε Αίτηση δια της οποίας ζητά άδεια για την έκδοση εντάλματος προσαγωγής και/ή διάταγμα το οποίο να διατάσσει την φυλάκιση και/ή την επιβολή προστίμου στον Καθ' ου η Αίτηση επειδή αυτός παρέλειψε να συμμορφωθεί με το Διάταγμα (εφεξής θα γίνεται αναφορά σε αυτή ως η Κυρίως Αίτηση). Με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, ο Ενάγοντας/Αιτητής προβάλλει ισχυρισμούς ότι ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση έχει σε διάφορες περιπτώσεις παραβεί το σχετικό Διάταγμα επισυνάπτοντας προς τούτο και σχετικές φωτογραφίες ως τεκμήρια (εφεξής θα γίνεται αναφορά σε αυτή ως η Ένορκη Δήλωση της Κυρίως Αίτησης).
- Η Ένσταση του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση καταχωρίστηκε στις 13/12/2023 και συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση (εφεξής θα γίνεται αναφορά σε αυτή ως η Ένσταση επί της Κυρίως Αίτησης). Με την Ένορκη Δήλωση, ουσιαστικά ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση αρνείται ότι έχει προβεί σε οποιαδήποτε παραβίαση του Διατάγματος (εφεξής θα γίνεται αναφορά σε αυτή ως η Ένορκη Δήλωση της Ένστασης επί της Κυρίως Αίτησης).
- Αντικείμενο της επίδικης Αίτησης είναι οι αναφορές που εντοπίζονται στις παραγράφους 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 10 της Ένορκης Δήλωσης της Ένστασης επί της Κυρίως Αίτησης. Στις ως άνω παραγράφους ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση επικαλείται ότι δεν έχει στην κατοχή του το επίδικο Ακίνητο αλλά κάποιο άλλο Ακίνητο το οποίο βρίσκεται στην Οδό [ ] αρ. 8 στη Λεμεσό ενώ προβάλλεται ότι ο είναι ο Ενάγοντας/Αιτητής που απέκλεισε τον Εναγόμενο από το Ακίνητο. Επιπλέον, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η Αίτηση, για τους οποίους επιδιώκεται η αντεξέταση, ο Ενάγοντας/Αιτητής ουδέποτε επισκέφτηκε το εν λόγω Ακίνητο καθότι αυτό είναι συνεχώς κλειστό και χρησιμοποιείται ως αποθήκη. Τέλος, επιδιώκεται η αντεξέταση σε σχέση με τους ισχυρισμούς του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση ότι ο Ενάγοντας/Αιτητής μπορεί να εισέλθει στο Ακίνητο οποτεδήποτε ελεύθερα καθώς επίσης και ότι ο Ενάγοντας/Αιτητής ουδέποτε διεξήγαγε εργασίες στο εν λόγω Ακίνητο.
- Ο Εναγόμενος προβάλλει πέντε λόγους ένστασης. Συγκεκριμένα προβάλλεται ότι η Αίτηση είναι αχρείαστη και είναι κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, δεν πληρούνται τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ζητείται η αντεξέταση του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση για να αποδείξει ότι ο ίδιος δεν επεμβαίνει στο ½ του υποστατικού και/ή ακινήτου παρά το γεγονός ότι φέρει ο ίδιος ο Ενάγοντας/Αιτητής το βάρος απόδειξης. Επιπλέον προβάλλεται ότι οι παράγραφοι για τους οποίους ζητείται η αντεξέταση δεν χρήζουν αντεξέτασης.
- Το Δικαστήριο έλαβε υπόψη στην πλήρη του έκταση τα όσα καταγράφονται στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις των μερών, τις αγορεύσεις των μερών και το σύνολο του δικαστικού φακέλου, χωρίς να περιορίζεται στα όσα καταγράφονται στα πλαίσια της Απόφασης αυτής. II. Νομική Πτυχή
- Νομική Βάση της Αίτησης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και συγκεκριμένα οι Διαταγές 34, 36 θ. 1, 37, 38 θ.1, 39, 40 θ.θ. 1, 9, 13, 42 Α, 48 θ.θ. 1, 2, 3, 8
(4), 9, 11 και 12, ο περί Δικαστηρίων Νόμος του 1960 (Ν.14/60), άρθρα 31, 32, 42, ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος Κεφ. 6, άρθρα 3, 9, 11, τα άρθρα 9, 11, 15, 16, 23 και 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η νομολογία των Δικαστηρίων, οι αρχές του κοινοδικαίου και η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου καθώς και η πρακτική του Δικαστηρίου.
- Η Ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και συγκεκριμένη τις Διαταγές 38, 39, 48 θ. 1-4, στις αρχές της επιείκειας, τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και την γενική πρακτική του Δικαστηρίου.
- Την αντεξέταση ενόρκως δηλούντα προβλέπει και η Δ.39 θ. 1 των ΘΠΔ σύμφωνα με την οποία: «Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination.» Σε ελεύθερη μετάφραση: «Κατόπιν αίτησης μαρτυρία δύναται να δοθεί με ένορκο δήλωση αλλά το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται κατόπιν παράκλησης οιουδήποτε των διαδίκων να διατάξει την παρουσία του καταθέτη για αντεξέταση».
- Από τη συνδυαστική ανάγνωση της Δ.39 θ.1 και της Δ.48 θ. 4
(2)των ΘΠΔ και της σχετικής επί του ζητήματος νομολογίας (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Λευτέρη Μήλου κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ 280 και Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ. 1)
(2004)1 Α.Α.Δ. 1660, βλ. και Annual Practice 1958 σελ. 865) προκύπτει ότι το Δικαστήριο διαθέτει διακριτική ευχέρεια η οποία ασκείται δικαστικά και σε συνάρτηση με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης, την φύση της σχετικής Αίτησης, τις ανάγκες της υπόθεσης και τα επίδικα σε αυτήν ζητήματα. Πρέπει να υπάρχουν ειδικοί λόγοι που δικαιολογούν το αίτημα, στο οποίο θα πρέπει να προσδιορίζονται επαρκώς τα προς αντεξέταση σημεία, ούτως ώστε να καταστεί δυνατή η εξέταση του υπό το πρίσμα της Νομολογίας. Ό,τι προκύπτει από τη σχετική νομολογία είναι ότι η αντεξέταση είναι επιτρεπτή επί ζητημάτων τα οποία είναι αναγκαία για την επίλυση του θέματος που αφορά η εκάστοτε υπό εξέταση αίτηση, αλλά δεν θα πρέπει να δίδεται άδεια για αντεξέταση όταν αυτή εμφανώς θα επεκτείνει τη συζήτηση της αίτησης σε μη αναγκαία για την εξέταση της αίτησης ζητήματα (βλ. Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τομ. 21, παρ. 878, σελ. 418-419). Μάλιστα η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου μπορεί να ασκηθεί ανεξάρτητα από τυχόν συναίνεση των διαδίκων. 12. Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του Αιτητή να παραθέσει τέτοιους λόγους, οι οποίοι να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο για τα πιο πάνω ώστε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης διατάγματος αντεξέτασης (βλ. Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1460). III. Η επίδικη Αίτηση 13. Οι Συνήγοροι των μερών παρέδωσαν στο Δικαστήριο τις γραπτές αγορεύσεις τους, τις οποίες όπως σημειώθηκε, το Δικαστήριο έλαβε δεόντως υπόψη. Εκεί και όπου κρίνεται αναγκαίο θα γίνεται συγκεκριμένη αναφορά σε αυτές. Εκ προοιμίου σημειώνεται ότι σύμφωνα με την νομολογία δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. Κάθε επιχείρημα συναρτάται με την επίδραση που μπορεί να έχει στη θεώρηση των επιδίκων θεμάτων (βλ. Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 490). Επιπλέον, είναι καλά καθιερωμένο ότι όσα δεν αναπτύχθηκαν με την αγόρευση κρίνονται ότι έχουν εγκαταλειφθεί (Στέλιος Σάββα και Υιοί Λίμιτεδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αγωγή Αρ. 1/2019, ημερομηνίας 28/05/2020).
- Όπως ήδη σημειώθηκε με την Ένσταση που καταχώρισε στην επίδικη Αίτηση ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση προβάλλει πέντε λόγους, ήτοι ότι (α) η επίδικη Αίτηση είναι αχρείαστη ή/και δεν είναι καλόπιστη ή/και συνιστά κατάχρηση διαδικασίας αφού ζητείται από τον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση να αποδείξει ότι δεν είναι σε παρακοή του Διατάγματος (β) δεν πληρούνται τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου και δεν εξυπηρετείται καμία ανάγκη (β) ζητείται η αντεξέταση του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση για να αποδείξει ότι ο ίδιος δεν επεμβαίνει στο ½ του επίδικου υποστατικού (δ) δεν χρήζουν αντεξέτασης οι παράγραφοι για τις οποίες ζητείται αντεξέταση και (ε) υπάρχει παραπομπή στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση.
- Με την Γραπτή Αγόρευση που παρέδωσαν στο Δικαστήριο οι Συνήγοροι του Εναγόμενου, επιχειρηματολογούν ότι ο Ενάγοντας/Αιτητής επιδιώκει δια μέσου της Αίτησης του και της σκοπούμενης αντεξέτασης να συμπληρώσει την μαρτυρία του ή/και να επανορθώσει παραλείψεις και να διορθώσει την εικόνα που δόθηκε στο Δικαστήριο μέσα από την Ένορκη Δήλωση της Κυρίως Αίτησης. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται πρόκειται για ένα αόριστο και ασαφές διάταγμα αφού δεν καθορίζεται σε τι συνίσταται το ½ του Ακινήτου που αναφέρεται στο Διάταγμα.
- Όπως όμως διαφαίνεται από την επίδικη Αίτηση και από την Γραπτή Αγόρευση που παρέδωσαν στο Δικαστήριο οι Συνήγοροι του Ενάγοντα/Αιτητή, αυτό που επιδιώκεται είναι να διαφανεί το αναληθές του περιεχόμενου της Ένορκης Δήλωσης της Ένστασης επί της Κυρίως Αίτησης και το ηθελημένο ή μη της ανυπακοής του Διατάγματος.
- Από την Αίτηση, την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση αλλά και από την Ένσταση και την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση, προκύπτει ότι προβάλλονται δύο εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές σε σχέση με τα γεγονότα.
- Όπως έχει ήδη σημειωθεί η Κυρίως Αίτηση αφορά μεταξύ άλλων το κατά πόσο ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση προέβη σε παρακοή του Διατάγματος. Οι διαδικασίες για παρακοή του Διατάγματος διέπονται ουσιαστικά από το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/1960) και δικονομικά από το άρθρο 42 Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (βλ. Krashias Shoe Factory Ltd. also trading as "K" Shoes v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier KG
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 750) και χαρακτηρίζονται ως οιονεί ποινικές, καθότι η διαδικασία που ακολουθείται σε τέτοιας φύσης Αιτήσεις είναι ταυτόσημη με τη διαδικασία σε ποινική δίκη (Ηalin v. Timur
(2005)1 (Α) A.A.Δ.424). Μεταξύ των στοιχείων που καλείται να αποδείξει ο Αιτητής είναι την αντικειμενική υπόσταση (actus reus), αλλά και την υποκειμενική υπόσταση (mens rea) του αδικήματος της αστικής καταφρόνησης, την ηθελημένη ανυπακοή του καθ' ου η αίτηση προς την απόφαση του δικαστηρίου, δηλαδή πρόθεση ανυπακοής προς το διάταγμα του δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί. Πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του δικαστηρίου (βλ. Δρόσος Μιχαηλίδης v. Margita Μιχαηλίδου Poliakova (Αρ. 1),
(2011)1 Α.Α.Δ. 356). Παρά τον αστικό χαρακτήρα της διαδικασίας η διαδικασία προσλαμβάνει το χαρακτήρα κατηγορίας, η απόδειξη της οποίας υπόκειται στους κανόνες που διέπουν την απόδειξη ποινικού αδικήματος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 ΑΑΔ 309). 19. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, δηλαδή την φύση της διαδικασίας, τους προβαλλόμενους στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις και γραπτές αγορεύσεις ισχυρισμούς και το τι είναι αναγκαίο για την «επίλυση του επίδικου ζητήματος» αλλά και το βάρος απόδειξης που φέρει ο Ενάγοντας/Αιτητής εξετάζεται κατά πόσο είναι αναγκαίο να εκδοθεί διάταγμα αντεξέτασης στους ισχυρισμούς που ζητείται: (
- i)Σε σχέση με τις παραγράφους 3 και 4 της Ένορκης Δήλωσης της Ένστασης επί της Κυρίως Αίτησης, μαζί με τα σχετικά Τεκμήρια όπου αναφέρεται ότι ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση δεν είχε ποτέ την κατοχή του Ακινήτου που βρίσκεται στην οδό [ ] αρ. 78 στην Λεμεσό αλλά κάποιου άλλου Ακινήτου που βρίσκεται σε άλλη Διεύθυνση, αξιολογείται ότι είναι ουσιαστικής σημασίας για την έκβαση της Κυρίως Αίτησης καθότι αν ήθελε διαφανεί ότι πράγματι ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει σχέση με το Ακίνητο και δεν το κατείχε ποτέ, ήτοι το Ακίνητο που αφορά το Διάταγμα τότε εκ των πραγμάτων θα έχει σημασία για την τύχη της Κυρίως Αίτησης. Θα καταδειχθεί ότι καμία παρακοή του Διατάγματος δεν έχει λάβει χώρα. (
- ii)Σε σχέση με τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 5 της Ένορκης Δήλωσης της Ένστασης επί της Κυρίως Αίτησης, κρίνεται ότι δεν είναι αναγκαία καθότι σε περίπτωση που ήθελε διαφανεί ότι ο Ενάγοντας/Αιτητής επέμβηκε με τον οποιοδήποτε τρόπο στο Ακίνητο που βρίσκεται στην διεύθυνση που ο Εναγόμενος/Καθ' ου ισχυρίζεται δεν θα προσφέρει το οτιδήποτε στη διάγνωση της Κυρίως Αίτησης. Το Διάταγμα βρίσκεται προφανώς σε ισχύ και εξετάζεται η παρακοή του από τον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση και τυχόν αντεξέταση επί του σημείου αυτού θα επεκτείνει τη συζήτηση σε μη αναγκαία για την εκδίκασης της ουσίας της Κυρίως Αίτησης ζητήματα. (iii) Σε σχέση με τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 6 της Ένορκης Δήλωσης της Ένστασης επί της Κυρίως Αίτησης, κρίνεται ότι η αντεξέταση είναι αναγκαία για την διάγνωση της ουσίας της Κυρίως Αίτησης. Αν ήθελε διαφανεί ότι είναι ο Ενάγοντας/Αιτητής που τοποθέτησε τα συγκεκριμένα αντικείμενα, τότε θα είναι στοιχείο που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη για την έκβαση της Κυρίως Αίτησης και για την αξιολόγηση των ισχυρισμών του Ενάγοντα/Αιτητή. Για τον ίδιο λόγο κρίνεται ότι θα πρέπει να επιτραπεί η αντεξέταση επί της παραγράφου 7 της Ένορκης Δήλωσης της Ένστασης επί της Κυρίως Αίτησης. (
- iv)Σε σχέση με τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 8 της Ένορκης Δήλωσης της Ένστασης επί της Κυρίως Αίτησης και σε συνάρτηση με τα όσα έχουν ήδη σημειωθεί πιο πάνω, κρίνεται ότι δεν είναι απαραίτητη η αντεξέταση του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση. Αναφέρεται στην εν λόγω παράγραφο ότι ο Ενάγοντας/Αιτητής δεν επισκέφτηκε ποτέ το Ακίνητο. Ωστόσο, το Διάταγμα του Δικαστηρίου υφίσταται και επίδικο είναι το κατά πόσο ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση το παραβιάζει ή όχι. Τυχόν αντεξέταση επί του σημείου αυτού θα επεκτείνει τη συζήτηση σε μη αναγκαία για την εκδίκασης της ουσίας της Κυρίως Αίτησης ζητήματα. (
- v)Σε σχέση με τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 9 της Ένορκης Δήλωσης της Ένστασης επί της Κυρίως Αίτησης, κρίνεται ότι θα πρέπει να επιτραπεί η αντεξέταση. Στην εν λόγω παράγραφο ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι ο Ενάγοντας/Αιτητής είναι ελεύθερος να εισέρχεται στο Ακίνητο. Δεδομένου ότι η Κυρίως Αίτηση αφορά ακριβώς αυτό το σημείο, θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα στους Συνήγορους του Ενάγοντα/Αιτητή να αντεξετάσουν επί του σημείου αυτού. (
- vi)Σε σχέση μα τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 10 της Ένορκης Δήλωσης της Ένστασης επί της Κυρίως Αίτησης, κρίνεται ότι η αντεξέταση δεν είναι απαραίτητη καθότι δεν πρόκειται να διαγνωστεί το οτιδήποτε σχετικό με τα επίδικα ζητήματα. Συγκεκριμένα, στην παράγραφο 10 της εν λόγω Ένορκης Δήλωσης ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση προβάλλει τον ισχυρισμό ότι ο Ενάγοντας/Αιτητής ουδέποτε διεξήγαγε εργασίες «στον εν λόγω χώρο» αφού δεν προκύπτει κάτι τέτοιο από τα όσα εμφαίνονται από το Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Όπως επανειλημμένα έχει σημειωθεί, επίδικο στην Κυρίως Αίτηση είναι το κατά πόσο παραβιάστηκε το Διάταγμα. Οτιδήποτε δεν είναι δυνατό να αναδείξει τα επίδικα ζητήματα, θα επεκτείνει αχρείαστα την διαδικασία και δεν θα συνεισφέρει ουσιαστικά στην διάγνωση της ουσίας της Κυρίως Αίτησης. 20. Σε σχέση με το αιτητικό Β της επίδικης Αίτησης, με το οποίο ζητείται να διατάσσεται σε περίπτωση που ο ενόρκως δηλών δεν παρουσιαστεί για να αντεξεταστεί, η ένορκη του δήλωση να μην διαβασθεί ή χρησιμοποιηθεί ως μαρτυρία προς υποστήριξη της Ένστασης επί της Κυρίως Αίτησης, δεν προωθήθηκε περαιτέρω από τον Ενάγοντα/Αιτητή και συνεπώς θεωρείται ότι έχει εγκαταλειφθεί. IV. Κατάληξη 21. Υπό το φως των όσων έχουν σημειωθεί πιο πάνω η επίδικη Αίτηση εγκρίνεται και συνεπώς εκδίδεται Διάταγμα αντεξέτασης του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση σε σχέση με τις παραγράφους 3, 4, 6, 7 και 9 της Ένορκης Δήλωσης της Ένστασης επί της Κυρίως Αίτησης. Νοείται ότι η αντεξέταση επιτρέπεται και σε σχέση με τα Τεκμήρια που αναφέρονται στις ως άνω παραγράφους. Ο χρόνος για την αντεξέταση του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση θα είναι 30 λεπτά, εκτός αν το Δικαστήριο κρίνει διαφορετικά κατά την ακροαματική διαδικασία. 22. Τα έξοδα της επίδικης Αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα/Αιτητή και εναντίον του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.).................. Χ. Στρόππος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο