← Κύπρος

Μακρίδης κ.α. ν. Themis Portfolio Management Holdings Limited, Αίτηση - Έφεση: 94/2023, 11/7/2024

Μακρίδης κ.α. ν. Themis Portfolio Management Holdings Limited, Αίτηση - Έφεση: 94/2023, 11/7/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. ΠΑΣΙΑΡΔΗ, Ε.Δ. Αίτηση - Έφεση: 94/2023 i-Justice Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Ν.9/65 και επί τοις Αφορώσι και τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ.224 ως και τις τροποποιήσεις τους Μεταξύ: 1. ΧΧΧΧΧ Μακρίδης 2. ΧΧΧΧΧ Μακρίδου Αιτητές - Εφεσείοντες -και- Themis Portfolio Management Holdings Limited Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσίβλητης -------------------------- Ημερομηνία: 11 Ιουλίου 2023 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές - Εφεσείοντες: κ. Α. Ανδρέας Χατζηκωνσταντή για Ανδρέας Θ. Μαθηκολώνης & Σία Δ.Ε.Π.Ε Για την Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη: κος Σ. Παφίτης για Α. & Α. Κ. Αιμιλιανίδης, Κ. Κατσαρός & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ Α Π Ο Φ Α Σ Η 1. Με την παρούσα Αίτηση-Έφεση ημερομηνίας 12/04/2023 οι Αιτητές - Εφεσείοντες ζητούν διατάγματα παραμερισμού και ή ακύρωσης των ειδοποιήσεων ΙΑ ημερ. 14/02/2023, ακύρωσης του σκοπούμενου για τις 20/07/2023 πλειστηριασμού και ακύρωσης και ή παραμερισμού της προβλεπόμενης στον Ν.9/65 διαδικασίας. 2. Οι λόγοι στους οποίους στηρίζεται η Αίτηση είναι ότι οι ειδοποιήσεις "ΙΑ" δεν πληρούν τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις, δεν έχουν επιδοθεί στον πρωτοφειλέτη (εταιρεία που έχει τεθεί σε διάλυση, έπειτα από διαδικασία εκκαθάρισης) αλλά ούτε και σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, ότι αυτές έχουν αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, ενώ αμφισβητείται και η ορθότητα του ενυπόθηκου χρέους. 3. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή 1, συζύγου της Αιτήτριας 2 ιδιοκτήτριας του ενυπόθηκου ακινήτου, το οποίο αποτελεί αντικείμενο του επικειμένου πλειστηριασμού, ο οποίος επαναλαμβάνει και αναλύει τους λόγους στους οποίους στηρίζεται η Αίτηση. 4. Η Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη καταχώρισε ένσταση στις 21/06/2023, οι λόγοι της οποίας εστιάζονται κυρίως
  2. i)στην έλλειψη καθ' ύλην δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου να εκδικάσει την παρούσα αίτηση ένεκα του ότι η αξία του ενυπόθηκου ακίνητου υπερβαίνει τις €100,000,
  3. ii)στην ακυρότητα της Αίτησης λόγω της μη συνένωσης ως διαδίκων όλων των επηρεαζόμενων προσώπων, iii) στο νομότυπο και την ορθότητα της επίδοσης των ειδοποιήσεων και της διαδικασίας πώλησης και
  4. iv)στην προβολή λόγων οι οποίοι δεν δύνανται να εξεταστούν στα πλαίσια της υπό κρίση διαδικασίας, καθώς επίσης και στην καταχρηστικότητα της Αίτησης. 5. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ΧΠ, ο οποίος αναφέρει πως είναι δικαστηριακός λειτουργός της Themis Portfolio Management Ltd, η οποία είναι 100% θυγατρική της Καθ' ης η Αίτηση και η οποία με τη σειρά της έχει υποκαταστήσει την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Ο ΧΠ αναφέρεται στο ιστορικό των γεγονότων και ουσιαστικά περιγράφει την υπό κρίση διαδικασία πώλησης δια πλειστηριασμού, και ισχυρίζεται ότι αυτή είναι καθόλα ορθή και σύμφωνα με τον Νόμο και επομένως η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. 6. Με το άρθρο 44Γ

(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Ν.9/65, όπως έχει τροποποιηθεί, παρέχεται δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο να καταχωρίσει έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης ΙΑ μόνο, για τους εκεί εξαντλητικά προβλεπόμενους λόγους.
  1. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες οι συνήγοροι απέστειλαν ηλεκτρονικά, ενώ ουδείς εκ των συνηγόρων των διαδίκων ζήτησε να αντεξετάσει οποιονδήποτε εκ των ομνυόντων. Συνεπώς η μαρτυρία που έχει δοθεί στην παρούσα υπόθεση, περιορίζεται στις ένορκες δηλώσεις Μακρίδη και ΧΠ που αντίστοιχα στήριξαν την Αίτηση - Έφεση και την Ειδοποίηση Ένστασης.
  2. Θα προχωρήσω στην ανάλυση και παράθεση των συμπερασμάτων μου για τις επί μέρους πτυχές που με απασχόλησαν και έχουν τη σημασία τους ως προς το αποτέλεσμα της παρούσας απόφασης, σε συνδυασμό με τη νομική πτυχή. Όπως είναι καλά νομολογημένο, δεν απαιτείται να καταγραφούν όλα όσα οι συνήγοροι των δύο πλευρών έθεσαν ενώπιον μου και συνεπώς θα περιοριστώ σε όσα αφορούν αποκλειστικά και μόνον τα προς εξέταση ζητήματα (βλ. Οδυσσέα v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490).
  1. Το επίδικο ζήτημα το οποίο καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο με την υπό εξέταση αίτηση-έφεση είναι το κατά πόσο είναι δυνατό να παραμεριστεί η Ειδοποίηση ΙΑ με αποτέλεσμα την ματαίωση του επικείμενου πλειστηριασμού.
  2. Είναι κοινώς παραδεκτό μεταξύ των διαδίκων, ότι στην ειδοποίηση ΙΑ ημερομηνίας 14/02/2023 καταγράφεται ότι το ενυπόθηκο χρέος το οποίο απαιτείται από τους Αιτητές βάσει των Ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ, ανέρχεται στο ποσό των €83.451,21 πλέον τόκους ύψους €1.365,
  4. Το ενυπόθηκο ακίνητο το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της υπό κρίση Αίτησης - Έφεσης και του επικείμενου πλειστηριασμού, είναι το 1/2 του ακινήτου με αρ. εγγραφής ./8 στην περιοχή Άγιος Γεώργιος στη Λεμεσό. Το εν λόγω μερίδιο υποθηκεύθηκε δυνάμει της Υποθήκης αρ. Υ.../1995 προς εξασφάλιση πιστωτικής διευκόλυνσης που παραχωρήθηκε στην τότε δρώσα εταιρεία Τάκης Π. Μακρίδης Λίμιτεδ.
  5. Παρατηρώ ότι με το άρθρο 44Δ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Ν.9/65, ο νομοθέτης θέσπισε μια σαφή και ανεξάρτητη διαδικασία που αποσκοπεί στον καθορισμό της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου και που ταυτόχρονα προστατεύει τα δικαιώματα τόσο του ενυπόθηκου δανειστή όσο και τα δικαιώματα του ενυπόθηκου οφειλέτη.
  6. Στην ένορκη δήλωση ΧΠ που στηρίζει την ειδοποίηση ένστασης της Εφεσίβλητης προσκομίσθηκαν με το Τεκμήριο 5 δύο εκτιμήσεις του ενυπόθηκου ακινήτου ημερομηνίας 28/03/2023 και 04/05/
  7. Όπως καταγράφεται στην πρώτη εκτίμηση η αγοραία αξία του υποθηκευμένου μεριδίου του ενυπόθηκου ακινήτου εκτιμάται στις €130,000 ενώ στη δεύτερη καταγράφεται ότι η αγοραία αξία καθορίζεται στις €160,
  9. Ελλείψει οποιασδήποτε αμφισβήτησης μέσω αντεξέτασης από την πλευρά των Αιτητών σε σχέση με την ακρίβεια των εκτιμήσεων, τα εν λόγω δεδομένα έχουν παραμείνει αναντίλεκτα και τα αποδέχομαι για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Συνεπώς, κατ' εφαρμογή των προνοιών του άρθρου 44Δ
(5)κρίνω ότι η αγοραία αξία του υποθηκευμένου ακινήτου, για σκοπούς της παρούσας αίτησης είναι ο μέσος όρος των δύο εκτιμήσεων, δηλαδή €145,000 και όπως περαιτέρω προνοεί το εν λόγω άρθρο «η αγοραία αυτή αξία είναι τελική». Καθ' ύλην Δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου
  1. Κατόπιν μελέτης των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων, θεωρώ ορθό να ασχοληθώ κατά προτεραιότητα με τη θέση που προώθησε η Εφεσίβλητη ότι το παρόν Δικαστήριο δεν κέκτηται καθ΄ ύλην δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα Αίτηση ένεκα του ότι η αξία του ενυπόθηκου ακινήτου υπερβαίνει τις €100,
  2. Τυχόν αποδοχή της θέσης της Εφεσίβλητης, θα θέσει τέρμα στην περαιτέρω ενασχόληση του παρόντος Δικαστηρίου με την παρούσα Αίτηση - Έφεση καθότι η ύπαρξη καθ΄ ύλην αρμοδιότητας αποτελεί προϋπόθεση για την άσκηση των δικαιοδοσιών του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Σημειώνω εξ αρχής ότι δεν έχω εντοπίσει δεσμευτική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ούτε και έχω παραπεμφθεί σε οποιαδήποτε πρωτόδικη απόφαση όπου εξετάστηκε παρόμοιο ζήτημα, για άντληση σχετικής καθοδήγησης.
  3. Όπως έχει νομολογηθεί σε πλειάδα αποφάσεων, αποτελεί καθήκον του εκάστοτε Δικαστηρίου να εξετάζει τη δικαιοδοσία του προτού προβεί στην εκδίκαση οποιασδήποτε υπόθεσης τίθεται ενώπιον του, καθότι η ύπαρξη ή μη δικαιοδοσίας, αποτελεί ζήτημα πρωτίστως δημόσιας τάξης αλλά και ζήτημα δικονομικής τάξης. Λόγω της φύσης και της σοβαρότητας του, το ζήτημα της δικαιοδοσίας μπορεί να εγερθεί και να εξεταστεί αυτεπάγγελτα από το ίδιο το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, καθότι ελλείψει δικαιοδοσίας κάθε απόφαση είναι εξ υπαρχής άκυρη (βλ. Μιχαηλίδης v. Γρηγορίου κ.α.
(1988)1 Α.Α.Δ. 88, ΘΟΚ ν. Ορέστης Σοφοκλέους, Πολιτική Έφεση Αρ. 513/12, απόφαση ημερ.18/01/2016). 17. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ΦΟΙΒΟΣ, ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΛΗΡΙΔΗΣ, Ν. ΠΙΡΙΛΙΔΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ κ.α. v. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ κ.α., Πολιτική ΄Εφεση Αρ. E37/2021, 22/6/2021 επαναλήφθηκαν οι ως άνω αρχές: «Το θέμα της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, ενώπιον του οποίου τίθεται μια υπόθεση προς εκδίκαση, είναι πρωταρχικής σημασίας. Η ύπαρξή της αποτελεί προϋπόθεση, προκειμένου αυτό να επιληφθεί της υπόθεσης. Η απουσία δικαιοδοσίας επιφέρει ακυρότητα της διαδικασίας. ΄Εχει, συνεπώς, χαρακτηριστεί θέμα δημοσίας τάξεως. Μπορεί δε να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, πρωτόδικα και κατ' έφεση, καθώς και από το ίδιο το δικαστήριο, (βλ. Central Co-Operative Bank v. CY.E.M.S.
(1984)1 C.L.R. 435, Παναγιώτου ν. Χ"Κυριάκου
(1991)1 Α.Α.Δ. 362, Θεοχάρους ν. Παστελλή
(1993)1 Α.Α.Δ. 240 και Λάντου κ.ά. ν. Συμεού κ.ά.
(2014)1 Α.Α.Δ. 572, ECLI:CY:AD:2014:A171). [...] Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Κούρου ν. Κόνου
(2014)1 Α.Α.Δ. 2192, ECLI:CY:AD:2014:A764, στη σελίδα 2202, «... ενδείκνυται το ζήτημα της έλλειψης κατά τόπο ή καθ' ύλην δικαιοδοσίας να εγείρεται και να εξετάζεται το συντομότερο δυνατόν ώστε να μην προχωρά η διαδικασία χωρίς αρμοδιότητα.»
  1. Συνεπώς, η θέση που προώθησαν οι συνήγοροι των Αιτητών στις αγορεύσεις τους ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να εξετάσει τον εν λόγω ισχυρισμό λόγω της μη ρητής δικογράφησης του ως λόγο ένστασης στο σώμα της ειδοποίησης ένστασης, κρίνεται ως ανεδαφικός και απορρίπτεται. Παρενθετικά σημειώνεται ότι υπάρχει ρητή αναφορά στην παράγραφο 14 στην ένορκη δήλωση του ΧΠ αναφορικά με το υπό εξέταση ζήτημα δικαιοδοσίας. Ως εκ των ανωτέρω προχωρώ να εξετάσω την ύπαρξη ή μη δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου.
  2. Οι αρμοδιότητες και η δικαιοδοσία των Επαρχιακών Δικαστηρίων προσδιορίζονται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (14/1960), όπως αυτός κατά καιρούς τροποποιείται. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, η ανάληψη και άσκηση δικαστικής εξουσίας από το Επαρχιακό Δικαστήριο συναρτάται τόσο με την καθ΄ ύλην όσο και με την κατά τόπο αρμοδιότητα του. Η καθ' ύλην αρμοδιότητα προσδιορίζεται στο άρθρο 22 στο οποίο παρέπεμψαν αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων με τις αγορεύσεις τους προωθώντας τις θέσεις τους.
  3. Σύμφωνα με το εδάφιο
(3), παρ. (α) του άρθρου 22 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Επαρχιακός Δικαστής έχει αρμοδιότητα να ακούει και να αποφασίζει για οποιαδήποτε αγωγή στην οποία το αμφισβητούμενο ποσό ή η αξία της επίδικης διαφοράς δεν υπερβαίνει τις €100.000. Σύμφωνα με το ερμηνευτικό άρθρο 2, του ίδιου νόμου "«αγωγή» σημαίνει «πολιτικήν διαδικασίαν αρχομένην διά κλητηρίου εντάλματος ή κατά τοιούτον άλλον τρόπον ως καθορίζεται υπό διαδικαστικού κανονισμού» (Βλ. Ιωάννης Καλαβά ν Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων
(1997)1 Α.Α.Δ. 840)
  1. Στην Δ. 1 κ. 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθορίζεται ότι «αγωγή» («action»), σημαίνει «civil proceeding commenced by writ or in such other manner as may be prescribed by any law or Rules of court» και «βάση» («cause»), περιλαμβάνει «. any action or other original proceeding between a plaintiff and defendant». Στον όρο δικόγραφο, περιλαμβάνεται κάθε είδους κλήση που εκδίδεται προς επίκληση της καθ' ύλην αρμοδιότητας αστικού Δικαστηρίου, στην οποία καταγράφονται οι ισχυρισμοί του αιτούντος διαδίκου και τους οποίους καλείται το Δικαστήριο να εξετάσει για να του αποδώσει θεραπεία, αν κρίνει ότι αυτοί θεμελιώνουν ένα τέτοιο δικαίωμα του (βλ. Annual Practice 1958, Τόμος 1, σελ. 441). Συνεπώς, κρίνω ότι στον πιο πάνω ορισμό της λέξης αγωγή συμπεριλαμβάνεται και η παρούσα διαδικασία της αίτησης-έφεσης.
  2. Επιπλέον, στο άρθρο 22
(5), αναφέρονται τα εξής: «Τηρoυμέvoυ τoυ διαδικαστικoύ καvovισμoύ τo αμφισβητoύμεvov πoσόv ή η αξία της επιδίκoυ διαφoράς, ως αvωτέρω αvαφέρεται, θα είvαι τo πoσόv ή η αξία η πραγματικώς εv αμφισβητήσει μεταξύ τωv διαδίκωv ως απoκαλύπτεται αύτη εις τας εγγράφoυς πρoτάσεις, ή είvαι παραδεκτή υπό τωv διαδίκωv καθ' oιαvδήπoτε στάσιv της διαδικασίας, ή επί αιτήσει έχει απoφασισθή υπό τoυ δικαστηρίoυ, παρά τo ότι τo αξιoύμεvov πoσόv ή η εv τη αγωγή πρoβαλλoμέvη αξία της επιδίκoυ διαφoράς υπερβαίvει τo πoσόv τoύτo ή τηv αξίαv ταύτηv: Νοείται ότι στον καθορισμό του ποσού που αμφισβητείται ή στην αξία της επίδικης διαφοράς δε λαμβάνεται υπόψη οποιοδήποτε ποσό τόκου που είναι πληρωτέο επί του αμφισβητούμενου ποσού ή της αξίας της διαφοράς».
  1. Οι Αιτητές προκρίνουν ότι το παρόν Δικαστήριο κέκτηται δικαιοδοσίας ένεκα του ότι το ενυπόθηκο χρέος, σύμφωνα με την Ειδοποίηση ΙΑ, είναι κάτω από το ποσό των €100,000 και ως εκ τούτου η αξία της επίδικης διαφοράς εμπίπτει εντός της κλίμακας των διαφορών που δύναται να επιληφθεί Επαρχιακός Δικαστής. Ουσιαστικά εισηγούνται, ότι σε αιτήσεις της παρούσας φύσεως, η αξία της επίδικης διαφοράς θα πρέπει να καθορίζεται στη βάση του ενυπόθηκου χρέους όπως αυτό καθορίζεται στην Ειδοποίηση ΙΑ. Σε αντιδιαστολή με τα πιο πάνω, όπως έχει ήδη αναφερθεί, η Εφεσίβλητη ισχυρίζεται ότι το παρόν Δικαστήριο δεν έχει καθ' ύλην δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αίτηση.
  2. Έχω εξετάσει στο σύνολο τους τις θέσεις των μερών, στη βάση των όσων έχουν αναφέρει οι συνήγοροι της κάθε πλευράς και για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια συμφωνώ με τη θέση της Εφεσίβλητης ότι η εκδίκαση της παρούσας Αίτησης-Έφεσης εκφεύγει της καθ' ύλην αρμοδιότητας του παρόντος δικαστηρίου.
  3. Κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθεί ότι αν και σε αιτήσεις όπως η παρούσα ο εκάστοτε αιτητής αιτείται τον παραμερισμό της Ειδοποίησης ΙΑ, δεν πρέπει να λησμονείται ότι ο τελικός σκοπός της παρούσας διαδικασίας δεν είναι άλλος από την ανακοπή της διαδικασίας πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου, γεγονός το οποίο κατά την κρίση μου φέρνει καίρια στο προσκήνιο την αγοραία αξία του ενυπόθηκου ακινήτου ως το αντικείμενο της επίδικης διαφοράς.
  4. Περαιτέρω, σημειώνεται ότι σε Αιτήσεις όπως η παρούσα, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην εξέταση του ενυπόθηκου χρέους όπως αυτό καταγράφεται στην Ειδοποίηση ΙΑ. Η δυνατότητα αμφισβήτησης του ενυπόθηκου οφειλόμενου ποσού παρέχεται και ασκείται στη βάση των προνοιών του Άρθρου 44(Β)
(3). Ενδεικτικά παραπέμπω στο σκεπτικό της πρωτόδικης απόφασης Σιαπαχτά κ.α. ν. GORDIAN HOLDINGS LIMITED, Αίτηση/Έφεση: 27/2019, 9/7/2019 από την οποία αντλώ καθοδήγηση, όπου η έντιμη κα Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ (όπως ήταν τότε), ανέφερε ότι: «Οποιοιδήποτε λόγοι έφεσης και οποιαδήποτε παράπονα των Αιτητών τα οποία αναφέρονται στο σώμα της Αίτησης και στην Ένορκη Δήλωση που την υποστηρίζει, στην έκταση που αφορούν την επίδοση, τον Τύπο, το περιεχόμενο, την εγκυρότητα ή νομιμότητα της Ειδοποίησης Τύπου Ι και της κατάστασης λογαριασμού που επισυνάπτεται σε αυτή, ή την εγκυρότητα και νομιμότητα ή ορθότητα του ενυπόθηκου χρέους, δεν περιλαμβάνονται στους λόγους έφεσης που, ως ανεφέρθη, εξαντλητικά διαλαμβάνονται στο Άρθρο 44 Γ
(3)του Νόμου». (η έμφαση του παρόντος Δικαστηρίου)
  1. Αποφαίνομαι ότι ο ως άνω συλλογισμός παρέχει στήριξη στην κατάληξη μου ότι η καθ' ύλην δικαιοδοσία είναι ορθό να εξετάζεται βάσει της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου, δεδομένου ότι η ορθότητα του ενυπόθηκου χρέους δεν εξετάζεται σε αιτήσεις της παρούσας φύσεως. Κατ' ακολουθία, κρίνω ότι η καθ' ύλην δικαιοδοσία του εκάστοτε Δικαστηρίου, δεν πρέπει να καθορίζεται βάσει του ενυπόθηκου χρέους αλλά βάσει της αγοραίας αξίας του ακινήτου.
  2. Περαιτέρω, τυχόν υιοθέτηση της θέσης των Αιτητών, θα σήμαινε στην πράξη ότι Επαρχιακοί Δικαστές θα έχουν δικαιοδοσία να επιλαμβάνονται Αιτήσεις - Εφέσεις ανεξαρτήτως της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου. Ομολογουμένως η αγοραία αξία στην παρούσα υπόθεση δεν ξεπερνά κατά πολύ την αξία της διαφοράς που μπορεί να επιληφθεί Επαρχιακός Δικαστής.
  3. Εντούτοις, με ευκολία μπορεί να συναχθεί ότι σε μια άλλη περίπτωση αν η αγοραία αξία του ενυπόθηκου ακινήτου υπερβαίνει το ποσό των €1,000,000 (για την οποία δικαιοδοσία εκδίκασης θα είχε αποκλειστικά ένας Πρόεδρος Επαρχιακός Δικαστής) αλλά το ενυπόθηκο χρέος σύμφωνα με την Ειδοποίηση ΙΑ είναι μικρότερο των €100,000 τότε θα κέκτηται δικαιοδοσία ένας Επαρχιακός Δικαστής και όχι αποκλειστικά Πρόεδρος Επαρχιακός Δικαστής, γεγονός που καταδεικνύει το λανθασμένο της εισήγησης των Αιτητών.
  4. Πέραν των όσων έχω ήδη αναφέρει, έχω την άποψη ότι οι Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμοί του 1956 τυγχάνουν εφαρμογή σε διαδικασίες όπως η παρούσα. Στην πρωτόδικη απόφαση Στυλιανού κ.α. ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Aρ. Έφεσης 212/2019, 22/8/2019, το σκεπτικό της οποίας υιοθετώ, ο έντιμος κος Μαλαχτός, Π.Ε.Δ (όπως ήταν τότε), προέβη σε εξέταση της ορθότητας ή μη του τύπου της Αίτησης - Έφεσης, κατ' εφαρμογή των εν λόγω Κανονισμών. Σημειώνεται ότι το άρθρο 51 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν.9/65 ρητά παραπέμπει στους εν λόγω Κανονισμούς. Οι εν λόγω Κανονισμοί διέπουν την διαδικασία και τον τύπο εφέσεων εναντίον αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου και η οποία ομοιάζει με την υπό κρίση Αίτηση - Έφεση. Ειδικότερα, λέχθηκαν τα εξής: «Στο άρθρο 44Γ
(3)που προνοεί την καταχώριση έφεσης, δεν υπάρχει οποιαδήποτε πρόνοια σχετικά με τον προσδιορισμό της επίδικης διαφοράς ούτε και στον τρόπο υπολογισμού της κλίμακας εξόδων για σκοπούς καταχώρησης της έφεσης ενώπιον του Δικαστηρίου. Στο άρθρο 44ΙΓ, που ίσχυε μέχρι την κατάργηση του την 13/7/2018 από τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικό) Νόμο του 2018, προνοείτο ότι οι διατάξεις των άρθρων 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου εφαρμόζονταν κατ' αναλογία ή δε αναφορά ότι «και όπου στα πιο πάνω άρθρα αναφέρεται η λέξη «Διευθυντής», για σκοπούς εφαρμογής των ανωτέρω διατάξεων αυτή αντικαθίσταται με τις λέξεις «ενυπόθηκος δανειστής» » καθιστά ενδεχόμενο ότι περιλάμβανε όχι μόνο εφέσεις δυνάμει του άρθρου 44ΙΓ αλλά και εφέσεις δυνάμει του άρθρου 44Γ. Ενδεχομένως να ήταν ορθότερο μετά την κατάργηση του άρθρου 44ΙΓ να εισαγόταν πρόνοια ανάλογη της επιφύλαξης του, που να διέπει τις εφέσεις δυνάμει του άρθρου 44Γ. Περαιτέρω, στο άρθρο 51
(1)που προϋπήρχε της εισαγωγής του Μέρους VIA προβλέπεται ότι «Παν πρόσωπον ούτινος τα νόμιμα συμφέροντα παραβλάπτονται εξ οιασδήποτε διαταγής, γνωστοποιήσεως ή αποφάσεως του Διευθυντού δυνάμει του παρόντος Νόμου, δύναται εντός τριάκοντα ημερών από της κοινοποιήσεως εις αυτόν των άνω να υποβάλη έφεσιν τω Επαρχιακώ Δικαστηρίω (επί τούτω αι διατάξεις των άρθρων 80 και 81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου και των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Κανονισμών θα τυγχάνωσι, τηρουμένων των αναλογιών, εφαρμογής επί της τοιαύτης εφέσεως ως και επί εφέσεως ασκηθείσης δυνάμει των διατάξεων του ειρημένου Νόμου. Προνοείται στους περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, Καν.7 ότι «Every summons (Form 2) originating an appeal or application under these rules shall state the grounds of such appeal or application. No grounds other than those so stated shall (except with the leave of the Court hearing the appeal or application and on such terms as the Court may think just) be allowed to be taken by the applicant at the hearing of the appeal or application». 31. Τα άρθρα 14 και 15 των Κανονισμών προβλέπουν τα εξής: PART III GENERAL «Costs 14. The costs of every appeal or application under these rules and of the proceedings connected therewith shall be in the Court determining the appeal or application. Advocates' Fees 15.-
(1)Εκτός όπου το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά σε διαδικασίες βάσει των παρόντων Κανονισμών θα εφαρμόζονται οι κλίμακες που ισχύουν σε πολιτικές αγωγές οι σχετικές με αιτήσεις δια κλήσεως, όπως προβλέπεται από το εκάστοτε εν ισχύϊ Παράρτημα Β του Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού.
(2)In determining the scale of costs applicable in each case the criterion shall be the amount or value of the property actually in dispute between the parties as disclosed in the proceedings». (η έμφαση και η υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου)
  1. Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι είναι η αξία του ακινήτου που καθορίζει την κλίμακα εξόδων στην οποία καταχωρείται μια Αίτηση - Έφεση σε διαδικασίες που στρέφονται εναντίον του Διευθυντή του Κτηματολογίου και που κατ΄ αναλογία κρίνω ότι πρέπει να διέπει Αιτήσεις - Εφέσεις όπως η παρούσα.
  2. Ακόμη, σχετική με το ζήτημα της καθ' ύλην δικαιοδοσίας σε διαδικασίες αμφισβήτησης αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου είναι η απόφαση Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ν. Γιαννάκη Σάββα Aγρότη και Άλλων
(1994)1 ΑΑΔ 320, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο εξέτασε το ζήτημα της δικαιοδοσίας με αναφορά στην αξία του υπό εξέταση ακινήτου. Στην εν λόγω απόφαση, το Εφετείο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση και έκρινε ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση καθ΄ υπέρβαση της καθ' ύλην αρμοδιότητας του. Συνεπώς αποφαίνομαι ότι τα ίδια ισχύουν κατ' αναλογία και στην παρούσα αίτηση.
  1. Υπό το φως των πιο πάνω, είμαι της άποψης ότι η πιο πάνω προσέγγιση καθορισμού της καθ' ύλην αρμοδιότητας Επαρχιακών Δικαστών, σύμφωνα με την αγοραία αξία του ενυπόθηκου ακινήτου και όχι την εκάστοτε Ειδοποίηση ΙΑ, εξυπηρετεί τη βεβαιότητα που πρέπει να διέπει τη διαδικασία Αίτησης-Έφεσης. Κατάληξη
  2. Η ως άνω κατάληξη καθιστά αδύνατη την περαιτέρω εξέταση των υπόλοιπων λόγων ένστασης ή ζητημάτων που εγείρονται στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης από το παρόν Δικαστήριο. Η Αίτηση - Έφεση παραπέμπεται στο Πρωτοκολλητείο για τις περαιτέρω διαδικασίες ώστε να τεθεί ο ηλεκτρονικός φάκελος το συντομότερο δυνατόν ενώπιον αρμόδιου Δικαστή προς εξέταση των υπόλοιπων λόγων έφεσης, ενόψει του επικείμενου πλειστηριασμού στις 20/07/
  3. Ενόψει του τρόπου που εξελίχθηκε η εκδίκαση της παρούσας αίτησης θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα έξοδα της και εκδίδω ανάλογη διαταγή. (Υπ.) ............. Κ. Πασιαρδής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.