ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΘΩΜΑ κ.α. ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 281/2024, 21/10/2024

(1)του Νόμου, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού, την οποία επέδωσαν στους εφεσείοντες 1, 2 και 3, με ιδιωτική επίδοση, στις 12/9/2023. Επειδή αυτοί, προφανώς δεν συμμορφώθηκαν με τις απαιτήσεις της εν λόγω ειδοποίησης, οι εφεσίβλητοι, στις 14/8/2024 εξέδωσαν την προβλεπόμενη στο άρθρο 44Γ

(2)του Νόμου, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «ΙΑ», του ίδιου Παραρτήματος (στο εξής «επίμαχη ειδοποίηση») την οποία επέδωσαν και πάλιν στους τρεις πρώτους εφεσείοντες με ιδιωτική επίδοση, στις 11/9/

1. Με αυτή, τους ειδοποιούν ότι το ενυπόθηκο και εξασφαλιζόμενο με την επίδικη υποθήκη - προς όφελός τους - χρέος, έχει καταστεί πληρωτέο από τις 24/2/2021 και γι' αυτό προτίθενται να προχωρήσουν σε πώληση των επίδικων ακινήτων με τη διαδικασία πλειστηριασμού, όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, στις 30/10/2024 και ώρα 10:00 π.μ. Όλα τα παραπάνω γεγονότα, να θεωρηθούν από τώρα ως αποδεδειγμένα. Οι εφεσείοντες, στις 4/10/2024 καταχώρησαν την υπό κρίση έφεση, με την οποία ζητούν σωρεία διαταγμάτων. Μεταξύ αυτών και διάταγμα παραμερισμού των επίμαχων ειδοποιήσεων. Η έφεση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση τού εφεσείοντα 1, στην οποία προέβη κατ' εξουσιοδότηση και των εφεσειόντων 2, 3 και
2. Οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση στην έφεση. Αποτελείται από 10 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία προέβη ο λειτουργός τους στο τμήμα εκποιήσεων, Ηλίας Λοΐζου. Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό ότι η έφεση εναντίον των εφεσίβλητων 2 και 3 αποσύρθηκε. Η ακρόαση της έφεσης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να το επαναλάβω και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά, τόσο στη μαρτυρία όσο και στις αγορεύσεις - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Το άρθρο 44Γ του Νόμου - στο βαθμό που μας ενδιαφέρει - προνοεί ότι: «44Γ.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του απαιτούμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του απαιτούμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του απαιτούμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: ...

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των σαράντα πέντε

(45)ηµερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) ... (ε) ... (στ) ... (ζ) ... (η)(

1. i)η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση με το οποίο, έχει εγκριθεί αίτηση για ένταξη στο Σχέδιο. ή (
2. ii)η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση με το οποίο, έχει υποβληθεί και εκκρεμεί αίτηση ή ένσταση για ένταξη στο Σχέδιο, αναφορικά με την οποία- (αα) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο ή οποιοδήποτε μέλος της οικογένειάς του, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.2.2 του Σχεδίου. ή (ββ) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.5 του Σχεδίου: Νοείται ότι, για σκοπούς εφαρμογής των διατάξεων της παρούσας παραγράφου, ο όρος "Σχέδιο" σημαίνει το σχέδιο "Ενοίκιο Έναντι Δόσης", το οποίο εγκρίθηκε με την υπ' αριθμόν 95.054 Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 12 Ιουλίου 2023, ως αυτό εκάστοτε τροποποιείται.

(4)...» Από την παραπάνω διάταξη, ως θέμα ερμηνείας - για ό,τι μας ενδιαφέρει για σκοπούς εξέτασης της έφεσης - προκύπτουν τα εξής: Ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του, καλώντας τον, όπως ξοφλήσει το ποσό σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού και τάσσοντάς του προθεσμία για το σκοπό αυτό, όχι μικρότερη των 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης. Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της παραπάνω ειδοποίησης, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να τους επιδώσει τη δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «ΙΑ», στην οποία θα πρέπει να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση, θα πρέπει να επιδίδεται εντός περιόδου, όχι μικρότερης των 45 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, μπορούν εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της εν λόγω ειδοποίησης, να καταχωρήσουν έφεση για παραμερισμό της, μόνο για τους 8 λόγους που αναφέρονται εξαντλητικά στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου (ανωτέρω). Απ' εκεί και πέρα, το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου προνοεί ότι: «Για σκοπούς του παρόντος Μέρους - .... «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης: ....» Από την παραπάνω διάταξη, και πάλιν ως θέμα ερμηνείας προκύπτουν τα εξής: Η επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», θα πρέπει σε κάθε περίπτωση (δηλαδή υποχρεωτικά, ως πρώτη επιλογή) να γίνεται με παράδοσή της με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας του προσώπου στο οποίο απευθύνεται. Σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό (δηλαδή, να γίνει επίδοση της ειδοποίησης με συστημένη επιστολή), τότε, η ειδοποίηση μπορεί να επιδοθεί με ιδιωτική επίδοση. Συναφώς με το θέμα, στην εντελώς πρόσφατη υπόθεση ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ v. ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΝΤΕΛΑ, Πολ. Έφ. Αρ. 159/2021, ημερ. 1/12/2023 επισημαίνονται τα εξής: «Στην προκειμένη περίπτωση ο σκοπός του Νομοθέτη είναι ξεκάθαρος. Θέλησε να ιεραρχήσει τον τρόπο επίδοσης, δίδοντας επιτακτικό προβάδισμα στη συστημένη επιστολή. Μόνον όταν η επίδοση με αυτόν τον τρόπο είναι ανέφικτη, διανοίγεται ο δρόμος εναλλακτικά για ιδιωτική επίδοση, συμφώνως των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης, κατόπιν βεβαία σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου.» Το πρώτο που παρατηρώ είναι το εξής: Με μια μόνο εξαίρεση (θα αναφερθώ σ' αυτήν αργότερα) στο βαθμό που με την έφεση επιδιώκεται οτιδήποτε, εκτός από τον παραμερισμό των επίμαχων ειδοποιήσεων και για οποιοδήποτε λόγο, εκτός από τους 8 λόγους που αναφέρονται εξαντλητικά στο εδάφιο 3 του άρθρου 44Γ του Νόμου (ανωτέρω), η έφεση δεν μπορεί να πετύχει. Και κάτι ακόμη. Ο εφεσείων 4 δεν νομιμοποιείτο στην καταχώριση της υπό κρίση έφεσης. Η συγγένειά του με τους άλλους τρεις εφεσείοντες και το γεγονός ότι η κατοικία στην οποία διαμένει μαζί τους βρίσκεται σ' ένα από τα τρία επίδικα ακίνητα δεν τον καθιστά ούτε «ενυπόθηκο οφειλέτη» ούτε «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» που είναι και οι μόνοι οι οποίοι σύμφωνα με το εδάφιο 3 του άρθρου 44Γ του Νόμου νομιμοποιούνται να καταχωρήσουν έφεση παραμερισμού της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ». Σύμφωνα και πάλιν με το άρθρο (44ΙΕ του Νόμου): ««ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος∙ «ενυπόθηκος οφειλέτης» σημαίνει τον κύριο ακινήτου που συνιστά υποθήκη επί του ακινήτου αυτού, περιλαμβανομένου και του οφειλέτη χρέους που εξασφαλίζεται με την υποθήκη και σε περίπτωση που τα δύο αυτά πρόσωπα είναι διαφορετικά, κάθε ειδοποίηση επιδίδεται και στα δύο αυτά πρόσωπα:» Ο υπό αναφορά δεν είναι ούτε κύριος, δηλαδή ιδιοκτήτης οποιουδήποτε επίδικου ακινήτου ούτε οφειλέτης του χρέους το οποίο εξασφαλίζει η επίδικη υποθήκη ούτε εγγυητής σε σχέση με αυτό και ούτε έχει καταδειχθεί να έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης των επίδικων ακινήτων για να νομιμοποιείτο στην καταχώρηση της υπό κρίση έφεσης. Ειδικά για το τρίτο επίδικο ακίνητο, στο βαθμό που οι εφεσείοντες ζητούν τον παραμερισμό των επίμαχων ειδοποιήσεων, επειδή, όπως είναι η θέση τους (βλ. την παράγραφο 23 της ένορκης δήλωσης του εφεσείοντα 1) αποτελεί την πρώτη και μοναδική κατοικία τους, η οποία δεν υπερβαίνει τις €300.000 και σε περίπτωση πώλησής του, θα παραμείνουν οικογενειακώς εκτεθειμένοι, χωρίς στέγη και χωρίς δυνατότητα επιβίωσης, ένα μόνο θέλω να πω - παρότι θα μπορούσα να πω περισσότερα - προκειμένου να εξηγήσω γιατί θεωρώ πως δεν μπορεί να πετύχει η έφεση γι' αυτό το λόγο. Σε αντίθεση με τους εφεσείοντες, που έχουν και το βάρος απόδειξης της έφεσης και κάθε λόγου που τη συνθέτει, οι οποίοι ισχυρίζονται γενικά και αόριστα ότι η κατοικία τους δεν υπερβαίνει τις €300.000, οι εφεσίβλητοι, με απόλυτα πειστικό και τεκμηριωμένο τρόπο και συγκεκριμένα, με την κατάθεση σχετικής έκθεσης εκτίμησης, ημερομηνίας 11/6/2024 (βλ. το τεκμήριο 13 στην ένορκη δήλωση Λοΐζου) απέδειξαν ότι η αγοραία αξία του εν λόγω ακινήτου ανέρχεται σε €530.000. Και, με δεδομένο ότι σύμφωνα και πάλιν με το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου ««κύρια κατοικία» σημαίνει την κατοικία που χρησιμοποιείται για τη διαμονή του ιδιοκτήτη της ή/και των μελών της οικογένειας αυτού, για περίοδο πέραν των έξι

(6)μηνών κατ' έτος, η εκτιμημένη αξία της οποίας δεν υπερβαίνει τις τριακόσιες πενήντα χιλιάδες ευρώ (€350.000)·» αν υποτεθεί ότι οι εφεσείοντες με τους παραπάνω ισχυρισμούς τους επικαλούνται τον τελευταίο νόμιμο λόγο παραμερισμού των επίμαχων ειδοποιήσεων κατά το άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου και πάλιν, η έφεση δεν μπορεί να πετύχει. Με την πρώτη αιτούμενη θεραπεία, οι εφεσείοντες ζητούν τον παραμερισμό των επίμαχων ειδοποιήσεων και για το λόγο ότι αυτές, όπως είναι η θέση τους έχουν αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τους ενυπόθηκους δανειστές και/ή για το λόγο ότι δεν προηγήθηκε νόμιμη επίδοση των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «Ι» και ως εκ τούτου δεν ξεκίνησε να τρέχει νόμιμα η προθεσμία των 45 ημερών από την παραλαβή των ειδοποιήσεων Τύπου «Ι». Προς υποστήριξη των παραπάνω θέσεων τους, ο εφεσείων 1, στην ένορκη δήλωσή του, μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής: Οι ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «Ι» τούς επιδόθηκαν με ιδιωτική επίδοση, χωρίς να προηγηθεί προσπάθεια επίδοσής τους με συστημένο ταχυδρομείο, στην τελευταία γνωστή διεύθυνσή τους, όπως προνοεί το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου (ανωτέρω). Αυτό σημαίνει ότι οι εφεσίβλητοι δεν είχαν δικαίωμα και δυνατότητα να αποστείλουν δεύτερη ειδοποίηση και συγκεκριμένα, τις επίμαχες ειδοποιήσεις. Στην προκειμένη περίπτωση, οι ίδιοι δεν κλήθηκαν νόμιμα να καταβάλουν οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό, επομένως δεν ενεργοποιήθηκε η δυνατότητα των εφεσίβλητων να επιδώσουν τις επίμαχες ειδοποιήσεις, στις οποίες αναφέρεται ότι τα επίδικα ακίνητα πρόκειται πωληθούν με πλειστηριασμό. Όπως τίθεται το θέμα από τους εφεσείοντες, προς εξέτασή του, αναπόφευκτα, θα πρέπει να υπεισέλθω και στην προαναφερθείσα εξαίρεση. Αφ' ης στιγμής, ένας από τους λόγους έφεσης είναι ότι οι επίμαχες ειδοποιήσεις έχουν σταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, είναι σαφές, ότι αυτόματα καθίσταται επίδικο θέμα, εάν και πότε επιδόθηκε στους εφεσείοντες η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι». Και τούτο, επειδή σύμφωνα με την προηγηθείσα ανάλυση του άρθρου 44Γ του Νόμου, για να νομιμοποιείται ο ενυπόθηκος δανειστής να προβεί στην επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», αποτελεί προαπαιτούμενο ότι κάθε πρόσωπο στο οποίο είχε επιδοθεί η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» παρέλειψε να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της εν λόγω ειδοποίησης, εμπρόθεσμα. Δηλαδή, εντός προθεσμίας, όχι μικρότερης των 45 ημερών, από την επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης. Στην προκειμένη περίπτωση αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών ότι οι εφεσίβλητοι επέδωσαν στους εφεσείοντες 1, 2 και 3 την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», με ιδιωτική επίδοση, στις 12/9/2023, ενώ από αδιάσειστα στοιχεία μαρτυρίας που έχουν θέσει ενώπιόν μου οι εφεσίβλητοι (βλ. τα τεκμήρια 4 και 5 στην ένορκη δήλωση Λοΐζου) προκύπτει ότι, ένα και πλέον μήνα προηγουμένως και συγκεκριμένα, στις 9/8/2023, την επέδωσαν και με συστημένη επιστολή. Κατ' ακρίβεια, από το περιεχόμενο του τεκμ. 6, εκείνο που προκύπτει είναι ότι και οι τρεις ειδοποιήσεις παραλήφθηκαν από την εφεσείουσα 3. Η ουσία τους πράγματος έγκειται στα εξής: Με μόνο λόγο ότι οι εφεσίβλητοι επέδωσαν την εν λόγω ειδοποίηση και στους τρεις εφεσείοντες, έστω με ιδιωτική επίδοση, στις 12/9/2023 και την επίμαχη ειδοποίηση, ένα χρόνο μετά και συγκεκριμένα, στις 11/9/2024 και πάλιν με ιδιωτική επίδοση, είναι σαφές, ότι ο υπό εξέταση λόγος έφεσης (οι επίμαχες ειδοποιήσεις έχουν αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή) είναι αβάσιμος. Κατά την εξέταση του συγκεκριμένου λόγου έφεσης, ό,τι ενδιαφέρει είναι να διακριβωθεί εάν επιδόθηκαν στους τρεις εφεσείοντες οι ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «Ι» καθώς και ο χρόνος που παρήλθε μέχρι και την επίδοση των επίμαχων ειδοποιήσεων (κατά τον Τύπο «ΙΑ» και στην προκειμένη περίπτωση, ο χρόνος που παρήλθε υπερβαίνει καταφανώς τις 45 ημέρες. Οτιδήποτε άλλο αφορά στην ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», περιλαμβανόμενης της μεθόδου επίδοσής της, δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης στο πλαίσιο έφεσης, όπως είναι η υπό κρίση, η οποία - για να επαναλάβω - έχει ως μόνο αντικείμενο την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» η οποία μπορεί να παραμεριστεί μόνο για τους 8 λόγους που αναφέρονται εξαντλητικά στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου, ανάμεσά τους και η μη δέουσα επίδοσή της. Η μη δέουσα επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», δεν είναι ανάμεσά σ' αυτούς τους λόγους. Οι εφεσείοντες ζητούν τον παραμερισμό των επίμαχων ειδοποιήσεων και για το λόγο ότι αυτές δεν έχουν επιδοθεί νόμιμα. Και τούτο, επειδή, όπως είναι η θέση τους, τους επιδόθηκαν με ιδιωτική επίδοση, στις 11/9/2024 και οι εφεσίβλητοι δεν απέδειξαν το ανέφικτο της επίδοσής τους με συστημένη επιστολή. Συναφώς με το θέμα, η εκδοχή των εφεσίβλητων περικλείεται στην παράγραφο 20 της ένορκης δήλωσής Λοΐζου. Σύμφωνα με αυτή, οι εφεσίβλητοι σύμφωνα πάντα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου, επέδωσαν (τη εννοία του Νόμου) δια της υπηρεσίας συστημένων αντικειμένων τις επίμαχες ειδοποιήσεις προς τους εφεσείοντες 1, 2 και

1. Παρότι δεν είχαν υποχρέωση να το πράξουν, τους τις επέδωσαν και με ιδιωτική επίδοση. Έχοντας υπόψη ότι αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών ότι οι εφεσίβλητοι επέδωσαν στους τρεις εφεσείοντες τις επίμαχες ειδοποιήσεις με ιδιωτική επίδοση, στις 11/9/2024 και με δεδομένη τη θέση των εφεσίβλητων, ότι αυτό έγινε παρότι δεν είχαν υποχρέωση να το πράξουν, καθώς τους επέδωσαν δεόντως τις εν λόγω ειδοποιήσεις με συστημένη επιστολή, τα κρίσιμα ερωτήματα που αναφύονται είναι πρώτο, εάν ευσταθεί η θέση των εφεσίβλητων ότι επέδωσαν τις επίμαχες ειδοποιήσεις στους τρεις εφεσείοντες με συστημένη επιστολή και σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, δεύτερο, εάν η εν λόγω επίδοση θα πρέπει να θεωρηθεί δέουσα. Δεδομένης της θέσης τους ότι η επίδοση με συστημένη επιστολή ήταν δέουσα, το γεγονός ότι επέδωσαν τις επίμαχες ειδοποιήσεις με ιδιωτική επίδοση, εξ αντικειμένου, αποτελεί στοιχείο αδιάφορο. Παρατηρώ τα εξής: Από το περιεχόμενο του εντύπου διακίνησης (τεκμ. 11 στην ένορκη δήλωση Λοΐζου) προκύπτει ότι οι επίμαχες ειδοποιήσεις κατατέθηκαν στο ταχυδρομείο για να παραδοθούν στους εφεσείοντες 1, 2 και 3 με συστημένη επιστολή, στις 21/8/2024 και ότι όλες επιδόθηκαν στην εφεσείουσα 3, η οποία τις παρέλαβε δια της υπογραφής της, στις 26/9/
2. Η έννοια της επίδοσης με παράδοση της ειδοποίησης με συστημένη επιστολή, θεωρώ ότι εξυπακούει την παράδοση προσωπικά στο πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση, εκτός βέβαια εάν αυτό, αποδεδειγμένα εξουσιοδότησε κάποιο άλλο πρόσωπο να παραλάβει εκ μέρους του. Στην προκειμένη περίπτωση, οι εφεσίβλητοι ισχυρίζονται απλώς ότι επέδωσαν στους τρεις εφεσείοντες τις επίμαχες ειδοποιήσεις με συστημένη επιστολή, ενώ αυτό που έγινε στην πραγματικότητα είναι ότι και τις τρεις, τις παρέλαβε η εφεσείουσα 3, χωρίς να ισχυρίζονται ότι εκτός από τη δική της, τις άλλες δυο τις παρέλαβε εκ μέρους και κατόπιν εξουσιοδότησης των άλλων δυο εφεσείοντων. Με αυτό δεδομένο, ενώ η επίδοση στην ίδια, καταρχάς, θα πρέπει να θεωρηθεί δέουσα, δεν μπορεί να λεχθεί το ίδιο και για την επίδοση στους εφεσείοντες 1 και
3. Όμως, όπως θα διαφανεί αμέσως υπάρχει ακόμη ένας λόγος, πολύ πιο σοβαρός απ' ό,τι ο προηγούμενος, για τον οποίο, ακόμη και στην περίπτωση που οι εφεσίβλητοι επέδιδαν τις επίμαχες ειδοποιήσεις με συστημένη επιστολή και στους τρεις εφεσείοντες, προσωπικά, η επίδοση δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί δέουσα. Σύμφωνα με το εδάφιο 2 του άρθρου 44Γ του Νόμου (ανωτέρω), η δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» εντός περιόδου, όχι μικρότερης των σαράντα πέντε

(45)ηµερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Έχοντας υπόψη ότι στην προκειμένη περίπτωση, οι εφεσίβλητοι επέδωσαν τις επίμαχες ειδοποιήσεις με συστημένη επιστολή, στις 26/9/2024 και η καθορισμένη μέρα πώλησης των επίδικων ακινήτων σύμφωνα με τις εν λόγω ειδοποίησης είναι η 30/10/2024 είναι προφανές, ότι τίθεται θέμα μη δέουσας επίδοσης και για τον επιπλέον λόγο, ότι η επίδοση έγινε εντός περιόδου μικρότερης των 45 ημερών από την ημέρα και ώρα πώλησης των επίδικων ακινήτων. Συγκεκριμένα, εντός περιόδου, 34 μόλις ημερών. Έπεται ότι ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης είναι βάσιμος. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η έφεση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού των ειδοποιήσεων κατά τον Τύπο «ΙΑ», ημερομηνίας 14/8/

1. Αναφορικά με τα έξοδα δεν βλέπω για ποιο λόγο μπορώ να αποστώ του κανόνα ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα. Με αυτό δεδομένο, και λαμβάνοντας υπόψη, ότι ο εφεσείων 4 δεν είχε έννομο συμφέρον και/ή νομιμοποίηση να εφεσιβάλει τις επίμαχες ειδοποιήσεις, τα έξοδα της έφεσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή (σε ποσοστό 3/4) και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εφεσειόντων 1, 2 και 3 και σε βάρος των εφεσίβλητων
2. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο