← Κύπρος

Αδελφοί Καλυφόμματου Λτδ ν. Μαρίας Γεωργίου κ.α., Αριθμός Αγωγής: 1288/2022, 30/10/2024

Αδελφοί Καλυφόμματου Λτδ ν. Μαρίας Γεωργίου κ.α., Αριθμός Αγωγής: 1288/2022, 30/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χ. Στρόππου, Ε.Δ. Αριθμός Αγωγής: 1288/2022 Αδελφοί Καλυφόμματου Λτδ (Η.Ε. 34581) Ενάγουσα -και- 1. Μαρίας Γεωργίου 2. Ηρόδοτου Αναγιωτού 3. Μίλτου Γεωργίου Εναγόμενος Ημερομηνία: 30/10/2024 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους/Αιτητές: κυρία Τσολάκη Ε. για Γεώργιος Λ. Σαββίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση: κύριος Καλυφόμματος Κ. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (Αίτηση ημερομηνίας 23/08/2023 για διαγραφή Δικογράφων) I. Εισαγωγή 1. Επίδικη είναι η Αίτηση Διαγραφής του Δικογράφου που καταχώρισαν οι Συνήγοροι των Εναγόμενων 1, 2 και 3 στις 23/08/2023 (εφεξής θα γίνεται αναφορά σε αυτήν ως επίδικη Αίτηση). Συνοψίζοντας την επίδικη Αίτηση, σ' ένα πρώτο επίπεδο ζητείται η διαγραφή της Αγωγής ή/και των δικογράφων ή/και των Διαταγμάτων που εκδόθηκαν στο πλαίσιο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής εναντίον του Εναγόμενου 3 επειδή η Ενάγουσα δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Εναγόμενου 3. 2. Σε ένα δεύτερο επίπεδο και με δεδομένο ότι δεν λήφθηκε άδεια σφράγισης του Κλητηρίου Εντάλματος επειδή ο Εναγόμενος 3 είναι κάτοικος Κύπρου, σε αντίθεση με τους Εναγόμενους 1 και 2, και σε περίπτωση που επιτύχει η αιτούμενη διαγραφή του Κλητηρίου ή/και των δικογράφων εναντίον του Εναγόμενου 3, ζητείται και η διαγραφή των Δικογράφων εναντίον και των Εναγόμενων 1 και 2. Η διαγραφή του Κλητηρίου και των σχετικών δικογράφων για τον Εναγόμενο 3 έχει ως συνακόλουθη συνέπεια την διαγραφή και του Κλητηρίου για τους Εναγόμενους 1 και 2. 3. Το δικονομικό ιστορικό της Αγωγής είναι το ακόλουθο: (
  2. i)Η Ενάγουσα Εταιρεία καταχώρισε Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο, δια μέσου του οποίου διεκδικεί εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 το ποσό των €6.347,00 ως ποσό οφειλόμενο δυνάμει υπολοίπου τελικού λογαριασμού και/ή δυνάμει εργασιών ανακαίνισης που εκτελέστηκαν σε Διαμέρισμα των Εναγόμενων 1 και 2. Εναντίον του Εναγόμενου 3 διεκδικούνται γενικές ή/και ειδικές ή/και παραδειγματικές ή/και τιμωρητικές αποζημιώσεις για παράνομη πρόκληση ή/και υποκίνηση των Εναγόμενων 1 και 2 σε παράβαση δεσμευτικών Συμφωνιών που συνήψαν οι Εναγόμενοι 1 και 2 με την Ενάγουσα χωρίς επαρκή δικαιολογία. (
  3. ii)Ακολούθως, κατόπιν σχετικής αίτησης για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της ειδοποίησης του Κλητηρίου εντάλματος προς τους Εναγόμενους 1 και 2 και για έκδοση διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης προς τους Εναγόμενους, εκδόθηκαν τα σχετικά διατάγματα στις 08/08/2023 (εφεξής θα γίνεται αναφορά σε αυτά ως τα Διατάγματα). Ενόψει επίδοσης, οι Εναγόμενοι καταχώρισαν σημείωμα εμφάνισης στις 23/08/2023 υπό διαμαρτυρία και κατ' ακολουθία τούτου καταχώρισαν την επίδικη Αίτηση. Ακολούθησε η καταχώριση της Ένστασης στην επίδικη Αίτηση στις 20/03/2024, μέσα από την οποία προβάλλονται συνολικά 13 λόγοι για τους οποίους δεν πρέπει να επιτύχει η επίδικη Αίτηση (εφεξής θα γίνεται αναφορά σε αυτή ως η Ένσταση). 4. Το Δικαστήριο έλαβε υπόψη στην πλήρη του έκταση τα όσα καταγράφονται στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις των μερών, τις αγορεύσεις των μερών και το σύνολο του δικαστικού φακέλου, χωρίς να περιορίζεται στα όσα καταγράφονται στα πλαίσια της Απόφασης αυτής. II. Νομική Πτυχή 5. Η νομική βάση μιας αίτησης είναι ιδιαίτερα σημαντική καθότι για να είναι έγκυρο ένα δικονομικό μέτρο, θα πρέπει να καθορίζονται στη νομική βάση της ενδιάμεσης Αίτησης οι δικονομικές βάσεις στις οποίες στηρίζεται το αίτημα (Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη και Άλλων

(1990)1A.A.Δ. 965, Φλουρέντζου κ.ά ν. Cashgrove Betting Ltd κ.ά
(2007)1 A.A.Δ. 393 και Egiazaryan κ.ά ν. Denoro Investments Limited
(2013)1 A.A.Δ. 409).
  1. Νομική Βάση της Αίτησης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας (εφεξής θα αναφέρονται ως ΘΠΔ) και συγκεκριμένα οι Διαταγές 2 θ. 2, 5 θ.9, 5 Α, 6, 16 θ. 9, 27 θ. 3, 48 θ. θ. 1-3, 9 (ο), 51, η Νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου της Κυπριακής Δημοκρατίας, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και η εγγενής εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου.
  2. Νομική Βάση της Ένστασης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.5, θ.θ. 9-10, 5 Α, 5 Β, 6, 51, 48 θ.1-13, 64, το άρθρο 34 του περί Αστικών Αδικηµάτων νόµου, Κεφ. 148, το άρθρο 30.3 (α) του Συντάγµατος, η Νοµολογία καθώς και οι συµφυείς δικαστικές εξουσίες και η πρακτική του Δικαστηρίου.
  3. Από την συνδυαστική ανάγνωση των νομικών βάσεων της Αίτησης και της Ένστασης, σε συνάρτηση με τα σχετικά αιτητικά και τα όσα αναπτύχθηκαν στις γραπτές αγορεύσεις των Συνηγόρων των διαδίκων προκύπτει ότι το δικονομικό πλαίσιο καθορίζεται από τις Διαταγές 27 θ. 3 και 19 θ. 26 των ΘΠΔ, οι οποίες καθιστούν δυνατή την διαγραφή δικογράφου. Ιδιαίτερα δε για τον καθορισμό του νομικού πλαισίου, λαμβάνεται υπόψη η αναφορά των Συνηγόρων των Εναγόμενων/Αιτητών στις Γραπτές τους Αγορεύσεις ότι δεν υπάρχει πρόθεση αμφισβήτησης των Διαταγμάτων αλλά αυτό το οποίο επιδιώκεται είναι ο παραμερισμός του Κλητηρίου Εντάλματος.
  4. Η Δ.19 θ. 26 των ΘΠΔ επιτρέπει την διαγραφή ή τροποποίηση οποιουδήποτε ζητήματος σε οποιαδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ως μη αναγκαίο ή σκανδαλώδες ή που θα τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής. Πρόκειται για δραστική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία πρέπει να ασκείται με προσοχή και φειδώ. Σκοπός της εν λόγω Διαταγής είναι η αποφυγή κατάχρησης της διαδικασίας με την προώθηση σκανδαλωδών, αχρείαστων ή ενοχλητικών θεμάτων (βλ. Esquire Holding Ltd v. Tsentas Developers Ltd κ.ά, ECLI:CY:AD:2016:A164, Π.Ε. 191/2015, ημερ. 23.3.2016). Δεδομένου ότι αυτό το οποίο επιδιώκεται με την επίδικη Αίτηση δεν είναι η διαγραφή μέρους ενός δικογράφου αλλά ολόκληρη η δικογραφία που αφορά τον Εναγόμενο 3/Αιτητή με πρώτιστο το Κλητήριο, τότε η Αίτηση θα εξεταστεί στο πλαίσιο που προδιαγράφει η Δ.27 θ. 3 των ΘΠΔ που καθιστά δυνατή την διαγραφή ολόκληρου του Δικογράφου επειδή δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Εναγόμενου 3 (για την διάκριση μεταξύ της Δ.19 θ. 26 με την Δ.27 θ. 3 των ΘΠΔ βλ. Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon,
(1998)1(Γ) 1338). 10. Η Δ.27 θ. 3 των ΘΠΔ παρέχει την εξουσία στο Δικαστήριο να εξετάσει προκαταρκτικά κατά πόσο ένα δικόγραφο αποκαλύπτει ή όχι αγώγιμο δικαίωμα, και στην περίπτωση που κρίνει ότι δεν αποκαλύπτει τέτοιο ή ότι το δικόγραφο είναι επιπόλαιο ή ανούσιο ή ενοχλητικό, σε τέτοιο βαθμό που η προώθηση του δεν δικαιολογείται, τότε μπορεί να διατάξει την διαγραφή του. Πρόκειται για μια συνοπτική διαδικασία, η οποία παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία, χωρίς την διεξαγωγή δίκης να απορρίψει την Αγωγή χωρίς να προβεί στην εκδίκαση της. Η διαγραφή ενός δικογράφου είναι εξαιρετικό μέτρο και πρέπει να ασκείται με φειδώ και μόνο εκεί και όπου το Δικόγραφο κρίνεται ξεκάθαρα ανυπόστατο, ότι δεν αποκαλύπτει οποιοδήποτε νομικό ή πραγματικό υπόβαθρο ή κρίνεται ως απαράδεκτα ενοχλητικό ή επιπόλαιο. Πρέπει να πρόκειται για μια περίπτωση τόσο φανερή, έξω από κάθε αμφιβολία, που να δικαιολογούσε τον τερματισμό της διαδικασίας στο ενδιάμεσο στάδιο της Αίτησης η οποία μάλιστα να μην μπορεί να διασωθεί ύστερα από τροποποιήσεις. Σε διαφορετική περίπτωση ενδεχομένως η διαγραφή του δικογράφου να συνεπάγεται παραβίαση του δικαιώματος του διαδίκου να προσφύγει ενώπιον του Δικαστηρίου ως αυτό το δικαίωμα κατοχυρώνεται από το άρθρο 30
(1)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας (βλ. In Re Pelmako Developments Ltd
(1991)1 ΑΑΔ 246, Kozienskaya River Ltd κ.α. v. KLCC Holding Ltd, ECLI:CY:AD:2017:A104, ημερ. 23.3.2017, Esquire Holding Ltd v. Tsentas Developers Ltd κ.α., ανωτέρω, Λοϊζος Λουκά & Υιοί Λτδ v. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 ΑΑΔ 1316 και την Αγγλική Απόφαση Pearce v. Ove Arup Partnership Ltd. and Οthers [1999] 1 All E.R. 769, 782). 11. Η αξιολόγηση του Δικαστηρίου κατά πόσο ένα δικόγραφο θα πρέπει να διαγραφεί επειδή δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα, κρίνεται αποκλειστικά και μόνο στη βάση του περιεχομένου του δικογράφου του οποίου η διαγραφή επιδιώκεται (βλ. In Re Pelmako Developments Ltd
(1991)1 ΑΑΔ 246). Αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσο οι ισχυρισμοί που περιέχονται στα δικόγραφα αποκαλύπτουν εύλογη αιτία αγωγής. Αφού δηλαδή ληφθούν υπόψη και μόνο οι ισχυρισμοί που περιέχονται στο δικόγραφο, κατά πόσο η αιτία της αγωγής έχει κάποια προοπτική επιτυχίας. Εάν κατόπιν εξέτασης των σχετικών ισχυρισμών καταδεικνύεται ότι η Αγωγή είναι καταδικασμένη σε αποτυχία τότε το Δικόγραφο πρέπει να διαγραφεί (βλ. Drummond-Jackson v. British Medical Association and Others [1970] 1 All E.R. 1094). 12. Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του Αιτητή να παραθέσει τέτοιους λόγους, οι οποίοι να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο για τα πιο πάνω ώστε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του σχετικού Διατάγματος (βλ. Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1460). III. Η επίδικη Αίτηση 13. Οι Συνήγοροι των μερών παρέδωσαν στο Δικαστήριο τις γραπτές αγορεύσεις τους, τις οποίες το Δικαστήριο έλαβε δεόντως υπόψη. Εκεί και όπου κρίνεται αναγκαίο θα γίνεται συγκεκριμένη αναφορά σε αυτές. Εκ προοιμίου σημειώνεται ότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. Κάθε επιχείρημα συναρτάται με την επίδραση που μπορεί να έχει στη θεώρηση των επιδίκων θεμάτων (βλ. Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 490). Επιπλέον, όσα δεν αναπτύχθηκαν με την αγόρευση κρίνονται ότι έχουν εγκαταλειφθεί (Στέλιος Σάββα και Υιοί Λίμιτεδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αγωγή Αρ. 1/2019, ημερομηνίας 28/05/2020).
  1. Με τις Γραπτές Αγορεύσεις της η πλευρά των Εναγόμενων/Αιτητών, με αναφορά στα όσα σημειώνονται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση, υποστηρίζει η πλευρά των Εναγόμενων την επιχειρηματολογία τους στην ανυπαρξία αγώγιμου δικαιώματος. Αντίστοιχοι ισχυρισμοί εντοπίζονται και στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την επίδικη Αίτηση, όπου ο Εναγόμενος 3 επεξηγεί τους λόγους που δεν υφίσταται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του, καταλήγοντας ότι πρόκειται για μια αγωγή καταχρηστική της διαδικασίας, επιπόλαια (frivolous) και ενοχλητική (vexatious).
  2. Μεταξύ των 13 λόγων ένστασης που προβάλλει η πλευρά της Ενάγουσας/Καθ' ης η Αίτηση, τίθεται από τον Συνήγορο της Ενάγουσας/Καθ' ης η Αίτηση (βλ. 10ος λόγος ένστασης) ότι η παρούσα Αίτηση είναι πρόωρη καθότι δεν έχει ακόμα καταχωριστεί η Έκθεση Απαίτησης ώστε να αποκρυσταλλωθούν οι εκατέρωθεν ισχυρισμοί και/ή αξιώσεις. Δεδομένου ότι, σε περίπτωση που επιτύχει ο σχετικός λόγος ένστασης θα σφραγίσει και την τύχη της παρούσας Αίτησης, το σημείο αυτό θα εξεταστεί κατά προτεραιότητα.
  3. Σύμφωνα με την σχετική νομολογία, η Αίτηση για διαγραφή του δικογράφου θα πρέπει να καταχωρείται εγκαίρως, αν είναι δυνατό πριν την καταχώριση της Έκθεσης Υπεράσπισης αλλά όχι πριν την καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης (βλ. Mepa Underwriting Management Limited κ.α. v. Αγροτικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων
(1997)1 ΑΑΔ 772 και τις υποθέσεις που αναφέρονται εκεί, ήτοι A.G. of Duchy of Lancaster v. L. & N. W. Ry [1892] 3 Ch. 374 και Wright v. Prescot U.D.C. 115 L.T. 772, βλ. και W. Blake Odgers, The principles of Pleadings and Practice in Civil Actions in the High Court of Justice, 13η Έκδοση, σελ. 193). Είναι μέσα από το δικόγραφο της Έκθεσης Απαίτησης που θα προσδιοριστεί η αιτία της Αγωγής εναντίον ενός εκάστου των Εναγόμενων και μέσα από την οποία οι Εναγόμενοι θα αντιληφθούν τον λόγο για τον οποίο έχουν καταστεί διάδικοι (βλ. Mepa Underwriting με παραπομπή στην Wilson v. Church [1878] 9 Ch. 552, 557). Η Έκθεση Απαίτησης αποτελεί όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται «το ουσιαστικό, αν όχι το μόνο στοιχείο για διερεύνηση του θέματος» (Λοΐζος Λουκά & Υιοί Λτδ ν. Εθνική Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1316, Μούρτζινος ν. Global Cruises Ltd
(1992)1B Α.Α.∆. 1160). Δυνατότητα προσφυγής στις ένορκες δηλώσεις σε συνάρτηση με το Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο υπάρχει εκεί και όπου εγείρονται ζητήματα έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου (βλ. Powertools Electro Srl ν. Black & Decker (ΕΛΛΑΣ) Α.Ε.
(2013)1 ΑΑΔ 2182) καθότι πρόκειται για ένα ζήτημα που παρουσιάζει τις δικές του ιδιαιτερότητες, αφού παρά το ότι μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, εντούτοις είναι ορθό να επιλύεται το συντομότερο δυνατό. Στην παρούσα διαδικασία δεν εγείρονται ζητήματα δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, παρά μόνο ζητήματα που άπτονται της ύπαρξης ή όχι αγώγιμου δικαιώματος εναντίον του Εναγόμενου 3 και συναρτάται με την δικογράφηση. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι στην ΕΡΜΟΣ ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ -v- ΔΙΟΜΗΔΗ ΚΥΘΡΕΩΤΗ
(1992)1 Α.Α.Δ. 1119, την οποία παρέδωσαν οι Συνήγοροι των Αιτητών/Εναγόμενων στο Δικαστήριο μαζί με τις Γραπτές τους Αγορεύσεις, αφορούσε υπόθεση που οι ισχυρισμοί σχετίζονταν με «Ειδική Οπισθογράφηση».
  1. Η αναγκαιότητα καταχώρισης Έκθεσης Απαίτησης είναι εύλογη, καθότι σύμφωνα με την Δ.2 θ. 3 των ΘΠΔ ένα Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο περιλαμβάνει την φύση της απαίτησης ή της θεραπείας που επιδιώκεται χωρίς να είναι ουσιώδες να εκτεθεί ούτε η ακριβής βάση του παραπόνου, ούτε η ακριβής θεραπεία που ο Ενάγων θεωρεί ότι δικαιούται. Εξάλλου, οι ίδιοι οι ΘΠΔ παρέχουν την δυνατότητα στη βάση της Δ.20 θ. 1 Α να τροποποιήσει η Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση με την Έκθεση Απαίτησης της ή να διαφοροποιήσει ή να επεκτείνει την απαίτηση της χωρίς τροποποίηση της οπισθογράφησης του Κλητηρίου Εντάλματος.
  2. Διάκριση θα πρέπει να γίνει ακόμα και από την υπόθεση HER BRITTANIC MAJESTY'S SECRETARY OF STATE FOR DEFENCE ΔΙΑ ΤΟΥ DEFENCE LAND AGENT, DEFENCE LAND OFFICE, EPISKOPI -v- A.P. LANITIS INVESTMENTS LTD
(1999)1 A.Α.Δ. 995, την οποία επίσης παρέδωσαν οι Συνήγοροι των Εναγόμενων/Αιτητών στο Δικαστήριο. Στην περίπτωση εκείνη αυτό που επιδιωκόταν ήταν o παραμερισμός του Διατάγματος σφράγισης και επίδοσης κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας στη βάση του ότι δεν αποκαλυπτόταν αγώγιμο δικαίωμα. Στην περίπτωση αυτή αντικείμενο της διαδικασίας παραμένει το ίδιο με εκείνο της μονομερούς αίτησης και γι' αυτό η μόνη μαρτυρία στην οποία ο Ενάγων μπορεί να στηριχθεί είναι εκείνη η οποία στοιχειοθετεί την αίτηση για παροχή άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας (βλ. Amathus Navigation Co. Ltd v. Concord Express Liners κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 1030).
  1. Στη βάση των όσων έχουν σημειωθεί πιο πάνω, η επίδικη Αίτηση είναι υποκείμενη σε απόρριψη καθότι είναι πρόωρη. Δεδομένου ότι το αίτημα των Εναγόμενων/Καθ' ων η Αίτηση για παραμερισμό του Κλητηρίου Εντάλματος εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 διασυνδέθηκε με τον παραμερισμό του Κλητηρίου Εντάλματος εναντίον του Εναγόμενου 3 και με βάση το αποτέλεσμα σε σχέση με τον Εναγόμενο 3, σφραγίζεται και η τύχη της επίδικης Αίτησης σε σχέση και με τους Εναγόμενους 1 και
  3. Παρά την πιο πάνω κατάληξη, ακόμα και αν η επίδικη Αίτηση δεν απορριπτόταν ως πρόωρη τότε και πάλι η επίδικη Αίτηση θα απορριπτόταν για δύο λόγους: (i) Πρώτα και κύρια, οι Εναγόμενοι/Αιτητές δεν προσβάλλουν τα Διατάγματα, αλλά αντίθετα υποστηρίζουν ότι το Δικαστήριο στη βάση της μαρτυρίας που είχε ενώπιον του, ορθά προχώρησε και εξέδωσε τα Διατάγματα. Κατά την έκδοση διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο υπάρχει «prima facie» καλή αιτία αγωγής (βλ. Δ.6 θ 4 των ΘΠΔ). Σε περίπτωση που μεταξύ των Εναγόμενων υπάρχει Εναγόμενος εντός δικαιοδοσίας, το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι ο Εναγόμενος που βρίσκεται εντός δικαιοδοσίας είναι αναγκαίος διάδικος, υπό την έννοια πως υπάρχει πράγματι αξίωση εναντίον του και πως αυτός δεν έχει συμπεριληφθεί ως διάδικος με μοναδικό σκοπό την πρόσδοση δικαιοδοσίας στο Δικαστήριο που εξετάζει την εκάστοτε Αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας (βλ. Bamaodah v. Esther Shipping Co Ltd κ.ά.
(1983)1 C.L.R. 210 και Multinational Gas & Petrochemical Co v. Multinational Gas & Petrochemical Services Ltd
(1983)Ch. 258, The Annual Practice 1958, Τόμος 1, σελ. 163). Είναι λοιπόν εξόχως αντιφατικό να μην αμφισβητούνται τα Διατάγματα και να αναγνωρίζεται η ορθότητα έκδοσης τους από το Δικαστήριο στη βάση των στοιχείων που είχε ενώπιον του και από την άλλη να επιδιώκεται ο παραμερισμός του Κλητηρίου επειδή η Αγωγή εναντίον του Εναγόμενου 3 είναι καταχρηστική ή επειδή δεν υφίσταται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του. Τυχόν έκδοση των Διαταγμάτων που ζητούνται θα οδηγούσε στην ύπαρξη δύο αντικρουόμενων διαταγμάτων του Δικαστηρίου (κατ' αναλογία S.P.P. PROJECTS LIMITED -v- INTEGRAL EQUIPMENT SARL
(1993)1 AAΔ 762). (ii) Κατά δεύτερο, είναι νομολογημένο ότι ο εντοπισμός κάποιας αιτίας αγωγής ή έστω κάποιου ζητήματος κατάλληλου για εκδίκαση από το Δικαστήριο, επιβάλλει την διατήρηση της διαδικασίας στη ζωή ακόμα και όταν η προοπτική επιτυχίας εμφανίζεται απομακρυσμένη (βλ. Χατζήκυριακος ν. Κυθρεώτη
(1992)1 A.A.Δ. 1119, Costas Mavromoustaki v. Iacovos N. Yeroudes as executor of the will of the deceased Spyros Michaelides
(1965)1 CLR 176, Michael Papamichael v. Clitos Chaholiades
(1970)1 CLR 305). Μια Έκθεση Απαίτησης δεν πρέπει να διαγράφεται και ένας Ενάγων δεν πρέπει να στερείται του δικαιώματος του να εξασφαλίσει προς όφελος του Απόφαση εκτός και αν δεν έχει συζητήσιμη υπόθεση (βλ. Nagle v. Feilden [1966] 1 All E.R. 697). Από ανάγνωση του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος και των ενόρκων Δηλώσεων που βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η Ενάγουσα στηρίζει το αγώγιμο δικαίωμα της στο άρθρο 34 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, ήτοι στην «Παράνομη πρόκληση άλλου σε παράβαση σύμβασης». Τα στοιχεία, όπως αυτά παρουσιάζονται μέσα από την δικογραφία και τις ένορκες δηλώσεις δεν μπορεί να αποκλειστεί εκ προοιμίου και στο βαθμό που απαιτεί η σχετική νομολογία ότι υπάρχει εύλογη αιτία αγωγής εναντίον του Εναγόμενου
  1. Αποτελεί θέση της Ενάγουσας ότι ο Εναγόμενος 3 είναι που προκάλεσε την παράβαση της συμβατικής σχέσης που υφίστατο μεταξύ της Ενάγουσας και των Εναγόμενων 1 και 2, επικαλούμενη τα όσα ανέφεραν οι Εναγόμενοι 1 και 2 σε εκπρόσωπο της Ενάγουσας. Το κατά πόσο η παράβαση της Σύμβασης προκλήθηκε πράγματι από τον Εναγόμενο 3, ή κατά πόσο προκλήθηκε από την Έκθεση εμπειρογνώμονα (όπως αναφέρουν οι Εναγόμενοι), ήτοι από την έκθεση της κυρίας Χούτρη ή από κάποια άλλη αιτία ή ακόμα και σε ποιο στάδιο και με ποια αλληλουχία έλαβαν χώρα τα γεγονότα που αναφέρονται εκατέρωθεν, δεν είναι κάτι το οποίο θα διαγνωστεί στο πλαίσιο αυτής της ενδιάμεσης διαδικασίας αλλά πρόκειται για ένα ζήτημα για το οποίο υπάρχουν διαφορές ως προς τα νομικά και πραγματικά θέματα για τα οποία θα εκδικαστούν και αποφασιστούν από το Δικαστήριο κατά την ακρόαση της Αγωγής και όχι στο στάδιο αυτό όπου η μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου είναι οι ένορκες δηλώσεις που βρίσκονται στην δικογραφία (βλ. Δ. Νικολάου & Υιοί Λτδ ν.
  2. Compania Espanola de Laminaction, S.A.
  3. The Ship "Four Star II" (όπως τροποποιήθηκε Δ. Νικολάου & Υιοί Λτδ ν.
  4. Four Star Lines S.A.,
  5. The Ship "Four Star II)
(1989)1 C.L.R. 623, στις σελίδες 627-628). Συνεπώς, η επίδικη Αίτηση θα υπόκειτο σε απόρριψη και για τον λόγο αυτό. IV. Κατάληξη
  1. Υπό το φως των όσων έχουν σημειωθεί πιο πάνω η επίδικη Αίτηση είναι πρόωρη και συνεπώς απορρίπτεται.
  2. Τα έξοδα της επίδικης Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας/Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον των Εναγόμενων/Αιτητών και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.).................. Χ. Στρόππος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.