← Κύπρος

Arkhipov Sergey Sergeevich ν. Semenduyev Wicheslaw (Vyacheslav) Imanoyilovich κ.α., Γενική Αίτηση Αρ. 1/2021, 6/9/2024

Arkhipov Sergey Sergeevich ν. Semenduyev Wicheslaw (Vyacheslav) Imanoyilovich κ.α., Γενική Αίτηση Αρ. 1/2021, 6/9/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση Αρ. 1/2021 Αναφορικά με τον Κυρωτικό Νόμο της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου, Νόμος 172(Ι)/86 και Αναφορικά με τον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο του 2000 (Ν.121(Ι)/2000) και Αναφορικά με τη Δικαστική Απόφαση ημερομηνίας 30/06/2016 στην Υπόθεση Νο.2-3213/16 η οποία εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Περιοχής Tver-skaya, Μόσχας, Ρωσία Μεταξύ: Arkhipov Sergey Sergeevich, από Μόσχα, Ρωσία Αιτητή και

  1. Semenduyev Wicheslaw (Vyacheslav) Imanoyilovich, από Μόσχα, Ρωσία
  2. Sutland Holdings Limited, από Λευκωσία
  3. Mediterranean Nominees Limited, από Λευκωσία Καθ' ων η Αίτηση --------------------------------- 6 Σεπτεμβρίου 2024 Για Αιτητή: κα Ν. Εμπανοΐδζε για Ν. Μ. Εμπανοΐδζε & Σία ΔΕΠΕ Για Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3: κα Χ. Χριστοδούλου για Michalis Michael & Co LLC Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Αιτητής με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση του επιδιώκει την έκδοση διατάγματος το οποίο να επιτρέπει την εγγραφή και ή αναγνώριση και ή εκτέλεση της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 30.6.2016, η οποία εκδόθηκε εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 από το Επαρχιακό Δικαστήριο περιοχής Tverskaya, Μόσχας, Ρωσία. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Παλάοντα, συνεργάτη στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Αιτητή. Σ' αυτήν αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Ο Αιτητής είναι υπήκοος Ρωσίας και Μάλτας με μόνιμη διαμονή στη Φιλανδία και προσωρινή διαμονή στην Κύπρο. Διατηρεί παρουσία και δραστηριότητα στην Ρωσία, Μάλτα, Φιλανδία και Κύπρο, συγκεκριμένα στη Λεμεσό. Ο Καθ' ου η Αίτηση είναι υπήκοος Ρωσίας και Ισραήλ και δραστηριοποιείται στη Ρωσία, το Ισραήλ και την Κύπρο, είναι δε ο εγγεγραμμένος μέτοχος του 50% του μετοχικού κεφαλαίου της Καθ' ης η Αίτηση 2 εταιρείας (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η Καθ' ης η Αίτηση 2), ως επίσης και ένας εκ των διευθυντών της. Ο Αιτητής προσέφυγε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Tverskaya στη Μόσχα με αγωγή εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 για την ανάκτηση χρέους, δυνάμει σύμβασης δανείου ημερομηνίας 14.11.2007, στο ύψος του ποσού των 76.443.770 Ρουβλιών πλέον τόκοι στο ποσό των 7.743.753 Ρουβλιών, πλέον ποσό 60.000 Ρουβλιών ως δικαστικά έξοδα. Ως διαπιστώθηκε από το Ρώσικο Δικαστήριο κατά την ακροαματική διαδικασία, στις 14.11.2007, ο Αιτητής ως δανειοδότης και ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ως δανειολήπτης συνήψαν σύμβαση δανείου, δυνάμει της οποίας ο Αιτητής δάνεισε στον Καθ' ου η Αίτηση 1 χρήματα στο ύψος του ποσού των 85.850.000 Ρουβλιών. Ως ημερομηνία επιστροφής του δανείου συμφωνήθηκε η 14.11.
  4. Κατά την 14.11.2007 ο Αιτητής μετέφερε με τραπεζική εντολή το ανωτέρω αναφερόμενο ποσό στον Καθ' ου η Αίτηση
  5. Ως επίσης διαπιστώθηκε από το Ρώσικο Δικαστήριο, ο Καθ' ου η Αίτηση 1, προς εκπλήρωση των εκ της συμβάσεως δανείου απορρεουσών υποχρεώσεων του, μετέφερε στον Αιτητή, με εντολές πληρωμής ημερομηνίας 16.7.2012, 17.9.2012, 3.12.2012, 7.2.2013, 15.4.2013 και 29.8.2013, το συνολικό ποσό των 7.691.240 Ρουβλιών καθώς και 50.000 δολ. ΗΠΑ. Λόγω της παράλειψης του Καθ' ου η Αίτηση 1 να εκτελέσει τις λοιπές υποχρεώσεις του, ο Αιτητής αξίωσε την επιστροφή των χρημάτων του μέσω του Ρώσικου Δικαστηρίου. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 καταχώρισε αίτηση για απόρριψη της αγωγής λόγω παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος του Αιτητή, η οποία όμως απορρίφθηκε από το Ρώσικο Δικαστήριο τόσο πρωτόδικα, όσο και κατ' έφεση. Δυνάμει απόφασης του Ρώσικου Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.6.2016, της οποίας ζητείται η αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση με την παρούσα διαδικασία, επιδικάστηκε προς όφελος του Αιτητή και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 το ποσό των 76.443.770 Ρουβλιών, πλέον τόκοι στο ύψος του ποσού των 7.743.753 Ρουβλιών πλέον δικαστικά έξοδα στο ύψος του ποσού των 60.000 Ρουβλιών, ήτοι συνολικό ποσό 84.247.523 Ρούβλια, το οποίο κατά την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης αντιστοιχούσε σε €1.177.957,
  6. Όπως πληροφορείται από τους δικηγόρους του Αιτητή στη Μόσχα, μέχρι σήμερα κανένα μέρος της απόφασης έχει ικανοποιηθεί. Περαιτέρω, όπως επίσης ενημερώνεται, δεν έχει ασκηθεί έφεση επί της ουσίας της απόφασης, αλλά καταχωρίστηκε μόνο αίτηση για απόρριψη της αγωγής του Αιτητή λόγω παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος του, η οποία όμως απορρίφθηκε, με αποτέλεσμα η απόφαση να καταστεί τελεσίδικη, ως προβλέπει η Ρώσικη Νομοθεσία. Η εκτέλεση της απόφασης στη Ρωσία δεν κατέστη δυνατή για το λόγο ότι, μετά από έρευνα των Ρώσων δικηγόρων του Αιτητή, διαπιστώθηκε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 αποξένωσε την ακίνητη περιουσία που διατηρούσε στη Ρωσία και την μεταβίβασε προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση
  7. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘ' ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 1 Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 εναντιώθηκε στην αιτούμενη θεραπεία. Με την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης την οποία καταχώρισε, εγείρει τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
  8. Η Αίτηση δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ή και η ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για το λόγο ότι η ημερομηνία που έγινε προηγείται της ημερομηνίας καταχώρισης της Αίτησης.
  9. Η Αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις των άρθρων 24, 25, 27 και 28 της Συνθήκης μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών και του Κυρωτικού αυτής Νόμου 172/
  11. Τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την Αίτηση και πιο συγκεκριμένα ο Αιτητής δεν έχει αποδείξει ότι διατηρεί μόνιμη ή προσωρινή διαμονή στην Κύπρο.
  12. Η Αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 28 της Συνθήκης μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών και του Κυρωτικού αυτής Νόμου 172/86 για το λόγο ότι δεν παρουσιάστηκε το πρωτότυπο ή δεόντως πιστοποιημένο αντίγραφο της αλλοδαπής δικαστικής απόφασης, ούτε και πιστοποιητικό για το τελεσίδικο και εκτελεστό της, ενώ αυτό δεν μαρτυρείται από την ίδια την απόφαση. Περαιτέρω δεν παρουσιάστηκε οποιοδήποτε έγγραφο το οποίο να πιστοποιεί ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 κλητεύθηκε προσηκόντως και εμπροθέσμως, βάσει του άρθρου 24

(2)της Συνθήκης.
  1. Η αλλοδαπή απόφαση δεν μπορεί να εγγραφεί ή και αναγνωριστεί ή και εκτελεστεί στην Κύπρο καθότι δεν είναι εκτελεστή στη Ρώσικη Ομοσπονδία που είναι η χώρα που την εξέδωσε. Η Ειδοποίηση για πρόθεση Ένστασης υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κας Μαργώνη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπούσε αρχικά τον Καθ' ου η Αίτηση
  2. Σ' αυτήν αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Με βάση γνωμάτευση την οποία έχει λάβει από το δικηγόρο του Καθ' ου η Αίτηση 1 στη Ρωσία, η Ρώσικη απόφαση δεν είναι πλέον εκτελεστή στη Ρωσία και συνεπακόλουθα ούτε στην Κύπρο για το λόγο ότι η περίοδος των τριών χρόνων, δυνάμει της Ρώσικης Νομοθεσίας, που μπορεί να τύχει εκτέλεσης μια απόφαση έχει εκπνεύσει. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Αίτηση στηρίζεται στον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο 121(Ι)/2000, άρθρα 1 - 6, στον περί Αλλοδαπών Δικαστικών Αποφάσεων (Αμοιβαία Εκτέλεση) Νόμο, Κεφ.10, άρθρα 2 και 4, στον Κυρωτικό της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για παροχή νομικής συνδρομής σε θέματα αστικού και ποινικού δικαίου Νόμο 172/1986 και στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.47, Δ.48, θ.θ. 1 - 3, 9 και Δ.
  3. Τα άρθρα 23, 26, 27 και 28 του Κυρωτικού Νόμου 172/1986 επί του οποίου στηρίζεται η υπό εξέταση Αίτηση προνοούν τα ακόλουθα: «Άρθρο 23 Ποιες Δικαστικές Αποφάσεις θα Αναγνωρίζονται και Εκτελούνται
  4. Δικαστικές αποφάσεις των αρχών εκάτερου Συμβαλλόμενου Μέρους που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του Άρθρου 1 θα αναγνωρίζονται και εκτελούνται στο έδαφος του άλλου Συμβαλλόμενου Μέρους κάτω από τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στη Συνθήκη αυτή.
  5. Όπως χρησιμοποιείται στην παράγραφο 1, ο όρος «δικαστικές αποφάσεις» σημαίνει:
(1)δικαστικές αποφάσεις που εκδόθηκαν σε αστικές υποθέσεις και φιλικούς συμβιβασμούς που επικυρώθηκαν από δικαστήριο*
(2)δικαστικές αποφάσεις για την πληρωμή δικαστικών εξόδων
(3)δικαστικές αποφάσεις σε ποινικές υποθέσεις που αφορούν στην πληρωμή αποζημιώσεων και σε άλλες απαιτήσεις αστικού δικαίου. Άρθρο 26 Διαδικασία Αναγνώρισης και Εκτέλεσης Δικαστικών Αποφάσεων
  1. Για το σκοπό εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων που αναφέρονται στο 'Αρθρο 23, τα δικαστήρια του Συμβαλλόμενου Μέρους στο έδαφος του οποίου επιδιώκεται να εκτελεσθεί η δικαστική απόφαση θα εκδίδουν απόφαση που να επιτρέπει τέτοια εκτέλεση. Η παραγγέλλουσα αρχή πρέπει να ενημερώνεται για την έκδοση τέτοιας απόφασης.
  2. Κατά τη χορήγηση της άδειας εκτέλεσης το δικαστήριο θα περιορίζεται στο να διαπιστώσει κατά πόσο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις των Άρθρων 24 και 25 καθώς και οι απαιτήσεις του Άρθρου
  4. Η διαδικασία εξασφάλισης της άδειας για εκτέλεση, καθώς και η διαδικασία της εκτέλεσης θα διέπεται από το δίκαιο του Συμβαλλόμενου Μέρους στο έδαφος του οποίου επιδιώκεται η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης. Άρθρο 27
  5. Η αίτηση για την εκτέλεση δικαστικής απόφασης θα υποβάλλεται σε δικαστική αρχή του τόπου της έκδοσης της. Η αρχή αυτή θα διαβιβάζει την αίτηση στο αρμόδιο δικαστήριο του άλλου Συμβαλλόμενου Μέρους.
  6. Αν το πρόσωπο που υποβάλλει την αίτηση για εκτέλεση διατηρεί μόνιμη ή προσωρινή διαμονή στο έδαφος του Συμβαλλόμενου Μέρους όπου επιδιώκεται να εκτελεσθεί η δικαστική απόφαση, η αίτηση μπορεί επίσης να υποβάλλεται απ' ευθείας στο αρμόδιο δικαστήριο του Συμβαλλόμενου τούτου Μέρους. Άρθρο 28 Η αναφερόμενη στο Άρθρο 27 αίτηση θα πρέπει να συνοδεύεται από:
(1)το πρωτότυπο ή ένα πιστοποιημένο αντίγραφο της δικαστικής απόφασης μαζί με ένα πιστοποιητικό για το τελεσίδικο και εκτελεστό αυτής εκτός αν αυτό μαρτυρείται από αυτή την ίδια τη δικαστική απόφαση·
(2)ένα έγγραφο που να πιστοποιεί ότι ο διάδικος σε βάρος του οποίου εξεδόθη η δικαστική απόφαση είχε προσηκόντως και εμπροθέσμως κλητευθεί σύμφωνα με την υποπαράγραφο
(2)του Άρθρου 24·
(3)μια πιστοποιημένη μετάφραση της αίτησης και των εγγράφων που αναφέρονται στις υποπαραγράφους
(1)και
(2).» Το άρθρο 26.3 προνοεί με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι η διαδικασία εξασφάλισης της άδειας για εκτέλεση καθώς και η διαδικασία της εκτέλεσης θα διέπεται από το δίκαιο του Συμβαλλόμενου Μέρους στο έδαφος του οποίου επιδιώκεται η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης, στην προκείμενη περίπτωση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το άρθρο 5 του περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμου 121(Ι)/2000 προνοεί επί λέξει τα ακόλουθα: «5.—
(1)Η διαδικασία η οποία ακολουθείται δυνάμει του παρόντος Νόμου για την εγγραφή, αναγνώριση ή εκτέλεση απόφασης αλλοδαπού δικαστηρίου είναι η ακόλουθη: (α) Η διαδικασία αρχίζει με καταχώριση στο δικαστήριο αίτησης διά κλήσεως που συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, σύμφωνα με τις διατάξεις των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, με τις ανάλογες προσαρμογές, στην οποία εμφαίνεται ως αιτητής η αρμόδια αρχή ή το πρόσωπο προς όφελος του οποίου εξεδόθη η απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου, αναλόγως της περιπτώσεως, και ως καθ' ου η αίτηση το πρόσωπο εναντίον του οποίου ζητείται η αναγνώριση, εγγραφή ή εκτέλεση της απόφασης αλλοδαπού δικαστηρίου.» Το λεκτικό με το οποίο είναι διατυπωμένο το αμέσως πιο πάνω άρθρο δεν αφήνει περιθώριο αμφιβολίας ότι η Αίτηση για εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση της απόφασης του αλλοδαπού Δικαστηρίου θα πρέπει να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, σύμφωνα με τις διατάξεις των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ένας εκ των λόγων ένστασης του Καθ' ου η Αίτηση 1 είναι ότι η ένορκη δήλωση του κ. Παλάοντα που υποστηρίζει την Αίτηση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για το λόγο ότι προηγείται χρονικά της ημερομηνίας καταχώρισης της Αίτησης. Λόγω του ότι πρόκειται για κομβικής σημασίας ζήτημα στην περαιτέρω πορεία της Αίτησης θεωρώ ορθότερο όπως ασχοληθώ πρωτίστως με αυτό. Όπως προκύπτει από τον δικαστικό φάκελο της Αίτησης, αυτή καταχωρίστηκε την 7.1.2021, η δε ένορκη δήλωση του κ. Παλάοντα που την υποστηρίζει φέρει ημερομηνία 31.12.
  1. Η υπόθεση Ίβρου ν. Μαυροκωνσταντή κ.ά., Πολ. Έφεση Αρ. 126/2013 ημερομηνίας 1.2.2017, ECLI:CY:AD:2017:A31 αφορούσε αίτηση για επαναφορά απορριφθείσας έφεσης. Η ένορκη δήλωση που την υποστήριζε έφερε ημερομηνία προγενέστερη της ημερομηνίας καταχώρισης της αίτησης, συγκεκριμένα η ένορκη δήλωση ήταν ημερομηνίας 29.9.2015 και η αίτηση καταχωρίστηκε την 30.9.
  2. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην απορριπτική της αίτησης απόφαση του τόνισε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Στην υπό εξέταση αίτηση παρατηρείται ότι η αίτηση για επαναφορά έφεσης γίνεται μεν με τον τίτλο και αριθμό της απορριφθείσας έφεσης αλλά χωρίς αυτή να βρίσκεται εν ζωή. Συναρτάται δηλαδή η Ένορκη Δήλωση με ανύπαρκτη, κατά το χρόνο που έγινε η όρκιση, αίτηση επαναφοράς ή Έφεση. Σύμφωνα με την Δ.39 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, κάθε Ένορκη Δήλωση θα τιτλοφορείται "in the cause or matter in which it is sworn". Εδώ, κατά τον χρόνο που έγινε η Ένορκη Δήλωση, δεν ευρίσκοντο εν ζωή ούτε η Έφεση αλλά ούτε και η αίτηση για επαναφορά της. Η αίτηση συνιστά αυτόνομη διαδικασία με μοναδικό επίδικο θέμα προς τελική επίλυση το κατά πόσο η απορριφθείσα έφεση θα επανέλθει. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, το Δικαστήριο δύναται να δεχθεί μια τέτοια Ένορκη Δήλωση με ανάληψη υποχρέωσης για επανόρκιση και κατάθεση νέας Ένορκης Δήλωσης (μέσα στο ορθό πλαίσιο) (βλ. Stavros Hotels Apartments Ltd κ.α. (άνω)). Δεν μας έχουν τεθεί τέτοια στοιχεία που να εντάσσουν την περίπτωση σε εξαιρετική και συνεπώς δεν μπορεί να δοθεί άδεια προς τούτο.» Στην αμέσως πιο πάνω υπόθεση παρατίθεται όλη η προγενέστερη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου η οποία αφορά το υπό εξέταση ζήτημα. Ειδικότερα αναφέρεται η υπόθεση S.A. Constantinou Ltd κ.α. v. Marfin Popular Bank Public Co Ltd
(2009)1 A.A.Δ. 754, στην οποία συζητήθηκε το κατά πόσο ένορκη δήλωση προγενέστερης ημερομηνίας της ημερομηνίας καταχώρισης της ένστασης της εφεσίβλητης σε ενδιάμεση αίτηση θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή. Στη συγκεκριμένη υπόθεση αναφέρθηκαν επί λέξει τα ακόλουθα: «.. Κανένας από τους θεσμούς που έχουν επικληθεί δεν απαγορεύει την υπογραφή μιας ένορκης δήλωσης πριν την καταχώριση μιας ενδιάμεσης αίτησης σε αγωγή που εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Η Διαταγή 39, Θεσμός 3 προνοεί απλά ότι μια ένορκη δήλωση θα τιτλοφορείται με το θέμα ή για το ζήτημα στο οποίο αναφέρεται. Μια ένορκη δήλωση θα μπορούσε να θεωρηθεί ως αντικανονική όταν αυτή καταχωρείται πριν από την καταχώριση της αγωγής, αν και το πρόβλημα θα μπορούσε να θεραπευθεί με την κατάθεση νέας ένορκης δήλωσης. Όπως έχει τονιστεί στη Stavros Hotels Apartments Ltd. κ.ά. (Aρ. 1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 389, μια ένορκη δήλωση θεωρείται αντικανονική και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη όταν υπογράφηκε πριν από την καταχώριση της αγωγής, αν και σε μια τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο μπορεί να απαιτήσει την ανάληψη υποχρέωσης επανόρκισης και κατάθεση μια νέας ένορκης δήλωσης.» Στις υποθέσεις Stavros Hotels Apartments Ltd κ.ά. (Αρ.1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 389 και Nicolaou Bros Tourist Enterprises Ltd
(1999)1 A.A.Δ. 201, ένορκη δήλωση η οποία συνόδευε ενδιάμεση αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, θεωρήθηκε ως μη συνάδουσα με τις πρόνοιες της Δ.39, θ.3, γι' αυτό και δεν θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο, για το λόγο ότι έφερε ημερομηνία προγενέστερη της ημερομηνίας καταχώρισης του κλητηρίου εντάλματος. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Tandum Limited
(2014)1(B) A.A.Δ. 1805, η οποία αφορούσε αίτημα για παραχώρηση άδειας καταχώρισης αίτησης για έκδοση εντάλματος certiorari αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Η αίτηση δεν θα μπορούσε να επιτύχει και για ακόμα ένα λόγο. Δεν αναφέρεται στη βεβαίωση του Πρωτοκολλητή στην ένορκη δήλωση του ομνύοντα (jurat), η ημερομηνία κατά την οποία ο ομνύων ορκίστηκε ενώπιον του Πρωτοκολλητή, όπως επιτάσσει η Δ.39.Θ.10 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να διακριβωθεί κατά πόσο όταν έγινε η ένορκη δήλωση, υφίστατο η διαδικασία σε σχέση με την οποία αυτή καταχωρήθηκε, δηλαδή η παρούσα αίτηση. Ένορκη δήλωση που προηγείται χρονικά της καταχώρησης πρωτογενούς αίτησης ή αγωγής δεν μπορεί να αποτελέσει το πραγματικό υπόβαθρο για τη χορήγηση της θεραπείας που ζητείται, αφού το περιεχόμενο της συναρτάται με ανύπαρκτη αίτηση. Η ελλιπής βεβαίωση του Πρωτοκολλητή (jurat) στην προκείμενη περίπτωση, ιδιαίτερα της αβεβαιότητας που παρουσιάζεται για την ημερομηνία της ένορκης δήλωσης, αποκτά ιδιαίτερη σημασία ενόψει της εξαιρετικής φύσεως και της δραστικής μορφής της διαδικασίας του προνομιακού εντάλματος, η οποία καθιστά την αίτηση έκθετη σε απόρριψη.» (Η υπογράμμιση είναι δική μου) Ό,τι αναδύεται υπό την ανωτέρω παρατεθείσα νομολογία είναι ότι, ακόμα και στις περιπτώσεις ενδιάμεσων αιτήσεων, η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη τους, δεν θα πρέπει να φέρει ημερομηνία προγενέστερη της ημερομηνίας καταχώρισης του κλητηρίου εντάλματος ή της πρωτογενούς αίτησης, στο πλαίσιο των οποίων καταχωρείται η ενδιάμεση αίτηση, για το λόγο ότι δεν συναρτάται κατά το χρόνο της υπογραφής και όμνυσης του υπογράφοντα με υπαρκτή και εκκρεμούσα δικαστική διαδικασία. Αναμφισβήτητα η υπό εξέταση Αίτηση συνιστά πρωτογενή διαδικασία. Όπως προκύπτει από τη νομική της βάση, στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στη Δ.55 η οποία αναφέρεται σε πρωτογενείς αιτήσεις (originating summons). Με δεδομένο δε το ότι αυτή καταχωρίστηκε την 7.1.2021, καθίσταται φανερό ότι κατά την ημερομηνία που ορκίστηκε ο κ. Παλάοντας, (31.12.2020) δεν υφίστατο η υπό εξέταση Αίτηση, με αποτέλεσμα η ένορκη του δήλωση να συναρτάται με ανύπαρκτη δικαστική διαδικασία. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, η ένορκη δήλωση του κ. Παλάοντα δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Με βάση τα όσα έχω παραθέσει πιο πάνω καταλήγω ότι δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου έγκυρο υπόβαθρο γεγονότων, στη βάση του οποίου το Δικαστήριο θα μπορούσε να αποφασίσει επί του αιτήματος για εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση της απόφασης του Ρώσικου Δικαστηρίου. Έχοντας κατά νουν ότι η οποιαδήποτε περαιτέρω ενασχόληση μου με την ουσία της υπόθεσης δυνατό να δημιουργήσει δεδικασμένο και, σε τέτοια περίπτωση, να αποτελέσει κώλυμα στην προώθηση από τον Αιτητή νέας αίτησης, αποφάσισα όπως μη προχωρήσω στην εξέταση του ουσιαστικού αιτήματος του Αιτητή. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω λεπτομερώς πιο πάνω καταλήγω ότι η Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει, γι' αυτό και θα απορριφθεί. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βρίσκω λόγο για απόκλιση από το γενικό κανόνα ότι επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντα διαδίκου που στην προκείμενη περίπτωση είναι ο Καθ' ου η Αίτηση 1. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 δεν έχουν καταχωρίσει ένσταση, συνεπώς θεωρώ ότι δεν δικαιούνται σε οποιαδήποτε έξοδα. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος του Καθ' ου η Αίτηση 1 και εναντίον του Αιτητή, τα οποία υπολόγισα κατ' αποκοπή στο ποσό των €3.000 πλέον Φ.Π.Α.. Αναφορικά με τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............... Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction - General Applications - Final Αναφορά: Εγγραφή Αλλοδαπής Απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.