← Κύπρος

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1018/20, 2/10/2024

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1018/20, 2/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1018/20 Μεταξύ: ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ Ενάγουσας και

  1. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
  2. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 10.07.2024 Ημερομηνία: 02.10.2024 Για τους Εναγόμενους - Αιτητές: κ. Ζ. Νικολαΐδης για Ζήνωνας Νικολαΐδης ΔΕΠΕ Για την Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση: κ. Μ. Λουκά για Χριστάκης Λουκά & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή αφορά παραχώρηση πιστωτικών διευκολύνσεων με ενυπόθηκες εξασφαλίσεις. Ειδικότερα, η Ενάγουσα (στο εξής «Καθ' ης η αίτηση») αξιώνει εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 (στο εξής «Αιτητές») το ποσό των €908.322,99 πλέον τόκους. Περαιτέρω, αξιώνεται η έκδοση διαταγμάτων εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων. Οι Αιτητές στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση ισχυρίζονται, μεταξύ άλλων, ότι η συμφωνία δανείου, καθώς και τα έγγραφα και συμφωνίες υποθήκης αποτελούν προϊόν δόλου και/ή απάτης και σε κάθε περίπτωση περιέχουν παράνομους και καταχρηστικούς όρους. Επιπροσθέτως, αρνούνται το αξιούμενο υπόλοιπο ισχυριζόμενοι ότι περιλαμβάνονται σε αυτό παράνομες και αντισυμβατικές χρεώσεις. Ως εκ των ανωτέρω αξιώνουν την ακύρωση των επίμαχων συμφωνιών και/ή τη διαγραφή των καταχρηστικών όρων, καθώς και συμψηφισμό του ποσού των €340.838,50 με το αξιούμενο υπόλοιπο του επίδικου λογαριασμού. Στις 10.07.2024 καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση από τους Αιτητές. Με αυτήν αξιώνουν την έκδοση των ακόλουθων δύο ενδιάμεσων διαταγμάτων (παρατίθενται αυτούσια): «Α. Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύει στην Ενάγουσα να προχωρήσει σε οποιανδήποτε πώληση και/ή εκποίηση και/ή διάθεση της υποθηκευμένης περιουσίας του Εναγόμενου-Αιτητή 1 βάσει του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν.9/1965) και/ή αποστολής περαιτέρω επιστολών προς τον σκοπό αυτό, δυνάμει της πιο κάτω επίδικης υποθήκης μέχρι την πλήρη εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεότερη διαταγή του Δικαστηρίου: - Υποθήκη Υ10366/2011 συσταθείσα και εγγραφείσα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, ημερομηνίας 16/09/2011 επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής [ ], μερίδιο ΟΛΟ, για το ποσό των 110.000 ευρώ προς εξασφάλιση του επίδικου λογαριασμού
  3. Β. Διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στην Ενάγουσα να προχωρήσει σε οποιανδήποτε πώληση και/ή εκποίηση και/ή διάθεση της υποθηκευμένης περιουσίας βάσει του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν.9/1965) ιδιοκτησίας της Εναγόμενης 2 - Αιτήτριας 2 και/ή αποστολής περαιτέρω επιστολών προς τον σκοπό αυτό, δυνάμει της πιο κάτω επίδικης υποθήκης μέχρι την πλήρη εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεότερη διαταγή του Δικαστηρίου: - Υποθήκη Υ6914/2011 συσταθείσα και εγγραφείσα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού ημερομηνίας 16/09/2011 επί των ακινήτων:
  4. [ ], μερίδιο 1/
  6. [ ], μερίδιο 1/
  7. και τα οποία εξασφαλίζουν τον επίδικο λογαριασμό [ ] για το ποσό των 590.000 ευρώ.» Η επίδικη αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση των Αιτητών. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους στην επίδικη συμφωνία παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων υπάρχουν καταχρηστικές ρήτρες οι οποίες θα πρέπει να διαγραφούν ή ακόμη και να οδηγήσουν σε ακύρωση της σύμβασης στην ολότητά της. Περαιτέρω, ο επίδικος λογαριασμός επιβαρύνθηκε με διάφορα ποσά τα οποία δεν δικαιούται η Αιτήτρια να αξιώνει. Σύμφωνα με ανάλυση ανεξάρτητου οικονομικού συμβούλου ο λογαριασμός έχει επιβαρυνθεί με υπερχρεώσεις ύψους €340.
  8. Η διαγωγή των λειτουργών του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού κατά την παραχώρηση του επίδικου δανείου ήταν, μεταξύ άλλων, δόλια και αμελής, αφού οι εν λόγω λειτουργοί ουδεμία επεξήγηση παρείχαν στους Αιτητές σε σχέση με τους όρους του δανείου, παρά το ότι γνώριζαν το χαμηλό μορφωτικό τους επίπεδο. Ουσιαστικά, υπήρξε απόκρυψη δεδομένων με σκοπό την απόσπαση της υπογραφής των Αιτητών και την παγίδευσή τους. Προς εξασφάλιση της επίμαχης πιστωτικής διευκόλυνσης, εγγραφήκαν οι υποθήκες Υ10366/2011 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας και Υ6914/2011 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού. Οι εν λόγω υποθήκες είναι παράνομες, διότι καταρτίστηκαν κατά παράβαση των προνοιών του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου. Οι Αιτητές κατέβαλαν προσπάθειες για εξεύρεση δίκαιης και ηθικής λύσης, αλλά η Καθ' ης η αίτηση επέδειξε απαράδεκτη συμπεριφορά μη αποδεχόμενη την ύπαρξη οποιασδήποτε υπερχρέωσης ή καταχρηστικών ρητρών. Μάλιστα, για να ασκήσει επιπρόσθετη πίεση στους Αιτητές προκειμένου οι τελευταίοι να ενδώσουν στις απαιτήσεις της, η Καθ' ης η αίτηση απέστειλε ειδοποίηση τύπου «Ι» στις 24.04.
  9. Ενδεχόμενη αποξένωση ή εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων θα συνιστούσε κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων των Αιτητών, αφού τα εν λόγω ακίνητα αποτελούν την προσωπική τους περιουσία και τους κόπους μίας ζωής. Περαιτέρω, ένα εκ των ενυπόθηκων ακινήτων αποτελεί την κατοικία του υιού των Αιτητών. Επομένως, τυχόν απόρριψη της υπό κρίση αίτησης θα παραβιάζει και το δικαίωμα στη στέγαση. Σε κάθε περίπτωση, θα δημιουργούσε μη αναστρέψιμα δεδομένα, τα οποία δεν θα μπορούν να αποκατασταθούν με την επιδίκαση χρηματικών αποζημιώσεων αφού οι Αιτητές θα έχουν απωλέσει την περιουσία τους. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης εγείροντας 17 συνολικά λόγους ένστασης, οι οποίοι μπορούν να συνοψισθούν ως εξής: Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις χορήγησης ενδιάμεσου διατάγματος. Το επίδικο δάνειο δεν είναι καταναλωτικού σκοπού, αλλά εμπορικού και ως εκ τούτου δεν τίθεται ζήτημα εξέτασης καταχρηστικών ρητρών. Η έκθεση του οικονομικού συμβούλου των Αιτητών είναι αυθαίρετη και/ή ανακριβής και/ή δεν στηρίζεται στους όρους της επίδικης συμφωνίας δανείου. Η κατ' ισχυρισμό ζημία που θα υποστεί ο υιός των Αιτητών, δεν συσχετίζεται με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει προς όφελος της Καθ' ης η αίτηση. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση υπαλλήλου της εταιρείας που έχει αναλάβει τη διαχείριση του επίδικου δανείου και υποθηκών για λογαριασμό της Καθ' ης η αίτηση. Η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει, ότι όλοι οι όροι της επίδικης σύμβασης δανείου, καθώς και των υποθηκών, επεξηγήθηκαν στους Αιτητές, οι οποίοι τους κατανόησαν και με την ελεύθερη βούλησή τους υπέγραψαν τα σχετικά έγγραφα. Μάλιστα, οι Αιτητές έλεγξαν τη σύμβαση δανείου με δικηγόρο της επιλογής τους. Η επίδικη συμφωνία χορηγήθηκε για τους σκοπούς της εργασίας των Αιτητών στον οικοδομικό τομέα. Κατά συνέπεια, δεν τίθεται ζήτημα εφαρμογής της νομοθεσίας που αφορά τις καταχρηστικές ρήτρες. Σε κάθε, όμως, περίπτωση δεν περιλαμβάνεται οποιοσδήποτε καταχρηστικός όρος στα επίμαχα έγγραφα. Όλες οι χρεώσεις στον επίδικο λογαριασμό έγιναν σύμφωνα με τους όρους του δανείου και τη νομοθεσία. Δεν υπάρχει, επομένως, οποιαδήποτε υπερχρέωση. Αντιθέτως, ενώ με την επιστολή τερματισμού ενημερώθηκαν οι Αιτητές ότι το δάνειο θα χρεώνεται με επιτόκιο προς 9,5%, εντούτοις ο λογαριασμός εξακολουθεί να χρεώνεται με το αρχικό συμβατικό επιτόκιο, δηλαδή με 7,5%. Αγνοεί τη θέση των Αιτητών, ότι ένα από τα ενυπόθηκα ακίνητα αποτελεί την κατοικία του υιού τους. Ακόμη, όμως, κι αν αληθεύει ο εν λόγω ισχυρισμός, ο υιός των Αιτητών δεν είναι διάδικο μέρος και το ενυπόθηκο ακίνητο δεν αποτελεί ιδιοκτησία του υιού των Αιτητών, αλλά των τελευταίων. Η Καθ' ης η αίτηση ήταν και είναι πρόθυμη για εξεύρεση βιώσιμης λύσης διευθέτησης των οφειλών των Αιτητών. Η συζήτηση για εξώδικη διευθέτηση δεν προχώρησε, λόγω της άρνησης των Αιτητών να παρουσιάσουν αναγκαία έγγραφα τα οποία ζητήθηκαν από λειτουργούς της Καθ' ης η αίτηση προκειμένου να αξιολογηθούν τα οικονομικά τους δεδομένα και να ευρεθεί η κατάλληλη διευθέτηση. Η ειδοποίηση τύπου «Ι» στάλθηκε από την Καθ' ης η αίτηση στο πλαίσιο άσκησης των νόμιμων δικαιωμάτων της προς είσπραξη του χρέους που οφείλουν οι Αιτητές, οι οποίοι δεν έχουν καταβάλει οποιοδήποτε ποσό έναντι του χρέους τους από τις 28.02.2014, ήτοι εδώ και 10 χρόνια. Καταληκτικά, η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει, ότι η όποια ζημιά ενδέχεται να υποστούν οι Αιτητές σε περίπτωση απόρριψης της επίδικης αίτησης μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα και η Καθ' ης η αίτηση, ως φερέγγυα εταιρεία, έχει τη δυνατότητα να αποζημιώσει τους Αιτητές. Η ακρόαση της επίδικης αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων με τις αγορεύσεις τους προέβαλαν την εκατέρωθεν επιχειρηματολογία τους. Τόσο η αίτηση και η ένσταση με τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις, όσο και οι αγορεύσεις των συνηγόρων έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολό τους. Νομική πτυχή Οι ουσιαστικές διατάξεις επί των οποίων εδράζεται η υπό κρίση αίτηση είναι τα άρθρα 32 του Ν.14/60 και 5 του Κεφ.
  10. Το άρθρο 32 του Ν.14/60 θέτει τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες μπορεί να χορηγηθεί προσωρινό διάταγμα. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, πρέπει να συντρέχουν οι ακόλουθες τρεις προϋποθέσεις: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (β) Ύπαρξη πιθανότητας ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. (γ) Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα. Στην κλασική αυθεντία Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd a.o

(1982)1 C.L.R 557, λέχθηκε σε σχέση με την πρώτη προϋπόθεση που τίθεται από το άρθρο 32 του Ν.14/60, ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μία συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση ειπώθηκε, ότι περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπεία, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Σύμφωνα με την Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd a.o (ανωτέρω), ο Αιτητής θα πρέπει να δείξει ότι υπάρχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, αφορά το κατά πόσο χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στο άρθρο 5 του Κεφ.6, το κριτήριο της καλής βάσης αγωγής είναι παρόμοιο σε έννοια με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 (Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1Α Α.Α.Δ 253 και Seamark Consultancy Services Ltd κ.α. v. Lasala κ.α
(2007)1Α Α.Α.Δ 162). Στην υπόθεση Larticon Co v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1Β Α.Α.Δ 1121, αναφέρθηκε ότι το άρθρο 5 του Κεφ. 6 θα πρέπει να εξετάζεται σε συνδυασμό με τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, αφού το προαναφερόμενο άρθρο αντιστοιχεί στην τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
  1. Συμπεράσματα Η ανταπαίτηση των Αιτητών εδράζεται κυρίως επί του ισχυρισμού τους περί ύπαρξης καταχρηστικών ρητρών στην επίδικη συμφωνία δανείου και επιβολής παράνομων χρεώσεων στον επίδικο λογαριασμό. Η ισχυριζόμενη ύπαρξη καταχρηστικών ρητρών στη συμφωνία και υπερχρεώσεων στον τραπεζικό λογαριασμό, συνιστά αναγνωρισμένο αγώγιμο δικαίωμα. Απόλυτα σχετικά είναι τα άρθρα 51 και 63 του περί Προστασίας του Καταναλωτή Νόμου, Ν.112(Ι)/21, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Επομένως, αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Στο σύγγραμμα «Διατάγματα, Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη, 1η έκδοση» στη σελ.55, αναφέρονται σχετικά τα εξής: «Με την αναφορά αυτή στην ουσία εισάγεται η γενική προϋπόθεση ότι το δικαίωμα το οποίο επικαλείται ο ενάγων θα πρέπει να είναι αναγνωρισμένο είτε από το νόμο (legal right) είτε από το δίκαιο της επιείκειας (equitable right). Γι΄αυτό και το Δικαστήριο θα πρέπει να βεβαιώνεται ότι υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα αναγνωρισμένο από το νόμο και τις αρχές της επιείκειας, προτού παραχωρήσει τη θεραπεία απαγορευτικού διατάγματος.» Έρχομαι στη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Αυτό το οποίο ελέγχεται κατά την εξέταση της εν λόγω προϋπόθεσης είναι η αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του διαδίκου που ζητά την ενδιάμεση θεραπεία σε συνάρτηση με τυχόν αντίθετη εκδοχή, για τους περιορισμένους πάντα σκοπούς της παρούσας διαδικασίας (ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και CYFIELD - NEMESIS κ.α., Πολ. Έφεση αρ.Ε52/21, ημερ.10.02.2022), ECLI:CY:AD:2022:A
  3. Στη Zondrvan Group Ltd και Bonalbo Fiduciaries Ltd κ.α., Πολ. Έφεση αρ.Ε64/2015, ημερ.20.07.2021, ECLI:CY:AD:2021:A342, τονίστηκε, ότι θα πρέπει να τηρείται με ευλάβεια η αρχή, ότι το Δικαστήριο στο πλαίσιο προσωρινού διατάγματος δεν εκδικάζει την ουσία της υπόθεσης και δεν επιτρέπεται να προβεί σε ευρήματα αξιοπιστίας της μιας ή της άλλης εκδοχής. Τα ουσιαστικά παράπονα των Αιτητών εντοπίζονται, αφενός στη θέση περί ύπαρξης καταχρηστικών ρητρών στην επίδικη συμφωνία δανείου και αφετέρου στην επιβολή παράνομων και αντισυμβατικών χρεώσεων στον επίδικο λογαριασμό. Ειδικότερα, στην ένορκη δήλωσή τους, οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι, σύμφωνα με συμβουλή των δικηγόρων τους, οι όροι 2 - 12 και ο όρος 15 της συμφωνίας δανείου αποτελούν καταχρηστικές ρήτρες. Περαιτέρω, σύμφωνα με την έκθεση του ανεξάρτητου οικονομικού τους συμβούλου (Τεκμήριο 3 της αίτησης), επιβλήθηκαν στον επίδικο λογαριασμό δανείου υπερχρεώσεις ύψους €340.838,
  4. Η Καθ' ης η αίτηση αρνείται τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς υποστηρίζοντας, ότι δεν μπορεί να τίθεται ζήτημα καταχρηστικών ρητρών στην παρούσα περίπτωση, καθώς το δάνειο σχετίζεται με εμπορικό και όχι καταναλωτικό σκοπό και, σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχουν καταχρηστικές ρήτρες στην επίμαχη συμφωνία. Όσον αφορά το υπόλοιπο του λογαριασμού, η Καθ' ης η αίτηση υποστηρίζει ότι όλες οι χρεώσεις έγιναν νόμιμα και στη βάση των όρων της επίδικης συμφωνίας. Είναι ξεκάθαρο, ότι οι διάδικοι προβάλλουν αντικρουόμενες εκδοχές, τόσο σε σχέση με το ζήτημα των καταχρηστικών ρητρών, όσο και σε σχέση με τις χρεώσεις του επίδικου λογαριασμού. Όπως επισημάνθηκε πιο πάνω, η παρούσα διαδικασία δεν προσφέρεται για επίλυση της ουσίας της διαφοράς και επιλογή της μίας ή της άλλης εκδοχής. Το κατά πόσο οι όροι της συμφωνίας που επικαλούνται οι Αιτητές αποτελούν καταχρηστικές ρήτρες ή όχι, καθώς και το κατά πόσο επιβλήθηκαν στον επίδικο λογαριασμό παράνομες και αντισυμβατικές χρεώσεις, αποτελούν ζητήματα για τα οποία απαιτείται ανάλυση και ερμηνεία της συμφωνίας, αλλά και εις βάθος θεώρηση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Ειδικότερα σε σχέση με την πτυχή της φύσης του επίδικου δανείου και τη θέση της Καθ' ης η αίτηση ότι η νομοθεσία που αφορά καταχρηστικές ρήτρες δεν εφαρμόζεται εν προκειμένω, παρατηρώ ότι και για το ζήτημα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί εις βάθος η μαρτυρία. Αυτό, διότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε αντικειμενικό δεδομένο από το οποίο να εξάγεται κατά αδιαμφισβήτητο τρόπο η φύση της συναλλαγής, έτσι ώστε το όλο ζήτημα να αντικριστεί ως καθαρά νομικό. Στη Recnex Trading Ltd κ.α v. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ
(2014)1A Α.Α.Δ 866, επισημάνθηκαν τα ακόλουθα τα οποία θεωρώ ότι τυγχάνουν εφαρμογής και στην υπό κρίση αίτηση: «Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι ζητήματα αμφισβητούμενα θα πρέπει να αφήνονται να ακουστούν κατά την εκδίκαση της ουσίας. Το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε τελικά συμπεράσματα τα οποία δυνατόν να αποβούν βλαπτικά για τα δικαιώματα των διαδίκων. Διιστάμενες απόψεις για διαπραγματεύσεις και θέματα που προηγήθηκαν της υπογραφής των επιδίκων Συμφωνιών, διαφορετικές νομικές ερμηνείες των συμφωνιών ή εγγράφων και άλλη αντίκριση ως προς την επίλυση των προβλημάτων που προκλήθηκαν ή προέκυψαν στη συνέχεια, οικονομικών, φορολογικών ή άλλων, θα πρέπει να εξετασθούν σε βάθος στο τελικό στάδιο κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας..» Περαιτέρω, όπως έχει κατά κόρον τονισθεί στη νομολογία, στο πλαίσιο της διαδικασίας έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του (T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1Γ A.A.Δ 1802). Προχωρώ στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν.14/
  1. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι σε περίπτωση άρνησης χορήγησης των αιτούμενων διαταγμάτων θα δημιουργηθούν μη αναστρέψιμα δεδομένα. Αυτό, διότι θα απωλέσουν την ακίνητη περιουσία τους που απέκτησαν με κόπους μιας ζωής. Πολύ δε περισσότερο, τυχόν εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου εντός του οποίου βρίσκεται η κατοικία του υιού τους θα πλήξει ανεπανόρθωτα το δικαίωμα του τελευταίου στη στέγαση. Συνεπώς, η παρούσα δεν αποτελεί περίπτωση όπου η χρηματική αποζημίωση μπορεί να κριθεί ως ικανοποιητική θεραπεία. Στην αντίπερα όχθη, η Καθ' ης η αίτηση υποστηρίζει ότι οι Αιτητές με την υποθήκευση της ακίνητης περιουσίας τους γνώριζαν και αποδέχθηκαν τον κίνδυνο απώλειας της. Επομένως, δεν μπορούν εκ των υστέρων να επικαλούνται τον προαναφερόμενο κίνδυνο και να ισχυρίζονται ότι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά. Η εξισορρόπηση των εκατέρωθεν δικαιωμάτων σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, επιβάλλει τη στάθμιση διαφόρων παραγόντων. Θεωρώ, ότι το ζήτημα δεν μπορεί να εξαντληθεί στο επιχείρημα, ότι σε κάθε περίπτωση ενυπόθηκου ακινήτου τίθεται αυτόματα εκτός συζήτησης η δυνατότητα παροχής θεραπείας στη βάση του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Ούτε από την άλλη, το ενδεχόμενο οριστικής απώλειας ακίνητης περιουσίας οδηγεί, άνευ ετέρου, σε ικανοποίηση του τρίτου κριτηρίου του άρθρου 32 του Ν.14/
  3. Το ζητούμενο παραμένει, κατά την κρίση μου, το κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, υπό το φως των ιδιαίτερων περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Μέσα στο προαναφερόμενο πλαίσιο διαδραματίζει, κατά την άποψή μου, ουσιαστικό ρόλο η ιδιότητα των υποθηκευμένων ακινήτων. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, να είναι ίδια η προσέγγιση σε σχέση με ένα ακίνητο που αποτελεί οικογενειακή στέγη και με ένα άλλο το οποίο αποκτήθηκε για σκοπούς επένδυσης. Αυτό ουσιαστικά υποδεικνύει και η απόφαση του ΔΕΕ, Aziz κατά Caixa d' Estalvis de Catalunya, C-415/11 ημερ.14.03.13, στην οποία τονίστηκε ότι η θεραπεία των αποζημιώσεων είναι ελλιπές και ανεπαρκές μέτρο στις περιπτώσεις που η υποθήκη έχει συσταθεί επί της κατοικίας του θιγόμενου καταναλωτή. Στην προκείμενη περίπτωση, με εξαίρεση το ενυπόθηκο ακίνητο που οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι χρησιμοποιείται ως κατοικία του υιού τους, για το οποίο θα επανέλθω πιο κάτω, δεν προβάλλεται οτιδήποτε το οποίο θα μπορούσε να καταστήσει ως μη ικανοποιητική την επιδίκαση αποζημιώσεων για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους. Συγκεκριμένα, δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός ως προς την ιδιότητα των υπολοίπων ενυπόθηκων ακινήτων ή οποιοδήποτε άλλο γεγονός το οποίο θα καθιστούσε τα εν λόγω ακίνητα μοναδικά για τους Αιτητές σε τέτοιο βαθμό, ούτως ώστε η αξία τους να μην μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Όσον αφορά το ενυπόθηκο ακίνητο που, σύμφωνα με τους Αιτητές, χρησιμοποιείται ως κατοικία του υιού τους, σημειώνω τα ακόλουθα. Το τρίτο κριτήριο του άρθρου 32 του Ν.14/60 εξετάζεται, κατά την κρίση μου, σε συνάρτηση με το πρόσωπο του διαδίκου που ζητεί τη χορήγηση ενδιάμεσης θεραπείας. Με άλλα λόγια, δεν μπορεί να ζητείται η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος για την προστασία των δικαιωμάτων ενός τρίτου προσώπου, μή διαδίκου. Κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται στο άρθρο 32 του Ν.14/60, ούτε και έχω παραπεμφθεί σε οποιαδήποτε αυθεντία που να συνηγορεί σε αντίθετη προσέγγιση. Συνεπώς, ο όποιος τυχόν επηρεασμός των δικαιωμάτων του υιού των Αιτητών δεν μπορεί, κατά την άποψη μου, να συνυπολογιστεί στην εξέταση του κριτηρίου της αδυναμίας ή δυσκολίας στην απονομή πλήρους δικαιοσύνης. Επαναλαμβάνεται, ότι στην παρούσα αγωγή διάδικα μέρη είναι μόνον οι Αιτητές και η Καθ' ης η αίτηση. Ο υιός των Αιτητών αποτελεί τρίτο μέρος, ο οποίος, μάλιστα, δεν είναι καν ιδιοκτήτης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ως εκ των ανωτέρω και λαμβάνοντας επιπροσθέτως υπόψη μου την μη αμφισβητηθείσα δήλωση της Καθ' ης η αίτηση ότι είναι φερέγγυα και οικονομικά εύρωστη εταιρεία που δύναται να αποζημιώσει χρηματικά τους Αιτητές, θεωρώ ότι το τρίτο κριτήριο του άρθρου 32 του Ν.14/60 δεν πληρούται. Κατάληξη Για όλους τους λόγους που προσπάθησα πιο πάνω να εξηγήσω, κρίνω ότι η επίδικη αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον των Αιτητών, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Μ. Αγιομαμίτης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.