AHMAD M. DABABOU ν. Crdit Libanais SAL κ.α., Αρ. Αγωγής: 5204/2014, 14/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Αγιομαμίτη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5204/2014 Μεταξύ: AHMAD M. DABABOU, από τη Συρία Ενάγων v.
- Crédit Libanais SAL, από τη Λεμεσό 2.MetaQuotes Software Ltd, από τη Λεμεσό 3.MetaQuotes Software Corp, από τις Μπαχάμες
- MetaQuotes Ltd, από τη Λεμεσό 5.Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, από τη Λεμεσό Εναγόμενοι Αίτηση ημερομηνίας 08.10.2024 14.10.2024 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα/Αιτητή: κ. Κωστακόπουλος Για τους Εναγόμενους 2 και 3/Καθ' ων η Αίτηση: κα Γιωρκάτζη Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 11.09.2024, το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφασή του επέτρεψε την τροποποίηση της παραγράφου 4 του προσωρινού διατάγματος ημερ.29.07.2016 (στο εξής «διάταγμα»). Οι Εναγόμενοι 2 και 3 (στο εξής «Καθ' ων η αίτηση») καταχώρησαν στις 25.09.2024 έφεση σε σχέση με την προαναφερόμενη ενδιάμεση απόφαση. Την ίδια μέρα καταχωρήθηκε από τους Αιτητές, σε μονομερή βάση, αίτηση για αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος (στο εξής «κυρίως αίτηση»). Κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου, η κυρίως αίτηση κατέστη δια κλήσεως και επιδόθηκε στον Ενάγοντα (στο εξής «Αιτητής»). Με την υπό κρίση αίτηση ζητείται η έκδοση διατάγματος αντεξέτασης του [ ] (στο εξής «Φ.Γ.»), ο οποίος υπογράφει την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την κυρίως αίτηση. Ειδικότερα, ζητείται η έκδοση διατάγματος αντεξέτασης σε σχέση με ισχυρισμούς που προβάλλονται σε 13 παραγράφους της πιο πάνω ένορκης δήλωσης. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου της δικηγορικής εταιρείας που εκπροσωπεί τον Αιτητή. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, η αντεξέταση του Φ.Γ. είναι αναγκαία για να διευκρινιστεί η ιδιότητα υπό την οποία προέβη στην ένορκη δήλωση, αλλά και κατά πόσο εξουσιοδοτήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση να προβεί σε αυτήν (παράγραφοι 1 και 2 της ένορκης δήλωσής του). Περαιτέρω, είναι αναγκαία η αντεξέτασή του επί ισχυρισμών που προβάλλει στις παραγράφους 19, 30, 33, 37, 38 και 40 της ένορκης δήλωσής του, καθώς στις πιο πάνω παραγράφους παραθέτει αυθαίρετα συμπεράσματα και προβαίνει σε ανυπόστατες δηλώσεις. Επίσης, είναι απαραίτητη η αντεξέταση του επί των παραγράφων 58 και 60 της ένορκης δήλωσής του προκειμένου να διευκρινιστεί, αφενός, ποιες είναι οι μη αναστρέψιμες καταστάσεις που θα προκύψουν σε περίπτωση που δεν ανασταλεί η εκτέλεση του διατάγματος, και αφετέρου το συμπέρασμά του ότι δεν θα προκληθεί ζημιά στον Αιτητή από την καθυστέρηση που θα προκύψει μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Τέλος, θα πρέπει να αντεξεταστεί και επί της παραγράφου 61 της ένορκης δήλωσης για να διευκρινιστούν οι αδικοπραξίες και οι αδικοπραγήσαντες που ήταν γνωστοί στον Αιτητή από το 2009 και παρά ταύτα, ο τελευταίος, καθυστέρησε να αποταθεί στο Δικαστήριο. Οι Καθ' ων η αίτηση φέρουν ένσταση στην αιτούμενη αντεξέταση. Στην ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης εγείρονται 10 λόγοι, οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι η υπό κρίση αίτηση είναι αχρείαστη, γίνεται μόνο για σκοπούς καθυστέρησης και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου στη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί τους Καθ' ων η αίτηση. Ο ενόρκως δηλών, αφού επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και αναφέρεται στη φύση της κυρίως αίτησης, υποστηρίζει ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος για επιτυχία της παρούσας αίτησης. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι ο Φ.Γ. έχει ορκιστεί σε μεγάλο αριθμό ενόρκων δηλώσεων στο πλαίσιο της υπό αναφορά αγωγής. Πλείστοι δε εκ των ισχυρισμών επί των οποίων ζητείται να αντεξεταστεί προβλήθηκαν και στο παρελθόν, χωρίς ποτέ να ζητηθεί η αντεξέτασή του από τον Αιτητή. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, μέσω των αγορεύσεών τους, επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Οι αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων έχουν μελετηθεί στο σύνολό τους. Νομική Πτυχή Η Δ.39 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επί της οποίας εδράζεται η υπό κρίση αίτηση, έχει ως εξής: "
- Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination." Σύμφωνα, επομένως, με τη Δ.39 θ.1 παρέχεται στο Δικαστήριο η δυνατότητα να διατάξει την παρουσία οποιουδήποτε προσώπου έχει προβεί σε ένορκη δήλωση για σκοπούς αντεξέτασής του. Η προαναφερόμενη δυνατότητα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (Αναφορικά με την Αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χ'' Λοΐζου
(2008)1Α A.Α.Δ 280 και Α.Β. v. Γ.Δ., Έφεση 23/21, ημερ. 23.06.2022). Στο Annual Practice του 1956, σελ.677 κ.ε., όπου αναλύεται η Διαταγή 38 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών, η οποία είναι αντίστοιχη με τη δική μας Δ.39, επεξηγούνται οι τρόποι άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου. Τονίζεται, ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου για έκδοση διατάγματος αντεξέτασης, αλλά είναι ζήτημα που εμπίπτει στη διακριτική του ευχέρεια, λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και τους λόγους για τους οποίους ζητείται η αντεξέταση. Συμπεράσματα Το βασικό κριτήριο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι, σύμφωνα με τη νομολογία, οι ανάγκες της διαδικασίας στο πλαίσιο της οποίας ζητείται η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα (Δημητριάδη v. Gordian Holdings Ltd, Πολ. Έφ., Ε101/22, ημερ. 05.03.2024). Θα πρέπει, δηλαδή, οι ισχυρισμοί επί των οποίων ζητείται η αντεξέταση να σχετίζονται με τις προϋποθέσεις εξέτασης της κυρίως αίτησης. Εν προκειμένω, η κυρίως αίτηση για αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος εδράζεται επί της Δ.35 θ.
- Υπάρχει πλούσια νομολογία αναφορικά με την εξέταση της Δ.35 θ.
- Από αυτήν προκύπτει ότι το ζήτημα της αναστολής εκτέλεσης απόφασης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με βάση δύο αρχές. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση Χατζηπαναγή ν. Αυξεντίου, Πολ. Έφ.151/2017, ημερ.09.11.2017, ECLI:CY:AD:2017:A399, το όλο ζήτημα τέθηκε ως εξής: «Σύμφωνα με το δίκαιο και τη νομολογία μας το ζήτημα της αναστολής εκτέλεσης πρωτόδικης απόφασης μέχρι την εκδίκαση της εναντίον της έφεσης ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά αντιπαραβάλλοντας δύο ουσιαστικούς παράγοντες, με σκοπό την καλύτερη εξυπηρέτηση των συμφερόντων της δικαιοσύνης. Οι δύο αυτοί παράγοντες είναι, από τη μια, η διασφάλιση της τελεσιδικίας των αποφάσεων με παράλληλη κατοχύρωση των δικαιωμάτων του επιτυχόντος διαδίκου, ο οποίος δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, τους καρπούς της επιτυχίας του, και από την άλλη, το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο συνιστά δικαίωμα του αποτυχόντος διαδίκου, δεν πρέπει να αποστερείται του αντικειμένου και της αποτελεσματικότητας του και να καθίσταται κενό περιεχομένου, ένεκα της εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης πριν την έκδοση της απόφασης κατ΄ έφεση (Δέστε, μεταξύ άλλων, Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1 ΑΑΔ, 1978 και Penderhill Holdings Limited κ.α. ν. Κλουκίνα κ.α.
(2011)1 ΑΑΔ, 1921).» Στη βάση, επομένως, των πιο πάνω αρχών και έχοντας κατά νου το πλαίσιο εξέτασης αιτήσεων δυνάμει της Δ.35 θ.18, θεωρώ ότι δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς έκδοση διατάγματος αντεξέτασης του Φ.Γ. για τους λόγους που θα προσπαθήσω να εξηγήσω πιο κάτω. Ξεκινώ με τα ζητήματα της ιδιότητας υπό την οποία προβαίνει στην ένορκη δήλωση ο Φ.Γ. και της ισχυριζόμενης εξουσιοδότησης που του δόθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση (παράγραφοι 1 και 2 της ένορκης δήλωσής του). Κατά την κρίση μου, τα πιο πάνω ζητήματα δεν χρήζουν οποιασδήποτε διευκρίνισης, ούτε και συσχετίζονται με τα επίδικα θέματα της κυρίως αίτησης. Καταρχάς, η ένσταση, η οποία υποστηρίζεται από την επίμαχη ένορκη δήλωση του Φ.Γ., έχει καταχωρηθεί από τους διορισμένους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση. Αυτό το αναντίλεκτο γεγονός θέτει από μόνο του τέρμα στην όποια ανάγκη αντεξέτασης του Φ.Γ. και διερεύνησης του κατά πόσο ο τελευταίος μπορεί να ορκιστεί για λογαριασμό των Καθ' ων η αίτηση. Από την άλλη, η χρησιμοποίηση παρελθόντα χρόνου για να περιγράψει ότι διετέλεσε διευθυντικό στέλεχος της Καθ' ης η αίτηση 1, δεν αποστερεί από τον Φ.Γ. τη δυνατότητα να ορκιστεί για λογαριασμό των Καθ' ων η αίτηση αφ' ης στιγμής δηλώνει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από το Διοικητικό Συμβούλιο των Καθ' ων η αίτηση για να προβεί στη συγκεκριμένη ενέργεια. Παράλληλα, θα πρέπει να σημειωθεί, ότι ο Φ.Γ. ήταν το πρόσωπο που υπέγραψε και την ένορκη δήλωση που υποστήριξε την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση στο πλαίσιο της έκδοσης της επίμαχης ενδιάμεσης απόφασης που αποτελεί το αντικείμενο της έφεσης που καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση. Στην πιο πάνω αναφερόμενη ένορκη δήλωση, ο Φ.Γ. προσδιόρισε την ιδιότητά του με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και στην παρούσα ένορκη δήλωση, χωρίς να εγερθεί εκ μέρους του Αιτητή οποιοδήποτε ζήτημα. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς των παραγράφων 19, 30, 33, 37, 38, 40, 41, 48 και 61, δεν παρουσιάζουν οποιαδήποτε σχετικότητα ως προς τα επίδικα θέματα που θα κληθεί το Δικαστήριο να εξετάσει στο πλαίσιο της κυρίως αίτησης. Σημειώνεται, ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί τέθηκαν κατά την εκδίκαση των διαφόρων αιτήσεων παράτασης χρόνου και/ή τροποποίησης του διατάγματος και λήφθηκαν στο κατάλληλο στάδιο υπόψη στο πλαίσιο των σχετικών διαδικασιών. Δεν αποτελούν, επομένως, στοιχεία τα οποία αφορούν το διάβημα της κυρίως αίτησης. Αχρείαστη θεωρώ την αντεξέταση και επί των ισχυρισμών που προβάλλονται στην παράγραφο 60. Σύμφωνα με τη νομολογία δεσπόζων ρόλο διαδραματίζει η ύπαρξη ανεπανόρθωτης βλάβης στο πρόσωπο του αιτούντα την αναστολή (Κωνσταντινίδη ν. Κωμοδρόμου
(2016)1 Α Α.Α.Δ 772 και DEMETRIADES GROUP OF COMPANIES LIMITED v. APM ITALIAN TYPE ICE-CREAM LIMITED, Πολ. Έφ. αρ.372/15, ημερ.15.02.2017), ECLI:CY:AD:2017:A47 και όχι το αντίθετο. Έρχομαι, τώρα, στην παράγραφο 58. Παρά το ότι ο ισχυρισμός που προβάλλεται στην εν λόγω παράγραφο παρουσιάζει εκ πρώτης όψεως διασύνδεση με τα επίδικα θέματα της κυρίως αίτησης, εντούτοις, θεωρώ αχρείαστη την έκδοση διατάγματος αντεξέτασης. Αυτό, διότι η παράγραφος 58 ξεκινά με τη φράση: «Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Εναγομένων ..». Συνεπώς, ο ισχυρισμός του Φ.Γ. περί δημιουργίας μη αναστρέψιμων καταστάσεων εδράζεται σε νομική συμβουλή. Η αντεξέταση, ενδεχομένως, να είχε νόημα εάν αυτή αφορούσε γεγονότα που επικαλέστηκε ο ενόρκως δηλών. Στην προκείμενη, όμως, περίπτωση προφανώς πρόκειται για νομική επιχειρηματολογία η οποία, ως τέτοια, θα προωθηθεί από τους συνηγόρους των Καθ' ων η αίτηση. Κατάληξη Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα €2.000 πλέον Φ.Π.Α, αν υπάρχει, υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή. (Υπ.) ................ Μ. Αγιομαμίτης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο