← Κύπρος

FINANCECAP LIMITED ν. G & M GREGORIOU CARS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1489/23, 18/11/2024

FINANCECAP LIMITED ν. G & M GREGORIOU CARS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1489/23, 18/11/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1489/23 (i-justice) Μεταξύ: FINANCECAP LIMITED Ενάγουσα v.

  1. G & M GREGORIOU CARS LTD
  2. GREGORIS GREGORIOU CAR ENTERPRISES LIMITED (Υπό διαχείριση), μέσω του παραλήπτη/διαχειριστή Στέφανου Μιχαηλίδη
  3. Γρηγόρης Γρηγορίου
  4. Μαρία Φλουρή Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 21.02.2024 18.11.2024 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα-Αιτήτρια: κ. Λ. Κούσιος Για τους Εναγόμενους 1, 3, 4 - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Μ. Ηλία Για τον Εναγόμενο 2 - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Χ. Πουτζιουρής ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, η Ενάγουσα (στο εξής «Αιτήτρια») αξιώνει εναντίον των Εναγομένων 1 - 4 (στο εξής «Καθ΄ων η Αίτηση») την έκδοση διατάγματος ανάκτησης της κατοχής των ακινήτων ιδιοκτησίας της, τα οποία παράνομα εκμεταλλεύονται και/ή κατέχουν οι Καθ΄ ων η Αίτηση χωρίς τη συγκατάθεση και/ή άδεια της. Επιπλέον, η Αιτήτρια αξιώνει, μεταξύ άλλων, την έκδοση απόφασης για το ποσό των €18.939,52 ως αποζημιώσεις και/ή ενδιάμεσα οφέλη για την περίοδο 6.10.22 - 31.7.23 και για το ποσό των €1.925 μηνιαίως από την 1.8.23 μέχρι την εκκένωση και/ή παράδοση ελεύθερης και κενής κατοχής των ακινήτων. Μετά την καταχώρηση σημειωμάτων εμφάνισης από τους Καθ΄ ων η Αίτηση, η Αιτήτρια καταχώρησε στις 21.2.24 την υπό κρίση αίτηση με την οποία αιτείται την έκδοση συνοπτικής απόφασης. Η υπό κρίση αίτηση υποστηρίζεται από δύο ένορκες δηλώσεις, ήτοι την ένορκη δήλωση του διευθυντή της Αιτήτριας και την ένορκη δήλωση ιδιώτη δικαστικού επιδότη. Ο διευθυντής της Αιτήτριας ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η Αιτήτρια απέκτησε τα ακίνητα στο πλαίσιο διαδικασίας πώλησης δυνάμει του Μέρους VIA του Ν.9/
  5. Η εν λόγω διαδικασία ενεργοποιήθηκε από τον ενυπόθηκο δανειστή προς όφελος του οποίου η Καθ΄ ης η Αίτηση 2, ως προηγούμενη ιδιοκτήτρια των ακινήτων, υποθήκευσε τα τελευταία. Συγκεκριμένα, η Αιτήτρια υπέβαλε προσφορά η οποία έγινε αποδεκτή από τον ενυπόθηκο δανειστή και κατέστη η απόλυτη ιδιοκτήτρια των ακινήτων στις 6.10.22, αφού προηγουμένως κατέβαλε το ποσό της προφοράς, πλέον τα τέλη εγγραφής, τα έξοδα κτηματολογίου και τον αναλογούντα φόρο προστιθέμενης αξίας. Η Αιτήτρια, κατόπιν σχετικής έρευνας, εντόπισε στο Facebook τον λογαριασμό με την ονομασία «G. Gregoriou Cars», o οποίος αφορά την επιχείρηση εμπορίας αυτοκινήτων η οποία λειτουργεί εντός των ακινήτων. Σε πρόσφατες αναρτήσεις των ετών 2019 και 2022, οι οποίες περιλαμβάνονται στον εν λόγω λογαριασμό, αναφέρεται το όνομα της Καθ΄ ης η Αίτηση
  6. Η Αιτήτρια με επιστολές της κάλεσε τους Καθ΄ ων η Αίτηση να τερματίσουν την παράνομη επέμβαση επί των ακινήτων και να παραδώσουν στην ίδια, ως νέα ιδιοκτήτρια αυτών, την ελεύθερη και κενή κατοχή τους. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν συμμορφώθηκαν. Ο παραλήπτης/διαχειριστής της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 δήλωσε στην Αιτήτρια, ότι δεν γνωρίζει ποιος κατέχει τα ακίνητα. Περαιτέρω, ανέφερε ότι είχε διαπιστώσει στο παρελθόν ότι τα ακίνητα χρησιμοποιούνταν από την Καθ΄ ης η Αίτηση
  7. Ο ίδιος ουδέποτε συγκατατέθηκε ή παραχώρησε στην Καθ΄ ης η Αίτηση 1 άδεια χρήσης των ακινήτων. Το αγοραίο μηνιαίο ενοίκιο των ακινήτων, στη βάση σχετικής εκτίμησης, ανέρχεται στο ποσό των €1.
  8. Η Αιτήτρια αποστερείται τη χρήση, απόλαυση και εκμετάλλευση των ακινήτων και δικαιούται να διεκδικεί αποζημίωση από τους Καθ΄ ων η Αίτηση για παράνομη επέμβαση και για ενδιάμεσα οφέλη. Εν κατακλείδι, ο διευθυντής της Αιτήτριας υποστηρίζει ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν διαθέτουν οποιαδήποτε υπεράσπιση. Ο ιδιώτης δικαστικός επιδότης, στη δική του ένορκη δήλωση, αναφέρει ότι επέδωσε στους Καθ΄ων η Αίτηση 1, 3 και 4 επιστολές που παρέλαβε από τους δικηγόρους της Αιτήτριας. Συγκεκριμένα, οι επιστολές για τους Καθ΄ ων η Αίτηση 1, 3 και 4 επιδόθηκαν στον Καθ΄ ου η Αίτηση
  9. Ο τελευταίος εντοπίστηκε στη διεύθυνση όπου ευρίσκονται τα ακίνητα εντός των οποίων λειτουργεί επιχείρηση εμπορίας αυτοκινήτων. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρισαν ένσταση εγείροντας 10 συνολικά λόγους. Σημειώνεται, ότι κατά τον χρόνο καταχώρησης της ένστασης όλοι οι Καθ' ων η αίτηση εκπροσωπούνταν από τον ίδιο συνήγορο. Στη συνέχεια, στις 18.10.24, οι Καθ' ων η αίτηση 1, 3 και 4 άλλαξαν συνήγορο. Οι λόγοι ένστασης συνοψίζονται στους ακόλουθες 3 πυλώνες:

(1)Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης συνοπτικής απόφασης.
(2)Οι Καθ΄ ων η Αίτηση διαθέτουν καλή υπεράσπιση και ανταπαίτηση.
(3)Η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε με καθυστέρηση. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η Αίτηση
  1. Ισχυρίζεται, ανάμεσα σε άλλα, ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση προτίθενται μέσω της υπεράσπισης και ανταπαίτησης να αμφισβητήσουν τη μεταβίβαση των ακινήτων ως δόλια και προϊόν συνωμοσίας. Τα ακίνητα πωλήθηκαν παράνομα και σε εξευτελιστική τιμή, κατόπιν συνωμοσίας της Αιτήτριας, του ενυπόθηκου δανειστή και του παραλήπτη/διαχειριστή της Καθ΄ ης η Αίτηση
  2. Περαιτέρω, κατά παράβαση των σχετικών προνοιών του Μέρους VIA του Νόμου 9/65, οι διευθυντές της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 δεν ειδοποιήθηκαν για τη διαδικασία πλειστηριασμού των ακινήτων. Στην Καθ΄ ης η Αίτηση 1 παραχωρήθηκε, πριν το διορισμό του παραλήπτη/διαχειριστή της Καθ΄ ης η Αίτηση 2, άδεια χρήσης των ακινήτων. Οι Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 ουδέποτε είχαν στην κατοχή τους τα ακίνητα, αφού ενεργούσαν ως διευθυντές των Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και
  3. Η αγωγή της Αιτήτριας είναι αόριστη και ατεκμηρίωτη καθώς, μεταξύ άλλων, δεν παρέχονται λεπτομέρειες ως προς την παράνομη επέμβαση και το μέρος που αυτή καταλαμβάνει. Επίσης, δεν διευκρινίζεται ποιοι εκ των Καθ΄ ων η αίτηση κατέχουν τα ακίνητα. Καταληκτικά, ο ενόρκως δηλών υποστήριξε, ότι η αίτηση καταχωρήθηκε με αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Η ακρόαση της επίδικης αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, μέσω των γραπτών αγορεύσεών τους, ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους. Οι αγορεύσεις των συνηγόρων έχουν μελετηθεί στο σύνολό τους και ιδιαίτερη αναφορά σε αυτές θα γίνει μόνο εκεί και όπου κρίνεται σκόπιμο. Νομική Πτυχή Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται επί της Δ.18 θ.1(α) των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Υπάρχει πλούσια νομολογία στην οποία καθορίζονται με σαφήνεια οι προϋποθέσεις που θα πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου το Δικαστήριο να εκδώσει απόφαση δυνάμει της Δ.18 θ.1(α) χωρίς να δοθεί το δικαίωμα στον Εναγόμενο να προβάλει την υπεράσπισή του. Οι πιο πάνω αρχές ανακεφαλαιώθηκαν πρόσφατα στην υπόθεση Κτηματικές Επιχειρήσεις Χάρης Ερωτοκρίτου Λτδ ν. Κούλα, Πολ. Έφεση Αρ.Ε64/2019, ημερ.16.7.24: «Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου σε αιτήσεις για συνοπτική απόφαση έχουν κατ' επανάληψη διατυπωθεί μέσα από την νομολογία. Η τότε εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει συνοπτικές αποφάσεις δυνάμει της Δ.18 ασκείτο μόνο σε περιπτώσεις που δεν υπήρχε λογική αμφιβολία ότι ο ενάγων δικαιούτο σε απόφαση και ως εκ τούτου ήταν άσκοπο να επιτραπεί στον εναγόμενο να προβάλει υπεράσπιση για σκοπούς καθυστέρησης. Η Δ.18 προνοούσε για μια ειδική διαδικασία καθορισμού δικαιωμάτων χωρίς την πλήρη διεξαγωγή δίκης και κατά τρόπο που απέκλειε τον εναγόμενο να αντικρούσει εκτενέστερα τους ισχυρισμούς του ενάγοντα. Απόφαση δυνάμει της Δ.18 δινόταν μόνο όπου υπήρχε αυστηρή συμμόρφωση με τις προϋποθέσεις της Δ.18 και όταν τα γεγονότα δεν άφηναν περιθώρια οποιασδήποτε νόμιμης υπεράσπισης. Η τήρηση και συμμόρφωση με τις διαδικαστικές προϋποθέσεις που έθετε η Δ.18 ήταν απαραίτητες για να παρέχετο στο Δικαστήριο δικαιοδοσία να εκδώσει συνοπτική απόφαση και αν ο ενάγων δεν ικανοποιούσε πρώτα αυτές τις διαδικαστικές προϋποθέσεις, το ζήτημα κατά πόσο ο εναγόμενος θα πρόβαλλε ισχυρισμούς τέτοιους που θα του έδιναν δικαίωμα να υπερασπιστεί, δεν εξεταζόταν. Σύμφωνα με την Δ.18 θ.1(α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (ως ίσχυαν τότε) υπήρχαν τρεις προϋποθέσεις που έπρεπε να πληρούνται προτού το Δικαστήριο εξετάσει τους ισχυρισμούς του εναγομένου.
  4. Το κλητήριο ένταλμα έπρεπε να είναι ειδικά οπισθογραφημένο δυνάμει της Δ.2 θ.
  6. Ο εναγόμενος έπρεπε να έχει εμφανιστεί.
  7. Η ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση για συνοπτική απόφαση έπρεπε να γίνεται από τον ενάγοντα ή από πρόσωπο που μπορούσε θετικά να ορκιστεί ως προς τα γεγονότα και που να μπορούσε να επαληθεύει το αγώγιμο δικαίωμα και το ποσό που απαιτείτο και να δήλωνε ότι εξ όσων πίστευε δεν υπήρχε υπεράσπιση στην αγωγή (βλ. Spyros Stavrinides v. Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.
(1972)1 C.L.R. 130). Εάν και εφόσον οι πιο πάνω προϋποθέσεις ικανοποιούνταν από τον ενάγοντα, τότε το βάρος μετατοπίζονταν στους ώμους του εναγομένου ο οποίος έπρεπε να δείξει στο Δικαστήριο ότι είχε καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρούνταν ικανοποιητικά για να του δώσουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί. (βλ. μεταξύ άλλων Kyprianides v. Ioannou
(1966)1 CLR 265, CY.E.M.S. Co Ltd v. The Central Cooperative Industries Co Ltd
(1982)1 C.L.R. 897, Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Χ"Νέστωρος
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 204, Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) Ltd ν. Abdul Aziz Tlais
(1991)1 Α.Α.Δ. 239, Melita Manuf. Ltd v. Chris Joannou Ltd
(1996)1 (B) A.A.Δ. 1238, Σωκράτους ν. Ανδρέου κ.α.
(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 40, Αυγουστή κ.α. ν. Πίριλλου
(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 5 και Νεάρχου κ.α. ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 818. Είχε καθιερωθεί νομολογιακά ότι η ένορκη δήλωση που συνόδευε την ένσταση, όταν και εφόσον το βάρος μετατοπίζετο στους ώμους του εναγομένου, έπρεπε να περιέχει τέτοιες λεπτομέρειες που να τεκμηρίωναν τους ισχυρισμούς του για την ύπαρξη υπεράσπισης. (βλ. Hermes Insurance Co Ltd v. Thoedorides, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Χ"Νέστωρος και Trans Middle East Trading (T.M.E.T) v. Abdul Aziz Tlais (ανωτέρω)).» Συμπεράσματα Η ικανοποίηση των προϋποθέσεων της Δ.18 θ.1(α) αποτελεί όρο εκ των ων ουκ άνευ για την ενεργοποίηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου προς έκδοση συνοπτικής απόφασης. Δεν χωρεί αμφιβολία, ότι οι δύο πρώτες τυπικές προϋποθέσεις της Δ.18 θ.1(α) πληρούνται. Συγκεκριμένα, η αγωγή καταχωρήθηκε με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα (Δ.2 θ.6) και οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν σημειώματα εμφάνισης. Σημειώνεται, ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν αμφισβήτησαν την ύπαρξη των πιο πάνω προϋποθέσεων, παρά μόνο την τρίτη προϋπόθεση, ήτοι την ικανότητα του διευθυντή της Αιτήτριας να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Στην υπόθεση Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(1997)1Β Α.Α.Δ 782, τονίστηκε ότι το κατά πόσο ένα πρόσωπο μπορεί να ορκιστεί θετικά κρίνεται με βάση τα γεγονότα και περιστατικά της συγκεκριμένης υπόθεσης σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα: «Στην κρινόμενη περίπτωση η ενάγουσα είναι εταιρεία. Δεν μπορεί να ορκισθεί. Κάποιος πρέπει να ορκισθεί στη θέση της. Σύμφωνα, όμως, με ρητή επιταγή του πιο πάνω θεσμού πρέπει να είναι πρόσωπο που είναι σε θέση να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα. Η ένορκη δήλωση δεν μπορεί να γίνει από πρόσωπο το οποίο καταθέτει με βάση τα όσα πληροφορείται και πιστεύει. Ο θ.2 της Δ.39, η οποία διέπει τα του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων προβλέπει ότι οι ένορκες δηλώσεις πρέπει να περιορίζονται στα γεγονότα τα οποία ο μάρτυρας είναι σε θέση να αποδείξει με βάση τη δική του γνώση. Ένορκες δηλώσεις που βασίζονται πάνω στα όσα ο μάρτυρας πληροφορείται και πιστεύει, επιτρέπονται μόνο στις περιπτώσεις ενδιάμεσων αιτήσεων (Βλ. Stavrinides (πιο πάνω), σελ. 137). Στην Lagos ν. Grunwaldt [1910] 1 Κ.Β. 41, η ένορκη δήλωση έγινε από δικηγόρο ο οποίος ήταν συνέταιρος στο δικηγορικό οίκο που αντιπροσώπευε τον ενάγοντα. Το Εφετείο αποδοκίμασε με αυστηρή γλώσσα τις ένορκες δηλώσεις που βασίζονται πάνω στην πεποίθηση και πληροφορίες του ωμόσαντος. Στη σελ. 48 της απόφασης επισημαίνονται τα πιο κάτω: "It is obvious on reading this affidavit that the deponent knows nothing whatever personally, and can only swear to the best of his information and belief. The procedure under Order XIV is special... . when I bear in mind the summary proceedings which are founded upon this order, it seems to me that it is mostimportant that the admission of such affidavits by solicitors should not be allowed." Σε ελληνική μετάφραση: "Είναι πρόδηλο από την ανάγνωση της ένορκης δήλωσης ότι ο ωμόσας δεν γνωρίζει τίποτε προσωπικώς, και μπορεί να ορκισθεί από όσα καλύτερα πληροφορείται και πιστεύει. Η διαδικασία δυνάμει της Δ.14 είναι πολύ εξειδικευμένη ... έχοντας υπόψη τη συνοπτική διαδικασία που βασίζεται πάνω στη Δ.14 μου φαίνεται ότι είναι υψίστης σημασίας ότι δεν πρέπει να επιτρέπεται η κατάθεση τέτοιων ενόρκων δηλώσεων από δικηγόρους." Στην Symon & Co. (πιο πάνω) οι ένορκες δηλώσεις έγιναν από τον Διευθυντή της ενάγουσας εταιρείας με βάση πεποίθηση που σχημάτισε και πληροφορίες που πήρε από πρόσωπα των οποίων δεν δόθηκαν τα ονόματα. Τονίσθηκε (βλ. σελ. 264) ότι αν δεν υπάρχει συμμόρφωση με τα όσα προβλέπονται από την Δ.14 θ.1 σε σχέση με την ένορκη δήλωση δεν υπάρχει δικαιοδοσία για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Πρέπει απαραιτήτως να ικανοποιείται ο όρος που θέτει η Δ.14 θ.1. Το πρόσωπο που ορκίζεται πρέπει να είναι σε θέση να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα. Το ζήτημα τέθηκε ως πιο κάτω στη σελ. 266: "It is sufficient to say that the facts essential for the purpose of verifying the cause of action are not here stated on affidavit by a person who can swear positively to them, but by a person who can only vouch information and belief with respect to them; moreover his belief appears to be founded uponinformation which does not commend itself to me as being satisfactory." Σε ελληνική μετάφραση: "Είναι αρκετό να ειπωθεί ότι τα γεγονότα που είναι απαραίτητα για την επαλήθευση της αιτίας της αγωγής δεν έχουν τεθεί με ένορκη δήλωση από πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί θετικά για αυτά, αλλά από πρόσωπο το οποίο επικαλείται πληροφορίες και πεποίθηση σε σχέση με αυτά. Περιπλέον η πεποίθηση του φαίνεται να βασίζεται πάνω σε πληροφορίες οι οποίες δεν μου δίνουν την εντύπωση ότι είναι ικανοποιητικές."» Η ορθότητα των αρχών που τέθηκαν με την προαναφερόμενη απόφαση, ως προς τα κριτήρια που θα πρέπει να συναντά μία ένορκη δήλωση προς υποστήριξη αίτησης για συνοπτική απόφαση, επιβεβαιώθηκε και πιο πρόσφατα στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ
(2016)1 Α.Α.Δ
  1. Έχοντας μελετήσει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του διευθυντή της Αιτήτριας και εφαρμόζοντας τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, θεωρώ ότι το εν λόγω πρόσωπο δεν είναι σε θέση να ορκιστεί θετικά εντός της εννοίας της Δ.
  2. Συγκεκριμένα, η απαίτηση της Αιτήτριας στηρίζεται στο αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 43 του Κεφ.
  3. Σύμφωνα με τη νομολογία, το προαναφερόμενο αδίκημα στρέφεται εναντίον της κατοχής ακινήτων και μπορεί να εναχθεί για παράνομη επέμβαση οποιοδήποτε πρόσωπο διαταράσσει την κατοχή (Λάμπρου κ.α. ν. Κεφάλα κ.α
(2000)1 Α.Α.Δ 1516 και Καΐλης κ.α. ν. Κώστας Μιχαήλ Λειβαδιώτης Λτδ κ.α., Πολ. Έφεση αρ.133/12, ημερ.28.11.17), ECLI:CY:AD:2017:A419 . Μέσα από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του διευθυντή της Αιτήτριας καθίσταται εμφανές, ότι ο τελευταίος δεν έχει προσωπική γνώση ως προς το ή τα πρόσωπα τα οποία, κατ΄ ισχυρισμό, διαπράττουν το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης επί των ακινήτων. Οι ισχυρισμοί του διευθυντή της Αιτήτριας για κατοχή των ακινήτων από τους Καθ' ων η Αίτηση είναι ασαφείς και δεν αποτελούν προϊόν προσωπικής του γνώσης. Συγκεκριμένα, ο ενόρκως δηλών επικαλέστηκε αναρτήσεις και φωτογραφίες που περιλαμβάνονται σε λογαριασμό στο Facebook με την ονομασία «G. Gregoriou Cars» (βλ. παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσης). Όπως, ωστόσο, προκύπτει από το Τεκμήριο 9 της υπό αναφορά ένορκης δήλωσης, οι πιο πρόσφατες αναρτήσεις που περιλαμβάνονται στον εν λόγω λογαριασμό αφορούν τα έτη 2019 και
  1. Αφορούν, δηλαδή, περίοδο που προηγείται της καταχώρισης της παρούσας αγωγής, αλλά και της απόκτησης των ακινήτων από την Αιτήτρια. Επισημαίνω, ότι η πιο πρόσφατη ανάρτηση του Τεκμηρίου 9 φέρει ημερομηνία 30.5.22, ενώ η Αιτήτρια απέκτησε τα ακίνητα στις 6.10.
  2. Πέραν τούτου, οι εν λόγω αναρτήσεις αφορούν μόνο την Καθ΄ ης η Αίτηση
  3. Από την άλλη, στην παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσης του διευθυντή της Αιτήτριας παρατίθενται πληροφορίες που έλαβε η Αιτήτρια από τον διαχειριστή/παραλήπτη της Καθ' ης η Αίτηση
  4. Ειδικότερα, ο διαχειριστής/παραλήπτης της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 ανέφερε ότι κατά το παρελθόν, χωρίς να προσδιορίζεται ο ακριβής χρόνος που καλύπτει η πιο πάνω αναφορά του, διαπίστωσε ότι τα ακίνητα χρησιμοποιούνταν από την Καθ΄ ης η Αίτηση
  5. Ταυτόχρονα, όμως, δήλωσε στην Αιτήτρια, ότι δεν γνωρίζει ποιος κατέχει σήμερα τα επίδικα ακίνητα. Η απουσία προσωπικής γνώσης του διευθυντή της Αιτήτριας αποκαλύπτεται με ξεκάθαρο τρόπο στην παράγραφο 16 της ένορκης δήλωσής του. Συγκεκριμένα αναφέρει τα ακόλουθα: «Ως εκ των ανωτέρω, προκύπτει ότι κατά πάσα πιθανότητα, το ακίνητο το κατέχει παράνομα ο Εναγόμενος 3 και η Εναγόμενη 1, της οποίας είναι διευθυντής ο Εναγόμενος 3 και η οποία είναι εγγεγραμμένη από την 14.12.2017 και συνεχίζει την λειτουργία της επιχείρησης εμπορίας αυτοκινήτων επί των Ακινήτων.» Επομένως, όχι μόνο δεν γνωρίζει θετικά ποιος κατέχει τα ακίνητα, αλλά περιορίζεται στη διατύπωση υποθετικών συμπερασμάτων, τα οποία, μάλιστα, αφορούν μόνο δύο εκ των τεσσάρων Καθ' ων η Αίτηση. Παρά ταύτα, η Αιτήτρια αξιώνει την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον όλων των Καθ' ων η Αίτηση και για όλες τις θεραπείες που διεκδικούνται με το παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης. Ούτε και η ένορκη δήλωση του ιδιώτη δικαστικού επιδότη διαφοροποιεί τα πράγματα. Το γεγονός της επίδοσης των επιστολών ημερ. 14.6.23 προς τους Καθ΄ ων η Αίτηση 1, 3 και 4 στον Καθ΄ ου η Αίτηση 3, ο οποίος εντοπίστηκε στα ακίνητα, δεν προσδίδει θετικότητα στη μαρτυρία της Αιτήτριας. Εξακολουθεί να παραμένει ασαφές ποιος ή ποιοι εκ των Καθ΄ ων η Αίτηση διαπράττουν, κατά τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης επί των ακινήτων. Ως εκ των ανωτέρω, η Αιτήτρια απέτυχε, κατά την κρίση μου, να ικανοποιήσει το τρίτο κριτήριο της Δ.18 θ.1(α), καθώς ο διευθυντής της δεν ήταν σε θέση να ορκιστεί θετικά. Η εξέταση ύπαρξης καλόπιστης υπεράσπισης εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση περιττεύει. Η μη ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης της Δ.18 θ.1(α), δεν μεταθέτει στους ώμους των Καθ΄ ων η Αίτηση το σχετικό βάρος απόδειξης (Κτηματικές Επιχειρήσεις Χάρης Ερωτοκρίτου Λτδ ν. Κούλα ανωτέρω). Κατάληξη Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. Νοείται, ότι οι Καθ΄ων η Αίτηση δικαιούνται σε ένα σετ εξόδων ενόψει της κοινής καταχώρισης ένστασης και αγόρευσης. Οι Καθ' ων η αίτηση να καταχωρήσουν Υπεράσπιση εντός 15 ημερών από σήμερα. (Υπ.) ............. Μ. Αγιομαμίτης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.