← Κύπρος

CHRISTAKIS GEORGIOU CHARALAMΒOUS OFFICE EQUIPMENT LTD ν. ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΑΝΘΙΜΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1733/14, 18/12/2024

CHRISTAKIS GEORGIOU CHARALAMΒOUS OFFICE EQUIPMENT LTD ν. ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΑΝΘΙΜΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1733/14, 18/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1733/14 Μεταξύ: CHRISTAKIS GEORGIOU CHARALAMΒOUS OFFICE EQUIPMENT LTD, εκ Λεμεσού Ενάγοντες και

  1. ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΑΝΘΙΜΟΥ, εκ Λεμεσού
  2. ANTHIMOU DOMOTECHNICAL & CONSULTING LIMITED Εναγομένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 18 Δεκεμβρίου 2024 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα: κ. Χ. Γαλανός για Χ.Γαλανός Δ.Ε.Π.Ε Για τους Εναγόμενους: κ. Λ. Λυσάνδρου για Λυσάνδρου και Φλώρου Δ.Ε.Π.Ε ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες με την παρούσα αγωγή αξιώνουν εναντίον των εναγομένων 1 και 2 (εναγομένων στο εξής) αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα το κατ΄ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό των €18.743,40 ως υπόλοιπο αμοιβής λόγω εκτελεσθεισών εργασιών από τους ενάγοντες για λογαριασμό των εναγομένων, πλέον νόμιμους τόκους, έξοδα και Φ.Π.Α. ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΜΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης (Ε/Α στο εξής) οι ενάγοντες κατά πάvτα για τηv παρoύσα αγωγή ουσιώδη χρόvo ήταv και είvαι Εταιρεία Περιoρισμέvης Ευθύvης, δεόvτως εγγεγραμμέvη στηv Κύπρο με έδρα τηv Λεμεσό και μεταξύ άλλων ασχολούνται με τυπογραφικές και εκτυπωτικές εργασίες και διατηρούν προς τον σκοπό αυτό υποστατικό επί της οδού Αγίας Ζώνης στη Λεμεσό. Ο Εναγόμενος αρ.1 για όλο τον πιο πάνω χρόνο ήταν Αρχιτέκτονας - Πολιτικός Μηχανικός στην Λεμεσό, οι δε Εναγόμενοι αρ.2 είναι Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στη Κύπρο με έδρα τα Πολεμίδια - Λεμεσού. Ο Εναγόμενος αρ.1 προσωπικά και/ή για λογαριασμό των Εναγομένων αρ.2 και/ή ως Διευθυντής αυτών και/ή ομού μετά των Εναγομένων αρ.2 κατά/ή περί τα έτη 2012 -2013 σε διάφορες ημερομηνίες επισκέφθηκε το υποστατικό των Εναγόντων στην Λεμεσό και ζήτησαν από αυτούς όπως εκτελέσουν για λογαριασμό του Εναγομένου αρ.1 και/ή των Εναγομένων αρ.2 και/ή ομού εκτυπωτικές και//ή άλλες εργασίες που αφορούσαν έργο που ανέλαβαν. Ο Εναγόμενος αρ.1 ομού μετά των Εναγομένων αρ.2 ανέλαβαν όπως καταβάλουν την αξία και/ή αμοιβή για τις πιο πάνω εργασίες. Προς τον σκοπό αυτό οι Ενάγοντες εξέδωσαν 3 τιμολόγια για το συνολικό ποσό των €21.083,40.- περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. ως συμφωνημένη και/ή εύλογη αμοιβή τους για τις ανατεθείσες σ'αυτούς εργασίες, τα οποία οι Εναγόμενοι 1 και 2 και/ή ο διευθυντής των Εναγομένων αρ.2 και/ή υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι αυτών απεδέχθησαν και προσυπέγραψαν. Οι Ενάγοντες εκτέλεσαν όλες τις εις αυτούς ανατεθείσες εργασίες και παρέδωσαν αυτές στους Εναγομένους αρ. 1 και 2 με τελευταία ημερομηνία παραδόσεως εργασίας την 25/5/
  3. Οι Εναγόμενοι αρ.1 και 2 απεδέχθησαν και τις βρήκαν της πλήρους αρεσκείας τους Οι Εναγόμενοι αρ.1 και 2 στις 7/6/2012 κατέβαλαν έναντι της πιο πάνω εκτελεσθείσας εργασίας το ποσό των €2.340,00.- και παρέμεινε οφειλόμενο και πληρωτέο το ποσό των €18.743,40.- περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. το οποίο οι Εναγόμενοι αρ.1 και 2 εξακολουθούν να οφείλουν μέχρι σήμερα παρά τις επανειλημμένες προφορικές οχλήσεις του Ενάγοντα και τις επιστολές του δικηγόρου τους ημερ.17/12/13 και 17/2/2014, γι'αυτό και ο σκοπός της αγωγής αυτής. Στην Έκθεση Υπεράσπισης τους (Ε/Υ στο εξής) οι εναγόμενοι αρνούνται τους ισχυρισμούς των εναγόντων και ειδικότερα ότι ουδέποτε ο εναγόμενος προσωπικά και/ή για λογαριασμό των εναγομένων 2 επισκέφθηκε το υποστατικό των εναγόντων και ζήτησε από αυτούς όπως εκτελέσει για λογαριασμό τους εκτυπωτικές και/ή άλλες εργασίες που αφορούσαν το έργο που ανέλαβαν. Ο εναγόμενος 1 ουδέποτε ομού ή για λογαριασμό των εναγομένων 2 ανέλαβε όπως καταβληθούν η αξία και/ή η αμοιβή για τις προαναφερθείσες εργασίες. Περαιτέρω ουδέποτε συμφώνησαν με τους ενάγοντες για τα ποσά τα οποία αυτοί απαιτούν στην Ε/Α τους. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι καθ΄ όλο τον ουσιώδη χρόνο εκτελούσαν οδηγίες και/ή εντολές των σωματείων ΑΕΛ και ΑΡΗΣ Λεμεσού («σωματεία» στο εξής). Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι για τις συγκεκριμένες εργασίες τους ζητήθηκε από τα σωματεία να δώσουν τις εκτυπώσεις στους ενάγοντες οι οποίοι προηγουμένως είχαν συμφωνήσει την εκτέλεση των ρηθεισών εργασιών με τα πιο πάνω σωματεία. Επίσης ισχυρίζονται ότι ουδέποτε οι ενάγοντες αποδέχτηκαν και/ή τους παραδόθηκαν οι αναφερόμενες εργασίες την 25.5.2012 αφού καμία συμφωνία δεν υπήρχε μεταξύ εναγόντων και εναγόμενων. Περαιτέρω απορρίπτουν τους ισχυρισμούς των εναγόντων για υποχρέωση καταβολής των εν λόγω ποσών και τους καλούν σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους. Συνακόλουθα οι εναγόμενοι εξαιτούνται απόρριψη της αγωγής με έξοδα και Φ.Π.Α. σε βάρος των εναγόντων. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση τους οι ενάγοντες αρνούνται ειδικότερα το περιεχόμενο της παραγράφου 5 της Ε/Υ και ότι καθ΄όλο τον ουσιώδη χρόνο εκτελούσαν οδηγίες και εντολές των πιο πάνω σωματείων. Επαναλαμβάνουν τις θέσεις τους και ζητούν την έκδοση απόφασης υπέρ τους και σε βάρος των εναγομένων ως η Έκθεση Απαίτησης τους. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ Για την απόδειξη της υπόθεσης των εναγόντων κατέθεσε μία μάρτυρας ήτοι η Δήμητρα Χαραλάμπους (ΜΕ1), ενώ προς υποστήριξη της υπόθεσης των εναγομένων κατέθεσαν δύο μάρτυρες ήτοι ο Πρόδρομος Ανθίμου (ΜΥ1) και ο Κυριάκος Χατζηκυριάκος (ΜΥ2). Κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν δε συνολικά 11 τεκμήρια και οι γραπτές δηλώσεις των ΜΕ1 και ΜΥ1 και 2 (τεκμήρια Α΄, Β΄ και Γ΄). Κατά την ακροαματική διαδικασία οι συνήγοροι των διαδίκων δήλωσαν ως παραδεκτά γεγονότα την αλήθεια του περιεχομένου των τεκμηρίων 1 - 9 τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και αποτελούν ευρήματα του και είναι τα ακόλουθα: Η ενάγουσα είναι εγγεγραμμένη από τις 10.3.98 στον Έφορο Εταιρειών και Διανοητικής Ιδιοκτησίας ως ιδιωτική εταιρεία με γραμματέα την ΜΕ1 και διευθυντές την Μ.Ε.1 και τον σύζυγό της (τεκμήριο 1). Η εναγόμενη 2 είναι εγγεγραμμένη από τις 30.11.07 στον Έφορο Εταιρειών και Διανοητικής Ιδιοκτησίας ως ιδιωτική εταιρεία με εγγεγραμμένο γραφείο στη Λεμεσό και με διευθυντή και γραμματέα τον εναγόμενο 1 (τεκμήρια 2 και 3). Στις 7.5.12, 18.5.12 και στις 25.5.12 εκδόθηκαν από τους ενάγοντες τα τιμολόγια με αριθμούς 10073, 10118 και 10165 στο όνομα των σωματείων ΑΕΛ και ΑΡΗΣ (τεκμήριο 5) τα οποία υπέγραψε ο εναγόμενος 1, τα οποία αφορούσαν εκτύπωση και ετοιμασία σχεδίων του Γηπέδου ΑΕΛ - ΑΡΗ και άλλα. Στις 7.6.12 η εναγόμενη 2 εξέδωσε την επιταγή (τεκμήριο 4) στο όνομα των εναγόντων για το ποσό των €2340.- την οποία υπέγραψε ο εναγόμενος
  4. Οι ενάγοντες εξέδωσαν την απόδειξη είσπραξης με αριθμό 2098 (τεκμήριο 6) για το ληφθέν ποσό των €2340.- από τους εναγομένους για τα γήπεδα ΑΕΛ - ΑΡΗΣ. Οι συνήγοροι των εναγόντων απέστειλαν στην εναγόμενη 2 την επιστολή ημερ.17.12.13 και στον εναγόμενο 1 στις 17.2.14 (τεκμήριο 7 και 8 αντίστοιχα) και τους καλούσαν να καταβάλουν το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό των €18.743,00.- για την ετοιμασία των εν λόγω σχεδίων τα οποία ετοίμασαν και παρέδωσαν στους εναγόμενους, αλλιώς θα προχωρούσαν με τη λήψη δικαστικών μέτρων. Αυτές παραλήφθηκαν από τον εναγόμενο 1 στις 17.12.13 και στις 19.2.14 αντίστοιχα. Το τεκμήριο 9 αποτελεί πιστωτική σημείωση της Τράπεζας Κύπρου προς την ενάγουσα εταιρεία από την εταιρεία AAA Limassol Stadium Ltd για το ποσό των €
  5. Προχωρώ να παραθέσω ουσιώδη σημεία από την ενώπιον μου κατατεθείσα μαρτυρία και παράλληλα θα προβώ στην αξιολόγηση της. Δεν είναι αναγκαία η παράθεση ολόκληρης της μαρτυρίας ως είναι νομολογημένο. Σκοπός της αξιολόγησης της μαρτυρίας είναι να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα και, στη βάση των δικών του ευρημάτων ως προς τα γεγονότα, να εξετάσει στη συνέχεια κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης, το έχει αποσείσει στον βαθμό που απαιτείται. Ωστόσο, η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης (Barry Wynne v. David Costakis Mavronicola κ.α.

(2009)1(β) Α.Α.Δ. 1138, Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614).Η μαρτυρία εξετάζεται από τo Δικαστήριο συνολικά και όχι αποσπασματικά. Η μαρτυρία εξετάζεται από τo Δικαστήριο συνολικά και όχι αποσπασματικά (Βλ. μεταξύ άλλων απόφαση της Μιχαηλίδου, Δ., ημερ. 8.4.2014, στην Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 273/2010, Βαρβάρα (Ρίτσα) Mason ν. Αντώνη Αντωνίου κ.α). Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η παρούσα υπόθεση ως πολιτική αυτή κρίνεται επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1ΑΑΔ 263 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207). Λέχθηκε, επίσης, ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454). Μ.Ε.1 ήταν η Δήμητρα Χαραλάμπους η οποία υϊοθέτησε στο Δικαστήριο την δήλωση της τεκμήριο Α. Αξίζει να αναφέρω ότι κατά την έναρξη της μαρτυρίας της ΜΕ1 υποβλήθηκε ένσταση από τον συνήγορο υπεράσπισης ότι η παράγραφοι 15 - 17 του τεκμηρίου Α΄ δεν δικογραφούνται και το Δικαστήριο στην ενδιάμεση απόφαση του επέτρεψε την κατάθεση αυτών και τα αποσπάσματα θα συνεκτιμηθούν και αξιολογηθούν κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, δηλαδή στο παρόν στάδιο. Το δικαστήριο εξετάζοντας συνολικά την μαρτυρία διαπιστώνει ότι πράγματι οι πιο πάνω παράγραφοι οι οποίοι αφορούν το γεγονός ότι τα εκτυπωθέντα σχέδια των εναγόντων αφού παραδόθηκαν στους εναγόμενους αυτοί τα πώλησαν σε διάφορους εργολάβους και εισέπραξαν διάφορα ποσά δεν δικογραφήθηκαν στην Έκθεση Απαίτησης και Απάντησης των εναγόντων, ούτε και τα δικόγραφα τους τροποποιήθηκαν ούτως ώστε να τις συμπεριλάβουν. Όπως έχει νομολογηθεί στην Αντωνίου ν. Χρυσάνθου
(2003)1Β Α.Α.Δ 789 «η μαρτυρία πρέπει να αγνοείται, που είναι εκτός των εγγράφων προτάσεων και τείνει να αποδείξει ισχυρισμούς του διαδίκου οι οποίοι, αν και είναι απαραίτητοι για τη στοιχειοθέτηση, ανάλογα με την περίπτωση, της απαίτησης ή της υπεράσπισης ή της ανταπαίτησής του, εν τούτοις δεν προβάλλονται». Περαιτέρω στη Γεωργίου ν. Καψού
(1997)1Α Α.Α.Δ 164 αναφέρθηκε ότι στα δικόγραφα είναι απαραίτητο να γίνεται αναφορά σε ουσιώδη γεγονότα. Για τη σημασία της δικογράφησης ισχυρισμών και το πως αυτό επηρεάζει την υπόθεση του κάθε διαδίκου βλ. επίσης Courtis and others v. Iasonides
(1970)1 CLR 180, Παπαγεωργίου ν. Κλάππα
(1991)1 Α.Α.Δ. 24 και Ayia Napa Nisi Development Ltd v. Παπαμιχαήλ
(1992)1 Α.Α.Δ. 549, Νίκος Πουρίκκου -v- Μυροφόρα Κ. Σάββα
(1991)1 CLR 507) και η μαρτυρία πρέπει να περιορίζεται αυστηρά μέσα στα πλαίσια των δικογράφων (Δημητρίου v Δημοκρατία
(1985)1 Α.Α.Δ, σελ. 217 και Παπακοκκίνου & άλλη v Θεοδοσίου
(1991)1 Α.Α.Δ., σελ.379, Βραχίμη -v- Κουλουμπρή
(1992)1 ΑΑΔ, σελ. 836 και Σταύρου v Αyios Andronicos Dev. Co
(1992)1 AAΔ, σελ.
  1. Συνεπώς το δικαστήριο θα αγνοήσει το περιεχόμενο των εν λόγω παραγράφων στο τεκμ.Α΄. Κατά την αντεξέταση της είπε ότι τον εναγόμενο 1 τον γνώρισε όταν πήγε στο κατάστημα τους αρχές του 2012, τους είπε ότι ανέλαβε τις εργασίες για ανέγερση του γηπέδου με την εταιρεία του και τους ζήτησε να κάνουν τις εργασίες και ότι αυτός θα είναι υπεύθυνος για όλη την δουλειά. Αυτοί δέχτηκαν. Αυτή και ο σύζυγος της κ.Χριστάκης είναι οι δύο αξιωματούχοι της ενάγουσας εταιρείας. Κατά την αντεξέταση της κατατέθηκε από κοινού ότι η μάρτυρας κατέχει την απόδειξη είσπραξης 0004 (τεκμήριο 10), εκδοθείσα από τους ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΑΝΘΙΜΟΥ, ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ - ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ, με αριθμό 0004, ημερ.20.4.12, η οποία αναφέρει ότι έλαβε από την Εταιρεία Μιλτιάδης Νεοφύτου Limited το ποσόν των €
  2. Αυτή ερωτώμενη είπε ότι ο εναγόμενος 1 είχε επισκεφθεί το κατάστημα τους πολλές φορές, αλλά δεν γνωρίζει αν πήγε εκεί πριν το
  3. Στην υποβολή ότι ο Εναγόμενος 1 πήγε στο κατάστημα τους αλλά ήταν μαζί με τον Πλουτή Αβραάμ που εργαζόταν τότε στο σωματείο της ΑΕΛ αυτή απάντησε απόλυτα ότι αυτός είχε πάει μόνος του και με αυτόν είχαν τη συνομιλία. Δεν αποδέχτηκε ότι ο σύζυγος της ήταν φίλος ή γνωστός με τον τότε Πρόεδρο της ΑΕΛ Α.Σοφοκλέους. Τον Απρίλιο του 2012 παρέδωσαν τα αντίγραφα που έκαναν, αλλά δεν πληρώθηκαν οποιοδήποτε ποσό. Στην ερώτηση εάν στην απόδειξη είσπραξης με αριθμό 2098 τεκμήριο 6 είναι τα γράμματα της απάντησε αρνητικά και είπε είναι η υπογραφή του συζύγου της και ο εναγόμενος 1 τους έδωσε τα €2.340.- αφού μαζί του είχαν συμφωνήσει, αυτός έλαβε τα σχέδια και αυτός υπέγραψε τα τιμολόγια. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την ΜΕ1 κατά τη μαρτυρία της η οποία ήταν απόλυτα φυσική, σαφής και σταθερή. Αυτή είναι μία εκ των διευθυντών της εταιρείας CHRISTAKIS GEORGIOU CHARALAMΒOUS OFFICE EQUIPMENT LTD και γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Επανέλαβε σε αρκετές περιπτώσεις ότι η συμφωνία για τις εκτελεσθείσες εργασίες έγινε μεταξύ των εναγόντων και του εναγόμενου 1 και όχι με άλλα πρόσωπα των σωματείων ΑΕΛ και ΑΡΗ, ως ήταν η θέση της υπεράσπισης. Αποδέχομαι τη θέση της ότι ο εναγόμενος 1 ως ο διευθυντής της εναγόμενης 2 είναι το πρόσωπο που όχι μόνο επισκέφθηκε το υποστατικό των εναγόντων, αλλά είναι το πρόσωπο που τους ζήτησε να εκτελέσουν για λογαριασμό των εναγομένων τις εν λόγω εκτυπωτικές εργασίες που αφορούσαν έργο που αυτοί ανέλαβαν και οι ενάγοντες προχώρησαν και εκτέλεσαν τις εκτυπωτικές εργασίες τις οποίες του παρέδωσαν θέση αναντίλεκτη. Γι΄αυτό τον σκοπό οι ενάγοντες εξέδωσαν τα τρία τιμολόγια τεκμήριο 5 (ημερομηνίας 7.5.12, 18.5.12, 25.5.12) συνολικού ποσού €21.083,40 τα οποία υπέγραψε ο εναγόμενος 1 ως ο Παραλήπτης. Αποδέχομαι ότι σε αυτά αναφερόταν το όνομα των σωματείων και το Γήπεδο ΑΕΛ και ΑΡΗ, αλλά αυτό γινόταν γιατί ο ΜΥ1 τους είπε να αναγράφετο αυτό για λογιστικούς λόγους και για να γνωρίζει ποιό έργο αφορά. Στη συνέχεια αφού ήταν της πλήρους αρεσκείας του, μετά από λίγες ημέρες που παρήλθαν από την υπογραφή των τιμολογίων απ' αυτόν, τους κατέβαλε το χρηματικό ποσό των €2340.- με την επιταγή (τεκμήριο 4) της εκδότριας εναγομένης 2 την οποία υπέγραψε ο εναγόμενος
  4. Προς τούτο εκδόθηκε από τους ενάγοντες η απόδειξη είσπραξης τεκμήριο 6 την οποία υπέγραψε ο σύζυγος της ΜΕ
  5. Αποδέχομαι τη θέση της ότι από το αρχικό οφειλόμενο ποσό σε αυτούς μετά την καταβολή του ποσού των €2.340.- παρέμεινε οφειλόμενο το ποσό των €18.743,40 το οποίο τους οφείλεται μέχρι σήμερα παρά τις τηλεφωνικές εκκλήσεις τους και τις αποσταλθείσες επιστολές των συνηγόρων τους σε αυτούς. Στην υποβολή ότι δεν πληρώθηκαν οποιαδήποτε ποσά γιατί υπήρχε συνεννόηση του συζύγου της ως διευθυντή της εταιρείας και των 2 σωματείων ότι θα πληρώνονταν σε μεταγενέστερο στάδιο, απάντησε αρνητικά λέγοντας ότι τα τιμολόγια τα εξέδωσε αυτή και παραδόθηκαν στον εναγόμενο 1 τα οποία υπέγραψε ο τελευταίος. Στην υποβολή ότι η συμφωνία που έκαναν ήταν με τα σωματεία αυτή απάντησε αρνητικά. Οι εν λόγω θέσεις της υπεράσπισης παρέμειναν μετέωρες και δεν υποστηρίχθηκαν από καμία μαρτυρία, θέμα που θα σχολιαστεί πιο κάτω. Ερωτώμενη για την πιστωτική σημείωση τεκμήριο 9 και κατά πόσον έλαβαν €5000 από το AAA Limassol Stadium Ltd συμφώνησε ότι τους έκαναν έμβασμα, αλλά ζήτησαν εξηγήσεις γιατί δεν είχαν καμία σχέση με αυτούς. Επίσης είπε ότι όταν ρώτησε τον εναγόμενο 1 αν θα τους πληρώσουν αυτός της είπε «Ναι επουλούσαμε τα σχέδια, επήραμε χρήματα αλλά θα κλείσουμε τρύπες» απαντώντας αυτή με φυσικό τρόπο. Θα πρέπει να λεχθεί ότι οι Ενάγοντες, ως προκύπτει από την έκθεση απαίτησης τους και τα όσα ανέφερε ενόρκως η ΜΕ1 στηρίζουν την αξίωση τους σε προφορική συμφωνία αλλά και στην έκδοση τιμολογίων τεκμ.
  6. Έχει νομολογηθεί τα τιμολόγια σίγουρα δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική δύναμη. Υπάρχουν για να συνεκτιμηθούν στο σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλ. Palatino Developments Limited v. Telectronics Communication Limited
(2002)1Β Α.Α.Δ. 962 και Demil Imports Exports Ltd v. Ζήνων Η. Κωνσταντινίδης Λτδ
(2011)1Α Α.Α.Δ. 462). Στην Haleko Hanseatisches Lebensmittelkontor GMBH & Co OHG v. L.S.E.Life Style Enterprises Ltd
(2011)1Β Α.Α.Δ. 1055 με παραπομπή στο Halsbury's Laws of England, τρίτη έκδοση, τόμος 24, σελ. 171 και στην Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339 λέχθηκε ότι τα τιμολόγια αποτελούν τον έγγραφο λογαριασμό μεταξύ των διαδίκων, σε σχέση με προϊόντα παραδοθέντα στον αγοραστή, με αναφορά στην τιμή ή τη χρέωση. Ως τέτοια πρέπει να συνεκτιμούνται με την υπόλοιπη μαρτυρία. Ως έχει δε λεχθεί στην Παναγιώτης Μαστρής Λτδ ν. Επιπλώσεις Λάσκο Λτδ
(2006)1Α Α.Α.Δ 728, η παρουσίαση τιμολογίων είναι μαρτυρία, που αν γίνει αποδεκτή, τείνει να αποδείξει την απαίτηση. Όμως το περιεχόμενο αυτών (π.χ. εργασίες ή εμπορεύματα και εκτέλεση ή παράδοση αυτών) μπορεί να αποδειχθεί και με άλλη, άμεση προφορική μαρτυρία, χωρίς αναφορά στα τιμολόγια. Στην προκειμένη οι Ενάγοντες δεν αρκέστηκαν στην κατάθεση των τιμολογίων τεκμ.5 που να υπομνήσω ,υπογράφηκαν από τον εναγόμενο 1, αλλά η Μ.Ε.1, που είχε προσωπική γνώση των γεγονότων, κατέθεσε ότι έγιναν οι συμφωνηθείσες εργασίες οι οποίες δεν αμφισβητούνται, το κόστος αυτών καθώς και η πληρωμή που έγινε των €2.340.- με την επιταγή τεκμ.4 υπογραφείσα από τον εναγόμενο
  1. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να λεχθεί ότι τα όσα ανέφερε ο Μ.Ε.1 συνάδουν με τα καταγραφόμενα στα εν λόγω τιμολόγια και όλα μαζί καθιστούν την μαρτυρία των Εναγόντων πειστική. Η θέση της υπεράσπισης προς την ΜΕ1 ότι οι εναγόμενοι δεν συνήψαν οποιαδήποτε συμφωνία με τους ενάγοντες, αλλά αυτή ήταν μεταξύ των εναγόντων και των πιο πάνω σωματείων δεν βρίσκει έρεισμα στη λογική και επιπλέον δεν υποστηρίζεται από τα ενώπιον του δικαστηρίου κατατεθειμένα τεκμήρια. Δηλαδή πρωτίστως τα εκδοθέντα από τους ενάγοντες τιμολόγια τεκμ.5 τα οποία παρέλαβε ο εναγόμενος 1 φέρουν την υπογραφή του και εκ δευτέρου η εταιρεία του εναγόμενη 2 εξέδωσε την επιταγή τεκμ.4 προς τους ενάγοντες την οποία ο ίδιος υπέγραψε. Συνακόλουθα αποδέχομαι τη μαρτυρία της ΜΕ1 ως αξιόπιστη, πλην του πιο πάνω αναφερθέντος μη δικογραφημένου σημείου και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. Μ.Υ.1 ήταν ο Διευθυντής της εναγομένης 2 ο οποίος κατέθεσε και υϊοθέτησε στο Δικαστήριο τη γραπτή δήλωσή του τεκμήριο Β. Σε αυτήν αναφέρει ότι κατά/ή περί τον Φεβρουάριο του 2012 κλήθηκε από τους τότε Προέδρους των σωματείων ΑΕΛ και ΑΡΗ κ.Ανδρέα Σοφοκλέους και κ.Κυριάκο Χ΄ Κυριάκου όπως με την ιδιότητα του ως Αρχιτέκτονας - Πολιτικός Μηχανικός να τους βοηθήσει στην διαδικασία για ανέγερση ιδιόκτητου γηπέδου ποδοσφαίρου. Ανέφερε ότι για πρώτη φορά γνώρισε τους Ενάγοντες και συγκεκριμένα τον κ.Χρ.Χαραλάμπους Διευθυντή των Εναγόντων όταν του ζητήθηκε από τον Πρόεδρο της ΑΕΛ Λεμεσού να αποταθεί κοντά τους για την εκτύπωση των σχετικών με τις προσφορές εγγράφων. Μάλιστα στην παρουσία του όπως ανέφερε, ο Πρόεδρος της ΑΕΛ Λεμεσού τηλεφώνησε στον κ.Χαραλάμπους τον ενημέρωσε ότι θα περάσει ο ΜΥ1 για την εκτύπωση των εγγράφων και επίσης ότι το ποσό της εκτύπωσης θα το πλήρωναν στους Ενάγοντες τα σωματεία. Αυτός επισκέφθηκε τους ενάγοντες, αλλά ουδέποτε προσωπικά, ή εκ μέρους των Εναγομένων αρ.2 ανέλαβε δέσμευση για καταβολή σε αυτούς οποιουδήποτε ποσού που αφορούσε τη συγκεκριμένη εργασία. Τούτος είναι και ο λόγος που όλα τα τιμολόγια εκδόθηκαν από τους Ενάγοντες στα ονόματα των σωματείων. Οι ενάγοντες αποπεράτωσαν τις εκτυπώσεις κατά/ή περί τις αρχές Μαϊου 2012 και ουδέποτε του ζήτησαν να τους πληρώσει οποιοδήποτε ποσό. Τα τιμολόγια τα υπέγραφε αυτός, αφού αυτός παρέλαβε τις εκτυπώσεις από τους ενάγοντες. Η επιταγή εκδόθηκε απ΄αυτόν αφού κρατούσε χρήματα των σωματείων. Στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι στο δικό του γραφείο στο οποίο υπήρχαν αρχιτέκτονες και μηχανικοί είχε και δικές του δουλειές εκτός από την συνεργασία του με την ΑΕΛ και τον Άρη για το υπό κατασκευή γήπεδο και συνεργαζόταν με το εκτυπωτικό κέντρο του Χρ.Χαραλάμπους Διευθυντή των εναγόντων. Έχει και τις ανάλογες αποδείξεις και πάντοτε τον πλήρωνε σε μετρητά για τις υποχρεώσεις του. Αποδέχτηκε ότι οι ομάδες ΑΕΛ και Άρης δεν κατέβαλαν τα οφειλόμενα χρήματα στους Ενάγοντες. Εκτός από τους ενάγοντες όφειλαν και σε άλλους και ο μάρτυρας μίλησε για διακανονισμούς και για εμπλοκή άλλων προσώπων που διαπιστώνεται ότι όχι μόνο δεν είναι δικογραφημένα στην Ε/Υ του, αλλά ούτε και υποβλήθηκαν στην ΜΕ1 για να θέσει τη δική της θέση. Επίσης δεν είναι δικογραφημένη η θέση για το ποσό των €5000 που αποφασίστηκε σε σύσκεψη για να δοθεί στους ενάγοντες και ζήτησε από τον κ.Χριστάκη το IBAN του λογαριασμού του για να του εμβάσουν το ποσό ως και έγινε (σχετικό το ηλεκτρονικό μήνυμα τεκμήριο 11), μαρτυρία που το δικαστήριο δεν λαμβάνει υπόψη. Ενώ στην Ε/Υ του αναφέρει ότι οι ενάγοντες είχαν συμφωνήσει προηγουμένως με τα σωματεία την εκτέλεση των εν λόγω εργασιών φαίνεται να το ανατρέπει με το τεκμ.Β στο οποίο αναφέρει ότι αυτός τους επισκέφθηκε και τους έδωσε τα σχετικά για την εκτύπωση. Αντεξεταζόμενος στην ερώτηση εάν η εντολή ήταν από τον Πρόεδρο της ΑΕΛ και καμιά εντολή από τον Άρη Λεμεσού απάντησε ότι τα δύο σωματεία συνεργάζονταν πλήρως και αυτός εκ της θέσεως του θεώρησε ότι είναι συμφωνημένη η κουβέντα. Αυτός ήταν και είναι εγγεγραμμένος Πολιτικός Μηχανικός εγγεγραμμένος στο ΕΤΕΚ. Να υπομνήσω ότι δεν αμφισβητείται ούτε η υπογραφή του εναγόμενου 1 στα τιμολόγια, ούτε ότι εκτελέστηκαν οι εργασίες των εναγόντων, ούτε και ότι δεν καταβλήθηκαν τα οφειλόμενα χρήματα στους ενάγοντες. Αυτός δεν αποδέχθηκε ότι με την υπογραφή του στα 3 τιμολόγια αποδέχετο και τα ποσά σε αυτά. Στην υποβολή ότι δεν έλαβε τέτοια έγκριση από τα σωματεία για να τα υπογράψει απάντησε αρνητικά. Αυτή του η θέση του δεν υποστηρίχθηκε από επαρκή μαρτυρία γιατί όπως αναφέρεται πιο κάτω ο ΜΥ2 δεν εμπλέκει τον εαυτό του σε όλα αυτά και από την άλλη δεν κλήθηκε ως μάρτυρας ο τότε Πρόεδρος της ΑΕΛ. Το ίδιο ισχύει και για τη θέση του ότι ήταν συμφωνημένοι οι Πρόεδροι με τον κ.Χριστάκη για να κάνει τις εκτυπώσεις και να του τις παραδώσει. Στην ερώτηση ποιά συγκεκριμένα είναι τα αρμόδια πρόσωπα από τα σωματεία που του είπαν ότι δέχονται το ποσό του τιμολογίου 10073 και να το υπογράψει αυτός, δεν απάντησε. Στην ερώτηση με ποιόν συμφωνήθηκε η αμοιβή των εναγόντων για την εργασία που εκτέλεσαν απάντησε με πιθανολόγηση ότι την συμφώνησαν και πάλιν οι ομάδες, θέση που δεν βρίσκει έρεισμα στη λογική, αφού αυτός πήγε υπέγραψε προσωπικά τα τιμολόγια, πήρε τις εκτυπώσεις φέρνοντας ευθύνη για την πληρωμή τους και δεν είναι δυνατό να μην γνώριζε τα πιο πάνω. Ο ΜΕ1 προσπάθησε με τη μαρτυρία του να πείσει ανεπιτυχώς το δικαστήριο ότι δεν είχε ούτε αυτός, ούτε και η εναγόμενη 2 ανάμειξη με την εν λόγω συμφωνία. Η θέση του ότι η εκδοθείσα επιταγή από την εναγόμενη 2 είναι γιατί αυτός κρατούσε τα χρήματα των σωματείων δεν βρίσκει έρεισμα στη λογική και απορρίπτεται γιατί απλούστατα αυτός δεν θα δεχόταν να υπογράψει ούτε τα τιμολόγια τεκμ.5, ούτε και την επιταγή τεκμ.4 αναλαμβάνοντας από την υπογραφή της την ευθύνη πληρωμής μέρους των οφειλομένων ποσών προς τους ενάγοντες. Ούτε και παρουσίασε μαρτυρία από τα σωματεία περί τούτου που να τον επιβεβαιώνει. Στην Ε/Υ του ο εναγόμενος 1 ενώ αναφέρει ότι οι εναγόμενοι εκτελούσαν οδηγίες και/ή εντολές των σωματείων και ότι τους ζητήθηκε από τα σωματεία να δώσουν τις εκτυπώσεις στους ενάγοντες οι οποίοι προηγουμένως είχαν συμφωνήσει την εκτέλεση των εν λόγω εργασιών με τα σωματεία, αυτή του η θέση αντικρούστηκε από τον ίδιο τον μάρτυρα του ΜΥ2, ως θα εξηγήσω και πιο κάτω, ο οποίος χαρακτήρισε τον εναγόμενο 1 ως διευθυντή του. Κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται από την Ε/Υ η οποία είναι ασαφής ως προς το ποιός ήταν τελικά ο ρόλος του εναγόμενου
  2. Επίσης ενώ δίνεται η θέση της εμπλοκής του σωματείου της ΑΕΛ και του τότε Προέδρου της Α.Σοφοκλέους στα συμφωνηθέντα, εντούτοις παρέμεινε μετέωρη γιατί αυτός δεν κλήθηκε για να καταθέσει και να υποστηρίξει τόσο τη θέση του εναγόμενου 1 όσο και του ΜΥ
  3. Ακόμη η θέση του ΜΥ1 ότι ζητούσε από τα σωματεία να πληρώσουν τους ενάγοντες δεν υποστηρίχθηκε από τον ΜΥ
  4. Αυτό επίσης που δημιουργεί έκπληξη είναι ότι υποστηρίζει (τεκμ.Β παράγραφος 9) ότι κρατούσε χρήματα των σωματείων, δηλαδή το ποσό των €2340 και του δόθηκε εντολή από τους προέδρους αυτών αντί να τους τα επιστρέψει να πληρώσει μέρος της εργασίας των εναγόντων, το οποίο τους πλήρωσε (δες τεκμήρια 4 και 6) αλλά παρ΄όλα αυτά ο ΜΥ2 δεν είχε ιδέα για κάτι τέτοιο, ούτε και υποστήριξε τέτοια θέση. Αξίζει να αναφέρω ότι η θέση των εναγομένων ότι το πιο πάνω ποσό πληρώθηκε κατόπιν εντολής των Προέδρων των σωματείων δεν δικογραφείται, σε αντίθεση με τη θέση των εναγόντων ότι αυτό το ποσό καταβλήθηκε από τους εναγόμενους. Ως δε έχει νομολογηθεί, αντίφαση προφορικής μαρτυρίας με τις δικογραφημένες θέσεις ενός διαδίκου, αποτελεί στοιχείο που συνυπολογίζεται στην κρίση επί της αξιοπιστίας του μάρτυρα (βλ. Δημήτρη v. Kravtchenko
(2013)1 Α.Α.Δ. 113). Για το τεκμήριο 9 πιστωτική σημείωση παρά το γεγονός ότι έγινε παραδεκτό γεγονός, το περιεχόμενο της δεν δικογραφήθηκε, δεν επεξηγήθηκε στο δικαστήριο, ούτε δόθηκε καμία επαρκής μαρτυρία τι αποτελεί. Αυτό που έχει ενώπιον του το δικαστήριο είναι την αξιόπιστη μαρτυρία της ΜΕ1 ότι τους κατέθεσαν αυτό το ποσό για το οποίο διερωτήθηκαν τι αποτελεί και παραμένει εκκρεμές για λογιστικούς λόγους, αλλά δεν υπάρχει καμία σύνδεση με τους εναγόμενους αφού αυτό φαίνεται να προέρχεται από την ΑΑΑ LIMASSOL STADIUM LTD για την οποία δεν δόθηκε μαρτυρία ποιά εταιρεία είναι, εάν συνδέεται ή όχι με τους εναγόμενους, ή με τα σωματεία, συνεπώς δεν δίνεται οποιαδήποτε βαρύτητα σε αυτή. Συνακόλουθα η μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεκτή από το δικαστήριο ως ελλιπής και αναξιόπιστη και απορρίπτεται. Ο Μ.Υ.2 κατέθεσε και υϊοθέτησε στο δικαστήριο τη γραπτή δήλωση του τεκμήριο Γ΄. Σε αυτήν αναφέρει ότι το έτος 2012 ήταν Πρόεδρος του Αθλητικού, Μουσικού, Μορφωτικού Συλλόγου ΑΡΗΣ Λεμεσού. Την θέση αυτή την κατείχε από το έτος
  1. Το 2012 μαζί με το σωματείο ΑΕΛ Λεμεσού αποφάσισαν να προχωρήσουν στην κατασκευή γηπέδου στο Κολόσσι Λεμεσού και ζητήθηκαν και ετοιμάστηκαν σχέδια του γηπέδου από αρχιτέκτονα στην Ελλάδα. Επειδή ο αρχιτέκτονας του γηπέδου ήταν εξ΄ Ελλάδος και η φυσική του παρουσία ήταν απαραίτητη αποφάσισαν μαζί με τον κ.Σοφοκλέους όπως προσλάβουν τον Εναγόμενο αρ.1 ως συντονιστή και επιβλέποντα του έργου. Περαιτέρω σε σχέση με την απαίτηση των Εναγόντων όλες οι πληρωμές για οποιαδήποτε έξοδα αφορούσαν τις εργασίες για το γήπεδο και ήταν ευθύνη των δύο σωματείων και οι Εναγόμενοι εκτελούσαν εντολές και ή οδηγίες που τους εδίνοντο από αυτούς. Ακόμη ανέφερε ότι εξ΄όσων γνωρίζει καλά, την απόφαση να εκτυπώσουν τα έγγραφα προσφορών στους Ενάγοντες πάρθηκε κατόπιν εισήγησης του κ.Σοφοκλέους ένεκα του ότι ο κ.Χριστάκης Χαραλάμπους εκ των ιδιοκτητών των Εναγόντων ήταν υποστηρικτής της ΑΕΛ. Περαιτέρω ανέφερε ότι ο Εναγόμενος αρ.1 για όλες τις εργασίες που εγίνοντο παραλάμβανε τιμολόγια και τα παρέδιδε σε αυτούς για πληρωμή. Επίσης ότι οι Ενάγοντες γνώριζαν ότι θα πληρώνονταν από τα σωματεία όπως γνώριζαν ότι η πληρωμή του όλου ποσού θα εγίνετο με την έγκριση του κονδυλίου από την Κυβέρνηση και τον Κ.Ο.Α.. Ο ΜΥ2 δεν έκανε καθόλου καλή εντύπωση στο δικαστήριο η μαρτυρία του διακατεχόταν από αοριστία και γενικότητα και προχωρώ να εξηγήσω. Αντεξεταζόμενος στην ερώτηση του κ.Γαλανού εάν οι ενάγοντες για τις εκτελεσθείσες εργασίες τους πληρώθηκαν είπε ότι δεν γνωρίζει. Αυτούς τους γνώριζε ο κ.Σοφοκλέους και αυτός δεν είχε εμπλοκή. Ενώ στη γραπτή δήλωση του τεκμ.Γ αναφέρει ότι «οι εναγόμενοι εκτελούσαν εντολές που τους εδίνοντο από εμάς» αυτό το αναίρεσε στο δικαστήριο. Η μαρτυρία του δεν έπεισε το δικαστήριο και αυτός σε αρκετές περιπτώσεις ήταν ερειστικός απέναντι στον συνήγορο των εναγόντων ο οποίος σε επανηλειμμένες ερωτήσεις προσπαθούσε να εκμαιεύσει μία σαφή απάντηση από τον μάρτυρα αναφορικά με τον ρόλο του εναγόμενου 1 στην όλη υπόθεση, πράγμα που δεν έγινε. Στην ερώτηση του κ.Γαλανού: «είχε εξουσία να πληρώνει αυτός για εργασίες που γίνονταν, αφού ήσουν Πρόεδρος του Άρη λες. Αυτός απάντησε: «ήμουν Πρόεδρος του Άρη, διότι ο τρόπος που το λέει είναι σαν ννα και αμφισβητεί με αν ήμουν. Εγώ είπα ότι ο κος Ανθίμου ήταν διευθυντής μου, αλλά δεν είχε καμία εξουσία». Αυτός τελικά δεν απέδειξε με οποιονδήποτε σαφή τρόπο ότι γνώριζε επακριβώς για το τί συζητήθηκε μεταξύ του εναγομένου 1 και των εναγόντων, ούτε τι ποσό συμφωνήθηκε για την πληρωμή αυτών για τις εκτελεσθείσες απ΄αυτούς εργασίες, ούτε και εάν εκδόθηκε γι΄αυτές οποιοδήποτε τιμολόγιο. Οι θέσεις του ότι οι ενάγοντες γνώριζαν ότι η πληρωμή τους θα γινόταν από την Κυβέρνηση και τον ΚΟΑ δεν λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, ως μη δικογραφημένες. Η μαρτυρία του ως αντιφατική, γενική, μη πειστική και ελλιπής απορρίπτεται από το δικαστήριο. ΤΕΛΙΚΕΣ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας των 2 πλευρών οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αυτών προχώρησαν σε νομική επιχειρηματολογία μέσω γραπτών αγορεύσεων που ετοίμασαν και υπέβαλαν στο Δικαστήριο προς διευκόλυνση του και αφού τις υιοθέτησαν επεξήγησαν προφορικώς το περιεχόμενο τους. Αυτές έχουν εξεταστεί με τη δέουσα προσοχή και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και αξιολογούνται από το Δικαστήριο. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της αγωγής αυτής, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον επίδικο χρόνο: Ο Εναγόμενος αρ.1 ως ο Διευθυντής της εναγόμενης 2 και για λογαριασμό της κατά/ή περί τα έτη 2012 - 2013 σε διάφορες ημερομηνίες επισκέφθηκε το υποστατικό των Εναγόντων στην Λεμεσό και ζήτησε απ΄ αυτούς όπως εκτελέσουν για λογαριασμό τους εκτυπωτικές και//ή άλλες εργασίες που αφορούσαν έργο που ανέλαβαν, δηλαδή την ανέγερση του γηπέδου των Σωματείων ΑΕΛ και ΑΡΗ Λεμεσού. Οι ενάγοντες συμφώνησαν και προς αυτό τον σκοπό εξέδωσαν τα τιμολόγια με αρ.10073, 10118 και 10165 (τεκμήριο 5) για το συνολικό ποσό των €21.083,40.- περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. ως συμφωνημένη αμοιβή τους για τις ανατεθείσες σ'αυτούς εργασίες και ο εναγόμενος 1 αποδέχθηκε και τα προσυπέγραψε. Επίσης αυτός ανέλαβε όπως καταβάλει την αμοιβή των εναγόντων για τις πιο πάνω εργασίες. Οι Ενάγοντες εκτέλεσαν όλες τις σε αυτούς ανατεθείσες εργασίες και τις παρέδωσαν στον εναγόμενο 1 με τελευταία ημερομηνία παραδόσεως εργασίας την 25/5/
  2. Ο Εναγόμενος 1 αποδέχθηκε, τις παρέλαβε και τις βρήκε της πλήρους αρεσκείας του. Στις 7/6/2012 αυτός ως ο διευθυντής της εναγομένης 2 υπέγραψε την επιταγή (τεκμήριο 4) της εκδότριας εναγομένης 2 για το ποσό των €2.340,00.- και την παρέδωσε στους ενάγοντες έναντι της πιο πάνω εκτελεσθείσας εργασίας και παρέμεινε οφειλόμενο το ποσό των €18.743,40.- περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. Στη συνέχεια οι ενάγοντες εξέδωσαν την απόδειξη είσπραξης με αρ.2098 (τεκμήριο 6) για την εναγομένη 2 (για το γήπεδο ΑΕΛ - ΑΡΗ) την οποία υπέγραψε ο σύζυγος της ΜΕ
  3. Η καταγραφή στα τιμολόγια (τεκμήριο 5) και στην απόδειξη (τεκμ.6) των ονομάτων των σωματείων έγινε κατόπιν προτροπής του εναγόμενου 1 προς τους ενάγοντες για δικούς του σκοπούς. Αυτό το ποσό οι Εναγόμενοι αρ.1 και 2 εξακολουθούν να το οφείλουν μέχρι σήμερα, παρά τις επανειλημμένες προφορικές οχλήσεις του Ενάγοντα και τις επιστολές του δικηγόρου τους ημερ.17/12/13 και 17/2/2014 (τεκμήρια 7 και 8). ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η παρούσα αγωγή αφορά την κατ΄ισχυρισμό προφορική σύναψη συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων. Σύμβαση μπορεί να συνομολογηθεί, χωρίς την τήρηση οποιονδήποτε διατυπώσεων («formalities»), απλά δια ζώσης (δηλαδή, προφορικά) (βλ. Limassol Drugs Co Ltd v Λάμπρου κ. α.
(2010)1 Α.Α.Δ. 371). Αποδοχή προσφοράς για συμβατική δέσμευση, κατά το δίκαιο των συμβάσεων, συνίσταται στην τελική και άνευ όρων εκδήλωση συναίνεσης στους όρους της προσφοράς (βλ. στο σύγγραμμα Treitel, The Law of Contract, 14η έκδοση, στην παράγραφο 2-016). Όπου, προς τον σκοπό επίτευξης μίας συμφωνίας, τα μέρη βρίσκονταν σε συνεχείς διαπραγματεύσεις, χωρίς εμφανή κατάληξη σε συμφωνία και υπό ποιους όρους, το Δικαστήριο εξετάζει την συνολική πορεία των διαπραγματεύσεων, για να αποφασίσει κατά πόσο κάποια εμφανής, χωρίς επιφυλάξεις, αποδοχή, κατέληξε τις διαπραγματεύσεις σε συμφωνία. Η οποία αποδοχή, ως έχει προαναφερθεί, εκτός από ρητή, δια του λόγου, μπορεί να συναχθεί και από την διαγωγή του αποδέκτη της. Για να είναι νομικά δεσμευτική μία συμφωνία (εκτός συγκεκριμένων εξαιρέσεων που ορίζονται στο νόμο), ως έχει προαναφερθεί, πρέπει να υποστηρίζεται από αντιπαροχή. Αποτελεί βασική αρχή του δικαίου των συμβάσεων ότι δεν είναι νομικά εκτελεστή μία υπόσχεσης για την οποία τίποτα δεν πρέπει να γίνει εις αντάλλαγμα. Προς διαπίστωση του κατά πόσο έχει καταρτιστεί μια δεσμευτική συμφωνία, ποιοι είναι οι όροι της και εάν ήταν σκοπός ότι θα ήταν νομικά δεσμευτική, εφαρμόζεται ένα κριτήριο αντικειμενικό. (RTS Flexible Systems Ltd v Molkerei Alois Muller GmbH and Co KG [2010] U.K.S.C. 14). Όπου το Δικαστήριο εξετάζει ζήτημα προφορικής σύμβασης, το κριτήριο είναι και πάλι το προαναφερόμενο, δηλαδή, το αντικειμενικό. Εντούτοις, μαρτυρία της υποκειμενικής αντίληψης των μερών για το ζήτημα είναι παραδεκτή, στο βαθμό που τείνει να καταδείξει κατά πόσον, αντικειμενικά, τα μέρη έχουν καταλήξει σε συμφωνία, και εάν ναι, υπό ποιους όρους και κατά πόσον η πρόθεσης ήταν ότι θα ήταν νομικά εκτελεστή. Μαρτυρία, σε ότι αφορά μεταγενέστερη συμπεριφορά των μερών, είναι, επί της ίδιας βάσης, επίσης αποδεκτή. Σε ότι αφορά την περίπτωση μίας προφορικής συμφωνίας, εκτός και εάν αυτή έχει κάπως καταγραφεί, το Δικαστήριο δεν μπορεί να γνωρίζει το τι ακριβώς ελέχθη, ή τον τόνο στην λεκτική έκφραση, ή τις εκφράσεις στα πρόσωπα των εμπλεκόμενων μερών ή την γλώσσα του σώματος τους. Υπό τέτοιες περιστάσεις, η υποκειμενική αντίληψης των μερών, μπορεί να αποτελεί ένα καλό οδηγό ως προς το πώς, στο πλαίσιο τους, οι λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν, θα ήταν λογικά κατανοητές (βλ. Carmichael v National Power Plc [1999] 1 W.L.R. 2042, HL, C. MALATHOURAS & SONS LTD v. ΛΑΪΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ
(2004)1Β Α.Α.Δ 1233). Το άρθρο 2 του Περί Συμβάσεων Νόμο, Κεφ. 149 («Νόμος» στο εξής) προνοεί ότι:
(2)Στο Νόμο αυτό, εκτός αν από το κείμενο προκύπτει διαφορετικά, οι ακόλουθες λέξεις και εκφράσεις χρησιμοποιούνται με την ακόλουθη έννοια: (α) πρόσωπο το οποίο δηλώνει σε άλλο τη βούληση του για πράξη ή αποχή, με σκοπό να εξασφαλίσει τη συγκατάθεση του άλλου στην πράξη αυτή ή αποχή, θεωρείται ότι προβαίνει σε πρόταση~ (β) η πρόταση θεωρείται ότι έγινε αποδεκτή, όταν το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται, δηλώσει τη συγκατάθεση του σε αυτή. Η πρόταση όταν γίνει αποδεκτή, καθίσταται υπόσχεση~ (γ) το πρόσωπο που προτείνει καλείται "οφειλέτης", και το πρόσωπο που αποδέχεται την πρόταση "δανειστής"~ (δ) όταν, με απαίτηση του οφειλέτη, ο δανειστής ή οποιοσδήποτε τρίτος προέβηκε ή προβαίνει ή υπόσχεται να προβεί σε πράξη ή αποχή, η πράξη αυτή ή αποχή καλείται "αντιπαροχή" για την υπόσχεση~ (ε) κάθε υπόσχεση και κάθε σύνολο υποσχέσεων, οι οποίες συνιστούν την αντιπαροχή μεταξύ τους, είναι συμφωνία~ (στ) αμοιβαίες υποσχέσεις καλούνται οι υποσχέσεις, οι οποίες συνιστούν την αντιπαροχή ή μέρος της αντιπαροχής μεταξύ τους~ Το άρθρο 10
(1)του Νόμου προνοεί ότι: «Συμβάσεις είναι όλες οι συμφωνίες οι οποίες καταρτίζονται με την ελεύθερη συναίνεση μερών ικανών προς το συμβάλλεσθαι, για νόμιμη αντιπαροχή και νόμιμο σκοπό, οι οποίες δεν χαρακτηρίζονται ρητά από το Νόμο αυτό ως άκυρες~ τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, οι συμβάσεις δύνανται να καταρτίζονται γραπτά, ή προφορικά, ή μερικώς γραπτά και μερικώς προφορικά, ή δύνανται να συνάγονται από τη συμπεριφορά των μερών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ / ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Ο εναγόμενος 1 ως διευθυντής της εναγομένης 2 τον επίδικο χρόνο επισκέφθηκε και ζήτησε από τους ενάγοντες να εκτελέσουν εκτυπωτικές και άλλες εργασίες προς όφελος τους, ως και έγινε. Το δικαστήριο έχει ενώπιον του την αξιόπιστη και αποδεκτή μαρτυρία της ΜΕ1 ότι ο εναγόμενος 1 συμφώνησε προφορικά με τους ενάγοντες για να προχωρήσουν και ετοιμάσουν τα σχέδια, εκδόθηκαν τιμολόγια γι΄αυτές τις εκτελεσθείσες εργασίες που υπογράφηκαν από αυτόν. Αυτές ετοιμάστηκαν και παραδόθηκαν σε αυτόν. Μέρος του οφειλόμενου ποσού καταβλήθηκε από τον εναγόμενο 1 και παρέμεινε να οφείλεται το ποσό των €18.743,40 και παρά τις εκκλήσεις των εναγόντων και τις επιστολές των δικηγόρων τους (τεκμήρια 7 και 8) αυτοί παρέλειψαν να το πληρώσουν και οφείλεται μέχρι σήμερα. Από την αντίπερα όχθη οι θέσεις των εναγομένων στην Ε/Υ τους δεν ήταν συγκεκριμένες και σαφείς για το ποιά ήταν η ακριβής ιδιότητα του και η συμφωνία του με τα σωματεία. Ούτε και δικογραφούνται αρκετά σημεία από αυτά που ενόρκως είπε τόσο ο ΜΥ1 όσο και ο ΜΥ2 τα οποία δεν λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο και αναφέρθηκαν πιο πάνω στη μαρτυρία. Το δικαστήριο κρίνει ότι εφόσον η μαρτυρία που παρουσιάστηκε εκ μέρους των εναγομένων δεν ήταν σαφής, αλλά ούτε και κλήθηκε να καταθέσει ο τότε Πρόεδρος της ΑΕΛ Α.Σοφοκλέους του οποίου το όνομα αναφέρθηκε από την πλευρά των εναγομένων και να υποστηρίξει τις θέσεις τους, δεν γίνεται αποδεκτή η θέση ότι η συμφωνία αφορούσε τους ενάγοντες και τα σωματεία αλλά κρίνω ότι συμβατική σχέση υπήρχε μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων. Άλλωστε τα ενώπιον μου τεκμήρια δεν επιβεβαιώνουν τις θέσεις των εναγομένων. Το δικαστήριο ανέφερε πιο πάνω τις θέσεις των εναγομένων και τις υποβολές του κ.Λυσάνδρου στην ΜΕ1 ότι το ποσό των €5000 δόθηκε στους ενάγοντες από την εταιρεία ΑΑΑ σύμφωνα με το τεκμήριο
  1. Αυτό αφορά ημερομηνία μετά την καταχώρηση της αγωγής και δεν δικογραφείται βεβαίως στην Ε/Υ αφού αυτή ήταν προγενέστερης ημερομηνίας, ούτε βεβαίως έγινε οποιαδήποτε τροποποίηση του δικογράφου τους για να συμπεριληφθεί εάν ήταν σημαντική και σχετική με το επίδικο θέμα της πληρωμής των εναγόντων. Συνεπώς ως μη δικογραφημένο δεν λαμβάνεται υπόψη και θα αγνοηθεί από το δικαστήριο. Επίσης κατατέθηκε εκ συμφώνου από την ΜΕ1 ότι κατέχει την απόδειξη είσπραξης της εναγομένης 2 του ποσού των €1150 που λήφθηκε από την εταιρεία ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ. Στη συνέχεια αυτή δεν κατατέθηκε ως κανονικό τεκμήριο, ούτε και δικογραφήθηκε οτιδήποτε στα δικόγραφα των διαδίκων για να δύναται το δικαστήριο να της δώσει οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα πέραν βεβαίως του γεγονότος ότι αυτή εκ πρώτης όψεως αφορά ημερομηνία προγενέστερης της έκδοσης των επίδικων τιμολογίων τεκμ.
  2. Ως αναφέρθηκε είναι αναντίλεκτη η ετοιμασία των εργασιών από τους ενάγοντες, και η μη πληρωμή του οφειλόμενου ποσού σε αυτούς από τους εναγομένους. Συνοψίζοντας λέγω ότι με το υλικό που παρουσιάστηκε ενώπιον του δικαστηρίου οι ενάγοντες απέσεισαν το βάρος απόδειξης της αξίωσης τους στον απαραίτητο βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και δικαιούνται τις αξιούμενες θεραπείες της Έκθεσης Απαίτησης τους (Α - Γ). Ενόψει όλων των ανωτέρω η αγωγή επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το συνολικό ποσό της αξίωσης τους, ήτοι των €18.743,40.- πλέον νόμιμους τόκους από την 11.4.14 (ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής), μέχρι εξοφλήσεως, πλέον τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, πλέον ΦΠΑ. (Υπ.) ......... Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.