Αναφορικά με την Κυριακού Γεδεών, Αρ. Αίτησης ΠΣΑ 10/2022, 3/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης ΠΣΑ 10/2022 iJustice Αναφορικά με τον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά) Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015 Αναφορικά με την Κυριακού Γεδεών ------------------------- Αίτηση ημερ. 12.4.2023 3 Οκτωβρίου 2024 Για Αιτήτρια: κα Μ. Βαταμίδου για Στέλιος Στυλιανίδης & Σία ΔΕΠΕ Για Καθ' ης η Αίτηση: κ. Χ. Σιαηλής ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Themis Portofolio Management Holdings Ltd (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η Αιτήτρια) με την υπό εξέταση Αίτηση της επιδιώκει την ακύρωση του διατάγματος ημερομηνίας 21.3.2023, το οποίο εκδόθηκε στο πλαίσιο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, διά του οποίου επιβλήθηκε στους πιστωτές της Χρεώστιδας (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η Καθ' ης η Αίτηση) το προσωπικό σχέδιο αποπληρωμής. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Αθανασίου, λειτουργού στην εταιρεία Themis Portofolio Management Ltd, η οποία είναι θυγατρική εταιρεία της Αιτήτριας. Σ' αυτή αναφέρονται τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια είναι αδειοδοτημένη εταιρεία εξαγοράς πιστώσεων και εποπτεύεται από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου. Κατ' εφαρμογή του άρθρου 18 του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων Νόμου του 2015 (N.169(I)/2015) και δυνάμει των προνοιών σχεδίου διακανονισμού το οποίο επικυρώθηκε την 4.6.2021 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, μεταβιβάστηκαν στην Αιτήτρια πιστωτικές διευκολύνσεις οι οποίες βρίσκονταν στις οριστικές καθυστερήσεις της Bank of Cyprus Public Company Ltd (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η Bank of Cyprus), καθώς και οι οποιασδήποτε μορφής εξασφαλίσεις αυτών, περιλαμβανομένων και των επίδικων διευκολύνσεων και των εξασφαλίσεων τους. Η Καθ' ης η Αίτηση ήταν και εξακολουθεί να είναι οφειλέτιδα στον λογαριασμό υπ' αριθμό ..626, ο οποίος προκύπτει από συμφωνία δανείου ημερομηνίας 24.12.2014 την οποία η Καθ' ης η Αίτηση μαζί με τον εν διαστάσει σύζυγο της και τις κόρες της Χριστοδούλα και Νικολέττα συνήψαν με την Bank of Cyprus. Προς εξασφάλιση του ανωτέρω λογαριασμού ενεγράφησαν οι υποθήκες υπ' αριθμό Υ1487/2014, Υ1488/2014, Υ1489/2014 και Υ2898/2015 ως Α, Β, Γ και Δ υποθήκη αντίστοιχα επί του ακινήτου της Καθ' ης η Αίτηση με αριθμό εγγραφής 0/5794, η υποθήκη υπ' αριθμό Υ1485/2014 επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/9905 το οποίο ανήκει κατά 127/1408 μερίδια στον εν διαστάσει σύζυγο της Καθ' ης η Αίτηση και επί των ακινήτων με αριθμό εγγραφής 0/9906 και 0/9924, τα οποία ανήκουν κατά 127/1408 μερίδια στην Καθ' ης η Αίτηση. Η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/5794 αποτελεί την κύρια κατοικία της. Το απορρέον από τον ανωτέρω λογαριασμό οφειλόμενο χρέος της Καθ' ης η Αίτηση προς την Αιτήτρια ανέρχεται στο ποσό των €518.019,94 πλέον τόκους και έξοδα. Το προτεινόμενο υπό του Συμβούλου Αφερεγγυότητας ΠΣΑ10/2022 (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως το επίδικο ΠΣΑ), τέθηκε σε ψηφοφορία για όλους τους Πιστωτές την 16.11.2022 και καταψηφίστηκε από τη συνέλευση των Πιστωτών. Αναφορικά με το σύζυγο και τις δύο κόρες της Καθ' ης η Αίτηση, εξασφαλίστηκαν ομοίως μονομερή διατάγματα ημερομηνίας 17.3.2023, διά των οποίων επιβλήθηκαν στην Αιτήτρια τα ΠΣΑ με αριθμό 7/2022, 8/2022 και 9/2022 που αφορούν το απορρέον από τον ανωτέρω κοινό λογαριασμό χρέος. Εξ όσων ενημερώνεται από τους δικηγόρους της Αιτήτριας, το επίδικο ΠΣΑ θα πρέπει να ακυρωθεί για το λόγο ότι, δεν πληρούνται τα κριτήρια που προνοεί η σχετική Νομοθεσία. Κατ' αρχήν η Αιτήτρια έχει εξασφάλιση επί της κύριας κατοικίας της Καθ' ης η Αίτηση, η αξία της οποίας υπερβαίνει το ποσό των €350.
- Ειδικότερα, σύμφωνα με την Έκθεση Υπολογισμού Αγοραίας Αξίας Ακινήτου ημερομηνίας 16.11.2020, που ετοίμασε η Bank of Cyprus και έγινε αποδεκτή από το Συμβούλιο Αφερεγγυότητας, η ενιαία αγοραία αξία της κύριας κατοικίας της Καθ' ης η Αίτηση, ήτοι ολόκληρου του ακινήτου υπ' αριθμό εγγραφής 0/5794, ανέρχεται στα €435.
- Ο Σύμβουλος Αφερεγγυότητας στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η ΚΠΟΣ) που ετοίμασε για την Καθ' ης η Αίτηση, φαίνεται να χωρίζει το κτήριο σε δύο διαφορετικές κύριες κατοικίες, φαίνεται δε να δηλώνει ότι η αγοραία αξία εκάστου μέρους είναι μικρότερη των €350.000, παραβλέποντας όμως το γεγονός ότι είναι ολόκληρο το ακίνητο υποθηκευμένο. Εν πάση περιπτώσει, ουδεμία συμφωνία διανομής ή διαχωρισμού παρατίθεται από το Σύμβουλο Αφερεγγυότητας που να δικαιολογεί τον ως άνω περιορισμό της ιδιοκτησίας της Καθ' ης η Αίτηση στο ένα κτήριο από ολόκληρο το ενυπόθηκο ακίνητο. Ως ενημερώνεται περαιτέρω από τους δικηγόρους της Αιτήτριας, η Καθ' ης η Αίτηση θα έπρεπε να προβεί σε όλα τα διαβήματα για τον κάθετο διαχωρισμό του ενυπόθηκου ακινήτου κατά τρόπο ώστε μέρος αυτού να διατεθεί προς πώληση ή μεταβίβαση ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο μεταχείριση του εντός του επίδικου ΠΣΑ, ώστε να επιτευχθεί η ταχύτερη αποπληρωμή του χρέους. Το προαναφερθέν χρέος της Καθ' ης η Αίτηση προκύπτει από την αναδιάρθρωση λογαριασμών δανείου κατά το έτος
- Κατά το έτος αυτό τα εισοδήματα της Καθ' ης η Αίτηση, με βάση τις καταστάσεις απολαβών της, ανέρχονταν σε €35.
- Κατά το έτος 2022, πιο συγκεκριμένα μέχρι και πριν την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, το ετήσιο εισόδημα της ανήλθε σε €45.332,20 ετησίως, ως η ίδια αναφέρει στην ΚΠΟΣ της, με αποτέλεσμα το ετήσιο εισόδημα της να παρουσιάζει αύξηση κατά 21% συγκριτικά με το έτος
- Ακόμα και αν αφαιρεθούν οι μηνιαίες αποκοπές της Καθ' ης η Αίτηση για τη συνεισφορά των κοινωνικών ασφαλίσεων, το Γεσύ και το ταμείο προνοίας, ανερχόμενες συνολικά σε €252,62 μηνιαίως, το σημερινό εισόδημα της ανέρχεται σε €40.709,52 το οποίο συγκριτικά με το 2017 και πάλι παρουσιάζει αύξηση 12%. Με την αίτηση της Καθ' ης η Αίτηση για έκδοση διατάγματος επιβολής του επίδικου ΠΣΑ, παρουσιάζεται η ΚΠΟΣ της Καθ' ης η Αίτηση ημερομηνίας 2.11.2022, η οποία ουδέποτε κοινοποιήθηκε στην Αιτήτρια. Σύμφωνα με παλιότερη ΚΠΟΣ της Καθ' ης η Αίτηση ημερομηνίας 16.5.2022, την οποία κατέχει η Αιτήτρια, τα συνολικά έξοδα διαβίωσης της Καθ' ης η Αίτηση δεν υπολογίστηκαν ορθά, με αποτέλεσμα να υπολογίζεται χαμηλότερο ποσό για τα λογικά έξοδα διαβίωσης της. Μετά από υπολογισμούς της Αιτήτριας, το συνολικά διαθέσιμο μηνιαίο εισόδημα για την αποπληρωμή των χρεών της Καθ' ης η Αίτηση εκ €1.684,64, ουδόλως αρκεί για την αποπληρωμή μηνιαίας δόσης ύψους €2.
- Ακόμα και αν συνυπολογιστούν τα διαθέσιμα μηνιαία εισοδήματα των τριών συνοφειλετών της Καθ' ης η Αίτηση, με βάση παλαιότερες ΚΠΟΣ ημερομηνίας 16.5.2022, το άθροισμα αυτών ανέρχεται σε €2.135,
- Η συμπλήρωση της μεταγενέστερης ΚΠΟΣ ημερομηνίας 2.11.2022 αποτέλεσε μια ύστατη προσπάθεια να καταστεί το επίδικο ΠΣΑ βιώσιμο, χωρίς ωστόσο να επεξηγούνται οι αλλαγές που έγιναν και χωρίς να προσκομίζεται μαρτυρικό υλικό προς απόδειξη τους. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ Η Καθ' ης η Αίτηση εναντιώθηκε στην αιτούμενη θεραπεία. Με την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης την οποία καταχώρισε προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
- Η Αίτηση δεν απαριθμεί ή και δεν προσδιορίζει συγκεκριμένους λόγους για παραμερισμό του προστατευτικού διατάγματος, ως ο νόμος και οι κανονισμοί ορίζουν.
- Η νομική βάση της Αίτησης είναι γενική, αόριστη και ελλιπής.
- Η Καθ' ης η Αίτηση πληροί τα κριτήρια επιλεξιμότητας για προσωπικό σχέδιο αποπληρωμής.
- Δεν πληρείται κανένας εκ των λόγων για τους οποίους πιστωτής δύναται να προσβάλει την έναρξη ισχύος προσωπικού σχεδίου αποπληρωμής.
- Η Καθ' ης η Αίτηση έχει δώσει σαφή στοιχεία και λεπτομέρειες για την οικονομική της κατάσταση.
- Το επίδικο προσωπικό σχέδιο αποπληρωμής έχει ετοιμαστεί με βάση τα σημερινά εισοδήματα της Καθ' ης η Αίτηση καθώς και της οικογένειας της. Η Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρει τα ακόλουθα: Το ακίνητο που αναφέρει στο επίδικο ΠΣΑ αποτελεί την κύρια κατοικία της. Όπως φαίνεται από την εκτίμηση ημερομηνίας 16.11.2020 που παρουσιάζει η Αιτήτρια, η αξία της δυτικής κατοικίας, που είναι η κύρια κατοικία της, ανέρχεται σε €270.
- Η ανατολική κατοικία, αξίας €165.000 ανήκει στην κόρη της. Η Αιτήτρια παραπλανητικά αναφέρει την αξία του όλου ακινήτου, όπως αναφέρεται στον τίτλο ιδιοκτησίας, παραγνωρίζοντας ότι υπάρχουν δύο κατοικίες. Το γεγονός ότι δεν υπάρχει συμφωνία διαχωρισμού, δεν αναιρεί το ότι πρόκειται για δύο κατοικίες που υπάρχουν στον ίδιο ακίνητο. Αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη της λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής της κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου της, τα οποία επεσυνέβησαν από το 2009 και εντεύθεν και είχαν ως αποτέλεσμα τη μείωση του εισοδήματος της κατά τουλάχιστον 25%. Συγκεκριμένα με βάση την κατάσταση του ασφαλιστικού της λογαριασμού των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, κατά το έτος 2019 το ετήσιο εισόδημα της ήταν €28.356 ενώ κατά το 2020 μειώθηκε σε €16.549, δηλαδή μειώθηκε πέραν του 25%. Λόγω της μείωσης, του εισοδήματος της έχει «βγει» εκτός προγράμματος με αποτέλεσμα να μην μπορεί να καλύψει το χρέος της. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Αίτηση στηρίζεται στον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο 65(Ι)/2015, άρθρα 41 - 75, στον περί Πτωχεύσεως Νόμο, Κεφ.5, στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965, στον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων Διαδικαστικό Κανονισμό του 2016, Κ.4, 5, 10, 15, 16, 22, 23 και 24 και στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.1, 2, 3, 5 και
- Θεωρώ ορθό όπως ασχοληθώ, πρωτίστως, με το λόγο ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση ότι η υπό εξέταση Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για το λόγο ότι, (α) δεν απαριθμεί και δεν προσδιορίζει συγκεκριμένους λόγους για παραμερισμό του διατάγματος επιβολής του επίδικου ΠΣΑ και (β) η νομική της βάση είναι ελλιπής. Η απόφανση επί του συγκεκριμένου λόγου δυνατό να έχει καταλυτικές επιπτώσεις επί ολόκληρης της Αίτησης. Ο Κ.24 των περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικών Κανονισμών του 2016, τον οποίο επικαλείται η Καθ' ης η Αίτηση μέσω της γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου της, προνοεί επί λέξει τα ακόλουθα: «
- (α) Η δυνάμει του άρθρου 75
(5)αίτηση ακύρωσης διατάγματος επιβολής προσωπικού σχεδίου αποπληρωμής από καθορισμένο πιστωτή ή /και εγγυητή ή/και σύμβουλο αφερεγγυότητας ή /και την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, γίνεται με αίτηση διά κλήσεως στον Τύπο 1, του Δεύτερου Παραρτήματος του παρόντος Διαδικαστικού Κανονισμού, εντός το αργότερο δεκαπέντε
(15)ημερών από την επίδοση, και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του προσώπου που αιτείται την ακύρωση στην οποία φαίνονται τα γεγονότα που αφορούν την αίτηση και οι λόγοι επί τους οποίους βασίζεται η αίτηση.» Όπως υποστηρίζεται στη γραπτή αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση, δεν είναι ξεκάθαρος ο λόγος για τον οποίο η Αιτήτρια επιζητεί τον παραμερισμό του επίδικου ΠΣΑ. Κατά τον ευπαίδευτο συνήγορο, τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του κ. Αθανασίου είναι γενικά, απτόμενα πολλών θεμάτων, με αποτέλεσμα η Καθ' ης η Αίτηση να μην γνωρίζει σε τι να απαντήσει ή τι να προωθήσει μέσω της ένστασης της. Όσον αφορά τη νομική βάση της υπό εξέταση Aίτησης, υποστηρίζεται από τον ευπαίδευτο συνήγορο ότι αυτή είναι γενική, αόριστη και ελλιπής, χωρίς να γίνεται ειδική και συγκεκριμένη αναφορά στις διατάξεις επί των οποίων βασίζεται η Αίτηση. Είναι γεγονός ότι στην ένορκη δήλωση του κ. Αθανασίου δεν παρατίθενται κατά σειρά οι συγκεκριμένοι λόγοι επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση. Όμως από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης διαφαίνονται ξεκάθαρα οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η ακύρωση του επίδικου ΠΣΑ, που κατά κύριο λόγο είναι (α) η μη ικανοποίηση των προϋποθέσεων που τίθενται στο άρθρο 72 του Νόμου 65(Ι)/2015, (β) ασάφειες οι οποίες εντοπίζονται στο επίδικο ΠΣΑ και (γ) η επιβολή του επίδικου ΠΣΑ σε καμιά περίπτωση θα θέσει την Αιτήτρια στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία θα βρισκόταν εάν η περιουσία της Καθ' ης η Αίτηση διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις της περί Πτωχεύσεως Νομοθεσίας. Από την άλλη, η Καθ' ης η Αίτηση φαίνεται να αντιλήφθηκε πλήρως τους συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους επιδιώκεται ο παραμερισμός της επιβολής του επίδικου ΠΣΑ, καθότι στην ένορκη δήλωση της που υποστηρίζει την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης, υπεραμύνεται της ορθότητας του διατάγματος επιβολής του επίδικου ΠΣΑ, απαντώντας σε όλους τους προβαλλόμενους εκ μέρους της Αιτήτριας λόγους για τους οποίους ζητείται η ακύρωση του και αντιτείνοντας τις δικές της θέσεις. Υπό το φως των όσων αναφέρονται πιο πάνω καθίσταται φανερό ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε παρατυπία από πλευράς Αιτήτριας, η οποία έχει επηρεάσει δυσμενώς την Καθ' ης η Αίτηση. Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση ότι η νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται η υπό εξέταση Αίτηση είναι γενική και αόριστη χωρίς να γίνεται ειδική αναφορά στα άρθρα επί των οποίων στηρίζεται, θα ήθελα πρωτίστως να υπενθυμίσω ότι η Δ.48 θ.2 προνοεί ότι οι ενδιάμεσες αιτήσεις πρέπει απαραιτήτως να προσδιορίζουν τις νομικές διατάξεις πάνω στις οποίες βασίζονται. Έχει δε τονιστεί επανειλημμένα από τη νομολογία μας ότι η αναφορά στα άρθρα και στους θεσμούς που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αίτησης με βάση το οποίο αυτή θα αποφασιστεί, αποτελεί απαράβατο όρο της εγκυρότητας του δικονομικού της πλαισίου (Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.ά
(1990)1 Α.Α.Δ. 695 και Kozinskaya River Limited κ.ά v. KLCC Holdings Limited, Πολ. Αρ. Ε43/2013, ημερομηνίας 23.3.2017), ECLI:CY:AD:2017:A104. Όπως ακόμα υποδεικνύει η νομολογία μας, το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια, στην κατάλληλη περίπτωση, να προβεί το ίδιο, αυτεπαγγέλτως στη θεραπεία της παρατυπίας (Wunderlich ν. Παναγιώτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 366). Ένας δε από τους κύριους λόγους που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας δυνάμει της Δ.64 θ.2[1] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, είναι ο τυχόν δυσμενής επηρεασμός (prejudice) της άλλης πλευράς λόγω της συγκεκριμένης παρατυπίας. Η Δ.64 θ.2, η οποία ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, διατυπώθηκε με τρόπο που να παρέχει στο Δικαστήριο την ευρύτερη δυνατή εξουσία για να απονέμει δικαιοσύνη (David κ.ά ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Έφεση Αρ. 208/2012, ημερομηνίας 24.11.2017), ECLI:CY:AD:2017:A415. Στην προκείμενη περίπτωση είναι γεγονός ότι στην νομική βάση της Αίτησης παρατίθενται τα άρθρα 41 - 75 του Νόμου 65(I)/2015, χωρίς να προσδιορίζονται επακριβώς τα συγκεκριμένα άρθρα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση. Όπως όμως διαφάνηκε, η συγκεκριμένη παρατυπία δεν έχει προκαλέσει οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων της Καθ' ης η Αίτηση, για το λόγο ότι η υπό εξέταση Αίτηση, όπως επίσης και η υποστηρίζουσα αυτήν ένορκη δήλωση του κ. Αθανασίου, είναι σαφείς τόσο ως προς την επιδιωκόμενη θεραπεία, όσο και ως προς το πραγματικό της υπόβαθρο. Όπως δε έχει αναφερθεί πιο πάνω, η Καθ' ης η Αίτηση στην ένορκη δήλωση της αντικρούει όλους τους προτεινόμενους από πλευράς Αιτήτριας λόγους για ακύρωση του επίδικου ΠΣΑ, προβάλλοντας τις δικές της αντίθετες θέσεις. Ενόψει των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω, καταλήγω ότι η παράλειψη της Αιτήτριας να εξειδικεύσει τα συγκεκριμένα άρθρα επί των οποίων στηρίζεται η υπό εξέταση Αίτηση, δεν αποτελεί ουσιώδη παρατυπία, γι' αυτό και το Δικαστήριο εκδίδει διάταγμα απαλλαγής από αυτήν. Από μια αντιπαραβολή των εκατέρωθεν εκδοχών, διαφαίνεται ότι αποτελεί κοινό τόπο το ότι το επίδικο ΠΣΑ επιβλήθηκε από το Δικαστήριο στους πιστωτές της Καθ' ης η Αίτηση, στη βάση των άρθρων 72 και επόμενα του Νόμου 65(Ι)/2015, κατόπιν της απόρριψης του από τη συνέλευση των πιστωτών. Το άρθρο 72 του Νόμου 65(I)/2015 προνοεί επί λέξει τα ακόλουθα: «72.-
(1)Σε περίπτωση που Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής απορρίφθηκε από τη συνέλευση των πιστωτών, σύμφωνα με τις διατάξεις μη συναινετικό του Τίτλου ΙΙ του παρόντος Κεφαλαίου και πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις- (α) [Διαγράφηκε]· (β) τουλάχιστον ένας από τους πιστωτές του είναι εξασφαλισμένος πιστωτής, ο οποίος έχει εξασφάλιση επί της κύριας κατοικίας του χρεώστη η οποία βρίσκεται στη Δημοκρατία, η αγοραία αξία της οποίας δεν υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων πενήντα χιλιάδων ευρώ (€350.000)· και (γ) η συνολική αξία των περιουσιακών στοιχείων του χρεώστη, εξαιρουμένης της κύριας κατοικίας του, δεν υπερβαίνει τις πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ (€500.000)· και (δ) [Διαγράφηκε]· (ε) ο χρεώστης αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής του κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου του, τα οποία έχουν επισυμβεί από το 2009 και εντεύθεν και πριν από την αίτηση για έκδοση προστατευτικού διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 39, και είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του εισοδήματός του κατά τουλάχιστον είκοσι πέντε τοις εκατόν (25%) ή περισσότερο· και (στ) ο σύμβουλος αφερεγγυότητας έχει υπογράψει δήλωση με την οποία επιβεβαιώνει ότι, έχει την άποψη ότι- (
- i)οι πληροφορίες που περιέχονται στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων που ετοιμάστηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 28, εξ όσων ο ίδιος γνωρίζει ή οφείλει να γνωρίζει, είναι πλήρεις και ακριβείς· και (
- ii)χρεώστης πληροί τα κριτήρια επιλεξιμότητας των άρθρων 35 και του παρόντος άρθρου για να αιτηθεί στο δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Τίτλου II παρόντος Τίτλου· και (iii) ο χρεώστης έχει επιδείξει καλή πίστη ως προς την έγκριση συναινετικού Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής δυνάμει των διατάξεων του Τίτλου ΙΙ του παρόντος Κεφαλαίου, αλλά αυτή δεν κατέστη δυνατή· και (
- iv)το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής που απορρίφθηκε από τους πιστωτές έχει ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία θα βρίσκονταν οι εν λόγω πιστωτές, εάν η περιουσία του χρεώστη εδιατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, εξαιρουμένων των περιουσιακών στοιχειών που δεν διατίθενται και τηρουμένης της σειράς προτεραιότητας των χρεών· και (
- v)τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 74, το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής προβλέπει ότι τα περιουσιακά στοιχεία του χρεώστη, εξαιρουμένης της κύριας κατοικίας του και ποσού για την κάλυψη των λογικών εξόδων διαβίωσης του ιδίου και των εξαρτώμενων μελών της οικογένειάς του, χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση των χρεών του, ο χρεώστης δύναται να αιτείται μονομερώς στο δικαστήριο την έκδοση διατάγματος, με το οποίο να επιβάλλεται σε όλους τους πιστωτές το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής που απέρριψαν σε συνέλευσή τους σύμφωνα με τις διατάξεις του Τίτλου ΙΙ του παρόντος Κεφαλαίου: Νοείται ότι, ο χρεώστης δύναται να υποβάλει αίτηση δυνάμει του παρόντος άρθρου στο δικαστήριο, μόνο ενόσω βρίσκεται σε ισχύ προστατευτικό διάταγμα το οποίο εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 75: Νοείται περαιτέρω ότι, ο χρεώστης οφείλει όπως υποβάλει την αίτησή του αυτή στο δικαστήριο, καλή τη πίστει.
(2)Για τους σκοπούς της παραγράφου (ε) του εδαφίου
(1), τεκμαίρεται ότι οποιαδήποτε μείωση στα εισοδήματα την οποία υπέστη ο χρεώστης από το έτος 2012 και μέχρι την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος Νόμου οφείλεται σε γεγονότα ή καταστάσεις εκτός του ελέγχου του χρεώστη και πιο συγκεκριμένα στην οικονομική κρίση, εκτός εάν ο πιστωτής μπορεί να αποδείξει, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι ο λόγος για τον οποίο ο χρεώστης αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του είναι άλλος από την οικονομική κρίση.
(3)Για τον καθορισμό της αγοραίας αξίας της κύριας κατοικίας για τους σκοπούς της παραγράφου (β) του εδαφίου
(1), ακολουθείται η διαδικασία που προβλέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 44.
(4)Ο χρεώστης μετά την έκδοση διατάγματος δυνάμει του παρόντος άρθρου δίδει ειδοποίηση στους καθορισμένους πιστωτές, τους εγγυητές, τον σύμβουλο αφερεγγυότητας και την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας.
(5)Οποιοδήποτε πρόσωπο αναφέρεται στο εδάφιο
(4)δύναται να προσφύγει στο δικαστήριο για ακύρωση του διατάγματος που εκδίδεται δυνάμει του παρόντος άρθρου εντός δεκαπέντε
(15)ημερών από την ημερομηνία που ειδοποιήθηκε για την έκδοσή του.» Δεν αμφισβητείται από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση ότι η υπό εξέταση Αίτηση καταχωρίστηκε εντός της προθεσμίας των 15 ημερών που προνοείται στο εδάφιο
(5)του άρθρου
- Η Καθ' ης η Αίτηση στους λόγους ένστασης της υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι κανένας από τους λόγους τους οποίους θέτει το άρθρο 65 του Νόμου 65(Ι)/2015, για τους οποίους μπορεί να προσβληθεί η έναρξη της ισχύος Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής συντρέχει, γι' αυτό και η Αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Όπως περαιτέρω υποστηρίζεται στην γραπτή αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση, οι προβαλλόμενοι από την Αιτήτρια λόγοι, δεν αποτελούν λόγους ακύρωσης του διατάγματος επιβολής του επίδικου ΠΣΑ. Το άρθρο 65 του Νόμου 65(Ι)/2015, το οποίο επικαλείται η πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση, προνοεί επί λέξει τα ακόλουθα: «
- Οι λόγοι για τους οποίους Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής δύναται να προσβληθεί από πιστωτή σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 59, περιορίζονται χωρίς επηρεασμό των διατάξεων του άρθρου68, στους ακόλουθους: (α) Ότι ο χρεώστης έχει με τη συμπεριφορά του κατά τα δύο
(2)έτη πριν από την έκδοση προστατευτικού διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 39, διευθετήσει τις οικονομικές του υποθέσεις με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να είναι ή να γίνει επιλέξιμος να υποβάλει αίτηση για Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής· (β) δεν υπήρξε συμμόρφωση με τις διαδικαστικές απαιτήσεις του παρόντος Νόμου, περιλαμβανομένης της μη ύπαρξης τελεσίδικης απόφασης δικαστηρίου σε σχέση με την επαλήθευση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 43, όπου αυτό εφαρμόζεται- (γ) υπάρχει ουσιαστική ανακρίβεια ή παράλειψη στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων, η οποία παραβλάπτει ουσιωδώς τα συμφέροντα του πιστωτή· (δ) ο χρεώστης δεν πληρούσε τα κριτήρια επιλεξιμότητας που καθορίζονται στο άρθρο 35 όταν προτάθηκε το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής· (ε) ο χρεώστης έχει διαπράξει αδίκημα που προβλέπεται στον παρόντα Νόμο το οποίο προκαλεί ουσιαστική βλάβη στον πιστωτή· (στ) ο χρεώστης είχε συναλλαγή με πρόσωπο η οποία έγινε κατά την περίοδο τριών
(3)ετών αμέσως πριν από την ημερομηνία καταχώρισης αίτησης για έκδοση προστατευτικού διατάγματος, η οποία δεν έγινε έναντι αξιόλογης αντιπαροχής και η οποία συνέβαλε ουσιαστικά στην ανικανότητα του χρεώστη να αποπληρώσει τα χρέη του, εξαιρουμένων των χρεών τα οποία οφείλονται στα πρόσωπα με τα οποία ο χρεώστης είχε εισέλθει σε συναλλαγές οι οποίες δεν έγιναν έναντι αξιόλογης αντιπαροχής· (ζ) ο χρεώστης έδειξε προτίμηση δολίως σε πρόσωπο, τηρουμένων των διατάξεων της οικείας νομοθεσίας, κατά την περίοδο των τριών
(3)ετών αμέσως πριν από την ημερομηνία καταχώρισης αίτησης για έκδοση του προστατευτικού διατάγματος, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του διαθέσιμου ποσού για την πληρωμή των χρεών του, εξαιρουμένων των χρεών που οφείλονται στο πρόσωπο στο οποίο δόθηκε η δόλια προτίμηση.» Περαιτέρω το άρθρο 77 του ιδίου Νόμου προνοεί τα ακόλουθα: «77. Οι διατάξεις των άρθρων 62 έως 71 εφαρμόζονται κατ' αναλογίαν σε Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής το οποίο επιβάλλεται κατόπιν διατάγματος δικαστηρίου, σύμφωνα με τον παρόντα Τίτλο, τηρουμένου του όρου ότι οποιαδήποτε αλλαγή στο Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής θα εφαρμόζεται μόνο κατόπιν έκδοσης σχετικού διατάγματος δικαστηρίου.» Η θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι το διάταγμα επιβολής του επίδικου ΠΣΑ δεν μπορεί να προσβληθεί για οποιουσδήποτε λόγους πέραν αυτών που καθορίζονται στο άρθρο 65 του Νόμου, δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο. Από τη στιγμή που το διάταγμα επιβολής του εκδόθηκε μονομερώς, χωρίς να ακουστούν οι πιστωτές της Καθ' ης η Αίτηση, δεν θα μπορούσε να αποκλειστεί από αυτούς το δικαίωμα να προσβάλουν την έκδοση του για οποιοδήποτε λόγο ακόμα και για το ότι δεν ικανοποιήθηκαν οι καθορισμένες στο άρθρο 72 του Νόμου προϋποθέσεις. Θα πρέπει ακόμα να επισημανθεί ότι η Δ.48 θ.8
(4)προνοεί ρητά για το δικαίωμα οποιουδήποτε προσώπου που επηρεάζεται από ένα διάταγμα το οποίο εκδόθηκε μονομερώς, να αποταθεί στο Δικαστήριο για παραμερισμό ή διαφοροποίηση του. Στην ως άνω κατάληξη μου έχω αχθεί αφού έλαβα καθοδήγηση και από την πρόσφατη απόφαση του Εφετείου Hellenic Public Company Limited v. Αναστασίου, Πολ. Έφεση Αρ. Ε129/2022, ημερομηνίας 18.1.2024. Στην αμέσως πιο πάνω υπόθεση το ζήτημα το οποίο απασχόλησε το Εφετείο ήταν το κατά πόσο πληρείτο η πρόνοια του άρθρου 73
(1)του Νόμου, σύμφωνα με την οποία διάταγμα για επιβολή Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής δύναται να εκδοθεί από το Δικαστήριο μόνο στις περιπτώσεις που το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής το οποίο απορρίφθηκε από τους πιστωτές του χρεώστη θα είχε ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτή στην οποία θα βρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου. Το Εφετείο ακύρωσε το διάταγμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου για την επιβολή στους πιστωτές του εκεί χρεώστη Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής, με το δικαιολογητικό ότι η Εφεσείουσα απέσεισε το βάρος απόδειξης που είχε ότι το διάταγμα επιβολής του ΠΣΑ δεν την έθετε στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από του να δικαιούτο να λάβει τέτοια δικαστικά μέτρα και η περιουσία του χρεώστη διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτωχεύσεως Νόμου. Αξίζει να επισημανθεί ότι η εν λόγω προϋπόθεση δεν περιλαμβάνεται στους αναφερόμενους στο άρθρο 65
(1)του Νόμου λόγους για τους οποίους διάταγμα επιβολής ΠΣΑ μπορεί να προσβληθεί. Με γνώμονα τα όσα έχω παραθέσει πιο πάνω καταλήγω ότι ένα διάταγμα επιβολής ΠΣΑ μπορεί να προσβληθεί από πιστωτή για οποιοδήποτε λόγο, πέραν αυτών που καθορίζονται στο άρθρο 65
(1)του Νόμου, περιλαμβανομένης και της μη ικανοποίησης των προνοούμενων στο άρθρο 72 προϋποθέσεων. Η Αιτήτρια προβάλλει ως λόγο για ακύρωση του επίδικου ΠΣΑ το ότι η αγοραία αξία της κύριας κατοικίας της Καθ' ης η Αίτηση υπερβαίνει το ποσό των €350.000, με αποτέλεσμα να μην ικανοποιείται μια εκ των βασικών προϋποθέσεων του άρθρου 72
(1)(β) του Νόμου, δυνάμει του οποίου η αγοραία αξία της κύριας κατοικίας του χρεώστη επί της οποίας έχει εξασφάλιση ο πιστωτής δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το ποσό των €350.
- Όπως ειδικότερα αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του κ. Αθανασίου, σύμφωνα με την Έκθεση Υπολογισμού Αγοραίας Αξίας Ακινήτου ημερομηνίας 16.11.2020, η οποία έγινε αποδεκτή από το Σύμβουλο Αφερεγγυότητας και την Καθ' ης η Αίτηση για σκοπούς της διαδικασίας επαλήθευσης χρέους, η ενιαία αγοραία αξία της κύριας κατοικίας της Καθ' ης η Αίτηση, ήτοι ολόκληρου του ενυπόθηκου ακινήτου υπ' αριθμό εγγραφής 0/5794 ανέρχεται στο ποσό των £435.
- Από πλευράς της η Καθ' ης η Αίτηση στην ένορκη δήλωση της ισχυρίζεται ότι η αξία της δυτικής κατοικίας, που αποτελεί την κύρια κατοικία της ανέρχεται σε €270.000, ενώ η ανατολική κατοικία, η οποία ανήκει στην κόρη της, ανέρχεται σε €165.
- Όπως διαφαίνεται από την έκθεση εκτίμησης των εκτιμητών Νίκος Λοϊζίδης & Συνεργάτες, Εκτιμήσεις Ακινήτων ΕΠΕ ημερομηνίας 16.11.2020 (Τεκμήριο 10 της ένορκης δήλωσης του κ. Αθανασίου), επί του ακινήτου της Καθ' ης η Αίτηση υπ' αρ. εγγραφής 0/5794 υπάρχουν δύο οικοδομές, συγκεκριμένα η δυτική αποπερατωμένη διώροφη κατοικία, ως επίσης και η ανατολική ημιτελής διώροφη κατοικία. Με βάση τους υπολογισμούς των ως άνω εκτιμητών, η αξία της δυτικής κατοικίας υπολογίζεται σε €270.000, ενώ της ανατολικής σε €165.
- Αξίζει να αναφερθεί ότι στη ρηθείσα έκθεση εκτίμησης παρουσιάζονται φωτογραφίες των δύο κατοικιών. Ο κ. Αθανασίου στην ένορκη δήλωση του ισχυρίζεται ότι αυθαίρετα, δόλια και παραπλανητικά η Καθ' ης η Αίτηση και ο Σύμβουλος Αφερεγγυότητας επιλέγουν να παρουσιάσουν ως κύρια κατοικία της Καθ' ης η Αίτηση μέρος μόνο του ενυπόθηκου ακινήτου, αναφέροντας μόνο την αξία του μέρους του κτηρίου, χωρίς να υπάρχει συμφωνία διανομής ή διαχωρισμού που να δικαιολογεί τον περιορισμό της ιδιοκτησίας της Καθ' ης η Αίτηση στο ένα μόνο κτίριο από ολόκληρο το ενυπόθηκο ακίνητο. Στο άρθρο 2 του Νόμου 65(I)/2015 η «κύρια κατοικία» επεξηγείται ως η ιδιόκτητη κατοικία που χρησιμοποιείται για τη διαμονή του χρεώστη ή και των μελών της οικογένειας του. Ο όρος «μέλη της οικογένειας του χρεώστη», συμφώνως του ιδίου άρθρου, περιλαμβάνει τον/τη σύζυγο ή/και τους απευθείας κατιόντες οι οποίοι είναι κάτω της ηλικίας των δεκαοκτώ ετών ή είναι συντηρούμενοι από το χρεώστη, ανεξαρτήτως της ηλικίας τους, καθώς και εκείνους του/της συζύγου ή/και τους συντηρούμενους απευθείας ανιόντες καθώς και εκείνους του/της συζύγου του χρεώστη. Στο ίδιο άρθρο δίνεται η ακόλουθη επεξήγηση στον όρο «ιδιόκτητη κατοικία»: ««ιδιόκτητη κατοικία» σημαίνει κατοικία σε σχέση με την οποία- (α) ο χρεώστης είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης αυτής· ή (β) ο χρεώστης είναι ο αγοραστής, δυνάμει σύμβασης πώλησης, η οποία έχει κατατεθεί σε οποιοδήποτε Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο δυνάμει των διατάξεων του περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου και ο οποίος έχει τηρήσει πλήρως τις δυνάμει της σχετικής σύμβασης πώλησης συμβατικές υποχρεώσεις έναντι του πωλητή ή έχει καταβάλει τουλάχιστον το ογδόντα τοις εκατόν (80%) του τιμήματος πώλησης· ή (γ) βρίσκεται σε ισχύ σύμβαση χρηματοδοτικής μίσθωσης, και στην οποία ο αντισυμβαλλόμενος στη σύμβαση μισθωτής της είναι ο χρεώστης και διαμένει για περίοδο τουλάχιστον έξι
(6)μηνών κατ' έτος·» Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι την κύρια κατοικία της αποτελεί μόνο η δυτική διώροφη κατοικία, της οποίας η αξία, με βάση τη ρηθείσα έκθεση εκτίμησης, ανέρχεται σε €270.000, ήτοι είναι μικρότερη των €350.000. Αναμφισβήτητα η εξασφάλιση της Αιτήτριας δεν περιορίζεται στην ανωτέρω δυτική κατοικία, αλλά επεκτείνεται επί ολόκληρου του ακινήτου υπ' αρ. εγγραφής 0/5794, στο οποίο, ως έχει ήδη αναφερθεί, υπάρχει ακόμα μια ημιτελής κατοικία. Το γεγονός όμως ότι η αξία ολόκληρου του ενυπόθηκου ακινήτου υπερβαίνει το ποσό των €350.000 δεν αναιρεί το γεγονός ότι είναι η μια εκ των δύο κατοικιών, συγκεκριμένα η δυτική, που αποτελεί την κύρια κατοικία της Καθ' ης η Αίτηση, η αξία της οποίας αναμφισβήτητα είναι μικρότερη του ως άνω αναφερόμενου ποσού. Πέραν των πιο πάνω, ούτε το γεγονός ότι καμιά συμφωνία διανομής ή διαχωρισμού του ακινήτου υπ' αρ. εγγραφής 0/5794 υπάρχει, αποτελεί λόγο για τον οποίο δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη μόνο η αξία της δυτικής κατοικίας για τους σκοπούς υπολογισμού της αξίας της κύριας κατοικίας της Καθ' ης η Αίτηση. Υπό το φως των όσων έχω αναφέρει πιο πάνω καταλήγω ότι ο ανωτέρω προβαλλόμενος από την Αιτήτρια λόγος για ακύρωση του επίδικου ΠΣΑ δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Αντίθετα, η παρουσιασθείσα ενώπιον μου μαρτυρία ικανοποιεί την προνοούμενη στο άρθρο 72
(1)(β) του Νόμου προϋπόθεση. Η Αιτήτρια διατείνεται, μέσω της ένορκης δήλωσης του κ. Αθανασίου, ότι δεν έχει παρουσιαστεί ικανοποιητική μαρτυρία ότι η Καθ' ης η Αίτηση αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη της λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής της κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου της τα οποία επεσυνέβησαν από το 2009 και εντεύθεν και είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του εισοδήματος της κατά 25%. Στην αντίπερα όχθη η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται, μέσω της ένορκης της δήλωσης ότι από την κατάσταση του ασφαλιστικού της λογαριασμού των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων φαίνεται ξεκάθαρα ότι κατά το έτος 2020 το ετήσιο εισόδημα της μειώθηκε πέραν του 25% συγκριτικά με το ετήσιο εισόδημα της του έτους 2019. Πιο συγκεκριμένα, κατά το έτος 2019 είχε ετήσιο εισόδημα €28.356 και κατά το 2020 το εισόδημα της μειώθηκε σε €16.549. Όπως επιμαρτυρεί το άρθρο 72
(1)του Νόμου 65(Ι)/2015, απαραίτητη προϋπόθεση για την επιβολή προσωπικού σχεδίου αποπληρωμής, το οποίο απορρίφθηκε από τη συνέλευση των πιστωτών, είναι η απόδειξη της αδυναμίας του χρεώστη να αποπληρώσει τα χρέη του λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής του κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου του, τα οποία επεσυνέβησαν από το 2009 και εντεύθεν και πριν από την αίτηση για έκδοση προστατευτικού διατάγματος, είχαν δε ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του εισοδήματος του, κατά τουλάχιστον 25%. Στην πρόσφατη υπόθεση Hellenic Public Company Limited v. Αναστασίου, (ανωτέρω) αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Στο προοίμιο του Νόμου 65(Ι)/2015, αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι η ψήφιση κατέστη αναγκαία «επειδή οι χρεώστες επηρεαζόμενοι από τη μειωμένη οικονομική δραστηριότητα στη Δημοκρατία, αντιμετωπίζουν έκτακτες δυσκολίες για να ανταποκριθούν σε υποχρεώσεις που προκύπτουν από δάνεια που έχουν συνάψει και περιέρχονται ή κινδυνεύουν να περιέλθουν σε κατάσταση αφερεγγυότητας». Ως αποτέλεσμα ο Νομοθέτης έκρινε ότι «θα πρέπει να υποβοηθηθούν αφερέγγυοι χρεώστες να αντιμετωπίσουν τις οφειλές τους, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας διαγραφής οφειλών, κάτω από κάποιες προϋποθέσεις και στη βάση καθορισμένης διαδικασίας, έτσι ώστε να αποφεύγεται η πτώχευση και να διευκολύνεται η ενεργός συμμετοχή των προσώπων αυτών, στην οικονομική δραστηριότητα στη Δημοκρατία.» Προκύπτει από το προοίμιο αλλά και τις πρόνοιες του Νόμου 65(Ι)/2015 ότι βασικός σκοπός του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής (ΠΣΑ), είναι η παραχώρηση πρόσθετων εργαλείων για επαναφορά της ισορροπίας μεταξύ των δικαιωμάτων των χρεωστών και πιστωτών, μέσω δίκαιων και βιώσιμων σχεδίων αποπληρωμής. Επιδίωξη είναι να αποφευχθεί η πτώχευση, να επανέλθει η φερεγγυότητα και να διατηρηθεί η κύρια κατοικία του χρεώστη, πράγμα που ισχυρίζεται ότι επιδιώκει στην παρούσα περίπτωση ο εφεσίβλητος (βλ. επίσης τις αναφορές στην In the matter of Joseph O' Connor, a Debtor [2015] IEHC 320, para.49-51 σε σχέση με το σκοπό του Personal Insolvency Act 2012 της Ιρλανδίας, ο οποίος προσομοιάζει με το δικό μας Νόμο 65(Ι)/2015).» Μελέτησα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από τις εκατέρωθεν πλευρές. Η Καθ' ης η Αίτηση προς απόδειξη των εισοδημάτων της παρουσιάζει κατάσταση του ασφαλιστικού της λογαριασμού, η οποία εκδόθηκε από τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων με ημερομηνία 14.7.
- Η ρηθείσα κατάσταση παρουσιάζεται και με την ένορκη δήλωση της η οποία υποστηρίζει την αίτηση της για επιβολή στους πιστωτές της του επίδικου ΠΣΑ (Τεκμήριο 18). Σ' αυτήν καταγράφεται το ετήσιο εισόδημα της για τα έτη 1986 - 2021 το οποίο δηλώθηκε στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Σύμφωνα με το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο της, κατά το έτος 2010 ως ετήσιο εισόδημα της Καθ' ης η Αίτηση δηλώθηκε το ποσό των €12.
- Κατά τα επόμενα έτη, συγκεκριμένα μεταξύ 2011 - 2018 το ετήσιο εισόδημα φαίνεται να παρουσιάζει μια σταθερή αύξηση, φτάνοντας το ποσό των €35.058 το έτος
- Κατά το έτος 2019 δηλώνεται ως ετήσιο εισόδημα το ποσό των €28.356 ενώ κατά το 2020 αυτό μειώθηκε σε €16.
- Κατά το 2021 φαίνεται να υπάρχει μια θεαματική αύξηση του εισοδήματος σε €26.
- Καθ' όσον αφορά το έτος 2022, στη ρηθείσα κατάσταση δεν παρατίθενται οποιαδήποτε στοιχεία, όμως στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση ημερομηνίας 2.11.2022 (Τεκμήριο 2 της ένορκης δήλωσης της) δηλώνεται ως μηνιαίο εισόδημα το ποσό των €3.777,
- Συνολικά δηλαδή για ολόκληρο το έτος 2022 το εισόδημα της ανέρχεται σε €45.334,20 (€3.777,85 επί 12). Πέραν του ότι ο ορθός, κατά την άποψη μου, τρόπος για απόδειξη του ετήσιου εισοδήματος της Καθ' ης η Αίτηση θα ήταν η παρουσίαση αντιγράφου των φορολογικών δηλώσεων της που υπέβαλλε στο αρμόδιο τμήμα, είναι φανερό ότι, ακόμα και από την κατάσταση του ασφαλιστικού της λογαριασμού που η ίδια παρουσίασε, από το 2017 που ήταν το έτος κατά το οποίο το χρέος της Καθ' ης η Αίτηση προς την Αιτήτρια αναδιαρθρώθηκε, όχι μόνο δεν υπάρχει μείωση του ετήσιου εισοδήματος της, αλλά αντίθετα παρουσιάζεται μια θεαματική αύξηση του, ειδικότερα μεταξύ των ετών 2017 και 2018, με εξαίρεση το 2020, χρονιά κατά την οποία το εισόδημα της παρουσιάζει σημαντική μείωση. Η Καθ' ης η Αίτηση στην ένορκη δήλωση της ισχυρίζεται ότι, όπως την ενημερώνει ο δικηγόρος της και ο Σύμβουλος Αφερεγγυότητας της, εάν υπάρχει μείωση των εισοδημάτων της, έστω και για ένα χρόνο, αυτό είναι αρκετό για να πληρείται η προϋπόθεση της μείωσης του 25%. Με κάθε σεβασμό, η θέση αυτή δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο. Είμαι της άποψης ότι δεν μπορεί να λαμβάνεται ως βάση των υπολογισμών της Καθ' ης η Αίτηση ένα μόνο έτος μεμονωμένα, κατά το οποίο φαίνεται ότι υπήρξε μείωση των εισοδημάτων της. Αντίθετα, θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη το ετήσιο εισόδημα της για όλα τα έτη, τουλάχιστον από το 2017, έτος κατά το οποίο είχε γίνει η αναδιάρθρωση του χρέους της προς την Καθ' ης η Αίτηση και όχι μεμονωμένα ένα μόνο έτος. Θα πρέπει ακόμα να επισημανθεί ότι κατά το αμέσως επόμενο έτος, συγκεκριμένα το έτος 2021 και ακολούθως το 2022, έτος κατά το οποίο υπεβλήθη η αίτηση για έκδοση προστατευτικού διατάγματος της Καθ' ης η Αίτηση, το ετήσιο εισόδημα της φαίνεται να παρουσιάζει μια θεαματική αύξηση. Θα πρέπει ακόμα να επισημανθεί ότι με βάση το άρθρο 72(ε) του Νόμου, για σκοπούς υπολογισμού του εισοδήματος του χρεώστη θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλα τα έτη από το 2009 και εντεύθεν μέχρι και πριν την υποβολή της Αίτησης για έκδοση προστατευτικού διατάγματος. Το εισόδημα της Καθ' ης η Αίτηση, εφόσον ληφθεί υπόψη και το δηλωθέν εισόδημα για όλα τα έτη μέχρι και το 2022, αναμφισβήτητα δεν θα παρουσιάζει τη μείωση του 25% τουλάχιστον, ως απαιτεί το άρθρο 72(ε) του Νόμου. Με βάση τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω καταλήγω ότι η Καθ' ης η Αίτηση απέτυχε να ικανοποιήσει την πρόνοια του Νόμου ότι, ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου της, τα οποία επεσυνέβησαν από το 2009 και εντεύθεν και πριν από την υποβολή της αίτησης για την έκδοση προστατευτικού διατάγματος, υπήρξε ουσιαστική μείωση του εισοδήματος της κατά τουλάχιστον κατά 25%. Καθ' όσον αφορά την πρόνοια στο άρθρο 72
(1)(ε) του Νόμου ότι η χειροτέρευση της οικονομικής κατάστασης του χρεώστη θα πρέπει να οφείλεται σε γεγονότα ή καταστάσεις εκτός του ελέγχου του, το εδάφιο
(2)του ως άνω άρθρου καθιερώνει μαχητό τεκμήριο, σύμφωνα με το οποίο οποιαδήποτε μείωση στα εισοδήματα του χρεώστη από το 2012 μέχρι την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του Νόμου 65(Ι)/2015 τεκμαίρεται ότι οφείλεται σε γεγονότα ή καταστάσεις εκτός του ελέγχου του και πιο συγκεκριμένα στην οικονομική κρίση. Από το λεκτικό του ανωτέρω άρθρου καθίσταται εμφανές ότι το σχετικό τεκμήριο (presumption) ισχύει μέχρι την ημερομηνία έναρξης του Νόμου 65(Ι)/2015. Από την έναρξη δε ισχύος του Νόμου το βάρος μετατίθεται πλέον στο χρεώστη να αποδείξει ότι η μείωση των εισοδημάτων του οφείλεται σε γεγονότα ή καταστάσεις εκτός του ελέγχου του και πιο συγκεκριμένα στην οικονομική κρίση. Στην προκείμενη περίπτωση, αυτό το οποίο έχω παρατηρήσει είναι ότι η Καθ' ης η Αίτηση στην ένορκη δήλωση της ισχυρίζεται γενικά και αόριστα ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής του κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου της τα οποία επεσυνέβησαν από το 2009 και εντεύθεν, χωρίς όμως να επεξηγεί ή να διευκρινίζει ποια ήταν τα γεγονότα ή οι καταστάσεις εκτός του ελέγχου της. Είναι λοιπόν φανερό ότι η Καθ' ης η Αίτηση απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης με το οποίο ήταν επιφορτισμένη. Ένας επίσης λόγος για τον οποίο η Αιτήτρια αιτείται την ακύρωση του επίδικου ΠΣΑ είναι το ότι αυτό σε καμιά περίπτωση θα τη θέσει στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία θα βρισκόταν εάν η περιουσία της Καθ' ης η Αίτηση διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις της περί Πτωχεύσεως Νομοθεσίας. Ειδικότερα, ο κ. Αθανασίου στην ένορκη δήλωση του διατείνεται ότι σε περίπτωση πτώχευσης της Καθ' ης η Αίτηση, η Αιτήτρια θα είναι ελεύθερη να χρησιμοποιήσει την εξασφάλιση της και να την πωλήσει άμεσα. Ακόμα δε και σε περίπτωση αποτυχίας της πώλησης, θα δικαιούται να την κατακρατήσει έναντι του επίδικου χρέους. Επίσης, η Αιτήτρια θα έχει στη διάθεση της πολύ πιο σύντομα το υποθηκευμένο ακίνητο σε περίπτωση πτώχευσης της Καθ' ης η Αίτηση, παρά να αναμένει μακροχρόνια μέχρι να εισπράξει τη σημερινή αξία του, ανεξαρτήτως μελλοντικής αυξητικής διακύμανσης του. Από πλευράς της η Καθ' ης η Αίτηση στην ένορκη δήλωση της ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια, με βάση το επίδικο ΠΣΑ θα λάβει ολόκληρο το εξασφαλισμένο χρέος της πλέον τους τόκους. Σε περίπτωση δε που η περιουσία της διατεθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτωχεύσεως Νόμου, θα πρέπει να καταβληθεί ποσοστό 11% ως σταθερό τέλος στον Επίσημο Παραλήπτη. Επιπρόσθετα, από τη στιγμή που η εξασφάλιση αποτελεί την κύρια κατοικία της, ο Επίσημος Παραλήπτης θα πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι θα της παραχωρηθεί άλλη στέγαση, σύμφωνα με τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, συνεπώς εάν η περιουσία της διατίθετο με βάση τον περί Πτωχεύσεως Νόμο, πάλι η Αιτήτρια δεν θα μπορούσε να πωλήσει την κατοικία της. Το άρθρο 73 του Νόμου 65(Ι)/2015 προνοεί τα ακόλουθα: «
(1)Το δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα κατόπιν αίτησης που υποβάλλεται δυνάμει του άρθρου 72 του παρόντος Νόμου μόνο στις περιπτώσεις που το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής που απορρίφθηκε από τους πιστωτές, θα είχε ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία τέτοιοι πιστωτές θα ευρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη εδιατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, εξαιρουμένων των περιουσιακών στοιχειών που δεν διατίθενται και τηρουμένης της σειράς προτεραιότητας των χρεών: Νοείται ότι, για σκοπούς του παρόντος εδαφίου, δεν εφαρμόζεται και δεν λαμβάνεται υπόψη η προτεραιότητα πληρωμής χρεών προς τη Δημοκρατία ή τις αρχές τοπικής διοίκησης, όπως αυτή προβλέπεται στην παράγραφο (α) του εδαφίου
(1)του άρθρου 38 του περί Πτώχευσης Νόμου.
(2)Για σκοπούς αξιολόγησης ως προς το κατά πόσο το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, το οποίο οι πιστωτές έχουν απορρίψει σε συνέλευσή τους σύμφωνα με τις διατάξεις του Τίτλου ΙΙ του παρόντος Κεφαλαίου, έχει ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία αυτοί θα ευρίσκονταν, εάν η περιουσία του χρεώστη εδιατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, το δικαστήριο δύναται να λαμβάνει υπόψη την έκθεση την οποία εκδίδει ο σύμβουλος αφερεγγυότητας, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου (δ) του εδαφίου
(1)του άρθρου 52, καθώς και οποιαδήποτε άλλα έγγραφα ή στοιχεία που το δικαστήριο κρίνει σχετικά.» Τα όσα προβάλλονται από την Καθ' ης η Αίτηση δεν βρίσκουν σύμφωνο το Δικαστήριο. Αναμφισβήτητα σε περίπτωση πτώχευσης της, η Αιτήτρια, ως ενυπόθηκη δανειστής, θα έχει το δικαίωμα να εκποιήσει μέσω πλειστηριασμού όχι μόνο την κύρια κατοικία της Καθ' ης η Αίτηση, αλλά ολόκληρο το ενυπόθηκο ακίνητο, με βάση τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965). Ακόμα και σε περίπτωση αποτυχίας του πλειστηριασμού, η Αιτήτρια θα έχει το δικαίωμα να ανακτήσει η ίδια το ενυπόθηκο ακίνητο και να καταλογίσει την αξία του έναντι του χρέους της Καθ' ης η Αίτηση. Επιπρόσθετα, με βάση τις πρόνοιες του επίδικου ΠΣΑ, το οποίο παρουσιάζεται με την ένορκη δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση (Τεκμήριο 2), πέραν του ακινήτου επί του οποίου βρίσκεται η κύρια κατοικία της, έχουν υποθηκευτεί ακόμα τρία ακίνητα της Καθ' ης η Αίτηση προς όφελος της Αιτήτριας, συγκεκριμένα τα ακίνητα με αριθμό εγγραφής 0/9905, 0/9906 και 0/9924 τα οποία περιγράφονται ως κατοικία. Είναι λοιπόν φανερό ότι σε περίπτωση πτώχευσης της Καθ' ης η Αίτηση, θα μπορεί να διατεθεί όχι μόνο το ακίνητο επί του οποίου βρίσκεται η κύρια κατοικία της, στο οποίο, ας σημειωθεί, υπάρχει ακόμα μια κατοικία, αλλά και η άλλη κατοικία η οποία έχει ανεγερθεί επί των ανωτέρω περιγραφομένων ακινήτων, η οποία αναμφισβήτητα δεν αποτελεί την κύρια κατοικία της. Από τα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω καθίσταται φανερό ότι η Αιτήτρια θα μπορεί να εισπράξει, σε περίπτωση εκποίησης των ανωτέρω ακινήτων, αν όχι ολόκληρο, τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος του οφειλόμενου προς αυτή χρέους σε πολύ πιο σύντομο χρονικό διάστημα, απ' ότι αυτό θα εισπρασσόταν εφόσον το επίδικο ΠΣΑ τίθετο σε εφαρμογή. Συνεπώς, και αυτός ο λόγος ένστασης της Αιτήτριας ευσταθεί. Διατείνεται επίσης η Αιτήτρια ότι στο επίδικο ΠΣΑ εντοπίζονται πολλές ασάφειες, χωρίς να υπάρχει διαφάνεια ούτε οποιαδήποτε ανάλυση και επεξήγηση που να επιτρέπουν την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων ως προς τις διάφορες καταληκτικές εισηγήσεις του Συμβούλου Αφερεγγυότητας. Είμαι της άποψης ότι η Αιτήτρια είχε κάθε δικαίωμα να ζητήσει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, περιλαμβανομένης και της συνέλευσης των πιστωτών, διευκρινίσεις από τον Σύμβουλο Αφερεγγυότητας, ο οποίος ετοίμασε το επίδικο ΠΣΑ, για οποιοδήποτε ποσό το οποίο θεωρούσε ότι δεν καθορίζεται με ακρίβεια σ' αυτό, διευκρινίσεις τις οποίες δεν φαίνεται να έχει ζητήσει. Δεν μπορεί όμως να έρχεται στο παρόν στάδιο και να παραπονείται ότι το επίδικο ΠΣΑ παρουσιάζει ασάφειες, οι οποίες δεν επιτρέπουν την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Συνεπώς το ως άνω παράπονο της Αιτήτριας είναι παντελώς ανεδαφικό. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους λόγους τους οποίους επεξήγησα λεπτομερώς πιο πάνω καταλήγω ότι η Αίτηση θα πρέπει να πετύχει και να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω οποιοδήποτε λόγο για απόκλιση από το γενικό κανόνα ότι επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντα διαδίκου που στην προκείμενη περίπτωση είναι η Αιτήτρια. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ακυρώνεται το διάταγμα επιβολής στους πιστωτές της Καθ' ης η Αίτηση του επίδικου ΠΣΑ ημερομηνίας 21.3.2023, το οποίο εκδόθηκε στο πλαίσιο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης. Επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση - Χρεώστιδας τα έξοδα της Αίτησης, τα οποία υπολόγισα κατ' αποκοπή στο ποσό των €3.500 πλέον Φ.Π.Α.. (Υπ.) ............. Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / General Applications / Interim Αναφορά: Ακύρωση Διατάγματος ΠΣΑ [1] Τηρουμένης της παραγράφου
(3), το Δικαστήριο δύναται, εφόσο διαπιστώσει τέτοια μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς, όπως προβλέπεται στην παράγραφο
(1), και υπό τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως κρίνει δίκαιο, να παραμερίσει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει τη διαδικασία στην οποία επεσυνέβη η μη συμμόρφωση, οποιοδήποτε βήμα έγινε στη διαδικασία εκείνη, ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή, ή ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχουν οι παρόντες Κανονισμοί, να επιτρέψει τέτοιες τροποποιήσεις, εάν χρειάζονται, και να εκδώσει τέτοιο διάταγμα, εάν χρειάζεται, αναφορικά με τη διαδικασία γενικά, όπως κρίνει πρέπον. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο