Παναγιώτα Κλεοβούλου κ.α. ν. Ελευθέριος Ματσούδιας κ.α., Αρ. Αγωγής: 705/2022, 9/7/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Πασιαρδή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 705/2022 Μεταξύ:
- Παναγιώτα Κλεοβούλου
- Μάριος Κλεοβούλου
- Λούκας Κλεοβούλου
- Ελένη Κλεοβούλου Εναγόντων v.
- Ελευθέριος Ματσούδιας
- Κοινοπραξία Ασφαλιστών Οχημάτων Δημόσιας Χρήσης και μη Αποδεκτών Κινδύνων Εναγομένων ------- Αίτηση ημερομηνίας 30/04/2024 για διαγραφή παραγράφων από δικόγραφο Ημερομηνία: 09 Ιουλίου 2024 Εμφανίσεις Για τους Ενάγοντες: κ. Ε. Ερωτοκρίτου για Ε. Erotocritou LLC Για τους Εναγόμενους: κα Μ. Παναγιωτίδου για Κωνσταντίνος Μ. Χατζηπιέρας & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex Tempore)
- Οι Εναγόμενοι στις 30/04/2024 καταχώρησαν ενδιάμεση αίτηση με την οποία αιτούνται την διαγραφή της παραγράφου 7 της Έκθεσης Απαίτησης ως σκανδαλώδης, ενοχλητικής, ανεπίτρεπτης και αχρείαστης, προκαλούσας αμηχανία αλλά και βλάβη στους Εναγόμενους - Αιτητές και τείνει να περιπλέξει τα επίδικα θέματα, δυνάμει της Δ.19 Θ.
- Η παράγραφος 7 στην Έκθεση Απαίτησης καταγράφει τα εξής: «Αναφορικά με το ανωτέρω ατύχημα κατεχωρήθη εναντίων του Εναγόμενου αρ. 1 ποινική υπόθεση υπ΄ αρ. 4025/20 στο Ε.Δ. Λεμεσού στην οποία κατόπιν παραδοχής καταδικάστηκε σε 4 μήνες φυλάκιση με 3 χρόνια αναστολή, 15 μήνες στέρηση άδειας και 7 βαθμούς ποινής».
- Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου στο γραφείο που εκπροσωπεί τους Εναγόμενους και στην οποία ουσιαστικά παρατίθεται ότι ο εν λόγω ισχυρισμός είναι άσχετος με την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης.
- Οι Ενάγοντες καταχώρησαν ειδοποίηση ένστασης στις 10/06/2024, η οποία υποστηρίζεται και αυτή από δικηγόρο που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Ενάγοντες και η οποία επεξηγεί την αναγκαιότητα δικογράφησης του εν λόγω ισχυρισμού και την σχετικότητα με την παρούσα υπόθεση και ειδικότερα παραπέμπω στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης όπου αναφέρεται ότι: «Οι Ενάγοντες επιθυμούν να παρουσιάσουν και να καλέσουν ως μάρτυρα κατά την δικάσιμο αρμόδιο υπάλληλο από το Πρωτοκολλητείο του Ε.Δ. Λεμεσού με σκοπό να καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τον δικαστικό φάκελο και το περιεχόμενο αυτού κατά την παραδοχή του κατηγορούμενου και τα γεγονότα επί των οποίων στηρίχθηκε η παραδοχή που αφορά την Ποινική Υπόθεση 4025/20 Ε.Δ. Λεμεσού ούτως ώστε να αξιολογηθεί και να συνεκτιμηθεί με την υπόλοιπη μαρτυρία».
- Η αίτηση, όπως έχει ήδη αναφερθεί, στηρίζεται στην Δ.19 Θ.26 η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action».
- Στην υπόθεση Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1Β Α.Α.Δ. 685 λέχθηκε ότι η σύνταξη των δικογράφων διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες, οι οποίοι διασφαλίζουν την αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Οι εν λόγω κανόνες ενσωματώνονται στη Δ.19, Θ.4. Στη βάση της εν λόγω Διαταγής προκύπτει ο θεμελιακός κανόνας ότι κάθε δικόγραφο θα πρέπει να διατυπώνει σε συνοπτική μορφή όλα τα ουσιώδη γεγονότα πάνω στα οποία ο διάδικος βασίζει την απαίτηση ή την υπεράσπιση του Καλλικάς ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2010)1(Β) Α.Α.Δ.
- Η έννοια δε της λέξης ουσιώδη (material) εκεί, συσχετίζεται με ότι είναι απαραίτητο για να διατυπωθεί μια πλήρης αιτία αγωγής η βάση υπεράσπισης. Στην ίδια απόφαση εξηγείται ότι η πεμπτουσία είναι ότι η διατύπωση και η παρουσίαση της υπόθεσης πρέπει να είναι λιτή χωρίς πλατειασμούς. Ο βασικός σκοπός των δικογράφων είναι να δώσουν την ευχέρεια στον αντίδικο να γνωρίζει τι υπόθεση θα αντιμετωπίσει με τέτοιες λεπτομέρειες ώστε να μπορέσει να ετοιμασθεί επαρκώς για να απαντήσει. Εξηγείται επίσης ότι η μαρτυρία με την οποία μπορεί να αποδειχθεί οποιοδήποτε από τα επίδικα θέματα δεν έχει θέση σε δικόγραφο και εάν παρεισφρήσει πρέπει να διαγραφεί.
- Ανασκόπηση της σχετικής νομολογίας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η Δ.19 θ.26 χρησιμοποιείται όπου οι ισχυρισμοί στο δικόγραφο τείνουν να εκτροχιάσουν την πορεία της δίκης ή όπου η συμπερίληψη άσχετων ισχυρισμών ή μαρτυρίας μπορεί να προκαλέσει σοβαρή δυσχέρεια στον αντίδικο. Στην Soboh Petroleum v Hussein Ali Nasrat Abdallah
(2013)1 AAΔ 1520 αναφέρθηκε ότι: «Σύμφωνα δε με το Annual Practice, 1958, σελ. 477-479, η φράση: "Tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action" - («τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής») - έχει ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα δικαστήρια, έτσι ώστε απλή πολυλογία να μην προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δε διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις." 8. Οι ίδιες αρχές επαναλήφθηκαν και στην υπόθεση Αγγελίδου ν. Μούσουλου
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1846 αναφέρθηκαν τα εξής αναφορικά με τη σύνταξη δικογράφων: «Τα δικόγραφα αποτελούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο αρχίζει και τελειώνει η προσφερόμενη δυνατότητα παρουσίασης της υπόθεσης ενός εκάστου διαδίκου. Η Δ.19 θ.4 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας επιτακτικά καθορίζει ότι πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στα δικόγραφα γεγονότα, κατ' αντίθεση προς τη μαρτυρία, και κατά δεύτερο λόγο τα γεγονότα στα οποία γίνεται αναφορά από ένα διάδικο πρέπει να είναι ουσιώδη σχετιζόμενα με το επίδικο ζήτημα που τίθεται προς εκδίκαση. (Βλ. Μαυρομιχάλη κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 530, Γεωργίου Καψού
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 164 και Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 685)» (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου)
- Περαιτέρω για να διαπιστωθεί κατά πόσο ένα θέμα είναι σκανδαλώδες θα πρέπει να εξετασθεί κατά πόσο το θέμα αυτό θα αποτελούσε αποδεκτή μαρτυρία για να δείξει την αλήθεια κάποιου δικογραφημένου ισχυρισμού, ο οποίος είναι ουσιώδης με αναφορά στην αιτούμενη θεραπεία όπως αυτή εκτίθεται στο παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης. Γενικά σκανδαλώδη, ενοχλητικά και αχρείαστα θέματα είναι εκείνα τα οποία θεωρούνται ανήθικα ή υποβιβαστικά ή γίνονται με στόχο τον επηρεασμό της άλλης πλευράς, αλλά αν είναι σχετικά τότε δεν είναι κατ' ανάγκη και σκανδαλώδη, ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός απλώς και μόνο διότι είναι αχρείαστος, εκτός και αν είναι εμφανώς άσχετος. Επίσης θα πρέπει διαγραφούν μη απαραίτητοι ισχυρισμοί με τους οποίους αποδίδεται στον αιτητή ή άλλο πρόσωπο κακή πίστη ή παράπτωμα (misconduct) (Αnnual Practice 1956 σελ. 365 - 368).
- Όπως όμως επίσης έχει αναγνωρισθεί νομολογιακά, η διαγραφή ισχυρισμών δικογράφου, δυνάμει της Δ.19 θ.26, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται μόνον εφόσον το δικόγραφο ή μέρος του, κρίνεται στα πλαίσια των όσων η νομολογία έχει αναγνωρίσει, πώς επιβάλλεται η διαγραφή του. Ταυτόχρονα όμως αποτελεί ένα χρήσιμο όπλο προς αποφυγή κατάχρησης της διαδικασίας με την προώθηση σκανδαλωδών, αχρείαστων ή ενοχλητικών θεμάτων αντίθετων με τους κανόνες που έθεσε η Δ.19 θ.
- Στην ESQUIRE HOLDING LTD v ΤSENTAS DEVELOPERS LTD κ.α, Πoλιτική ΄Εφεση αρ. E191/2015, ημερομηνίας 23/3/2016, αφού επαναλήφθηκαν οι πιο πάνω αρχές, λέχθηκαν επί του προκειμένου τα ακόλουθα: «Με βάση τη σχετική νομολογία κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου είναι εξαιρετικό μέτρο και μέρη από τη δικογραφία μπορούν να διαγραφούν όταν τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής. Όπως έχει τεθεί από παλαιά (βλ Annual Practice 1958, σελ.477 κ.ε.) απλή πολυλογία δεν προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεση τους εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους Κανόνες. Ακόμη και αν ένα δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα τούτο δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει το Δικαστήριο στη διαγραφή του εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Η τελευταία αυτή φράση αποτελεί το ουσιώδες στοιχείο ως προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αλλά και ως προς τη συναφή αιτιολογία που πρέπει να δίδεται για τη διαγραφή. Όπως εύστοχα έχει παρατηρηθεί παλαιότερα «though the language of Order 19 Rule 26 is wide, its operation is limited". (βλ. Lavar Shipping Co. Ltd & Another v. Souras Bros Ltd & Another
(1972)4 J.S.C. σελ. 416)».
- Όπως έχει αναφερθεί η πλευρά της Αιτήτριας προωθεί την αίτηση ότι ο εν λόγω δικογραφημένος ισχυρισμός είναι άσχετος. Η εν λόγω θέση παρατηρώ ότι έχει τεθεί με πάσα γενικότητα και δεν εξειδικεύεται με οποιοδήποτε τρόπο, ούτε και φυσικά υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά ότι το εν λόγω τροχαίο που αποτέλεσε αντικείμενο της ποινικής υπόθεσης δεν σχετίζεται με το υπό εκδίκαση δυστύχημα, το οποίο είναι αντικείμενο της παρούσας πολιτικής Αγωγής. Ούτε έχει καταδειχθεί με οποιοδήποτε τρόπο γιατί θα προκληθεί καθυστέρηση στην εκδίκαση και ότι είναι αχρείαστο να ακουστεί μαρτυρία σε σχέση με τα συμβάντα και την παραδοχή στην οποία έχει προβεί ο Εναγόμενος 1 σε σχέση με την εν λόγω ποινική υπόθεση.
- Σε συμφωνία με τα όσα έχει αναφέρει ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους Ενάγοντες είναι καλά νομολογημένο ότι η παραδοχή ενοχής σε ποινική υπόθεση αποτιμάται σε συνάρτηση με τα γεγονότα που θεωρήθηκε ότι στοιχειοθετήθηκε το αστικό αδίκημα και το Δικαστήριο έχει καθήκον να λάβει υπόψη και να συνεκτιμήσει τη μαρτυρία για την παραδοχή του εναγόμενου για σκοπούς εξαγωγής ορθών συμπερασμάτων αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης (Ερωτοκρίτου κ.α. ν. Μαυροβέλη κ.α., Πολ. Έφεση 319/07, ημερ. 18/07/2011, Πουρίκκος ν. Βασιλείου
(1993)1 Α.Α.Δ. 256), ώστε αβίαστα να καταδεικνύεται η σχετικότητα του ισχυρισμού της παραγράφου
- Συνεπώς κρίνω ότι ορθώς δικογραφήθηκε ο εν λόγω ισχυρισμός για να δικαιολογείται η μετέπειτα προσκόμιση μαρτυρίας αναφορικά με την εν λόγω ποινική διαδικασία και δεν υπάρχει οτιδήποτε το οποίο να καθιστά την εν λόγω παράγραφο ως άσχετη, σκανδαλώδη, ενοχλητική με την εν λόγω υπόθεση ώστε να επιβάλλεται και να δικαιολογείται η διαγραφή της. Απεναντίας κρίνω ότι τυχόν προσκόμιση μαρτυρίας για τα εν λόγω ζητήματα και γεγονότα της ποινικής υπόθεσης ενδεχομένως να είναι βοηθητική για το παρόν Δικαστήριο για σκοπούς απόδειξης των ισχυρισμών των Εναγόντων, σε περίπτωση που για παράδειγμα υπάρχει σχετικό σχεδιάγραμμα από την αστυνομία ή άλλη πραγματική μαρτυρία που να συνδέεται επαρκώς με την εν λόγω υπόθεση και η οποία θα βοηθήσει το Δικαστήριο να κατατοπιστεί ως προς τις συνθήκες διάπραξης του εν λόγω δυστυχήματος. Περαιτέρω, ο εν λόγω δικογραφημένος ισχυρισμός ουδόλως εμπίπτει σε αυτούς που νομολογιακά έχουν κριθεί ότι αποτελούν ζητήματα τα οποία πρέπει να αποφεύγονται να συμπεριλαμβάνονται στα δικόγραφα.
- Περαιτέρω, σημειώνω ότι δεν προκαλείται οποιαδήποτε βλάβη ή ζημιά στα συμφέροντα των Εναγομένων καθότι είναι σε θέση να αντιληφθούν πλήρως τον εν λόγω δικογραφημένο ισχυρισμό και η πλευρά των Εναγομένων θα έχει την ευκαιρία να αντεξετάσει αν το επιθυμεί επί του περιεχομένου της εν λόγω μαρτυρίας αν και εφόσον αποφασίσει η πλευρά των Εναγόντων να προσκομίσει την εν λόγω μαρτυρία ούτε και φυσικά μπορεί να λεχθεί ότι δεν θα αποτελούσε αποδεκτή μαρτυρία για απόδειξη των ισχυρισμών τους.
- Επιπλέον, επιθυμώ να σημειώσω ότι η πρωτόδικη απόφαση Σ. Μ. ν. Π. Θ. κ.α., Αρ. Αγωγής: 1586/2021, 31/10/2022, στην οποία με έχει παραπέμψει η ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών και στην οποία κατά την ίδια εξετάστηκαν παρόμοια ζητήματα διαφοροποιείται από τα γεγονότα της παρούσας αίτησης. Ειδικότερα, στην εν λόγω πρωτόδικη απόφαση το Δικαστήριο κλήθηκε να εξετάσει αίτηση για διαγραφή παραγράφου από την Υπεράσπιση και κατά πόσο το γεγονός ότι ο εκεί Ενάγων κατηγορήθηκε για την διάπραξη ποινικών αδικημάτων (οδήγηση χωρίς άδεια, χωρίς ασφάλεια και χωρίς κράνος) ήταν σχετικό με τα επίδικα και το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπήρχε επαρκής διασύνδεση με τα επίδικα ζητήματα ήτοι κατά πόσο ήταν αμελής ή όχι ο εκεί Εναγόμενος ανακόπτοντας την πορεία του Ενάγοντα. Τα ως άνω ζητήματα δεν υφίστανται στην παρούσα υπόθεση, όπου στην προκειμένη υπάρχει παραδοχή σε σχέση με το υπό εξέταση τροχαίο αντικείμενο της παρούσας αστικής διαδικασίας ώστε να προκύπτει άμεσα η σχετικότητα με την εν λόγω ποινική υπόθεση και ανάγκη εξέτασης των όσων εκεί τέθηκαν σχετικά με τις συνθήκες διάπραξης του δυστυχήματος για το οποίο καταχωρήθηκε η εν λόγω ποινική διαδικασία.
- Συνεπώς για όλους τους πιο πάνω λόγους που έχω αναφέρει, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγόντων - Καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των Εναγομένων. (Υπ.) ................. Κ. Πασιαρδής, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο