← Κύπρος

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΣΩΦΡΟΝΗ ΠΑΤΣΑΛΙΔΗ, Γενική Αίτηση: 320/2022, 28/2/2024

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΣΩΦΡΟΝΗ ΠΑΤΣΑΛΙΔΗ, Γενική Αίτηση: 320/2022, 28/2/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Πασιαρδή, Ε.Δ. Γενική Αίτηση: 320/2022 (i-Justice) Μεταξύ: ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Αιτήτρια -και- ΣΩΦΡΟΝΗ ΠΑΤΣΑΛΙΔΗ Καθ' ου η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 27/10/2022 για εγγραφή διαιτητικής απόφασης Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου 2024 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κος Π. Παύλου για Χριστάκης Λουκά & Σία Δ.Ε.Π.Ε Καθ' ου η Αίτηση: αυτοπροσώπως ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή

  1. Στις 27/10/2022 καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση με την οποία η Αιτήτρια επιδιώκει να λάβει άδεια του Δικαστηρίου που να της επιτρέπει να εγγράψει και εκτελέσει διαιτητική απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση στις 22/02/2012 (η «Διαιτητική Απόφαση»). Αίτηση
  2. Η υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 27/10/2022 (η «Αίτηση») βασίζεται στα άρθρα 49Γ, 49Δ, 49Ε, 49ΣΤ, 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85, όπως τροποποιήθηκε, στους θεσμούς 78 και 79 των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών, στα άρθρα 21 και 30 του Περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ.4), στα άρθρα 2,4, 18 και 19 στον Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμο (Ν.169(I)/2015), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.47, Δ.48 θ.2, Δ.64 και επί της εγγενούς εξουσίας του Δικαστηρίου. Την Αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση ημερομηνίας 27/10/2022 της κας Άντρεας Ιωαννίδου (η «Ε/Δ ΑΙ»).
  3. Στην Ε/Δ ΑΙ η ομνύουσα αναφέρει ότι είναι στην υπηρεσία της Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd (στο εξής «η Altamira»), η οποία δυνάμει σχετικής συμφωνίας, ανέλαβε, μεταξύ άλλων, και το δάνειο που αφορά την Αίτηση. Αναφέρει, ότι είναι εξουσιοδοτημένη τόσο από την Αιτήτρια όσο και από την Altamira να προβεί στην παρούσα και ότι μέρος των καθηκόντων της αποτελεί ο χειρισμός και παρακολούθηση μη εξυπηρετούμενων δανείων συμπεριλαμβανομένου του επίδικου δανείου για το οποίο εκδόθηκε. Ισχυρίζεται ότι αναφορικά με τα γεγονότα που περιβάλλουν την Αίτηση, έχει προσωπική γνώση, την οποία αντλεί και από έγγραφα που έχει στην κατοχή της.
  4. Περαιτέρω, στην Ε/Δ ΑΓ παρατίθεται το ιστορικό, σύμφωνα με το οποίο το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Λεμεσού Λτδ μετά από αριθμό μετονομασιών και μεταβολών κατέληξε σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ και επισυνάπτει σχετική δέσμη εγγράφων προς υποστήριξη των όσων αναφέρει (Τεκμήριο 3 Ε/Δ ΑΙ).
  5. Στη συνέχεια περιγράφεται το ιστορικό που αφορά την επίδικη Διαιτητική Απόφαση πιστό αντίγραφο της οποίας επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 και την εγγραφή της οποίας επιζητεί. Περαιτέρω, αναφέρει ότι η επίδικη διαιτητική απόφαση επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση στις 05/10/2012 και επισυνάπτει προς τούτο τη σχετική ένορκη δήλωση από επιδότη (Τεκμήριο 2 Ε/Δ ΙΑ) που επιβεβαιώνει την επίδοση της Διαιτητικής Απόφασης. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι, η επίδικη Διαιτητική Απόφαση δεν εφεσιβλήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση εντός της προθεσμίας των 21 ημερών από την ημερομηνία γνωστοποίησης της σε αυτόν, και συνεπώς τούτη κατέστη τελεσίδικη και ως τέτοια δύναται να εγγραφεί και να εκτελεστεί ως απόφαση Δικαστηρίου. Ένσταση
  6. Στην παρούσα υπόθεση, ο Καθ' ου η Αίτηση δεν εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο. Παρατηρώ ότι δεν καταχώρησε ένσταση στον τύπο και με το περιεχόμενο που καθορίζουν οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί. Ειδικότερα μετά την επίδοση της Αίτησης σε αυτόν προχώρησε και καταχώρησε αριθμό εντύπων πλείστα από τα οποία δεν συμμορφώνονται με τους καθορισμένους τύπους που αφορούν διαδικασίες όπως η παρούσα και που κάποια εξ αυτών τιτλοφορούνται ως «Υπεράσπιση» άλλα ως «Συμπληρωματική Υπεράσπιση» που ουσιαστικά περιέχουν συνδυασμό νομικών ισχυρισμών αλλά είναι διατυπωμένα υπό μορφή ένορκης δήλωσης, που φυσικά δεν συμμορφώνονται με τον προβλεπόμενο τύπο ένστασης (Τύπος 47) που προδιαγράφεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
  7. Στο φάκελο του Δικαστηρίου υπάρχει ένα έγγραφο ημερομηνίας 16/10/2023 το οποίο φαίνεται να προσομοιάζει όσο το δυνατό περισσότερο τον Τύπο 47 που προνοείται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, καθότι στο έγγραφο υπάρχει μια νομική βάση και λόγοι ένστασης αν και παρατηρώ ότι μέρος αυτού αποτελεί και ένορκη δήλωση. Λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι επιτρεπτή ως ένα βαθμό κάποια δικονομική χαλαρότητα στην περίπτωση που διάδικος δεν αντιπροσωπεύεται από δικηγόρο (Οικονόμου ν Δημοκρατίας 3 ΑΑΔ 530

(1998), κρίνω ότι το εν λόγω έγγραφο θα αντιμετωπιστεί ως η ένταση του Καθ' ου η Αίτηση, για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας.
  1. Σε αυτό το σημείο κρίνω σκόπιμο να αναφέρω γενικότερα ότι όλα τα υπόλοιπα έγγραφα και οι όποιες άλλες ένορκες δηλώσεις καταχωρήθηκαν χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου από τον Καθ' ου η Αίτηση δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη, χωρίς να προκύπτει η ανάγκη για λήψη μέτρων για διαγραφή τους από το αντίδικο μέρος (Χριστάκης Αλεξάνδρου v. Τραπέζης Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Πολ. Έφεση 109/2010 ημερ. 11/9/
  2. Τυχόν αποδοχή τους θα είχε ως αποτέλεσμα να παραβιαστούν οι σχετικοί δικονομικοί κανόνες για την εκδίκαση αιτήσεων, όπως η παρούσα, που αν και δεν είναι ενδιάμεσης φύσεως, εκδικάζεται στη βάση των γεγονότων που εκτίθενται στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα.
  3. Στο έγγραφο το οποίο έχω κρίνει ότι αποτελεί την ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση καταγράφεται ως νομική βάση οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 θ.1, 2, Δ.40, Δ.41, Δ.47 θ.1,2, και 3, Δ.48 θ.1, 2, 3,4 και 7, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960, άρθρα 36-38, στον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο Ν.22/85, άρθρο 52 ως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, στου Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς θ.79, στον Περί Διαιτησίας Νόμο (Κεφ. 4) στους κανόνες της Φυσικής Δικαιοσύνης, επί της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην πρακτική του Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες του.
  4. Οι λόγοι ένστασης τους οποίους συνοψίζω, αφορούν την παράλειψη της Αιτήτριας να ειδοποιήσει τον Καθ' ου η Αίτηση να παρευρεθεί στην Διαιτησία και αναφέρει σχετικά ότι στην Διαιτητική Απόφαση ψευδώς καταγράφεται ότι ήταν παρών και αν ήταν θα υπήρχε η υπογραφή του. Επιπλέον, ο Καθ' ου η Αίτηση θεωρεί ότι έχουν παραβιαστεί τα δικαιώματα του, ότι η απόφαση του Διαιτητή δεν είναι έγκυρη, ότι υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας Αίτησης η οποία είναι καταχρηστική, ότι υπάρχουν υπερχρεώσεις και τόκοι και ότι αν εγκριθεί η παρούσα θα προκληθεί σε αυτόν ανεπανόρθωτη ζημιά. Επισυνάπτει σχετικό πιστοποιητικό βάσει του οποίου αναφέρει ότι είναι συνταξιούχος. Ακρόαση της Αίτησης
  5. Η ακρόαση της Αίτησης στις 29/01/2024 διεξήχθη αποκλειστικά στη βάση των αντίστοιχων ένορκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση. Ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε. Ο συνήγορος της Αιτήτριας προσκόμισε στο Δικαστήριο τη γραπτή του αγόρευση και ο Καθ' ου η Αίτηση παρομοίως καταχώρησε έγγραφο το οποίο τιτλοφορείται ως γραπτή αγόρευση.
  6. Επισημαίνω, ότι τα επιχειρήματα και όλη η μαρτυρία που προσκομίσθηκε, αμφότερων των πλευρών, εξετάστηκαν σε όλη τους την εμβέλεια από το Δικαστήριο χωρίς να υπάρχει ανάγκη ειδικής επίκλησής τους καθότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. (BITONIC LTD v. BΑNK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY ΠΡΩΗΝ JOINT STOCK COMMERCIAL BANK "BANK OF MOSCOW" (OPEN JOINT-STOCK COMPANY), Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 117/2018, 16/3/2022, Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα 13. Σύμφωνα με το άρθρο 52
(1)(α) του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 (ο «Νόμος 22/85») όταν προκύπτει διαφορά μεταξύ Συνεργατικής Εταιρείας και μελών, καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους τότε η διαφορά αυτή θα παραπέμπεται από την εταιρεία ή από οποιοδήποτε από τα πιο πάνω πρόσωπα στον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών. Στο άρθρο 52
(2)του Νόμου 22/85 αναφέρονται τα πιο κάτω:
(2)Ο Έφορος δύναται, με τη λήψη της δυνάμει του εδαφίου
(1)παραπομπής: (α) να επιχειρήσει συνδιαλλαγή της διαφοράς ή (β) να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου
(6). 14. Το άρθρο 52
(4)παρέχει το δικαίωμα έφεσης εναντίον διαιτητικής απόφασης εντός 21 ημερών από της γνωστοποιήσεως προς αυτόν της απόφασης. Το άρθρο 52
(5)αναφέρει ότι διαιτητική απόφαση που δεν έχει εφεσιβληθεί είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν αυτή να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου. Η τελεσιδικία της διαιτητικής απόφασης που τεκμαίρεται νομοθετικά δυνάμει του άρθρου 52
(5), σε συνδυασμό με τα όσα προνοούνται στην Δ.47 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών δίδουν το έναυσμα για την εγγραφή και εκτέλεση της απόφασης ως εξωδικαστικού διατάγματος (Παπαγεωργίου ν Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοκκινοτριμιθιάς Πολιτική Έφεση 192/2013, 19/7/2019, ECLI:CY:AD:2019:A
  1. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν δύναται, με οποιαδήποτε ερμηνεία του νόμου, να παρέμβει στο νομικό αποτέλεσμα που ο ίδιος ο νομοθέτης επέλεξε αναφορικά με την τελεσιδικία της Διαιτητικής Απόφασης.
  2. Περαιτέρω, όπως έχει νομολογηθεί οι πρόνοιες του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, στον οποίο γίνεται αναφορά στη νομική βάση της αίτησης, τυγχάνουν εφαρμογής μόνο επικουρικά και αναλογικά καθότι η παραπομπή σε διαιτησία δεν γίνεται στα πλαίσια αυτού του νόμου που προϋποθέτει την ύπαρξη σχετικού συνυποσχετικού (ΚΥΡΙΑΚΟΥ v. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥTΗΡΙΟ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΥΠΡΟΥ (ΣΥ.Τ.Ι.Ε.Κ.) ΛΤΔ, Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 129/2014, 21/5/2021).
  3. Όπως έχει πλειστάκις νομολογηθεί, στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δεν ελέγχεται η ορθότητα της Διαιτητικής Απόφασης και το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς που οδηγήθηκε σε διαιτησία ούτε και δύναται να αναθεωρήσει την απόφαση του Διαιτητή. Απεναντίας, το Δικαστήριο καλείται να διαπιστώσει, i) κατά πόσο αυτή γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο ή στα πρόσωπα εναντίον του οποίου ή των οποίων στρέφεται ii) ότι έχει εκπνεύσει η περίοδος των 21 ημερών από την γνωστοποίηση της στους ενδιαφερόμενους χωρίς να υποβληθεί έφεση και iii) κατά πόσο η διαιτητική απόφαση που επιδιώκεται να εγγραφεί φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης (βλ. ΣΠΕ Αγίας Νάπας v Κυριακίδη κ.α.
(2008)1 ΑΑΔ 716, Χατζηγεωργίου v Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς
(2012)1 ΑΑΔ 707, Χριστοφή v ΣΠΕ Λατσιών Πολ. Έφ. 87/2011, ημερ. 20/6/2014,, Χριστοδουλίδης κ.α. v ΣΠΕ Στρουμπίου Πολ. Εφ. 122/2013 & Χαραλάμπους v ΣΠΕ Σίμου Πολ. Εφ. 141/2013 ημερ. 3/2/2020, ECLI:CY:AD:2020:C88, Στυλιανού v ΣΠΕ Δευτεράς - Ανάγυας Πολ. Έφ. 92/2014, ημερ. 22/4/2021, ECLI:CY:AD:2021:A168, Παπαγεωργίου v ΣΠΕ Κοκκινοτριμιθιάς ανωτέρω και Παράσχου v Περιφερειακή ΣΠΕ Λευκωσίας Λτδ).
  1. Στα πλαίσια εξέτασης του κατά πόσο η διαιτητική απόφαση φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσον η απόφαση εκδόθηκε από διαιτητή στον οποίο νομίμως παραπέμφθηκε η διαφορά δυνάμει του άρθρου 52.2 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/
  2. Επιπλέον, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει και τα εξωτερικά χαρακτηριστικά της απόφασης αν δηλαδή η διατύπωση της επιλύει τα επίδικα θέματα που τέθηκαν στην διαιτησία ούτως ώστε να είναι δεκτική εκτέλεσης όπως μια κανονική δικαστική απόφαση.
  3. Στο σύγγραμμα Russell on Arbitration 23rd edition, που αποτελεί το κατεξοχήν σύγγραμμα αναφορικά με ζητήματα διαιτησίας, στις παραγράφους 6-089-6090 και 8-012 καταγράφονται τα εξής: (c) Award must be certain Need for certainty. An award must be certain in the sense that the tribunal's decision on the matters dealt with must be clear from its face, as must the nature and extent of the duties it imposes on the parties. If the effect of the award is uncertain or ambiguous, it will be susceptible to challenge. Clarity as to what is required. The need for certainty with regard to the effect of the award means that it must be clear exactly what is required to be done and by whom. Where the award directs the payment of money, it must be clear what amount is to be paid, by whom and to whom.' Where a tribunal ordered payment of a sum of money sufficient to secure the release of securities, the award was held to be invalid because it did not ascertain the actual amount which was required to be paid. Form of award. Provided the terms of the award are sufficiently clear there is now no reason why a declaratory award cannot be enforced under s.
  4. Indeed, the courts do enforce declarations under s.
  5. Previously expressed doubts about whether an award which is couched in purely declaratory terms can be enforced as a judgment under s.66 of the Act are, it is suggested, no longer applicable. The court will not however enforce an award which is in terms that are not clear nor grant permission to enforce an award for the payment of money which does not specify the sum due. In order to be enforceable under this summary procedure the award '"must be framed in terms which would make sense if those were translated straight into the body of a judgment".
  6. Μετά που το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για εγγραφή δεν παρέχεται περιθώριο για άσκηση διακριτικής ευχέρειας κατά της έγκρισης της αίτησης (βλ. Πιττάκα v Γ & Β Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1 ΑΑΔ 1895). Σημειώνω ότι δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός για την εγγραφή διαιτητικής απόφασης (βλ. Στυλιανού v ΣΠΕ Δευτεράς - Ανάγυας ανωτέρω) και στο στάδιο εγγραφής της διαιτητικής απόφασης το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, δεν μπορεί να εξετάσει τυχόν ισχυρισμό ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν είχε ειδοποιηθεί για την παραπομπή της διαφοράς στη διαιτησία (βλ. Παπαγεωργίου ανωτέρω) αλλά και γενικότερα διαδικαστικά θέματα που αφορούν τον τρόπο διεξαγωγής της διαιτητικής διαδικασίας ή που άπτονται της ορθότητας της διαιτητικής απόφασης. Έγκυρη Διαιτητική Απόφαση
  1. Εξετάζοντας το κείμενο της Διαιτητικής Απόφασης παρατηρώ ότι αυτή περιλαμβάνει τα στοιχεία του διαιτητή, τους διάδικους και την ιδιότητα τους, τις λεπτομέρειες του γραμματίου, το οφειλόμενο ποσό, τον τόκο και στον τίτλο καταγράφεται ότι η Διαιτησία έγινε συμφώνως των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών. Αναφέρεται επίσης ρητά, ότι δόθηκε ειδοποίηση στον Καθ' ου η Αίτηση ως εγγυητή σε σχέση με την ακρόαση της διαιτησίας και μετά που ο Καθ' ου η Αίτηση σύμφωνα με την Διαιτητική Απόφαση είχε παρουσιαστεί κατά την ακρόαση της διαιτησίας και είχε παραδεχθεί το χρέος του. Συνεπώς αποφαίνομαι ότι η Διαιτητική Απόφαση εκδόθηκε έγκυρα από αρμόδιο διαιτητή, στον οποίο νομότυπα παραπέμφθηκε η διαφορά των μερών.
  2. Επιπρόσθετα, κρίνω ότι το κείμενο της επίδικης διαιτητικής απόφασης, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης, ώστε να είναι επιδεκτική εκτέλεσης, εφόσον προκύπτει ξεκάθαρα και με βεβαιότητα από το λεκτικό ότι ο διαιτητής αποφάσισε να επιδικάσει υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση (αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα μαζί με άλλα πρόσωπα) το ποσό των €12.837,67 πλέον 9% τόκο ετησίως από 22/02/20212, μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €150 ως έξοδα.
  3. Η επίδικη διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε δεόντως στον Καθ' ου η Αίτηση, μετά που του επιδόθηκε από δικαστικό επιδότη, θέση που δεν αμφισβήτησε. Επιπλέον, σημειώνω ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν καταχώρισε οποιανδήποτε έφεση εντός της προκαθορισμένης από τον νόμο χρονικής περιόδου (21 ημερών) σύμφωνα με τα όσα προνοεί το άρθρο 52
(4)του Νόμου 22/
  2. Υπό το φως των ανωτέρω, αποφαίνομαι ότι όλες οι απαιτούμενες από το νόμο και την νομολογία προϋποθέσεις για εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης πληρούνται στην παρούσα υπόθεση.
  3. Κατ' ακολουθίαν όλοι οι ισχυρισμοί που ήγειρε ο Καθ' ου η Αίτηση με την ένσταση του και που άπτονται παράνομων χρεώσεων από την Αιτήτρια, κατά πόσο ειδοποιήθηκε να παρευρεθεί στη διαδικασία της διαιτησίας, κατά πόσο όντως ήταν παρών στην διαιτητική διαδικασία ή όχι, αντίθετα με τα όσα καταγράφονται στη Διαιτητική Απόφαση, άλλα θέματα που ήγειρε και στα άλλα καταχωρημένα έγγραφα που έχει αγνοήσει το Δικαστήριο με αναφορά σε άλλες νομοθεσίες και που αφορούν την δυνατότητα εκτέλεσης της παρούσας Διαιτητικής Απόφασης δεν είναι ζητήματα που δύνανται να εξεταστούν στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία και συνεπώς απορρίπτονται στην ολότητα τους. Απεναντίας, μέρος των ζητημάτων που ο Καθ΄ ου η Αίτηση ήγειρε με την ένσταση του είναι ζητήματα που θα μπορούσαν ενδεχομένως να απασχολήσουν το Δικαστήριο εάν εξέταζε έφεση κατά της Διαιτητικής Απόφασης, κάτι που ο Καθ' ου η Αίτηση επέλεξε να μην πράξει, όχι όμως στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης για εγγραφή της. Αναφορικά με το ζήτημα της καθυστέρησης και δήθεν κατάχρησης έχω ήδη παραπέμψει σχετικά στην απόφαση Στυλιανού ανωτέρω με την οποία εξαντλείται το ζήτημα και κατ' ακολουθία και οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης απορρίπτονται.
  4. Δεν νοείται να υπάρχει οποιαδήποτε αμφισβήτηση της απόφασης του διαιτητή εκτός εάν προηγουμένως είχε εφεσιβληθεί στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από τη γνωστοποίηση της απόφασης. Η έφεση στο Δικαστήριο έχει ακριβώς την έννοια της εξέτασης της απόφασης του διαιτητή με ενδεχόμενο την ακύρωση ή παραμερισμό της για τους λόγους που προβάλλονται. Η διαδικασία της εγγραφής της διαιτητικής απόφασης η οποία έχει γίνει τελεσίδικη δεν υποκαθιστά την έφεση και συνεπώς δεν δύναται να προβάλλονται λόγοι ένστασης που αφορούν την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ή διαδικαστικά θέματα (βλ. Στυλιανού ανωτέρω και Παπαγεωργίου ανωτέρω).
  5. Από το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας και κατόπιν μελέτης των επισυνημμένων εγγράφων κρίνω ότι η Αιτήτρια, έχει ικανοποίησει όλες τις προϋποθέσεις που επιβάλλει η νομολογία για εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης καθότι: i) Το κείμενο της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης, ώστε να είναι επιδεκτική εκτέλεσης όπως έχω εξηγήσει πιο πάνω. ii) Η επίδικη Διαιτητική Απόφαση γνωστοποιήθηκε δεόντως στον Καθ' ου η Αίτηση, μετά που του επιδόθηκε από δικαστικό επιδότη. iii) Ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν προχώρησε στην καταχώριση οποιασδήποτε έφεσης εντός της προκαθορισμένης από τον νόμο χρονικής περιόδου (21 ημερών) σύμφωνα με τα όσα προνοεί το άρθρο 52
(4)του Νόμου 22/85 Κατάληξη 27. Για όλους τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, καθίσταται έκδηλο ότι η υπό εξέταση Αίτηση θα πρέπει να επιτύχει και συνεπώς εκδίδεται το αιτούμενο διάταγμα υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση ως η παράγραφος (Α) της Αίτησης. Ως προς το θέμα των εξόδων δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και ως εκ τούτου επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Κ. Πασιαρδής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.