← Κύπρος

DAVE MAC CANN κ.α. ν. CAPRICE 22 PROPERTIES LTD κ.α., Αριθμός Αγωγής: 1863/2022, 15/11/2024

DAVE MAC CANN κ.α. ν. CAPRICE 22 PROPERTIES LTD κ.α., Αριθμός Αγωγής: 1863/2022, 15/11/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χ. Στρόππου, Ε.Δ. Αριθμός Αγωγής: 1863/2022

  1. DAVE MAC CANN
  2. ΑΜΑΝΤΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ Ενάγoντες -και-
  3. CAPRICE 22 PROPERTIES LTD
  4. ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ Εναγόμενοι Ημερομηνία: 15/11/2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες/Αιτητές: κύριος Γεωργίου για LEFKOS CLERIDES & SONS LLC Για Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση: κυρία Κωνσταντίνου για Σ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η I. Εισαγωγή
  5. Επίδικο αποτελεί το κατά πόσο θα οριστικοποιηθούν τα ενδιάμεσα διατάγματα που εκδόθηκαν μονομερώς από το Δικαστήριο στις 17/11/
  6. Τα εν λόγω Διατάγματα εκδόθηκαν κατόπιν καταχώρισης ενδιάμεσης μονομερούς Αίτησης των Εναγόντων/Αιτητών, ημερομηνίας 17/11/20220 (εφεξής θα γίνεται αναφορά στην εν λόγω Αίτηση ως η επίδικη Αίτηση).
  7. Με τα Διατάγματα που εκδόθηκαν μονομερώς, οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση διατάζονταν να παραδώσουν στους Ενάγοντες/Αιτητές την ελεύθερη κατοχή του επίδικου Διαμερίσματος (εφεξής θα γίνεται αναφορά στα εν λόγω Διατάγματα ως τα Διατάγματα).
  8. Η διαφορά των Εναγόντων/Αιτητών και των Εναγόμενων/Καθ' ων η Αίτηση έχει στο επίκεντρο της το Διαμέρισμα 302 που βρίσκεται στον τρίτο όροφο του Κτιρίου με την ονομασία APHRODITE RESIDENCE που ανεγέρθηκε στο οικόπεδο με Αριθμό Εγγραφής 0/[ ], Φ./Σχ. 54/42, Τεμάχιο [ ] που βρίσκεται στον Δήμο Αγίου Αθανασίου στη Λεμεσό (εφεξής θα αναφέρεται ως το επίδικο διαμέρισμα). Το δικονομικό ιστορικό
  9. Οι Ενάγοντες/Αιτητές καταχώρισαν Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο στις 16/11/
  10. Σύμφωνα με το εν λόγω Κλητήριο Ένταλμα, οι Ενάγοντες/Αιτητές ζητούν ειδική εκτέλεση της Συμφωνίας Πώλησης του επίδικου Διαμερίσματος που κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο με αριθμό ΠΩΕ 1680/2021 (εφεξής θα αναφέρεται ως η Συμφωνία Πώλησης), δηλώσεις του Δικαστηρίου περί της εγκυρότητας του Πωλητηρίου Εγγράφου και διατάγματα που να εμποδίζουν την επέμβαση των Εναγόμενων στο επίδικο Διαμέρισμα. Επιπλέον ζητούνται διάφορα διατάγματα που αφορούν την ολοκλήρωση της μεταβίβασης του επίδικου Διαμερίσματος στους Ενάγοντες καθώς επίσης και αποζημιώσεις για «κακοτεχνίες ή/και απολεσθέντα ενοίκια» ή/και αποζημιώσεις για την μείωση της ενοικιαστικής αξίας του επίδικου Διαμερίσματος.
  11. Στις 17/11/2022 οι Ενάγοντες/Αιτητές καταχώρισαν την επίδικη Αίτηση και την ίδια ημέρα, δηλαδή 17/11/2022, εκδόθηκαν μονομερώς τα Διατάγματα.
  12. Μετά την επίδοση των Διαταγμάτων και των σχετικών Δικογράφων, οι Εναγόμενοι καταχώρισαν την Ένσταση τους στις 08/03/2023 (εφεξής θα αναφέρεται ως η Ένσταση). Την ένσταση συνοδεύουν δυο ένορκες δηλώσεις, ήτοι η Ένορκη Δήλωση του κύριου Χαράλαμπου Αγγελή, ο οποίος είναι Διευθυντής της Εναγόμενης 1 και του κύριου Αντώνη Νικολάου, ο οποίος είναι ο Εναγόμενος 2 και προβάλλονται 13 λόγοι για τους οποίους δεν θα πρέπει να οριστικοποιηθούν τα Διατάγματα.
  13. Στις 31/03/2023 καταχωρίστηκε Αίτηση για καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης από τους Ενάγοντες/Αιτητές και αφού η σχετική Αίτηση ακούστηκε, εγκρίθηκε και η Ενάγουσα/Αιτήτρια 2 καταχώρισε την Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση της στις 06/02/
  14. Οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν δύο απαντητικές Συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις στις 12/04/2024 και η επίδικη Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Οι εκατέρωθεν θέσεις
  15. Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, οι Ενάγοντες/Αιτητές είναι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού και αγόρασαν το Διαμέρισμα αρχικά από μια άλλη Εταιρεία αλλά εν τέλει το σχετικό Πωλητήριο Έγγραφο ακυρώθηκε αφού η σχετική Εταιρεία δεν εγγράφηκε ποτέ (εφεξής θα γίνεται αναφορά σε αυτήν την Εταιρεία ως ο αρχικός πωλητής). Τελικά αγόρασαν οι Ενάγοντες/Αιτητές το Διαμέρισμα από τους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση και αφού κατέβαλαν το συνολικό ποσό των 180.000 Ευρώ, κατέθεσαν την Συμφωνία Πώλησης στο αρμόδιο Κτηματολογικό Γραφείο. Με κάποια καθυστέρηση, οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση παρέδωσαν τα κλειδιά του επίδικου Διαμερίσματος στους Ενάγοντες/Αιτητές και αυτοί αγόρασαν «εξοπλισμό» αξίας περί των 41.386,87 Ευρώ και τον εγκατέστησαν στο επίδικο Διαμέρισμα. Κατά την επίσκεψη τους στην Κύπρο οι Εναγόμενοι περί τον Οκτώβριο του 2022 διαπίστωσαν ότι οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση άλλαξαν την κλειδαριά του επίδικου Διαμερίσματος και «τοποθέτησαν» φρουρό στην είσοδο του επίδικου Διαμερίσματος.
  16. Από την άλλη στις δύο ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την Ένσταση, προβάλλεται μια εκ διαμέτρου αντίθετη εκδοχή. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρουν οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση, ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση 2 ήταν ο αρχικός αγοραστής του επίδικου Διαμερίσματος ενώ αποτελεί ένα απλό συνεργάτη της Καθ' ης η Αίτηση 1, μηχανοδηγό στο επάγγελμα και ιδιοκτήτη Εταιρείας που εκτελεί «χωματουργικές εργασίες», ο οποίος είχε συστήσει τους Ενάγοντες/Αιτητές στην Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση
  17. Η Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση 1 αποτελεί μια από τους συνιδιοκτήτες του οικοπέδου επί του οποίου ανεγέρθηκε το επίδικο Διαμέρισμα. Όπως αναφέρεται, ένα ποσό της τάξης των 71.400,00 Ευρώ είχε καταβληθεί στο πλαίσιο της αρχικής Συμφωνίας με τον αρχικό πωλητή και μεταφέρθηκε στην νέα Συμφωνία Πώλησης. Σύμφωνα με τα όσα σημειώνονται, οι Ενάγοντες/Αιτητές οφείλουν ένα επιπλέον ποσό της τάξης των 75.000,00 Ευρώ ως υπόλοιπο τιμήματος αλλά και το ποσό των 16.000,00 Ευρώ για επιπλέον εργασίες που έγιναν στο επίδικο Διαμέρισμα κατόπιν απαίτησης των Εναγόντων/Αιτητών. Με δεδομένο ότι το επίδικο Διαμέρισμα δεν εξοφλήθηκε ποτέ, τότε η Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση 2 δεν παρέδωσε ποτέ την κατοχή του επίδικου Διαμερίσματος και συνεπώς οποιοσδήποτε «εξοπλισμός» μεταφέρθηκε στο επίδικο Διαμέρισμα έγινε παράνομα. Μάλιστα, οι Ενάγοντες/Αιτητές (όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση του κύριου Αγγελή) απέκρυψαν από το Δικαστήριο ότι η Συμφωνία Πώλησης είχε ήδη τερματιστεί από την Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση 1 ενώ απέκρυψαν και την συνάντηση που έλαβε χώρα έξι ημέρες πριν την καταχώριση της επίδικης Αίτησης όπου οι Ενάγοντες/Αιτητές παραδέχτηκαν τις οφειλές τους και διαπραγματεύονταν την μείωση της οφειλής τους. Πέραν των πιο πάνω ο κύριος Νικολάου, Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση 2 αναφέρει ότι οι αποδείξεις που παρουσίασαν ως Τεκμήριο 4 οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν έχουν σχέση με το επίδικο Διαμέρισμα αλλά αντίθετα αποτελούν «δοσοληψίες» μεταξύ του και των Εναγόντων/Αιτητών. II. Νομική Πτυχή
  18. Η νομική βάση μιας αίτησης είναι ιδιαίτερα σημαντική καθότι για να είναι έγκυρο ένα δικονομικό μέτρο, θα πρέπει να καθορίζονται στη νομική βάση της ενδιάμεσης Αίτησης οι δικονομικές βάσεις στις οποίες στηρίζεται το αίτημα (Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη και Άλλων

(1990)1A.A.Δ. 965, Φλουρέντζου κ.ά ν. Cashgrove Betting Ltd κ.ά
(2007)1 A.A.Δ. 393 και Egiazaryan κ.ά ν. Denoro Investments Limited
(2013)1 A.A.Δ. 409). 11. Νομική Βάση της Αίτησης είναι το άρθρο 29-32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/1960), το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, το άρθρο 43 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, το άρθρο 23 και 30
(2)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.θ. 1 - 13, Δ.28, Δ.39, θ.θ. 1-2, Δ.48 θ.θ. 1-4, 8 και 9, Δ.55, Δ.64 θ.θ. 1, 2, οι Γενικές Αρχές του Νόμου, οι Κανόνες της Επιείκειας, η πρακτική και η συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου.
  1. Η Νομική Βάση της Ένστασης είναι ταυτόσημη με αυτήν της Αίτησης. Επιπρόσθετα, οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση επικαλούνται τον Νόμο 197 (Ι)/2003, τα άρθρα 6, 7 και 8, τα άρθρα 22, 30 και 32 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου του 1960 (Ν. 14/1960), οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ. 1 - 9, η πρακτική και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
  2. Με δεδομένο ότι επίδικο ζήτημα είναι η οριστικοποίηση των διαταγμάτων που εκδόθηκαν μονομερώς, κεντρικό ρόλο διαδραματίζει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/1960), ως αυτό εκάστοτε τροποποιήθηκε και η συναφής με αυτό νομολογία σε συνδυασμό με το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
  4. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για την έκδοση ή οριστικοποίηση ενός ενδιάμεσου Διατάγματος αναφέρονται και αναλύονται στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R.
  1. Πρέπει να υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, ορατή πιθανότητα επιτυχίας και να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση (στην παρούσα περίπτωση οριστικοποίηση) του εκδοθέντος ή ζητούμενου διατάγματος. Αφού διαπιστωθεί ότι πληρούνται σωρευτικά οι σχετικές προϋποθέσεις, το Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια εξετάζει στο ισοζύγιο της ευχέρειας κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο και εύλογο να εκδώσει ή (όπως στην παρούσα περίπτωση) διατάξει να συνεχίσει να ισχύει το αιτούμενο διάταγμα.[1] Κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου λαμβάνονται υπόψη διάφοροι παράγοντες. Σε τέτοιου είδους Αιτήσεις το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε βάθος εξέταση των επίδικων θεμάτων, ούτε σε αντιπαράθεση της μαρτυρίας για να ανευρεθεί η πραγματική βάση γεγονότων ή η αλήθεια των ισχυρισμών. Το Δικαστήριο δεν επιτρέπεται σε αυτό το στάδιο να εμπλακεί σε οτιδήποτε που να προσομοιάζει με προκαταρκτική εκδίκαση της αγωγής πάνω σε συγκρουόμενες ένορκες δηλώσεις για να αξιολογήσει τη δυνατότητα της υπόθεσης του κάθε μέρους. Η διαδικασία σε παρόμοιες αιτήσεις δεν είναι η πρέπουσα για τη διεξαγωγή έρευνας σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής. Με απλά λόγια στα πλαίσια εκδίκασης αίτησης ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος, το Δικαστήριο δεν διαγιγνώσκει την ουσία της αγωγής.[2]
  2. Η μονομερής έκδοση Διατάγματος, χωρίς δηλαδή να ακουστεί η άλλη πλευρά αποτελεί παρέκκλιση από τα όσα επιτάσσει ο θεμελιώδης κανόνας της δικαιοσύνης να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση. Το «κατεπείγον» αποτελεί δικαιοδοτικό όρο που μόνο εφόσον τα πράγματα είναι τόσο επείγοντα και πιεστικά, μέσα από την προβολή συγκεκριμένων και σαφών ισχυρισμών, το Δικαστήριο προχωρεί. Με απλά λόγια η ύπαρξη του κατεπείγοντος είναι προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου του 1960 (Ν. 14/1960), το οποίο μάλιστα εξετάζεται κατά προτεραιότητα. Ένα διάταγμα υπόκειται σε ακύρωση όταν το στοιχειό του κατεπείγοντος απουσιάζει, αφού συνεπάγεται ότι απουσιάζει και το δικαιοδοτικό υπόβαθρο και η συνακόλουθη εξουσία του Δικαστηρίου για την έκδοση του στην απουσία του αντιδίκου.[3] Η αμφισβήτηση συνδρομής του κατεπείγοντος κατά την έκδοση των μονομερών διαταγμάτων επαφίεται στην πλευρά των εκάστοτε Καθ' ων η Αίτηση ώστε να υπάρχει συμμόρφωση με το θεμελιώδες κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που επιτρέπει στον επηρεαζόμενο από το Διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς να ακουστεί εφ' όλης της ύλης.[4] Το κατά πόσο υπάρχει ή όχι κατεπείγον εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και δεν μπορούν να διατυπωθούν άκαμπτοι κανόνες.[5]
  3. Όμως επειδή πρόκειται για διατάγματα που εκδόθηκαν μονομερώς, ιδιαίτερη σημασία λαμβάνει και το ζήτημα της πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης. Το μέρος που προσφεύγει μονομερώς θα πρέπει να αποκαλύψει πλήρως όλα τα ουσιώδη γεγονότα, τα οποία αντικειμενικά κρινόμενα μπορεί να επενεργήσουν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να παράσχει θεραπεία. Ενόψει της απουσίας της άλλης πλευράς, εναντίον της οποίας ζητείται μονομερώς θεραπεία, το Δικαστήριο προχωρεί στην λήψη απόφασης βασιζόμενο αποκλειστικά στα γεγονότα και τα στοιχεία που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση. Είναι λοιπόν σημαντικό η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που είναι σχετικά και μπορούν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου.[6] Δεν είναι αναγκαία η κατάδειξη πρόθεσης εξαπάτησης για να ακυρωθεί ένα Διάταγμα και το κριτήριο είναι αντικειμενικό.[7]
  4. Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του Αιτητή να παραθέσει τέτοιους λόγους, οι οποίοι να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο για τα πιο πάνω ώστε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του σχετικού Διατάγματος (βλ. Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1460). III. Η επίδικη Αίτηση 18. Οι Συνήγοροι των μερών παρέδωσαν στο Δικαστήριο τις γραπτές αγορεύσεις τους, τις οποίες το Δικαστήριο έλαβε δεόντως υπόψη. Εκεί και όπου κρίνεται αναγκαίο θα γίνεται συγκεκριμένη αναφορά σε αυτές. Εκ προοιμίου σημειώνεται ότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. Κάθε επιχείρημα συναρτάται με την επίδραση που μπορεί να έχει στη θεώρηση των επιδίκων θεμάτων (βλ. Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 490). Επιπλέον, όσα δεν αναπτύχθηκαν με την αγόρευση κρίνονται ότι έχουν εγκαταλειφθεί (Στέλιος Σάββα και Υιοί Λίμιτεδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αγωγή Αρ. 1/2019, ημερομηνίας 28/05/2020). 19. Η πλευρά των Εναγόμενων/Καθ' ων η Αίτηση ήγειρε τρία ζητήματα, τα οποία θα πρέπει να εξεταστούν κατά προτεραιότητα. Πρώτα και κύρια (
  1. i)το ζήτημα της καθυστέρησης ή/και μη καταχώρισης της Έκθεσης Απαίτησης από τους Ενάγοντες/Αιτητές μέχρι και σήμερα (
  2. ii)το ζήτημα της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου να εκδικάσει την επίδικη Αίτηση και (iii) το κατά πόσο υπήρξε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων από τους Ενάγοντες/Αιτητές κατά την μονομερή προσφυγή τους στο Δικαστήριο. Μόνο αφού διαπιστωθεί ότι κανένας από τους λόγους αυτούς δεν είναι βάσιμος, εξετάζεται η ουσία της επίδικης Αίτησης και η συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/1960). (
  3. i)Η μη καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης 20. Κατά την ημερομηνία που η επίδικη Αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση, η Συνήγορος των Εναγόμενων/Καθ' ων η Αίτηση επιχειρηματολόγησε ότι, υπάρχει ακόμα ένας θεμελιώδης λόγος για τον οποίο θα πρέπει να μην οριστικοποιηθούν τα Διατάγματα. Με παραπομπή στην υπόθεση Κατίνα Ελευθερίου ν. ΛΑΪΚΟΥ ΚΑΦΕΚΟΠΤΕΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ
(2014)1 ΑΑΔ 244, ECLI:CY:AD:2014:A50, επιχειρηματολόγησε ότι η μη καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης, δύο περίπου χρόνια μετά την καταχώριση της επίδικης Αίτησης και την έκδοση των Διαταγμάτων, προδιαγράφει την τύχη της Αίτησης και των Διαταγμάτων, τα οποία θα πρέπει να ακυρωθούν. Δόθηκε προς τούτο χρόνος στο Συνήγορο των Εναγόντων/Αιτητών να μελετήσει το θέμα και να τοποθετηθεί και η επίδικη Αίτηση ορίστηκε σε νέα ημερομηνία για ακρόαση.
  1. Στην υπόθεση Κατίνα Ελευθερίου (ανωτέρω) η Εφεσείουσα είχε ασκήσει το ένδικο μέσο της Έφεσης κατά της Απόφασης του Πρωτόδικου Δικαστηρίου δια μέσου της οποίας εκδόθηκαν -κατόπιν ακρόασης- ενδιάμεσα διατάγματα εναντίον της. Κατά την ακρόαση της Έφεσης, οι Συνήγοροι της Εφεσείουσας προέβαλαν ότι η Έκθεση Απαίτησης της Εφεσίβλητης δεν είχε καταχωριστεί 3 χρόνια και 4 μήνες μετά την καταχώριση της Αγωγής. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι το ζήτημα ήταν σημαντικό, έλαβε υπόψη την δραστικότητα των διαταγμάτων που εκδόθηκαν και σημείωσε ότι η παραμονή μιας υπόθεσης για τέτοιο χρονικό διάστημα είναι μια απαράδεκτη τακτική και το βάρος προώθησης της υπόθεσης των Εναγόντων βρίσκεται στους δικούς τους ώμους και ανεξάρτητα από το αν οι Εναγόμενοι καταχώρισαν αίτηση για απόρριψη της Αγωγής. Όπως σημείωσε το Ανώτατο Δικαστήριο, μια τέτοια τακτική, καθιστά την ενδιάμεση θεραπεία που δόθηκε ως αυτοσκοπό και όχι ως μια ενδιάμεση θεραπεία που είναι στενά συνυφασμένη με την πιθανότητα εξασφάλισης ανάλογης θεραπείας κατά την δίκη, η οποία είναι και η καθιερωμένη διαδικασία για τον καθορισμό και τη διακήρυξη των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των διαδίκων.[8]
  2. Κατά την νέα δικάσιμο, ο Συνήγορος των Αιτητών/Εναγόντων παρέπεμψε το Δικαστήριο σε διάφορες Αποφάσεις, ως απάντηση στα επιχειρήματα της Συνηγόρου των Εναγόμενων/Καθ' ων η Αίτηση. Συγκεκριμένα παρέπεμψε στις Αποφάσεις Melouskia Commercial και Άλλοι ν. Alisa Chumachenko και Άλλου
(2014)ΑΑΔ 2110, Vincent Michael Smith κ.α. ν. Χαράλαμπου Χαραλάμπους κ.α., Αρ. Αγωγής 3122/2007, ημερομηνίας 12/09/2011 και Chumachenko Alisa κ.α. ν. Bestlink Consultants Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 6398/2012, ημερομηνίας 14/04/
  1. Υποστήριξε δε ότι δεν πρέπει να ακυρωθούν τα Διατάγματα εκ μόνου του λόγου ότι δεν έχει μέχρι σήμερα καταχωριστεί Έκθεση Απαίτησης. Μάλιστα με αναφορά στο δικονομικό ιστορικό της παρούσας υπόθεσης, υποστήριξε ότι τα τελευταία σχεδόν δύο χρόνια η υπόθεση δεν έμεινε αδρανής αλλά αντίθετα γίνονταν συνέχεια δικονομικά διαβήματα στο πλαίσιο εκδίκασης της αίτησης.
  2. Πράγματι, όπως τονίστηκε σε διάφορες Αποφάσεις, η ανάγκη προώθησης της Αγωγής εκεί και όπου εξασφαλίζεται ενδιάμεση θεραπεία είναι επιτακτική και δεν θα πρέπει να καθίσταται αυτοσκοπός η προώθηση της ενδιάμεσης θεραπείας. H έκταση της καθυστέρησης μιλά συνήθως από μόνη της χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο έχει μάλιστα εγγενή εξουσία να διασφαλίζει την ταχεία απονομή της δικαιοσύνης ανεξάρτητα από τον οποιοδήποτε χειρισμό της υπόθεσης από του διαδίκους.[9]
  3. Στην υπόθεση Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Eξπρές) Λτδ ν. C. Koukkouris Trading Co. Ltd
(1998)1 A.A.Δ. 149 αποφασίστηκε ότι με δεδομένο το γεγονός ότι η Έκθεση Απαίτησης δεν καταχωρίστηκε 2 ½ χρόνια μετά την καταχώριση της Αγωγής σε μια υπόθεση όπου το αίτημα για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ήταν ταυτόσημο με τα αιτούμενα διατάγματα της Αγωγής καθιστά την ενδιάμεση θεραπεία αυτοσκοπό. Στην υπόθεση Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1572, η Έκθεση Απαίτησης είχε καταχωριστεί 10 σχεδόν μήνες μετά την καταχώριση της Αγωγής και το γεγονός αυτό ήταν μοιραίο για την τύχη της Έφεσης ενώ στην Rousounides & Soteriou Trading Ltd κ.ά. v. ΚΟΤ
(2002)1(Β) 1274 η καθυστέρηση καταχώρισης της Έκθεσης Απαίτησης ήταν 15 μηνών. Στην υπόθεση Akis Express v. Akis Express
(1998)1 Α.Α.Δ. 149, σελ. 154 οι εφεσείοντες/ενάγοντες είχαν και εκεί καθυστερήσει για 2 ½ χρόνια να καταχωρήσουν την έκθεση απαίτησης, η οποία καταχωρήθηκε μόνο λίγες μέρες πριν την ακρόαση της έφεσης κατά της μη έκδοσης από το πρωτόδικο δικαστήριο του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος. Η συμπεριφορά αυτή των εφεσειόντων λήφθηκε, μεταξύ άλλων, υπόψη ως παράγων που επενεργούσε ενάντια της έφεσης τους η οποία και απορρίφθηκε. 25. Όπως όμως σημειώθηκε δεν θα πρέπει να παραγνωρίζονται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε υπόθεσης ξεχωριστά. Για παράδειγμα στην υπόθεση Τ.Α. Micrologic Comp. Consult. Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802 αποφασίστηκε ότι η καθυστέρηση δέκα μηνών που παρατηρήθηκε για την καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης δεν συνιστούσε λόγο ακύρωσης των Διαταγμάτων που εκδόθηκαν καθότι διεξάγονταν διαπραγματεύσεις μεταξύ των δικηγόρων για την διευθέτηση της υπόθεσης. Στην Υπόθεση Melouskia Commercial και Άλλοι ν. Alisa Chumachenko και Άλλου
(2014)ΑΑΔ 2110 αποφασίστηκε ότι το γεγονός ότι για την ετοιμασία της Έκθεσης Απαίτησης ήταν απαραίτητη η συλλογή στοιχείων, κάτι το οποίο ήταν και ο σκοπός των -εκεί- επίδικων διαταγμάτων. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την αναστολή των ενδιάμεσων διαταγμάτων δεν καθιστούσε καταχρηστική την μη καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η (πρωτόδικη) Απόφαση Chumachenko Alisa κ.α. ν. Bestlink Consultants Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 6398/2012, ημερομηνίας 14/04/2016 στην οποία παρέπεμψε η πλευρά των Εναγόντων/Αιτητών.
  1. Όπως όμως σημείωσε το Ανώτατο Δικαστήριο στην Απόφαση του Κοζάκου κ.α. -ν- Νικολάου, Πολιτική Έφεση Ε127/2013, ECLI:CY:AD:2019:A254, η κοινή συνισταμένη των πιο πάνω Αποφάσεων ήταν η συνάρτηση της καθυστέρησης καταχώρισης της Έκθεσης Απαίτησης και η επακόλουθη υπόσκαψη της συνταγματικής επιταγής για ταχεία εκδίκαση προς τελικό καθορισμό των δικαιωμάτων των διαδίκων. Στην ως άνω υπόθεση το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης παρείχε την δυνατότητα διεξαγωγής και συμπλήρωσης της εκδίκασης της υπόθεσης εντός εύλογου χρονικού διαστήματος και δεν είχε καταστήσει την εκδίκαση της υπόθεσης αυτοσκοπό.
  2. Στην παρούσα υπόθεση, διαπιστώνεται ότι οι Ενάγοντες/Αιτητές έχουν καταχωρίσει στις 02/10/2024 Αίτηση δια της οποίας ζητείται η παράταση του χρόνου καταχώρισης της Έκθεσης Απαίτησης εντός 45 ημερών από την σύνταξη του σχετικού διατάγματος. Συνεπώς, δεν διαπιστώνεται ότι η μη καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης έχει επενεργήσει με τέτοιο τρόπο που να παρεμποδίζει την εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο υπόθεσης εντός εύλογου χρόνου.
  3. Συνεπώς, ο λόγος ένστασης αυτός απορρίπτεται. (ii) Η δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου
  4. Με την ένσταση τους οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν ότι υφίσταται ζήτημα δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου ενόψει και της αξίας του Ακινήτου, η οποία υπερβαίνει τις 100.000,00 Ευρώ. Σημειώνεται όμως ότι κατά την ημέρα της ακρόασης της επίδικης Αίτησης η Συνήγορος των Εναγόμενων/Καθ' ων η Αίτηση ανέφερε ότι δεν θα προωθήσει τον σχετικό λόγο ένστασης.
  5. Επειδή όμως πρόκειται για θεμελιώδες ζήτημα το οποίο εξετάζεται και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο και με δεδομένο ότι αυτό τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου, υπογραμμίζεται ότι σύμφωνα με τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο του 1960 (Ν. 14/1960), άρθρο 22
(4)(β) Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής ή Επαρχιακός Δικαστής έχει εξουσία «vα εκδίδη oιovδήπoτε διάταγμα εv oιαδήπoτε αγωγή, μη διαγιγvώσκov τηv oυσίαv της αγωγής.»
  1. Με δεδομένο ότι με την επίδικη Αίτηση δεν διαγιγνώσκεται η ουσία της Αγωγής, το Δικαστήριο έχει αρμοδιότητα να εκδικάσει την επίδικη Αίτηση και ο λόγος ένστασης απορρίπτεται. (iii) Η Απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων από το Δικαστήριο
  2. Μεταξύ των λόγων ένστασης που προβάλλονται είναι και η έλλειψη του κατεπείγοντος αλλά και η απόκρυψη από μέρους των Εναγόντων/Αιτητών ουσιωδών γεγονότων. Για να εξεταστεί όμως ο λόγος ένστασης αυτός καθίσταται αναγκαία μια περιεκτική εξέταση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τόσο μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την επίδικη Αίτηση και την Ένσταση αλλά και τις Συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις που κατατέθηκαν από τους διαδίκους. Εκ προοιμίου σημειώνεται ότι το Δικαστήριο έχει λάβει υπόψη του όλη τη σχετική μαρτυρία, ακόμα και εκείνη στην οποία δεν γίνεται αναφορά στην παρούσα Απόφαση. Οι ισχυρισμοί στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την επίδικη Αίτηση
  3. Κατά την μονομερή προσφυγή τους στο Δικαστήριο οι Ενάγοντες/Αιτητές, οι οποίοι είναι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού, ανέφεραν ότι είχαν αγοράσει το επίδικο Διαμέρισμα από την Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση
  4. Το επίδικο Διαμέρισμα θα ανεγειρόταν από τους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση. Είχαν καταβάλει όλο το συμφωνημένο ποσό των 180.000 Ευρώ προς τους Εναγόμενους. Σύμφωνα με το σχετικό Πωλητήριο Έγγραφο, η κατοχή του επίδικου Διαμερίσματος θα παραδινόταν στις 30/07/
  5. Εν τέλει η κατοχή του επίδικου Διαμερίσματος παραδόθηκε τον Απρίλιο του 2022 και ενόψει της παράδοσης της κατοχής, οι Ενάγοντες/Αιτητές προχώρησαν στην αγορά «εξοπλισμού» ύψους 41.386,87 Ευρώ. Περί τον Οκτώβριο του 2022, όταν οι Ενάγοντες/Αιτητές επισκέφτηκαν την Κύπρο, διαπίστωσαν ότι είχε αλλαχτεί η κλειδωνιά του επίδικου Διαμερίσματος και οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση τοποθέτησαν φρουρό στο επίδικο Διαμέρισμα. Επί της ουσίας αυτό που προβάλλουν οι Ενάγοντες/Αιτητές είναι ότι ενώ οι ίδιοι ήταν συνεπείς με τις υποχρεώσεις τους και ενώ τους παραδόθηκαν τα κλειδιά του επίδικου Διαμερίσματος, έστω και με καθυστέρηση, εντούτοις οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση τους αποστέρησαν την κατοχή με τον τρόπο που αναφέρεται πιο πάνω. Οι ισχυρισμοί στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση
  6. Από την άλλη, οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν μια διαφορετική προσέγγιση, ήτοι ότι η κατοχή του επίδικου Διαμερίσματος δεν παραδόθηκε ποτέ στους Ενάγοντες/Αιτητές καθότι αυτοί δεν ήταν συνεπείς με τις υποχρεώσεις τους ως αυτές προνοούνται στην Συμφωνία Πώλησης. Μέσα από τις δύο ένορκες δηλώσεις που καταχώρισαν και υποστηρίζουν την Ένσταση υποστηρίζεται ότι ο ρόλος του Εναγόμενου 2 εξαντλείτο στο ότι ήταν ο αρχικός αγοραστής του επίδικου Διαμερίσματος και ένας απλός -ανεξάρτητος- συνεργάτης της Εναγόμενης/Καθ' ης η Αίτηση
  7. Σύμφωνα δε με τους ισχυρισμούς τους, οι Ενάγοντες/Αιτητές έχουν καταβάλει προς τους Εναγόμενους/Αιτητές το συνολικό ποσό των 126.000 Ευρώ και οφείλουν προς αυτούς ένα ποσό της τάξεως των 75.000 Ευρώ, πλέον ένα ποσό της τάξης των 16.168,00 Ευρώ για κάποιες επιπρόσθετες εργασίες.
  8. Oι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση προς υποστήριξη της θέσης τους επισυνάπτουν σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 14/03/2022 ως Τεκμήριο 3 στην Ένορκη Δήλωση του κύριου Αγγελή που συνοδεύει την Ένσταση. Από το σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα φαίνεται να ζητείται ένα ποσό της τάξης των 64.000 Ευρώ και να αναφέρεται ότι χωρίς την καταβολή του πιο πάνω ποσού και του αποτελέσματος της Αίτησης των Εναγόντων/Αιτητών για καταβολή μειωμένου Φ.Π.Α. δεν μπορεί να γίνει παράδοση (delivery) του επίδικου Διαμερίσματος.
  9. Επιπλέον, στην ένορκη Δήλωση του κύριου Αγγελή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 σχετική επιστολή ημερομηνίας 19/09/202 που απευθύνεται προς τους Ενάγοντες/Αιτητές δια της οποίας τερματίζεται η Συμφωνία Πώλησης του επίδικου Διαμερίσματος. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των Εναγόμενων/Καθ' ων η Αίτηση οι Ενάγοντες/Αιτητές απάντησαν στην εν λόγω επιστολή στις 05/10/
  11. Στην σχετική επιστολή, ημερομηνίας 05/10/2022 που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 6 στην Ένορκη Δήλωση του κύριου Αγγελή αναφέρεται από τους Συνηγόρους των Εναγόντων/Αιτητών ότι «Μέχρι σήμερα οι πελάτες μας δεν έχουν κατοχή του επίδικου Ακινήτου» ενώ σε άλλο σημείο «[.] ο πελάτης μας έχει προβεί σε όλες τις υποχρεώσεις και/ή πληρωμές αναφορικά με την αγορά του επίδικου Διαμερίσματος από την άλλη πλευρά οι πελάτες μέχρι και σήμερα αρνούνται και/ή αγνοούν και/ή καθυστερούν να παραδώσουν το Ακίνητο στο πελάτη μας». Πέραν των πιο πάνω, ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση ότι πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ της Εναγόμενης/Καθ' ης η Αίτηση 1 λίγες ημέρες πριν από την καταχώριση της επίδικης Αίτησης, όπου υπήρξε παραδοχή της οφειλής των Εναγόντων/Αιτητών προς τους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση ενώ υπήρξε και προσπάθεια εξώδικης διευθέτησης. Οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται στην Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση της Ενάγουσας/Καθ' ης η Αίτηση 2
  12. Με την Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση που καταχωρίστηκε κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, η Ενάγουσα/Αιτήτρια 2 ως απάντηση στους πιο πάνω ισχυρισμούς επαναλαμβάνει ότι δεν οφείλει το οποιοδήποτε ποσό προς τους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση καθότι τα χρήματα έχουν καταβληθεί προς τον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση
  13. Δεν δίνεται καμία ουσιαστική όμως εξήγηση σχετικά με την μη αποκάλυψη στο Δικαστήριο της επιστολής ημερομηνίας 14/03/2024 (Τεκμήριο 3), του Τεκμηρίου 5 το οποίο είναι η επιστολή των Δικηγόρων των Εναγόμενων/Καθ' ων η Αίτηση προς τους Ενάγοντες/Αιτητές και του Τεκμηρίου 6, το οποίο είναι η απάντηση των Εναγόντων/Αιτητών. Καμία αναφορά δεν γίνεται επίσης στο ότι πραγματοποιήθηκε συνάντηση λίγες ημέρες προηγουμένως σχετικά με το επίδικο Διαμέρισμα. Οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται στην Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση των Καθ' ων η Αίτηση/Εναγόμενων
  14. Με την απαντητική Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση που καταχώρισε ο Διευθυντής της Εναγόμενης/Καθ' ης η Αίτηση 1, αναφέρει ότι τα ποσά που καταβάλλονταν προς τον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση 2 αφορούσαν άλλες δοσοληψίες άσχετες με το επίδικο Διαμέρισμα. Απέκρυψαν οι Ενάγοντες/Αιτητές ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο;
  15. Όταν διάδικος προσέρχεται ενώπιον του Δικαστηρίου και στην απουσία του αντιδίκου του και κατά παρέκκλιση της αρχής «audi alteram partem» ζητά θεραπεία του δικαίου της επιείκειας, τότε έχει υποχρέωση προς το Δικαστήριο να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων που ενδεχομένως να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου κατά την έκδοση μονομερώς προσωρινού διατάγματος. Ο εκάστοτε Αιτητής/Αιτήτρια σε τέτοιες περιπτώσεις έχει υποχρέωση να επιδείξει καλή πίστη και η μη αποκάλυψη θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου, δηλαδή σε περίπτωση που κριθεί ότι ευσταθεί κάτι τέτοιο, θα συνεπάγεται την άνευ ετέρου ακύρωση του προσωρινού διατάγματος χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέλθει στην ουσία του.[10] Η υποχρέωση αποκάλυψης δεν περιορίζεται μόνο σε γεγονότα αλλά εκτείνεται και στο νόμο και νομικές αρχές καθώς και σε σημεία τα οποία ενδεχομένως να μην είναι υπέρ των Αιτητών, καθώς επίσης και άνευ βλάβης αλληλογραφίας. Μόνο με αυτό τον τρόπο μπορεί το Δικαστήριο να αντιληφθεί όλα τα σχετικά σημεία προτού αποφασίσει.[11]
  16. Το τι ανατρέπει την βάση του εκάστοτε Διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ' αντικειμένου ουσιώδης σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία των γεγονότων αυτών η Απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.[12] Σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι η εισήγηση για μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη κατά την μονομερή προσφυγή στο Δικαστήριο, τότε το Δικαστήριο θέτει τέρμα στην ισχύ των Διαταγμάτων που εκδόθηκαν χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα που άπτονται της ουσίας, αφαιρώντας κάθε όφελος που αποκόμισε ο εκάστοτε Αιτητής. Το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Αυτό που πρέπει να αποκαλυφθεί είναι γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες και σχετίζονται με (α) το βάσιμο του δικαιώματος όπως διαγράφεται στο δικόγραφο του, (β) την σοβαρότητα του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφο του και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.[13] Δεν παραγνωρίζεται ότι δεν είναι κάθε μη αποκάλυψη μοιραία για την τύχη των Διαταγμάτων που εκδόθηκαν.[14] Κριτής του τι είναι ουσιώδες σε κάθε περίπτωση είναι ο Δικαστής, ο οποίος έχει διακριτικής ευχέρεια.[15]
  17. Από την μαρτυρία που έχει καταγραφεί πιο πάνω σε συνάρτηση με την νομολογία προκύπτει ότι οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο και ούτε έδωσαν κάποια εξήγηση για την μη αποκάλυψη των στοιχείων που αναφέρονται πιο πάνω και στα οποία έκαναν αναφορά οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση μέσα από τις δικές τους ένορκες δηλώσεις. Δηλαδή δεν έγινε καμία αναφορά στην ανταλλαγή επιστολών μεταξύ των Εναγόντων/Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση σχετικά με την κατ' ισχυρισμό οφειλή τον Εναγόντων/Αιτητών προς την Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση 1 (βλ. το Τεκμήριο 4 στην Ένορκη Δήλωση του κύριου Αγγελή), την επιστολή τερματισμού της Συμφωνίας Πώλησης (βλ. Τεκμήριο 5 στην Ένορκη Δήλωση του κύριου Αγγελή) και την απαντητική επιστολή των Δικηγόρων των Εναγόντων/Αιτητών (βλ. Τεκμήριο 6 στην Ένορκη Δήλωση του κύριου Αγγελή) στην οποία αναφέρεται ότι οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν απέκτησαν ποτέ την κατοχή του επίδικου Διαμερίσματος. Τέλος παρέλειψαν να αποκαλύψουν την συνάντηση που πραγματοποιήθηκε έξι ημέρες προηγουμένως και τα όσα έγιναν σε εκείνη την συνάντηση. Μάλιστα, δεν παρουσίασαν ούτε εκ των υστέρων κάποια εξήγηση γι' αυτή τους την παράλειψη.
  18. Δεν είναι το στάδιο αυτό για να γίνουν ευρήματα ως προς την ουσία της υπόθεσης και δεν γίνονται τέτοια ευρήματα. Δεν θα αποφασιστεί δηλαδή σε αυτό το στάδιο κατά πόσο η Συμφωνία Πώλησης τερματίστηκε, αν και εφόσον έλαβαν ή αποστερήθηκαν οι Ενάγοντες/Αιτητές την κατοχή, αν δικαιούνται οι Ενάγοντες/Αιτητές να την έχουν ή οτιδήποτε άλλο αφορά την ουσία της επίδικης διαφοράς. Προβάλλεται από την πλευρά των Εναγόμενων/Καθ' ων η Αίτηση μια διαφορετική πτυχή την οποία οι Ενάγοντες/Αιτητές, γνώριζαν, είχαν στην κατοχή τους και την οποία δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο όταν προσέφυγαν μονομερώς. Τα στοιχεία που δεν αποκαλύφθηκαν είναι τέτοιας βαρύτητας για την παρούσα υπόθεση που καθίσταται εξ' αντικειμένου φανερό ότι η κρίση του Δικαστηρίου δεν είχε στέρεο υπόβαθρο και η Απόφαση για την έκδοση των Διαταγμάτων ήταν ακροσφαλής.
  19. Σε μια υπόθεση όπου οι Ενάγοντες/Αιτητές επέλεξαν να παρουσιάσουν ότι ήταν καθ' όλα τυπικοί με τις υποχρεώσεις τους και ενώ είχαν τα κλειδιά του επίδικου Διαμερίσματος, εν τέλει τους αποστερήθηκε, το καθήκον ειλικρινούς αποκάλυψης που έχουν προς το Δικαστήριο τους επιβάλλει την υποχρέωση να αποκαλύψουν και την ύπαρξη των επιστολών που τους απέστειλαν οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση και δια της οποίας η Συμφωνία Πώλησης του επίδικου Διαμερίσματος τερματιζόταν επειδή -κατά την θέση των Εναγόμενων/Καθ' ων η Αίτηση- οφειλόταν ένα ποσό. Το ίδιο καθήκον επέτασσε στους Ενάγοντες/Αιτητές να αποκαλύψουν και την δική τους επιστολή που απέστειλαν προς την άλλη πλευρά δια της οποίας αναφέρουν ότι δεν τους δόθηκε ποτέ η κατοχή του Διαμερίσματος.
  20. Μόνο έτσι παρουσιάζεται στο Δικαστήριο μια υπόθεση ακριβοδίκαια και με τρόπο που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ένα στέρεο υπόβαθρο επί του οποίου να μπορεί να εκδώσει ένα Διάταγμα χωρίς καν να ακούσει την άλλη πλευρά. Επαναλαμβάνεται στο σημείο αυτό ότι δεν γίνεται το οποιοδήποτε εύρημα αλλά ούτε και αποφαίνεται το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό αν οι ισχυρισμοί των Εναγόμενων/Καθ' ων η Αίτηση ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Αυτό το οποίο υπογραμμίζεται είναι ότι οι Ενάγοντες/Αιτητές επέλεξαν να παρουσιάσουν στο Δικαστήριο την υπόθεση τους με τρόπο που επί της ουσίας φώτιζε μια πτυχή της υπόθεσης, αποστερώντας από το Δικαστήριο την δυνατότητα να διαμορφώσει την κρίση του στην βάση μιας ακριβοδίκαιης και ολοκληρωμένης παρουσίασης της υπόθεσης. Τα στοιχεία που δεν παρουσιάστηκαν, θα έδιναν άλλη βαρύτητα στους ισχυρισμούς των Εναγόντων/Αιτητών.
  21. Υπό το φως των πιο πάνω και ενόψει του ότι οι Ενάγοντες/Αιτητές απέκρυψαν τα πιο πάνω γεγονότα στο Δικαστήριο κατά την μονομερή προσφυγή τους στο Δικαστήριο και επειδή οι επιστολές και τα γεγονότα που έχουν αποκρύψει οι Ενάγοντες/Αιτητές στο πλέγμα των συγκεκριμένων γεγονότων και των εκατέρωθεν ισχυρισμών κρίνονται ως ουσιώδεις για τους λόγους που έχουν σημειωθεί, το Δικαστήριο δεν έχει άλλη επιλογή από το να ακυρώσει τα επίδικα Διατάγματα. IV. Κατάληξη
  22. Tα επίδικα Διατάγματα ημερομηνίας 17/11/2022 ακυρώνονται και η Αίτηση απορρίπτεται.
  23. Τα έξοδα της επίδικης Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόμενων/Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων/Αιτητών και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.).................. Χ. Στρόππος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). [2] Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015, Πούλλου ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)
  1. Α.Α.Α.
  2. [3] βλ. μεταξύ πολλών άλλων Αίτηση C.M.K. Metal Constraction Limited κ.α., Πολιτική Αίτηση Αρ. 138/2018, ECLI:CY:AD:2018:D481, Έλενα Κυριάκου
(2010)1 Α.Α.Δ. 1332, Βαλεντίνα Θεοφάνους
(2010)1Α Α.Α.Δ. 234, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598, Astarti Development Plc κ.α. v. Χριστοδουλίδη κ.α., Πολιτική Αίτηση Αρ. 160/2015, ECLI:CY:AD:2015:D6. [4] Βλ. μεταξύ πολλών άλλων Χριστοδούλου ν. Vraets
(1999)1 Α.Α.Δ. 1475, Ζein κ.ά. ν. Π. Καμπανέλλας Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 606, Αβροσιάδου ν. Coward,
(2013)1 Α.Α.Δ. 78, Αspis Liberty Life Insurance v. Σιακατίδου
(2014)1 Α.Α.Δ. 637, ECLI:CY:AD:2014:A196. βλ. όμως και την αναφορά στην Απόφαση Κούππα v. Πούλλας Τσαδιώτης Λίμιτεδ
(2014)1 ΑΑΔ 1665, ECLI:CY:AD:2014:A540 για την συνάρτηση του κατεπείγοντος με την πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη. [5] Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 788, Timberland Co. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1179. [6] βλ. μεταξύ πολλών άλλων Γρηγορίου v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, The Timberland of USA v. Evans & Sons Ltd κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1179, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Limited
(1996)1 Α.Α.Δ. 597, Δήμος Πάφου v. Βοσκού
(2001)1 Α.Α.Δ. 1168, M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. v. The Timberland Co. of U.S.A.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791. [7] Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598 [8] Βλ. και Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και Άλλης
(1992)1 Α.Α.Δ. σελ. 1453. [9] Medochemie Ltd v. UCB S.A.,
(1998)1 Α.Α.Δ. 2159. [10] Μιχαήλ (Αρ. 3)
(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 1943, Bloczek Ltd v. Vianova Holdings Ltd
(2013)1 (Β) Α.Α.Δ. 1410, Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G. κ.α. ν. Adeona Holdings Ltd
(2015)1 (A) Α.Α.Δ. 386, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου [1995] 1 Α.Α.Δ. 248, Rybolovlev v. Rybolovleva
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 82, Brink's Mat Ltd. v. Elcombe (C.A.) [1988] 1 W.L.R. 1350, Τate Access Floors Inc v. Boswell [1990] 3 All E.R. 303. [11] βλ. Swift Fortune Ltd (The Capaz Duckling) v. Magnifica Marine SA [2008] 1 Lloyd´s Rep. 54, Linsen International Ltd v. Humpuss Sea Transport Pte Ltd [2010] EWHC 303 (Comm), Siporex Trade S.A. v. Comdel Commodities Ltd [1986] 2 Lloyd´s Rep 428 QBD, Global Cruises SA κ.ά. ν. Metro Shipping & Travel Ltd
(1989)1 Α.Α.Δ. 607. [12] Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co. Ltd και Άλλων
(1996)1 A.A.Δ. 597. [13] Μ & CH Mitsingas Trading Ltd. κ.ά. ν. The Timberland Co of USA
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ.
  1. [14] Bank Mellat v. Nikpour [1985] F.S.R. 87,
  2. [15] Rex v. Kensington Income Tax Commissioners, π.
  3. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.