Kirill Kuchinskiy ν. Mshadria Holdings Ltd κ.α., Αρ. Αίτησης: 2/24, 11/11/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 2/24 Μεταξύ: Kirill Kuchinskiy Αιτητής και 1.Mshadria Holdings Ltd 2.Stepjan Horvat αλλιώς Andrey Yakubuk, από την Λεμεσό Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 11.11.24 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή/Αιτητή στην αίτηση ημερομηνίας 9.5.24: κα Ε. Αμοιρίδου για κκ J. Zenonos & Associates LLC Για τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και για την εταιρεία Tarbetin Ltd/Καθ' ων η αίτηση στην αίτηση ημερομηνίας 9.5.24: κ. Σ. Τσαγκάρης για κκ P. Tsangaris & Associates LLC ---------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα υπόθεση είναι περίπτωση καταχώρησης μονομερούς αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων πριν την έγερση της απαίτησης. Η μονομερής αίτηση καταχωρήθηκε στις 23.1.24 εκ μέρους του Αιτητή και Αιτητή στην υπό κρίση αίτηση. Το Δικαστήριο εξέτασε την μονομερή αίτηση αυθημερόν και στην βάση ορισμένων αιτητικών εξέδωσε μονομερώς αντίστοιχα διατάγματα. Τα υπόλοιπα αιτητικά τα όρισε για επίδοση. Η αίτηση ημερομηνίας 23.1.24 από τώρα και στο εξής θα καλείται «η κυρίως αίτηση». Οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και η εταιρεία Tarbetin Ltd και Καθ' ων η αίτηση στην υπό κρίση αίτηση ενέστησαν στην κυρίως αίτηση καταχωρώντας Ειδοποίηση ένστασης. Αφορμή για την έκδοση της παρούσης απόφασης αποτέλεσε η υπό κρίση αίτηση η οποία υποβλήθηκε στις 9.5.24 εκ μέρους του Αιτητή με την οποία ζητείται η έκδοση διατάγματος το οποίο να διατάσσει την παρουσία του Καθ' ου η αίτηση 2 στο Δικαστήριο για σκοπούς αντεξέτασης του τόσο επί του περιεχομένου της ένορκής του δήλωσης η οποία υποστηρίζει την Ειδοποίηση ένστασης στην κυρίως αίτηση όσο και επί του περιεχομένου δεύτερης ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την Ειδοποίηση ένστασης στην κυρίως αίτηση η οποία υπεγράφη από τρίτο πρόσωπο. Η υπό κρίση αίτηση η οποία υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση ασκούμενου δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Αιτητή, από τώρα και στο εξής «ο δικηγόρος», προσέκρουσε στην ένσταση των Καθ' ων η αίτηση. Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται στο σώμα της Ειδοποίησης ένστασης. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση νομικού συμβούλου στην δικηγορική εταιρεία που είναι οι δικηγόροι των Καθ' ων η αίτηση, από τώρα και στο εξής «ο σύμβουλος». Ο σύμβουλος είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος από τους Καθ' ων η αίτηση να προβεί στην ένορκο δήλωση εκ μέρους και για λογαριασμό τους. Η ακρόαση διεξήχθη στην βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την υπό κρίση αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις του διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί. Παρατίθενται αυτούσιες οι παράγραφοι 3-6 από την ένορκο δήλωση του δικηγόρου που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση: «3.Απ' όσα καλύτερα γνωρίζω, πιστεύω, πληροφορούμαι και συμβουλεύομαι από τους Δικηγόρους του γραφείου που χειρίζονται την υπόθεση, είναι ανάγκη να αντεξεταστεί o κύριος STJEPAN HORVAT (Καθ' ου η Αίτηση 2) για το περιεχόμενο της Ένορκης του Δήλωσης ημ. 08/04/2024 και της Ένορκης Δήλωσης - Γραπτής Μαρτυρίας του ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ ημ. 26/04/2024 σε ότι αφορά τους πιο κάτω ισχυρισμούς: ι) Παράγραφοι 12, 14.1, 14.2(γ), 16, 17, 21, 24, 43, 46 της Ένορκης του Δήλωσης του κου. STJEPAN HORVAT ημ. 08/04/2024 που υποστηρίζει την Ένστασή του ίδιας ημερομηνίας σε σχέση με τους ισχυρισμούς ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των απαγορευτικών διαταγμάτων, την ισχυριζόμενη απόκρυψη στοιχείων εκ μέρους του Αιτητή, την ισχυριζόμενη ζημία αλλά και της ισχυριζόμενης μη ύπαρξης του στοιχείου του κατεπείγοντος ιι) Παράγραφοι 10, 13, 22 της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης - Γραπτής Μαρτυρίας του ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ ημ. 26/04/2024, η οποία καταχωρήθηκε συμπληρωματικά προς την ένορκη δήλωση του κου. STJEPAN HORVAT ημ. 08/04/2024 αναφορικά με τους ισχυρισμούς περί οικονομικής κατάστασης των ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ LTD και ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ LTD, της δυνατότητας του Αιτητή να κατανοεί την ελληνική γλώσσα καθώς και τους ισχυρισμούς περί τόκων. 4.Εξ' όσων γνωρίζω, είναι αναγκαία και επιτακτική η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, καθώς το διακύβευμα είναι τέτοιας σημασίας που σε περίπτωση που δεν αντεξεταστεί ο ενόρκως δηλών επί των συγκεκριμένων ζητημάτων, υπάρχει κίνδυνος να μην καταστεί δυνατό να διαφανεί η αλήθεια και το Δικαστήριο να οδηγηθεί σε εσφαλμένα συμπεράσματα που πιθανόν να οδηγήσουν αδίκως στην επιδίκαση του ζητήματος. 5.Όπως πληροφορούμαι, τα χαρακτηριστικά της υπόθεσης, το είδος της αίτησης και η φύση της διαδικασίας είναι τέτοια που εμπίπτει εντός των πλαισίων άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. 6.Καταληκτικά, όπως με ενημερώνουν οι δικηγόροι που χειρίζονται την υπόθεση, η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα εν προκειμένω είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης ήτοι ότι θα συμβάλει στην αποκρυστάλλωση των επίδικων ζητημάτων της διαδικασίας που επιδιώκεται η αντεξέταση και ως εκ τούτου είναι ορθό και δίκαιο όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος ώστε ο κύριος STJEPAN HORVAT να αντεξεταστεί». Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι πιο κάτω: Η υπό κρίση Αίτηση αντεξέτασης είναι νόμω και/ή ουσία αβάσιμη. Δεν τηρούνται και/ή δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από την συναφή Νομολογία και Κανονισμούς για την έγκριση και έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αντεξέτασης. Η υπό κρίση Αίτηση είναι γενική και/ή αόριστη και/ή αβάσιμη τόσο νομικά όσο και πραγματικά και/ή έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στηριζόμενη σε μη επαρκή γεγονότα ή και σε ανεπαρκή μαρτυρία. Δεν έχει καταδειχθεί με σχετική και/ή ικανοποιητική μαρτυρία η αναγκαιότητα έκδοσης του διατάγματος αντεξέτασης. Η έλλειψη εξειδίκευσης των λόγων, των στοιχείων και των γεγονότων για τα οποία απαιτείται η αντεξέταση, σε συνάρτηση και με τη φύση της μονομερούς αίτησης ημερ. 23/01/2024 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, δεν συνηγορούν για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης του αιτήματος αντεξέτασης. Το περιεχόμενο της υπό κρίση Αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει περιέχει μόνο γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς και/ή δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για έγκριση του διατάγματος αντεξέτασης. Δεν γίνεται προσδιορισμός ή και εξειδίκευση των λόγων για τους οποίους επιζητείται η αντεξέταση Η υπό κρίση Αίτηση δεν υποστηρίζεται από λόγους ή ικανοποιητικούς λόγους για τους οποίους η υπό κρίση περίπτωση δύναται να κριθεί ότι εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων για να επιτραπεί η αντεξέταση. Τόσο η Αίτηση όσο και η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει δεν περιέχουν τόσα και τέτοια στοιχεία που να διαφαίνεται ότι η αντεξέταση είναι αναγκαία και προς το συμφέρον απονομής της δικαιοσύνης. Οι γενικόλογες αναφορές επί της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την υπό κρίση Αίτηση σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να κριθούν ως λόγοι «εξαιρετικών περιστάσεων» ώστε να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αντεξέτασης. Το αιτούμενο διάταγμα αντεξέτασης αποτελεί εξαιρετικής μορφής μέτρο το οποίο δεν ενδείκνυται στην παρούσα υπόθεση. Η διαφωνία ή η αμφισβήτηση γεγονότων ή η αμφισβήτηση αξιοπιστίας του κ. Horvat δεν είναι λόγος για να επιτραπεί η αντεξέταση του και δεν εξυπηρετούνται οι ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας της μονομερούς αίτησης ημερ. 23/01/2024 Η ακρόαση της μονομερούς αίτησης ημερ. 23/01/2024 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων δια την οποία οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ειδοποίηση Ένστασης, θα πρέπει να διεξαχθεί στην βάση των γεγονότων που αναφέρονται τόσο στην μονομερή Αίτηση όσο και στην Ένσταση καθώς και στις ένορκες δηλώσεις που τις υποστηρίζουν Η αιτούμενη αντεξέταση δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας κατά πόσο θα παραμείνουν σε ισχύ ή όχι τα μονομερή εκδοθέντα Διατάγματα ή εάν θα εκδοθούν επιπρόσθετα, αφού η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων. Η Αίτηση αποσκοπεί στο «ψάρεμα» και εκμαίευση μαρτυρίας. Δεν παρουσιάζονται καθόλου ή και ικανοποιητικοί ή και επαρκείς λόγοι ή και εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για έγκριση του αιτήματος αντεξέτασης. Ο Αιτητής απέτυχε να αποσείσει και/ή ικανοποιήσει το βάρος απόδειξης που φέρει για σκοπούς έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και παρέλειψε να αποδείξει ότι οι αιτούμενες θεραπείες δικαιολογούνται υπό τις περιστάσεις. Στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: δεν προσδιορίζεται συγκεκριμένος λόγος για τον οποίο απαιτείται η αντεξέταση παρά μόνο γίνεται γενική αναφορά στην ανάγκη διαφάνειας και διευκρίνισης των επίδικων ζητημάτων η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων. Η ακρόαση της κυρίως αίτησης θα πρέπει να διεξαχθεί στην βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την κυρίως αίτηση και την ένσταση με την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση δεν παρέχονται επαρκή και ουσιαστικά στοιχεία που να καταδεικνύουν την αναγκαιότητα αντεξέτασης ή ότι αυτή θα συμβάλει στην επίλυση των ζητημάτων που θα πρέπει να αποφασισθούν στην διαδικασία της κυρίως αίτησης δεν υποδεικνύονται λόγοι για τους οποίους η περίπτωση θα μπορούσε να θεωρηθεί ως εξαιρετική. Οι γενικόλογες αναφορές του δικηγόρου δεν πείθουν ότι πρόκειται για τέτοια περίπτωση η αντεξέταση αποτελεί εξαιρετικό και σπάνιας μορφής μέτρο το οποίο στην υπό εξέταση περίπτωση δεν ενδείκνυται η γενικότητα και αοριστία που διέπουν την υπό κρίση αίτηση, η μη εξειδίκευση των λόγων για τους οποίους απαιτείται η αντεξέταση σε συνάρτηση με την φύση της διαδικασίας δεν συνηγορούν με την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης της υπό κρίση αίτησης. Το θέμα της αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα διέπεται από τον Κανονισμό 23.13 των νέων Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας ο οποίος είναι παρόμοιος με την Διαταγή 39, θεσμό 1 των παλαιών Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Σύμφωνα τόσο με τους νέους όσο και τους παλαιούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας το Δικαστήριο επιτρέπει την αντεξέταση ενόρκως δηλούντα μόνο για καλό λόγο. Στην Αίτηση 18/08 του Λ. Μήλιου κ.α.
(2008)1 ΑΑΔ 280 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση τονίζοντας πως αίτηση που στηριζόταν στην Δ.39 θ.1 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας παρείχε την διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να την εγκρίνει ή να την απορρίψει ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Επομένως, σημαντικοί παράμετροι για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αποτελούν το είδος της αίτησης και, κυρίως, κατά πόσο η αντεξέταση θα είναι προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης υπό την έννοια ότι θα συμβάλει στην αποκρυστάλλωση και διασαφήνιση των ζητημάτων που θα πρέπει να αποφασισθούν στην διαδικασία στα πλαίσια της οποίας καταχωρήθηκε η ένορκος δήλωση επί της οποίας ζητείται η αντεξέταση του καταθέτη της. Η υπόθεση Μαρίας Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου
(2016)1 ΑΑΔ 2523 αφορούσε σε αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τον εφεσίβλητο ο οποίος είχε εξασφαλίσει μονομερώς προσωρινό διάταγμα. Παρόλα αυτά ο λόγος της είναι διαφωτιστικός αναφορικά με το υπό εξέταση αίτημα. Στην πιο πάνω υπόθεση το Ανώτατο Δικαστήριο έκανε αναφορά στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κούππα ν. Πουλλας Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ.ά.
(2014)1 ΑΑΔ 1665 όπου λέχθηκε ότι η δυνατότητα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης καλού λόγου και δεν μπορεί εύκολα να γίνει αντιληπτό πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει καλό λόγο. Λέχθηκε, επίσης, ότι παρόλο που δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας σε διαδικασίες για προσωρινά διατάγματα σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Ο καλός λόγος προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Στην υπόθεση Κούππα ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ
(2014)1 ΑΑΔ 1665 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Θεωρούμε την πιο πάνω προσέγγιση του ευπαίδευτου Δικαστή λανθασμένη. Αφενός γιατί σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσης δεν έχει θέση ο χαρακτηρισμός οποιουδήποτε των διαδίκων ως αναξιόπιστου και, αφετέρου, η αναφορά που γίνεται για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ή για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα της εφεσίβλητης 1 για τεκμηρίωση του κατεπείγοντος είναι τουλάχιστο ατυχής. Το κατεπείγον, πρέπει να τεκμηριώνεται εξ υπαρχής και η εικόνα που μεταδίδεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση δεν επιτρέπεται να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μεταγενέστερα (Stavros Georghiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Του πλοίου LIRA
(2001)1 Α.Α.Δ. 1220) είτε με αντεξέταση είτε με συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Εξάλλου στις υπό συζήτηση διαδικασίες, άδεια για αντεξέταση σπάνια δίδεται (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ. 1)
(2004)1 Α.Α.Δ. 1660 και σύγγραμμα Injunctions του David Bean, 8η έκδοση, σελ. 70-71) εφόσον στις διαδικασίες αυτές το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητουμένων γεγονότων. Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πως η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο». Υπό το φως των πιο πάνω και δη ότι, πρώτο, στις διαδικασίες όπως η παρούσα το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ή στην εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων, παρά μόνο περιορίζεται σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος και, δεύτερο, ότι για τον πιο πάνω λόγο η ανάγκη και μόνο για αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς κατά κανόνα δεν τεκμηριώνει καλό λόγο για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και, επομένως, και για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα το Δικαστήριο θα ανέμενε από την πλευρά του Αιτητή να δώσει μια καλή, αν όχι, ιδιαίτερα καλή εξήγηση για τον λόγο που επιδιώκει την αντεξέταση του Καθ' ου η αίτηση
- Οι προβληθέντες λόγοι διέπονται από γενικότητα και αοριστία και ουδόλως ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του αιτήματος. Στην πραγματικότητα δεν επεξηγείται ο λόγος ή οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η αντεξέταση ώστε να υπάρχει και ενώπιον του Δικαστηρίου υλικό επί του οποίου το Δικαστήριο να μπορεί να ενεργήσει και να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια. Ό,τι μόνο αναφέρεται είναι υπό μορφή περιγραφής το όφελος από την αντεξέταση, όπως το ότι η αντεξέταση θα συμβάλει στην αποκρυστάλλωση των επίδικων ζητημάτων της διαδικασίας, χωρίς να υποδεικνύεται πώς και γιατί θα επιτευχθεί μέσω της αντεξέτασης η αποκρυστάλλωση αυτή. Στην γραπτή δε αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου του Αιτητή αναφέρεται ότι συντρέχει καλός λόγος για αντεξέταση καθότι το αποτέλεσμα της μη αντεξέτασης θα είναι μοιραίο για την κυρίως αίτηση. Δεν εξηγείται, όμως, γιατί η μη αντεξέταση θα είναι καταστροφική για την κυρίως αίτηση. Το μόνο δε που απτά υποδεικνύεται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση είναι οι παράγραφοι από τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την ένσταση στην κυρίως αίτηση επί των οποίων επιδιώκεται η αντεξέταση. Παρατηρείται, επίσης, ότι στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση ο Αιτητής δεν συναρτά την ανάγκη για αντεξέταση με τις τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε, επί του οποίου βασίζεται η κυρίως αίτηση. Το αίτημα δεν φαίνεται να υποβάλλεται σε συνάρτηση με την φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του Δικαστηρίου ως επίδικα. Τουναντίον ό,τι με την προτιθέμενη αντεξέταση φαίνεται πως επιδιώκεται είναι η φανέρωση της αλήθειας με αποτέλεσμα η επιδιωκόμενη αντεξέταση να επεκτείνεται πέραν του εύρους που καλύπτει το προαναφερόμενο άρθρο
- Ενδεικτική είναι η δήλωση του δικηγόρου στην ένορκό του δήλωση ότι η άδεια θα πρέπει να δοθεί γιατί σε διαφορετική περίπτωση «υπάρχει κίνδυνος να μην καταστεί δυνατό να διαφανεί η αλήθεια και το Δικαστήριο να οδηγηθεί σε εσφαλμένα συμπεράσματα που πιθανόν να οδηγήσουν αδίκως στην επιδίκαση του ζητήματος». Υποδεικνύεται ότι σε αίτηση για προσωρινό διάταγμα το Δικαστήριο δεν ενδιαφέρει η ανακάλυψη της αλήθειας. Και αυτό γιατί το Δικαστήριο όπως ανωτέρω επισημάνθηκε δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της υπό του αιτητή προσαχθείσας μαρτυρίας (Βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1993)1 ΑΑΔ 246, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263, Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 AAΔ 788) και American Cyanamid Co v. Ethicon Ltd
(1975)1 All E R 504 (H.L.), παρά μόνο σε αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης του («The Court must purport to make some evaluation . of the evidential strength of the case for the party applying for an injunction»). Για να αποφασίσει δε αν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 το Δικαστήριο ενεργεί στην βάση της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση και μόνο (Μαρίας Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου
(2016)1 ΑΑΔ 2523). Λαμβάνει υπόψη την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση μόνο αν η μαρτυρία που παρουσιάζεται μέσω αυτής κλονίζει την αποδεικτική δύναμη ή ισχύ των ισχυρισμών του αιτητή σε τέτοιο βαθμό ώστε οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 να μην μπορούν να στοιχειοθετηθούν. Δεν ενεργεί στην βάση της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση αν μέσω αυτής μεταδίδεται απλά μια διαφορετική εκδοχή ως προς τα γεγονότα. Στην ένορκό του δήλωση ο δικηγόρος δεν ισχυρίζεται ότι η αντεξέταση επιζητείται γιατί οι ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την ένσταση στην κυρίως αίτηση έχουν κλονίσει την αποδεικτική ισχύ των ισχυρισμών που περιέχονται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την κυρίως αίτηση οπότε και αναδύεται ανάγκη για αντεξέταση επ' αυτών. Ούτε ότι συντρέχει οποιοσδήποτε άλλος λόγος που άπτεται των προϋποθέσεων του άρθρου 32. Τουναντίον και ως αναφέρθηκε ανωτέρω ό,τι ο δικηγόρος με την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση ισχυρίζεται είναι ότι η αντεξέταση είναι αναγκαία για «διαφανεί η αλήθεια». Δεν μου διαφεύγει ότι όπως λέχθηκε και στην Κόκκινου ανωτέρω άκαμπτος κανόνας δεν υπάρχει. Από την άλλη η Νομολογία κατέδειξε, ως ανωτέρω υποδείχθηκε, ότι στις περιπτώσεις που διάταγμα εκδόθηκε μονομερώς είναι σπάνια που χορηγείται άδεια για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα. Με την μονομερή έκδοση του διατάγματος η μαρτυρία «κλειδώνει» οπότε είναι στην βάση της μαρτυρίας που παρουσιάσθηκε από τον αιτητή στο μονομερές στάδιο και μόνο που θα κριθεί κατά την inter partes ακρόαση της αίτησης αν το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα ορθά εκδόθηκε. Άλλη μαρτυρία δεν επιτρέπεται να εισαχθεί. Όπως λέχθηκε στην Κούππα, που πιο πάνω μνημονεύεται, η εικόνα που μεταδίδεται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την μονομερή αίτηση δεν επιτρέπεται να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μεταγενέστερα. Στην απουσία, λοιπόν, καλού λόγου και, μάλιστα, τόσο καλού ώστε η υπό εξέταση περίπτωση να θεωρείται ότι κατατάσσεται στις σπάνιες αίτημα για αντεξέταση είναι έκθετο σε απόρριψη. Ο καλός λόγος προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Εν προκειμένω τέτοια ανάγκη δεν έχει καταδειχθεί. Επίσης δεν βλέπω πως θα μπορούσε να διαταχθεί να αντεξετασθεί ο Καθ' ου η αίτηση 2 αναφορικά με ισχυρισμούς που περιέχονται σε ένορκο δήλωση η οποία δεν υπογράφεται από τον ίδιο αλλά από τρίτο πρόσωπο. Ο Κανονισμός 23.13(β) προνοεί ότι δύναται να επιτραπεί να αντεξετασθεί οποιοδήποτε πρόσωπο δίδει γραπτή μαρτυρία προς υποστήριξη αίτησης ή ένστασης ή οποιοδήποτε πρόσωπο η αντεξέταση του οποίου επιτρέπεται από οποιοδήποτε κανονισμό. Τέτοιος κανονισμός δεν υποδείχθηκε. Τέλος αναφορικά με το θέμα της γνώσης της Ελληνικής γλώσσας από μέρους του Αιτητή υπενθυμίζεται ότι έχει εκδοθεί διάταγμα αντεξέτασης του ιδίου του Αιτητή με σκοπό την εξακρίβωση αν το πρόσωπο αυτό γνωρίζει την Ελληνική γλώσσα. Η έκδοση του διατάγματος αυτού καθιστά εκ προοιμίου άσκοπη την έκδοση διατάγματος αντεξέτασης του Καθ' ου η αίτηση αναφορικά με το ίδιο θέμα. Οι λόγοι ένστασης με αριθμούς 2-14 και 16-17 ευσταθούν. Η εξέταση των υπόλοιπων λόγων ένστασης παρέλκει. Συνακόλουθα η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ............ Π. Μιχαηλίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο