← Κύπρος

Αναφορικά με τον Σοφοκλή Σοφοκλέους, Αρ. Αίτησης ΠΣΑ 17/2021, 4/10/2024

Αναφορικά με τον Σοφοκλή Σοφοκλέους, Αρ. Αίτησης ΠΣΑ 17/2021, 4/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης ΠΣΑ 17/2021 Αναφορικά με τον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά) Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015 Αναφορικά με τον Σοφοκλή Σοφοκλέους Χρεώστη - Καθ' ου η Αίτηση ------------------------- Αίτηση ημερ. 15.6.2022 4 Σεπτεμβρίου 2024 Για Αιτήτρια - Πιστωτή: κα Μ. Βαταμίδου για Στέλιος Στυλιανίδης & Σία ΔΕΠΕ Για Χρεώστη - Καθ' ου η Αίτηση: κα Α. Χαραλάμπoυς για Argiro S. Charalambous LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η Αιτήτρια) με την υπό εξέταση Αίτηση της επιδιώκει την ακύρωση του διατάγματος ημερομηνίας 17.5.2022 το οποίο εκδόθηκε στο πλαίσιο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, διά του οποίου επιβάλλεται στους Πιστωτές του Χρεώστη Σοφοκλή Σοφοκλέους (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως ο Καθ' ου η Αίτηση) το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, το οποίο απορρίφθηκε από τους πιστωτές του. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του κ. Καρακόκκινου, διευθυντή της Υπηρεσίας Διαχείρισης Πλαισίου Αφερεγγυότητας της Κυπριακής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, η οποία ιδρύθηκε από την Αιτήτρια και διαχειρίζεται ορισμένες υποθέσεις της. Στην ένορκη δήλωση του αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Ο Καθ' ου η Αίτηση είναι οφειλέτης σε οκτώ συνολικά λογαριασμούς, με βάση τους οποίους το συνολικό οφειλόμενο χρέος του προς την Αιτήτρια ανέρχεται στο ποσό των €402.306,

  1. Το προτεινόμενο υπό του Συμβούλου Aφερεγγυότητας Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής 17/2021 (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως το επίδικο ΠΣΑ) τέθηκε σε ψηφοφορία για τους πιστωτές του Καθ' ου η Αίτηση την 17.2.2022 και καταψηφίστηκε από τη συνέλευση των πιστωτών. Κατά την 1.6.2022 επιδόθηκε στην Αιτήτρια το διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 17.5.2022, με βάση το οποίο το Δικαστήριο διέταξε την επιβολή του επίδικου ΠΣΑ σε όλους τους πιστωτές του Καθ' ου η Αίτηση. Όπως ενημερώνεται από τους δικηγόρους της Αιτήτριας, το επίδικο ΠΣΑ θα πρέπει να ακυρωθεί για το λόγο ότι δεν πληρούνται τα κριτήρια που προνοεί η σχετική Νομοθεσία. Κατ' αρχή δεν έχει προσκομιστεί ικανοποιητική μαρτυρία ότι ο Καθ' ου η Αίτηση αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής του κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου του τα οποία έχουν επισυμβεί από το 2009 και εντεύθεν και είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του εισοδήματος του κατά τουλάχιστον 25%. Σύμφωνα δε με την κατάσταση κοινωνικών ασφαλίσεων, την οποία παρουσιάζει ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση με την ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την αίτηση επιβολής ημερομηνίας 6.4.2022, τα εισοδήματα του κατά το 2009 μέχρι και σήμερα, όχι μόνο δεν μειώθηκαν κατά 25%, αλλά αντίθετα παρουσιάζουν αισθητή αύξηση. Συγκεκριμένα, τα συνολικά ετήσια εισοδήματα του το 2009 ανέρχονταν σε €25.980, ενώ για τα υπόλοιπα έτη μέχρι το 2019 παρουσιάζεται σταδιακή αύξηση τους, με εξαίρεση τα έτη 2012 - 2014 όπου παρουσιάζονται κάποιες αυξομειώσεις. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τις καταστάσεις εισοδημάτων του Καθ' ου η Αίτηση, όπως μπόρεσε να τις εκτυπώσει από το κεντρικό αρχείο πληροφοριών, τα εισοδήματα του κατά τα έτη 2019, 2020 και 2021 ανέρχονται σε ποσά ύψους €34.442, €35.710 και €49.027 αντίστοιχα, τα οποία φαίνεται να προέρχονται από την απασχόληση του ως δάσκαλος αλλά και ως αυτοεργοδοτούμενος. Επίσης στο επίδικο ΠΣΑ εντοπίζονται πολλές ασάφειες και δεν προκύπτει ο τρόπος με τον οποίο έγιναν διάφοροι υπολογισμοί, ούτε επεξηγείται με ποιο τρόπο ο Σύμβουλος Αφερεγγυότητας καταλήγει σε συγκεκριμένα ποσά. Αρχικά στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων (ΚΠΟΣ) του Καθ' ου η Αίτηση συμπεριλαμβάνονται €200 ως μηνιαία έξοδα συντήρησης της κύριας κατοικίας του, ποσό αρκετά ψηλό, το οποίο ουδόλως επεξηγείται, ούτε παρατίθενται οποιαδήποτε στοιχεία προς απόδειξη του. Σε παλαιότερη δε ΚΠΟΣ ημερομηνίας 8.1.2021 δεν καταγράφονται οποιαδήποτε έξοδα συντήρησης κατοικίας, ούτε και έξοδα αναφορικά με ασφάλεια ζωής ή ασφάλεια πυρός, τα οποία δηλώνονται στην μεταγενέστερη ΚΠΟΣ. Επιπλέον, ο Σύμβουλος Αφερεγγυότητας στη σελίδα 14 του επίδικου ΠΣΑ φαίνεται να υπολογίζει, μαζί με την αμοιβή και έξοδα του ιδίου, δικηγορικά έξοδα τα οποία ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €464 μηνιαίως για τους πρώτους πέντε μήνες του ΠΣΑ και ακολούθως στο ποσό των €150 για τους επόμενους 55 μήνες, ήτοι μέχρι και τη λήξη του επίδικου ΠΣΑ. Το εν λόγω ποσό καθορίζεται αυθαίρετα χωρίς να επεξηγείται πώς προκύπτουν τέτοια έξοδα συνολικού ύψους €10.
  2. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘ' ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ Ο Καθ' ου η Αίτηση εναντιώθηκε στην αιτούμενη θεραπεία. Με την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης την οποία καταχώρισε προβάλλει 23 συνολικά λόγους ένστασης, οι βασικοί εκ των οποίων είναι οι ακόλουθοι:
  3. Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
  4. Η Αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική.
  5. Η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες.
  6. Κανένας από τους λόγους τους οποίους θέτει το άρθρο 65(α) - (ζ) του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων Νόμου 65(I)/2015 πληρείται, με τους οποίους δύναται πιστωτής να προσβάλει την έναρξη ισχύος Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής.
  7. Προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και έχει δώσει σαφή στοιχεία και λεπτομέρειες αναφορικά με την οικονομική του κατάσταση.
  8. Τα εισοδήματα του μειώθηκαν κατά ποσοστό 25% από το 2009 και εντεύθεν.
  9. Έχει επιδείξει καλή πίστη ως προς την έγκριση του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής, το οποίο ετοιμάστηκε με τρόπο που θέτει τους πιστωτές του στην ίδια ή καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία θα βρίσκονταν εάν η περιουσία του διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτωχεύσεως Νόμου.
  10. Η Αιτήτρια προσέρχεται ενώπιον του Δικαστηρίου με κακή πίστη εφόσον με δόλιο και ή παράνομο τρόπο εξασφάλισε και ή χρησιμοποίησε προσωπικά και εμπιστευτικά έγγραφα του χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση του ή και χωρίς να έχει νόμιμη πρόσβαση σ' αυτά.
  11. Η Αιτήτρια δεν κατάφερε να αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι ο λόγος για τον οποίο αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του είναι άλλος από την οικονομική κρίση. Η Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή στην οποία αναφέρει τα ακόλουθα: Ο Σύμβουλος Αφερεγγυότητας είχε δώσει ειδοποιήσεις στην Αιτήτρια, σε διάφορα στάδια της διαδικασίας, ζητώντας τις θέσεις, απόψεις και προτάσεις της για εξομάλυνση των δανείων του, ώστε να μπορέσει να ετοιμάσει ανάλογα το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, χωρίς όμως να λάβει οποιαδήποτε απάντηση από την Αιτήτρια. Ακόμα και στη συνέλευση των πιστωτών, όπου είχε παρουσιαστεί το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, όπου η Αιτήτρια είχε επίσης δικαίωμα να θέσει τις απόψεις, εισηγήσεις και προτάσεις της για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε ασάφειας ή για διόρθωση οποιουδήποτε λάθους, και πάλι δεν το έπραξε. Αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής του κατάστασης, ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου του, τα οποία επεσυνέβησαν από το 2009 και εντεύθεν και είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση των εισοδημάτων του, κατά τουλάχιστον 25% πριν την αίτηση για έκδοση προστατευτικού διατάγματος. Στην κατάσταση κοινωνικών ασφαλίσεων την οποία παρουσίασε με την ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την αίτηση για επιβολή του επίδικου ΠΣΑ, φαίνεται ξεκάθαρα ότι κατά τα έτη 2011 - 2013 υπάρχει μείωση των εισοδημάτων του πέραν του 25%, η οποία δεν του επέτρεψε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του. Η μείωση που παρουσιάστηκε στα εισοδήματα του κατά τα ανωτέρω έτη ήταν ουσιώδης, με αποτέλεσμα να περιέλθει σε δυσμενή θέση και να αδυνατεί να αποπληρώσει τα δάνεια του, με αποτέλεσμα αυτά να καταστούν μη εξυπηρετούμενα. Η Αιτήτρια με δόλιο και παράνομο τρόπο εξασφάλισε και χρησιμοποίησε προσωπικά και εμπιστευτικά του έγγραφα, ήτοι προσωπικές καταστάσεις εισοδημάτων, χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση του και χωρίς ο ίδιος να έχει οποιαδήποτε γνώση. Προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, με σκοπό να προστατεύσει την κύρια κατοικία του, να αποπληρώσει τις οφειλές του και να καταστεί φερέγγυο πρόσωπο χωρίς να επέλθει η πτώχευση του. Σε περίπτωση πτώχευσης του, το πιθανότερο σενάριο είναι ότι η κατοικία του θα πωλείτο στην καταναγκαστική της αξία και ο επίσημος παραλήπτης, ως διαχειριστής της περιουσίας του, θα λάμβανε ποσοστό 11%. Όμως, ακόμα και στην περίπτωση πώλησης της κατοικίας του στην αγοραία της αξία, η Αιτήτρια θα βρίσκεται σε καλύτερη θέση με την εφαρμογή του επίδικου ΠΣΑ για το λόγο ότι θα λάβει το ποσοστό της αγοραίας της αξίας, πλέον τους τόκους, ήτοι θα λάβει μεγαλύτερο ποσό. Περαιτέρω, οι πιστωτές του θα μπορούσαν να πάρουν και περισσότερα, ανάλογα με το ύψος των εισοδημάτων του, τα επόμενα πέντε χρόνια, στη διάρκεια του επίδικου ΠΣΑ όπου θα γίνεται έλεγχος της οικονομικής του κατάστασης από τον Σύμβουλο Αφερεγγυότητας και το Προσωπικό Σχέδιο δύναται να τροποποιηθεί σε περίπτωση μείωσης αλλά και αύξησης των εισοδημάτων του. Σε περίπτωση δε αποτυχίας ή τερματισμού του επίδικου ΠΣΑ, θα είναι υπεύθυνος για το ποσό του χρέους ως είχε, αμέσως πριν επιβληθεί το επίδικο ΠΣΑ, κάτι το οποίο θα έχει ως αποτέλεσμα, με την εφαρμογή του να μην επηρεάζονται τα δικαιώματα της Αιτήτριας. Στους ισχυρισμούς της Αιτήτριας ότι εργάζεται ως αυτοεργοδοτούμενος απαντά ότι το επάγγελμα του είναι δάσκαλος και κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους 2020 - 2021 εργαζόταν κάτω από το καθεστώς της αγοράς υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας στο προαιρετικό ολοήμερο (ΠΟΣ) του Γ΄ Δημοτικού Σχολείου Λεμεσού. ΟΙ ΣΥΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΟΡΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ Ο κ. Καρακόκκινος σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, την οποία καταχώρισε κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου, προβάλλει ως επιπρόσθετο λόγο για τον οποίο το επίδικο ΠΣΑ δεν είναι βιώσιμο, την αύξηση του επιτοκίου προσφοράς των πράξεων κύριας αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας σε 3,75%, η οποία, κατά την ισχυρισμό του, θα επηρεάσει τους υπολογισμούς των δόσεων από το Σύμβολο Αφερεγγυότητας, ο οποίος προέβηκε στον υπολογισμούς του λαμβάνοντας υπόψη μηδενικό ποσοστό επιτοκίου αναφοράς. Από πλευράς του, ο Καθ' ου η Αίτηση στην απαντητική του ένορκη δήλωση ισχυρίζεται ότι εξ όσων πληροφορείται από το Σύμβουλο Αφερεγγυότητας, η μηνιαία δόση στο επίδικο ΠΣΑ είναι σταθερή και δεν επηρεάζεται από την αυξομείωση των επιτοκίων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Αίτηση στηρίζεται στον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο 65(Ι)/2015, άρθρα 41 - 75, 80 - 82 και 85, στον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων Διαδικαστικό Κανονισμό του 2016 Κ.4, 5, 10, 15, 16, 22, 23 και 24 και στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.1, 2, 3, 5 και
  12. Από μια αντιπαραβολή των εκατέρωθεν εκδοχών, διαφαίνεται ότι αποτελεί κοινό τόπο το ότι το επίδικο ΠΣΑ επιβλήθηκε από το Δικαστήριο στους πιστωτές του Καθ' ου η Αίτηση, στους οποίους περιλαμβάνεται και η Αιτήτρια, στη βάση των άρθρων 72 και επόμενα του Νόμου 65(Ι)/2015, κατόπιν της μη έγκρισης του από τη συνέλευση των πιστωτών. Το άρθρο 72 του Νόμου 65(I)/2015 προνοεί επί λέξει τα ακόλουθα: «72.-

(1)Σε περίπτωση που Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής απορρίφθηκε από τη συνέλευση των πιστωτών, σύμφωνα με τις διατάξεις μη συναινετικό του Τίτλου ΙΙ του παρόντος Κεφαλαίου και πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις- (α) [Διαγράφηκε]· (β) τουλάχιστον ένας από τους πιστωτές του είναι εξασφαλισμένος πιστωτής, ο οποίος έχει εξασφάλιση επί της κύριας κατοικίας του χρεώστη η οποία βρίσκεται στη Δημοκρατία, η αγοραία αξία της οποίας δεν υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων πενήντα χιλιάδων ευρώ (€350.000)· και (γ) η συνολική αξία των περιουσιακών στοιχείων του χρεώστη, εξαιρουμένης της κύριας κατοικίας του, δεν υπερβαίνει τις πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ (€500.000)· και (δ) [Διαγράφηκε]· (ε) ο χρεώστης αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής του κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου του, τα οποία έχουν επισυμβεί από το 2009 και εντεύθεν και πριν από την αίτηση για έκδοση προστατευτικού διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 39, και είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του εισοδήματός του κατά τουλάχιστον είκοσι πέντε τοις εκατόν (25%) ή περισσότερο· και (στ) ο σύμβουλος αφερεγγυότητας έχει υπογράψει δήλωση με την οποία επιβεβαιώνει ότι, έχει την άποψη ότι- (
  1. i)οι πληροφορίες που περιέχονται στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων που ετοιμάστηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 28, εξ όσων ο ίδιος γνωρίζει ή οφείλει να γνωρίζει, είναι πλήρεις και ακριβείς· και (
  2. ii)χρεώστης πληροί τα κριτήρια επιλεξιμότητας των άρθρων 35 και του παρόντος άρθρου για να αιτηθεί στο δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Τίτλου II παρόντος Τίτλου· και (iii) ο χρεώστης έχει επιδείξει καλή πίστη ως προς την έγκριση συναινετικού Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής δυνάμει των διατάξεων του Τίτλου ΙΙ του παρόντος Κεφαλαίου, αλλά αυτή δεν κατέστη δυνατή· και (
  3. iv)το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής που απορρίφθηκε από τους πιστωτές έχει ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία θα βρίσκονταν οι εν λόγω πιστωτές, εάν η περιουσία του χρεώστη εδιατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, εξαιρουμένων των περιουσιακών στοιχειών που δεν διατίθενται και τηρουμένης της σειράς προτεραιότητας των χρεών· και (
  4. v)τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 74, το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής προβλέπει ότι τα περιουσιακά στοιχεία του χρεώστη, εξαιρουμένης της κύριας κατοικίας του και ποσού για την κάλυψη των λογικών εξόδων διαβίωσης του ιδίου και των εξαρτώμενων μελών της οικογένειάς του, χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση των χρεών του, ο χρεώστης δύναται να αιτείται μονομερώς στο δικαστήριο την έκδοση διατάγματος, με το οποίο να επιβάλλεται σε όλους τους πιστωτές το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής που απέρριψαν σε συνέλευσή τους σύμφωνα με τις διατάξεις του Τίτλου ΙΙ του παρόντος Κεφαλαίου: Νοείται ότι, ο χρεώστης δύναται να υποβάλει αίτηση δυνάμει του παρόντος άρθρου στο δικαστήριο, μόνο ενόσω βρίσκεται σε ισχύ προστατευτικό διάταγμα το οποίο εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 75: Νοείται περαιτέρω ότι, ο χρεώστης οφείλει όπως υποβάλει την αίτησή του αυτή στο δικαστήριο, καλή τη πίστει.
(2)Για τους σκοπούς της παραγράφου (ε) του εδαφίου
(1), τεκμαίρεται ότι οποιαδήποτε μείωση στα εισοδήματα την οποία υπέστη ο χρεώστης από το έτος 2012 και μέχρι την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος Νόμου οφείλεται σε γεγονότα ή καταστάσεις εκτός του ελέγχου του χρεώστη και πιο συγκεκριμένα στην οικονομική κρίση, εκτός εάν ο πιστωτής μπορεί να αποδείξει, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι ο λόγος για τον οποίο ο χρεώστης αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του είναι άλλος από την οικονομική κρίση.
(3)Για τον καθορισμό της αγοραίας αξίας της κύριας κατοικίας για τους σκοπούς της παραγράφου (β) του εδαφίου
(1), ακολουθείται η διαδικασία που προβλέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 44.
(4)Ο χρεώστης μετά την έκδοση διατάγματος δυνάμει του παρόντος άρθρου δίδει ειδοποίηση στους καθορισμένους πιστωτές, τους εγγυητές, τον σύμβουλο αφερεγγυότητας και την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας.
(5)Οποιοδήποτε πρόσωπο αναφέρεται στο εδάφιο
(4)δύναται να προσφύγει στο δικαστήριο για ακύρωση του διατάγματος που εκδίδεται δυνάμει του παρόντος άρθρου εντός δεκαπέντε
(15)ημερών από την ημερομηνία που ειδοποιήθηκε για την έκδοσή του.» Δεν αμφισβητείται από πλευράς Καθ' ου η Αίτηση ότι η υπό εξέταση Αίτηση καταχωρίστηκε εντός της προθεσμίας των 15 ημερών που προνοείται στο εδάφιο
(5)του άρθρου
  1. Ειδικότερα, όπως υπήρξε αδιαμφισβήτητο, το διάταγμα επιβολής του επίδικου ΠΣΑ επιδόθηκε στην Αιτήτρια την 1.6.2022 και η υπό εξέταση Αίτηση καταχωρίστηκε την 15.6.
  2. Ο Κ.24 των περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικών Κανονισμών του 2016 προνοεί επί λέξει τα ακόλουθα: «
  3. (α) Η δυνάμει του άρθρου 72
(5)αίτηση ακύρωσης διατάγματος επιβολής προσωπικού σχεδίου αποπληρωμής από καθορισμένο πιστωτή ή /και εγγυητή ή/και σύμβουλο αφερεγγυότητας ή /και την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, γίνεται με αίτηση διά κλήσεως στον Τύπο 1, του Δεύτερου Παραρτήματος του παρόντος Διαδικαστικού Κανονισμού, εντός το αργότερο δεκαπέντε
(15)ημερών από την επίδοση, και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του προσώπου που αιτείται την ακύρωση στην οποία φαίνονται τα γεγονότα που αφορούν την αίτηση και οι λόγοι επί τους οποίους βασίζεται η αίτηση.» Η Αιτήτρια αιτείται την ακύρωση του διατάγματος επιβολής του επίδικου ΠΣΑ για σωρεία λόγων οι οποίοι περιγράφονται με επάρκεια στην ένορκη δήλωση του κ. Καρακόκκινου που υποστηρίζει την υπό εξέταση Αίτηση. Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Καρακόκκινος διατείνεται ότι δεν έχει προσκομιστεί ικανοποιητική μαρτυρία ότι ο Καθ' ου η Αίτηση αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής του κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου του τα οποία έχουν επισυμβεί από το 2009 και εντεύθεν και είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του εισοδήματος του κατά τουλάχιστον 25%. Διατείνεται επίσης ότι στο επίδικο ΠΣΑ εντοπίζονται πολλές ασάφειες, χωρίς να προκύπτει ο τρόπος με τον οποίον έχουν γίνει διάφοροι υπολογισμοί, όπως το ποσό των €200 μηνιαίως ως έξοδα συντήρησης της κύριας κατοικίας του Καθ' ου η Αίτηση, καθώς και το ποσό των δικηγορικών εξόδων. Προβάλλεται ακόμα από τον κ. Καρακόκκινο ως επιπρόσθετος λόγος για ακύρωση του διατάγματος επιβολής του επίδικου ΠΣΑ το ότι η αίτηση για την επιβολή του καταχωρίστηκε χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ το προστατευτικό διάταγμα, το οποίο, κατά τον κ. Καρακόκκινο, είχε εκπνεύσει την 18.2.2022. Ο Καθ' ου η Αίτηση στους λόγους ένστασης του υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι κανένας από τους λόγους τους οποίους θέτει το άρθρο 65 του Νόμου 65(Ι)/2015, για τους οποίους μπορεί να προσβληθεί η έναρξη της ισχύος προσωπικού σχεδίου αποπληρωμής πληρείται, γι' αυτό και η υπό εξέταση Αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Όπως περαιτέρω υποστηρίζεται στην γραπτή αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου του Καθ' ου η Αίτηση, οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας δεν αποτελούν λόγους ακύρωσης του διατάγματος επιβολής του επίδικου ΠΣΑ. Το άρθρο 65 του Νόμου 65(Ι)/2015, το οποίο επικαλείται η πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση, προνοεί επί λέξει τα ακόλουθα: «65. Οι λόγοι για τους οποίους Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής δύναται να προσβληθεί από πιστωτή σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 59, περιορίζονται χωρίς επηρεασμό των διατάξεων του άρθρου68, στους ακόλουθους: (α) Ότι ο χρεώστης έχει με τη συμπεριφορά του κατά τα δύο
(2)έτη πριν από την έκδοση προστατευτικού διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 39, διευθετήσει τις οικονομικές του υποθέσεις με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να είναι ή να γίνει επιλέξιμος να υποβάλει αίτηση για Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής· (β) δεν υπήρξε συμμόρφωση με τις διαδικαστικές απαιτήσεις του παρόντος Νόμου, περιλαμβανομένης της μη ύπαρξης τελεσίδικης απόφασης δικαστηρίου σε σχέση με την επαλήθευση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 43, όπου αυτό εφαρμόζεται- (γ) υπάρχει ουσιαστική ανακρίβεια ή παράλειψη στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων, η οποία παραβλάπτει ουσιωδώς τα συμφέροντα του πιστωτή· (δ) ο χρεώστης δεν πληρούσε τα κριτήρια επιλεξιμότητας που καθορίζονται στο άρθρο 35 όταν προτάθηκε το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής· (ε) ο χρεώστης έχει διαπράξει αδίκημα που προβλέπεται στον παρόντα Νόμο το οποίο προκαλεί ουσιαστική βλάβη στον πιστωτή· (στ) ο χρεώστης είχε συναλλαγή με πρόσωπο η οποία έγινε κατά την περίοδο τριών
(3)ετών αμέσως πριν από την ημερομηνία καταχώρισης αίτησης για έκδοση προστατευτικού διατάγματος, η οποία δεν έγινε έναντι αξιόλογης αντιπαροχής και η οποία συνέβαλε ουσιαστικά στην ανικανότητα του χρεώστη να αποπληρώσει τα χρέη του, εξαιρουμένων των χρεών τα οποία οφείλονται στα πρόσωπα με τα οποία ο χρεώστης είχε εισέλθει σε συναλλαγές οι οποίες δεν έγιναν έναντι αξιόλογης αντιπαροχής· (ζ) ο χρεώστης έδειξε προτίμηση δολίως σε πρόσωπο, τηρουμένων των διατάξεων της οικείας νομοθεσίας, κατά την περίοδο των τριών
(3)ετών αμέσως πριν από την ημερομηνία καταχώρισης αίτησης για έκδοση του προστατευτικού διατάγματος, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του διαθέσιμου ποσού για την πληρωμή των χρεών του, εξαιρουμένων των χρεών που οφείλονται στο πρόσωπο στο οποίο δόθηκε η δόλια προτίμηση.» Περαιτέρω το άρθρο 77 του ιδίου Νόμου προνοεί τα ακόλουθα: «77. Οι διατάξεις των άρθρων 62 έως 71 εφαρμόζονται κατ' αναλογίαν σε Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής το οποίο επιβάλλεται κατόπιν διατάγματος δικαστηρίου, σύμφωνα με τον παρόντα Τίτλο, τηρουμένου του όρου ότι οποιαδήποτε αλλαγή στο Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής θα εφαρμόζεται μόνο κατόπιν έκδοσης σχετικού διατάγματος δικαστηρίου.» Η θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι το διάταγμα επιβολής του επίδικου ΠΣΑ δεν μπορεί να προσβληθεί για οποιουσδήποτε λόγους πέραν αυτών που καθορίζονται στο άρθρο 65 του Νόμου, δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο. Από τη στιγμή που το διάταγμα επιβολής του εκδόθηκε μονομερώς, χωρίς να ακουστούν οι πιστωτές του Καθ' ου η Αίτηση, δεν θα μπορούσε να αποκλειστεί από αυτούς το δικαίωμα να προσβάλουν την έκδοση του για οποιοδήποτε λόγο ακόμα και για το ότι δεν ικανοποιήθηκαν οι καθορισμένες στο άρθρο 72 του Νόμου προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος επιβολής στους πιστωτές του επίδικου ΠΣΑ. Θα πρέπει ακόμα να επισημανθεί ότι η Δ.48 θ.8
(4)προνοεί ρητά για το δικαίωμα οποιουδήποτε προσώπου που επηρεάζεται από ένα διάταγμα το οποίο εκδόθηκε μονομερώς, να αποταθεί στο Δικαστήριο για παραμερισμό ή διαφοροποίηση του διατάγματος. Στην ως άνω κατάληξη μου έχω αχθεί αφού έλαβα καθοδήγηση και από την πρόσφατη απόφαση του Εφετείου Hellenic Public Company Limited v. Αναστασίου, Πολ. Έφεση Αρ. Ε129/2022, ημερομηνίας 18.1.2024. Στην αμέσως πιο πάνω υπόθεση το ζήτημα το οποίο απασχόλησε το Εφετείο ήταν το κατά πόσο πληρείτο η πρόνοια του άρθρου 73
(1)του Νόμου, σύμφωνα με την οποία διάταγμα για επιβολή Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής δύναται να εκδοθεί από το Δικαστήριο μόνο στις περιπτώσεις που το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής το οποίο απορρίφθηκε από τους πιστωτές του χρεώστη θα είχε ω αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτή στην οποία θα βρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου. Το Εφετείο ακύρωσε το διάταγμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου για την επιβολή στους πιστωτές του εκεί χρεώστη Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής, με το δικαιολογητικό ότι η Εφεσείουσα απέσεισε το βάρος απόδειξης που είχε ότι το διάταγμα επιβολής του ΠΣΑ δεν την έθετε στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από του να δικαιούτο να λάβει τέτοια δικαστικά μέτρα και η περιουσία του χρεώστη διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτωχεύσεως Νόμου. Αξίζει να επισημανθεί ότι η εν λόγω προϋπόθεση δεν περιλαμβάνεται στους αναφερόμενους στο άρθρο 65
(1)του Νόμου λόγους για τους οποίους διάταγμα επιβολής ΠΣΑ μπορεί να προσβληθεί στο Δικαστήριο. Με γνώμονα τα όσα έχω παραθέσει πιο πάνω καταλήγω ότι ένα διάταγμα επιβολής ΠΣΑ μπορεί να προσβληθεί από πιστωτή για οποιοδήποτε λόγο, πέραν αυτών που καθορίζονται στο άρθρο 65
(1)του Νόμου, περιλαμβανομένης και της μη ικανοποίησης των προνοούμενων στο άρθρο 72 του Νόμου 65
(1)/2015 προϋποθέσεων. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η Αιτήτρια διατείνεται, μέσω της ενόρκου δηλώσεως του κ. Καρακόκκινου, ότι δεν έχει παρουσιαστεί ικανοποιητική μαρτυρία ότι ο Καθ' ου η Αίτηση αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής του κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου του τα οποία επεσυνέβησαν από το 2009 και εντεύθεν και είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του εισοδήματος του κατά 25%. Στην αντίπερα όχθη ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται, μέσω της ένορκης του δήλωσης που υποστηρίζει την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης, ότι από την κατάσταση κοινωνικών ασφαλίσεων που συνοδεύει την αίτηση του για επιβολή του επίδικου ΠΣΑ, φαίνεται ξεκάθαρα ότι κατά τα έτη 2011 και 2013 υπάρχει μείωση στα εισοδήματα του πέραν του 25%. Πιο συγκεκριμένα, κατά το έτος 2011 είχε ετήσια εισοδήματα €26.925 και κατά το 2013 το ετήσιο εισόδημα του μειώθηκε σε €2.
  1. Σε κάθε περίπτωση, με βάση και τα σημερινά του εισοδήματα είναι αφερέγγυος. Μελέτησα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από τις εκατέρωθεν πλευρές. Ο Καθ' ου η Αίτηση προς απόδειξη των εισοδημάτων του παρουσιάζει κατάσταση του ασφαλιστικού του λογαριασμού, η οποία εκδόθηκε από τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων με ημερομηνία 17.7.
  2. Η ρηθείσα κατάσταση παρουσιάζεται και με την ένορκη δήλωση του η οποία υποστηρίζει την αίτηση ημερομηνίας 6.4.2022 για επιβολή στους πιστωτές του του επίδικου ΠΣΑ (Τεκμήριο 24). Σ' αυτήν καταγράφεται το ετήσιο εισόδημα του για τα έτη 2008 - 2019 το οποίο δηλώθηκε στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων με σκοπό τον υπολογισμό του ποσού της εισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Σύμφωνα με το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο της, κατά το έτος 2011 το ετήσιο εισόδημα του Καθ' ου η Αίτηση ανερχόταν σε €26.
  3. Κατά τον αμέσως επόμενο χρόνο το εισόδημα του μειώθηκε σε €5.259, ενώ κατά το 2013 μειώθηκε περαιτέρω σε €2.
  4. Όμως από το 2014 και μετά φαίνεται ότι υπάρχει μια σταθερή αύξηση στο δηλωθέν ετήσιο εισόδημα του. Πιο συγκεκριμένα κατά το 2014 δηλώθηκε ως ετήσιο εισόδημα ποσό €8.705, για το 2015 €25.487, για το 2016 €30.378, για το 2017 €30.468, για το 2018 €31.598, για δε το 2019 που είναι και το τελευταίο έτος το οποίο παρουσιάζεται στη ρηθείσα κατάσταση, δηλώνεται ετήσιο εισόδημα €33.
  5. Πέραν του ότι ο ορθός, κατά την άποψη μου, τρόπος για απόδειξη του ετήσιου εισοδήματος του Καθ' ου η Αίτηση θα ήταν η παρουσίαση αντιγράφου των φορολογικών δηλώσεων του που υπέβαλλε στο αρμόδιο τμήμα, είναι φανερό ότι, ακόμα και με τα στοιχεία που ο ίδιος παρουσίασε, από το 2014 και μετά, όχι μόνο δεν υπάρχει μείωση του ετήσιου εισοδήματος του, αλλά αντίθετα παρουσιάζεται μια θεαματική αύξηση, ιδίως μεταξύ των ετών 2015 -
  6. Επιπρόσθετα, παρατηρώ ότι κατά τα δύο τελευταία έτη πριν την υποβολή της αίτησης για την έκδοση του προστατευτικού διατάγματος, συγκεκριμένα κατά τα έτη 2020 και 2021 δεν παρουσιάζονται οποιαδήποτε στοιχεία αναφορικά με το ετήσιο εισόδημα του Καθ' ου η Αίτηση, τα οποία λογικά θα ανέμενα ότι θα παρουσιάζονταν, προς τεκμηρίωση του ισχυρισμού του ότι με βάση τα σημερινά του εισοδήματα είναι αφερέγγυος. Αυτό το οποίο έχω αντιληφθεί είναι ότι ο Καθ' ου η Αίτηση λαμβάνει ως βάση του υπολογισμού του για να καταλήξει στο ότι υπήρξε μείωση των εισοδημάτων του κατά τουλάχιστον 25%, μόνο τα έτη 2012 και 2013, κατά τα οποία πράγματι φαίνεται ότι υπήρξε μείωση του ετήσιου εισοδήματος του. Ο υπολογισμός όμως αυτός είναι, κατά την ταπεινή μου άποψη, λανθασμένος αφού με βάση το άρθρο 72(ε) του Νόμου, για σκοπούς υπολογισμού του εισοδήματος του χρεώστη θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλα τα έτη από το 2009 και εντεύθεν μέχρι και πριν την υποβολή της Αίτησης για έκδοση προστατευτικού διατάγματος. Το εισόδημα του Καθ' ου η Αίτηση, εφόσον ληφθεί υπόψη και το δηλωθέν εισόδημα για όλα τα έτη μέχρι και το 2019, αναμφισβήτητα δεν θα παρουσιάζει τη μείωση του 25%, τουλάχιστον, ως απαιτεί το άρθρο 72(ε) του Νόμου. Πέραν των πιο πάνω, η Αιτήτρια, προς απόδειξη των εισοδημάτων του Καθ' ου η Αίτηση, παρουσιάζει καταστάσεις οι οποίες, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του κ. Καρακόκκινου, εκτυπώθηκαν από το Κεντρικό Αρχείο πληροφοριών (Τεκμήριο 13 της ενόρκου δηλώσεως του). Κατόπιν εξέτασης των ρηθεισών καταστάσεων έχω παρατηρήσει ότι σ' αυτές καταγράφεται το ετήσιο δηλωθέν εισόδημα του Καθ' ου η Αίτηση για τα έτη 2009 -
  7. Από μια απλή σύγκριση στην οποία προέβηκα των καταστάσεων οι οποίες παρουσιάζονται από την Αιτήτρια με την κατάσταση η οποία παρουσιάζεται από τον Καθ' ου η Αίτηση, έχω παρατηρήσει ότι για κάποια έτη παρουσιάζεται μια απόκλιση του ετήσιου εισοδήματος του Καθ' ου η Αίτηση μεταξύ των δύο καταστάσεων. Επιπρόσθετα για τα έτη 2020 και 2021, τα οποία δεν υπάρχουν στην κατάσταση η οποία παρουσιάστηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση, καταγράφεται ως ετήσιο εισόδημα του το ποσό των €35.166 και €33.603 αντίστοιχα. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ο Καθ' ου η Αίτηση παραπονείται ότι οι ρηθείσες καταστάσεις εξασφαλίστηκαν από την Αιτήτρια με παράνομο τρόπο και χρησιμοποιήθηκαν από αυτή χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση του. Από τη πλευρά του ο κ. Καρακόκκινος στην ένορκη δήλωση του ισχυρίζεται ότι εκτύπωσε τις ρηθείσες καταστάσεις από το Κεντρικό Αρχείο Πληροφοριών. Ανεξάρτητα από το κατά πόσο οι παρουσιασθείσες από την Αιτήτρια καταστάσεις αποτελούν αποδεκτή μαρτυρία η οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, ως έχει ήδη αναφερθεί, η μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε από τον ίδιο τον Καθ' ου η Αίτηση κάθε άλλο παρά επαρκής ήταν προς απόδειξη του ισχυρισμού του ότι υπήρξε μείωση των εισοδημάτων του κατά ποσοστό τουλάχιστον 25%. Συνεπώς, θεωρώ αχρείαστο να βασιστώ επί των παρουσιασθεισών από την Αιτήτρια καταστάσεων. Με βάση τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω καταλήγω ότι ο Καθ' ου η Αίτηση απέτυχε να ικανοποιήσει την πρόνοια του Νόμου ότι, ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου του, τα οποία επεσυνέβησαν από το 2009 και εντεύθεν και πριν από την υποβολή της αίτησης για την έκδοση προστατευτικού διατάγματος, υπήρξε ουσιαστική μείωση του εισοδήματος του κατά τουλάχιστον κατά 25%. Καθ' όσον αφορά την πρόνοια στο άρθρο 72
(1)(ε) του Νόμου ότι η χειροτέρευση της οικονομικής κατάστασης του χρεώστη θα πρέπει να οφείλεται σε γεγονότα ή καταστάσεις εκτός του ελέγχου του, το εδάφιο
(2)του ως άνω άρθρου καθιερώνει μαχητό τεκμήριο, σύμφωνα με το οποίο οποιαδήποτε μείωση στα εισοδήματα του χρεώστη από το 2012 μέχρι την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του Νόμου 65(Ι)/2015 τεκμαίρεται ότι οφείλεται σε γεγονότα ή καταστάσεις εκτός του ελέγχου του και πιο συγκεκριμένα στην οικονομική κρίση. Από το λεκτικό του ανωτέρω άρθρου καθίσταται εμφανές ότι το σχετικό τεκμήριο (presumption) ισχύει μέχρι την ημερομηνία έναρξης του Νόμου 65(Ι)/
  1. Από την έναρξη δε ισχύος του Νόμου το βάρος μετατίθεται πλέον στο χρεώστη να αποδείξει ότι η μείωση των εισοδημάτων του οφείλεται σε γεγονότα ή καταστάσεις εκτός του ελέγχου του και πιο συγκεκριμένα στην οικονομική κρίση. Στην προκείμενη περίπτωση, αυτό το οποίο έχω παρατηρήσει είναι ότι ο Καθ' ου η Αίτηση στην ένορκη δήλωση του ισχυρίζεται γενικά και αόριστα ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη του λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής του κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου του τα οποία επεσυνέβησαν από το 2009 και εντεύθεν, χωρίς όμως να επεξηγεί ή να διευκρινίζει ποια ήταν τα γεγονότα ή οι καταστάσεις εκτός του ελέγχου του. Είναι λοιπόν φανερό ότι ο Καθ' ου η Αίτηση απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης με το οποίο ήταν επιφορτισμένος. Διατείνεται επίσης η Αιτήτρια ότι στο επίδικο ΠΣΑ εντοπίζονται πολλές ασάφειες και δεν προκύπτει ο τρόπος με τον οποίο έχουν γίνει διάφοροι υπολογισμοί, όπως του ποσού των €200 ως μηνιαία έξοδα συντήρησης καθώς και του ποσού των €10.570 για δικηγορικά έξοδα. Είμαι της άποψης ότι η Αιτήτρια είχε κάθε δικαίωμα να ζητήσει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, περιλαμβανομένης και της συνέλευσης των πιστωτών, διευκρινίσεις από τον Σύμβουλο Αφερεγγυότητας, ο οποίος ετοίμασε το επίδικο ΠΣΑ, για οποιοδήποτε ποσό το οποίο θεωρούσε ότι δεν καθορίζεται με ακρίβεια σ' αυτό, διευκρινίσεις τις οποίες δεν φαίνεται να έχει ζητήσει. Δεν μπορεί όμως να έρχεται στο παρόν στάδιο και να παραπονείται ότι το επίδικο ΠΣΑ παρουσιάζει ασάφειες ως προς τον τρόπο με τον οποίο υπολογίστηκαν διάφορα ποσά. Συνεπώς το ως άνω παράπονο της Αιτήτριας είναι παντελώς ανεδαφικό. Ένας άλλος λόγος για τον οποίο η Αιτήτρια αιτείται την ακύρωση του διατάγματος επιβολής του επίδικου ΠΣΑ είναι ότι κατά την υποβολή της Αίτησης για επιβολή του επίδικου ΠΣΑ δεν υπήρχε σε ισχύ προστατευτικό διάταγμα. Εν πρώτοις θα πρέπει να αναφερθεί ότι σύμφωνα με το άρθρο 72(v) του Νόμου, ο χρεώστης δύναται να υποβάλει αίτηση για επιβολή Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής μόνο ενόσω βρίσκεται σε ισχύ προστατευτικό διάταγμα. Το λεκτικό με το οποίο είναι διατυπωμένο το ως άνω άρθρο, δεν αφήνει περιθώριο αμφιβολίας ότι η ισχύς του προστατευτικού διατάγματος κατά την ημερομηνια υποβολής της αίτησης είναι επιτακτική. Από μελέτη του φακέλου της υπόθεσης έχω παρατηρήσει ότι αρχικά είχε εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα την 6.10.2021, το οποίο και ανανεώθηκε με διάταγμα Δικαστηρίου την 3.1.2022 για περίοδο 40 ημερών από 9.1.
  2. Λογικά η ισχύς του είχε λήξει την 17.2.
  3. Ως έχει ήδη αναφερθεί, η αίτηση για επιβολή του επίδικου ΠΣΑ καταχωρίστηκε την 6.4.
  4. Από τα όσα αναφέρονται πιο πάνω καθίσταται φανερό ότι κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης για επιβολή του επίδικου ΠΣΑ δεν υπήρχε σε ισχύ προστατευτικό διάταγμα. Φυσικά δεν παραγνωρίζω ότι κατά την 6.4.2022 είχε υποβληθεί και αίτηση για ανανέωση της ισχύος του προστατευτικού διατάγματος, το οποίο και ανανεώθηκε με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 17.5.2022, δηλαδή κατά την ιδία ημερομηνία που είχε εκδοθεί και το διάταγμα επιβολής του επίδικου ΠΣΑ, πριν το Δικαστήριο επιληφθεί της αίτησης για επιβολή του επίδικου ΠΣΑ. Όπως όμως είναι φανερό, κατά την ημερομηνία καταχώρισης της αίτησης για επιβολή του επίδικου ΠΣΑ δεν βρισκόταν σε ισχύ προστατευτικό διάταγμα. Το γεγονός ότι η ισχύς του προστατευτικού διατάγματος ανανεώθηκε εκ των υστέρων, δεν θα μπορούσε, κατά την ταπεινή μου άποψη, να θεραπεύσει την ακυρότητα του διατάγματος επιβολής του επίδικου ΠΣΑ, για το λόγο ότι δεν φαίνεται να δόθηκε αναδρομική ισχύς στην ανανέωση του, κατά τρόπο ώστε η ισχύς του να επεκταθεί αναδρομικά ώστε να φτάσει μέχρι την ημερομηνία καταχώρισης της αίτησης για επιβολή του επίδικου ΠΣΑ. Θα ήθελα ακόμα να αναφέρω ότι το άρθρο 75
(1)[1] του Νόμου στο οποίο παραπέμπει η ευπαίδευτη συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση στη γραπτή της αγόρευση, δεν μπορεί να διασώσει την αίτηση για επιβολή του επίδικου ΠΣΑ. Μια άλλη θέση της Αιτήτριας είναι ότι η επιβολή του επίδικου ΠΣΑ σε καμιά περίπτωση την θέτει στην ίδια ή σε καλύτερη θέση απ' αυτή στην οποία θα βρισκόταν αν η περιουσία του Καθ' ου η Αίτηση διατίθετο σύμφωνα με τον περί Πτωχεύσεως Νόμο. Το άρθρο 73 του Νόμου 65(Ι)/2015 προνοεί τα ακόλουθα: «
(1)Το δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα κατόπιν αίτησης που υποβάλλεται δυνάμει του άρθρου 72 του παρόντος Νόμου μόνο στις περιπτώσεις που το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής που απορρίφθηκε από τους πιστωτές, θα είχε ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία τέτοιοι πιστωτές θα ευρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη εδιατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, εξαιρουμένων των περιουσιακών στοιχειών που δεν διατίθενται και τηρουμένης της σειράς προτεραιότητας των χρεών: Νοείται ότι, για σκοπούς του παρόντος εδαφίου, δεν εφαρμόζεται και δεν λαμβάνεται υπόψη η προτεραιότητα πληρωμής χρεών προς τη Δημοκρατία ή τις αρχές τοπικής διοίκησης, όπως αυτή προβλέπεται στην παράγραφο (α) του εδαφίου
(1)του άρθρου 38 του περί Πτώχευσης Νόμου.
(2)Για σκοπούς αξιολόγησης ως προς το κατά πόσο το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, το οποίο οι πιστωτές έχουν απορρίψει σε συνέλευσή τους σύμφωνα με τις διατάξεις του Τίτλου ΙΙ του παρόντος Κεφαλαίου, έχει ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία αυτοί θα ευρίσκονταν, εάν η περιουσία του χρεώστη εδιατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, το δικαστήριο δύναται να λαμβάνει υπόψη την έκθεση την οποία εκδίδει ο σύμβουλος αφερεγγυότητας, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου (δ) του εδαφίου
(1)του άρθρου 52, καθώς και οποιαδήποτε άλλα έγγραφα ή στοιχεία που το δικαστήριο κρίνει σχετικά.» Ο συγκεκριμένος λόγος τίθεται από την Αιτήτρια κατά γενικό και αόριστο τρόπο, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να εξεταστεί από το Δικαστήριο. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους λόγους τους οποίους επεξήγησα λεπτομερώς πιο πάνω καταλήγω ότι η Αίτηση θα πρέπει να πετύχει και να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω οποιοδήποτε λόγο για απόκλιση από το γενικό κανόνα ότι επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντα διαδίκου που στην προκείμενη περίπτωση είναι η Αιτήτρια. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ακυρώνεται το διάταγμα επιβολής στους πιστωτές του Καθ' ου η Αίτηση του επίδικου ΠΣΑ ημερομηνίας 17.5.2022, το οποίο εκδόθηκε στο πλαίσιο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης. Επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση - Χρεώστη τα έξοδα της Αίτησης, τα οποία υπολόγισα κατ' αποκοπή στο ποσό των €3.500 πλέον Φ.Π.Α.. (Υπ.) ............. Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / General Applications / Interim Αναφορά: Ακύρωση Διατάγματος ΠΣΑ [1] 75.-
(1)Αίτηση στο δικαστήριο για έκδοση διατάγματος σύμφωνα με το άρθρο 72 δύναται να συνοδεύεται από αίτηση του χρεώστη για την ανανέωση προστατευτικού διατάγματος, το οποίο εκδόθηκε δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 39, όπου αυτό είναι απαραίτητο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.