ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΑΠΕΡΓΗΣ ν. KIK TRADING LTD, Αρ. Αγωγής: 3857/14, 13/12/2024

ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΑΠΕΡΓΗΣ ν. KIK TRADING LTD, Αρ. Αγωγής: 3857/14, 13/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3857/14 Μεταξύ: ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΑΠΕΡΓΗΣ, από την Λεμεσό Eνάγοντας και KIK TRADING LTD Εναγόμενοι ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 13 Δεκεμβρίου 2024 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα: κ. A.Χαραλάμπους για Κ.Ροτσίδης Δ.Ε.Π.Ε Για τους Εναγόμενους: κ. Μ.Κονής για Πανίκος Λεωνίδου & Σία ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή ο ενάγοντας αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις πλέον τόκους και έξοδα για σωματικές βλάβες, πόνο ταλαιπωρία, απώλεια μελλοντικών απολαβών λόγω ατυχήματος το οποίο συνέβηκε κατά ή περί την 27.11.12 στην είσοδο του περιπτέρου των εναγομένων λόγω ελαττωματικής, και/ή ακατάλληλης και/ή βρεγμένης μεταλλικής ράμπας αφού ο ενάγοντας γλίστρησε και/ή έπεσε λόγω της αμέλειας και/ή παράβασης των νόμιμων καθηκόντων των εναγομένων και/ή αντιπροσώπων και/ή υπαλλήλων αυτών. Επίσης αξιώνει παραδειγματικές και επαυξημένες αποζημιώσεις. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του στην Έκθεση Απαίτησης (Ε/Α στο εξής) ο ενάγων κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ηλικίας 60 ετών και εργαζόταν ως ιδιωτικός υπάλληλος με μηνιαίες απολαβές €1000 και ήταν καθόλα υγιής. Η εναγόμενη ήταν και εξακολουθεί να είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νομότυπα συσταθείσα με έδρα τη Λεμεσό και κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτήτρια και/ή διαχειρίστρια και/ή η ενοικιάστρια του περιπτέρου με την επωνυμία «Mini Mall Stores MMS» (περίπτερο στο εξής) που βρίσκεται στη Λεμεσό. Κατά ή περί την 27.11.12 ο ενάγοντας στην προσπάθειά του να εισέλθει στο περίπτερο με σκοπό αγοράς διάφορων προϊόντων γλίστρησε επί υπερυψωμένης μεταλλικής κατασκευής η οποία βρίσκεται έξω από το περίπτερο και εφάπτεται της εισόδου του με αποτέλεσμα να χάσει την ισορροπία του και να πέσει στο έδαφος αφού υπάλληλος της προηγουμένως είχε σφουγγαρίσει χωρίς να τοποθετήσει κάποια προειδοποιητική πινακίδα με αποτέλεσμα αυτός να υποστεί σωματικές βλάβες, ειδικές ζημιές, απώλειες και έξοδα. Είναι η θέση του ενάγοντα ότι το πιο πάνω ατύχημα οφείλεται στην αποκλειστική αμέλεια και/ή σε μεγάλο βαθμό συντρέχουσας αμέλειας της εναγομένης. Η αμέλεια και / ή παράβαση των νόμιμων καθηκόντων της εναγομένης συνίστατο στο ότι αυτή: (α) προέβη στην κατασκευή και τοποθέτηση επί της εισόδου και της εξόδου του περιπτέρου υπερυψωμένης μεταλλικής κατασκευής η οποία αποτελούσε παγίδα για τους εισερχόμενους πελάτες και ειδικά για τον ενάγοντα. β) Ενώ γνώριζε και/ή όφειλε να γνωρίζει ότι η μεταλλική κατασκευή ήταν επικίνδυνη και/ή αποτελούσε παγίδα προέβη στην κατασκευή και τοποθέτησή της. γ) Η αναφερόμενη μεταλλική κατασκευή κατά τον χρόνο εισόδου του Ενάγοντα είχε νερό και/ή άλλες ουσίες επ' αυτής μετά από σφουγγάρισμα χωρίς προειδοποιητική πινακίδα οι οποίες να αποτελέσουν κίνδυνο για τον Ενάγοντα. δ) Παρέλειψε να προβεί σε οποιαδήποτε ειδική μελέτη πριν από την τοποθέτηση της μεταλλικής κατασκευής και/ή άλλης κατασκευής η οποία πιθανόν να χρησιμοποιείτο από ανάπηρους ή άτομα με ειδικές ανάγκες διαφορετική είσοδο και έξοδο απ' αυτήν που χρησιμοποιείται από το ευρύ κοινό. ε) Ανέχτηκε τη χρήση της αναφερόμενης μεταλλικής κατασκευής ενώ γνώριζε τον κίνδυνο που προκαλούσε η χρήση της και ότι αποτελούσε παγίδα. στ) Παρέλειψε να λάβει οποιαδήποτε μέτρα κατά την τοποθέτηση μεταλλικής κατασκευής κατά τρόπο ώστε η χρήση αυτής να είναι ασφαλής για τους εξερχόμενους και τους εισερχόμενους του περιπτέρου και ειδικά για τον Ενάγοντα. η) Παρέλειψε να προειδοποιήσει τον Ενάγοντα περί του κινδύνου που παρουσίαζε η αναφερόμενη μεταλλική κατασκευή κατά τον ουσιώδη χρόνο (υγρή επιφάνεια και άλλα). θ) Αποτελούσε παγίδα για τους εισερχόμενους και εξερχόμενους του περιπτέρου και ειδικότερα τον Ενάγοντα. ι) Παρέλειψε να λάβει αναγκαίες προφυλάξεις και δεν προέβη σε καμία ενέργεια για να αποτρέψει την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος. κ) Παράνομα και παράτυπα τοποθέτησε έξωθεν της εισόδου και της εξόδου του περιπτέρου μεταλλική κατασκευή. λ) Ενώ γνώριζε και/ή όφειλε να γνωρίζει ότι για την είσοδο και έξοδο των πελατών του περιπτέρου και ειδικά του Ενάγοντα δεν έχρηζε η τοποθέτηση της αναφερόμενης μεταλλικής κατασκευής και/ή οποιασδήποτε κατασκευής επί της εισόδου και εξόδου του περιπτέρου εν τούτοις προχώρησε στην τοποθέτηση αυτής. μ) Αμέλησε και/ή παρέλειψε να βεβαιωθεί από ειδικό εμπειρογνώμονα και/ή μηχανικό και/ή αρχιτέκτονα και/ή οποιαδήποτε Αρχή περί της καταλληλότητας και/ή ασφαλούς χρήσης της αναφερόμενης μεταλλικής κατασκευής. ν) Παρέλειψε να λάβει τις υπό τις περιστάσεις αναγκαίες προφυλάξεις και δεν προέβη σε καμία ενέργεια για να προλάβει και/ή αποτρέψει την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος. ξ) Αμέλησε και/ή παρέλειψε να λάβει όλα τα αναγκαία και/ή απαραίτητα μέτρα προφύλαξης και/ή προειδοποίηση έναντι παντός κινδύνου που απέρρεε από τη χρήση της υπερυψωμένης μεταλλικής κατασκευής. ο) Παρέλειψε να τοποθετήσει ειδικά στηρίγματα δεξιά και αριστερά της μεταλλικής κατασκευής. Στην Έκθεση Υπεράσπισης τους (Ε/Υ στο εξής) οι εναγόμενοι παραδέχονται ότι είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νομότυπα συσταθείσα με έδρα τη Λεμεσό και κατά τον ουσιώδη χρόνο η εταιρεία ήταν ιδιοκτήτρια και/ή η ενοικιάστρια και/ή η διαχειρίστρια του περιπτέρου του ευρισκομένου στη Λεμεσό. Αυτοί παραδέχονται ότι έγινε κάποιο ατύχημα, ότι ο ενάγοντας επισκέφθηκε το περίπτερο και είχε προειδοποιηθεί από την υπάλληλο τους δύο φορές ότι ήταν σφουγγαρισμένο, αλλά αυτός επέμενε να εισέλθει με δική του ευθύνη γιατί βιαζόταν. Είναι οι θέσεις τους ότι η σκάλα τηρούσε όλες τις προδιαγραφές αφού ήταν τύπου δάκρυ αλλά και για τις ανάγκες ατόμων με αναπηρία, αλλά με υποδείξεις και μετά από έλεγχο του Γραφείου Εργασίας, και ή από οποιαδήποτε αρμόδια αρχή για να δοθεί άδεια λειτουργίας. Περαιτέρω είναι ισχυρισμός των Εναγομένων ότι είχαν τοποθετήσει και πινακίδα γι' αυτό τον σκοπό. Επίσης είναι ισχυρισμός τους ότι η πτώση του δεν είχε καμία σχέση στο ότι ήταν σφουγγαρισμένα. Επίσης αρνούνται την παράγραφο 5 και τις Λεπτομέρειες Αμέλειας και/ή κατά Παράβασης των Νόμιμων Καθηκόντων της Εναγόμενης και τις υποπαραγράφους (α-ο) και τους καλεί σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους. Ακόμη ότι το ατύχημα οφείλεται στην συντρέχουσα και/ή αποκλειστική αμέλεια του Ενάγοντα. Αυτός αγνόησε παντελώς την προειδοποιητική πινακίδα ότι ήταν σφουγγαρισμένα. Άνευ βλάβης των πιο πάνω είναι ισχυρισμός των Εναγομένων ότι ο χρόνος που διέρρευσε από την είσοδο του στον περίπτερο μέχρι την έξοδο του, είχε στεγνώσει και άρα αποκλείεται να είχε γλιστρήσει λόγω ότι ήταν σφουγγαρισμένα προηγουμένως. Είναι ισχυρισμός τους ότι πήραν όλες τις αναγκαίες προφυλάξεις για αποφυγή οποιουδήποτε ατυχήματος. Η ράμπα έχει ύψος 15 εκατοστά περίπου και μήκος 1,5,- 2 μέτρα περίπου όπου ξεκινά από την είσοδο του περιπτέρου και τελειώνει στο πεζοδρόμιο και δεν είναι υπερυψωμένη όπως ισχυρίζεται. Μετά το ατύχημα οι Εναγόμενοι σε ουδεμία επιδιόρθωση προχώρησαν, καθότι έχει όλες τις προδιαγραφές για θέματα ασφάλειας που ορίζει ο νόμος. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι το περίπτερο είναι αδειούχο, και έχει μόνο μία είσοδο, και έχει επιθεωρηθεί από τις αρμόδιες αρχές. Περαιτέρω ότι οι τραυματισμοί του ενάγοντα, αποκλείεται να προκλήθηκαν από την πτώση και/ή ότι επειδή ήταν σφουγγαρισμένα, αλλά αποκλειστικά υπεύθυνος για τους τραυματισμούς του είναι ο Ενάγοντας. Οι Εναγόμενοι αρνούνται τις παραγράφους 7, 8, 9, 10 της Έκθεσης Απαίτησης και τον καλούν σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του. Συνακόλουθα αρνούνται την Έκθεση Απαίτησης και ζητούν την απόρριψη της αγωγής με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση ο ενάγοντας αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγομένων και ισχυρίζεται ότι η μεταλλική σκάλα ήταν αντικανονική και δεν τηρούσε τις νόμιμες προδιαγραφές, χωρίς ειδικά στηρίγματα δεξιά και αριστερά της μεταλλικής κατασκευής, δεν υπήρχε οποιαδήποτε προειδοποιητική πινακίδα για το σφουγγάρισμα και/ή υγρή επιφάνεια του καταστήματος και της εισόδου καθιστώντας την επικίνδυνη και ολισθηρή. Αυτοί φέρουν αποκλειστική ευθύνη για το συγκεκριμένο ατύχημα. Επίσης ισχυρίζεται ότι η υπάλληλος των εναγομένων ανέφερε στον Επιθεωρητή του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων ότι ο ενάγοντας έπεσε ενώ περνούσε τη ράμπα/μεταλλική κατασκευή την οποία προηγουμένως είχε σφουγγαρίσει χωρίς να αναφέρει για οποιαδήποτε προειδοποίηση. Επιπλέον στην συγκεκριμένη ράμπα έγινε μετά το ατύχημα τροποποίηση με τοποθέτηση και η επικόλληση λαστίχων και/ή αυτοκόλλητων χρώματος μαύρου οριζόντια σε αυτήν. Συνεπώς επαναλαμβάνει όσα ανέφερε στην Έκθεση Απαίτησης του. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ Για την απόδειξη της υπόθεσης του ενάγοντα κατέθεσε ο ίδιος (ΜΕ1), ο Ανδρέας Απέργης (ΜΕ2) και ο Ευστάθιος Θεοχάρους (ΜΕ3) ενώ προς υποστήριξη της υπόθεσης των εναγομένων κατέθεσαν τρεις μάρτυρες ήτοι ο Κωστάκης Κωνσταντίνου (ΜΥ1), ο Χριστόφορος Ελευθερίου (ΜΥ2) και ο Ιερώνυμος (Ρόνυς) Κωνσταντίνου (ΜΥ3). Κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν δε συνολικά 11 τεκμήρια και οι γραπτές δηλώσεις των ΜΕ1 και ΜΥ1 (τεκμήρια Α΄ και Β'). Κατά την ακροαματική διαδικασία οι συνήγοροι των διαδίκων δήλωσαν ως παραδεκτά γεγονότα, τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και αποτελούν ευρήματα του και είναι τα ακόλουθα: · το περιεχόμενο του ιατρικού πιστοποιητικού του Δρ.Α.Παναγιώτου (τεκμ.2). Ο ενάγων έχει αποκατασταθεί πλήρως και δεν έχει οποιοδήποτε άλλο παθολογικό πρόβλημα, συνεπεία του επίδικου ατυχήματος και του τραυματισμού του. Επίσης από τις Ειδικές Ζημιές του ενάγοντα ήτοι ότι αυτός κατέβαλε: στον Δρ.Α.Παναγιώτου το χρηματικό ποσό των €300 ως έξοδα του ιατρικού του πιστοποιητικού ((α), τεκμήριο 2). Το ποσό των €900 ως έξοδα φυσιοθεραπείας ((β) σχετικό το τεκμ.6) Το ποσό των €4054 ως ιατρικά έξοδα χειρουργικής επέμβασης ((γ) σχ.το τεκμ.3). Το ποσό των €3207 ως έξοδα της Αχίλλειου κλινικής (δ). Δηλαδή το σύνολο των ειδικών ζημιών που διεκδικεί ο ενάγων εναντίον των εναγομένων είναι €

1. Ο ενάγων δεν διεκδικεί τα ποσά των παραγράφων ε - θ στις Ειδικές Ζημιές της Ε/Α, δηλαδή τα έξοδα ιατρικών εξαρτημάτων, μελλοντικής εγχείρησης, ούτε και την απώλεια ημερομισθίων. Προχωρώ να παραθέσω ουσιώδη σημεία από την ενώπιον μου κατατεθείσα μαρτυρία και παράλληλα θα προβώ στην αξιολόγηση της. Δεν είναι αναγκαία η παράθεση ολόκληρης της μαρτυρίας ως είναι νομολογημένο. Αυτό που δεν αμφισβητείται είναι το ατύχημα του ΜΕ1 στο περίπτερο των εναγομένων και ότι ήταν σφουγγαρισμένη η ράμπα εισόδου του περιπτέρου. Ο μεν ενάγοντας με το δικόγραφο του επικαλείται ότι το ατύχημα οφείλεται στην αποκλειστική αμέλεια και/ή σε μεγάλο βαθμό συντρέχουσας αμέλειας της εναγόμενης. Ο ΜΕ1 κατέθεσε και υϊοθέτησε στο δικαστήριο τη γραπτή δήλωση του τεκμ.Α΄, τα τεκμήρια 1 - 6 και κατά την αντεξέταση του κατατέθηκε η φωτογραφία τεκμήριο
2. Αυτός ανέφερε ότι το ατύχημα έγινε στις 27.12.12, ημέρα δεν θυμόταν και ήταν καθημερινή. Αναφορικά με την ώρα είπε: «δεν θυμάμαι, πρωί ή μεσημέρι, είμαι 70 χρονών». Ευθύς εξ΄αρχής κατόπιν ερώτησης αντεξεταζόμενος πού ήταν τον επίδικο χρόνο αυθόρμητα είπε ότι έτυχε να περνά απ΄εκεί, μπήκε μέσα και πήρε νερό και τσιγάρα και ακολούθησε την πορεία του. Στη συνέχεια αναίρεσε αυτή του τη θέση. Αυτός δεν μου έκανε καλή εντύπωση, η μαρτυρία του ήταν αντιφατική και σε κάποιες περιπτώσεις που αντιλήφθηκε ότι έδωσε απαντήσεις που δεν βοηθούσαν την εκδοχή του έσπευσε να τις αναιρέσει. Ήταν εμφανής η προσπάθεια του να πείσει για τα λεγόμενα του και έδωσε τουλάχιστον 4 εκδοχές για το τι συνέβη στο περίπτερο πριν την πτώση του και τον τραυματισμό του. Στην Ε/Α του αναφέρει ότι πριν να πέσει, η υπάλληλος του περιπτέρου είχε σφουγγαρίσει χωρίς να τοποθετήσει προειδοποιητική πινακίδα. Στην ερώτηση πώς το διαπίστωσε αυτό, δεν απάντησε ευθέως, λέγοντας ότι δεν πρόσεξε ότι ήταν σφουγγαρισμένα, έγλιασε και έπεσε κάτω. Είναι στην είσοδο που έγινε το συμβάν. Στην ερώτηση «έππεσες και έδωσες μέσα στο περίπτερο» είπε «μέσα στο περίπτερο». Στη συνέχεια τα άλλαξε λέγοντας «μπαίνοντας μέσα και γλιάζω, έγειρα προς τα έξω, δεν είναι στην έξοδο που έγινε είναι στην είσοδο». Μετά όταν ερωτήθηκε : «μπορείς να μας δείξεις πώς εγλίστρισες και τι έγινε», είπε «δεν έγειρα πίσω, μπροστά, όταν πάτησα την ράμπα να μπω στο κατάστημα γλιστρώντας, κτύπησα στο δάπεδο μέσα στην είσοδο». Όταν επαναλήφθηκε η ερώτηση του κου Κονή για να απαντήσει επανέλαβε τα πιο πάνω. Αργότερα σε άλλη ερώτηση είπε ότι έγειρε μπροστά όταν πάτησε την ράμπα. Είδε την ράμπα στη φωτογραφία τεκμήριο 7 που του υπέδειξε η υπεράσπιση και είπε «πήγε να μπει μέσα, έκαμε άλματα και προσπάθησε να μπει μέσα». Αμέσως όμως αντιλήφθηκε το λάθος που έκανε αφού στην Ε/Α του αναφέρει ότι το ατύχημα έγινε στην προσπάθεια του να εισέλθει και έσπευσε να συμπληρώσει λέγοντας: «εφόσον δεν πρόλαβα να πάρω πράματα πριν το συμβάν, είναι λάθος, διορθώνω, μπήκα να πιάσω ορισμένα πράγματα, έν έπιασα γιατί έγινε το δυστύχημα, πήγα με αυτό το σκοπό προηγήθηκε το ατύχημα και δεν πρόλαβα να πιάσω, μπορεί να το έθεσα διαφορετικά». Από την αντεξέταση του δεν αμφισβητήθηκε ότι αυτός έπεσε, αλλά έπεσε γιατί έτρεχε, ή πήγαινε με γρήγορο βήμα και αυτός ευθύνεται για την πτώση του. Στη συνέχεια αυτός απαντώντας αναίρεσε ότι προηγουμένως μίλησε για άλματα. Στην υποβολή ότι η υπάλληλος του περιπτέρου ήταν στην είσοδο και αυτός της είπε ότι θα έπαιρνε τσιγάρα, αλλά φοβόταν να μπει μέσα γιατί θα της τα λέρωνε απάντησε αρνητικά. Αποδέχθηκε ότι στη γραπτή δήλωση του λέει ότι φέρει μέρος ευθύνης η εταιρεία, αλλά δεν εξήγησε γιατί αφήνεται να νοηθεί ότι υπάρχει και δικό του μερίδιο ευθύνης. Ενώ αρχικά ήταν η θέση του ότι αυτός γνωρίζει από ράμπες γιατί εργαζόταν στην ΑΗΚ προηγουμένως και η ράμπα δεν είχε τις απαιτούμενες προδιαγραφές και δεν ήταν μπογιατισμένη με extra αντιολισθητική μπογιά, τελικά αποδέχθηκε ότι δεν είναι ειδικός. Ενώ στο τεκμήριο Α΄ αναφέρει ότι μπογιάτισαν τη ράμπα με λαδομπογιά με αποτέλεσμα να χάσει την αντιολισθητική της ικανότητα ενόρκως είπε «εκ των υστέρων αν έγινε καμιά μετατροπή» και σε άλλη απάντηση του «μετά κάτι μπορεί να έγινε, μετά μπορεί να έγιναν αυτά τα οποία δεν τα γνωρίζουμε, επιδιορθώσεις τζαι ξέρω΄γω». Αυτός δεν έχει αποδείξει με οποιονδήποτε τρόπο αυτή του τη θέση η οποία παρέμεινε μετέωρη. Στην ερώτηση εάν έκανε κάποια ανάλυση όσον αφορά τη θέση του ότι ήταν με μη αντιολισθητική λαδομπογιά απάντησε: «ήταν κίτρινο το χρώμα» δηλαδή δεν έδωσε θεωρώ επαρκή απάντηση. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι ο ΜΕ1 προέβαινε σε αυθαίρετα συμπεράσματα με απώτερο σκοπό να καταρρίψει ευθύνες στους εναγόμενους. Παρά το γεγονός ότι ο ΜΕ1 είπε ότι το ατύχημα έγινε 27.12.12 εντούτοις αποδέχομαι ότι αυτό έγινε ένα μήνα προηγουμένως αφού αυτό δεν αμφισβητείται. Ο ΜΕ1 δεν με έπεισε για την αλήθεια των λεγομένων του στο επίδικο θέμα δηλαδή ποιός ήταν ο λόγος της πτώσης του με αποτέλεσμα τον τραυματισμό του, στο περίπτερο των εναγομένων. Πρωτίστως έδινε την εντύπωση ότι η ράμπα των εναγομένων ήταν κατασκευασμένη με μη αντιολισθητικό υλικό, όταν όμως ερωτήθηκε συγκεκριμένα σε επανειλημμένες ερωτήσεις διαφάνηκε ότι αυτός υπέθετε, ή ήθελε να πείσει ότι αυτός δεν ευθύνεται για την πτώση του. Επίσης έκπληξη προκαλεί το γεγονός ότι την ώρα που έπεσε, κτύπησε και τραυματίστηκε κάτι που δεν αμφισβητείται αλλά αυτός μπορούσε να δει, ή είχε έγνοια να δει ότι δεν υπήρχε αναρτημένη η προειδοποιητική πινακίδα από την υπάλληλο, θέση που δεν βρίσκει έρεισμα στη λογική. Η μαρτυρία του ως αναξιόπιστη, ελλιπής και αντιφατική δεν γίνεται αποδεκτή από το δικαστήριο και απορρίπτεται. ΜΕ2 ήταν ο γιος του ενάγοντα, πρώην αστυνομικός. Κατά την κυρίως εξέταση του αυτός είπε ότι μίλησε με τον πατέρα του ΜΕ1 και του είπε ο τελευταίος ότι θα πήγαινε στο περίπτερο και αυτός του είπε να του φέρει τσιγάρα. Αντίθετα ο ΜΕ1 είπε ότι έτυχε να περνά απ΄εκεί για μιά δουλειά. Ο πατέρας του, του είχε τηλεφωνήσει και του είπε ότι χτύπησε το πόδι του. Αυτός μετέβηκε εκεί, είδε τον πατέρα του να κάθεται σε μία καρέκλα και πλησίον του ήταν η υπάλληλος του περιπτέρου Μ.Διαμαντοπούλου. Ο πατέρας του πονούσε το δεξί πόδι του, το οποίο ήταν πρησμένο και μαυρισμένο. Αυτός τηλεφώνησε στο γιατρό τους τον Παναγιώτου ο οποίος του είπε να τον μεταφέρει στις Πρώτες Βοήθειες του Αχίλλειου Νοσοκομείου για να εξεταστεί. Όταν πήγε εκεί ο πατέρας του, του είπε ότι γλίστρησε πάνω στη ράμπα. Η υπάλληλος του περιπτέρου του είπε ήταν σφουγγαρισμένα και δεν το πρόσεξε και γλίστρησε. Του υποδείχθηκε η φωτογραφία 7 και είπε η ράμπα του περιπτέρου ήταν σχεδόν ίδια, αλλά το χρώμα ήταν σε καλύτερη κατάσταση, περισσότερο φρέσκο - μπογιατισμένη. Την επόμενη ημέρα πήγε στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Ιωάννη και κατήγγειλε το περιστατικό δηλαδή το ατύχημα, το ότι δεν είχε προειδοποιητικές πινακίδες, ότι ήταν σφουγγαρισμένα, για αμέλεια. Μετά από παρότρυνση του δικηγόρου του πήγε και πήρε την επιστολή τεκμήριο
3. Αντεξεταζόμενος είπε ότι δεν ανοίκτηκε ποινική υπόθεση για το συμβάν. Στην υποβολή ότι στο τεκμήριο 8 δεν αναφέρεται οτιδήποτε για προειδοποιητικές πινακίδες ή ότι πήγε η αστυνομία εκεί, αυτός είπε δεν είναι δικό του θέμα και ότι αυτός ανέφερε στην αστυνομία ότι δεν υπήρχε προειδοποιητική πινακίδα, η δικαιολογία του ήταν ότι δεν είχαν προειδοποιητικές πινακίδες. Στην υποβολή ότι η αστυνομία δεν πήγε γιατί θα αναγραφόταν αυτό στην επιστολή τεκμήριο 8 η οποία φέρει ημερομηνία 8.3.13 δεν απάντησε επαρκώς λέγοντας «για να περαστεί μέσα στα αρχεία της αστυνομίας και να του ετοιμάσουν την έκθεση μετά από καιρό σημαίνει ότι είχε καταγραφεί κάτω». Είπε ότι δεν ήταν παρών κατά τον τραυματισμό του πατέρα του. Δεν μπήκε μέσα στο περίπτερο. Στην υποβολή ότι δεν μπήκε στο περίπτερο, ούτε είδε ότι υπήρχε προειδοποιητική πινακίδα μέσα, είπε δεν υπήρχε και θα την έβλεπε γιατί θα ήταν ορατή από την εξώπορτα. Το πάτωμα φαινόταν υγρό γιατί ήταν χειμώνας και δεν στέγνωσε. Ο πατέρας του, του είπε πως έπεσε προς τα πίσω πάνω στο ανήφορο της ράμπας, γλίστρησε και έπεσε. Η ράμπα φαινόταν σχεδόν καινούργια. Αυτός δεν με έπεισε με τις θέσεις του και προχωρώ να εξηγήσω. Αρχικά είπε ότι όταν πήγε εκεί ο ΜΕ1 καθόταν στην καρέκλα δεξιά της ράμπας, ήταν η υπάλληλος μαζί του, η οποία τον βοήθησε να κάτσει. Ο ΜΕ1 κτύπησε και τον πήρε άμεσα σχεδόν σε 5 λεπτά. Το περίπτερο ήταν πολύ κοντά από το σπίτι τους. Ενώ είπε είδε τον ΜΕ1 που καθόταν, μετά είπε ότι είδε την κοπέλα που τον βοήθησε και τον έκατσε πάνω στην καρέκλα. Η θέση του ότι το πόδι του ΜΕ1 ήταν πρισμένο και μαυρισμένο δεν στέκει στη λογική, αφού αυτός μετέβηκε εκεί ως είπε άμεσα στα 5 λεπτά. Ο ίδιος ενώ δεν είναι γιατρός είπε ότι κατάλαβε ότι είχε διάστρεμμα, δηλαδή κάτι σοβαρό. Ενώ είπε ότι δεν είχε παραπάνω χρόνο να μιλήσει για λεπτομέρειες και έπρεπε να πάρει τον ΜΕ1 στο Νοσοκομείο δεν είναι δυνατό να ασχολήθηκε να δει κατά πόσο υπήρχαν ή όχι προειδοποιητικές πινακίδες στον χώρο που είχε σφουγγαριστεί. Η θέση του περί τούτου και η διαπίστωση του δεν γίνεται αποδεκτή από το δικαστήριο και απορρίπτεται. Ήταν εμφανής η προσπάθεια του να έρθει στο δικαστήριο να πει εκείνα που ήθελε να πει για να καταδείξει την ύπαρξη ευθύνης στους εναγομένους. Για παράδειγμα στην κυρίως εξέταση του στην ερώτηση: «θα σου δείξω μία φωτογραφία τεκμ.7» και πριν τελειώσει η ερώτηση απάντησε «ναι την αναγνωρίζω». Στη συνέχεια είπε ότι η ράμπα της φωτογραφίας τεκμ.7 είναι σχεδόν η ίδια απλώς η ράμπα του περιπτέρου δεν ήταν έτσι χρησιμοποιημένη πολλά, ήταν πιο κίτρινη, σε καλύτερη κατάσταση. Ενώ η θέση του ΜΕ2 ενόρκως είναι ότι η καταγγελία στην αστυνομία ήταν για αμέλεια και περιλάμβανε το ατύχημα και την μη έλλειψη προειδοποιητικών πινακίδων λόγω σφουγγαρίσματος, αυτή δεν επιβεβαιώνεται από τα καταγραφέντα στο τεκμ.
4. Αποδέχομαι όμως τη θέση του ότι στις 28.11.12 επισκέφθηκε τον Αστυνομικό Σταθμό Αγ.Ιωάννη και κατήγγειλε ότι ο ΜΕ1 την προηγούμενη ημέρα γλίστρησε και έπεσε στο βρεγμένο δάπεδο του περιπτέρου και τραυματίστηκε. Το συμβάν καταγράφηκε για πληροφορία της αστυνομίας, ως ήταν η επιθυμία του. Αυτό επιβεβαιώνεται από την επιστολή που κατέθεσε τεκμήριο
5. Αξίζει να αναφέρω ότι σε αυτήν δεν γίνεται καμία αναφορά ούτε για αμέλεια, ούτε για έλλειψη προειδοποιητικών πινακίδων, ούτε και ότι η αστυνομία προώθησε την καταγγελία του στις αρμόδιες υπηρεσίες. Θεωρώ ότι οι εν λόγω αναφορές του ήταν εκ των υστέρων σκέψεις του. Η θέση αυτή υποστηρίζεται και από το γεγονός ότι η αστυνομία δεν προχώρησε με ποινική υπόθεση εναντίον των εναγομένων για το αδίκημα της αμέλειας. Επίσης ενώ αρχικά είπε ενόρκως ότι η αστυνομία πήγε στο χώρο σε επόμενη ερώτηση ότι στο τεκμ.8 δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο είπε ότι δεν είναι δικό του θέμα. Ακόμη δεν αποδέχομαι τη θέση του ότι η πόρτα του περιπτέρου ήταν διπλή και απορίας άξιον είναι πώς και θυμάται κάτι τέτοιο, αφού δεν ετοίμασε τότε κάποια γραπτή δήλωση εν έτει 2012, αλλά αποδέχομαι τη θέση του ΜΥ1 ο οποίος και εγνώριζε ότι η πόρτα του περιπτέρου τους ήταν μονή και περιέγραψε και γιατί ήταν μονή. Αυτό που σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό είναι ότι ο ΜΕ2 δεν ήταν παρών κατά τη χρονική στιγμή που ο ΜΕ1 γλίστρησε και έπεσε στο περίπτερο των εναγομένων. Όσα ανέφερε για το συμβάν ήταν αυτά που του είπε ο ΜΕ
6. Ενόψει των πιο πάνω αποδέχομαι μερικώς την μαρτυρία του ήτοι την επίσκεψη του στο περίπτερο για να παραλάβει τον πατέρα του και να τον μεταφέρει στην κλινική και ότι έκανε παράπονο στην αστυνομία ως το τεκμήριο 8 υποδηλοί. Ως προς τα λοιπά αυτός δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του κρίνεται ως αναξιόπιστη και απορρίπτεται. Ο Μ.Ε.3 εργάζεται στο Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας από το 2007 ως Επιθεωρητής διαφόρων υποστατικών για θέματα Ασφάλειας και Υγείας. Ανέφερε ότι είχαν λάβει ένα τηλεφώνημα στις 28.11.12 για ένα παράπονο για ατύχημα λόγω ολισθηρότητας μίας ράμπας που συνέβηκε. Αυτός επισκέφθηκε το χώρο στις 7.12.
7. Εκεί υπήρχε μία ράμπα τύπου δάκρυ με χαρακιές, δηλαδή ήταν αντιολισθητική αλλά λόγω του ατυχήματος θεώρησαν ότι έπρεπε να παρθούν περαιτέρω μέτρα. Αναγνώρισε την επιστολή ημερομηνίας 18.12.12 (τεκμήριο 9) η οποία στάληκε στο δικηγορικό γραφείο Κ.Ροτσίδη. Όταν επισκέφθηκε το χώρο μίλησε με την υπάλληλο του περιπτέρου Μ.Διαμαντοπούλου η οποία είχε πει στον παθόντα πριν εισέλθει να προσέχει γιατί είχε σφουγγαρίσει τη ράμπα και της ανέφεραν ότι πρέπει να πάρουν περαιτέρω μέτρα για να γίνει πιο αντιολισθητική η ράμπα. Αυτό το θέμα το συζήτησε και με τον κο Κωνσταντίνου τον ιδιοκτήτη του περιπτέρου που του είχε πει ότι δεν γνωρίζει τίποτα για το ατύχημα. Μετά είχαν βάλει ένα χαλάκι πάνω στη ράμπα το οποίο είδε ο μάρτυρας, δεν ήταν κολλημένο με ασφαλή τρόπο και τους είπε πρέπει να το βελτιώσουν μέσω μελέτης. Είπε ότι δεν υπήρχαν αντιολισθητικές προειδοποιήσεις ή πινακίδα για ολισθηρό δάπεδο και αυτό το είπε και η υπάλληλος. Η ράμπα είχε τοποθετηθεί για να μπορούν να εισέλθουν άτομα με ειδικές ανάγκες με καροτσάκι και ήταν τύπου δάκρυ, αντιολισθητική. Aντεξεταζόμενος είπε ότι όταν μίλησε με την υπάλληλο δεν την έβαλε να υπογράψει κάποιο χαρτί. Στην υποβολή ότι η υπάλληλος δεν του είπε ότι «δεν υπήρχε πινακίδα» αυτός είπε ότι αυτά κατέγραψε και δεν υπήρχε λόγος να πει οτιδήποτε άλλο. Η υπηρεσία τους δεν εκδίδει άδειες λειτουργίας, αλλά είναι θέμα του Δήμου. Η ράμπα που ήταν στο περίπτερο ήταν αντιολισθητική σε κανονικές συνθήκες. Το Τμήμα του δεν άνοιξε οποιαδήποτε ποινική υπόθεση και το θεώρησαν ως παράπονο, όχι ως ατύχημα. Δεν αφορούσε εργαζόμενο και ήταν πτώση τρίτου προσώπου. Το τεκμήριο 9 ήταν μια απλή επιστολή ως απάντηση στο δικηγορικό γραφείο γι' αυτό και δεν αναφέρονται περαιτέρω λεπτομέρειες. Δεν έλαβαν περαιτέρω μέτρα, ούτε έλαβαν οποιαδήποτε παράπονα από τον παθόντα, είτε απ' αυτόν που τους τηλεφώνησε για παράπονο. Δεν διερευνούσαν ατύχημα, ούτε το μελέτησαν. Ενώ ο ΜΕ3 είπε αρχικά ότι επισκέφθηκε το περίπτερο στις 7.12.12 μετά είπε ότι ήταν 5.12.12 κάτι που επιβεβαιώνεται από το τεκμήριο
8. Αποδέχομαι από τη μαρτυρία του ότι όντως αυτός επισκέφθηκε το περίπτερο στις 5.12.12 για εξέταση τηλεφωνικού παραπόνου του ΜΕ
9. Επίσης αποδέχομαι τη διαπίστωση του ότι στην είσοδο του περιπτέρου υπήρχε μεταλλική ράμπα κατασκευασμένη από λαμαρίνα με προεξοχές τύπου δάκρυ, μπογιατισμένη για διευκόλυνση της εισόδου ατόμων με ειδικές ανάγκες. Επίσης είναι αποδεκτή η αναντίλεκτη θέση του ότι η υπάλληλος του είπε ότι κάποιο άτομο έπεσε, ενώ περνούσε από τη ράμπα που προηγουμένως την είχε σφουγγαρίσει. Άλλωστε αυτό είναι καταγραμμένο στο τεκμήριο
10. Αυτό που δεν αποδέχομαι από τη μαρτυρία του είναι η αναφορά του ότι είπαν στον ΜΥ3 ότι πρέπει να πάρουν περαιτέρω μέτρα ή να προβούν σε μελέτη για να καταστεί η εν λόγω ράμπα πιο αντιολισθητική. Ούτε και ότι αυτοί την ίδια ημέρα έβαλαν χαλάκι. Αυτές του οι θέσεις δεν υποστηρίχθηκαν από οποιονδήποτε έγγραφο και δεν έχουν πείσει το δικαστήριο. Ούτε τέτοια αναφορά γίνεται στο τεκμ.
11. Επίσης καμία μνεία δεν γίνεται στην «αναφορά» του, ως ο ίδιος χαρακτήρισε το τεκμ.9 για το θέμα του κατά πόσο η υπάλληλος του περιπτέρου είχε τοποθετήσει ή όχι πινακίδα. Ούτως ή αλλιώς αυτός δεν ήταν παρών κατά το συμβάν. Περαιτέρω αυτό που διαπιστώνω είναι ότι πουθενά δεν αναφέρεται σε αυτό καμία παράλειψη των εναγομένων, ή ότι η ράμπα τους δεν πληρούσε οποιεσδήποτε προδιαγραφές, είτε πριν, είτε μετά το ατύχημα, ούτε και παρουσίασε οποιοδήποτε άλλο στοιχείο περί τούτου. Ούτε έγινε συγκεκριμένη αναφορά του στις διαστάσεις της ράμπας. Ούτε αναφέρεται ότι η υπάλληλος του είπε ότι δεν υπήρχε πινακίδα. Ούτε και είχε επισκεφθεί ο ίδιος τον χώρο πριν το συμβάν για να έχει άποψη ή όταν επικρατούσαν οι ίδιες συνθήκες δηλαδή να έχει ιδίαν άποψη περί ολισθηρότητας της ράμπας όταν αυτή είναι βρεγμένη. Αυτά τα υποστήριξε εκ των υστέρων στο δικαστήριο. Ούτε και το δικαστήριο μπορεί να στηριχτεί με ασφάλεια στην αναφορά του ότι σε περίπτωση που η ράμπα είναι βρεγμένη «πιθανό» να χρειάζεται και περαιτέρω αντιολίσθηση, π.χ χειρολισθήρες ή προειδοποιητικές πινακίδες. Αυτός δεν έχει κάνει οποιοδήποτε τεστ στη ράμπα όταν είναι βρεγμένη για να διαπιστώσει ότι αυτή δεν έχει αντιολισθητική ιδιότητα. Οι αναφορές του θεωρώ ότι είναι αυθαίρετες, υποθετικές και εκ των υστέρων σκέψεις στις οποίες βεβαίως δεν μπορεί να στηρικτεί το δικαστήριο. Απορίας άξιον είναι το γεγονός ότι ο ίδιος δεν κατέγραψε κάπου τις πιο πάνω θέσεις και δεν είναι δυνατό να τις θυμάται 12 χρόνια μετά. Ούτε και παρουσίασε ή κατέθεσε οποιεσδήποτε σημειώσεις για να τις επιβεβαιώσει. Άξιον αναφοράς είναι ότι έγινε προσπάθεια κατάθεσης κάποιων εγγράφων, τα οποία όμως δεν είχαν αποκαλυφθεί στην υπεράσπιση και εκδόθηκε απορριπτική ενδιάμεση απόφαση του δικαστηρίου περί τούτου. Στη συνέχεια δεν έγινε οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια κατάθεσης αυτών με τον ενδεδειγμένο τρόπο. Επίσης αυτό που προκαλεί έκπληξη στο δικαστήριο είναι η εν λόγω αναφορά του ότι ίσως αυτή η ράμπα έπρεπε να γίνει πιο αντιολισθητική αφού προκλήθηκε το ατύχημα και το θέτει υπόψη στο διευθυντή του περιπτέρου μεταγενέστερα, ως επίσης το αποκαλεί ως ένα συμβάν που δεν είχε προτεραιότητα. Μάλιστα αυτό που διαπιστώνεται είναι η επίσκεψη του στον χώρο 8 ημέρες μετά το ατύχημα του ΜΕ
12. Συνεπώς δημιουργούνται αμφιβολίες στο δικαστήριο για τις θέσεις του αναφορικά με την μη καταλληλότητα της ράμπας με τον τρόπο που ο ίδιος τον εξέθεσε, αφού πρώτα αποδέκτηκε ότι η επίδικη ράμπα ήταν αντιολισθητική, ως οι θέσεις των εναγομένων. Συνακόλουθα αποδέχομαι μερικώς τη μαρτυρία του στα σημεία που ανέφερα πιο πάνω. Ως ΜΥ1 παρουσιάστηκε ο Κ.Κωνσταντίνου Διευθυντής των εναγομένων ο οποίος κατέθεσε στο δικαστήριο την γραπτή δήλωσή του τεκμ.Β και τα τεκμήρια 10 και
13. Η επιστολή των εναγομένων (τεκμήριο 10) αποτελεί επιβεβαίωση ότι η εν λόγω υπάλληλος τους δεν εργάζεται κοντά τους από τις 4.4.15, ενώ η βεβαίωση του ΜΥ2 (τεκμήριο 11) αναφέρει ότι αυτός προμηθεύει και εγκαθιστά μεταλλικές ράμπες στις εισόδους των καταστημάτων των Εναγομένων. Στο τεκμήριο Β΄αναφέρει ότι το ατύχημα προκλήθηκε λόγω της αποκλειστικής αμέλειας του ενάγοντα κατά την έξοδο του από το περίπτερο. Αυτός αναφέρεται στην τηλεφωνική συνομιλία με την υπάλληλο του η οποία είχε σφουγγαρίσει το εσωτερικό μέρος του περιπτέρου και έβαλε προειδοποιητική πινακίδα. Ο ενάγοντας είχε εισέλθει εντός του περιπτέρου μαζί της. Αντεξεταζόμενος είπε ότι είναι ο ιδιοκτήτης και διευθυντής των εναγομένων από το
14. Στο συγκεκριμένο συμβάν δεν ήταν αυτόπτης μάρτυρας και ότι αναφέρει είναι όσα του είπε η υπάλληλος του Μ.Διαμαντοπούλου. Την ημέρα του περιστατικού το απόγευμα αυτή τον επισκέφθηκε με τον άντρα της στο γραφείο του για να τον ενημερώσει για το ατύχημα στο οποίο παρών ήταν και ο σύζυγός της. Στη δήλωση του αναφέρει ότι μαζί της μίλησε τηλεφωνικώς εκείνη την ημέρα και ενόρκως είπε ότι την κάλεσε στο γραφείο του για να μιλήσουν για το συμβάν. Στην υποβολή ότι αυτή δεν του ανέφερε λεπτομέρειες για το συμβάν αυτός απάντησε αρνητικά. Είχε καταχωρήσει σε κινητό τηλέφωνο το συμβάν του ατυχήματος, το οποίο όμως κλάπηκε και αυτό καταγγέλθηκε στην αστυνομία. Αυτός είχε μιλήσει και με τον Λειτουργό των Εργασιακών Σχέσεων ο οποίος ήρθε στο δικαστήριο και του είχε πει ότι δεν υπήρχε κάτι μεμπτό στο περίπτερο τους. Υποστήριξε ότι η ράμπα είναι νομότυπη χωρίς κανένα πρόβλημα και η προειδοποιητική πινακίδα ότι είναι βρεγμένο το έδαφος υπήρχεν αποθηκευμένη στην είσοδο του περιπτέρου πάνω στην κολόνα. Για την υπόθεση θα παρουσιάσει δύο μάρτυρες για να υποστηρίξει την αλήθεια των θέσεων τους. Οι οδηγίες προς την κοπέλα για ανάρτηση της πινακίδας όταν το έδαφος ήταν σφουγγαρισμένο είναι να τοποθετείται αυτή απέναντι από την είσοδο ώστε να μην ενοχλεί το διάδρομο που κινούνται οι πελάτες προς το ταμείο. Την συγκεκριμένη ημέρα δεν είχε επισκεφθεί το περίπτερο. Ήταν η θέση του ότι κανένας κρατικός λειτουργός τους ανέφερε για οποιαδήποτε παράλειψη τους, οι οποίοι μπαινοβγαίνουν καθημερινά εκεί. Ήταν η πρώτη φορά που έγινε ατύχημα τέτοιας φύσης στα περίπτερα τους στα οποία μπαίνουν 30.000 πελάτες ημερησίως σε αυτά, θέση που παρέμεινε αναντίλεκτη. Αυτός έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση στο δικαστήριο αναφορικά με τη θέση του ότι δεν είχε λάβει οποιαδήποτε γραπτή ειδοποίηση από το αρμόδιο Τμήμα για το πως πρέπει να είναι η είσοδος του περιπτέρου τους. Ήταν σταθερός στη μαρτυρία του λέγοντας ότι καμία διαδικασία δεν εγέρθηκε εναντίον τους για ύπαρξη αμέλειας είτε από την αστυνομία, είτε από άλλη αρμόδια αρχή που να αφορούσε την ακαταλληλότητα της τοποθετημένης μεταλλικής ράμπας στην είσοδο του περιπτέρου. Ο ΜΥ1 ειλικρινώς είπε ότι δεν ήταν παρών κατά τον επίδικο χρόνο άρα δεν γνωρίζει επακριβώς τι τελικά συνέβηκε και κατά πόσο η υπάλληλος τους τοποθέτησε ή όχι την προειδοποιητική πινακίδα γιατί ο χώρος είχε σφουγγαριστεί. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του αναφορικά με την ύπαρξη κατάλληλης μεταλλικής ράμπας σε αυτό άλλωστε δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε αντίθετη και αξιόπιστη μαρτυρία περί τούτου. Αποδέχομαι ότι ο ΜΕ3 ενημέρωσε τον γιό του Ρόνυ Κωνσταντίνου ότι είχε υποβληθεί παράπονο για το ατύχημα, κάτι που ανέφερε και ο ΜΕ3, ως επίσης μίλησε και μαζί του αλλά δεν του ανέφερε για οποιαδήποτε διαβήματα στα οποία έπρεπε να προβούν. Ήταν ειλικρινής μάρτυρας και ειδικότερα παραπέμπω στην ερώτηση που του τέθηκε: «έχετε λόγο να πιστεύετε ότι ο κ.Θεοχάρους ήθελε να βοηθήσει τον κ.Απέργη; και αυτός απάντησε: «εγώ προσωπικά ούτε τον κ. Απέργη, ούτε τον κ.Θεοχάρους ξέρω, ξεκάθαρα δεν έχω με κανένα τίποτε». Επίσης αποδέχομαι την αναντίλεκτη θέση του αναφορικά με την πόρτα του περιπτέρου τους ότι ήταν μονόφυλλη. Στον μάρτυρα υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση του η θέση ότι η ράμπα έπρεπε να φέρει πλαστικές λωρίδες για να καθίσταται ασφαλής, ή ότι αυτή έπρεπε να έχει ανεμπόδιστο πλάτος 1.20 εκατοστά. Αυτή όμως παρέμεινε μετέωρη και δεν υποστηρίχθηκε με καμία επαρκή μαρτυρία π.χ από τον αρμόδιο Λειτουργό που να είχε θέσει στον ΜΥ1 προ του ατυχήματος την αναγκαιότητα τροποποίησης της ράμπας, ως του υποδεικνύει εκ των υστέρων. Συνακόλουθα η μαρτυρία του ΜΥ1 γίνεται αποδεκτή αναφορικά με το γεγονός της ύπαρξης της μεταλλικής ράμπας στην είσοδο του περιπτέρου τους, ότι ποτέ τους δεν καταγγέλθηκαν για αμέλεια ούτε για το επίδικο ατύχημα, ή για οτιδήποτε άλλο, ή για το ότι η ράμπα είναι ελαττωματική, ενώ σε σχέση με τις ακριβείς συνθήκες που έγινε το ατύχημα το δικαστήριο δεν μπορεί να στηρικτεί στις θέσεις του εφόσον ο ίδιος δεν ήταν παρών. Επίσης αποδέχομαι τη θέση του ότι ενόψει της αποχώρησης της υπαλλήλου από την εταιρεία τους δεν ήταν εφικτό αυτή να παρουσιαστεί στο δικαστήριο και να καταθέσει. Ο ΜΥ2 είναι αυτοεργοδοτούμενος και για 35 χρόνια διατηρεί εργαστήριο κατασκευής ραμπών, διάφορων μεταλλικών κατασκευών. Αυτός συνεργάζεται με τους εναγομένους εδώ και 20 - 25 χρόνια προμηθεύοντας τους μεταξύ άλλων μεταλλικές ράμπες. Όταν είδε την φωτογραφία τεκμήριο 7 είπε ότι είναι οι ράμπες που κατασκευάζει με μόνη διαφορά ότι εκείνη που είχε τοποθετήσει στο επίδικο περίπτερο ήταν η μισή, για μονή πόρτα. Αναγνώρισε την βεβαίωση τεκμήριο 11 η οποία βεβαιώνει ότι αυτός προμηθεύει και εγκαθιστά μεταλλικές ράμπες στις εισόδους των καταστημάτων των εναγομένων. Αυτές κατασκευάζονται με λαμαρίνες τύπου δάκρυ, χρώματος κίτρινου και μπογιατίζονται με ειδική κάλυψη μπογιάς με πρόσμειξη άμμου έτσι ώστε να έχουν αντιολισθητικές ιδιότητες. Εξήγησε λέγοντας ότι αυτή η λαμαρίνα δεν είναι ίσια, αλλά έχει προεξοχές και καθίσταται μη ολισθηρή όταν βγαίνει πάνω ο πεζός για να μην γλιστρήσει. Αντεξεταζόμενος ερωτήθηκε αν πρέπει αυτές να έχουν κάποιες προδιαγραφές και αυτός μεταξύ άλλων είπε ότι πρέπει να είναι παχιά για να σηκώνει τροχοκάθισμα και τον πεζό. Υπάρχουν δύο είδη λαμαρίνας η γαλβανιζέ που δεν χρειάζεται μπογιάτισμα και η μαύρη που αν την μπογιατίσει θα βάλει άμμο. Ουδέποτε είχε στο παρελθόν οποιοδήποτε πρόβλημα. Επανέλαβε ότι βάζουν άμμο για να μην είναι ολισθηρή. Αυτός παρουσιάστηκε ως ειδικός. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές όπως αυτές έχουν αναφερθεί στην υπόθεση Φιλίππου v. Οδυσσέως