AHMAD M. DABABOU ν. Crdit Libanais SAL κ.α., Αρ. Αγωγής: 5204/14, 21/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5204/14 Μεταξύ: AHMAD M. DABABOU, από τη Συρία Ενάγοντα v.
- Crédit Libanais SAL, από τη Λεμεσό
- MetaQuotes Software Ltd, από τη Λεμεσό
- MetaQuotes Software Corp, από τις Μπαχάμες
- MetaQuotes Ltd, από τη Λεμεσό
- Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, από τη Λεμεσό Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 25.09.2024 21.10.2024 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους 2 και 3 - Αιτητές: κα Μ. Γιωρκάτζη Για τον Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Κωστακόπουλος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Εναγόμενοι 2 και 3 (στο εξής «Αιτητές») ζητούν με την υπό κρίση Αίτηση την έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 11.09.2024 μέχρι την εκδίκαση και έκδοση απόφασης στην έφεση που καταχωρήθηκε εναντίον της προαναφερόμενης ενδιάμεσης απόφασης. Η Αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς και το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο της Αίτησης στις 30.09.2024, έδωσε οδηγίες όπως αυτή καταστεί διά κλήσεως και επιδοθεί στον Ενάγοντα (στο εξής «Καθ' ου η Αίτηση»). Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση παρατίθεται το ιστορικό της παρούσας διαδικασίας από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής και έκδοσης του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 29.07.2016 μέχρι και την έκδοση της επίμαχης ενδιάμεσης απόφασης. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση των Αιτητών, η καταχωρηθείσα έφεση έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας. Τυχόν απόρριψη της παρούσας Αίτησης, θα καταστήσει άνευ αντικειμένου την εκδίκαση της έφεσης, αφού στο μεταξύ θα έχουν ήδη διοριστεί οι δύο εμπειρογνώμονες που προβλέπονται στην ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 11.09.
- Θα δημιουργηθούν, επομένως, μη ανατρέψιμες καταστάσεις, καθώς τα διατάγματα θα έχουν εκτελεστεί. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν θα υποστεί οποιαδήποτε βλάβη, καθώς έχει στην κατοχή του όλα τα ζητούμενα στοιχεία μέσω της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης ημερομηνίας 28.05.
- Συνεπώς, η πρόκληση επιπρόσθετης καθυστέρησης ορισμένων μηνών μέχρι την εκδίκαση της έφεσης δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στον Καθ' ου η Αίτηση. Στις 08.10.2024 καταχωρήθηκε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης από τον Καθ' ου η Αίτηση στην οποία εγείρονται 15 λόγοι ένστασης. Οι λόγοι ένστασης που επικαλείται ο Καθ' ου η Αίτηση συγκεφαλαιώνονται στο ότι, αφενός, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις χορήγησης του αιτούμενου διατάγματος και αφετέρου στο ότι η επίδικη Αίτηση έχει καταστεί άνευ αντικειμένου λόγω της εκτέλεσης προνοιών του διατάγματος ημερομηνίας 29.07.2016, ως αυτό τροποποιήθηκε με την επίμαχη ενδιάμεση απόφαση. Στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση επαναλαμβάνονται οι λόγοι της ένστασης και παρατίθεται το ιστορικό της παρούσας υπόθεσης. Περαιτέρω, προβάλλεται η θέση ότι ουδεμία βλάβη θα προκληθεί στα έννομα συμφέροντα των Αιτητών, ούτε και δίδεται οποιαδήποτε επεξήγηση ως προς τον λόγο για τον οποίο οι ασφαλιστικές δικλίδες που τέθηκαν από το Δικαστήριο δεν είναι επαρκείς για την εξασφάλιση των συμφερόντων των Αιτητών. Τυχόν χορήγηση του αιτούμενου διατάγματος θα προκαλέσει υπέρμετρη αδικία και βλάβη στα δικαιώματα του Καθ' ου η Αίτηση, αφού θα οδηγήσει σε μία επ' αόριστο παράταση στον εντοπισμό των αδικοπραγούντων και στην απονομή δικαιοσύνης σε ό,τι αφορά τις απατηλές και δόλιες πράξεις που συντελέστηκαν εις βάρος του. Επιπροσθέτως, το Δικαστήριο θα πρέπει να προσμετρήσει ότι έχει ήδη τροχοδρομηθεί η εκτέλεση προνοιών του διατάγματος μέσω της αποστολής γνωστοποίησης διορισμού των εμπειρογνωμόνων. Η έναρξη της διαδικασίας εκτέλεσης του διατάγματος συνεπάγεται και πραγματικό οικονομικό κόστος για τον Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος θα κληθεί να καταβάλει εύλογη αποζημίωση στους εμπειρογνώμονες για τις ενέργειές τους. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων. Τόσο η Αίτηση, όσο και η ένσταση με τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις τους, καθώς και οι αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων έχουν μελετηθεί και ληφθεί υπόψη στο σύνολό τους. Συμπεράσματα Η υπό κρίση Αίτηση εδράζεται επί της Δ.35 θ.18 των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία έχει ως εξής: «
- An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» Η Δ.35 θ.18, έχει τύχει ανάλυσης σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Από αυτές προκύπτει, ότι το ζήτημα της αναστολής εκτέλεσης απόφασης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με βάση δύο αρχές. Συγκεκριμένα στην υπόθεση BP Holdings Ltd κ.α. v. Ανδρέα Κιταλίδη κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 287 τέθηκε το επίδικο ζήτημα ως εξής: «Η αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με βάση δύο αρχές:-
- Ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, του καρπού της επιτυχίας του.
- Το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητας του. [Βλ, μεταξύ άλλων, Gruno ν. Ship "Algazera"
(1980)1 C.L.R. 595· Essex Overseas v. Legent Shipping
(1981)1 C.L.R. 263· Phoenix v. Al Khalaf Exhibition
(1981)1 C.L.R. 673· Mavrochanna and Another v. Michael
(1984)1 C.L.R. 760 Charalambous v. Nicolaides & Neophytou
(1985)1 C.L.R. 737 Μέγας Χ"Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Limited και Άλλων,
(1991)1 Α.Α.Δ. 172, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147]. Το Δικαστήριο, στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, με βάση τις πιο πάνω αρχές, λαμβάνει υπόψη τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης.» Περαιτέρω στο Annual Practice του 1958 σελ.1697 κάτω από τον τίτλο "Stay of execution or of proceedings pending appeal;" αναφέρονται τα ακόλουθα: "It is in the discretion of the Court to grant or refuse a stay (Becker v. Earl's Court Ltd.
(1911), 56 S.J. 206; The Ratata, [1897] P. at p. 132; A.-G. v. Emerson
(1889), 24 Q.B.D., pp. 58, 59), and the Court will grant it where the special circumstances of the case so require." Οι πιο πάνω αρχές επαναβεβαιώθηκαν και πιο πρόσφατα στις υποθέσεις Θεοφάνους ν. Γεωργίου κ.α
(2016)1Α Α.Α.Δ 473 και Μάρκου κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ. Έφ. Ε50/2019 σχ. με Ε51/2019 και Ε52/2019, ημερ. 21.12.2020, ECLI:CY:AD:2020:A444. Στην υπόθεση Μάρκου κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (ανωτέρω) τονίστηκε, ότι για να εγκριθεί αίτηση αναστολής εκτέλεσης θα πρέπει να συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις που να το δικαιολογούν. Επιπροσθέτως, ο αιτητής, θα πρέπει να καταδείξει ότι τυχόν απόρριψη της αίτησης αναστολής εκτέλεσης θα του προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη. Οι ίδιες αρχές εφαρμόζονται και κατά την εξέταση αιτήσεων αναστολής εκτέλεσης διαταγμάτων τύπου Norwich (Penderhill Holdings Ltd κ.α. v. Κλουκίνα κ.α.
(2011)1 Α.Α.Δ. 1921 και Oneworld Ltd v. OJSC Bank of Moscow
(2016)1 A.A.Δ. 263). Μάλιστα, στην Oneworld Ltd v. OJSC Bank of Moscow (ανωτέρω) αναφέρθηκε ότι καθοριστικό ρόλο στο αποτέλεσμα αίτησης για αναστολή διαδραματίζουν τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης ως προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση οι Αιτητές, στην προσπάθειά τους να καταδείξουν την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων και την πρόκληση ανεπανόρθωτης βλάβης, επικαλούνται τα ακόλουθα στις παραγράφους 58 και 65 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση: «
- Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Εναγομένων 2 και 3, σε περίπτωση μη έκδοσης του εξαιτούμενου διατάγματος θα δημιουργηθούν μη ανατρέψιμες καταστάσεις και δεν θα έχει σημασία να κριθεί αν καλώς ή κακώς το Πρωτόδικο Δικαστήριο τροποποίησε το Διάταγμα και προχώρησε στον διορισμό δύο εμπειρογνωμόνων, αφού τα σχετικά διατάγματα θα έχουν ήδη εκτελεστεί. ......................................
- Εξ όσων συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους των Εναγομένων 2 και 3 σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος δεν θα υπάρχει αντίκρισμα στην έφεση αν η απόφαση την οποία οι Εναγόμενοι 2 και 3 θεωρούν λανθασμένη, εκτελεστεί.» Ό,τι, δηλαδή, προβάλλουν οι Αιτητές είναι τον ισχυρισμό ότι η έφεση θα παραμείνει χωρίς αντίκρισμα, εάν δεν χορηγηθεί το αιτούμενο διάταγμα. Αυτή η γενική θέση θα πρέπει, ωστόσο, να ιδωθεί υπό το φως των ιδιαίτερων περιστάσεων της παρούσας υπόθεσης. Μέσα στο πιο πάνω πλαίσιο, υπενθυμίζω ότι η επίμαχη ενδιάμεση απόφαση αφορά την τροποποίηση επικουρικού διατάγματος που αποσκοπεί στη διασφάλιση της συμμόρφωσης με διάταγμα τύπου Norwich. Σε σχέση, τώρα, με το εν λόγω διάταγμα οι Αιτητές ισχυρίζονται, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει στην κατοχή του όλα τα ζητούμενα στοιχεία τα οποία αποκαλύφθηκαν δυνάμει σχετικής ένορκης δήλωσης αποκάλυψης των Αιτητών (βλ. παράγραφο 59 της ένορκης δήλωσης). Περαιτέρω, στην παράγραφο 66 της ένορκης δήλωσης των Αιτητών, προβάλλεται η θέση ότι δεν υπάρχουν επιπρόσθετες πληροφορίες για να αποκαλυφθούν στον Καθ' ου η Αίτηση, ούτε, σε κάθε περίπτωση, υπάρχει δυνατότητα αλλοίωσής τους. Στη βάση, επομένως, των περιστάσεων της παρούσας υπόθεσης, όπως προκύπτουν από τους ισχυρισμούς των Αιτητών, δεν διαβλέπω οποιεσδήποτε εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν τη χορήγηση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης ή το ενδεχόμενο πρόκλησης ανεπανόρθωτης βλάβης στο πρόσωπο των τελευταίων. Όπως και η ίδια η κα Γιωρκάτζη αναγνωρίζει στην αγόρευσή της, το μόνο που παραμένει στην ουσία προς πλήρη εκτέλεση του διατάγματος είναι η επιβεβαίωση από τους εμπειρογνώμονες της ορθότητας και πληρότητας των πληροφοριών που έχουν ήδη αποκαλύψει οι Αιτητές (παράγραφος 4.8 της γραπτής αγόρευσης των Αιτητών). Δεν παραβλέπω τη θέση των Αιτητών, όπως προωθήθηκε στην επιχειρηματολογία της ευπαίδευτης συνηγόρου τους, ότι το διάταγμα είναι επεμβατικό καθώς και ότι σε περίπτωση παράβασης των όρων του ή διαρροής οποιωνδήποτε πληροφοριών, θα επέλθουν καταστροφικές συνέπειες στους Αιτητές οι οποίοι είναι εταιρείες παγκοσμίου φήμης που διακρίνονται κυρίως για την ασφάλεια των εξειδικευμένων προγραμμάτων τους. Τα πιο πάνω ζητήματα απασχόλησαν το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) τόσο κατά την έκδοση του διατάγματος στην αρχική του μορφή στις 29.07.2016, όσο και το Ανώτατο Δικαστήριο στην έφεση που ασκήθηκε κατά της πιο πάνω απόφασης. Συγκεκριμένα, το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας το διάταγμα στην αρχική του μορφή (METAQUOTES SOFTWARE LTD κ.α. ν. DABABOU, Πολ. Έφ. Ε324/2016, ημερ. 14.11.2018) ανέφερε επί του εν λόγω ζητήματος τα ακόλουθα (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «Με τα πιο πάνω ως δεδομένα, ήταν ορθή η προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου προς έκδοση επικουρικού διατάγματος για διορισμό ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα ηλεκτρονικών υπολογιστών (ΙΤ expert), κοινής αποδοχής, προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμόρφωση και υλοποίηση της αποκάλυψης βάσει των εκδοθέντων διαταγμάτων (Patel v. Unite
(2012)EWHC 92 (QB)). Ήταν άλλωστε και ο μόνος τρόπος εξασφάλισης της απρόσκοπτης πορείας και της πλήρους απονομής δικαιοσύνης, δεδομένου ότι η ανάμειξη ανεξάρτητου ειδικού και οι όροι που τέθηκαν για υποχρέωση τήρησης εμπιστευτικότητας, θωράκιζαν αφενός πλήρως τα δικαιώματα του Εφεσίβλητου, εξαλείφοντας, αφετέρου, τον κίνδυνο αποκάλυψης και χρησιμοποίησης δεδομένων άλλων προσώπων, λαμβανομένου υπόψη του παρεμβατικού χαρακτήρα των εκδοθέντων διαταγμάτων. ........................................ Επιπρόσθετα, το ενδεχόμενο και ο κίνδυνος να υφίσταντο αδικία οι Εφεσείοντες στην περίπτωση έκδοσης των διαταγμάτων, είχαν ουσιαστικά εξαλειφθεί, ως αποτέλεσμα των ασφαλιστικών δικλείδων και των όρων που τέθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο κατά την παροχή των επίδικων θεραπειών.» Το ζήτημα της επάρκειας των ασφαλιστικών δικλείδων απασχόλησε και το παρόν Δικαστήριο κατά την έκδοση της επίμαχης ενδιάμεσης απόφασης, αφού με την τροποποίηση του διατάγματος και τον διορισμό δύο εμπειρογνωμόνων έθεσε επιπλέον όρους ως εξής: «Επιπροσθέτως των όσων περιλαμβάνονται στα διατάγματα των παραγράφων 4 και 8 ημερ.29.07.2016, δίδονται και οι ακόλουθες οδηγίες προς τους εμπειρογνώμονες: 1. Θα ενεργήσουν από κοινού κατά τρόπο αντικειμενικό και ανεπηρέαστο σε όλα τα στάδια εκτέλεσης του διατάγματος. 2. Εντός 5 ημερών από τον διορισμό τους, να καταρτίσουν κοινό σχέδιο δράσης στο οποίο θα συμφωνήσουν τα διαβήματα και/ή ελέγχους και/ή εξετάσεις που θα διενεργήσουν προς τον σκοπό εκτέλεσης του διατάγματος. Το κοινό σχέδιο δράσης να κοινοποιηθεί στους διαδίκους και το Δικαστήριο εντός της πιο πάνω προθεσμίας. 3. Εάν οι ανεξάρτητοι Εμπειρογνώμονες αδυνατούν να συμφωνήσουν στο περιεχόμενο της κοινής Ένορκης Δήλωσης (παράγραφος 4
(2)ii του διατάγματος), τότε, θα πρέπει έκαστος να καταχωρήσει ξεχωριστή Ένορκη Δήλωση στην οποία να καταγράφει τα δικά του συμπεράσματα σε σχέση με τα στοιχεία και/ή πληροφορίες της παραγράφου 4
(2)ii του διατάγματος, να επισημαίνει τα ζητήματα με τα οποία διαφωνεί με τον έτερο Εμπειρογνώμονα και να επεξηγεί τον/τους λόγο/λόγους διαφωνίας του.» Επισημαίνω, ότι ούτε στην ένορκη δήλωση των Αιτητών, αλλά ούτε και στην αγόρευση της συνηγόρου τους επεξηγήθηκε για ποιο λόγο, τόσο οι αρχικές, όσο και οι επιπρόσθετες ασφαλιστικές δικλίδες, δεν διασκεδάζουν ή εξαλείφουν τις ανησυχίες των Αιτητών για πρόκληση οποιασδήποτε τυχόν ανεπανόρθωτης βλάβης. Όσον αφορά την παρατηρούμενη καθυστέρηση, θεωρώ ότι ο εν λόγω παράγοντας δεν μπορεί να προσμετρήσει εις βάρος του Καθ' ου η Αίτηση. Αντιθέτως, το χρονικό διάστημα που παρήλθε, καθιστά, κατά την κρίση μου, επιτακτική την άμεση εκτέλεση του διατάγματος. Τέλος, αναφορικά με τις πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης, σημειώνω ότι οι προοπτικές επιτυχίας της είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας (Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147). Στην προκείμενη περίπτωση, θεωρώ ότι δεν μπορεί με βεβαιότητα να προεξοφληθεί το αποτέλεσμα της έφεσης, έτσι ώστε ο εν λόγω παράγοντας να αποκτήσει αποφασιστική σημασία. Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα πιο πάνω να εξηγήσω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 - Αιτητών στο ποσό των €2.500 πλέον Φ.Π.Α. αν υπάρχει. (Υπ.) ............. Μ. Αγιομαμίτης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αναστολή εκτέλεσης διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο