Robert Joseph Gereige ν. Credit Libanais S. A. L., Αρ. Αγωγής: 32/23, 10/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 32/23 Μεταξύ: Robert Joseph Gereige και Credit Libanais S. A. L. Ημερομηνία: 10.12.24 Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο/Αιτητή: κα Μ. Γιωρκάτζη για κκ Α. Γιωρκάτζη ΔΕΠΕ Για τον Ενάγοντα/Καθ' ου η αίτηση: κ. T. Χαχολιάδης για κκ Andreas S. Petrou Law Office LLC -------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 30.11.23 o Εναγόμενος/Αιτητής εξαιτείται διατάγματος του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης παραμερισμού που καταχωρήθηκε εκ μέρους του στις 7.3.23, από τώρα και στο εξής «η αίτηση παραμερισμού». Το ιστορικό της υπόθεσης έχει ως ακολούθως. Δυνάμει αίτησης που καταχωρήθηκε εκ μέρους του Ενάγοντα/Καθ' ου η αίτηση στις 16.1.23 εκδόθηκαν στις 20.1.23 μονομερώς προσωρινά διατάγματα παγκόσμιου βεληνεκούς (τύπου worldwide Mareva) - ως οι παράγραφοι Α και Β της αίτησης - μέσω των οποίων ο Αιτητής εμποδίσθηκε να αποσύρει και/ή μεταφέρει και/ή αποξενώσει και/ή με οποιοδήποτε τρόπο χρησιμοποιήσει κεφάλαια που βρίσκονται κατατεθειμένα προς όφελος του σε οποιοδήποτε τραπεζικό λογαριασμό εντός Κύπρου και/ή ανά το παγκόσμιο τέτοιου ύψους ώστε η συνολική τους αξία κάθε δεδομένη στιγμή να είναι μικρότερη των 13.000.000 Δολάρια Αμερικής. Τα υπόλοιπα αιτητικά της αίτησης - παράγραφοι Γ και Δ - ορίσθηκαν για επίδοση. Ακολούθησε η καταχώρηση εκ μέρους του Αιτητή της αίτησης παραμερισμού με την οποία ο Αιτητής εξαιτείται των ακόλουθων διαταγμάτων. Τα αιτητικά παρατίθενται αυτούσια: Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται το Κλητήριο Ένταλμα της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με αριθμό 32/2023 και/ή να αναστέλλεται (stay) κάθε διαδικασία που εκκρεμεί στα πλαίσια αυτής καθότι δεν λήφθηκε άδεια για σφράγιση του Κλητηρίου Εντάλματος και/ή καθότι τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και/ή δεν είναι αρμόδια να εκδικάσουν την οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ των μερών Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η επίδοση των εγγράφων που αφορούν την παρούσα Αγωγή που έγινε προς την ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ στις 25/1/2023 Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται το προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/1/
- Στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση παραμερισμού αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο Εναγόμενος είναι τραπεζικό ίδρυμα το οποίο εδρεύει και διεξάγει τραπεζικές εργασίες στον Λίβανο και εποπτεύεται από την Κεντρική Τράπεζα του Λιβάνου. Ο Ενάγων από το 2009 διατηρούσε λογαριασμούς με τον Εναγόμενο τόσο με το υποκατάστημα του Εναγόμενου στην Κύπρο όσο και στην έδρα του Εναγόμενου στον Λίβανο. Το υποκατάστημα στην Κύπρο διεξήγαγε τραπεζικές εργασίες στην Κύπρο υπό την εποπτεία της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου. Παρεμπιπτόντως στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση στην αίτηση παραμερισμού αναφέρεται ότι ο Εναγόμενος είναι αδειοδοτημένη τράπεζα του Λιβάνου η οποία για χρόνια διατηρεί αδειοδοτημένο από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου παράρτημα στην Κύπρο και είναι εγγεγραμμένος στην Κύπρο ως αλλοδαπή εταιρεία. Κατά ή περί τις 5.7.19 κατόπιν αιτήματος του Ενάγοντα και υπογραφής αίτησης από μέρους του για άνοιγμα λογαριασμού αξιογράφων και χρηματοοικονομικών (Application for the Opening of Securities and Financial Accounts) το οποίο έγινε αποδεκτό από τον Εναγόμενο ανοίχθηκε σχετικός λογαριασμός σε υποκατάστημα του Εναγόμενου στο ΧΧΧΧ του Λιβάνου. Ο εν λόγω λογαριασμός από τώρα και στο εξής θα καλείται «ο Λογαριασμός». Κατά την διαδικασία του ανοίγματος του Λογαριασμού ο Ενάγων υπέγραψε τους Ειδικούς Όρους και Προϋποθέσεις του Αιτητή (Special terms and conditions governing the Opening of Securities and Financial Accounts), από τώρα και στο εξής «οι Όροι», oι οποίοι διέπουν την λειτουργία του Λογαριασμού και άλλων μεταγενέστερων λογαριασμών καθώς επίσης και γενικά την σχέση των μερών. Αντίγραφο της αίτησης και των Όρων τόσο στα Αραβικά όσο και σε μετάφραση στα Αγγλικά επισυνάφθηκε σημειούμενο ως Τεκμήριο
- Μετά το άνοιγμα του Λογαριασμού κατά ή περί τις 23.7.19 με γραπτές οδηγίες του Ενάγοντα προς τον Περιφερειακό Διευθυντή (Regional Manager) του Εναγόμενου στον Λίβανο ο Ενάγων εξουσιοδότησε τον Εναγόμενο να προβεί σε μεταφορά ολόκληρου του ποσού που ο Ενάγων διατηρούσε σε συγκεκριμένο λογαριασμό στο υποκατάστημα του Εναγόμενου στην Κύπρο στον Λογαριασμό με σκοπό να δεσμευθούν 10.000.000 USD ως προθεσμιακή κατάθεση για περίοδο 3 χρόνων, ήτοι μέχρι τις 27.7.
- Το ποσό των 10.000.000 USD σύμφωνα με τις ρητές οδηγίες θα έφερε τόκο ύψους 14% πληρωτέο ανά τριμηνία (quarterly) για την πιο πάνω περίοδο. Οι σχετικές χειρόγραφες οδηγίες του Ενάγοντα επισυνάφθηκαν σημειούμενες ως Τεκμήριο
- Οι πιο πάνω οδηγίες του Ενάγοντα, ως φαίνονται στο Τεκμήριο 5, υλοποιήθηκαν και ως εκ τούτου το ποσό που κατατέθηκε στο Λογαριασμό δεσμεύθηκε ως προθεσμιακή κατάθεση σε υπολογαριασμό (sub-account) του Λογαριασμού, από τώρα και στο εξής «ο λογαριασμός προθεσμιακής κατάθεσης», για περίοδο 3 ετών. Η κατάθεση στον υπολογαριασμό από τώρα και στο εξής θα καλείται ως «η προθεσμιακή κατάθεση». Ο λογαριασμός προθεσμιακής κατάθεσης και η προθεσμιακή κατάθεση διατηρούνται στον Λίβανο και όχι στο υποκατάστημα του Εναγόμενου στην Κύπρο. Το υποκατάστημα του Εναγόμενου στην Κύπρο δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την προθεσμιακή κατάθεση. Δεν θα μπορούσε να διαχειριστεί την προθεσμιακή κατάθεση και δεν ήταν υπόλογο στον Ενάγοντα αναφορικά με αυτή. Προκύπτει δε από το κλητήριο ένταλμα και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 16.1.23 ότι η απαίτηση του Ενάγοντα αφορά στην προθεσμιακή κατάθεση, απορρέει από αυτήν και σχετίζεται με αυτήν. Λίγους μήνες αργότερα ο Ενάγων απέστειλε αριθμό ηλεκτρονικών μηνυμάτων στον Εναγόμενο για να τερματίσει την προθεσμιακή κατάθεση πρόωρα και πριν την λήξη της, κάτι που δεν έγινε αποδεκτό από τον Εναγόμενο. Με επιστολή των Κύπριων δικηγόρων του Ενάγοντα ημερομηνίας 21.7.22, η οποία στάλθηκε λίγες μέρες πριν την λήξη της προθεσμιακής κατάθεσης, ο Ενάγων ζήτησε όπως το ποσό της προθεσμιακής κατάθεσης σταλεί σε λογαριασμό του Ενάγοντα στο υποκατάστημα στην Κύπρο ή εναλλακτικά σε λογαριασμό που διατηρεί ο Ενάγων στην Ελβετία. Αντίγραφο της επιστολής επισυνάφθηκε σημειούμενο ως Τεκμήριο
- Σύμφωνα με τους Όρους οποιαδήποτε διαφορά προκύψει από την συμφωνία μεταξύ των διαδίκων θα διέπεται από το Λιβανέζικο Δίκαιο και θα υπάγεται στην δικαιοδοσία των Δικαστηρίων της Βηρυτού. Ο Εναγόμενος διατηρεί, ωστόσο, το δικαίωμα να εγείρει οποιεσδήποτε διαδικασίες εναντίον του Ενάγοντα σε οποιαδήποτε δικαιοδοσία την οποία θεωρεί κατάλληλη. Διαδικασίες, όμως, από τον Ενάγοντα εναντίον του Εναγόμενου θα διέπονται από το Λιβανέζικο Δίκαιο και θα υπάγονται στην δικαιοδοσία των Δικαστηρίων της Βηρυτού. Σχετικός είναι ο όρος ΧΧΙΙ των Όρων. Υπάρχει, λοιπόν, μεταξύ των μερών δεσμευτική συμφωνία για παραπομπή των διαφορών στην δικαιοδοσία των Δικαστηρίων της Βηρυτού τα οποία έχουν αποκλειστική δικαιοδοσία να επιλύσουν οποιαδήποτε διαφορά σε σχέση με την λειτουργία του λογαριασμού προθεσμιακής κατάθεσης. Ως εκ τούτου τα Κυπριακά Δικαστήρια στερούνται δικαιοδοσίας να εκδικάσουν τις αξιώσεις που με την παρούσα αγωγή εγείρονται εναντίον του Εναγόμενου. Η απαίτηση του Ενάγοντα αφορά σε ισχυριζόμενη παράλειψη του Εναγόμενου που έγινε στα πλαίσια της λειτουργίας του λογαριασμού προθεσμιακής κατάθεσης και των Όρων. Καμία σχέση δεν υπάρχει μεταξύ της απαίτησης του Ενάγοντα, της προθεσμιακής κατάθεσης ή του λογαριασμού προθεσμιακής κατάθεσης με την Κύπρο ή το υποκατάστημα του Εναγόμενου στην Κύπρο. Το ότι δε τα χρήματα που χρησιμοποιήθηκαν για τους σκοπούς της προθεσμιακής κατάθεσης και δεσμεύθηκαν για περίοδο 3 χρόνων προήλθαν από τραπεζικό λογαριασμό που διατηρούσε τότε ο Ενάγων με το υποκατάστημα του Εναγόμενου στην Κύπρο δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να προσδώσει δικαιοδοσία στα Κυπριακά Δικαστήρια και σίγουρα δεν καθιστούν την απαίτηση του Ενάγοντα ως απαίτηση εναντίον του υποκαταστήματος. Στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για προσωρινά διατάγματα υπάρχει ο ισχυρισμός ότι είχε συμφωνηθεί ότι μετά την λήξη των τριών χρόνων της προθεσμιακής κατάθεσης το ποσό θα μεταφέρονταν στον λογαριασμό που διατηρούσε ο Ενάγων στο υποκατάστημα του Εναγόμενου στην Κύπρο και ότι ο τόκος που θα έφερε η προθεσμιακή κατάθεση, επίσης, θα κατατίθετο στον εν λόγω λογαριασμό. Τα πιο πάνω δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αλλά αποτελούν προϊόν δεύτερων σκέψεων για να δύναται ο Ενάγων να επικαλείται εικονική διασύνδεση με το υποκατάστημα του Εναγόμενου στην Κύπρο. Η απαίτηση δεν στρέφεται εναντίον του υποκαταστήματος του Εναγόμενου στην Κύπρο και δεν αφορά σε αυτό ή τις εργασίες του. Η απαίτηση στρέφεται εναντίον της έδρας του Εναγόμενου και η όποια παράβαση σύμβασης, την οποία ο Εναγόμενος αρνείται ότι έγινε, έλαβε χώρα στον Λίβανο. Εκεί διεξάγει ο Εναγόμενος τις εργασίες που σχετίζονται με την επίδικη διαφορά και εκεί ανοίχθηκε και τηρείται ο λογαριασμός προθεσμιακής κατάθεσης και η προθεσμιακή κατάθεση. Ακόμα, όμως, και αν έτσι είχαν τα πράγματα και πάλι τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν θα είχαν δικαιοδοσία καθώς η χώρα προορισμού του ποσού της προθεσμιακής κατάθεσης δεν προσδίδει δικαιοδοσία στα Κυπριακά Δικαστήρια, ούτε μπορεί να αναιρέσει τις πρόνοιες των Όρων. Πάντως η προθεσμιακή κατάθεση δεν μπορούσε να τερματιστεί πρόωρα. Επίσης μετά την λήξη της προθεσμιακής κατάθεσης οι οδηγίες για μεταφορά των ποσών δεν μπορούσαν για διάφορους λόγους να εκτελεστούν. Τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την παρούσα αγωγή αφού η κατ' ισχυρισμό παράβαση σύμβασης δεν επισυνέβη στην Κύπρο, η απαίτηση δεν αφορά στο υποκατάστημα του Εναγόμενου στην Κύπρο και υπάρχει ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας για την εκδίκαση της διαφοράς από τα Δικαστήρια της Βηρυτού στο Λίβανο. Με την υπό κρίση αίτηση ο Εναγόμενος ζητά την άδεια του Δικαστηρίου να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκο δήλωση για να απαντήσει σε κάποιους από τους ισχυρισμούς που προβάλλονται διά της ένστασης με την ένορκο δήλωση που την υποστηρίζει. Η υπό κρίση αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση δικηγορικής υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Εναγόμενου η οποία είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τον Εναγόμενο να προβεί στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση. Η αναγκαιότητα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προέκυψε σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα μετά την καταχώρηση της ένστασης στην αίτηση παραμερισμού. Είναι αναγκαίο να απαντηθούν και αντικρουστούν οι εν λόγω ισχυρισμοί ώστε να τεθούν όλα τα σχετικά γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου και να δοθεί σε αυτό η πλήρης εικόνα των γεγονότων που είναι σημαντικά για την εξέταση της αίτησης παραμερισμού. Τα θέματα που χρήζουν απάντησης σύμφωνα με την πλευρά του Εναγόμενου είναι τα ακόλουθα: ο ισχυρισμός στις παραγράφους 18 και 19 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση στην αίτηση παραμερισμού, από τώρα και στο εξής «η ένορκη δήλωση της ένστασης στην αίτηση παραμερισμού», ότι οι Όροι - Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση παραμερισμού - δεν διέπουν την σχέση μεταξύ των μερών περιλαμβανομένων του λογαριασμού προθεσμιακής κατάθεσης και του τρεχούμενου λογαριασμού που αναφέρεται πιο κάτω στην παράγραφο αυτή. Κατ' επέκταση ο όρος αποκλειστικής δικαιοδοσίας δεν τυγχάνει εφαρμογής στην επίδικη διαφορά. Προς επίρρωση της θέσης της αυτής η πλευρά του Ενάγοντα παρουσίασε σχετική γνωμάτευση την οποία επισύναψε ως Τεκμήριο στην ένορκο δήλωση της ένστασης στην αίτηση παραμερισμού σύμφωνα με την οποία οι Όροι δεν έχουν εφαρμογή στον λογαριασμό προθεσμιακής κατάθεσης στον οποίο είχε κατατεθεί το ποσό των 10.000.000,00 Δολαρίων Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, ούτε και στον τρεχούμενο λογαριασμό στο υποκατάστημα του Εναγόμενου στο ΧΧΧΧ του Λιβάνου όπου εν τέλει μεταφέρθηκε ετσιθελικά το εν λόγω ποσό και/ή οι τόκοι της προθεσμιακής κατάθεσης. Σύμφωνα με την γνωμάτευση οι Όροι δεν διέπουν όλους τους λογαριασμούς του Ενάγοντα αλλά μόνο τα financial ή securities accounts του ο ισχυρισμός στην παράγραφο 21 της ένορκης δήλωσης της ένστασης στην αίτηση παραμερισμού ότι η υπογραφή στους Όρους η φερόμενη του Ενάγοντα στην πραγματικότητα δεν ανήκει στον Ενάγοντα και αποτελεί προϊόν πλαστογραφίας. Στην εν λόγω ένορκο δήλωση προβάλλεται, επίσης, ο ισχυρισμός ότι η υπογραφή του Ενάγοντα μπορεί να έτυχε μεταφοράς στους Όρους με την μέθοδο του copy paste. Ο Εναγόμενος είχε αποθηκευμένο το δείγμα της υπογραφής του Ενάγοντα. Στην ένορκη δήλωση της ένστασης στην αίτηση παραμερισμού επισυνάπτεται σχετική γνωμάτευση από γραφολόγο ο ισχυρισμός στην παράγραφο 39 της ένορκης δήλωσης της ένστασης στην αίτηση παραμερισμού ότι οι Όροι και/ή γενικότερα οι συμφωνίες μεταξύ των διαδίκων αποτελούν καταναλωτικές συμβάσεις που εμπίπτουν στις πρόνοιες του Τμήματος 4 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/2012 και/ή του Τμήματος 4 της Σύμβασης του Λουγκάνο. Το πρώτο θέμα θα πρέπει να απαντηθεί για να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η ορθή θέση, ότι, δηλαδή οι Όροι διέπουν την λειτουργία του Λογαριασμού, του λογαριασμού προθεσμιακής κατάθεσης και άλλων μεταγενέστερων λογαριασμών και γενικότερα την σχέση των μερών σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα. Το αν οι Όροι διέπουν την λειτουργία του Λογαριασμού και του λογαριασμού προθεσμιακής κατάθεσης είναι απόλυτα σχετικό με την αίτηση παραμερισμού αφού σε περίπτωση εφαρμογής των Όρων εφαρμόζεται η ρήτρα αλλοδαπής δικαιοδοσίας. Προς επίρρωση της θέσης της πλευράς του Εναγόμενου επισυνάπτεται στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση σχετική νομική γνωμάτευση από αλλοδαπή δικηγόρο, γνώστη του Λιβανέζικου Νόμου. Η πλευρά του Εναγόμενου δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα αμφισβητείτο ότι οι Όροι διέπουν την λειτουργία του Λογαριασμού και του λογαριασμού προθεσμιακής κατάθεσης. Αναφορικά με το δεύτερο θέμα η πλευρά του Εναγόμενου με τις παραγράφους 11-16 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επιθυμεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα πραγματικά γεγονότα σε σχέση με τις υπογραφές που περιλαμβάνονται στους Όρους. Συγκεκριμένα θα πρέπει να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι οι Όροι δεν φέρουν οποιεσδήποτε υπογραφές στις δύο πρώτες σελίδες. Στις εν λόγω σελίδες αναγράφονται τα στοιχεία του Ενάγοντα περιλαμβανομένου του ονόματος του ολογράφως. Τα εν λόγω στοιχεία μπορεί να έχουν τοποθετηθεί από οποιοδήποτε πρόσωπο χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο Ενάγων δεν συμφώνησε ή δεν υπέγραψε τους Όρους. Οι υπογραφές που φαίνονται στους Όρους ανήκουν στον Ενάγοντα. Περαιτέρω θα πρέπει να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι από την στιγμή που υπάρχει το πρωτότυπο έγγραφο των Όρων εκ των πραγμάτων δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί η μέθοδος του copy paste. Η εν λόγω μέθοδος δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε πρωτότυπα έγγραφα. Επομένως ο ισχυρισμός του Ενάγοντα καταρρίπτεται. Προς επίρρωση της θέσης της πλευράς του Εναγόμενου θα προσκομισθεί με την επιδιωκόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση γραφολογική εξέταση ορκωτού γραφολόγου που διορίστηκε από Δικαστήριο της Βηρυτού και ο οποίος έχει εξετάσει τις υπογραφές που φέρονται ως υπογραφές του Ενάγοντα στους Όρους και έχει καταλήξει ότι αυτές ανήκουν στον Ενάγοντα κατόπιν σύγκρισής τους με υπογραφές του Ενάγοντα σε άλλα έγγραφα τα οποία υπογράφτηκαν από τον τελευταίο στα πλαίσια της συνεργασίας του με τον Εναγόμενο. Η πλευρά του Εναγόμενου δεν μπορούσε να φανταστεί ότι η πλευρά του Ενάγοντα θα ισχυρίζονταν ότι ο Ενάγων δεν υπέγραψε τους Όρους ή ότι η υπογραφή του στο εν λόγω έγγραφο ήταν προϊόν πλαστογραφίας. Αναφορικά με το τρίτο θέμα η πλευρά του Εναγόμενου με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιθυμεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα πραγματικά γεγονότα και να δηλώσει ότι τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 39 της ένορκης δήλωσης της ένστασης στην αίτηση παραμερισμού δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ειδικότερα θα πρέπει να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου τα πραγματικά γεγονότα σε σχέση με την επίσκεψη του Περιφερειακού Διευθυντή στην Ελβετία, ότι ο Εναγόμενος ουδέποτε είχε εργασίες ή κατεύθυνε τις εργασίες του στην Ελβετία ή ότι στοχοποιούσε πρόσωπα που διέμεναν στην Ελβετία. Οι ισχυρισμοί τους οποίους η πλευρά του Εναγόμενου επιθυμεί να αντικρούσει προβλήθηκαν για να δημιουργήσουν το υπόβαθρο ότι οι συμφωνίες μεταξύ των διαδίκων αποτελούν καταναλωτικές συμβάσεις που εμπίπτουν στις πρόνοιες του Τμήματος 4 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/2012 και του Τμήματος 4 της Σύμβασης του Λουγκάνο ώστε να θεωρηθεί ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία. Τα στοιχεία που η πλευρά του Εναγόμενου επιδιώκει με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση να προβάλει ενώπιον του Δικαστηρίου αποτελούν απάντηση σε συγκεκριμένες θέσεις και ισχυρισμούς του Ενάγοντα και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν αλλοίωση, διόρθωση, τροποποίηση ή επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών του ή ανεπίτρεπτη μαρτυρία. Συντρέχει ανάγκη να τεθούν τα πιο πάνω γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου ώστε να βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου η πλήρης εικόνα των γεγονότων που είναι σημαντικά για την εξέταση της αίτησης παραμερισμού. Υπό τις περιστάσεις συντρέχει καλός λόγος για να εκδοθεί το αιτούμενο διατάγματα. Η πλευρά του Εναγόμενου ενίσταται στην χορήγηση της αιτούμενης άδειας. Προς τούτο καταχωρήθηκε Ειδοποίηση Ένστασης στην οποία εκτίθενται οι λόγοι ένστασης σύμφωνα με τους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Ενάγοντα η οποία είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τον Ενάγοντα να προβεί στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση. Ο λόγος που δεν ορκίσθηκε την ένορκο δήλωση ο Ενάγων είναι γιατί αυτός διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό και είναι ηλικίας 81 ετών. Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης διεξήχθη στην βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους υποστήριξαν ο καθένας την θέση του διαδίκου που εκπροσωπεί. Η Δ.48, θ.4
(2)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Παρέχεται, επομένως, με τον πιο πάνω θεσμό η δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Για να τύχει, όμως, διάδικος του ευεργετήματος τούτου θα πρέπει να δείξει «καλό λόγο». Το αν θα επιτραπεί ή όχι σε διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκο δήλωση επαφίεται συναφώς στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (Βλ. Ματθαίου κ.α.
(2008)1 ΑΑΔ 510). Στην υπόθεση Μαρίας Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου
(2016)1 ΑΑΔ 2523 λέχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με την φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η έννοια του καλού λόγου προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Το βάρος απόδειξης της ύπαρξης καλού λόγου είναι στους ώµους του αιτητή. Ο αιτητής οφείλει να καταδείξει την σχετικότητα των ισχυρισµών που επιδιώκει να προσθέσει και ικανοποιητικό λόγο γιατί οι ισχυρισµοί αυτοί δεν συμπεριλήφθηκαν από την αρχή στην αρχική του ένορκη δήλωση. Οι ισχυρισμοί που επιδιώκονται να περιληφθούν με την αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση έχουν να κάνουν με την εν γένει θέση του Εναγόμενου ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την παρούσα αγωγή, θέση η οποία προωθείται μέσω της αίτησης παραμερισμού. Με την επιδιωκόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιχειρείται η εισαγωγή ισχυρισμών προς αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται μέσω της ένορκης δήλωσης της ένστασης στην αίτηση παραμερισμού. Αδυνατώ να αντιληφθώ τι σκοπό θα εξυπηρετήσει η καταχώρηση της επιδιωκόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αφού στα πλαίσια της αίτησης παραμερισμού το Δικαστήριο δεν θα προβεί σε αξιολόγηση των εκατέρωθεν ισχυρισμών για να καταλήξει σε ευρήματα προκειμένου να αποφανθεί επί της δικαιοδοσίας. Άλλωστε όπως είναι σαφώς νομολογημένο τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα που συνθέτουν την απαίτηση και αποκλειστική πηγή αναζήτησης τους είναι η Έκθεση Απαίτησης (Βλ. «Sevegep» Ltd v. United Sea Transport Ltd και άλλος
(1989)1 ΑΑΔ 729). Το θέμα της δικαιοδοσίας καθορίζεται, λοιπόν, από την δικογραφία και μόνο και δεν εξακριβώνεται μέσα από αξιολόγηση ισχυρισμών. Στην υπόθεση Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ & Άλλοι ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας & Άλλων
(1991)1 ΑΑΔ 225 οι εφεσίβλητοι/εναγόμενοι ήγειραν θέμα καθ' ύλη δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου να εκδικάσει την υπόθεση στην οποία η παραβίαση του δικαιώματος που θεμελίωνε την αγωγή πήγαζε ή προέκυπτε από την άσκηση διοικητικής λειτουργίας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο επιλήφθηκε του θέματος σαν προκαταρκτικού νομικού σημείου δυνάμει της Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην σελίδα 229 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Στην πρωτόδικη απόφαση γίνεται εκτενής αναφορά στη νομολογία η οποία διέπει τον καθορισμό και την επίλυση θέματος βάσει της Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (Βλ. μεταξύ άλλων, Western S.S. Co v. Amaral Sutherland & Co. [1914] 3 K.B. 55. Windsor Refrigerator Co Ltd. v. Branch Nominees Ltd [1961] Ch. 375. Isaacs and Sons Ltd. v. Cook [1925] 2 K.B. 886 Andreson v. Midland Railway [1902] 1 Ch. 374. Papamichael v. Haholiades
(1970)1 C.L.R. 360. Malachtou v. Armefti and another
(1984)1 C.L.R. 548). Ο,τι προκύπτει από τη νομολογία, είναι ότι η επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης - το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση των γεγονότων και τον καθορισμό των δικαιϊκών τους συνεπειών - αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσο τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται, συνεπώς η επίκληση της Διάταξης 27 εφόσο το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Τα γεγονότα, άλλωστε, τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου είναι, όπως υποδεικνύεταιστη Sevegep Ltd. v. United Sea Transport Ltd. And others
(1989)1 A.A.Δ. (Ε) 729 εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση, και αποκλειστική πηγή αναζήτησής τους είναι η έκθεση απαιτήσεως». Η αίτηση παραμερισμού ερείδεται σε τρεις πυλώνες. Ο πρώτος είναι ότι το κλητήριο ένταλμα δεν σφραγίσθηκε με άδεια του Δικαστηρίου, ο δεύτερος είναι ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια στερούνται δικαιοδοσίας και ο τρίτος είναι ότι η Κύπρος δεν είναι το πιο βολικό φόρουμ για την εκδίκαση της υπόθεσης. Καταχωρήθηκε, όμως, πριν την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης. Ενόψει του ότι συν τοις άλλοις το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα παρέχει περιορισμένο υλικό για εξαγωγή συμπεράσματος ως προς το θέμα της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων η αίτηση παραμερισμού όσον αφορά τουλάχιστον τον δεύτερο πυλώνα, που είναι αυτός που ενδιαφέρει για τους σκοπούς της υπό κρίση αίτησης, θα πρέπει να κριθεί ως πρόωρη. Αυτό προδιαγράφει και την τύχη της υπό κρίση αίτησης. Στην υπόθεση Μιχαήλ Μούρτζινος ν. Global Cruises S.A.
(1992)1 ΑΑΔ 1160 ο εφεσίβλητος ζήτησε την ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος και τον παραμερισμό της επίδοσης λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου ισχυριζόμενος ότι η απαίτηση αφορούσε ναυτικό ζήτημα που αναγόταν αποκλειστικά στην δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ως Ναυτοδικείου. Το πρωτόδικο Δικαστήριο δέχθηκε την αίτηση αφού βασίσθηκε κυρίως στο περιεχόμενο γραπτής συμφωνίας που αναφερόταν στην γενική οπισθογράφηση και αφού προέβη σε διάφορους συλλογισμούς και συμπεράσματα στην βάση της συμφωνίας εκείνης. Η έφεση επιτράπηκε και η πρωτόδικη απόφαση παραμερίσθηκε καθότι η εξέταση του θέματος της δικαιοδοσίας από το πρωτόδικο Δικαστήριο με βάση μόνο το περιεχόμενο της γενικής οπισθογράφησης και εξωγενείς παράγοντες και προτού καταχωρηθεί η Έκθεση Απαίτησης ήταν πρόωρη. Λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ένας είναι ο δικονομικός τρόπος προσδιορισμού των επίδικων θεμάτων. Τα επίδικα θέματα προσδιορίζονται με τις γραπτές προτάσεις και, όπως εξηγήθηκε στην υπόθεση SEVEGEP LTD, v. United Sea Transport Ltd και άλλος
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 729, τα γεγονότα που στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα που συνθέτουν την απαίτηση, αποκλειστική πηγή αναζήτησης της οποίας είναι η έκθεση απαιτήσεως. (Βλ. επίσης Αγρόκτημα ΛΑΝΙΤΗ ΛΤΔ. και άλλοι ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και άλλοι,
(1991)1 Α.Α.Δ. 225, Safarino Shoes Industry and Trading Company Ltd ν.Βιομηχανία Υποδημάτων Ε. Σταυρινού Λτδ,
(1991)1 Α.Α.Δ. 1059. Δεν είχε καταχωριστεί η έκθεση απαιτήσεως όταν το Δικαστήριο επιλήφθηκε του ζητήματος που είχε εγερθεί ως προς τη δικαιοδοσία του. Υπήρχε ενώπιόν του μόνο η γενική οπισθογράφηση του κλητηρίου εντάλματος. Δεν αναμένεται ο πλήρης και επακριβής προσδιορισμός στη γενική οπισθογράφηση της αξίωσης ή της θεραπείας που επιδιώκεται ή της βάσης πάνω στην οποία αυτή στηρίζεται. Οπως ορίζεται στη Δ.2 κ.3 των Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας, αναφέρεται σ' αυτή την οπισθογράφηση η φύση της απαίτησης ή της θεραπείας που επιδιώκεται χωρίς να είναι ουσιώδες να εκτεθεί ούτε η ακριβής βάση του παραπόνου ούτε η ακριβής θεραπεία που ο ενάγων θεωρεί ότι δικαιούται· και, όπως ορίζεται στη Δ.20 κ. 1Α των ίδιων Κανονισμών, ο ενάγων έχει πάντα τη δυνατότητα, με την έκθεση απαιτήσεως του, να τροποποιήσει ή να διαφοροποιήσει ή να επεκτείνει την απαίτηση του χωρίς τροποποίηση της οπισθογράφησης του κλητηρίου εντάλματος .................. Δέχθηκαν οι δυο πλευρές και προκύπτει και από την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου πως δεν περιείχε αυτή η γενική διατύπωση (εννοείται της γενικής οπισθογράφησης) εκείνα τα στοιχεία που θα επέτρεπαν εξαγωγή συμπεράσματος ως προς το ποιό ήταν το ακριβές και ολοκληρωμένο υπόβαθρο της απαίτησης του ενάγοντα. Η απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία η απαίτηση του ενάγοντα αποτελούσε ναυτική απαίτηση κατά το άρθρο 1
(1)του αγγλικού Administration of Justice Act του 1956 εμπίπτουσα κατά τις πρόνοιες του άρθρου 19(α) του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (14/60), στη δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στηρίχτηκε σε στοιχεία εξωγενή, κυρίως, στο περιεχόμενο της γραπτής συμφωνίας στην οποία ήταν παραδεκτό ότι αναφερόταν η γενική οπισθογράφηση και στην επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε ως προς τις πιθανές αιτίες αγωγής που θα ήταν νομικά δυνατό να προκύψουν διά μέσου της συμφωνίας αυτής. Έτσι, το ζήτημα της δικαιοδοσίας κρίθηκε όχι πάνω στη βάση των ισχυρισμών που ήταν προνόμιο του ενάγοντα να προβάλει με την έκθεση απαιτήσεως του και που θα τον δέσμευαν, άλλο αν αυτοί οι ισχυρισμοί θα αποδεικνύονταν νομικά αβάσιμοι έχοντας υπόψη τις πρόνοιες της συμφωνίας, αλλά με βάση τους συλλογισμούς που το Πρωτόδικο Δικαστήριο έκαμε ως προς τις επιπτώσεις της συμφωνίας εκείνης και την φύση της απαίτησης που, κατά την κρίση του, οι πρόνοιες της δικαιολογούσαν. Αυτός ο χειρισμός ήταν λανθασμένος και η πρωτόδικη απόφαση πρέπει να παραμεριστεί ..................... στην παρούσα υπόθεση, το περιορισμένο υλικό που περιείχε η γενική οπισθογράφηση του κλητηρίου εντάλματος κατέστησε την εξέταση τέτοιου ζητήματος, στο στάδιο εκείνο, πρόωρη, θα προσθέταμε εδώ και την υπόθεση Cyprus Potato Marketing Board v. Primlaks (Pacific Violet) B.V. και άλλος, Αγωγή Ναυτοδικείου 93/89 της 29 Μαρτίου 1990 στην οποία το θέμα της δικαιοδοσίας αφέθηκε για τελική κρίση μετά τη συμπλήρωση της δικογραφίας. Εναπόκειται τώρα στον ενάγοντα να διατυπώσει τη βάση της απαίτησης του, όπως εκείνος την αντιλαμβάνεται. Ανάλογα με το περιεχόμενο της εκθέσεως απαιτήσεως που θα καταχωριστεί, θα κρίνουν οι εναγόμενοι ή ακόμα και το Δικαστήριο αυτεπάγγελτα, κατά πόσο δημιουργείται ζήτημα ως προς τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου». Συνακόλουθα η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Ενάγοντα/Καθ' ου η αίτηση και εναντίον του Εναγόμενου/Αιτητή όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. (Υπ.) ............ Π. Μιχαηλίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο