← Κύπρος

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ (πρώην ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ πρώην ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΛΕΜ

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ (πρώην ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ πρώην ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ) ν. ΛΟΥΚΙΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ κ.α., Αρ. Γεν. Αίτησης: 723/13, 23/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Ε.Δ. Αρ. Γεν. Αίτησης: 723/13 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ (πρώην ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ πρώην ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ) Αιτητών και

  1. ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ
  2. ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ
  3. ΛΟΥΚΙΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ Καθ'ων η Αίτηση Ημερομηνία: 23 Δεκεμβρίου 2024 Για Αιτητές: κ. Π.Παύλου για Χρ.Λουκά & Σία Δ.Ε.Π.Ε Για καθ΄ης η αίτηση 3: κ.Χρ.Παρασκευά για Χρ.Παρασκευάς Δ.Ε.ΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι αιτητές με την παρούσα Γενική Αίτηση ημερ.1.8.13 αιτούνται την έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 19.06.2012 για την εκτέλεσή της ως δικαστική απόφαση εναντίον των καθ΄ων η αίτηση 1 -
  4. Η αίτηση βασίζεται επί του άρθρου 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85, όπως τροποποιήθηκε, επί του άρθρου 21 του περί Διαιτησίας Νόμου του Κεφ. 4, επί των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών Δ.48.Θ.2, Δ.64 και επί της εγγενούς εξουσίας του δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Φ.Βακανά, υπαλλήλου των αιτητών στην οποία αναφέρει πως την 19.06.2012 είχε εκδοθεί διαιτητική απόφαση εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 1 (Πρωτοφειλέτη) στην παρουσία του και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 (εγγυητριών θυγατέρων του) την οποία επισύναψε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο 1 για ποσό €18.950,45, πλέον τόκους προς 9% ετησίως από 19.06.2012 μέχρι εξόφλησης, πλέον τα έξοδα διαιτησίας €150,00, και περαιτέρω διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης. Αξίζει να αναφέρω ότι ο συνήγορος των αιτητών κατά τις τελικές αγορεύσεις απέσυρε την απαίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης αναφορικά με το δικαίωμα των αιτητών για λήψη μέτρων εκποίησης της υποθήκης. Η έκδοση της διαιτητικής απόφασης, όπως ανέφερε, γνωστοποιήθηκε στον Καθ' ου η αίτηση 1 τόσο κατά την έκδοσή της αφού αυτός ήταν παρών, όσο και με επίδοση που είχε γίνει την 21.12.2012, ένορκη δήλωση την οποία επισύναψε ως τεκμήριο
  5. Η διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε και στις Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 με επίδοση που έγινε την 27.06.2013, ένορκες δηλώσεις επίδοσης της οποίας επισύναψε ως τεκμήριο
  6. Όπως είχε αναφέρει ο ενόρκως δηλών η διαιτητική απόφαση δεν εφεσιβλήθηκε και κατέστη οριστική και τελεσίδικη. Στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση των αιτητών που καταχωρίστηκε κατόπιν αίτησης και ενδιάμεσης απόφασης του παρόντος δικαστηρίου υπό αυτή την σύνθεση η Χρ.Αγά αναφέρει ότι είναι στην υπηρεσία της Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd η οποία, δυνάμει συμφωνίας με τους Αιτητές, ενεργεί δια λογαριασμό τους και έχει αναλάβει την διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων των Αιτητών, συναφών συμφωνιών εξασφαλίσεων-εγγυήσεων και συναφών θεμάτων. Μερικές από τις προαναφερόμενες χρηματοπιστωτικές διευκολύνσεις είναι και το δάνειο που αφορά την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση και οι συναφείς με αυτό εξασφαλίσεις. Τα καθήκοντα της στην Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd είναι ο χειρισμός, η παρακολούθηση και η ανάκτηση μη εξυπηρετούμενων δάνειων των Αιτητών, συμπεριλαμβανομένων και του επίδικου και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη τόσο από τους Αιτητές όσο και από την Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd να προβεί εις την παρούσα ένορκη δήλωση και γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Όπως αναφέρει η κα Αγά η Καθ΄ης η Αίτηση στις παραγράφους 19, 20, 21, 22, 23, 24, 26 και 27 της ένορκης δήλωσης της, η οποία υποστηρίζει την ένσταση της, ημερομηνίας 06/07/2021 ισχυρίζεται ότι από το 2011 μέχρι και σήμερα δεν έχει καμία επαφή με τον πατέρα και την μητέρα της, για τους λόγους που αναφέρει στις εν λόγω παραγράφους. Εξ΄όσων κάλλιον γνωρίζει και πιστεύει και εξ΄όσων πληροφορείται από τους δικηγόρους τους, η Καθ΄ης η Αίτηση 3 φαίνεται ότι διατηρούσε επαφές με τον πατέρα και την μητέρα της. Το γεγονός αυτό προκύπτει από ανάρτηση του πατέρα της Καθ΄ης η Αίτηση 3 στην ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης FACEBOOK όπου στον λογαριασμό του πατέρα της με όνομα Xristakis Christoforou, παρουσιάζονται με την ένδειξη δημόσια και όχι ιδιωτική προβολή, σχόλια της από τον λογαριασμό της στο FACEBOOK με όνομα Loukia Christoforou σε φωτογραφία του πατέρα της, τα οποία έγιναν στις 13 Νοεμβρίου του
  7. Την αναζήτηση σε δημόσιες αναρτήσεις και σχόλια της Καθ΄ης η Αίτηση που έγιναν στο λογαριασμό του πατέρα της στην ιστοσελίδα FACEBOOK, την έκαναν οι δικηγόροι τους και την έχουν εφοδιάσει με αντίγραφο της ανάρτησης, το οποίο είχε φυλαχθεί, στις 13/05/2021 στον ηλεκτρονικό υπολογιστή της δικηγορικής εταιρείας των δικηγόρων τους, με την μέθοδο screenshot (τεκμ.4). Επίσης εξ' όσων την ενημέρωσαν οι δικηγόροι τους κατά τον χρόνο φύλαξης της εν λόγω ανάρτησης, η Καθ΄ης η Αίτηση είχε ανοιχτό τον λογαριασμό της για δημόσια προβολή και γι' αυτό εντοπίστηκαν τα εν λόγω σχόλια. Η Καθ΄ης η Αίτηση μετά την καταχώρηση της ένστασης των Αιτητών, στην αίτηση παραμερισμού του διατάγματος εγγραφής της διαιτητικής απόφασης, που καταχώρησε στις 28/09/2020, στην οποία είχαν και πάλι αποκαλυφθεί κάποιες αναρτήσεις στο FACEBOOK, προέβηκε εξ' όσων την ενημέρωσαν οι δικηγόροι τους, σε περιορισμό του λογαριασμού της για ιδιωτική προβολή μόνο, με αποτέλεσμα στο παρόν στάδιο να μην εμφανίζονται οποιαδήποτε σχόλια της για δημόσια προβολή. Τα σχόλια της Καθ΄ης η Αίτηση, καταδεικνύουν μάλιστα μεταξύ τους οικειότητα και χαλαρότητα και είναι σε πλήρη αντίθεση με τα όσα αυτή αναφέρει στην ένορκη δήλωση της. Εξ' όσων επίσης την έχουν ενημερώσει οι δικηγόροι τους, κατά την έρευνα που είχαν προβεί στο λογαριασμό της Καθ΄ης η Αίτηση αλλά και της αδελφής της στο FACEBOOK, στα μέσα Μαΐου του 2021, όταν δηλαδή ο λογαριασμός ήταν ακόμα ανοικτός σε δημόσια προβολή, είχαν εντοπίσει φωτογραφία της καθ΄ης με την μητέρα της, η οποία είχε αναρτηθεί την ημέρα της μητέρας το 2016, από την Καθ΄ης η Αιτηση 3, σε σχόλια στον λογαριασμό της αδελφής της. Οι δικηγόροι τους όμως δεν έχουν αποθηκεύσει την εν λόγω φωτογραφία και τώρα δεν μπορεί να εντοπιστεί καθότι, η Καθ΄ης η Αίτηση έχει περιορίσει τον λογαριασμό της στο FACEBOOK σε ιδιωτική προβολή μόνο. Είναι ξεκάθαρο ότι η Καθ΄ης η Αίτηση έχει προβεί σε περιορισμό του λογαριασμού της στο FACEBOOK, επιτηδευμένα και με μοναδικό σκοπό να μην εντοπιστούν άλλα στοιχεία τα οποία να καταδεικνύουν την επαφή και σχέση που είχε με τους γονείς της. Είναι η θέση της ότι η Καθ΄ης η Αίτηση είχε επαφή με την μητέρα της, ότι είχε ενημερωθεί για την επίδοση της διαιτητικής απόφασης που είχε γίνει στη μητέρα της και επιτηδευμένα και με αλλότριο σκοπό να αποφύγει την νόμιμη επίδοση της διαιτητικής απόφασης, που έγινε στην μητέρα της, παρουσιάζει ότι δεν είχε καμία επαφή με αυτή. Συνεπώς είναι η θέση των αιτητών ότι οι ισχυρισμοί στην ένσταση της Καθ΄ης η Αίτηση, περί καμίας επαφής με τους γονείς της, είναι αναληθείς και για το λόγο αυτό το Δικαστήριο, θα πρέπει να εγκρίνει την αίτηση των Αιτητών, ημερομηνίας 01/08/
  8. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ Η Καθ' ης η Αίτηση με την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης προβάλλει τους ακόλουθους 24 Λόγους Ένστασης: Η Καθ΄ ης η Αίτηση 3 ουδέποτε έλαβε ή της επιδόθηκε οποιαδήποτε ειδοποίηση για την διεξαγωγή διαιτησίας ή πληροφορήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο την έναρξη διαιτησίας, με αποτέλεσμα να στερηθεί των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων της, να παραστεί και να τύχει ακρόασης από τον Διαιτητή κατά την ακρόαση της υπόθεσης και να προβάλλει υπεράσπιση στην απαίτηση της άλλης πλευράς, πριν την έκδοση της απόφασης εναντίον της στις 11/10/13 από τον Διαιτητή. Έχουν παραβιαστεί οι θεμελιώδεις αρχές και κανόνες της Φυσικής Δικαιοσύνης, αλλά και τα άρθρα 12 και 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και τα άρθρα 3 και 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σε ότι αφορά την Καθ΄ ης η Αίτηση 3 , που επιβάλλουν ότι σε κάθε Δικαστική ή οιονεί Δικαστική διαδικασία όπως είναι και η Διαιτησία, θα πρέπει να δίδεται η ευκαιρία σε κάθε μέρος που επηρεάζονται τα συμφέροντα του, όπως ακριβώς η Καθ΄ ης η Αίτηση 3 ως μια εκ των Καθ΄ ων η απαίτηση στην εν λόγω υπόθεση, να ακουστεί, να θέσει τις θέσεις της και να υπερασπιστεί τον εαυτό της πριν την έκδοση οποιασδήποτε απόφασης εναντίον της κάτι που δεν έγινε στην παρούσα υπόθεση, με αποτέλεσμα η διαδικασία της διαιτησίας αλλά και η απόφαση που εκδόθηκε εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση 3 να είναι μολυσμένη με θεμελιώδη παρανομία. Η Καθ΄ ης η Αίτηση 3 στερήθηκε των δικαιωμάτων της όπως κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα και τις Ευρωπαϊκές Συνθήκες να παραστεί και να μετέχει στην ακρόαση της διαιτησίας Η Καθ΄ ης η Αίτηση 3 ουδέποτε έλαβε ή της επιδόθηκε οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πληροφορήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο την απόφαση του διαιτητή πριν την καταχώρηση της Αίτησης των Αιτητών για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Δεν είχε παρέλθει η προθεσμία των 21 ημερών για την καταχώρηση Έφεσης σε ότι αφορά εμένα ως προβλέπει ο περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμος του 1985 (22/1985), πριν την καταχώρηση της εν λόγω Αίτησης για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης με αποτέλεσμα η Αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης να είναι πρόωρη και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί. Η Διαιτητική Απόφαση στερείται νομιμότητας αφού λήφθηκε παράνομα, παράτυπα, χωρίς την τήρηση της νόμιμης διαδικασίας κατά παράβαση του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και των σχετικών Κανονισμών και Θεσμών. Η Διαιτητική Διαδικασία πάσχει και/ή είναι νομικά ανίσχυρη καθότι δεν τηρήθηκαν οι νόμιμες διαδικασίες σύμφωνα με τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο τους Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς και την Νομολογία. Κατά την διάρκεια της διαιτησίας και/ή της ακρόασης της διαιτησίας που οδήγησε στην έκδοση της διαιτητικής απόφασης δεν τηρούνταν πρακτικά από τον Διαιτητή, που αποτελεί λανθασμένο χειρισμό εκ μέρους του Διαιτητή αλλά και σοβαρή παρατυπία. Ο Διαιτητής στην διαιτητική απόφαση, παρανόμως διέταξε την εκποίηση της υποθήκης και/ή του ενυπόθηκου ακινήτου στο οποίο η Εφεσείουσα ως ιδιοκτήτρια ήταν ενυπόθηκος οφειλέτρια, και εκδίδοντας το εν λόγω διάταγμα ο Διαιτητής, υπερέβη τις εξουσίες του και νοσφίστηκε εξουσία την οποία δεν έχει και ενήργησε κατά παράβαση της Νομοθεσίας Η διαιτητική απόφαση στερείται της δέουσας και επαρκούς αιτιολογίας. Ο Διαιτητής ενήργησε λανθασμένα και εκτός των ορίων των αρχών της δίκαιης δίκης, της ισότητας των όπλων των διαδίκων, της ισονομίας αλλά και τίθεται σοβαρό ζήτημα αντικειμενικής μεροληψίας του Διαιτητή υπέρ των Αιτητών. Ο διαιτητής επέδειξε λανθασμένο χειρισμό και/ή συμπεριφορά και/ή χειρίστηκε λανθασμένα την υπόθεση Το επιδικασθέν ποσό που αποφάσισε ο Διαιτητής είναι προϊόν υπερχρεώσεων και/ή εφαρμογής λανθασμένου τόκου και/ή επιτοκίου και/ή ο Διαιτητής άσκησε λανθασμένα τα καθήκοντα του σε σχέση με το επιδκασθέν ποσό και το επιτόκιο. Ο Διαιτητής στην απόφαση του αναφέρεται σε γραμμάτιο ως υπόλοιπο δανείου, χωρίς όμως να έχει υπογραφεί οποιοδήποτε γραμμάτιο και δεν τέθηκε οτιδήποτε που να εμπλέκει στην υπόθεση καθ' οιονδήποτε τρόπο γραμμάτιο. Αυτό που έχει υπογραφεί από τον πρωτοφειλέτη είναι σύμβαση δανείου. Η διαδικασία διαιτησίας που ακολουθήθηκε είναι αντικανονική, δεν τηρήθηκαν από τον διαιτητή οι σωστές διαδικασίες και δεν ήταν μέρη της διαδικασίας όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Η διαιτητική απόφαση του διαιτητή δεν έχει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα μιας έγκυρης απόφασης με αποτέλεσμα να μην δύναται να εκτελεστεί και/ή να εγγραφεί ως απόφαση πολιτικού δικαστηρίου. Έχουν παραβιαστεί τα δικαιώματα φυσικής δικαιοσύνης και ακρόασης. Η νομική βάση της Αίτησης είναι λανθασμένη και/ή ελλιπής και/ή δεν περιέχεται σε αυτή το άρθρο του Νόμου με το οποίο η διαιτητική απόφαση μπορεί να εκτελεστεί ως απόφαση πολιτικού δικαστηρίου. Η Αίτηση και η Διαιτητική απόφαση είναι λανθασμένες και αντικανονικές και δεν συμπεριλαμβάνονται όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Το διάταγμα ως ζητείται με την Αίτηση των Αιτητών είναι ασαφές και/ή λανθασμένο. Η Διαιτητική Απόφαση στερείται οποιασδήποτε αιτιολογίας. Η Διαιτητική Απόφαση πάσχει καθότι αντίκειται στις πρόνοιες του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.
  9. Ο Διαιτητής δεν είχε την εξουσία και/ή το δικαίωμα να αποφασίσει και/ή να εκδώσει διάταγμα σε σχέση με την υποθήκη βάσει του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 Περαιτέρω λόγοι που αναφέρονται στην επισυναπτόμενη Ένορκη Δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση
  10. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση της καθ΄ης η αίτησης αναφέρονται στις επισυνημμένες Ένορκες Δηλώσεις της ιδίας (επισυνάπτει 8 τεκμήρια) και του συζύγου της Βασίλη Κωνσταντινίδη ημερ. 6/07/
  11. Οι θέσεις της στην ένορκη δήλωση της μεταξύ άλλων αναφέρονται στο ότι παραβιάστηκαν τα δικαιώματα φυσικής δικαιοσύνης και ακρόασης της, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις προς εγγραφή διαιτητικής απόφασης,μη γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης η οποία είναι πλημμελής και δεν έχει τα χαρακτηριστικά μίας έγκυρης διαιτητικής απόφασης που δύναται να εγγραφεί ως απόφαση δικαστηρίου και νόσφιση εξουσίας από τον διαιτητή σε σχέση με την υποθήκη. Κύριο επιχείρημα της καθ΄ης η αίτηση είναι ότι αυτή ενημερώθηκε για την διαδικασία πολύ μεταγενέστερα δηλαδή όταν στις 5.9.20 της τηλεφώνησε επιδότης για να της επιδόσει έγγραφα που αφορούσαν την αίτηση έρευνας που καταχωρίστηκε εναντίον της. Αφού συναντήθηκαν της επέδωσε έγγραφο για να παρουσιαστεί στο δικαστήριο στις 16.12.
  12. Μετά απ΄αυτό τρομερά αναστατωμένη επικοινώνησε με τον δικηγόρο της για να την συμβουλεύσει σχετικά. Στις 22.9.20 διαπίστωσαν κατόπιν ελέγχου ότι εκκρεμούσε αίτηση έρευνας εναντίον της και ότι επιβεβαιώθηκε από τον φάκελο του δικαστηρίου ότι η παρούσα γενική αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, φαίνεται να είχε επιδοθεί προς την αδελφή της καθ΄ης η αίτηση 2 στις 10/8/13 χωρίς να αναφέρεται η διεύθυνση επίδοσης, παρά μόνο ότι έγινε στην Λεμεσό. Επίσης και πλέον σημαντικό, αναγράφεται από την επιδότρια στην Ένορκη Δήλωση επίδοσης της, ότι κατά την εν λόγω χρονική περίοδο η αδελφή της ήταν συγκάτοικος της, κάτι το οποίο είναι παντελώς αναληθές, αφού κατά την εν λόγω χρονική περίοδο και για πολλά χρόνια προηγουμένως, αυτή διέμενε μαζί με τον σύζυγο της σε άλλη οικία και μάλιστα στην Λευκωσία. Επισυνάπτει στην ένσταση της και την αίτηση/έφεση με αρ.217/20 ημερ.28.9.
  13. Ακόμη η επίδοση της διαιτητικής απόφασης την 27/6/13 έγινε στην μητέρα της Λένια Χρίστου σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της επιδότριας, χωρίς να αναφέρεται σε ποιά διεύθυνση, παρά μόνο στην Λεμεσό, ενώ και πάλι αναφέρεται αναληθώς ότι ήταν δήθεν συγκάτοικος της, κάτι που δεν ισχύει αφού όπως ανέφερε και στα πλαίσια της αίτησης παραμερισμού αυτή διέμενε σε δύο διευθύνσεις στη Λευκωσία και όχι στην Λεμεσό στην πατρική της οικία. ΙΣΤΟΡΙΚΟ Κρίνω σκόπιμο να αναφέρω συνοπτικά το ιστορικό της υπόθεσης για καλύτερη κατανόηση της, ως προκύπτει από τον φάκελο της αλλά και από τις διάφορες εκκρεμούσες αιτήσεις οι οποίες αποφασίστηκαν. Η παρούσα Γενική Αίτηση είχε επιδοθεί στις Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 την 10.08.
  14. Για την Καθ' ης η αίτηση 3 («καθ΄ης η αίτηση» στο εξής) σύμφωνα με την ένορκη δήλωση επίδοσης, τη Γενική Αίτηση είχε παραλάβει η Καθ' ης η αίτηση 2, που είναι αδελφή της, ενήλικη και συγκάτοικος της, επειδή δεν εντοπίστηκε η Καθ' ης η αίτηση στο σπίτι, ή στον χώρο εργασίας της. Την 07.11.2013, το Δικαστήριο εξέτασε τη Γενική Αίτηση και, κρίνοντας ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου, εξέδωσε διάταγμα για εγγραφή και εκτέλεσή της και επιδίκασε τα έξοδα της διαδικασίας εκ €392,00 πλέον Φ.Π.Α., πλέον €18,00 έξοδα επίδοσης. Η Γενική Αίτηση δεν είχε επιδοθεί στον Καθ' ου η αίτηση 1 μέχρι την 18.02.2014, ημερομηνία κατά την οποίαν η Γενική Αίτηση είχε αποσυρθεί για τον Καθ' ου η αίτηση 1 άνευ βλάβης. Η Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ που είναι η σημερινή δικαιούχος (η οποία διαδέχθηκε την πρώην Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα και η τελευταία είχε διαδεχθεί το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Λεμεσού) για την εκτέλεση της πλέον δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 07.11.2013 καταχώρισε αίτηση έρευνας, προσπαθώντας να εκτελέσει την απόφαση αυτή εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 2 και
  15. Την 28.09.2020, η Καθ' ης η αίτηση καταχώρισε αίτηση, με την οποία αιτήθηκε διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή να ακυρώνεται το διάταγμα ημερομηνίας 07.11.2013 με το οποίο επιτράπηκε η εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης, σε ό,τι αφορά την ίδια. Κατόπιν ακρόασης της πιο πάνω αίτησης το δικαστήριο υπό άλλη σύνθεση εξέδωσε διάταγμα και παραμέρισε το εκδοθέν διάταγμα ημερ.7.11.13 όσο αφορά την καθ΄ης η αίτηση για εγγραφή της εν λόγω διαιτητικής απόφασης. Επίσης δόθηκαν οδηγίες σε αυτήν όπως καταχωρίσει την ένσταση της στην παρούσα Γενική Αίτηση («αίτηση» στο εξής), ως και έγινε. Αυτή καταχωρίστηκε στις 6.7.
  16. Επίσης αξίζει να αναφέρω ότι στις 18.10.21 οι αιτητές καταχώρισαν δύο αιτήσεις ήτοι την αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της παρούσας γενικής αίτησης και αίτηση για αντεξέταση της καθ΄ης η αίτηση και κατόπιν ακρόασης της εκδόθηκαν από την παρούσα σύνθεση οι ενδιάμεσες αποφάσεις στις 24.1.24 και στις 12.4.24 αντίστοιχα. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκ μέρους των αιτητών καταχωρίστηκε στις 25.1.
  17. Αφού το δικαστήριο με την ενδιάμεση απόφαση του επέτρεψε την αντεξέταση της καθ΄ης η αίτηση αυτή παρουσιάστηκε στο δικαστήριο και αντεξετάστηκε από τον συνήγορο των αιτητών. Να αναφέρω ακόμη ότι εκκρεμεί η αίτηση έρευνας εναντίον της καθ΄ης η αίτηση 2 αδελφής της καθ΄ης η αίτηση. ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΘ΄ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗΣ 3 Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, κατόπιν ενδιάμεσης απόφασης του δικαστηρίου η καθ΄ης η αίτηση παρουσιάστηκε και αντεξετάστηκε από τον κ.Λουκά στις συγκεκριμένες παραγράφους της ενόρκου δηλώσεως της ημερομηνίας 6.7.
  18. Αυτή συμφώνησε ότι η διαδικασία αφορούσε δάνειο για το οποίο μαζί με την αδερφή της υπόγραψαν ως εγγυήτριες και για την υποθήκη. Ερωτώμενη για την παράγραφο 21 στην οποία αναφέρει ότι όταν μετακόμισε στη Λευκωσία δεν ήθελε να έχει επαφή με τους γονείς της απάντησε ότι από μικρή δεν είχε καλές σχέσεις μαζί τους, αυτοί τσακώνονταν και αναφέρθηκε σε διάφορα περιστατικά. Η ίδια, η αδερφή της και η μητέρα της ήταν θύματα ενδοοικογενειακής βίας από τον πατέρα τους και η ίδια τον φοβόταν. Από το 2000 που ήταν 18 ετών έφυγε για σπουδές, μέχρι το 2006 βρισκόταν στην Ελλάδα και ελάχιστα ερχόταν στην Κύπρο για μικρή χρονική περίοδο. Το 2006 - 2007 μετέβηκε στην Αγγλία για μεταπτυχιακό και το 2007 επέστρεψε στην Κύπρο με τον ελλαδίτη σύζυγό της ο οποίος έπρεπε να υπηρετήσει στον στρατό. Σε ερώτηση κατά πόσο διέμενε με τους γονείς της απάντησε ότι τους δύο πρώτους μήνες που επέστρεψε από τις σπουδές της διέμενε μαζί τους και μετά ενοικίασε και έμεινε μόνη της με τον σύζυγό της. Το 2008 που τελείωσε το στρατό ο σύζυγος της επέστρεψαν στην Αθήνα γιατί δεν υπήρχε σύνδεσμος της στην Κύπρο. Το 2009 λόγω της οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα επέστρεψαν στη Λευκωσία. Ξεκίνησε να μην έχει επαφή με τους γονείς της από πολλά χρόνια με αποκορύφωση το 2011 που ο σύζυγος της αντιμετώπισε καρκίνο και δεν είχε την στήριξη τους αυτή αποφάσισε να αφοσιωθεί στην οικογένεια της. Στην ερώτηση του κ.Λουκά γιατί το 2007 πήγε και τον εγγυήθηκε απάντησε ότι μόλις επέστρεψε από τις σπουδές της και δεν είχε δουλειά, ήταν οικονομικά εξαρτημένη από τον πατέρα της και δεν υπήρχε περίπτωση να του αρνηθεί με τον τρόπο που της το υπέβαλε. Ερωτώμενη για την παράγραφο 26 της ένορκης δήλωσης της, σε σχέση με τη μητέρα της απάντησε ότι δεν είχε καμία επικοινωνία με αυτήν, ούτε και με τον πατέρα της μόνο σε οικογενειακές συνευρέσεις. Στην υποβολή ότι η μητέρα της, την ειδοποίησε για την παραλαβή της διαιτητικής απόφασης και γνωρίζει για την έκδοση της, απάντησε αρνητικά λέγοντας ότι πρώτη φορά το έμαθε στις 5 Σεπτεμβρίου 2020 μέσα στην πανδημία όταν της τηλεφώνησε ένας κύριος για να της παραδώσει δικαστικά χαρτιά. Στην ερώτηση του κ.Λουκά αφού δεν είχαν επαφή πως και του σχολίασε στην φωτογραφία στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Facebook «αν έπαιξε το λαό, ή αν τον τσίλλησε» είπε ότι δεν είχε επικοινωνία μαζί του τόσα χρόνια γι' αυτό και βρήκαν μόνο αυτό το σχόλιο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘ ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ Σκοπός της αξιολόγησης της μαρτυρίας είναι να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα και, στη βάση των δικών του ευρημάτων ως προς τα γεγονότα, να εξετάσει στη συνέχεια κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης, το έχει αποσείσει στον βαθμό που απαιτείται. Ωστόσο, η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης (Barry Wynne v. David Costakis Mavronicola κ.α.

(2009)1(β) Α.Α.Δ. 1138, Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614)). Η μαρτυρία εξετάζεται από τo Δικαστήριο συνολικά και όχι αποσπασματικά (Πολιτική ΄Εφεση Αρ.273/2010, Βαρβάρα (Ρίτσα) Mason ν. Αντώνη Αντωνίου κ.α, ημερ. 8.4.2014). Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την καθ΄ης η αίτηση η οποία μου έκανε καλή εντύπωση καταθέτοντας για την σχέση της με τους γονείς της, πώς αυτή εξελίχθηκε, τα βιώματα της από την εφηβική της ηλικία και μετέπειτα. Σημαντική ήταν η μαρτυρία της ότι αυτή όταν επέστρεψε από τις σπουδές της το 2007 διέμενε για δύο μήνες με τους γονείς της, ήταν οικονομικά εξαρτημένη απ΄αυτούς και πήγε και υπέγραψε ως εγγυήτρια στο δάνειο, κατόπιν υποβολής από τον πατέρα της. Μετά διέμενε στη Λευκωσία με τον σύζυγο της. Αυτή προς υποστήριξη των θέσεων της επισύναψε αποδεικτικά θέλοντας να καταδείξει ότι κατά το χρονικό διάστημα της επίδοσης της διαιτητικής απόφασης στην μητέρα της, διέμενε σε δύο ξεχωριστές διευθύνσεις στην Λευκωσία κατά τους επίδικους χρόνους και όχι στην Λεμεσό που ήταν το πατρικό της. Ειδικότερα επισύναψε ως τεκμήριο 2α σχετικά έγγραφα (ημερ. 30.11.11) και αποδείξεις μεταξύ άλλων από το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (έτη 2010 - 2014), από το Γενικό Νοσοκομείο (έτη 2010 - 11), από το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων (έτη 2012, 2014), από το Υπουργείο Εσωτερικών (Τμήμα Πολιτικής Άμυνας) με ημερομηνίες έκδοσης από το 2009 μέχρι και το 2015 που αναφέρονται οι πιο πάνω διευθύνσεις στην Λευκωσία αλλά και ως τεκμήριο 2β την βεβαίωση εγγραφής του συζύγου της Βασίλειου Κωνσταντινίδη ο οποίος είναι Ελλαδίτης και στην οποία αναγράφεται ως διεύθυνση του, η πιο πάνω διεύθυνση στην Λευκωσία αλλά και ως τεκμήριο 2γ το πιστοποιητικού γάμου τους. Επίσης ως τεκμήριο 3α λογαριασμούς αναφορικά με την πληρωμή του ετήσιου λογαριασμού σκυβάλων για το έτος 2013 και 2014 για την οικία τους στην οδό Βρασίδα στον Στρόβολο, όπως επίσης και αποδείξεις πληρωμών τηλεφωνίας για τον αριθμό της οικίας τους, υπηρεσίες καναλιών τηλεόρασης και διαδικτύου από την εταιρεία Cablenet στο όνομα της για την οικία τους στην πιο πάνω οδό για τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο, Αύγουστο και Οκτώβριο 2013. Ακόμη ως τεκμήριο 3β (που ισχύει από 12.10.13 - 21.10.15) την κάρτα εγγραφής του συζύγου της στο Ογκολογικό ο οποίος είναι καρκινοπαθής όπου φαίνεται και η διεύθυνση στη Λευκωσία καθώς επίσης και επιστολή ημερομηνίας 10/2/14 που αποστάλθηκε από το βρετανικό Νοσοκομείο Royal Marsden προς τη διεύθυνση κατοικίας τους στη Λευκωσία αφού λόγω μετάστασης του καρκίνου του, ο σύζυγος της χρειάστηκε να προβεί σε 2η εγχείρηση το 2014 στον εν λόγω νοσοκομείο. Ακόμη επισυνάπτει ως τεκμήριο 4 ( α και β) βεβαίωση ημερομηνίας 31/10/15 από την εργοδότρια εταιρεία της στην Λευκωσία (από το 2009 μέχρι το 2015) ως προγραμματίστρια υπολογιστών. Η μαρτυρία της ήταν σταθερή και δεν κλονίστηκε σε κανένα σημείο, αλλά αντίθετα υποστηρίχθηκε από τα ενώπιον μου κατατεθειμένα αναντίλεκτα τεκμήρια τα οποία καταδεικνύουν ότι αυτή από το 2009 και μέχρι και το 2015 διέμενε στη Λευκωσία και δεν είχε ουσιαστική επαφή με τους γονείς της για τους λόγους που ανέφερε. Είναι άλλωστε λογικό με όλα αυτά που ανέφερε ότι συνέβαιναν στην πατρική τους οικία να θέλει να απομακρυνθεί απ΄αυτούς. Έχοντας υπόψη μου τη θέση της καθ΄ης η αίτηση ότι αυτή και η αδελφή της σπούδαζαν θεωρώ ότι το δάνειο ήταν γι΄αυτές και ως εμφαίνεται από το τεκμήριο 6 (στην ένσταση) ήταν φοιτητικό. Επίσης αποδέχομαι τη θέση της ότι ως οικονομικά εξαρτώμενη από τον πατέρα της πήγε με την αδελφή της, αφού αυτός της το ζήτησε και υπέγραψαν ως εγγυήτριες στο επίδικο δάνειο. Συνακόλουθα αποδέχομαι την μαρτυρία της ως αξιόπιστη και πειστική. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η παρούσα αίτηση στηρίζεται κατά κύριο λόγο στο άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 ( στη συνέχεια «ο Νόμος»), το οποίο παρέχει ουσιαστικά την εξουσία στον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών να παραπέμπει σε διαιτησία οποιαδήποτε διαφορά που αφορά τις εργασίες Συνεργατικών Ιδρυμάτων και μελών τους, με πιο ουσιαστικές τις δύο τελευταίες υποπαραγράφους του εν λόγω άρθρου. Συγκεκριμένα αναφέρομαι στο άρθρο 52
(4)του Νόμου το οποίο προβλέπει ότι «Οιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτόν του ηδικημένον από την απόφασιν οιουδήποτε διαιτητού ή διαιτητών δύναται να υποβάλη έφεσιν εις το Δικαστήριον εντός είκοσι και μιας ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της αποφάσεως». Περαιτέρω το άρθρο 52
(5)του Νόμου προβλέπει ότι «Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο
(2)δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο σύμφωνα με το εδάφιο
(4)ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως σαν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου». Είναι έκδηλο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, ότι τα όσα αναφέρονται στο άρθρο 52
(4)και
(5), για την έναρξη της προθεσμίας των 21 ημερών με σκοπό την υποβολή έφεσης από τον χρεώστη έναντι εκδοθείσας διαιτητικής απόφασης, αυτή θα πρέπει να του γνωστοποιηθεί. Μετά την πάροδο της προθεσμίας των 21 ημερών και σε περίπτωση που το δικαίωμα έφεσης δεν ασκηθεί από τον χρεώστη, τότε τέτοια απόφαση καθίσταται τελεσίδικη και ο πιστωτής δύναται να προχωρήσει με την υποβολή αίτησης στο Επαρχιακό Δικαστήριο για λήψη άδειας εκτέλεσης της. Τα πιο πάνω επιβεβαιώνονται και στην υπόθεση Παπαγεωργίου v. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοκκινοτριμιθιάς, Πολ. Έφεση 192/2013, ημερομηνίας 19.07.2019, ECLI:CY:AD:2019:A327 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το άρθρο 52: «Το σχετικό άρθρο 52
(5)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου αρ. 22/85, προνοεί ότι εάν η απόφαση του διαιτητή με βάση το εδάφιο
(2)δεν εφεσιβληθεί συμφώνως του εδαφίου
(4), τότε η διαιτητική απόφαση καθίσταται τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως απόφαση πολιτικού Δικαστηρίου. Η διαδικασία, οι αρχές και το πλαίσιο εξέτασης αιτήσεων που αφορούν εγγραφή διαιτητικής απόφασης και ειδικά διαιτητικών αποφάσεων που έχουν εκδοθεί δυνάμει του άρθρου 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, έχουν αποσαφηνιστεί σε πληθώρα αποφάσεων τόσο πρωτόδικα όσο και στο Ανώτατο Δικαστήριο. Πλήρως καθοδηγητική της προσέγγισης των Δικαστηρίων στο θέμα της εγγραφής διαιτητικών αποφάσεων δυνάμει του άρθρου 52 του Νόμου είναι η απόφαση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη και άλλοι
(2008)1 Α.Α.Δ. 716 στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρει ότι: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί» δηλαδή στα αρχεία του Πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι΄αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης». Η ίδια προσέγγιση σε σχέση με τη διαδικασία εγγραφής διαιτητικών αποφάσεων έχει υιοθετηθεί και στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς
(2012)Πολιτική Έφεση 357/2008 στην οποία αναφέρεται ότι «το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης, ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς», «γι΄ αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία, κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται» (η υπογράμμιση είναι δική μου). Στην Αίτηση της Σωτηρούλλας Κωνσταντινίδου, αρ. 110/95
(1995)1 Α.Α.Δ. 827 στη σελ.831 το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρει ότι: «Αντικείμενο της αίτησης είναι το διάταγμα που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο για την καταχώριση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή. Δεν έχει εξηγηθεί όμως ποιά είναι η σύνδεση της δικαστικής απόφασης, η οποία αφορούσε μόνο στην καταχώριση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή και συνακόλουθα της παροχής άδειας για εκτέλεση, με το πιο πάνω ζήτημα ουσίας που εγείρεται. Δεν έχει υποστηριχθεί καν ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία στο πλαίσιο εκείνης της διαδικασίας, εξέτασης τέτοιου θέματος ή οποιουδήποτε θέματος αναφερομένου στο περιεχόμενο της απόφασης του Διαιτητή και τελικά δεν έχει υποδειχθεί με ποιο τρόπο, κατά την αντίληψη της αιτήτριας, πάσχει η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Η αιτήτρια παρέπεμψε στην απόφαση του Διαιτητή για να υποστηρίξει πως περιέχει το σπέρμα της αξίωσης τόκου πέραν του επιτρεπομένου. Δεν είναι αντικείμενο αυτής της διαδικασίας η απόφαση του Διαιτητή και, εν πάση περιπτώσει, επισημαίνω πως το άρθρο 52
(4)του Ν. 22/85 παρέχει σε όποιον θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του Διαιτητή δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο που πρέπει να ασκείται μέσα στην προθεσμία που τάσσει». Στην Πίκολου ν. Νέας ΣΠΕ Αγλαντζιάς
(2012)1 Α.Α.Δ. 707 επιβεβαιώθηκε εκεί ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την εν λόγω διαδικασία δεν ελέγχει την ορθότητα της απόφασης του διαιτητή παρά μόνο δίδεται στο πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση, η ευχέρεια να προβάλει ο,τιδήποτε έχει σχέση με τις προϋποθέσεις εγγραφής και εκτέλεσης της απόφασης. Αυτό διότι βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση από το Δικαστήριο ότι αυτή φέρει όλα τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία μιας έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι αυτή γνωστοποιήθηκε δεόντως στον οφειλέτη». ΕΞΕΤΑΣΗ ΛΟΓΩΝ ΕΝΣΤΑΣΗΣ Όπως προκύπτει από την νομολογία οι δύο καθοριστικοί παράγοντες που εξετάζονται από το Δικαστήριο στα πλαίσια αίτησης εγγραφής διαιτητικής απόφασης είναι: α) η έκδοση έγκυρης διαιτητικής απόφασης και β) η γνωστοποίηση της χωρίς να εφεσιβληθεί προς το άτομο εναντίον του οποίου εκδόθηκε. Οποιοιδήποτε άλλοι ισχυρισμοί που εγείρονται κατά της εγγραφής της διαιτητικής απόφασης δεν είναι δυνατό να εξεταστούν από το Δικαστήριο, καθώς θα έπρεπε να τεθούν ενώπιον του Διαιτητή (βλέπε Κούλλουρου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αθηαίνου
(2005)1Β Α.Α.Δ 987) ή κατ' έφεση της διαιτητικής απόφασης. Η όλη διαιτητική διαδικασία εξετάστηκε στην Κλεοβούλου ν. Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Επαγγελματικού Κλάδου και Επιχειρηματιών Κύπρου (ΣΤΕΚΕΚ) Λτδ, Πολ. Έφ. αρ. 304/2010, ημερ. 10.7.2015, όπου αναφέρθηκε ότι η φιλοσοφία του μηχανισμού επίλυσης διαφορών στο πλαίσιο διαδικασίας διαιτητικής μορφής, συναρτάται ακριβώς προς την ανάγκη για ταχεία και τελεσίδικη επίλυση της διαφοράς. Τα ίδια λέχθηκαν και στη Ζαμπά κ.ά. ν. Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας κ.ά., Πολ.Έφ.αρ.169/2012, ημερ. 6.6.2018, ECLI:CY:AD:2018:A
  1. Κατά την έφεση στο Δικαστήριο, μπορούν να εξεταστούν ζητήματα παρατυπίας από πλευράς του διαιτητή ή πλημμελούς εκτέλεσης των καθηκόντων του, ή και ζητήματα αναφορικά με τη νομιμότητα της όλης διαδικασίας παραπομπής περιλαμβανομένης και της ορθής τήρησης πρακτικών εκ μέρους του διαιτητή, όπως διαπιστώθηκε στην απόφαση Μιχαήλ κ.ά. ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στρουμπίου, Πολ.Έφ. αρ.190/2012, ημερ. 28.6.2018». Αρκετοί από τους λόγους ένστασης (1, 2, 3, 6 - 15, 17, 21, 22, 23) που αφορούν θέματα ότι η Καθ΄ης η Αίτηση δεν ειδοποιήθηκε να παραστεί στη διαιτησία, ή επί της ουσίας της απόφασης του διαιτητή, όπως π.χ. για το επιτόκιο, ή για τις χρεώσεις, ή αν ο διαιτητής αναφέρεται σε γραμμάτιο, αυτά εκφεύγουν του πλαισίου των όσων έχει εξουσία το παρόν Δικαστήριο να εξετάσει στα πλαίσια εξέτασης της παρούσας αίτησης για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, αλλά αφορούν θέματα που δύνανται να εξεταστούν στα πλαίσια της αίτησης/έφεσης, ως έχουν οριοθετηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου, με βάση την μαρτυρία των Αιτητών, ότι στις 19.6.12 εκδόθηκε εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 3, του Πρωτοφειλέτη πατέρα της και της αδελφής της, διαιτητική απόφαση ως προκύπτει και από το Τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του Φ.Βακανά που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση. Η έκδοση της διαιτητικής απόφασης γνωστοποιήθηκε στον Πρωτοφειλέτη τόσο κατά την ημερομηνία εκδίκασης της μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση διαφοράς, ήτοι στις 19/06/2012, όσο και με επίδοση στις 21/12/
  2. Το σχετικό επιδοτήριο της γνωστοποίησης έκδοσης της διαιτητικής απόφασης, ημερομηνίας 21/12/2012, εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1, έχει κατατεθεί ως τεκμήριο
  3. Είναι εύρημα του δικαστηρίου ότι η διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε στην καθ΄ης η αίτηση 2 με επίδοση στις 27/06/
  4. Το σχετικά επιδοτήριο επίδοσης της διαιτητικής απόφασης, ημερομηνίας 27/06/2013 εναντίον της κατατέθηκε ως τεκμήριο
  5. Η απόφαση ημερ.7.11.13 καθ΄όσον αφορά την καθ΄ης η αίτηση 2 για εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης δεν έχει προσβληθεί και εναντίον της εκκρεμεί η αίτηση έρευνας ημερ.27.8.
  6. Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω τις θέσεις της καθ΄ης η αίτησης αναφορικά με το κατά πόσο αυτή έλαβε γνώση της διαιτητικής απόφασης στοιχείο καθοριστικό για την παρούσα απόφαση (4ος λόγος ένστασης). Με βάση την αποδεχθείσα μαρτυρία της καθ΄ης η αίτησης και εξετάζοντας σφαιρικά όλα τα ενώπιον μου γεγονότα σε σχέση με την επίδοση της διαιτητικής απόφασης που κατά την άποψη μου είναι το σημαντικότερο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί παραπέμπω στην «Αναφορικά με την Αίτηση του Σωτήρη Δημοσθένους
(2000)1 Α.Α.Δ. 1699, ημερομηνίας 23/10/2000», στην οποία αναφέρθηκε ότι «εφόσον ο Νόμος δεν προβλέπει για έγγραφη γνωστοποίηση, η προφορική γνωστοποίηση της απόφασης ικανοποιεί πλήρως τη σχετική απαίτηση του Νόμου (Βλ. Husson v. Husson
(1962)3 All E.R. 1056 και Westminster City Council v. Chapman and Others
(1975)2 All E.R. 1103, 1105)". Η καθ΄ης η αίτηση αμφισβητεί την εν λόγω επίδοση και κύριο επιχείρημα της είναι ότι αυτή ενημερώθηκε για τη διαδικασία πολύ μεταγενέστερα, δηλαδή όταν στις 5.9.20 της τηλεφώνησε επιδότης για να της επιδόσει έγγραφα που αφορούσαν την αίτηση έρευνας που καταχωρίστηκε εναντίον της. Αφού συναντήθηκαν της επέδωσε έγγραφο για να παρουσιαστεί στο δικαστήριο στις 16.12.
  1. Μετά απ΄αυτό τρομερά αναστατωμένη επικοινώνησε με τον δικηγόρο της για να την συμβουλεύσει σχετικά. Διαπίστωσαν κατόπιν ελέγχου στις 22.9.20 ότι εκκρεμούσε αίτηση έρευνας εναντίον της και ότι επιβεβαιώθηκε από τον φάκελο του δικαστηρίου ότι η παρούσα γενική αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, φαίνεται να είχε επιδοθεί προς την αδελφή της καθ΄ης η αίτηση 2 στις 10/8/13 χωρίς να αναφέρεται η διεύθυνση επίδοσης, παρά μόνο ότι έγινε στην Λεμεσό. Επίσης αναγράφεται από την επιδότρια στην Ένορκη Δήλωση επίδοσης της, ότι κατά την εν λόγω χρονική περίοδο η αδελφή της ήταν συγκάτοικος της, κάτι το οποίο είναι παντελώς αναληθές, αφού κατά την εν λόγω χρονική περίοδο και για πολλά χρόνια προηγουμένως αυτή διέμενε μαζί με τον σύζυγο της σε άλλη οικία και μάλιστα στην Λευκωσία. Η καθ΄ης η αίτηση προς υποστήριξη των θέσεων της επισύναψε αποδεικτικά θέλοντας να καταδειξει ότι αυτή κατά το χρονικό διάστημα της επίδοσης της διαιτητικής απόφασης διέμενε σε δύο ξεχωριστές διευθύνσεις στην Λευκωσία κατά τους επίδικους χρόνους. Επίσης τόσο στην ένορκη δήλωση της όσο και ενόρκως υποστήριξε ότι δεν είχε καλές σχέσεις με τους γονείς της. Δεν αμφισβητεί ότι υπέγραψε ως εγγυήτρια στο εν λόγω δάνειο. Από την αντίπερα όχθη η πλευρά των αιτητών διατείνεται ότι έγινε ορθή η επίδοση της διαιτητικής απόφασης στη μητέρα της καθ΄ης η αίτηση, αυτοί είχαν σχέσεις μεταξύ τους και αυτό υποστηρίζεται από σχετική ανάρτηση φωτογραφίας του πατέρα της ημερ. 13.11.13 στην σελίδα του στο μέσο Κοινωνικής Δικτύωσης FACEBOOK (τεκμήριο 4 στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Χρ.Αγά) όπου αυτός εμφαίνεται να κρατάει ένα λαγό και αυτή να έχει καταγράψει το σχόλιο «έπεξες τον»; Να αναφέρω ότι η επίδοση της διαιτητικής απόφασης έγινε σε πολύ κοντινό χρόνο ήτοι στις 27.6.13 από την πιο πάνω ανάρτηση. Οι αιτητές διατείνονται επίσης ότι η καθ΄ης η αίτηση προέβηκε σε εσκεμμένο περιορισμό του λογαριασμού της στο Facebook, ο οποίος από δημόσιος έγινε ιδιωτικός, μετά την παρουσίαση από τους αιτητές της ανάρτησης αυτής, στα πλαίσια της αίτησης της για παραμερισμό του διατάγματος. Προς τούτο όμως δεν παρουσιάστηκε οποιοδήποτε στοιχείο ενώπιον μου που να υποστηρίζει αυτή τη θέση. Το ίδιο ισχύει και στη θέση τους ότι «κατά την έρευνα που είχαν προβεί στο λογαριασμό της καθ΄ης η αίτησης αλλά και της αδελφής της στο FACEBOOK, στα μέσα Μαΐου του 2021, όταν δηλαδή ο λογαριασμός ήταν ακόμα ανοικτός σε δημόσια προβολή, είχαν εντοπίσει φωτογραφία της με την μητέρα της, η οποία είχε αναρτηθεί την ημέρα της μητέρας το 2016, από την καθ΄ης η αίτηση 3, σε σχόλια στον λογαριασμό της αδελφής της καθ΄ης η αίτησης. Οι δικηγόροι των αιτητών, όμως δεν έχουν αποθηκεύσει την εν λόγω φωτογραφία και δεν εντοπίστηκε καθότι, η καθ΄ης η αίτηση έχει περιορίσει τον λογαριασμό της στο FACEBOOK σε ιδιωτική προβολή μόνο». Το δικαστήριο κρίνει ότι οι εν λόγω αναφορές εκ μέρους των αιτητών χωρίς την παράθεση οποιονδήποτε αποδεικτικών στοιχείων δεν είναι επαρκείς για να καταδείξουν ότι η καθ΄ης η αίτηση είχε ουσιαστικές σχέσεις με την μητέρα της και συνομιλούσαν μεταξύ τους. Αξίζει να αναφέρω ότι το παρόν δικαστήριο υπό άλλη σύνθεση το οποίο εκδίκασε την αίτηση της καθ΄ης η αίτηση για παραμερισμό του διατάγματος εγγραφής που είχε αρχικά εκδοθεί εναντίον της, στην ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 30.6.21 ερμήνευσε τις πρόνοιες της Δ.5.Κ2 ΚΠΔ για την επίδοση. Αυτό είχε αναφέρει ότι η επίδοση της κυρίως αίτησης στη Λεμεσό όπου βρίσκεται και το πατρικό της καθ΄ης η αίτηση, που έγινε στην αδελφή της εξυπηρετεί τους σκοπούς της εν λόγω πρόνοιας. Δηλαδή δεν σημαίνει ότι επειδή η καθ΄ης η αίτηση διέμενε στη Λευκωσία αυτό είναι ανυπέρβλητο εμπόδιο και είναι δυνατό μέλη της οικογένειας που δεν κατοικούν στην ίδια πόλη να επικοινωνούν με διάφορους τρόπους π.χ διαδικτυακά. Το δικαστήριο στην εν λόγω απόφαση έκρινε ότι υπάρχει υπεράσπιση της καθ΄ης η αίτηση και δεν υπήρξε περιφρόνηση της προς το δικαστήριο, λόγω της μη εμφάνισης της. Τις πιο πάνω θέσεις αναφορικά με την ερμηνεία της Δ.5.Κ2 ΚΠΔ ενστερνίζεται και το παρόν δικαστήριο με αυτή τη σύνθεση το οποίο δεν μπορεί να αναθεωρήσει απόφαση ομόβαθμου δικαστηρίου για το ίδιο θέμα (Λοϊζίδη ν Περατικού κ.α Πολιτική Αίτηση Αρ. 32/2019, ημερομηνίας 17.4.19), ECLI:CY:AD:2019:D
  2. Αυτό όμως που διαφοροποιεί την κατάσταση στην παρούσα από τα δεδομένα που κρίθηκαν στην απόφαση της 30.6.21 είναι η ένορκη μαρτυρία της καθ΄ης η αίτηση η οποία αντεξεταζόμενη έχει πείσει το δικαστήριο για τις θέσεις της. Κρίνω ότι παρά το γεγονός ότι επιδόθηκε η εν λόγω διαιτητική απόφαση στη μητέρα της στη Λεμεσό ενώ αυτή κατοικούσε στη Λευκωσία, εντούτοις οι αιτητές οι οποίοι έχουν το βάρος δεν έχουν παρουσιάσει οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι αυτή είχε σχέσεις με τους γονείς της και ιδιαίτερα οποιοδήποτε στοιχείο που να αποδεικνύει ότι αυτή είχε συνομιλία με τη μητέρα της η οποία αφορούσε την παρούσα υπόθεση και την έκδοση της διαιτητικής απόφασης ημερ.19.6.
  3. Δεν προκύπτει από κανένα στοιχείο της μαρτυρίας των αιτητών ότι έχει γίνει γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης στην καθ΄ης η αίτηση. Θεωρώ ότι η απλή ανάρτηση του σχολίου της στην σελίδα του πατέρα της για το κατά πόσο «έπεξε ένα λαγό» δεν είναι επαρκής από μόνη της για να καταλήξει το δικαστήριο σε συμπέρασμα ότι αυτή διατηρούσε σχέσεις με τους γονείς της και ότι της είχε γνωστοποιηθεί απ΄αυτούς η έκδοση της διαιτητικής απόφασης. Η καθ΄ης η αίτηση διαπιστώνεται ότι έλαβε τηλεφώνημα από τον επιδότη στις 5.9.20 για την εναντίον της αίτηση έρευνας και συμβουλεύτηκε άμεσα συνήγορο. Στη συνέχεια αφού ενημερώθηκαν για τη διαδικασία που ακολουθήθηκε από την έκδοση της διαιτητικής απόφασης στις 19.6.12 και μεταγενέστερα προέβηκαν στη λήψη μέτρων (στις 28.9.20 αίτηση παραμερισμού για ακύρωση της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης και καταχώρησης της αίτ/έφεσης με αρ.217/20). Θεωρώ ότι εάν η μητέρα της στην οποία επιδόθηκε η διαιτητική απόφαση στις 27.6.13 της είχε γνωστοποιήσει την έκδοση της διαιτητικής απόφασης, αυτή θα προέβαινε στα διαβήματα για ανατροπή της, στα οποία φαίνεται ότι προέβηκε το 2020 αφού έλαβε γνώση της. Εν κατακλείδι κρίνω ότι η καθ΄ης η αίτηση δεν ενημερώθηκε από τη μητέρα της με οποιονδήποτε τρόπο για την έκδοση της διαιτητικής απόφασης κατά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης την 1.8.
  4. Ενόψει αυτής της κατάληξης μου δεν κρίνω σκόπιμο να εξετάσω το κατά πόσο η διαιτητική απόφαση ημερ.19.6.12 φέρει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα έγκυρης διαιτητικής απόφασης. Συνακόλουθα θεωρώ ότι δεν δύναται να εκδοθεί το διάταγμα εγγραφής της εν λόγω διαιτητικής απόφασης και η αίτηση των αιτητών απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της καθ΄ης η αίτηση 3 και εναντίον των αιτητών, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ)............................ Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.