Μάριου Χαϊλή κ.α. ν. Κωνσταντίνου Χριστοδούλου, Αριθμός αγωγής: 114/2023, 26/11/2024

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 782, The Chain Gulf Traders Ltd κ.α. ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ

(1997)1(B) Α.Α.Δ. 1168, Νεάρχου κ.ά. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 818 κ.ο.κ.). Αν διαπιστωθεί ότι οι πιο πάνω προϋποθέσεις πληρούνται (σωρευτικά εννοείται) το δικαίωμα του ενάγοντα να αποταθεί στο Δικαστήριο για έκδοση συνοπτικής απόφασης θεμελιώνεται, ενώ την ίδια ώρα, το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή για να του δοθεί το δικαίωμα υπεράσπισης μετατοπίζεται στον εναγόμενο (βλ. Kyprianides v. Ioannou

(1961)1 C.L.R. 265, Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides

(1983)1 C.L.R. 333 κ.ά.). Δεν είναι αναγκαίο να καταδειχθεί βεβαιότητα επιτυχίας μιας υπεράσπισης, αφού, μια καλή πιθανότητα επιτυχίας, θα είναι αρκετή. Τα εγειρόμενα θέματα προς υπεράσπιση, θα πρέπει να δίνονται ενόρκως, με ικανές λεπτομέρειες στις οποίες στηρίζονται (βλ. Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) Ltd v. Abdul Azziz Tlais

(1991)1 Α.Α.Δ. 239). Καθ' όλα σχετικά είναι και όσα ακολουθούν από την απόφαση στην υπόθεση Κυριάκου ν. Αναστασίου

(2013)1 Α.Α.Δ. 148: «.είναι γνωστό ότι η δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προς έκδοση συνοπτικής απόφασης, αποτελεί τον επιτρεπόμενο δικονομικά τρόπο παράκαμψης της συνήθους διεξαγωγής της δίκης και κατά συνέπεια αποτελεί από αυτή την άποψη ένα εξαιρετικό μέτρο. Προσφέρεται στα πλαίσια όσο το δυνατόν γρήγορης απονομής της δικαιοσύνης εκεί όπου ο ενάγων συμμορφούμενος με τις διατάξεις της Δ.18 θ.1, μετατοπίζει το βάρος στους ώμους του εναγομένου για να αποκαλύψει καλή υπεράσπιση. Ο εναγόμενος θα πρέπει σύμφωνα με σαφή και καθιερωμένη νομολογία, να δώσει επαρκείς λεπτομέρειες προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου για να του δοθεί άδεια να υπερασπιστεί την υπόθεση. Αναμφίβολα η εξουσία του Δικαστηρίου κάτω από τη Δ.18 ασκείται με φειδώ και όπου εμφανώς τα γεγονότα που η πλευρά του εναγομένου παραθέτει μέσα από την ένσταση της, δεν αφήνουν περιθώρια για νόμιμη υπεράσπιση, (δέστε Μάρκος Νικολάου Λτδ ν. Adamko Constructions Ltd

(2005)1 Α.Α.Δ. 376). Έχει υποδειχθεί στη N.V. Caterchef Ltd v. P.C.P. Electronics Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ. 1912 και έχει επιβεβαιωθεί εκ νέου στην υπόθεση Sigma Radio T.V. Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου

(2005)1 Α.Α.Δ. 408, ότι το δικαίωμα υπεράσπισης χωρίς όρους δεν «.. ικανοποιείται χωρίς την παροχή λεπτομερειών σε λογική έκταση διαφορετικά, θα ήταν εύκολο σε σχεδόν κάθε περίπτωση να εξασφαλίζεται άδεια με γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς με αποτέλεσμα την αχρήστευση του.». Το τι αναμένεται από ένα εναγόμενο όταν αντιμετωπίζει αίτηση για συνοπτική απόφαση έχει διαχρονικά επιβεβαιωθεί από τη φράση «condescend upon particulars». Στο Annual Practice 1970 σελ. 127, παρ. 14/3-4/4, αναφέρονται τα εξής: «The defendant´s affidavit must "condescend upon particulars", and should, as far as possible, deal specifically with the plaintiff´s claim and affidavit, and state clearly and concisely what the defence is, and what facts are relied on as supporting it. It should also state whether the defence goes to the whole or part of the claim, and in the latter case it should specify the part. ... if a legal objection is raised, the facts and the point of law arising thereon must be clearly stated. Indeed, in all cases, sufficient facts and particulars must be given to show that there is a bona fide defence.» Αναφορικά με το σκοπό της διαδικασίας για συνοπτική απόφαση σύμφωνα με τη Νεάρχου (ανωτέρω) αυτός είναι: «.κυρίως η ταχύτητα, δηλαδή να λαμβάνει ο ενάγων έγκαιρα απόφαση εκεί που τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτηση του είναι τόση καθαρή που να μην χρειάζεται κανονική δίκη, ενώ αντίθετα να δείχνουν ότι η υπεράσπιση δεν προβάλλεται καλόπιστα, αλλά απλώς για σκοπούς καθυστέρησης της υπόθεσης. Επειδή όμως η διαδικασία αυτή αποστερεί ουσιαστικά τον εναγόμενο από του να υπερασπίσει την υπόθεση σε κανονική δίκη, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης ασκείται πολύ προσεκτικά, σπάνια και με βάση ορισμένα κριτήρια τα οποία περιέχονται στη Δ.18 κκ. 1 - 5, όπως αυτά εξηγήθηκαν τόσο σε αγγλική νομολογία όσο και σε νομολογία του δικού μας Ανωτάτου Δικαστηρίου.». Όλες οι παραπάνω αρχές επαναλαμβάνονται και σε σημαντικό αριθμό, ακόμη πιο πρόσφατων αποφάσεων. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Μιχαηλίδης κ.ά. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Πολ. Έφ. Αρ. 60/2011, ημερ. 12/7/2016, Χαραλάμπους ν. Νεοφύτου κ.ά., Πολ. Έφ. Αρ. 292/2011, ημερ. 7/7/2017, ECLI:CY:AD:2017:A251, BRAINVIBES LTD κ.ά. ν. ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ, Πολ. Έφ. Αρ. 504/2012, ημερ. 17/5/2018, ECLI:CY:AD:2018:A235, Χριστοδούλου ν. Σάββα, Πολ. ΄Εφ. Αρ. 139/2012, ημερ. 12/9/2018, Χαράκης ν. Βρυώνη, Πολ. Έφ. Αρ. Ε28/2017, ημερ. 24/10/2018, ECLI:CY:AD:2018:A461, Κωνσταντίνου κ.ά. ν. ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ, Πολ. ΄Εφ. Αρ. Ε75/2013, ημερ. 5/3/2019, Φιλίππου κ.ά. ν. Κούτρα, Πολ. ΄Εφ. Αρ. 397/2012, ημερ. 20/6/2019, ECLI:CY:AD:2019:A235 και Χαραλάμπους (Καρούσου) v. Μελά, Πολ. Έφ. Αρ. E242/2014, ημερ. 3/9/2020, ECLI:CY:AD:2020:A292. Στην υπό κρίση αίτηση αποτελεί γεγονός αναντίλεκτο ότι οι δύο πρώτες προκαταρκτικές - δικαιοδοτικής φύσεως προϋποθέσεις, πληρούνται. Καθώς ήδη έχει αναφερθεί η αγωγή καταχωρήθηκε με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και ο εναγόμενος καταχώρησε εμφάνιση. Προχωρώ τώρα να εξετάσω κατά πόσο ο ενάγοντας είναι πρόσωπο το οποίο θα μπορούσε να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα και να επιβεβαιώσει την αιτία της αγωγής, έχοντας υπόψη και τις σχετικές αρχές που διέπουν το θέμα. Σύμφωνα με τη Νεάρχου (ανωτέρω): «Η ένορκη δήλωση για υποστήριξη της αίτησης για συνοπτική απόφαση πρέπει να συμμορφώνεται προς ορισμένα κριτήρια π.χ. να είναι από τον ίδιο τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης, και τη βάση της αγωγής και περαιτέρω να δηλώνει ρητά ότι απ' ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Εκεί που ο Αιτητής είναι νομικό πρόσωπο τότε μπορεί να ορκισθεί κάποιο άλλο πρόσωπο που εργοδοτείται από την εταιρεία το οποίο όμως να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επιβεβαιώνει την βάση της αγωγής και το αιτούμενο ποσό και όχι τα όσα αναφέρει να είναι πληροφορίες που πήρε από άλλους ή να στηρίζεται απλώς στα όσα ο ίδιος πιστεύει. (Βλ.Spyros Stavrinides v. Ceskoslovenska Banka S.A. πιο πάνω, σελ. 136 - 138) όπου γίνεται αναφορά και σε αγγλική νομολογία)». Καθόλα σχετικά είναι και όσα ακολουθούν από την απόφαση στην υπόθεση Σπηταλιώτης κ.ά. ν. Liberty Life Insurance Ltd

(2004)1(B) A.A.Δ.1113: «Σε αίτηση για συνοπτική απόφαση σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 18, η ένορκη δήλωση μπορεί να υπογραφεί από τον ενάγοντα που έχει προσωπική γνώση των γεγονότων ή από πρόσωπο που μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα (or by any other person who can swear positively to the facts). Σε περιπτώσεις εταιρειών ή τραπεζικών οργανισμών η ένορκη δήλωση βασίζεται σε δηλώσεις αξιωματούχων που έχουν αποκτήσει, σύμφωνα με τα καθήκοντα που εκτελούν, τις αναγκαίες γνώσεις για να προβούν στην απαραίτητη ένορκη δήλωση. Όπως ορθά σημειώνεται από το πρωτόδικο Δικαστήριο "από τη στιγμή που ο οργανισμός εξουσιοδοτεί το συγκεκριμένο άτομο να ορκιστεί επί της επαλήθευσης της απαίτησης από τη θέση που του έχει εμπιστευθεί εργοδοτώντας τον, σημαίνει ότι ικανοποιείται το κριτήριο της θετικής γνώσης"». Βλέπε και Δημητρίου και The Chain Gulf Traders Ltd (ανωτέρω). Ο ενάγοντας, στην υποστηρικτική της αίτησης, ένορκη δήλωσή του - μεταξύ άλλων - αναφέρει τα εξής: Είναι ένας εκ των διευθυντών των εναγόντων 2 και δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση εκ μέρους τους για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Έχει προσωπική γνώση όλων των γεγονότων που σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση, ως εκ της προσωπικής του εμπλοκής και ως ιδιώτης, αλλά και ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου των εναγόντων 2 και μπορεί να ορκιστεί θετικά προς αυτά. Τα έγγραφα που επισυνάπτονται ως τεκμήρια, τα έχει στην κατοχή του όπου αυτά αφορούν το πρόσωπό του είτε είναι στην κατοχή των εναγόντων 2 όπου αφορούν το πρόσωπό τους και τα παρουσιάζει με την εξουσιοδότησή τους. Για όσα νομικά θέματα αφορούν την παρούσα, ο ίδιος και οι ενάγοντες 2 έλαβαν σχετική νομική συμβουλή από τη δικηγόρο, Κωνσταντίνα Ζαντήρα τού δικηγορικού γραφείου η οποία χειρίζεται την υπόθεση. Στη συνέχεια παραθέτει το σύνολο των γεγονότων που συνθέτουν τη βάση της αγωγής των εναγόντων και θεμελιώνουν το αγώγιμο δικαίωμά τους εναντίον του εναγόμενου και σ' αυτό το πλαίσιο επισυνάπτει και 15 συνολικά τεκμήρια. Στην παράγραφο 25 αναφέρει τα εξής: «Ειλικρινά πιστεύω ότι ο Εναγόμενος - Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει υπεράσπιση ή καλή υπεράσπιση στην παρούσα αγωγή και αιτούμαι από το Σεβαστό Δικαστήριο όπως εκδώσει συνοπτική απόφαση ως οι παράγραφοι Α - Ι του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης ως το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα.» Από τα παραπάνω και διάφορα άλλα που αναφέρει ο ενάγοντας θεωρώ ότι ικανοποιείται και η τρίτη προκαταρκτική - δικαιοδοτικής φύσεως προϋπόθεση για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Έχοντας υπόψη ότι και οι τρεις προκαταρκτικές - δικαιοδοτικής φύσεως προϋποθέσεις πληρούνται, στη συνέχεια, θα εξετάσω κατά πόσο ο εναγόμενος μ' έχει ικανοποιήσει ότι έχει καλή υπεράσπιση στην εναντίον του αγωγή ή έχει αποκαλύψει τέτοια, επαρκή γεγονότα, για να του δοθεί το δικαίωμα υπεράσπισης. Με τον 9ο λόγο ένστασης υποβάλλεται ότι ο εναγόμενος έχει καλόπιστη και βάσιμη με βάση τα γεγονότα υπεράσπιση την οποία δικαιούται να προβάλει κατά το δέοντα τρόπο κατά την ακρόαση της αγωγής. Με το 10ο λόγο υποβάλλεται ότι υπάρχουν πολλοί νομικοί και πραγματικοί λόγοι, για τους οποίους καθίσταται αμφίβολο το δικαίωμα των εναγόντων σε απόφαση στην αγωγή. Με τον 11ο λόγο υποβάλλεται ότι υπάρχουν πολλά εγειρόμενα νομικά σημεία τα οποία θα πρέπει να εξεταστούν μετά που θα δοθεί η απαιτούμενη μαρτυρία και τα οποία, εάν αποδειχτούν βάσιμα καθιστούν παράνομη και/ή ανεφάρμοστη νομικά την επίδικη αξίωση των εναγόντων. Με το 14ο λόγο υποβάλλεται ότι ο εναγόμενος έχει καλή και γνήσια υπεράσπιση. Με το 18ο λόγο υποβάλλεται ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι, στην προκειμένη περίπτωση εγείρονται πολύπλοκα και πραγματικά ζητήματα, πολλά νομικά σημεία, που το κατάλληλο στάδιο εκδίκασής τους είναι σε κανονική δίκη, με την παρουσία ολόκληρης της μαρτυρίας και τα οποία θα πρέπει να αποφασιστούν μετά που θα ακουστεί η μαρτυρία και τα οποία αν γίνουν αποδεκτά, θα καταδείξει ότι δεν ευσταθεί η αξίωση των εναγόντων. Τέλος, με τον 22ο λόγο ένστασης υποβάλλεται ότι ο εναγόμενος, νόμιμα κατέχει και χρησιμοποιεί την επίδικη κατοικία, υπό την ιδιότητά του ως ενοικιαστής και δυνάμει νόμιμης αιτίας και νόμιμου δικαιώματος και ως τη μοναδική και κύρια διαμονή του ιδίου και της οικογένειάς του. Τα ουσιαστικά γεγονότα που συνθέτουν τη βάση της αγωγής των εναγόντων σύμφωνα με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα είναι τα εξής: Ο ενάγοντας, στις 28/5/2021 κατέστη ο μοναδικός εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου - επί του οποίου βρίσκεται και η επίμαχη κατοικία - με εξαγορά του στο πλαίσιο ηλεκτρονικού πλειστηριασμού, ο οποίος έγινε στις 22/4/2021, δυνάμει των προνοιών του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν. 9/65). Εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου, πριν από τις 28/5/2021, ήταν ο πατέρας του εναγόμενου, Γιώργος Χριστοδούλου. Ο ίδιος, την 1/8/2023 το μεταβίβασε στους ενάγοντες

1. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο «και μέχρι την παρούσα», ο εναγόμενος κατέχει και έχει υπό τον έλεγχό του και χρησιμοποιεί παράνομα την επίμαχη κατοικία, αποκτώντας παράνομο όφελος και ενεργεί ως επεμβασίας σε ακίνητη περιουσία. Ετσιθελικά αρνήθηκε να αναγνωρίσει την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του επίδικου ακινήτου και αποτάθηκε στην Αστυνομία, ως εκπρόσωπος του πατέρα του με σχετικό παράπονο περί αμφισβήτησης της διαδικασίας πλειστηριασμού. Εσκεμμένα και κατ' εξακολούθηση παραλείπει και αρνείται να παραδώσει ελεύθερη και κενή κατοχή της επίμαχης κατοικίας, είτε στον ίδιο - κατά το χρόνο που ήταν προσωπικά ιδιοκτήτης - είτε τώρα στους ενάγοντες 2 και ως εκ τούτου κατέστη επεμβασίας και κατέχει και χρησιμοποιεί παράνομα το επίδικο ακίνητο και συνεχίζει μέχρι και σήμερα να αποκομίζει παράνομο και αθέμιτο όφελος. Με την εγγραφή του επίδικου ακινήτου στο όνομά του, οι δικηγόροι του, με επιστολές τους προς όλους τους υφιστάμενους ενοικιαστές των υποστατικών εντός αυτού, τους ενημέρωσαν για το γεγονός της αλλαγής του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη του και τους ζήτησαν να καταβάλλουν στον ίδιο τα ενοίκια για λογαριασμό του, ως νόμιμου δικαιούχου αυτών. Ο εναγόμενος, με τη δική του ένορκη δήλωση - η οποία υποστηρίζει την ένστασή του στην υπό κρίση αίτηση - λέει πολλά, ωστόσο, θα σταθώ μόνο σε όσα θεωρώ σημαντικά και σε συνάφεια με τους παραπάνω λόγους ένστασης και προπαντός, απολύτως αναγκαία για σκοπούς απόφανσης, για ό,τι αποτελεί το ζητούμενο, ιδιαίτερα, αν ληφθεί υπόψη, ότι όλες οι εναντίον του αξιώσεις των εναγόντων αφορούν μόνο στην επίμαχη κατοικία και όχι στο επίδικο ακίνητο. Σύμφωνα λοιπόν με την εν λόγω ένορκη δήλωση, ο ίδιος είναι ενοικιαστής και κάτοχος της επίμαχης κατοικίας, στην οποία διαμένει με τη σύζυγό του και το ανήλικο τέκνο τους. Ο πατέρας του, για να τους βοηθήσει του νοίκιασε ολόκληρο το επίδικο ακίνητο με ενοικιαστήριο έγγραφο, ημερομηνίας 1/2/2020 έναντι συγκεκριμένου τιμήματος ενοικίου. Πρόκειται για το τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωσή του το συγκεκριμένο έγγραφο. Με αυτό, ο πατέρας του φέρεται να του έχει νοικιάσει το επίδικο ακίνητο για περίοδο 25 ετών και συγκεκριμένα, από 1/2/2020 μέχρι 31/1/2045, έναντι του ποσού των €30.000 - που έχει ήδη πληρωθεί - για ολόκληρη την ενοικιαστική περίοδο. Ο όρος 1 του εν λόγω εγγράφου διαλαμβάνει ότι ο ενοικιαστής θα χρησιμοποιεί την «ως άνω κατοικία» για σκοπούς διαμονής του ίδιου και της οικογένειάς του και ο όρος 5, ότι δικαιούται να εκχωρεί, υπενοικιάζει ή άλλως αποχωρίζεται την κατοχή του μισθίου ή μέρους του και να εισπράττει προς ίδιον όφελος τα ενοίκια ή οποιοδήποτε άλλο ποσό «εν τοις τοιαύτης παραχώρησης.». Το έγγραφο φέρει τις υπογραφές των συμβαλλομένων και δυο μαρτύρων και φέρεται να υπογράφτηκε στην παρουσία πιστοποιούντος υπαλλήλου, ο οποίος προέβη στη σχετική πιστοποίηση. Κατά τον εναγόμενο πάντοτε, η ενέργεια του πατέρα του να υπογράψει το συγκεκριμένο έγγραφο έναντι του συγκεκριμένου ενοικίου - το οποίο και έχει καταβάλει - για όλη την ενοικιαστική περίοδο ήταν για να το βοηθήσει να εισπράττει τα ενοίκια από τους ενοικιαστές και να ζει αξιοπρεπώς με την οικογένειά του στην ανώγειο κατοικία. Το ενοικιαστήριο έγγραφο είναι καθόλα νόμιμο και σε ισχύ ακόμη και σήμερα. Συναφώς με το ίδιο έγγραφο και το περιεχόμενό του, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των εναγόντων, στη γραπτή αγόρευσή τους, μεταξύ άλλων αναφέρουν τα εξής: Το ενοικιαστήριο έγγραφο είναι πασιφανές ότι είναι κατασκευασμένο. Δεν έχει χαρτοσημανθεί που είναι προαπαιτούμενο και δεν έχει κατατεθεί στο αρμόδιο τμήμα. Πατέρας και γιος, εάν είχαν την ειλικρινή πρόθεση να δημιουργήσουν ρητό και δεδηλωμένο εμπίστευμα το οποίο να δέσμευε οποιοδήποτε για περίοδο 25 ετών, θα έπρεπε αυτό να είχε εγγραφεί στο αρμόδιο κτηματολογικό γραφείο δυνάμει του άρθρου 65ΙΕ του Νόμου, Κεφ.
2. Ενδεικτικό του ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο είναι κατασκευασμένο είναι ότι αυτό πρώτη φορά παρουσιάζεται. Σχετική είναι η επιστολή τους προς τους δικηγόρους του εναγόμενου, ημερομηνίας 22/6/2021, με την οποία αυτός κλήθηκε να έλθει σε συμφωνία για την ενοικίαση της επίμαχης κατοικίας, εάν το επιθυμούσε και ποτέ δεν το έπραξε ούτε και ενημέρωσε ποτέ για την ύπαρξη της υποτιθέμενης συμφωνίας. Σε κάθε περίπτωση, το επιχείρημά του είναι ότι πληρώνει ή πλήρωσε δήθεν ενοίκιο και είναι ενοικιαστής του πατέρα του. Ουδέποτε κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό, είτε προς τον ενάγοντα 1 είτε προς τους ενάγοντες
3. Παρατηρώ τα εξής: Από το περιεχόμενο της παραπάνω συμφωνίας, η οποία φέρεται να είχε συναφθεί σε χρόνο κατά τον οποίο το επίδικο ακίνητο και κατ' επέκταση η επίμαχη κατοικία ήταν εγγεγραμμένα επ' ονόματι του πατέρα του εναγόμενου, η οποία (συμφωνία) εξακολουθεί να ισχύει και λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτή, ως εκ της διατύπωσης και του περιεχομένου της, εκ πρώτης όψεως δε φαίνεται να περικλείει οτιδήποτε που να την καθιστά αφ εαυτής άκυρη, θεωρώ ότι ο εναγόμενος απέσεισε το βάρος απόδειξης της ύπαρξης καλής υπεράσπιση στην εναντίον του αγωγή, την οποία, καθηκόντως οφείλω να του επιτρέψω να προβάλει. Εάν το επίμαχο έγγραφο ήθελε θεωρηθεί έγκυρη συμφωνία ενοικίασης, το γεγονός ότι, αρχικά ο ενάγοντας και έπειτα οι ενάγοντες 2 κατέστησαν εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου και της επίμαχης κατοικίας, δεν τους παρέχει άνευ άλλου νόμιμο και άμεσο δικαίωμα ανάκτησης κατοχής, είτε του επίδικου ακινήτου είτε της επίμαχης κατοικίας. Όλα τα παραπάνω που ισχυρίζονται οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των εναγόντων, είτε αφορούν στη γνησιότητα και το κύρος της εν λόγω συμφωνίας είτε στη φύση και το νομικό χαρακτηρισμό της, αναμφίβολα είναι πάρα πολύ σοβαρά και τέτοιας φύσεως ζητήματα, για τα οποία ωστόσο, σε καμιά περίπτωση μου επιτρέπεται να μορφώσω άποψη και θέση στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Όλα αυτά, μόνο στο πλαίσιο κανονικής δίκης μπορούν να κριθούν (βλ. PCK Sports v. Persona Advertising Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 1074). Για να επαναλάβω σύμφωνα με τη Νεάρχου (ανωτέρω), ο σκοπός της διαδικασίας για συνοπτική απόφαση είναι κυρίως η ταχύτητα, δηλαδή να λαμβάνει ο ενάγοντας έγκαιρα απόφαση εκεί που τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτηση του είναι τόση καθαρή έτσι ώστε να μην χρειάζεται κανονική δίκη. Κάτι που στην προκειμένη περίπτωση, δεν ισχύει, επομένως, η υπόθεση, αναπόφευκτα θα κριθεί στο πλαίσιο κανονικής δίκης. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση απορρίπτεται. Δίδεται άδεια στον εναγόμενο να καταχωρήσει την υπεράσπισή του, χωρίς οποιοδήποτε όρο, εντός 15 ημερών από σήμερα. Αναφορικά με τα έξοδα, δε βλέπω για ποιο λόγο μπορώ να αποστώ του κανόνα ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα. Με αυτό δεδομένο, τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του εναγόμενου και σε βάρος των εναγόντων 1 και 2 και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............. Κ. Κωνσταντίνου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ-TA cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο