SUNBEAMCARE LTD ν. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ EVGENIA COURT, Αρ. Αγωγής: 1447/21, 21/11/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α.Χαραλαμπίδη.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1447/21 Μεταξύ: SUNBEAMCARE LTD Εναγόντων ν. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ EVGENIA COURT Εναγόμενης Αίτηση ημερομηνίας 15.2.2023 για Παραμερισμό Απόφασης Ημερομηνία: 21 Νοεμβρίου, 2024 Για την Εναγόμενη - Αιτήτρια: κ. Φ.Αποστολίδης Για τους Ενάγοντες - Καθ'ων η Αίτηση: κα Ν.Ττοφή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Με την παρούσα Αίτηση, η Εναγόμενη / Αιτήτρια (στο εξής θα αναφέρεται ως η «Εναγόμενη») ζητεί διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται η απόφαση η οποία εκδόθηκε εναντίον της και προς όφελος των Εναγόντων / Καθ'ων η Αίτηση (στο εξής θα αναφέρονται ως οι «Ενάγοντες») στην απουσία της στις 5/7/
- Β. ΙΣΤΟΡΙΚΟ Εν όψει των ζητημάτων που εγείρονται στα πλαίσια της υπό εξέταση Αίτησης και Ένστασης που ακολούθησε, εις τις οποίες θα γίνει εκτενέστερη αναφορά παρακάτω, κρίνω ορθότερο όπως παραθέσω πρώτα συνοπτικά το ιστορικό της διαδικασίας που οδήγησε στην καταχώρηση της παρούσας, ως αυτό προκύπτει από τις κοινές θέσεις των μερών και το φάκελο της υπόθεσης, και το οποίο έχει ως εξής: Οι Ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή εναντίον της Εναγόμενης την 1/9/2021 για ανάκτηση κόστους επιδιόρθωσης ταβανιών διαμερίσματος ιδιοκτησίας των Εναγόντων και το οποίο αποτελούσε μέρος της πολυκατοικίας 'Evgenia Court' (στο εξής η «επίδικη πολυκατοικία»), την διαχείριση της οποίας είχε η Εναγόμενη σύμφωνα με το σχετικό Νόμο ως Διαχειριστική Επιτροπή. Στην συνέχεια, στις 9/9/2021 οι Ενάγοντες καταχώρησαν μονομερή αίτηση διεκδικώντας προσωρινό διάταγμα εναντίον της Εναγόμενης η οποία απορρίφθηκε στις 20/9/2021 με σχετική ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου και ακολούθησε από πλευράς τους καταχώρηση νέας αίτησης στις 30/9/2021, αλλά αυτήν την φορά υπό μορφή δια κλήσεως. Ακολούθως, οι Ενάγοντες καταχώρησαν την μονομερή αίτηση ημερ.14/4/2022 μέσω της οποίας πέτυχαν την έκδοση του διατάγματος ημερ.16/5/2022 με το οποίο επιτράπηκε η υποκατάστατη επίδοση τόσο του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής όσο και της δια κλήσεως αίτησης ημερ.30/9/2021 στην Εναγόμενη δια της θυροκολλήσεώς των εν λόγω εγγράφων εις την είσοδο του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας GMD PROTEAS ENTERPRISES LTD, που ανέλαβε την διαχείριση της επίδικης πολυκατοικίας, επί της οδού Χριστόφορου Περραιβού αρ.2, KALIA COURT, 2ος όροφος, γραφείο 2, 3025 στην Λεμεσό. Η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και της αίτησης ημερ.30/9/2021 στην βάση του πιο πάνω διατάγματος, ως επιβεβαιώνεται και από την σχετική ένορκη δήλωση επίδοσης του ιδιώτη επιδότη κου Πανίκου Ευλαβή ημερ.7/6/2022 η οποία βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου, διεκπεραιώθηκε την 1/6/
- Επειδή η Εναγόμενη παρέλειψε να καταχωρήσει εμφάνιση εντός της προθεσμίας των 20 ημερών που είχε ταχθεί με το παραπάνω διάταγμα για τον εν λόγω σκοπό, οι Ενάγοντες καταχώρησαν την μονομερή αίτηση ημερ.24/6/2022 για έκδοση απόφασης εναντίον της Εναγόμενης στην βάση της Δ.17 στα πλαίσια της οποίας στις 5/7/2022 εξασφάλισαν ερήμην απόφαση υπέρ τους και εναντίον της, για το ποσό €7.070,00 πλέον Φ.Π.Α., πλέον έξοδα (στο εξής η «Επίδικη Απόφαση»). Στα πλαίσια εκτέλεσης της επίδικης απόφασης, οι Ενάγοντες καταχώρησαν την μονομερή αίτηση ημερ.2/9/2022 για έκδοση διατάγματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, η οποία στράφηκε συγκεκριμένα εναντίον της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λιμιτεδ, ως μεσεγγυούχου, εις την οποία η Εναγόμενη διατηρούσε τραπεζικό λογαριασμό. Στην βάση της εν λόγω αίτησης, εκδόθηκε σχετικό διάταγμα ('Garnishee order nisi') στις 27/9/2022 το οποίο ορίστηκε επιστρεπτέο στις 11/10/2022 και δόθηκαν οδηγίες για επίδοση του στην μεσεγγυούχο και στην Εναγόμενη στο ενδιάμεσο. Ως προκύπτει από τον φάκελο της υπόθεσης, το διάταγμα ημερ. 27/9/2022 επιδόθηκε τόσο στην μεσεγγυούχο όσο και στην Εναγόμενη, στην τελευταία δια της επίδοσης σε μέλος της, συγκεκριμένα στην κα Oxana Σουιθκαρια όπως αναφέρεται στη σχετική ένορκη δήλωση επίδοσης του ιδιώτη επιδότη κου Πανίκου Ευλαβή ημερ.21/10/2022 και η οποία επίσης βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου. Όπως φαίνεται από την ηλεκτρονική επικοινωνία στον φάκελο της υπόθεσης, όσο και από τα σχετικά πρακτικά, η Εναγόμενη μετά την πιο πάνω επίδοση αντέδρασε με εμφάνιση μέσω δικηγόρου στα πλαίσια της αίτησης ημερ.2/9/2022 και του διατάγματος ημερ. 27/9/2022, καταχώρησε σχετική ένσταση στις 7/11/2022 στην οριστικοποίηση του προαναφερθέντος διατάγματος και στις 15/2/2023 καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση. Γ. ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗ & ΕΝΣΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗ Μέσω της παρούσας Αίτησης, η Εναγόμενη ζητεί 'Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο παραμερισμός της εκδοθείσας απόφασης ημερομηνίας 5/7/2022, εναντίον της Εναγόμενης, ένεκα παράλειψης εμφάνισης στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή και/ή ένεκα λανθασμένης επίδοσης δια υποκατάστατης επίδοσης του κλητηρίου δια θυροκολλήσεως προς την εταιρεία G.M.D. PROTEAS ENTERPRISES LTD.' Η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 θ.θ.1-11, Δ.26 θ.θ.1,2,8,10 και 14, Δ.48 θ.θ.1-9 και 11, Δ.5 θ.θ.1-10, Δ.5Α, στα άρθρα 30 και 31 του Συντάγματος, επί της Νομολογίας και των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της κας Μαρίας Μπαλωμενάκη, διευθύντριας της εταιρείας G.M.D. PROTEAS ENTERPRISES LTD (στο εξής η «Διαχειριστική Εταιρεία») η οποία διαχειρίζεται την επίδικη πολυκατοικία στην βάση σύμβασης με την Εναγόμενη. Η κα Μπαλωμενάκη αναφέρει ότι είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη από την Εναγόμενη και ένεκα της θέσης της, γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα που περιβάλουν την παρούσα υπόθεση. Αναφέρει ότι η Διαχειριστική εταιρεία, προσφέρει υπηρεσίες σε διαχειριστικές επιτροπές πολυκατοικιών για την λειτουργία, διαχείριση και την εφαρμογή του σχετικού Νόμου συμπεριλαμβανομένης και της Εναγόμενης η οποία αποτελείται από 5 μέλη. Προβαίνει στην ένορκη δήλωση για να καταδείξει στο Δικαστήριο ότι η έκδοση ερήμην απόφασης εναντίον της Εναγόμενης έγινε με τέχνασμα και δόλο και πως η συγκεκριμένη υπόθεση αποτελεί "proper case" ώστε το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του εξουσία για να παραμερίσει την επίδικη απόφαση, αφού γνωρίζει ότι υπάρχει πολύ καλή υπεράσπιση. Τονίζει ότι δεν υπήρξε ποτέ γνωστοποίηση προς την Εναγόμενη της έγερσης της παρούσας αγωγής και ουδέποτε έλαβε γνώση η Εναγόμενη του περιεχομένου της αφού οι Ενάγοντες ουδέποτε της επέδωσαν την αγωγή και αυτό αποτελεί ένα από τα βασικότερα στοιχεία της υπεράσπισης της. Επιβεβαιώνει ότι οι Ενάγοντες πέτυχαν υποκατάστατο επίδοση στην Διαχειριστική εταιρεία, αλλά εισηγείται ότι οι Ενάγοντες παραπλάνησαν το Δικαστήριο στα πλαίσια της σχετικής τους Αίτησης. Αναφέρει ότι η επίδοση μπορούσε να γίνει σε ένα από τα μέλη της Εναγόμενης τα οποία πρόσωπα και διευθύνσεις αυτών ήταν γνωστά στους αντί στην Διαχειριστική Εταιρεία και πολύ περισσότερο με υποκατάστατη επίδοση στην τελευταία η οποία δεν έλαβε ποτέ γνώση της θυροκόλλησης του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής διότι κατά την συγκεκριμένη περίοδο είχε μετακομίσει τα γραφεία τους στην οδό Αγίας Φυλάξεως αρ.41Α δηλαδή στον απέναντι δρόμο από την παλαιά τους διεύθυνση στην οδό Χριστοφόρου Περραιβού 2, στην πολυκατοικία 'KALIA COURT' 3025 στη Λεμεσό που βρίσκονται απέναντι το ένα από το άλλο. Σύμφωνα με την κα Μπαλωμενάκη, στην παλαιά διεύθυνση του γραφείου τους, στην εξώθυρα της πολυκατοικίας η αναρτήθηκε ανακοίνωση με την οποία πληροφορούσαν τους ενδιαφερόμενους επισκέπτες της Διαχειρίστριας Εταιρείας για την μεταφορά τους στην απέναντι οδό. Αναφέρει επίσης ότι ο επιδότης που προχώρησε με τη θυροκόλληση μπορούσε να επισκεφθεί τα νέα τους γραφεία για να τους επιδόσει το κλητήριο της Εναγομένης αλλά δεν το έπραξε και ότι οι Ενάγοντες με τέχνασμα και δόλο προχώρησαν στην εν λόγω επίδοση ενώ η νέα διεύθυνση της Διαχειρίστριας Εταιρείας ήταν γνωστή. Με τον ίδιο τρόπο, αναφέρει, ότι οι Ενάγοντες παραπλάνησαν το Δικαστήριο στην εξασφάλιση του διατάγματος για υποκατάστατο επίδοση ημερ.16/5/2022 και το εν λόγω γεγονός ενισχύεται από την ένορκη δήλωση του επιδότη (Τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης της κας Άντρης Αντωνιάδου προς υποστήριξη της σχετικής αίτησης) που αναφέρει ότι δεν μπόρεσε να επιδώσει γιατί ο Πρόεδρος και Γραμματέας της Εναγόμενης βρίσκονταν στο εξωτερικό και στην οποία καταγράφει το τηλέφωνο του γραφείου της Διαχειριστικής Εταιρείας στο οποίο μπορούσε κάλλιστα να τηλεφωνήσει και να τους ενημερώσει για τα έγγραφα προς επίδοση και να ζητήσει την διεύθυνση τους, κάτι που παρέλειψε να πράξει. Περαιτέρω η δήλωση του ίδιου του επιδότη κου Πανίκου Ευλαβή, που την αναφέρει η ενόρκως δηλούσα κα Αντωνιάδου στην ένορκη δήλωση ημερ.14/4/2022, αναφέρει ότι από πληροφορίες που έλαβε από τον επιδότη, αυτός είχε επικοινωνήσει με την Διαχειριστική Εταιρεία και τον πληροφόρησαν ότι ο πρόεδρος και ο γραμματέας της Εναγόμενης βρίσκονταν στο εξωτερικό. Ότι με την δήλωση της κας Oxanas Shvydkaya, η οποία ήταν και συνεχίζει να είναι μέλος της Εναγόμενης, ότι δεν μπορεί να παραλάβει την επίδοση, οι Ενάγοντες λανθασμένα δεν προχώρησαν στην επίδοση στην ίδια το οποίο καταγράφεται στην σχετική του ειδοποίηση. Είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι στην νέα διεύθυνση της Διαχειρίστριας Εταιρείας έγινε επίσης η Ετήσια Γενική Συνέλευση των κυρίων της επίδικης πολυκατοικίας και παρευρέθηκαν τόσο ο Διευθυντής των Εναγόντων όσο και οι δικηγόροι των τελευταίων. Η Εναγόμενη, σύμφωνα με την κα Μπαλωμενάκη, έλαβε γνώση ότι εκδόθηκε το διάταγμα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, όταν παγοποιήθηκε ο τραπεζικός λογαριασμός της Εναγόμενης στο οποίο καταχώρησε ένσταση μέσω του δικηγόρου της αλλά είχε ως συνέπεια την παράλυση κάθε διαδικασίας για την λειτουργία και βελτίωση της επίδικης πολυκατοικίας με τεράστια ταλαιπωρία προς όλους τους ιδιοκτήτες, αφού δεν μπορεί η Εναγόμενη να προβεί σε οιανδήποτε πληρωμή λογαριασμών κοινής ωφελείας με πιθανό αποτέλεσμα της διακοπής του ρεύματος και νερού μεταξύ άλλων συνεπειών. Η κα Μπαλωμενάκη στην ένορκη της δήλωση επισυνάπτει τα ακόλουθα έγγραφα: Φωτογραφίες
(2)της ανακοίνωσης που σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα αναρτήθηκε στην εξώθυρα της πολυκατοικίας με την οποία πληροφορούνταν ενδιαφερόμενοι επισκέπτες για την μεταφορά των γραφείων τους στην απέναντι οδό ως Τεκμήρια 1 και 2, φωτογραφία η οποία σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα λήφθηκε από την είσοδο της προηγούμενης διεύθυνσης της Διαχειρίστριας Εταιρείας με κατεύθυνση προς τα νέα τους γραφεία όπου τοποθέτησαν 'γιγαντοπινακίδα' που αναγράφεται ευκρινώς το όνομα της εταιρείας από την οποία φαίνονται τα νέα γραφεία τους σε όποιο σταθεί στην εξώθυρα της πολυκατοικίας που βρίσκονταν προηγουμένως τα γραφεία τους ως Τεκμήριο 3 και αντίγραφο ένορκης δήλωσης του ιδιώτη επιδότη κου Πανίκου Ευλαβή η οποία φέρει σφραγίδα στην οποία αναγράφεται ότι αποτελεί το Τεκμήριο 1 στην ένορκη ομολογία ημερ.14/4/2022 της κας Άντρης Αντωνιάδου με αναφορά στην παρούσα αγωγή ως Τεκμήριο
- ΕΝΣΤΑΣΗ Οι Ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση της Εναγόμενης μέσω της οποίας προβάλλουν 13 λόγους για τους οποίους δεν πρέπει αυτή να επιτύχει:
- Ότι η υπό εκδίκαση Αίτηση είναι ουσία αβάσιμη,
- Ότι δεν πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για παραμερισμό της επίδικης απόφασης,
- Η Εναγόμενη έχει επιδείξει αδιαφορία για την παρούσα αγωγή,
- Η συμπεριφορά της Εναγόμενης είναι ασυγχώρητη και/ή περιφρονητική και/ή αποτελεί καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας,
- Η Εναγόμενη δεν έχει δικαιολογήσει την παράλειψη εμφάνισης της στην παρούσα αγωγή,
- Η Εναγόμενη δεν έχει αποκαλύψει και/ή στοιχειοθετήσει και/ή θεμελιώσει εκ πρώτης όψεως καλή και/ή συζητήσιμη υπεράσπιση ενώ στην αίτηση τους αναφέρουν ως μόνο λόγο το ζήτημα της επίδοσης,
- Η Εναγόμενη δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, παραλείποντας ν'αναφέρει ουσιώδη γεγονότα, τα οποία είναι άμεσα σχετικά με την εξέταση της υπό εκδίκαση Αίτησης,
- Οι ισχυρισμοί και/ή λόγοι που προβάλλει η Εναγόμενη για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι ανεπαρκείς και/ή δεν δικαιολογούν την έκδοση τους,
- Η αίτηση γίνεται με καθυστέρηση η οποία δεν δικαιολογείται επαρκώς στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει. Υπάρχει πρωτοφανής και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας αίτησης με την οποία ζητείται ο παραμερισμός της απόφασης η οποία εκδόθηκε βάσει γεγονότων που ήταν γνωστά και/ή έπρεπε να ήταν γνωστά στην Εναγόμενη πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης,
- Η Εναγόμενη δεν παρουσιάζει εύλογη αιτία και/ή επαρκή λόγο και/ή δεν έχει αιτιολογηθεί επαρκώς οι λόγοι που να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή δεν δίνει ικανοποιητικό λόγο για τον οποία ζητεί παραμερισμό της επίδικης απόφασης,
- Τα αιτούμενα διατάγματα θα επιφέρουν τέτοια βλάβη στους Ενάγοντες που δεν θα είναι δυνατόν να αποζημιωθούν με έξοδα,
- Ο αιτούμενος παραμερισμός και/ή ακύρωση των αποτελεσμάτων της απόφασης δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπεί,
- Τυχόν έγκριση της Αίτησης θα αποτελέσει παραβίαση των δικαιωμάτων των Εναγόντων σε δίκαια δίκη και στην ισότητα των όπλων όπως αυτά κατοχυρώνονται στο Άρθρο 30 του Συντάγματος. Η ένσταση βασίζεται, μεταξύ άλλων, επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.2, θ.θ.1, 6
(4), 9, Δ.5, Δ.5(Α), Δ.26, Δ.16 θ.θ.1,2,3,7, Δ.17 θ.θ.1-11, Δ.19, Δ.48 θ.θ.1-9, Δ.57, Δ.64, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, επί της Νομολογίας και των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Η ένσταση των Εναγόντων υποστηρίζεται από την επισυνημμένη ένορκη δήλωση του κ.Δημήτρη Χριστοδουλίδη, προέδρου και γραμματέα των Εναγόντων. Στην ένορκη του δήλωση ο κος Χριστοδουλίδης αναφέρει ότι οι Ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες διαμερίσματος στην επίδικη πολυκατοικία στο οποίο διαμένει με την οικογένεια του. Αρνείται τους ισχυρισμούς της κας Μπαλωμενάκη στην έκταση που δεν συνάδουν με τους ισχυρισμούς του και ισχυρίζεται ότι η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως νομικά και πραγματικά αβάσιμη και αστήρικτη. Αναφέρει ότι μετά από επανειλημμένες προσπάθειες για επικοινωνία με τα μέλη της Εναγόμενης και προσπάθεια του ιδιώτη επιδότη για επίδοση στην τελευταία του κλητηρίου εντάλματος και της αίτησης ημερ.30/9/2021, αυτό δεν κατέστη δυνατόν και προχώρησαν στην καταχώρηση της αίτησης ημερ.14/4/2022 για υποκατάστατο επίδοση. Ως συνέπεια εξασφαλίστηκε το σχετικό διάταγμα την 16/5/2022 και υλοποιήθηκε στην βάση αυτού η επίδοση στην Εναγόμενη την 1/6/
- Στην συνέχεια, λόγω μη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης από πλευράς της Εναγόμενης, κατόπιν αίτησης των δικηγόρων των Εναγόντων εκδόθηκε η επίδικη απόφαση. Ακολούθως ο κος Χριστοδούλου αναφέρει ότι στάλθηκε επιστολή στις 19/7/2022 μέσω κανονικού ταχυδρομείου στην διεύθυνση της Διαχειρίστριας Εταιρείας με την οποία την ενημέρωναν για την έκδοση απόφασης εναντίον της Εναγομένης και την καλούσαν σε εκτέλεση της απόφασης. Στις 2/9/2022 οι δικηγόροι των Εναγόντων προχώρησαν με μέτρα εκτέλεσης της επίδικης απόφασης δια της καταχώρησης της Μονομερούς Αίτησης Κατάσχεσης εις Χείρας Τρίτου, στην οποία εκδόθηκε το διάταγμα ημερ.27/9/2022 το οποίο στις 7/10/2022 ο ιδιώτης επιδότης προσπάθησε να επιδώσει σε μέλος της Εναγόμενης, όμως δεν υπήρχε κανένας να λάβει την επίδοση. Αναφέρει ο ενόρκως δηλών ότι με πολλή προσπάθεια στις 18/10/2021 κατάφερε και επέδωσε στην Oxana Shvydkaya, μέλος της Εναγόμενης και στην συνέχεια οι δικηγόροι της τελευταίας επικοινώνησαν με το Δικαστήριο, καταχώρησαν ένσταση στο διάταγμα ημερ.27/9/2022 και την παρούσα αίτηση. Αποτελεί άποψη του ενόρκως δηλούντα ότι ένας από τους βασικούς λόγους που η Εναγόμενη προχώρησε με την υπό κρίση αίτηση είναι για να καθυστερήσει την διαδικασία ολοκλήρωσης και εξόφλησης του εξ αποφάσεως χρέους της και ότι αυτό είναι άδικο για την πλευρά τους αφού η Εναγόμενη μέσω των μελών αλλά και της Διαχειριστικής Εταιρείας αρνείτο να παραλάβει επίδοση του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής και δεν είχαν επιλογή παρά μόνο την υποκατάστατη επίδοση της αγωγής στο εγγεγραμμένο γραφείο της τελευταίας ως εμφαίνεται από το σύστημα του εφόρου εταιρειών το οποίο μέχρι και την 27/4/2023 παραμένει στην ίδια διεύθυνση. Αναφέρει περαιτέρω ότι η κατηγορία από πλευράς της κας Μπαλωμενάκη για έκδοση απόφασης με τέχνασμα και δόλο δεν αιτιολογείται, ότι γίνεται από πλευράς της Εναγόμενης μια γενική αναφορά για ύπαρξη καλής υπεράσπισης η οποία δεν είναι αρκετή και ότι η μη επίδοση δεν αποτελεί λόγο υπεράσπισης. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα από πλευράς τους οι Ενάγοντες ακολούθησαν όλες τις απαραίτητες διαδικασίες για ορθή επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και η υποκατάστατη επίδοση έγινε βάσει διατάγματος Δικαστηρίου και ελέγχθηκε από το Δικαστήριο. Αρνείται τους ισχυρισμούς περί παραπλάνησης και αναφέρει ότι οι δικηγόροι των Εναγόντων και ο επιδότης έκαναν πολλές προσπάθειες για επικοινωνία με την Εναγόμενη μέσω των μελών της και της Διαχειρίστριας εταιρείας για να υλοποιήσουν την επίδοση αλλά κανένας δεν ήθελε να παραλάβει επίδοση και γενικώς δημιουργείτο αβεβαιότητα για το ποια ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο τα μέλη της Εναγόμενης και οι διευθύνσεις αυτών. Επιπρόσθετα αναφέρει ότι θυροκόλληση στην επίδικη πολυκατοικία δεν μπορούσε να γίνει καθότι η τελευταία λειτουργεί με κάρτες πρόσβασης. Ο ενόρκως δηλών αγνοεί και δεν έλαβε καμία ενημέρωση για αλλαγή διεύθυνσης της Διαχειρίστριας εταιρείας. Αρνείται την ύπαρξη ανακοίνωσης κατά την επίδοση, και ισχυρίζεται ότι οι φωτογραφίες (Τεκμήρια 1 και 2 Ε/Δ Μ.Μπαλωμενάκη ημερ.15/2/2023) δεν αποδεικνύουν τίποτα αφού δεν φέρουν ημερομηνία και ο επιδότης ως τους ενημέρωσε δεν είχε δει τέτοια ανακοίνωση και προχώρησε σε εκτέλεση της εργασίας του με επίδοση θυροκόλλησης ως το διάταγμα ημερ.16/5/
- Αναφέρει περαιτέρω ο ενόρκως δηλούντας ότι όφειλε η Διαχειριστική Εταιρεία να ενημερώσει το σχετικό αρχείο του εφόρου εταιρειών για την αλλαγή στην διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου ώστε το εν λόγω διάταγμα να εκδοθεί στην βάση ενημερωμένων στοιχείων και ότι δεν υπήρξε οιονδήποτε τέχνασμα ή δόλος από πλευράς τους αφού πρωτού προχωρήσουν με την αίτηση για υποκατάστατο επίδοση η πλευρά τους είχε επικοινωνήσει με την Διαχειριστική εταιρεία, οι οποίοι απέφευγαν επίδοση. Αρνείται ότι οι δικηγόροι των Εναγόντων παραβρέθηκαν σε γενική συνέλευση στα νέα γραφεία της Διαχειριστικής Εταιρείας αφού η τελευταία συνέλευση που παραβρέθηκαν ήταν σε ξενοδοχείο. Καμία ταλαιπωρία σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα έχει υποστεί η Εναγόμενη αφού παρά το διάταγμα ημερ.27/9/2022 το οποίο είναι προσωρινό, η Διαχειριστική Εταιρεία κάλεσε τους ιδιοκτήτες να πληρώνουν δια ζώσης στα γραφεία της τις κοινόχρηστες οφειλές τους δια σχετικής ανακοίνωσης. Ο ενόρκως δηλών περαιτέρω θεωρεί ότι υπήρξε ανεξήγητη από πλευράς της Εναγόμενης στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης και επίδειξη αδιαφορίας σε σχέση με την επίδικη απόφαση και θα προκληθεί ζημιά και έξοδα στην πλευρά των Εναγόντων εάν εγκριθεί ο παραμερισμός της. Από πλευράς τους οι Ενάγοντες, ως αναφέρει τήρησαν δεόντως τις σχετικές διαδικασίες. Ο κος Χριστοδουλίδης στην ένορκη του δήλωση επισυνάπτει τα ακόλουθα έγγραφα: Την επιστολή που αποστάλθηκε από πλευράς τους στην Διαχειριστική Εταιρεία στις 19/7/2022 ως Τεκμήριο 1, ηλεκτρονική έρευνα στην ιστοσελίδα του εφόρου εταιρειών στην οποία εμφαίνεται ως εγγεγραμμένο γραφείο η διεύθυνση στην οποία ο ιδιώτης επιδότης επέδωσε δια θυροκόλλησης την αγωγή ως Τεκμήριο 2, ανακοίνωση ημερ.20/10/2022 της Διαχερίστριας Εταιρείας για καταβολή από πλευράς των ιδιοκτητών των διαμερισμάτων των κοινόχρηστων οφειλών δια ζώσης στα γραφεία της ως Τεκμήριο
- Δ. ΑΚΡΟΑΣΗ Εφόσον καμία πλευρά δεν επεδίωξε να αντεξετάσει τον ομνύοντα της άλλης πλευράς και ούτε αιτήθηκε η πλευρά της Εναγόμενης την καταχώρηση οιασδήποτε συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης προς απάντηση των ισχυρισμών των Εναγόντων (βλ. Iacovou Bros. v. Fashionwise Ltd
(2000)1(B) Α.Α.Δ. 1377 και Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd
(2012)1 ΑΑΔ 1460), η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στην βάση των εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των μερών στα πλαίσια των οποίων ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους. Έχω μελετήσει την αίτηση, την ένσταση, τις εκατέρωθεν υποστηρικτικές ένορκες δηλώσεις και έχω λάβει υπόψη μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί με αναφορά τόσο στη μαρτυρία όσο και, όπου κρίνω κατάλληλο, στις αγορεύσεις, ποιες από τις θέσεις της κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Ε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ως αναφέρεται πιο πάνω, μέσω της υπό εξέταση αίτησης επιδιώκεται ο παραμερισμός ερήμην εκδοθείσας εναντίον της Εναγόμενης απόφασης. Η διαδικασία για την έκδοση ερήμην απόφασης διέπεται από την Διαταγή 17 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας και ο παραμερισμός της συγκεκριμένα από τον Θεσμό 10 ο οποίος προβλέπει τα ακόλουθα: «
- Where judgment is entered pursuant to any of the preceding rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just.» σε μετάφραση: «
- Όπου εκδίδεται απόφαση σύμφωνα με οποιουδήποτε από τους προηγούμενους Κανόνες αυτής της Διαταγής, θα είναι νόμιμο για το Δικαστήριο, σε μια κατάλληλη περίπτωση, να την παραμερίσει ή να την τροποποιήσει υπό τέτοιους όρους όπως ήθελε φανεί δίκαιο.» Διαχρονικά η νομολογία μας διακρίνει δύο περιπτώσεις κατά τις οποίες είναι δυνατή η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς παραμερισμό απόφασης ληφθείσας λόγω παράλειψης καταχώρισης εμφάνισης: α) όπου η ερήμην απόφαση εκδόθηκε παράνομα, δηλαδή, κατά παράβαση ουσιώδους τύπου ή διαδικασίας, οπότε και η απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiae και (β) όπου η απόφαση είναι μεν νομότυπη, αλλά ο αιτούμενος τον παραμερισμό της παρουσιάζει διά ενόρκου δηλώσεως εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, ενώ επεξηγεί ταυτόχρονα το λόγο που η υπόθεση αφέθηκε να προχωρήσει σε έκδοση απόφασης, χωρίς τη συμμετοχή του (βλ.Κυριακή Τσεσμέλογλου ν Σοφοκλής Σοφοκλέους
(2013)1 Α.Α.Δ.64, Evans v. Bartlam
(1973)3 All E.R.646, Land Securities Plc v. Receiver for the Metropolitan Police District
(1983)1 W.L.R.439, Φυλακτού v. Μιχαήλ
(1982)1 Α.Α.Δ. 204, Μιχάλης Λούκα ν. Cyprus Pipes Industries Ltd
(1995)1 A.A.Δ. 163 και Λουκαΐδου ν. Γερολέμου
(2000)1 Α.Α.Δ.333 και Λοΐζου ν Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Εφ. Ε419/16 ημερ. 7.2.2024). Στην πρώτη περίπτωση, ο Εναγόμενος νομιμοποιείται δικαιωματικά σε παραμερισμό και συνεπώς η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται αποκλειστικά προς την κατεύθυνση παραμερισμού της απόφασης, ως χρέος προς τη δικαιοσύνη ('ex debito justitiae'), ανεξαρτήτως καθυστέρησης στην προώθηση της σχετικής αίτησης από πλευράς του Εναγόμενου ή οποιουδήποτε άλλου παράγοντα (βλ. Γεωργαλλίδης Νικόλας ν Χρυσοστόμου Χρίστου
(1997)1 Α.Α.Δ.247, Κτηματικές Επιχειρήσεις Μάκης Αυξεντίου Λτδ v. 1. Ιωάννη Κυριακίδη 2. Σόλωνα Συμεού
(2000)1Α Α.Α.Δ 601, Bank de Binary Limited v Philip Lalor, Πολ. Έφ. E41/18 ημερ.31/10/2023 και White v. Weston
(1968)2 ALL ER 842). Παράδειγμα παράβασης ουσιώδους τύπου ή διαδικασίας που οδηγεί σε παραμερισμό ex debito justitiae είναι η 'κακή' επίδοση του κλητηρίου εντάλματος (βλ. Γεωργαλλίδης Νικόλας ν Χρυσοστόμου Χρίστου πιο πάνω, Μανώλη ν. Ελληνικής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, Πολιτική Έφεση αρ. 423/2011, ημερ. 3/2/2017 και Bank de Binary Limited v Philip Lalor πιο πάνω). Το ζήτημα του τι συνιστα 'καλή' επίδοση, έχει απασχολήσει σε μεγάλη έκταση τα Κυπριακά Δικαστήρια και έχει συσχετιστεί άμεσα με το θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα προσώπου το οποίο προστατεύεται από το άρθρο 30.3(α) και (β) του Συντάγματος μας εφόσον του δίνεται, εφόσον λαμβάνει γνώση αυτής, η δυνατότητα να υπερασπιστεί τυχόν διαδικασία που αντιμετωπίζει (βλ. Κτηματικές Επιχειρήσεις Μάκης Αυξεντίου Λτδ
(2000)1Α Α.Α.Δ 601, Μανώλη ν. Ελληνικής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ πιο πάνω, Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 43, Οργανισμός Χρηματοδότησης Τράπεζας Κύπρου Λτδ. v. Μιχαήλ
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1044 και Claire Morris v Saratoga Swimming Pools Ltd
(2012)1 Α.Α.Δ. 647). Το δικαίωμα του ατόμου να λαμβάνει γνώση δικαστικής διαδικασίας που τον αφορά και να ακούγεται στα πλαίσια αυτής, σύμφωνα με την Οργανισμός Χρηματοδότησης Τράπεζας Κύπρου Λτδ. v. Μιχαήλ είναι «..αυτονόητο και αυτόδηλο..» (βλ. επίσης Δημοκρατία ν. Ζήνα Πουλλή,
(2001)3 ΑΑΔ 1060). Η απόφαση στην Μανώλη ν. Ελληνικής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ (πιο πάνω) επιπρόσθετα επιβεβαιώνει ότι η νομολογία μας «..υιοθέτησε την αντίληψη του αγγλικού δικαίου πως κακή επίδοση συνιστά θεμελιακό ελάττωμα (fundamental vice) που δημιουργεί υποχρέωση για ex debito justitiae παραμερισμό μιας ερήμην απόφασης..» και «..προσέδωσε στο ζήτημα τη συνταγματική διάσταση που προκύπτει από το Άρθρο 30.3(α) και (β) του Συντάγματος, υποδεικνύοντας ότι η δέουσα επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο και τη δυνατότητά του, ως θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα, να προβάλει την υπεράσπισή του. » Στην Μανώλη, το Εφετείο χαρακτήρισε την εκδοθείσα, στην απουσία δέουσας επίδοσης, ερήμην απόφαση ως «νομικά ανυπόστατη, εξ υπαρχής άκυρη, μη δυνάμενη να διασωθεί.» Ευθυγραμμισμένα με την προαναφερθείσα προσέγγιση, είναι τα όσα είχαν αναφερθεί από τον Στυλιανίδη, Δ. (ως ήτο τότε), στην υπόθεση Gesico Photographic Ltd v. J.K. Video Art Co. Ltd.,
(1991)1 ΑΑΔ 134, ότι δηλαδή διαδικασία που δεν επιδόθηκε και δεν περιήλθε σε γνώση του εναγομένου είναι άκυρη και όχι ακυρώσιμη, μη υποκείμενη σε θεραπεία ή νομιμοποίηση με οποιαδήποτε μεταγενέστερη πράξη ή διάβημα οποιουδήποτε μέρους. Με παραπομπή σε Αγγλική Νομολογία (βλ. Craig v. Kanssen [1943] K.B. 256, [1943] 1 All ER 108, In Re Pritchard, Decd. [1963] Ch. 502, [1963] 1 All ER 873 και White v. Weston, πιο πάνω) το Εφετείο στην Μανώλη περαιτέρω ανέφερε ότι η φράση ex debito justitiae δεν ταυτίζεται κατ'ανάγκη με περιπτώσεις ακυρότητας ως εκ της μη επίδοσης της διαδικασίας (η οποία ως εκ τούτου δεν περιέρχεται σε γνώση του εναγομένου), αλλά καλύπτει κάθε περίπτωση που ο εναγόμενος νομιμοποιείται δικαιωματικά σε παραμερισμό (η υπογράμμιση δική μου). Ως επιβεβαιώνει και η πρόσφατη απόφαση του Εφετείου στην Διακουρής ν. Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε61/2016, 9.10.2023, 'κακή' επίδοση δύναται να κριθεί και επίδοση η οποία θεωρητικά έγινε 'δεόντως' αλλά ο Εναγόμενος δεν έχει λάβει πραγματικά γνώση της εναντίον του διαδικασίας. Παράδειγμα με βάση την απόφαση Ελενίτσα Κωνσταντινίδη ν. Nur Habib Hissin
(2004)1Γ Α. Α. Δ.1774 αποτελεί και περίπτωση όπου η υποκατάστατη επίδοση δια μέσω τοιχοκόλλησης στην έπαυλη στην οποία διέμενε η Εφεσίβλητη, η οποία επίδοση, ενώ έγινε με βάση το σχετικό διάταγμα, θεωρήθηκε ότι 'απέτυχε' εφόσον αυτή δεν έλαβε γνώση της αγωγής εναντίον της και οδήγησε στον παραμερισμό της εναντίον της εκδοθείσας απόφασης. Στην ακόμη πιο πρόσφατη Διονυσίου v. Dafnis Insurance Agencies & Consultants Limited κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε129/2016, 16.5.2024 λέχθηκε ότι η διεκπεραίωση υποκατάστατης επίδοσης κλητηρίου εντάλματος σύμφωνα με σχετικό διάταγμα δεν εξισούται απαραίτητα με γνώση από πλευράς του Εναγόμενου για την ύπαρξη της αγωγής, ειδικά εφόσον τέτοια γνώση αμφισβητείται από πλευράς του. Παραθέτω σχετικό επεξηγηματικό απόσπασμα από την απόφαση: «Σημειώνεται ότι, η τέτοια θυροκόλληση του κλητηρίου εντάλματος, προφανώς, διενεργήθηκε στη βάση δικαστικού διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση, το οποίο εκτελέστηκε από αρμόδιο επιδότη. Το γεγονός τούτο, όμως, από μόνο του, δεν προδικάζει ότι ο εφεσείων έλαβε, οπωσδήποτε, γνώση για την αγωγή. Πάντως, ο ίδιος διαφωνεί. Το ζητούμενο, επομένως, είναι κατά πόσο αυτός έλαβε, όντως, γνώση σε σχέση με αυτή, πριν από την έκδοση της απόφασης, εναντίον του, ερήμην. » Στην Δανιήλ v. Eλληνικής Τράπεζας Λτδ, Πολιτική Έφεση αρ. 340/2010, ημερ. 17/1/2017, ECLI:CY:AD:2017:A7 λέχθηκε ότι το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού ότι δεν έχει λάβει πραγματική γνώση της εναντίον του αγωγής το φέρει ο Εναγόμενος στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Σύμφωνα με την Διονυσίου v. Dafnis Insurance Agencies & Consultants Limited κ.α. (πιο πάνω) εφόσον η γνώση του Εναγόμενου σε σχέση με την ύπαρξη της αγωγής τελεί υπό αμφισβήτηση από πλευράς του με 'εύλογους ισχυρισμούς', «τότε πρέπει να αποδεικνύεται στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε δεόντως στον εναγόμενο και έτσι αυτός έλαβε γνώση για την αγωγή, προς ικανοποίηση του δικαστηρίου. » Στην Διονυσίου συγκεκριμένα, το Εφετείο κατέληξε στο ότι ο ισχυρισμός του πατέρα του εφεσείοντος, ότι δεν πληροφόρησε τον τελευταίο για την ανεύρεση του κλητηρίου εντάλματος (μετά από θυροκόλληση του στην οικία τους), ουδέποτε αμφισβητήθηκε από την πλευρά των εφεσιβλήτων οι οποίοι περιορίστηκαν στο να υποστηρίξουν ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος έγινε σύμφωνα με το σχετικό διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης. Κατά συνέπεια κρίθηκε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν είχε ενώπιον του μαρτυρία ότι ο εφεσείων είχε, πράγματι, λάβει γνώση της αγωγής, μέσω της επιχειρηθείσας υποκατάστατης επίδοσης και η εκδοθείσα εναντίον του απόφαση, έπρεπε να παραμεριστεί ex debito justitiae (βλ. επίσης Sabine Zehil v Neil Roberts
(2009)1 ΑΑΔ 678
(2009)1 ΑΑΔ 678). Στην δεύτερη περίπτωση, η έκδοση ερήμην απόφασης έγινε μεν νομότυπα, αλλά η παράλειψη του Εναγόμενου να καταχωρήσει Σημείωμα Εμφάνισης κρίνεται δικαιολογημένη υπό τις περιστάσεις. Σύμφωνα με την Πατούρη v. Hellenic Bank Ltd,
(2001)1 (Γ) A.A.Δ. 2118, 2123 στην συγκεκριμένη κατηγορία υποθέσεων «[κ]ατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο θα πρέπει να επιτύχει εξισορρόπηση μεταξύ δύο θεμελιωδών αρχών. Την ανάγκη από τη μια να διατηρηθεί το δικαίωμα των διαδίκων να ακουστούν και από την άλλη την ανάγκη εξασφάλισης της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης.»(βλ. επίσης Αρέστη ν. Ηλία
(1991)1 ΑΑΔ 984, 988). Απαραίτητες προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιήσει ο Εναγόμενος και που προσμετρούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο πλαίσιο αυτό είναι η επεξήγηση των λόγων για τη μη εμφάνιση του εναγομένου και η αποκάλυψη συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως βάσιμης υπεράσπισης (βλ. μεταξύ άλλων Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646, Φυλαχτού ν. Μιχαήλ
(1982)1 Α.Α.Δ. 204, Mine and Quarry Services Ltd v. A. Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26, Βίκα Πίκο Ντίσκο Λτδ ν. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ
(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 28, Μilouka Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη, 1997 1(Β) Α.Α.Δ. 941, Λευκίδου ν. Κανναουρίδη,
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 528, Πατούρη v. Hellenic Bank Ltd και Λοΐζου ν Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ πιο πάνω). Όσο αφορά τον παράγοντα παρουσίασης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την απόφαση Λοΐζου (πιο πάνω) το οποίο συνοψίζει τις γενικές αρχές που εφαρμόζουν στην εν λόγω προϋπόθεση: «Κατ' επανάληψη έχει διακηρυχθεί από τη νομολογία, ότι σε αιτήσεις του είδους, το Δικαστήριο, κατά την ενασχόληση του με τον παράγοντα της παρουσίασης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης, δεν επιτρέπεται να προβεί σε αξιολόγηση και κατάληξη σε συγκεκριμένα και τελικά συμπεράσματα επί των ισχυρισμών και θέσεων που προβάλλονται ως υπεράσπιση. Πρωταρχικό του καθήκον είναι να διακρίνει κατά πόσο αποκαλύπτονται επαρκή θετικά στοιχεία, (merits) ώστε να δικαιολογείται το επανάνοιγμα της υπόθεσης. Ταυτόχρονα, είναι καλά εδραιωμένο πως η αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπεράσπισης, προϋποθέτει την προσκόμιση ή παρουσίαση κάποιων αποδεικτικών στοιχείων και γεγονότων, τα οποία εξυπακούεται ότι εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας και τεκμηρίωσης, κατά τρόπο που η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην ασκείται επί ματαίω. Το περιορισμένο αυτό βάρος, βρίσκεται στους ώμους των Αιτητών. (Τεγγεράκης v. Δήμου Λευκωσίας
(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 289). Στις περιπτώσεις που η προβαλλόμενη υπεράσπιση εξ αντικειμένου δεν έχει τα πιο πάνω χαρακτηριστικά, ελλείποντας έτσι η όποια θεμελίωση της, αναπόδραστα η αίτηση δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη (Πατούρης ν. Hellenic Bank
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2118)». Όμως ακόμη και εάν αποκαλυφθεί υπεράσπιση, το Δικαστήριο δύναται να μην παραμερίσει την απόφαση εάν η καθυστέρηση στην καταχώρηση της σχετικής αίτησης έγινε με καθυστέρηση σε έκταση που να καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας (βλ. Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ κ.ά. ν. Χάπυ Στρήτς Ντίσκο Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 28, Milouca Motor Tr. Ltd v. Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941, Γερολέμου ν. ΣΠΕ Κοντέας
(2002)1 Α.Α.Δ.818, Ανδρέου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ.1596 και Siberia Air v. Πούλλικα
(2005)1 Α.Α.Δ.893). ΣΤ. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΝΟΜΙΚΗΣ ΠΤΥΧΗΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΑΧΘΗΚΕ Υποκατάστατη Επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος στην Εναγόμενη σύμφωνα με το Διάταγμα ημερ. 16/5/2022 Στα πλαίσια της υπό εξέταση Αίτησης, ως προωθείται μέσω της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει και το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου της Εναγόμενης, η τελευταία φαίνεται να εγείρει και ζήτημα αντικανονικότητας σε σχέση με την έκδοση του διατάγματος ημερ.16/5/2022. Ειδικότερα στα πλαίσια της γενικότερης αυτής της θέσης, η Εναγόμενη ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η έκδοση του προαναφερθέντος διατάγματος έγινε κατά παράβαση της Δ.5 θ.7 που αφορά την επίδοση σε νομικά πρόσωπα όπως διαχειριστικές επιτροπές επειδή η επίδοση δεν έγινε σε μέλος της Εναγόμενης, ότι το εν λόγω διάταγμα εκδόθηκε στην βάση παραπλάνησης του Δικαστηρίου από πλευράς των Εναγόντων και ότι η υποκατάστατος επίδοση είναι λανθασμένη αφού δεν υπάρχει σχέση εργοδότη και εργοδοτούμενου μεταξύ της Διαχειριστικής Εταιρείας και της Εναγόμενης. Δεν θα επεκταθώ όμως περαιτέρω στους διάφορους λόγους που προβάλλει η Εναγόμενη σε σχέση με την έκδοση του διατάγματος ημερ.16/5/2022 και την υποκατάστατο επίδοση που ακολούθησε στην βάση αυτού. Ο λόγος είναι γιατί, ως προκύπτει από το ίδιο το αιτητικό της αίτησης, η Εναγόμενη εξαιτείται αποκλειστικά τον παραμερισμό της επίδικης απόφασης και όχι τον παραμερισμό του διατάγματος ημερ.16/5/2022 ή τον παραμερισμό της ίδιας της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος στην βάση του τελευταίου. Το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση της Εναγόμενης ως και η γραπτή αγόρευση του συνηγόρου που την εκπροσωπεί επίσης περιορίζεται σε αναφορές για παραμερισμό μόνο της επίδικης απόφασης. Ενώ γίνεται επίκληση στην νομική βάση της Αίτησης της Δ.48 Θ.8
(4), επί της οποίας θα μπορούσε να προωθηθεί υπό τις περιστάσεις σχετικό αίτημα της Εναγόμενης, καμία άλλη αναφορά γίνεται σ 'αυτήν στα πλαίσια της γραπτής αγόρευσης πέραν μιας τυπικής επανάληψης της νομικής βάσης της ένστασης. Συνεπώς, κρίνω ότι η εν λόγω ενέργεια από πλευράς της Εναγόμενης (να μην αιτηθεί παραμερισμό του διατάγματος ημερ.16/5/2023 και της συνεπακόλουθης επίδοσης στα πλαίσια της παρούσας) ήταν συνειδητή επιλογή και όχι παρατυπία την οποία ενδεχομένως το Δικαστήριο να είχε εξουσία αυτεπάγγελτα να θεραπεύσει (βλ. Wunderlich κ.ά. ν. Παναγιώτου
(1999)1(A) Α.Α.Δ. 366). Όπως είναι καλά νομολογημένο (βλ. S.P.P. Projects Limited v Integral Equipment Sarl
(1993)1 ΑΑΔ 762, Kozinskaya River Limited κ.ά ν KLCC Holdings Limited Πολ.Έφεση Αρ. Ε43/2013, ημερομηνίας 23.3.2017 και Παρασκευά v ALPHA BANK CYPRUS LTD Πολ. Έφεση Αρ. Ε153/2016, ημερ.14/9/2023), εφόσον η Εναγόμενη αμφισβητεί το πραγματικό αλλά και νομικό υπόβαθρο, στην βάση του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα ημερ.16/5/2022 και συνεπακόλουθα το νομότυπο της επίδοσης που έγινε στην βάση αυτού, όφειλε να προβάλει σχετικό αίτημα για παραμερισμό τόσο του εν λόγω διατάγματος, όσο και της ίδιας της επίδοσης. Στην S.P.P. Projects Limited v Integral Equipment Sarl (πιο πάνω), επιβεβαιώθηκε ότι είναι «[σ]τα πλαίσια του αιτήματος για παραμερισμό του διατάγματος, [που] μπορεί να αμφισβητηθούν τόσο τα γεγονότα που το στοιχειοθετούν όσο και η δικαιοδοτική του βάση.» Στην συγκεκριμένη υπόθεση επιδιώχθηκε η ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος και της επίδοσής του, ανεξάρτητα από το προηγούμενο διάταγμα του δικαστηρίου για επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στο Ηνωμένο Βασίλειο ενώ το αίτημα είχε ως αποκλειστικό σκοπό την ανατροπή του βάθρου στο οποίο στηρίχθηκε το εν λόγω διάταγμα. Το Δικαστήριο αποφάσισε ότι το αίτημα μπορούσε να εξετασθεί μόνο στο πλαίσιο αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος που είχε εκδοθεί μονομερώς και με το οποίο είχε εξουσιοδοτηθεί η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στο εξωτερικό. Σε αντίθετη περίπτωση, η τυχόν έγκριση της αίτησης θα οδηγούσε στην ύπαρξη δύο συγκρουόμενων διαταγμάτων του Δικαστηρίου, πράγμα ανεπίτρεπτο. Κατ' αναλογία, το Δικαστήριο στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης, καταλήγει στο ότι δεν δύναται να εξετάσει κατά πόσο εκδόθηκε το διάταγμα ημερ.16/5/2022 αντικανονικά, ως ισχυρίζεται η Εναγόμενη, ούτε εάν δικαιολογείτο το υπόβαθρο των γεγονότων επί των οποίων βασίσθηκε. Εφόσον η Εναγόμενη δεν έχει προσβάλει το Διάταγμα του Δικαστηρίου που εξουσιοδοτούσε τον τρόπο επίδοσης, σύμφωνα με τη νομολογία, οποιοδήποτε αίτημα παραμερισμού στην βάση αυτή καθίσταται 'θνησιγενές' (βλ. Παρασκευά v ALPHA BANK CYPRUS LTD, S.P.P. Projects Limited v Integral Equipment Sarl και Kozinskaya River Limited κ.ά. v. KLCC HOLDINGS LIMITED πιο πάνω). Με την ίδια λογική, δεν δύναται το Δικαστήριο στην παρούσα περίπτωση να εξετάσει παραμερισμό της ίδιας της επίδοσης στην βάση του διατάγματος ημερ.16/5/
- Επιπρόσθετα σε σχέση με την τελευταία, οφείλω να αναφέρω ότι η Εναγόμενη δεν παρουσιάζεται πουθενά να αμφισβητεί ότι η εν λόγω επίδοση έγινε με τον τρόπο που ορίζει το συγκεκριμένο διάταγμα. Γνώση της Εναγόμενης περί της ύπαρξης της εναντίον της διαδικασίας κατόπιν της επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος σύμφωνα με το Διάταγμα ημερ. 16/5/2022 Παρά τα πιο πάνω, το Δικαστήριο δεν μπορεί να παραγνωρίσει ότι με βάση την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ως προωθήθηκε και μέσω της γραπτής αγόρευσης του δικηγόρου της Εναγόμενης, εγείρεται από πλευράς της ζήτημα 'κακής' επίδοσης υπό την έννοια ότι η Εναγόμενη δεν έλαβε γνώση ως προς την ύπαρξη της εναντίον της αγωγής. Εάν η θέση της Εναγόμενης ευσταθεί, με βάση τις πιο πάνω αναφερόμενες αρχές και νομολογία, το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να προβεί σε παραμερισμό της απόφασης χωρίς να τίθεται θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας και παρέλκει η εξέταση οποιουδήποτε άλλου ζητήματος. Προέχει συνεπώς η εξέταση του κατά πόσο η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στην Εναγόμενη ικανοποιεί τις σχετικές προϋποθέσεις ώστε να θεωρηθεί 'καλή' επίδοση. Ως αναφέρθηκε στην Διακουρής ν. Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ (πιο πάνω), «To ζητούμενο εν προκειμένω είναι κατά πόσο ο Εφεσείων έλαβε, πράγματι, γνώση περί των πιο πάνω διαδικασιών ως εκ της πιο πάνω επίδοσης. Χωρίς την ύπαρξη τέτοιας γνώσης δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αυτός παρέλειψε να εμφανιστεί, οπότε το διάταγμα εναντίον του πρέπει να παραμερισθεί.» (βλ. επίσης απόσπασμα της Διονυσίου v. Dafnis Insurance Agencies & Consultants Limited, το οποιο παρατείθεται ανωτέρω). Κατ'αναλογία τo ζητούμενο δηλαδή και στην παρούσα περίπτωση είναι κατά πόσο η Εναγόμενη έλαβε ή όχι πραγματικά γνώση της παρούσας διαδικασίας ως αποτέλεσμα της επίδοσης η οποία διεκπεραιώθηκε με βάση το διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση ημερ.16/5/
- Το σχετικό βάρος απόδειξης του ισχυρισμού ότι δεν έχει λάβει πραγματική γνώση της εναντίον της αγωγής το φέρει η Εναγόμενη στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (βλ. Δανιήλ v. Eλληνικής Τράπεζας Λτδ, ανωτέρω). Εάν κριθεί ότι η Εναγόμενη έχει προβάλει 'εύλογους ισχυρισμούς' στο πλαίσιο αυτό, τότε εναπόκειται στους Ενάγοντες να αποδείξουν στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε δεόντως στον εναγόμενο και ότι έτσι αυτή έλαβε γνώση για την αγωγή, προς ικανοποίηση του δικαστηρίου (βλ. Διονυσίου v. Dafnis Insurance Agencies & Consultants Limited κ.α. ανωτέρω). Η θέση της πλευράς της Εναγόμενης είναι, σύμφωνα με την κα Μπαλωμενάκη, ότι ο λόγος που η Διαχειριστική Εταιρεία δεν έλαβε γνώση ως προς την ύπαρξη του κλητηρίου εντάλματος (και κατά συνέπεια ούτε η Εναγόμενη), ήταν επειδή αυτό επιδόθηκε σε διεύθυνση στην οποία δεν βρίσκονταν πλέον τα γραφεία τους. Από την άλλη, η απάντηση των Εναγόντων στον εν λόγω ισχυρισμό, ως εκφράζεται μέσω του κου Χριστοδουλίδη στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση τους είναι ότι 'αγνοώ και δεν λάβαμε καμία τέτοια ενημέρωση για αλλαγή διεύθυνσης.' (βλ. παρ.20 Ε/Δ Δ.Χριστοδουλίδη ημερ.2/5/2023). Με βάση την συγκεκριμένη αναφορά του ενόρκως δηλούντα, και γενικότερα τις θέσεις που προβάλλει η πλευρά των Εναγόντων στα πλαίσια της ένστασης σε συνδυασμό με την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, δεν φαίνεται να αμφισβητεί, την ίδια την μετακόμιση των γραφείων της Διαχειρίστριας Εταιρείας. Η άγνοια ως προς ένα συμβάν δεν εξισούται απαραίτητα με την ανυπαρξία του. Αντιθέτως, ο ίδιος ενόρκως δηλούντας επισυνάπτει και επιστολή της Διαχειριστικής Εταιρείας ημερ.20/10/2022 (Τεκμήριο 3 Ε/Δ Δ.Χριστοδουλίδη ημερ.2/5/2023) στην οποία γίνεται αναφορά στην νέα διεύθυνση της, κάτι το οποίο δεν σχολιάζεται περαιτέρω από πλευράς του. Επίσης δεν προκύπτει από πουθενά ότι η πλευρά των Εναγόντων αμφισβητεί την θέση της Εναγομένης ότι η Διαχειριστική Εταιρεία, και ως αποτέλεσμα και η Εναγόμενη, δεν έλαβε γνώση της αγωγής σε συνέχεια της επίδικης επίδοσης. Οι Εναγόντες παραθέτουν διάφορους λόγους για να δικαιολογήσουν την υποκατάστατη επίδοση που επεδίωξαν, κάνουν αναφορά σε καθυστέρηση από πλευράς της Εναγόμενης στην προώθηση της παρούσας αίτησης, στην απουσία προβολής οιασδήποτε υπεράσπισης από πλευράς της και στο ότι η επίδοση διεκπεραιώθηκε ως προνοούσε το διάταγμα ημερ.16/5/2022, μεταξύ άλλων θέσεων, αλλά δεν φαίνεται να προβάλλουν οιονδήποτε συγκεκριμένο ισχυρισμό στα πλαίσια του ζητούμενου. Το ότι η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της Διαχειριστικής Εταιρείας εξακολουθεί να είναι η διεύθυνση εις την οποία διεκπεραιώθηκε η υποκατάστατος επίδοση ή ότι οι Ενάγοντες ενήργησαν σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου για υποκατάστατη επίδοση, θέσεις που εξάλλου δεν έχουν αμφισβητηθεί από πλευράς της Εναγόμενης, δεν είναι σύμφωνα με την προαναφερόμενη Νομολογία το ζητούμενο στην παρούσα περίπτωση. Ούτε είναι σχετικά η συμπεριφορά της Εναγόμενης μετά το χρονικό σημείο που ισχυρίζεται η ίδια ότι έλαβε γνώση της παρούσας διαδικασίας, η εμφάνιση της και η από πλευράς της καταχώρηση ένστασης στα πλαίσια της αίτησης ημερ. 2/9/2022 και του διατάγματος 27/9/2022 σύμφωνα με την Μανώλη ν. Ελληνικής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ (πιο πάνω), εφόσον εάν κριθεί ότι η επίδοση που οδήγησε στην επίδικη απόφαση δεν ήταν δέουσα, η τελευταία θεωρείται εξ'υπαρχής άκυρη και μη δυνάμενη να διασωθεί. Οι Ενάγοντες αμφισβητούν μεν, τον ισχυρισμό της Εναγόμενης περί της ύπαρξης ανακοίνωσης η οποία ενδεχομένως να επιβεβαίωνε την θέση της περί της μετακόμισης των γραφείων της Διαχειριστικής Εταιρείας κατά τον χρόνο της επίδοσης αλλά η αμφισβήτηση τους περιορίζεται στην άρνηση τους ως προς την ύπαρξη της ανακοίνωσης κατά την επίδοση, στο γεγονός ότι οι σχετικές φωτογραφίες (Τεκμήρια 1 και 2 Ε/Δ Μ.Μπαλωμενάκη ημερ.15/2/2023) δεν φέρουν ημερομηνίες και στο ότι ο επιδότης ως τους ενημέρωσε δεν είχε δει τέτοια ανακοίνωση (βλ. παρ.21 Ε/Δ Δ.Χριστοδουλίδη ημερ.2/5/2023). Όμως, ακόμη και εάν ο επιδότης των Εναγόντων στην υπό κρίση περίπτωση δεν είδε τέτοια ανακοίνωση, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν υπήρχε. Το ότι οι φωτογραφίες που παρουσίασε η πλευρά της Εναγόμενης δεν φέρουν ημερομηνίες, δεν σημαίνει ότι δεν έγινε η μετακόμιση ή ότι η Εναγόμενη έλαβε γνώση της αγωγής. Η γενική τους άρνηση περί της ύπαρξης τέτοιας ανακοίνωσης δεν αρκεί με βάση την Νομολογία που έχω παραθέσει ανωτέρω να αντικρούσει τον σχετικό ισχυρισμό της Εναγόμενης. Αλλά εφόσον δεν αμφισβητείται η ίδια η μετακόμιση των γραφείων της Διαχειριστικής Εταιρείας, είμαι της απόψης ότι το κατά πόσο υπήρχε ή όχι σχετική ανακοίνωση δεν θα επηρέαζει την έκβαση της υπό κρίσης αίτησης εφόσον το ζητούμενο είναι κατά πόσο έλαβε γνώση η Εναγόμενη ή όχι της εκκρεμούσας διαδικασίας με την επίδικη επίδοση. Ούτε κατά την άποψη μου οφείλω στο στάδιο αυτό να εξετάσω τα όσα προβλήθηκαν από πλευράς των Εναγόντων στο στάδιο των αγορεύσεων περί της μη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης από πλευράς της Εναγόμενης, θέσεις οι οποίες εξάλλου δεν εγέρθηκαν στα πλαίσια της ένστασης ή της σχετικής ένορκης δήλωσης και οι οποίες δεν βρίσκουν έρεισμα στην νομική βάση της ειδοποίησης ένστασης εφόσον οι αναφερόμενοι στην τελευταία θεσμοί θεωρώ ότι εφαρμόζουν σε εμφάνιση πριν την έκδοση απόφασης. Επίσης, η Δ.16 Θ.9 την οποία επικαλείται η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων στα πλαίσια της γραπτής της αγόρευσης, δεν περιλήφθηκε καν στην νομική βάση της ειδοποίησης ένστασης τους. Θεωρώ ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί και οι γενικότερες θέσεις των Εναγόντων, ως έχουν προβληθεί και προωθηθεί υπό τις περιστάσεις, δεν είναι αρκετά από μόνα τους ώστε να αντικρούσουν την θέση της Εναγόμενης ότι κατά την περίοδο της επίδοσης είχαν μετακομίσει τα γραφεία τους η Διαχειριστική Εταιρεία και συνεπώς δεν έλαβαν γνώση του κλητηρίου εντάλματος που επιδόθηκε στην προηγούμενη τους διεύθυνση. Εάν πρόθεση των Εναγόντων ήταν να αμφισβητούσαν την εν λόγω θέση, όφειλαν, με βάση την πιο πάνω αναφερόμενη Νομολογία, να προωθήσουν την εν λόγω γραμμή ξεκάθαρα στα πλαίσια της ένστασης και ένορκης τους δήλωσης και να αντικρούσουν τον ισχυρισμό που προβάλλεται από πλευράς της Εναγόμενης είτε δια της αντεξέτασης της ενόρκως δηλούσας ή δια της προσκόμισης περαιτέρω μαρτυρίας, όπως για παράδειγμα αυτής του ίδιου του ιδιώτη επιδότη η οποία ενδεχομένως να ήταν κρίσιμη στο εν λόγω πλαίσιο. Οι εν λόγω παράγοντες δυνατόν να επέτρεπαν στο Δικαστήριο να προβεί στην απαραίτητη αξιολογική διεργασία τέτοιας θέσης, εάν και εφόσον αυτή προωθείτο από πλευράς τους. Στην Διακουρής ν. Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ (πιο πάνω) αποφασίστηκε ότι εσφαλμένα το Πρωτόδικο Δικαστήριο θεώρησε ότι με μόνη την αμφισβήτηση από τους Εφεσίβλητους της θέσης του Εφεσείοντα (ότι δεν είχε ενημερωθεί από τον αδελφό του για την επίδοση με αποτέλεσμα να μην λάβει γνώση για την υπόθεση και τη διαδικασία που αυτή αφορούσε) χωρίς οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία ενώπιον του η οποία να την αντικρούει, άφηνε τη θέση του Εφεσείοντα περί έλλειψης ενημέρωσης «εκτεθειμένη και έκθετη προς απόρριψη». Παρόμοια προσέγγιση υιοθετήθηκε και στις Sabine Zehil v Neil και Διονυσίου v. Dafnis Insurance Agencies & Consultants Limited κ.α. (στις οποίες αποφάσεις γίνεται αναφορά πιο πάνω) και στην πιο πρόσφατη Πιττοκοπίτης v Φοίβος Πελίδης ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Καλουστ Σεκερτεμιαν, Πολ.Έφεση Ε23/2018, ημερ.28/5/2024 εις την οποία παράλειψη αντεξέτασης του Εφεσείοντος αναφορικά με τους ισχυρισμούς του για κακή επίδοση του κλητηρίου και απουσίας γνώσης του για την αγωγή, οδήγησε, σύμφωνα με το Εφετείο, σε 'ακροσφαλή' κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σε αυτόν έγινε νομότυπα. Επίσης, στην προαναφερόμενη Sabine Zehil v Neil λέχθηκαν τα ακόλουθα στο ίδιο πλαίσιο: «Τελικά η εφεσείουσα δεν κατοικούσε στην Κύπρο. Η ίδια έθεσε ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου διάφορα στοιχεία που έδειχναν ότι ήταν κάτοικος Ντουπάι. Τα στοιχεία αυτά δεν έγιναν αποδεκτά. Το Δικαστήριο δέχθηκε την εκδοχή του εφεσίβλητου ότι δεν γνώριζε ότι η εφεσείουσα διέμενε στο Ντουπάι. Αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με το γεγονός ότι η εταιρεία του εφεσίβλητου το Σεπτέμβρη του 2003, δηλαδή μετά την μεταξύ τους διάσταση, πλήρωσε έξοδα χειρουργικής επέμβασης στην οποία υπεβλήθη η εφεσείουσα σε Νοσοκομείο στο Ντουπάι. Πέραν τούτου, ο εφεσίβλητος στην αρχική ένορκη δήλωσή του ημερομηνίας 29.3.04, που συνοδεύει την αίτηση για υποκατάστατη επίδοση, δήλωνε ότι η τελευταία φορά που είχε επικοινωνία με την εφεσείουσα, ήταν γύρω στον Αύγουστο του 2003 στη Λεμεσό. Μετά που η εφεσείουσα έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τα πιο πάνω στοιχεία το Δικαστήριο όφειλε να αξιολογήσει ορθά τα δεδομένα και να μη δεχθεί την εκδοχή του εφεσίβλητου χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις εκ μέρους του, ως προς τη γνώση του ότι η εφεσείουσα κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν εκτός Κύπρου. Τα πιο πάνω θα έπρεπε να ήταν ικανοποιητικά για το Δικαστήριο για να θεωρήσει δυνάμει της Δ.17, θ.10 την περίπτωση κατάλληλη, για να ακυρώσει την απόφαση. Το γεγονός ότι ο εφεσίβλητος ενήργησε σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου για υποκατάστατη επίδοση δεν συνιστούσε σημαντικό στοιχείο στην υπόθεση. Πρωταρχικός σκοπός ήταν να περιέλθει στην αντίληψη της εφεσείουσας η αίτηση για διάλυση του γάμου της.» Με βάση τα πιο πάνω, κρίνω ότι η πλευρά της Εναγόμενης, στα πλαίσια του βάρους απόδειξης που της αντιστοιχεί, έχει παραθέσει εύλογους ισχυρισμούς σε σχέση με την έλλειψη γνώσης της συνεπεία της υποκατάστατης επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος η οποία έγινε με βάση το διάταγμα ημερ.16/5/2022 για την εκκρεμούσα εναντίον της διαδικασία. Από την άλλη όμως, η πλευρά των Εναγόντων όφειλαν, εν όψει των ισχυρισμών της Εναγόμενης στα πλαίσια της παρούσας, να αποδείξουν ότι η επίδοση στην Εναγόμενη έγινε δεόντως και ότι έτσι αυτή έλαβε γνώση για την αγωγή, προς ικανοποίηση του δικαστηρίου (βλ. Διονυσίου v. Dafnis Insurance Agencies & Consultants Limited κ.α. ανωτέρω). Ως έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω το ότι η επίδοση έγινε δεόντως, δηλαδή σύμφωνα με τα όσα προνοεί το διάταγμα ημερ.16/5/2022, δεν έχει αμφισβητηθεί ή αντικρουστεί από πλευράς της Εναγόμενης. Η τελευταία όμως αμφισβήτησε την γνώση της ως προς την ύπαρξη της αγωγής συνεπεία της εν λόγω επίδοσης και κρίνω ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν αντικρούσει τους σχετικούς ισχυρισμούς της Εναγομένης σε ικανοποιητικό βαθμό σύμφωνα με την επί του θέματος νομολογία. Συνεπώς, εφόσον το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του μαρτυρία ότι η Εναγόμενη είχε πράγματι λάβει γνώση της αγωγής μέσω της υποκατάστατης επίδοσης στην βάση του διατάγματος ημερ.16/5/2022, με γνώμονα τη Νομολογία, το Δικαστήριο στερείται οποιασδήποτε εξουσίας να εξετάσει οποιαδήποτε άλλη παράμετρο ασκώντας προς τούτο διακριτική ευχέρεια για τον παραμερισμό ή μη της υπό κρίση απόφασης και η απόφαση εναντίον της Εναγόμενης θα πρέπει να παραμεριστεί δικαιωματικά (ex debito justitiae). Παρά την πιο πάνω κατάληξή μου, για σκοπούς πληρότητας, θεωρώ ορθό να καταγραφεί η θεώρηση μου, σε περίπτωση που κατ'έφεση ανατραπεί η κρίση μου περί δικαιωματικού παραμερισμού. Επιγραμματικά να αναφέρω ότι, έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αναφερόμενες προϋποθέσεις που θέτει η Νομολογία στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής μου ευχέρειας, σε τέτοια περίπτωση θα απέρριπτα την αίτηση εφόσον η Εναγόμενη, η οποία έφερε το σχετικό βάρος απόδειξης, δεν έχει επικαλεστεί οιανδήποτε ουσιαστική υπεράσπιση στην αγωγή που θα είχε την δυνατότητα να προωθήσει εάν παραμερίζετο η εναντίον της απόφαση και της εδίδετο η ευκαιρία να υπερασπιστεί την αγωγή. Θα συμφωνούσα με την πλευρά των Εναγόντων ότι η μη επίδοση της αγωγής, την οποία ανέφερε ως την μόνη και 'πολύ καλή' υπεράσπιση της Εναγόμενης η ενόρκως δηλούσας κα Μπαλωμενάκη, δεν συνιστά υπεράσπιση στην ουσία της υπό κρίση βάσης αγωγής η οποία αφορά παράβαση των υποχρεώσεων της ως Διαχειριστική Επιτροπή σύμφωνα με την σχετική Νομοθεσία. Σημειώνεται ότι θα αγνοούσα πλήρως την αναφορά του ευπαίδετου συνήγορου της Εναγομένης στις παράγραφους 19-22 της γραπτής του αγόρευσης στην οποία προβάλλεται υπεράσπιση διαφορετική από εκείνη που έχει προωθηθεί με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση της. Επιπρόσθετα, στην εν λόγω περίπτωση η αίτηση θα απορρίπτετο από πλευράς μου και για τον λόγο ότι η Εναγόμενη δεν παρείχε οιανδήποτε εξήγηση ή δικαιολογία σε σχέση με την χρονική περίοδο που μεσολάβησε μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης ακόμη και από την ημερομηνία που η ίδια ισχυρίστηκε ότι έλαβε γνώση, δηλαδή μετά την παγοποίηση του λογαριασμού της στην βάση του διατάγματος 27/9/2022 σχετικά με το οποίο επικοινώνησε με το δικαστήριο στις 20/10/2022 εμφανίστηκε δια δικηγόρου ενώπιον του στις 21/10/2022 και καταχώρησε ένσταση στις 7/11/
- Ζ. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Υπό το φως των πιο πάνω και για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω καταλήγω στο ότι η Αίτηση πρέπει να εγκριθεί. Συνακόλουθα η αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται Διάταγμα παραμερισμού της απόφασης που εκδόθηκε υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγόμενης στις 5/7/2022, ex debito justitiae. Η Εναγόμενη να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης εντός 20 ημερών από σήμερα και να ακολουθηθούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας σε σχέση με την υπόλοιπη διαδικασία. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και συνεπώς επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης / Αιτήτριας και εναντίον της Ενάγουσας / Καθ'ης η Αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)............................ Α. Χαραλαμπίδη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο