← Κύπρος

ΜΑΡΙΟΣ ΓΙΩΡΓΑΛΛΗΣ ν. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ κ.α., Αριθμός Αγωγής: 1137/2021, 10/12/2024

ΜΑΡΙΟΣ ΓΙΩΡΓΑΛΛΗΣ ν. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ κ.α., Αριθμός Αγωγής: 1137/2021, 10/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χ. Στρόππου, Ε.Δ. Αριθμός Αγωγής: 1137/2021 ΜΑΡΙΟΣ ΓΙΩΡΓΑΛΛΗΣ Ενάγοντες -και-

  1. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
  2. ROYAL CROWN INSURANCE CO LTD Εναγόμενοι Ημερομηνία: 10/12/2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες/Αιτητές: κυρία Παναγιωτίδου για Στέλιος Αμερικάνος και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση: κυρία Μάρκου για ΑΝΤΗΣ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (Αίτηση για διαγραφή παραγράφου από την Έκθεση Υπεράσπισης) I. Εισαγωγή
  3. Επίδικη είναι η αίτηση ημερομηνίας 13/02/2024, διά της οποίας ζητείται η διαγραφή της παραγράφου 7 της Έκθεσης Υπεράσπισης των Εναγόμενων ως σκανδαλώδης, ενοχλητική ανεπίτρεπτη αχρείαστη, προκαλούσα αμηχανία αλλά και βλάβη στον ενάγοντα/Αιτητή και η οποία τείνει να περιπλέξει τα επίδικα ζητήματα.
  4. Επίδικο στην πιο πάνω Αγωγή είναι ένα ατύχημα που συνέβη στις 21/03/2020 μεταξύ μιας μοτοσυκλέτας που οδηγούσε ο Ενάγοντας και του οχήματος που οδηγούσε ο Εναγόμενος
  5. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο Ενάγοντας, ο Εναγόμενος 1 ανέκοψε την πορεία του και στην προσπάθεια του να αποφύγει την σύγκρουση, φρέναρε με αποτέλεσμα να ανατραπεί και να προσκρούσει σε πεζοδρόμιο χωρίς να υπάρχει επαφή μεταξύ των δύο οχημάτων.
  6. Στην επίδικη παράγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι οι Αστυνομικές Αρχές διερεύνησαν το ατύχημα και διαφάνηκε ότι ο Ενάγοντας οδηγούσε με ταχύτητα 100 χιλιομέτρων ανά ώρα, ενώ το επιτρεπόμενο όριο στο δρόμο τον οποίο οδηγούσε ήταν 65 χιλιόμετρα ανά ώρα.
  7. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Υπεράσπισης, ο Ενάγοντας παραδέχτηκε στον Εναγόμενο 1 το γεγονός αυτό αλλά και στις αστυνομικές αρχές, οι οποίες διερεύνησαν το επίδικο συμβάν. Οι Αστυνομικές Αρχές προχώρησαν μάλιστα και καταχώρισαν ποινική υπόθεση στο Δικαστήριο όπου ο Ενάγοντας κατηγορήθηκε για αμελή οδήγηση, οδήγηση χωρίς άδεια οδηγού, οδήγηση χωρίς να καλύπτεται από ασφάλεια, ότι οδηγούσε μοτοσικλέτα που ήταν ακινητοποιημένη και επειδή οδηγούσε πάνω από το επιτρεπόμενο όριο που ήταν εξήντα πέντε χιλιόμετρα ανά ώρα στον συγκεκριμένο δρόμο.
  8. Εγείρεται λοιπόν το ερώτημα κατά πόσο θα πρέπει οι πιο πάνω αναφορές που περιέχονται στην επίδικη παράγραφο να διαγραφούν. II. Νομική Πτυχή
  9. Η νομική βάση μιας αίτησης είναι ιδιαίτερα σημαντική καθότι για να είναι έγκυρο ένα δικονομικό μέτρο, θα πρέπει να καθορίζονται στη νομική βάση της ενδιάμεσης Αίτησης οι δικονομικές βάσεις στις οποίες στηρίζεται το αίτημα.[1]
  10. Νομική βάση της επίδικης Αίτησης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, Δ.19 θ. 4, 26, Δ.48 θ. 1 -4, 7, 9

(1), το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και η νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Αντίστοιχη είναι και η νομική βάση της Ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση με την προσθήκη της Δ.21, Δ.27, Δ.30 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  1. Δεδομένου ότι αυτό που ζητείται είναι η διαγραφή μιας συγκεκριμένης παραγράφου και όχι της Έκθεσης Υπεράσπισης στο σύνολο της, το νομικό πλαίσιο προδιαγράφεται από την Δ.19 θ. 26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η εν λόγω Διαταγή επιτρέπει την διαγραφή ή τροποποίηση οποιουδήποτε ζητήματος σε οποιαδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ως μη αναγκαίο ή σκανδαλώδες ή που θα τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής. Πρόκειται για δραστική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία πρέπει να ασκείται με προσοχή και φειδώ. Σκοπός της εν λόγω Διαταγής είναι η αποφυγή κατάχρησης της διαδικασίας με την προώθηση σκανδαλωδών, αχρείαστων ή ενοχλητικών θεμάτων.[2]
  2. Τα δικόγραφα θα πρέπει να περιέχουν μόνο τα ουσιώδη γεγονότα στα οποία θα στηρίξει ο διάδικος την απαίτηση του και όχι την μαρτυρία (βλ. Δ.19 θ. 4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας).[3] Τα γεγονότα που αναφέρονται στα δικόγραφα πρέπει να είναι σχετικά με τα επίδικα ζητήματα που τίθενται προς εκδίκαση.[4]
  3. H Δ.19 θ. 26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας έχει ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα δικαστήρια, έτσι ώστε απλή πολυλογία να μην προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δε διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις.[5] III. Η επίδικη Αίτηση
  4. Οι Συνήγοροι των μερών παρέδωσαν στο Δικαστήριο τις γραπτές αγορεύσεις τους, τις οποίες το Δικαστήριο έλαβε δεόντως υπόψη. Εκεί και όπου κρίνεται αναγκαίο θα γίνεται συγκεκριμένη αναφορά σε αυτές. Εκ προοιμίου σημειώνεται ότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. Κάθε επιχείρημα συναρτάται με την επίδραση που μπορεί να έχει στη θεώρηση των επιδίκων θεμάτων.[6] Όσα δεν αναπτύχθηκαν με την αγόρευση κρίνονται ότι έχουν εγκαταλειφθεί.[7]
  5. Μέσα από την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την επίδικη Αίτηση όσο και μέσα από τις γραπτές αγορεύσεις που παρέδωσαν οι Συνήγοροι του Ενάγοντα/Αιτητή στο Δικαστήριο, επιχειρηματολογούν ότι η επίδικη παράγραφος προβάλλει άσχετους με τα επίδικα ζητήματα ισχυρισμούς. Επιπλέον, προβάλλεται η θέση ότι η σχετική παράγραφος θα στρεβλώσει την διαδικασία και θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα του Ενάγοντα και η διαδικασία θα περιπλεχθεί.
  6. Όπως όμως ορθά αναφέρουν οι Συνήγοροι του Ενάγοντα/Αιτητή με παραπομπή στο Annual Practice του 1956, σελ. 365 - 369, το μοναδικό ερώτημα είναι κατά πόσο ο ισχυρισμός που φέρεται ως μη αναγκαίος ή σκανδαλώδης ή που τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής θα ήταν αποδεκτός ως μαρτυρία προς απόδειξη της αλήθειας οποιουδήποτε ισχυρισμού στο δικόγραφο, ο οποίος είναι ουσιώδης σε σχέση με την αξιούμενη θεραπεία. Όσο βαριές και αν είναι οι κατηγορίες που περιέχει ένα δικόγραφο, είτε αυτές είναι κατηγορίες ανηθικότητας, είτε άλλως πως αυτές δεν θεωρούνται σκανδαλώδεις εντός της έννοιας του κανονισμού, αν είναι σχετικές με τα επίδικα ζητήματα, δηλαδή αν θα επηρεάσουν τα αποτελέσματα της αγωγής, αν αποδειχθούν αληθινές. Όταν Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσον συγκεκριμένα αποσπάσματα σε ένα δικόγραφο είναι σκανδαλώδη θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη φύση της αγωγής και αν κατά πόσον αυτά είναι σχετικά με τα επίδικα στην αγωγή ζητήματα. Το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην εξέταση της αλήθειας του ισχυρισμού αλλά σε συνάρτηση με τα επίδικα ζητήματα εξετάζεται κατά πόσο ο σχετικός ισχυρισμός θα προκαλέσει έξοδα και καθυστέρηση που θα επηρεάσει την δίκαιη εκδίκαση της αγωγής.
  7. Τα όσα αναφέρονται στην επίδικη παράγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης, δεν αναφέρονται με τρόπο ασύνδετο από τις συνθήκες που έλαβε χώρα το επίδικο ατύχημα και την υπερασπιστική γραμμή των Εναγόμενων. Πρόκειται για ισχυρισμού και γεγονότα που είναι άμεσα συνυφασμένα με την υπεράσπιση των Εναγόμενων.
  8. Από την συνδυαστική ανάγνωση της παραγράφου 6 και της παραγράφου 7 της Έκθεσης Υπεράσπισης οι Εναγόμενοι καταλογίζουν την πρόκληση του ατυχήματος σε αποκλειστική ευθύνη ή/και στην συντρέχουσα αμέλεια του Ενάγοντα και στην παράβαση των «εκ του Νόμου ή/και Κανονισμών απορρεόντων Καθηκόντων του Ενάγοντα». Όπως μάλιστα αναφέρεται στην Έκθεση Υπεράσπισης, ο Ενάγοντας, μεταξύ άλλων, έτρεχε με υπερβολική ταχύτητα, ήταν επιπόλαιος, δεν είχε άδεια οδηγού και ασφάλεια, δεν είχε εμπειρία και οδηγούσε μοτοσυκλέτα μεγάλου κυβισμού. Για να υποστηρίξουν την θέση τους κάνουν αναφορά στην διερεύνηση του ατυχήματος από τις αστυνομικές αρχές στις οποίες ο Εναγόμενος 1 παραδέχτηκε ότι έτρεχε πάνω από το όριο ταχύτητας με αποτέλεσμα την καταχώριση ποινικής υπόθεσης εναντίον του από τις Αστυνομικές Αρχές με τις κατηγορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Υπεράσπισης.
  9. Η αναφορά στην διερεύνηση από τις αστυνομικές αρχές του επίδικου συμβάντος και της καταχώρισης της ποινικής διαδικασίας εναντίον του Ενάγοντα, δεν αποκλείεται στο μέλλον να αποκτήσει σημασία κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της Αγωγής. Όπως είναι νομολογημένο τυχόν παραδοχή σε ποινική διαδικασία αποκτά σημασία στο πλαίσιο αστική διαδικασίας αφού πρόκειται για αποδεκτή μαρτυρία κατά του προσώπου που την έκαμε.[8] Αυτό άλλωστε αναφέρουν και οι Συνήγοροι των Εναγόμενων μέσα από τις γραπτές αγορεύσεις που παρέδωσαν στο Δικαστήριο, οι οποίοι προτίθενται να χρησιμοποιήσουν τυχόν παραδοχή του Ενάγοντα στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας κατά την ακρόαση της παρούσας διαδικασίας.
  10. Όπως σημειώθηκε όμως, το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό κατά πόσο αληθεύει ο σχετικός ισχυρισμός των Εναγόμενων. Αυτό το οποίο καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι την αποδεκτότητα της επίδικης παραγράφου και την ικανότητα της να επιδράσει στην εκδίκαση της διαφοράς των μερών. Υπό αυτή την έννοια τα όσα αναφέρονται στην επίδικη παράγραφο δεν αποκλείεται να αποκτήσουν βαρύτητα στο πλαίσιο εκδίκασης της επίδικης διαφοράς, υποστηρίζοντας την θέση των Εναγόμενων είτε για την αποκλειστική, είτε για την συντρέχουσα αμέλεια του Ενάγοντα για την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος.
  11. Ακόμη και αχρείαστη όμως να κρινόταν σε αυτό το στάδιο η συμπερίληψη της επίδικης παραγράφου στην Έκθεση Υπεράσπισης δεν θα οδηγούσε και πάλι στην έκδοση διατάγματος διαγραφής. Αυτό επειδή η διαγραφή είναι εξαιρετικό μέτρο και μέρη από δικογραφία διαγράφονται μόνο όταν τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία ή να καθυστερήσουν την δίκαιη δίκη της Αγωγής. Επιπλέον, το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πως θα συντάσσουν την δικογραφία τους και δεν προβαίνει σε διαγραφή εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο.[9] Η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου ασκείται σε περιπτώσεις που είναι απλές και φανερές (plain and obvious).[10] Δεν έχει καταδειχθεί και δεν έχει προβληθεί οποιοσδήποτε συγκεκριμένος ισχυρισμός για την επίδραση της παραγράφου αυτής στην ομαλή διεξαγωγή της διαδικασίας.
  12. Διαπιστώνεται ότι δεν επικαλείται μια συγκεκριμένη ζημιά ο Ενάγοντας και ούτε προκαλείται και ούτε γίνεται επίκληση οποιασδήποτε περιπλοκής, καθυστέρησης ή μη δίκαιης διεξαγωγής της διαδικασίας ενώ δεν διαπιστώνεται να πρόκειται για μια τέτοια περίπτωση όπου το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια εγκρίνοντας την Αίτηση και διαγράφοντας τον σχετικό ισχυρισμό. Αντίθετα, η συμπερίληψη του επίδικου ισχυρισμού δίδει την ευχέρεια στον Ενάγοντα να γνωρίζει την υπόθεση που θα αντιμετωπίσει παρέχοντας του και την ευκαιρία να απαντήσει στον σχετικό ισχυρισμό μέσα από το Δικόγραφο της Απάντησης.[11]
  13. Συνεπώς κρίνεται ότι η επίδικη παράγραφος δεν περιέχει οποιοδήποτε σκανδαλώδες, αχρείαστο, ενοχλητικό, ανεπίτρεπτο ισχυρισμό, ο οποίος προκαλεί αμηχανία αλλά και βλάβη στον ενάγοντα/Αιτητή.
  14. Καταληκτικά, θα πρέπει να σημειωθεί το εξής παράδοξο. Η πλευρά του Ενάγοντα επέλεξε να προωθήσει την Αίτηση αφότου καταχωρίστηκε η Απάντηση στην Έκθεση Υπεράσπισης, η οποία καταχωρίστηκε στις 12/02/
  15. Ακολούθησε η καταχώριση της επίδικης Αίτησης στις 13/02/2024 και η Κλήση για Οδηγίες στις 15/02/
  16. Καίτοι το ζήτημα αυτό δεν εγείρεται από την πλευρά των Εναγόμενων, η Αίτηση για διαγραφή θα πρέπει να ασκείται άμεσα και πριν από το κλείσιμο των δικογράφων, σε διαφορετική περίπτωση το Δικαστήριο μπορεί να μην ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια.[12] Συνεπώς η Αίτηση θα ήταν υποκείμενη σε απόρριψη και γι' αυτό τον λόγο. IV. Κατάληξη
  17. Για τους λόγους που έχουν σημειωθεί πιο πάνω η Αίτηση απορρίπτεται.
  18. Τα έξοδα της επίδικης Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόμενων/Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον του Ενάγοντα/Αιτητή ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.).................. Χ. Στρόππος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη και Άλλων
(1990)1A.A.Δ. 965, Φλουρέντζου κ.ά ν. Cashgrove Betting Ltd κ.ά
(2007)1 A.A.Δ. 393 και Egiazaryan κ.ά ν. Denoro Investments Limited
(2013)1 A.A.Δ. 409. [2] Εsquire Holding Ltd v. Tsentas Developers Ltd κ.ά
(2016)1 ΑΑΔ 786, ECLI:CY:AD:2016:A164. [3] Βλ. Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1Β Α.Α.Δ. 685. [4] Βλ. Αγγελίδου ν. Μούσουλου
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1846. [5] Soboh Petroleum v Hussein Ali Nasrat Abdallah
(2013)1 AAΔ 1520. [6] Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ
  1. [7] Στέλιος Σάββα και Υιοί Λίμιτεδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αγωγή Αρ. 1/2019, ημερομηνίας 28/05/
  2. [8] Athienou Bus Co Ltd v. Kyriacos Vassiliou and another
(1970)1 C.L.R. 365, Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1 και Ηλίας Κώστα Αγησιλάου ν. Ανδρέας Χρίστου
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε)713, Πουρίκκος ν. Βασιλείου
(1993)1 Α.Α.Δ. 256. [9] ESQUIRE HOLDING LTD v ΤSENTAS DEVELOPERS LTD κ.α,
(2016)1 ΑΑΔ 786, ECLI:CY:AD:2016:A164. [10] FASILI a.o. v. M.V. "SUN BOAT" HER SHIPOWNERS AND/OR CHARTERERS a.o.
(1984)1 C.L.R. 679) [11] Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1Β Α.Α.Δ. 685, Καλλικάς ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1238. Βλ. και τα όσα αναφέρονται στην Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ κ.ά. v. Gredit Libanais S.A.L.
(1991)1 AAΔ.649 για τα δικόγραφα. [12] Βλ. The Annual Practice του 1956 σελ. 366. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.